ภัคร์ภัสสร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter : 20 สื่อรักฟันน้ำนม (C)

ชื่อตอน : Chapter : 20 สื่อรักฟันน้ำนม (C)

คำค้น : ล่ารัก, ล่ารักเจ้าสาวแจ็คพ็อต, เจ้าสาว, นิยายรัก, นิยายน่ารัก, สนุก, ภัคร์, ภัคร์ภัสสร, ผู้หญิงของมาเฟีย, Chineserose, writer, บ่วงรักเฉพาะกิจ, EBOOK

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 979

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2560 03:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter : 20 สื่อรักฟันน้ำนม (C)
แบบอักษร

หลังจากรับประทานอาหารอิ่มเรียบร้อย สมาชิกในครอบครัว(กำมะลอ) ก็จะนั่งมุมใครมุมมัน โดยเฉพาะโซฟาหน้าจอโทรทัศน์ขนาดสี่สิบกว่านิ้วจอแบน เพื่อรอดูรายการสนุกๆ สนาน เป็นการพักผ่อน ปกติธันยาพัฒน์ไม่ชอบดูทีวี แต่ในเวลานี้เขาอยากเล่นกับน้องฟางข้าว เพราะเขากลายเป็น ‘คนติดหลาน’ ไปเสียแล้ว การนั่งเล่นพูดคุยกับนางฟ้าตัวน้อยจนกระทั่งแกหลับไปก็เป็นความสุขอีกรูปแบบหนึ่งของชายหนุ่ม ไม่รู้ว่าอาการนี้มันเริ่มต้นตอนไหน หากมารู้สึกตัวอีกทีว่าขาดเสียงหัวเราะสดใสน่ารักของนางฟ้าตัวน้อยไม่ได้เสียแล้ว

ส่วนปภาณพิชญ์แม้ไม่ชอบดูทีวีและส่วนใหญ่จะดูรายการต่างๆ ที่สนในจากโปรแกรมดูทีวีย้อนหลังในโลกออนไลน์มากกว่า หากในคืนนี้ด็เหมือนจะมีความพิเศษ เพราะนั่งพร้อมหน้า

“นี่ไงมาแล้ว” หญิงสาวเสียงตื่นเต้น เมื่อรายการที่ตั้งตารอมาถึง เป็นรายการเพื่อสังคม ที่ทางบริษัทผู้ผลิตรายการเกมโชว์ยอดฮิต ที่ทั้งสองไปพิชิตแจ็คพ็อตมาจัดแรลลี่ขึ้น โดยให้คู่รักแจ็คพ็อตที่เคยได้รางวัลจากทางรายการออกไปทำจิตอาสาช่วยชาวบ้านที่ต่างจังหวัด

ทีมงานแจ้งว่ารายการมีกำหนดวันออกอากาศในวันนี้ ทั้งสองจึงตั้งตารอชมด้วยใจจดจ่อ นับว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตเขาเลยนะ กับการนั่งรอดูรายการโทรทัศน์พร้อมๆ กับสาวน่ะ ยิ่งสาวน้อยที่มีตำแหน่ง ‘คนรักกำมะลอ’ ด้วยแล้ว นี่ถือเป็นครั้งแรก ครั้งเดียวและจะเป็นครั้งสุดท้ายกับคนๆ นี้เท่านั้น เพราะต่อไป... อนาคตเจ้าหล่อนจะกลายเป็น ‘ตัวจริง’ ของเขา... ของเขาคนเดียว ธันยาพัฒน์คิด

“ผอมลงนะ” เขาท้วงเมื่อในจอโทรทัศน์ปรากฎภาพปภาณพิชญ์ยืนเรียงแถวหน้ากระดานกลางท้องทุ่ง จำได้ว่านั่นเป็นฐานแรกของแรลลี่ที่จะปล่อยตัวคู่รักหนุ่มสาวให้ลงไปจับหอย เกมนั้นต่างคนต่างเละตุ้มเป่ะ ร่างกายเต็มไปด้วยโคลนดินเหนียว จึงได้รู้ว่าชาวนาทำนาลำบากแค่ไหนกว่าจะได้ข้าวแตกละเม็ด

“ขอบคุณนะ โยเกิร์ตจะถือเป็นคำชม”

“ก็ชมน่ะสิ ส่วนพี่ดูหล่อขึ้นเนอะ” มิวายชมตัวเอง แถวบ้านเรียก ‘ยกหาง’

“ยกหางตัวเองก็เป็นด้วย น่าไม่อาย” หญิงสาวแขวะ เขาเอื้อมมือมาขยี้ศีรษะหญิงสาวอย่างนึกมันเขี้ยว

“พี่ไม่ใช่ตูบนะครับ” เขาโต้เสียงเข้ม ทำท่าดุสุดฤทธิ์ แต่อีกฝ่ายกลัวเสียเมื่อไหร่

“ระวังไว้เถอะยัยตัวดี” เขาหรี่ตามองเธอพร้อมคำขู่อย่างหมายมาด จะจับแม่ทูนหัวตัวดีมาตีก้นสักวัน

“เงียบๆ น่า จะดูแรลลี่” หญิงสาวแหวกลับ

“เสียดาย... ฐานนี้เราอดได้เงินรางวัล” เขาพึมพำ เป็นฐานแรกดูเหมือนวันแข่งจะตื่นเต้นจนเกินไป อาจจะด้วยสถานที่ที่อยู่กลางธรรมชาติ กลิ่นโคลนสาบควาย สมองมัวแต่เพลินเพลินกับการสูดอากาศสดชื่นจนลืมประมวลผลวางแผนการเล่นเกม กว่าเครื่องจะร้อน ต่อติดก็ปาเข้าไปฐานที่สาม สี่ ห้า โดยรวมถือว่าเป็นทีมคู่รักแจ็คพ็อตที่ทำคะแนนดีไม่น้อยหน้าทีมอื่นๆ เลย

“ได้ค่าตัวก็ดีแล้วน่า” เธอโต้ ทางรายการจะมอบเงินค่าตัวให้ด้วยนอกจากเงินรางวัล ถ้าฐานไหนไม่ได้แอ้มเงินรางวัล อย่างน้อยก้คิดเสียว่า ได้ค่าตัวเป็นรางวัลปลอบใจ

“แต่ฐานอื่นเราไม่พลาด” เขาเอ่ยพร้อมจับตาดูหน้าจอโทรทัศน์อย่างตั้งใจ แต่ละคนเผยรอยยิ้มขึ้นมาบ้าง ส่งเสียงหัวเราะบ้าง เพราะความเพลิดเพลินไปกับเกม ทำเอานางฟ้าตัวน้อยที่กำลังเล่นของเล่นต้องวางมือแล้วเดินมานั่งบนตักน้าสุดหล่อ

“อะไรกันคะ น้าสวยๆ น้าแทนขา” ว่าพลางชี้นิ้วไปที่จอโทรทัศน์  “ทำไมน้าอยู่ในกล่องนั้นได้คะ ไม่ใช่การ์ตูนสักหน่อย”

“น้าไปถ่ายทำมาค่ะ” เธอเล่าพร้อมลูบผมเส้นเล็กๆ นุ่มสลวยของหลานสาวอย่างเอ็นดูรักใคร่

“ถ่ายทำคืออะไรคะ แล้วทำไมถึงนั่งอยู่ตรงนี้พร้อมกันได้” เด็กหญิงกำลังสงสัยว่า ทำไมน้าทั้งสองเข้าไปอยู่ในกล่องโทรทัศน์ และนั่งอยู่ตรงนี้ในเวลาเดียวกัน แล้วน้าทั้งสองที่อยู่ตรงไหนคือตัวจริงกันแน่ หรือว่าเป็นตัวจริงทั้งหมดแต่ว่าน้าๆ แยกร่างได้เหมือนการ์ตูนที่เธอดูบ่อยๆ

“อันนั้นบันทึกภาพไว้ก่อนครับ ก็ตอนที่พวกน้าไปต่างจังหวัดแล้วน้องฟางข้าวไปอยู่กับทวดยายไงครับ”

“แล้วในนั้นเป็นน้าตัวจริงหรอคะ ทำไมตัวเล็กลง” เด็กหญิงตั้งคำถาม

“ไม่เล็กจ้า... เพียงแต่มันเป็นสัดส่วนของการบันทึกเทป” น้าสาวอธิบาย

“ฟางข้าวไม่เข้าใจค่ะ” เด็กหญิงส่ายหัวดิก แววตาใสซื่อมองจ้องน้าทั้งสองอย่างเต็มไปด้วยคำถาม

“เอาไว้เราโตกว่านี้จะเข้าใจนะครับคนสวย” น้ารูปหล่อมิวายช่วยอธิบาย เด็กหญิงเข้าใจในทันทีเมื่อผู้ใหญ่บอกว่า ‘โตกว่านี้จะเข้าใจเอง’ เด็กหญิงพยักหน้ารัวๆ เป็นเชิงรับรู้

“ได้ค่ะ น้องฟางข้าวจะรอนะคะ ฟางข้าวจะรีบโตไวไวค่ะ” เด็กหญิงยืนยันหน้าซื่อตาใส น้าทั้งสองถอนหายใจโล่งอกแทบไม่ทัน

“ดูน้าๆ แข่งเร้ว” น้าสาวชวนพลางชี้นิ้วไปข้างหน้าจอโทรทัศน์ เสียงคนเชียร์ในแรลลี่ส่งเสียงมาสนุกสนาน เด็กหญิงฟางข้าวตื่นเต้นไปด้วย ลุกขึ้นเต้นๆ พลางตบมือแปะๆ เวลาพิธีกรประกาศชื่อน้าแทนกับน้าสวยว่าชนะการแข่งขัน แล้วก็ได้รับเงินรางวัล

​_______________จบตอนเท่านี้ก่อนน้าาาาา ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ขอฝากผลงานที่กำลังเปิดพรีขณะนี้ด้วยนะคะ และขอบพระคุณรีดมากๆ ที่สอบถามและจับจองหนังสือเข้ามา ไรต์ขอขอบคุณสาวๆ สายเปย์ ที่สั่งซื้อและโอนค่าหนังสือ ล่ารักเจ้าสาวแจ็คพ็อต เข้ามานะคะ





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}