Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 6 ความโศกเศร้าที่ต้องก้าวข้าม

ชื่อตอน : วันที่ 6 ความโศกเศร้าที่ต้องก้าวข้าม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2560 10:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 6 ความโศกเศร้าที่ต้องก้าวข้าม
แบบอักษร

วันที่ 6 ความโศกเศร้าที่ต้องก้าวข้าม

.

.

#### เลเวลอัพ!! ##### 

                    วิศ

อาชีพ : เกษตรกร

     เลเวล : 22 (up20)

Hp :342/523 (up493)

Mp :422/430

ค่าความอดทน 1550/2500 (up1400)

พลังโจมตี : 220 (up201)

ค่าป้องกัน : 600 (up538)

ความเร็ว : 200 (up163) 

ความฉลาด : 23(new update)

.

 ** สกิล **

.

ติดตัว 

          : หลีกเลี่ยงอันตราย - ช่วยให้ผู้ใช้รู้สึก รับรู้ได้ถึงอันตราย 

          : วิ่งเร็วดั่งหนู - หนูเป็นสิ่งมีชิวิตขาดเล็กที่วิ่งได้เร็วมา เมื่อเจอสิ่งที่อันตาย ความเร็วจะเพิ่มขึ้นคูณสอง

          : ภาษาริซาร์ดแมน ไร้ระดับ (จากตัวลูกน้อง) พูด อ่าน เขียนได้อย่างชำนาญ

          : ทักษะ กระบอก เลเวล 15 (จากลูกน้องหลายตัว) ใช้กระบองได้ดียิ่งขึ้น

          : ทักษะ ผู้นำ เลเวล5 (จากบอส) ทำให้คนที่มียศ หรือเลเวลต่ำกว่าต้น รู้สึกเคารพ ยำเกรง และเชื่อฟัง ยิ่งระดับสูงขึ้นจะยิ่งช่วยให้สั่งการง่ายยิ่งขึ้น

.

เรียกใช้

          : โรงนามิติ - โรงนาเป็นสิ่งจำเป็นที่จะช่วยให้เกษตกรสามารถเก็รักษาผลผลิตและอุปกรณ์ได้ (เก็บของได้ไม่จำกัด แสดงรายการของเป็นรายชื่อ และตั้งค่าเป็นหมวดหมู่ได้

** ทรัยพสิน **

เจ้าของเซฟโซน การเกษตร

เจ้าของเซฟโซน ที่อยู่อาศัยกึ่งการเกษตร

Set อุปกรณ์การเกษตร

มีดสปาต้า สเลเยอร์โซล(ปรสิตวิญญาณ)

คราดแห่งการต่อสู้ของเช้านา

โรงนามิติ

โรงเรือนม้า

คอกเลี้ยงมินิ พิก เบค่อน

ลิซาร์ดแมน 10ตัว

.

.

     ตอนนี้ผมเป็นเจ้าของที่นี่แล้ว แต่ยังไม่ต้องการบอกคนอื่นเพราะจะเป็นเรื่องซะเปล่าๆ ศัก ชายร่างใหญ่ที่ถามผมเรื่องยา พาผมมาที่บ้านหลังหนึ่งที่มีสองชั้นและใหญ่พอจะอยู่ได้10-20คนเลยทีเดียว

.

     "โสม เปิดประตูหน่อยนี่พี่เอง"ศักเคาะประตูเรียก

.

     "พี่ศัก!! ฉันได้ยินเสียงดังมาก นึกว่า...ฮือออ"

.

     "ใจเย็นๆ ไม่เป็นอะไรแล้ว"

.

     ผู้หญิงที่ชื่อโสมน่าจะเป็นภรรยาของศัก ผมมองเข้าข้างในเห็นเด็ก5-6คน และคนบาดเจ็บอีกหลายคน และสะดุดตาเข้ากับคนคนหนึ่ง

.

     "แสง!!"ผมเดินเข้าไปหาเขา เนื้อตัวเขามีผ้าพันแผลไว้เยอะมาก มีแผลใหญ่ๆ4-5แผล ผมเรียกยาออกมา3อัน แล้ววางไว้ใกล้แผล ตัวยาค่อยๆไหลเป็นสายไปที่บาดแผล

.

     "นายหัว..มะ มาได้ไงครับ"

.

     "ใจเย็นๆ รอให้ยารักษาแผลก่อน"ไม่นานนักแผลทั้งหมดก็หายเป็นปกติ นายแสงลุกขึ้นแล้วมองอย่าง งงๆไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น

.

     "นายหัวนี่มัน..."

.

     " ยาที่ฉันทำไว้นะ ว่าแต่คนอื่นไปไหนล่ะ"

.

     "ขอโทษนะครับ นายหัว รบกวนช่วยคนอื่นด้วยเถอะครับ"ศักแทรกขึ้นมา ถึงผมจะไม่ชอบที่มีคนขัดแต่อย่างไงรับปากแล้วก็ต้องทำ

.

     "นับจำนวนคนที่บาดเจ็บแล้วบอกมา ยาผมเองก็มีจำกัด"

.

     "ครับๆ รอซักครู่ครับ"

.

     ระหว่างรอผมรับฟังเรื่องราวจากแสง จึงได้รู้ว่าตอนที่พวกคนงานมาถึงหมู่บ้านนั้นยังไม่โดนบุก แต่ก็ไม่ได้มารวมตัวอยู่กันที่นี่ บ้างคนจะกลับไปบ้านญาติในเมือง ตอนนั้นเลยเหลือคนแค่2/3 พอมีประกาศและสัตว์ประหลาดโผล่ออกมา อีกกลุ่มหนึ่งก็ทิ้งพวกเขาไว้ จนเหลือคนแค่45คน แต่...พวกเขาส่วนใหญ่ไม่ได้สู้ก็อบรินมาก่อน เลยไร้เลเวล เลยเหลือกันแค่35คน และกลุ่มของศักคือผู้ชายที่แข็งแรงกลุ่มสุดท้าย 

.

        "ถ้านายหัวไม่มาที่นี่ พวกเราคงตายหมดแล้ว ไอ้ดำมันเป็นกลุ่มแรกที่ไปตามหาพวกญาติพี่น้อง นั้นยังไม่เท่าไร แต่ไอ้นพกับอีจอยเมียมันกลุ่มที่สองพากันออกไปพร้อมกับเสบียงทั้งหมด นี่พวกเราก็อดข้าวกันมา1วันแล้ว"

.

       "....ศัก กี่คน" ผมถามเมื่อเห็นเขามายืนรอ คราวนี้ดูจะรู้ว่าผมไม่ชอบให้พูดแทรก

.

      "15คนครับ"

.

     ผมนำยาออกมาอีก15ขวด แล้วบอกให้ไปวางไว้ใกล้แผล ถึงจะรักษาไม่ได้หมดเหมือนแสงแต่ผมก็ไม่ค่อยสนนัก ที่ผมรักษาแผลของแสงทั้งหมดคนเดียวก็เพราะเขาเป็นหัวหน้าคนงานที่ผมไว้ใจที่สุด ส่วนนคนอื่นจะอย่างไงก็ได้

.

     "แล้วไอ้แดงล่ะแสง"

.

     "มันอยู่กับนวลในห้องชั้นสองครับ นวลโดนแทงที่ขา ขอบคุณเรื่องยานะครับ"

.

     " อืม ไม่เป็นไร"ผมเคยคุยกับนวลบ่อยๆ เดี๋ยวค่อยไปดูนวลอีกที

.

     ตอนนี้หลายคนลุกออกมาเดินได้แล้ว ผมออกมาหน้าบ้าน มองไปรอบๆถึงความเสียหาย โดยรวมก็ไม่เท่าไรนัก บ้านก็มีแค่บางหลังที่ประตูพัง น่าจะเป็นเพราะพวกลิซาร์ดแมนจะยึดที่นี่เป็นที่พักเลยไม่ได้ทำลายบ้านเรือน ผมหันกลับไปก็เจอทุกคนกำลังมารวมตัวกันอยู่

.

       "คือ...พวกเราขอไปอยู่กับนายหัวได้ไหมครับ" ศักเป็นคนแรกที่พูดขึ้น

.

       "ที่นี่สามารถอยู่ได้แล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะมีอะไรเข้ามาได้ อืมมม พวกคุยคงยังไม่รู้ ลองพูดคำว่า สเตตัส สิครับ"

.

       หลังจากทุกคนพูด มีหน้าจอแสดงผลขึ้นตรงหน้าทุกคน และพวกเขาตกใจมาก ผมอธิบายถึงความสำคัญของมัน ซึ่งดูๆแล้ว เลเวล1ของทุกคน มีค่าโจมตีที่ 3-5 ป้องกัน6-10 และความเร็ว2-7 นั้นหมายความว่า...ตัวผมนี่โกงกว่าคนอื่นๆสินะ จะมีก็แค่แสง และกลุ่มขอศักที่เลเวลเยอะกว่าคนอื่นเพราะได้กำจัดมอนสเตอร์ไปบ้าง

.    

         หลังจากทำความเข้าใจ ผมได้อธิบายพวกเขาต่อว่า ที่นี่ได้กลายเป็นจุดปลอดภัยแล้ว และไม่มีใครหรืออะไรเข้ามาได้ถ้าผมไม่อนญาติ อีกทั้งถ้าพวกเขาปลูกอะไรที่นี่ก็โตเร็วมากๆ เพราะบ้านทุกหลังที่นี่มีพืชสวนครัวและสวนผลไม้อยู่หลังบ้านทุกหลัง ผมพาพวกเข้าไปดูที่สวนผลไม้ของบ้านหลังนี้ ตอนนี้ชมพู่ และมะม่วงกำลังออกดอกบ้าง เป็นหน่อผลเล็กๆบ้าง ไม่นานคงเก็บเกี่ยวได้ ทั้งๆที่ไม่ใช่ฤดูออกผลของมัน พวกเขาจึงเริ่มเชื่อผม แต่อย่างไงมันก็ยังไม่ทันทุกคนที่กำลังหิวอยู่

.

         'พี่เบิร์น เก็บกระสอบข้าวในครัวใหญ่ให้ผม1กระสอบสิ ผมลืม'

.

         'เครๆ'

.

         ผมคิดในใจสั่งพี่เบิร์น เพราะถ้าพูดออกไปไม่รู้คนอื่นจะได้ยินหรือเปล่า ถ้าไม่ได้ยิน เขาจะหาว่าผมบ้าพอดี

.

         " ฟังนะครับ ผมคิดว่าอีก2-3วันผลไม้คงจะโตเต็มที่ ในระหว่างนี้ผมจะให้ข้าว1กระสอบและผักอีกจำนวนนึง ไฟฟ้ายังใช้ได้มั๊ยครับ"

.

        "ถูกตัดไปเมื่อ2-3วันก่อนคะ"โสมเป็นคนบอกผม งั้นเป็นไปได้ว่าในเมือง(ไม่ใช่เมืองหลวงนะ)ก็เจอกับพวกมอนเตอร์เหมือนกันสินะ ทำให้ไฟฟ้าถูกตัดขาด ผมเดินไปที่สวิตไฟแล้วลองเปิดดู ปรากฎว่ามันติด หมายความว่าไง?? โสมและทุกคนดูตกใจมาก แสดงว่าเธอไม่ได้โกหก

.

         'เมื่อเป็นเซฟโซนแล้วทุกอย่างมันก็ต้องกลับมาใช้ได้ดิไอ้น้อง'

.    

         อย่างงี้นี่เอง ถ้าตามอย่างพี่มันบอกไฟฟ้าที่บ้านผมเองก็ควรถูกตัดไปตั้งนานแล้ว แต่เพราะเป็นเซฟโซนจึงยังใช้ง่ายได้ต่อ

.

        "สะ..โสมพูดจริงนะคะนายหัว"

.

        "ใจเย็นครับ มันเป็นเพราะที่นี่เป็นจุดปลอดภัยน่ะครับ ทุกอย่างเลยกลับมาใช้ได้ปกติ ถ้างั้นมาต่อกันเลยนะครับ ผมจะไม่ช่วยพวกคุณตลอดเพราะงั้นทุกคนจำเป็นต้องปลูกพืชผักสำหรับทานเองด้วยเช่นกัน เดินตามผมมาครับ"

.

        ผมพาทุกคนมาที่ศพของมอนเตอร์ สีหน้าทุกคนแสดงถึงความเกียจชังเต็มเปี่ยมจริงๆ ผมให้พวกเขานำตัวที่ตายออกมากองไว้ ส่วนพวกที่สลบมัดเชือกเอาไว้ ถึงพวกเขาอยากจะฆ่ามันแต่ผมห้ามเอาไว้ มันยังมีประโยชน์สำหรับผม

.

         "โทน คุณเคยล่าสัตว์มาก่อนใช่ไหม"

         "ครับ นายหัว"ชายร่างผอมสูงเดินออกมา ผมเห็นเขามีสกิล แล่เนื้อ เลยคิดจะให้เขาลองดู

.

        "ลองใช้ทักษะ แล่เนื้อ พวกนี้ดูนะครับ"

.

       " แล่เนื้อ" ศพพวกริซาร์ดแมนมีแสงวาบออกมาก่อนจะกลายเป็นชิ้นเนื้อขนาดใหญ่20ชิ้น แผ่นหนัง และเขี้ยวอีกจำนวนมาก ผมเดินเข้าไปหยิบชิ้นเนื้อขึ้นมาดู

.

         **เนื้อลิซาร์ดแมน**

.

ระดับ⭐

           เนื้อที่ผ่านการแล่อย่างดี สามารถนำไปปรุงอาหารได้

.

.

         **เนื้อเร้ดลิซาร์ดแมน**

.

ระดับ⭐⭐

           เนื้อที่ผ่านการแล่อย่างดี เนื้อของบอสที่มีผลช่วยเพิ่มค่าโจมตี2-3ถาวร

.

.

           **หนังเร้ดลิซาร์ดแมน**

.

ระดับ⭐⭐

           ใช้สำหรับทำชุดป้องกัน 20-30 จำเป็นต้องใช้ผู้มีอาชีพ ช่างทำอาวุธ หรือ ช่างเย็บปัก

.

.

             **หนังลิซาร์ดแมน**

.

ระดับ⭐

           ใช้สำหรับทำชุดป้องกัน 9-15 จำเป็นต้องใช้ผู้มีอาชีพ ช่างทำอาวุธ หรือ ช่างเย็บปัก

.

.

           **เขี้ยวลิซาร์ดแมน**

.

ระดับ⭐

         ใช้ทำอาวุธมีด ค่าพลังโจมตี 10-20 จำเป็นต้องใช้ผู้มีอาชีพ ช่างทำอาวุธ 

.

.

          ผมเก็บชิ้นเนื้อและหนัง ของเร้ดลิซาร์ดแมนเอาไว้ก่อนจะตัดสินใจให้ใคร เพราะมันไม่จำเป็นสำหรับคนมีค่าสถานะแบบผม =_= อ๋อ เขี้ยวกับหนังของพวกปกติผมก็เก็บด้วยนะ พวกเขาคงยังไม่ได้ใช้ตอนนี้ ส่วนเนื้อที่เหลือผมให้โสมนำเอาไปปรุงอาหาร พร้อมกับเรียกกระสอบข้าว และผักกาด เกรดCอีก10กิโลกรัมและน้ำดื่มอีก5แกลลอน

.

         "เอาล่ะ ผมจะให้เวลาทุกคนพักผ่อนก่อนแล้วพรุ่งนี้ผมจะมาใหม่"

.

         ผมเดินไปหากลุ่มลิซาร์ดแมนที่ได้สติกลับมา ใน10ตัว มี1ตัวในนั้นกำลังขู่ผมเพื่อปกป้องตัวอื่นที่กำลังกลัวอยู่ ผมนั่งยองๆแล้วพูดภาษาของเขา กับตัวที่กำลังขู่อยู่

.

         "นายชื่ออะไร??" เขาตกใจเล็กน้อยที่ผมพูดภาษาเขาได้

.

         "ขะ..ข้า กีซาด ฮืมมมม" เขาว่าและยังคงขู่ผมอยู่

.

         "กลับไปกับผมก่อน อยู่ที่นี่พวกคุณที่เหลือได้ตายแน่ๆ เพราะงั้นเดี๋ยวเราค่อยคุยกัน ตามมา"

.

         "เดี๋ยว...ที่บ้านหลังสีฟ้านั้น พาพวกเขาไปด้วย...ข้าขอร้อง"

.

         ผมเดินเข้าไปตามที่กีซาดบอก ในนั้นมีพวกตัวเล็กทั้งหลายของเผ่าเขาอยู่4-5ตัวได้ พร้อมกับลิซาร์ดแมน??สีเขียวอ่อนที่น่าจะเป็นตัวเมียเพราะมีผ้าคาดอยู่ที่อกที่นูนออกมา อีก3ตัว ผมบอกให้ทั้งหมดออกมาและตามผมไปที่รถ ผมไม่ได้สนใจคนที่อยู่ในหมู่บ้านว่ากำลังมองผมอย่างไง ผมให้เด็กๆและตัวเมียนั่งด้านใน ส่วนพวกตัวผู้ผมแก้เชือกออกและให้นั่งข้างหลังกระบะและบอกให้พวกเขานั่งดีๆระวังตก เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ผมก็เคลื่อนตัวออกไปจากหมู่บ้านนี้

.

            ' ได้รับ ลูกลิซาร์ดแมน 5ตัว'

            ' ได้รับ ลิซาร์ดแมน(??)เพศเมีย 3ตัว'

.

.

.

///////-------

           วันนี้มาเร็ว 55 แก้คำตอนเก่าแล้วนะครับ

           ทำความเข้าใจตรงนี้แปบนึงนะครับ เมืองในตอนนี้หมายถึง ตัวจังหวัดอ่ะครับ ที่ที่พระเอกอยู่ก็แบบตำบลบ้านนอกอ่ะครับ เพราะงั้นเมืองหลวงจึงไม่ได้อยู่ใกล้ใกล้นะครับ แต่ในข่าวที่เพราะดูนั้นมาจากรัฐ เพราะงั้นต้องประกาศแต่พื้นที่เมืองหลวงเป็นหลัก

           อีกหนึ่งเรื่องคือสเตตัส 200(up20) ค่าเลขด้านหน้าคือที่เพิ่มค่าพลังเรียบร้อยแล้ว ส่วนด้านหลังคือ เพิ่มขึ้นจากเดิมมาเท่าไรครับ อย่าง 200-20 = 180นี่คือค่าพลังเก่าครับ ผมไม่อย่าซ้ำกับคนอื่นเขาเลยลองแบบอื่นดู หากใครไม่เข้าใจตรงไหนเม้นไว้ได้นะครับ

           ตอนนี้ก็ยาวอีกแล้ว ตอนหน้ากลับฟาร์มล่ะครับ เรื่องนี้ผมบอกแล้วพระเอกลุยเดี่ยว มีเพื่อน มีพวก แต่ลุยเดี่ยวเสียมากกว่า ไม่ชอบความรุนแรง(แต่ใครหาเรื่องก่อนก็อย่าว่ากัน) สำหรับวันนี้ลาไปก่อนนะครับ บายยยยยยย

ติได้แต่อย่าด่านะครับ 

[300 likeเมื่อไร รับไปเลย3ตอนรวด]

1เม้น = 1กำลังใจ

ความคิดเห็น