Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2560 20:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร


หนังท้องตึงหนังตาหย่อนไอ้เพื่อนสองเทยหลับสบายใจอาจารย์ยังคงสนใจจอโปรเจกเตอร์อยู่แต่พออาจารย์หันมาผมรีบสกิดมัันทันทีแต่ก็ไม่ทันสัะแล้วอาจาย์มองพวกที่หลับ

"อ้าว!!นักศึกษาง่วงนักใช่มั้ย ศักดิ์ชัย สุเดช.    ปวีนุช คำแพง เพรชสยาม นรวี อัจจิมา ไปวิ่งรอบสนามบอลคนละ5รอบไป"

พวกที่หลับเดินหน้าเสียออกจากห้องไปรวมถึงสองเทยด้วยผมขำมันเบาๆแล้วอาจารย์ก็กลับมาสอนต่อบางอย่างผมก็ไม่เข้าใจต้องจดไว้ว่าไม่เข้าใจตรงไหนแล้วค่อยไปหาข้อมูลทีหลังพอหมดคาบนักเรียนแยกย้ายกันไปผมลงมาใต้ตึกแล้วเดินไปสนามบอลที่มันวิ่งกันอยู่พอมาถึง้ห็นพวกมันนอนแผร่อยู่บนอัฐจรรย์ผมเลยเดินไปซื้อน้ำให้พวกมันผมเป็นเพื่อนที่ดี~~

"อ่ะ กูซื้อมาให้"ผมยื่นน้ำให้พวกมัน

"ขอบใจเว้ยอีไต้"

"เเต้งมากเว่ย"

นี่มันก็เย็นแล้วคนในสนามเริ่มถยอยกันเข้ามาเห็นว่าวันนี้เป็นเเข่งของนักบอลมหาลัยนักกีฬาลงมาวอร์มกันในสนามในนั้นมีแก๊งพี่สมุทรแต่มันจะต้องมรพี่เต้แต่พอผมเห็นพี่เต้กับไม่กล้ามองหน้าหรือว่าอะไรหรอกนอกจากผมไม่อยากมองหน้าแค่นั้นแหล่ะผมเป็นอันต้องคิดว่าถ้าพี่เต้ไม่ใช่คนดีอย่างที่เราคิดเฮ้ออ

"เป็นไรมึงถอนหายใจซ้ะกูหนักใจแทน"เทยพิ้งมันถามผมมันคงสังเกตมาซักพักพอผมมีเรื่องทีไรเมื่อนั้นมันจะจัดการทุกครั้งแต่ครั้งนี้ผมไม่แน่ใจ

"ป้าวววว" ผมพูดเสียงสูง

"แหลสัส!!"มันสองคนพูดพร้อมกันทันที

"ไม่มีไรจริงๆ"ผมยิ้มให้พวกมันซักพักมันก็พยักหน้าแล้วหันไปหาผู้ชายในสนามทำตาหวานใส่ใครสบตามันแทบจะเบือนหน้าหนีทันทีไม่นาน การเเข่งขันก็เริ่มขึ้นผมไม่ค่อยสนใจกับเกมส์ครั้งนี้สักเท่าไหร่ผมก้มหน้าคิดว่าจะทำไงต่อดีใจนึงอยากบอกพ่อแม่แต่อีกใจมันก็อยากดูซักพักว่าจะโกหกอีกหรือเปล่าพี่เต้จะเลิกมั้ยผมคิดไปเรื่อยจนเวลาการแข่งขันหมดลงพวกนักศึกษาหญิงวิ่งกันไปซับเหงื่อให้รักกีฬากันใหญ่ผมชวนสองเทยกลับหอผมกลับกับพิ้งพอมาถึงผมเดินซื้อขนมไปด้วยเเล้วเดินไปขึ้นลิฟท์ แต่ไม่ทันกดชั้นพี่สมุทรที่วิ่งเข้ามาในตัวลิฟท์ทันทีทำไมผผมต้องเจอพี่สมุทรที่ลิฟท์ทุกครั้งไปพี่เเกเหงื่อเต็มเลยผมเอนหลังพิงผนังลิฟท์แล้วกดชั้นไป

"เป็นไรว่ะทำหน้ายังกัยโดนทิ้ง"ผมหันขวับทันทึหล่อเหลาปานนี้??ใครจะทิ้งลง #ยิ้มอ่อน

"พูดไปเรื่อย"ผมแขวะกับพี่เเกพิงผนังลิฟท์เหมือนผม

"กูเห็นมึงทำหน้าอย่างนี้ตั้งแต่อยู่สนามบอลล่ะ"อึ้งสิ่ครับผมอยู่ในสายตาพี่สมุทรด้วย

"แอบมองเรอะ"

"มึงหลงแล้วล่ะ" พี่สมุทรตอบกลับทันที

"เฮ้ออ พี่...ถ้าพี่มีคนที่ไว้ใจมากๆคนนึงแล้วเขากลับมาโกหกเราอ่ะพี่จะทำยังไงกับเขา"ผมหันไปมองพี่สมุทรพี่แกทำหน้าคิด

"นี่มึงอกหักจริงๆเหรอว่ะ"ผมมองหน้าที่สมุทรอีกครั้งพี่เเกยิ้มนิดๆแค่แปปเดียวแต่ทำให้ใจผมสั่นเลยหล่ะ

"ผมจริงจัง"

"มึงต้องดูเขาไปเรื่อยๆบางทีมึงอาจจะเข้าใจผิดก็ได้ ทุกคนมีเหตุผลของตัวเองทั้งนั้นแหล่ะ" ผมเข้าใจถูกเต็มๆเลยหล่ะพอลิฟท์มาถึงชั้นผมเดินนำพี่สมุทรไปแล้วไขห้องประตูห้องตัวเอง

"ขอบใจน่ะพี่วันนี้พี่ดูมีสาระที่สุดแล้วหล่ะ"ผมเดิยเข้าห้องตัวเองมาแต่ไม่ทันมีคำตามหลังมา

"วันอื่นกูก็มีเหอะ"




หลายวันผ่านไปเพื่อนในกลุ่มมันรู้กันหมว่าพี่เต้ทำอะไรไว้มันเดือดกันใหญ่แต่พอไอ้ตรีบอกแผนการมันก็เป็นหูเป็นตาจับตามองพี่เต้อีกแรงไอ้สองเทยซ้อมตบบอลเลย์ทุกวันตบซะไม่มีใครกล้าเล่นด้วยเลยแล้ววันนี้เป็นวันเกิดไอ้ตรีมันเลยนัดมาฉลองที่บ้านกันตอนนี้กินกันอย่างเอร็ดอร่อยหลังหมดคาบก็พร้อมเพรียงกันมามันซื้อเหล้าเบียร์มาเต็ม#เป็นตัวอย่างไม่ดีน่ะครับ

"ท่านกามลางเข้าสู่บริการรรับเฝกหัวเจยย"อียู่ยี่กำลังร้องคาราโอเกะมันเมาก่อนใครเลย

"หูกู"ไอ้วงเวียนมาแจมด้วยเอามือปิดหูบิดไปมาเหมือนกำลังทรมารสุดๆ

"ร้องรายยยของมึงเนี๊ยย"ไอ้แหลมก็มามันเมาตามไปติดๆคออ่อนกันหมด

"มึงไม่ต่างจากมันเลย"ไอ้ตรีพลักหัวไอ้แหลมมันหงายหลังไป

"เฮ้ยยร้องเพลงไรดีกูร้องจะหมดค่ายละเนี่ย"อีพิ้งกับยู่ยี่ไม่สนกินสนร้องอย่างเดียว

"มึงกินมั่งดิ่"ผมบอกให้มันกินมันมันเลยกิรเหล้าเพรียวเลยผมอ้าปากค้างกับไอ้ตรี

"โหดสัส"เพื่อนไอ้ตรีชื่อเอ็มคณะเดียวกับตรี

"มาๆร้องต่อเว้ยยย"อ้อแอ้แล้วครับไอ้ยู่ยี่

"เฮ้ย!!มึงดูววนี่ดิ่ครายส่งมาม่ายรู้วว"ไอ้แหลมมันยื่นโทรศัพย์มาไอ้ยู่ยี่เลยเอาไปเสียบกับโทรทัศน์ไม่นานก็ขึ้นคลิปสองคนผู้ชายกำลังนัวเนียอย่างเมามัน

"พี่มิ้วนี่หว่า"พอสังเกตดีๆพี่มิ้วจริงๆด้วยแล้วไหงมาทำอะไรกับใครเนี่ย

"ไม่ใช่พี่เต้.."ไอ้วงเวียนบอกไม่นานก็มีคลิปส่งมาอีกไอ้ยู่ยี่กดเปิดทันที

"เชี่ย!!!"พิ้งสบถออกมาครั้งนี้เป็นพี่เต้จริง

"บางทีมันอาจจะถ่ายนานแล้วน่ะเว่ย"ผมรีบจับไหล่ไอ้ตรีทันที

"เดี๋ยวกูให้เพื่อนที่อยู่ห้องตรงข้ามพี่เต้ดูให้ละกัน"ไอ้เอ็มบอกแล้วเดินไปโทรศัพย์หาเพื่อนมัน

"ใจเย็นๆน่ะไต้มึงด้วยไอ้ตรี"ไอ้วงเวียนบอกผมผมพยักหน้ากับไอ้ตรีแล้วกับมานั่งกินต่อไม่มีใครเรียนเช้ามีแต่ผมกับสองเทยเรียนตอน9โมงมันเลยกินตามสบายพวกเราหลับกันที่กินเลยผมยังไม่รู้เลยหลับตอนไหนพอเช้ามาแม่ไอ้ตรีมาปลุกพวกผมตอน8โมงต่างคนไปอาบน้ำพวกผมเอาชุดวอร์มขายาวมาเปลี่ยนมีเรียนพละแต่เช้าพออาบน้ำล้างหน้ากันเรียบร้อยไปรถของไอ้ตรีกันมันขับfortunerมาระหว่างทางก็นั่งคุยกันไป

ติ้ง!!

ไลน์ไอ้เอ็มเข้าพอมันเปิดดูตอนนี้รถติดพอดีไอ้ตรีกับคนในรถเริ่มมองกัน

"มีไรว่ะ"ไอ้ตรีถาม

"เพื่อนกูบอกว่ามันเห็นพี่มิ้วกับพี่เต้ออกมาพร้อมกัน"มันยื่นโทรศัพย์ให้ไอ้ตรีดูไอ้ยู่ยี่เลยดึงมาดูบ้างพอเห็นผมเริ่มเข้าใจแล้วหล่ะมันจับไหล่ผมบีบเบาๆ

"ใจเย็นๆน่ะมึง"ไอ้พิ้งจับมือผมผมพยักหน้า

"เฮ้ย!!ไอ้ตรี"ไอ้ตรีเริ่มขับรถเร็วทันทีที่รถพ้นไฟแดงผมกลัวใจมันสุดๆเลยไม่นานก็มาถึงมหาลัยมันตรงไปที่ตึกคณะวิศวะทันทีมันจอดรถแถวๆใกล้ลานเกียร์แล้วเดินตามกันไปผมลงจากรถเดินตามหลังมันไป

"มึงอย่าพึ่งเข้าไปเชื่อกู"อีพิ้งมันจับมือผมไว้ระหว่างทางพี่มิ้วเดินมาจากลานเกียร์พอดีไอ้ตีเลยจับเเขนพี่มิ้วอย่างแรง

"ไม่เจอกันนานเลยน่ะ"เสียงหวานๆของพี่มิ้วเหมือนกำลังยั่วไอ้ตรีส่วนสองเทยเริ่มกำมือจนเส้นเลือดขึ้นมันน่ากลัวเวลาโกรธมันลากพี่มิ้วกลับไปทางที่พี่มิ้วเดินมาพอมาถึงผมแอบอยู่หลังต้นไม้กับพิ้งส่วนพวกที่เหลือเดินไปยังโต้ะที่พี่เต้นั่งอยู่กับแก๊งอยู่กันครบเลยพี่บีมพี่ตี๋พี่ก้องพี่สมุทรก็อยู่ด้วยพอมันเดินไปถึงโต้ะมันพลักพี่มิ้วใส่พี่เต้ทันทีพวกพี่เลยได้แต่มองกันคง งงๆกันอยู่จนพี่ตี๋พูดขึ้น

"เมียมึงมาอีกล่ะไอ้เต้"พี่ตี๋ส่ายหน้าเอือมๆ

"แล้วพวกมึงมาทำไรกันเนี่ย"พี่บีมพูดขึ้น

"พี่ถามเพื่อนพี่ดูสิ่ทำอะไรไว้!!"ไอ้ตรีเริ่มขึ้นมองหน้าพี่เต้อย่างหาเรื่อง

"อะไรของมึง"พี่เต้มองหน้าไม่ยอมเเพ้

"ก็มั่วสุมกับ.."อียู่ยี่ทำหน้าโหดแล้วชี้ไปที่พี่มิ้ว

"อ้าวอีกระเทย!!"พี่เต้จะเข้ามาต่อยอียู่ยี่เต้พวกพี่มันจับไว้ก่อน

"พี่แม่งทำอะไรไว้อย่านึกน่ะว่าไม่มีใครรู้อ่ะเลวยังไงก็เลวยังงั้นแหล่ะ!!"พี่เต้ต่อยเข้าที่แก้มไอ้ตรี

ผลัวะ!!

"เฮ้ย!!ใจเย็นไอ้เต้ นี่มันเรื่องอะไร"พี่สมุทรกับเพื่อนมาจับตัวไว้ผมจะออกไปอยู่แล้วแต่พิ้งดึงข้อมือผมไว้ก่อน

"รอดูไปก่อน''ผมพยักหร้าแล้วกับไปสนใจต่อ

"มึงเป็นเหี้ยไร!!"พี่เต้ถามเสียงดัง

"พี่ทำอย่างเงี้ยเเล้วไอ้ไต้หล่ะพี่เอามันไปไว้ที่ไหน!!!!"ไอ้ตรีก็ไม่แพ้กันเสียงดังแถมดูจะเดือดหนักผมไม่เคยเห็นมันเป็นหนักแบบนี้

"ก็เรื่องของมันกูไม่สนใจอยู่ล่ะ!!"คราวนี้ไอ้ตรีสลัดไอ้พวกที่จับแล้วเข้าไปต่อยพี่เต้จนล้มลงไปไอ้ตรีต่อยไม่หยุด

ผลัวะ!!!

ผลัวะ!!

ผลัวะๆๆ!!

"แยกๆมึงอยู่คณะเดียวกันน่ะมึงจะตีกันทำไม!!!!!!!!"พี่สมุทรพูดเสียงดังกังวาลทุกคนเริ่มหยุดแต่อารมภ์ยังเดือดอยู่

"พี่เต้กูเคยเคารพมึงน่ะเเต่มึงแม่งโครตเลวเลยมึงทำกับเพื่อนกูได้ยังไง"มันพูดเสียงเดือด

"เสือกไรด้วยกูจะเอากับใครมันหนักส่วนไหนของมึง"พี่เต้พูดออกมาผมได้แต่กำหมัดแน่น

"แต่เพื่อนกูเป็นคู่หมั้นมึงไง!!"ไอ้ตรีเริ่มขึ้นเสียงอีกครั้งคราวนี้พวกพี่เต้ทำหน้าตกใจยกเว้นพี่เต้ยิ้มมุมปาก

"กูก็แค่เล่นละครนิดๆหน่อย หึ เพื่อนมึงแม่งโครตโง่เลยกูว่าจะหลอกฟันซ้ะหน่อยเล่นตัวชิบหาย"ผมยืนตัวเเข็งทื่อน้ำตาค่อยๆไหลคนที่คิดว่าเป็นพี่ชายที่แสนดีไอ้พิ้งกอดผมไว้ผมเลยตัดสินใจเดินออกมาผมปาดน้ำตาทิ้งไอ้พิ้งเดินตามหลังผมมาผมเดินมาหยุดที่หน้าพี่เต้ พวกพี่สมุทรอ้าปากค้างทันทีคงไม่คิดว่าจะเป็นผม ผมตบหน้าพี่เต้ไปทีนึงเสียงดังฟังชัดเลยหล่ะ

เพี้ยะ!!

"ผมจะถอนหมั้นเดี๋ยวผมบอกป๊าเอง"น้ำตาผมไหลอีกครั้งพี่เต้ทำหน้าตกใจคงรู้กันป๊าผมโหดแค่ไหนแถมทำลูกเขาร้องไห้อีกผมวิ่งออกมาวิ่งอย่างเดียวไม่รู้จะไปไหน



กลับมาฝั่งนี้

ยังคงตกใจกันอยู่เช่นเดียวกับเต้ที่ทำหน้ากังวลเขากลัวป๊าไต้ฝุ่นจริงส่วนสมุทรที่เห็นไอ้รุ่นน้องกวนบาทาก็กลับมาทบทวนดีๆเพื่อนตรีชื่อไต้ฝุ่นมันก็มีคนเดียวพวกบีมตี๋ก้องมองกันยิ้มๆจนตรีเดินมาหาสมุทร

"*คนที่ผมบอกว่าไปเรียนเมืองนอกก็คนนี้      แหล่ะพี่รีบตามมันไปดิ่"​สมุทรรีบวิ่งตามไต้ฝุ่นไปทันทีทำไมเขาไม่รู้ทำไมเขาจำไม่ได้หัวใจเขาอยู่ใกล้ขนาดนี้












แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น