7Crowns

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 บอบช้ำ (NC)

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 บอบช้ำ (NC)

คำค้น : yaoi, nc, mpreg, boy's love, bl, sm, shota, 18+, 20+, 25+, ท้อง, sex, เซ็กส์, เคะท้องได้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 84.6k

ความคิดเห็น : 59

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2560 23:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 บอบช้ำ (NC)
แบบอักษร

ตอนที่ 5 บอบช้ำ (NC)

Author : 7Crowns

_______________________

วันต่อมา ทางคณะอาจารย์ของค่ายได้รับแจ้งแต่เช้าว่าแทนรัก เดชพิมุกต์ต้องออกจากค่ายกะทันหันโดยรู้เพียงแค่ว่าเป็นคำสั่งของวธัณยู แม้จะยังสงสัยอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้ซักถามอะไรไปเพราะคนที่มาบอกข่าวเป็นเพียงเจ้าหน้าที่ของโรงแรมที่ได้รับคำสั่งมาอีกทีเท่านั้น

ภายในห้อง Suite สุดหรู ร่างสูงของท่านประธานกำลังนั่งพิงหัวเตียงอ่านเอกสารเงียบๆ ข้างๆคือร่างของเด็กหนุ่มที่ไม่มีวี่แววว่าจะตื่นจากนิทรา ผิวเนียนที่โผล่พ้นผ้าห่มผืนหนาออกมาเต็มไปด้วยรอยรักที่ปิดบังความขาวจนมิด เมื่อคืนหลังจากที่แทนรักสลบไปแล้ว ท่านประธานก็ไม่ได้เร่งเร้าจะเอาเปรียบอีกคนต่อ กลับค่อยๆใช้เวลาละเลียดชิมผิวกายนุ่มจนทั่วทุกซอกทุกมุมไม่เว้นแม้แต่ปลายเท้าเรียว ทำให้ตอนนี้ทุกพื้นที่ตารางนิ้วของร่างขาวเปลือยข้างๆตกเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์

ครืด ครืด

แรงสั่นสะเทือนจากโทรศัพท์เครื่องบางเรียกให้วธัณยูละสายตาออกจากเอกสาร มือหนาคว้าเอาเครื่องมือสื่อสารบนโต๊ะข้างหัวเตียงก่อนจะลุกหยิบเสื้อคลุมสีเข้มมาสวมใส่แล้วเดินออกไปที่ส่วนของห้องนั่งเล่นโดยไม่ลืมปิดประตูห้องนอนเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนคนที่กำลังพักผ่อน

ลับหลังร่างสูง แทนรักที่รู้สึกตัวมาได้ซักพักแล้วจึงค่อยๆเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้ง ร่างกายเล็กแทบขยับไม่ได้เมื่อเคลื่อนตัวเพียงนิดความเจ็บปวดก็ถาโถมเข้ามาจนต้องกัดปากแน่น ความหนืดและเฉอะแฉะทางด้านหลังทำให้ยิ่งรู้สึกไม่สบายตัว ในหัวปวดตุ้บๆตากลมคลอหน่วยไปด้วยหยาดน้ำใสก่อนจะไหลรินลงมาช้าๆอย่างห้ามไม่อยู่ แทนรักไม่ใช่คนอ่อนแอ แต่เมื่อโดนกระทำเช่นเมื่อคืนทำให้เขาเข้มแข็งไม่ไหวจริงๆ ในใจทั้งสับสนและหวาดกลัวเจ้าของสัมผัสหยาบโลน แต่ร่างเล็กไม่คิดอยากจะหาเหตุผลอีกแล้ว สิ่งที่เขาอยากทำตอนนี้คือหนีจากคนใจร้ายให้ได้

แทนรักค่อยๆรวบรวมกำลังพยุงตัวเองขึ้น แต่เพียงแค่เท้าสัมผัสพื้นร่างทั้งร่างก็ทรุดฮวบลงจนต้องเจ็บตัวอีกรอบ เรียวขาขาวสั่นระริกเมื่อเรี่ยวแรงหดหาย ร่างเล็กนั่งนิ่งๆซักพักให้ความเจ็บทุเลาลงก่อนจะใช้มือยันที่โต๊ะข้างเตียงช่วยพยุงตัวขึ้นอีกครั้ง

แกร๊ก

“จะทำอะไร”

เสียงทุ้มเอ่ยเรียบนิ่งแต่เย็นเฉียบไปถึงขั้วหัวใจ แทนรักชะงักกึก  ค่อยๆหันหน้าไปทางอีกคนด้วยความหวาดหวั่น วธัณยูที่เพิ่งวางสายจากกาคุยงานกับเลขายืนมองร่างเล็กที่แทบจะยืนด้วยตัวเองไม่ไหวแต่ยังทำอวดเก่งก่อนจะก้าวเร็วๆเข้าไปหา แทนรักรีบนั่งยองๆลงกับพื้นทันทีโดยไม่สนความเจ็บปวดเมื่อนึกได้ว่าตอนนี้ร่างของตนเปลือยเปล่า แขนเล็กกอดร่างตัวเองไว้แน่นแต่ก็ยังเห็นได้ชัดว่ากำลังสั่นระริก

“ลุกขึ้นมาทำไม”

“…”

“ฉันถามไม่ได้ยินหรอ”

วธัณยูไม่ได้ตวาดหรือใช้เสียงดุ แต่แทนรักกลับคิดว่ามันน่ากลัวเหลือเกิน ร่างเล็กยิ่งสั่นเข้าไปอีกเมื่อเห็นปลายรองเท้าสลิปเปอร์ที่ร่างสูงใส่อยู่ห่างจากตนไปเพียงนิด สองมือเล็กค่อยๆเลื่อนมาประกบกันไว้ตรงอกก่อนเสียงสั่นเครือจะเอ่ยขอร้องอย่างอ้อนวอน

“ได้โปรด ฮึก อย่าทำอะไรผมเลย ฮือ”

วธัณยูใจกระตุกวูบเมื่อเห็นภาพนั้น ร่างสูงไม่คิดว่าแทนรักจะกลัวเขาถึงขนาดนี้ ยิ่งเสียงร้องสะอึกสะอื้นที่เหมือนโดนเจ้าของบังคับไม่ให้เล็ดลอดออกมาราวกับกลัวว่าเขาจะรำคาญก็ยิ่งทำให้วธัณยูรู้สึกแปลกๆ เขาตัดสินใจละสายตาจากร่างเล็กแล้วพาตัวเองเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำอุ่นใส่อ่างจากุซซี่ก่อนจะเดินออกมาอีกครั้งก็ยังเห็นแทนรักนั่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน

หมับ

“อ๊ะ อย่า!” แทนรักร้องลั่นเมื่อร่างของตัวเองลอยหวือขึ้นจากพื้นไปอยู่ในอ้อมกอดของร่างสูง ไร้แรงดิ้นขัดขืนมือเล็กรีบยกมาปิดส่วนลับของตัวเองจากสายตาคม น้ำตาทำท่าจะไหลจากดวงตาคู่สวยอีกรอบเมื่อคิดว่าจะโดนทำร้ายอะไรอีก

วธัณยูไม่พูดอะไรก่อนจะอุ้มอีกคนเข้าไปในห้องน้ำ จัดการวางร่างเล็กลงในอ่างด้วยความเบามือแต่แทนรักก็ยังสะดุ้งสุดตัวเพราะเกิดแสบตรงส่วนนั้นขึ้นมา วธัณยูปลดสายเสื้อคลุมออกแล้วถอดทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดีจนร่างกายเปลือยเปล่าก่อนจะก้าวขาเข้าไปในอ่างตามร่างเล็กไป

“ขะ เข้ามาทำไมครับ” แทนรักถามเสียงสั่นรีบพาร่างตัวเองไปอีกฝั่งของอ่างทันที แต่ก็ไม่ทันแขนยาวที่รั้งเอวบางมาหาตัวเองอย่างเบามือ วธัณยูจัดการให้ร่างเล็กนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าเขาโดยให้แผ่นหลังบางพิงอยู่ที่อกแกร่ง แม้จะรับรู้ถึงอาการขัดขืนแต่แรงแค่นี้ไม่คณามือเขาหรอก

“ปะ ปล่อยนะครับ”

“อยู่นิ่งๆ ฉันจะอาบน้ำให้” วธัณยูทำเสียงดุเมื่ออีกคนยังดิ้นไม่เลิกทั้งๆที่ร่างกายไม่อำนวย เมื่อได้มาใกล้ชิดเนื้อแนบเนื้ออย่างนี้ทำให้ร่างสูงสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างเล็ก เห็นทีเขาคงต้องรีบอาบให้ก่อนอีกคนจะเป็นไข้หนักกว่านี้

“ผมไม่.. อ๊ะ! อย่า” แทนรักเสียงสั่นพร่าเมื่อมือหนากำลังลูบไล้ที่แผ่นอกบางของเขา ความลื่นจากครีมอาบน้ำทำให้วธัณยูไล้มือไปตามส่วนต่างๆของร่างเล็กได้อย่างง่ายดาย แทนรักขนลุกซู่เมื่อมือร้อนลากผ่านขาอ่อนด้านใน และยิ่งเกร็งจัดเมื่อนิ้วยาวไปวนเวียนอยู่แถวๆช่องทางรัก

“อย่า! ไม่เอาแล้ว ฮือ อย่าทำผม” ร่างเล็กน้ำตาแตกสั่นไหวไปทั้งตัวเมื่อความทรงจำเมื่อคืนย้อนกลับเข้ามา ความเจ็บปวดที่ยากเกินจะลืมทำให้เขากลัวจนคุมสติไม่อยู่จนวธัณยูต้องใช้สองแขนแกร่งกอดรัดกายขาวไว้แน่นไม่ให้อีกคนอาละวาด

“ชู่ว ฉันไม่ได้จะทำอะไร แค่จะเอาน้ำออกให้” เสียงทุ้มปลอบประโลมเบาๆข้างหูอยู่นานจนแทนรักยอมสงบลงเพราะฝืนร่างกายไม่ไหว ร่างเล็กหอบหนัก ตาเริ่มหนักอึ้งและปวดหัวแทบระเบิดเพราะร้องไห้ไปหลายรอบจนต้องยอมให้อีกคนทำตามใจ

“ใจเย็นๆ ผ่อนคลาย” วธัณยูใช้ไม้อ่อนเข้าจัดการ เขาแยกขาเรียวออกกว้างและใช้ขาตัวเองกันไว้ไม่ให้หุบ นิ้วยาวที่ชโลมด้วยครีมอาบน้ำกลับลงไปวนเวียนแถวช่องทางรักอีกครั้งก่อนจะค่อยๆกดนิ้วเข้าไป แทนรักสะดุ้งสุดตัว กัดริมฝีปากแน่นเมื่อความอึดอัดค่อยๆคืบคลานเข้ามาในร่าง ถึงจะบอกให้ผ่อนคลายแต่มันไม่ง่ายเลยเมื่อต้องทำจริง วธัณยูแทรกนิ้วที่สองเข้าไปก่อนจะหมุนควานนิ้วไปรอบๆช้าๆเพื่อกวาดเอาน้ำขาวขุ่นที่เขาปล่อยเข้าไปเมื่อคืนออกมา

“อ๊ะ อา”

เสียงครางแผ่วเบาดังเล็ดลอดออกมาจากกลีบปากบาง ท่ามกลางความเจ็บและจุกเสียดกลับมีอีกความรู้สึกหนึ่งตีตื้นขึ้นมาจนแทนรักไม่อาจกักเสียงไว้ได้ เด็กหนุ่มเกร็งตัวอีกครั้งเมื่อโดนสะกิดที่จุดเสียวภายในส่งผลให้กล้ามเนื้อนุ่มตอดรัดนิ้วยาวแนบแน่น วธัณยูเองก็เหมือนจะรู้ สัญชาตญาณดิบสั่งให้เขากดย้ำจุดเดิมซ้ำๆเพื่อดูปฏิกิริยาของอีกคน

“อะ อ๊ะ อา พะ พอแล้ว อ๊า” แทนรักครางเสียงหวาน จิกเล็บที่ต้นขาแกร่งเพื่อระบายความอัดอั้น กายนุ่มบดเบียดร่างแกร่งอย่างไม่รู้ตัวจนทำให้ท่อนเนื้อร้อนตื่นตัวขึ้นมาดุนดันสะโพกอวบ วธัณยูยกยิ้มเจ้าเล่ห์กดนิ้วเน้นจุดนั้นแรงๆสลับกับขยับเข้าออกจนเขาเริ่มทนไม่ไหว เพราะนอกจากร่างเล็กจะไม่เลิกเบียดสะโพกเข้ามาโดยไม่รู้ตัวแล้ว เสียงครางใสยังไปกระตุ้นความกระหายของท่านประธานราวกับเป็นการเติมเชื้อเพลิงเข้ากองไฟ

“ค่อยอาบทีเดียวเลยแล้วกัน”

พรึบ

“อ๊าาา!!!!”

แทนรักร้องลั่นห้องน้ำเมื่อร่างสูงถอนนิ้วออกอย่างรวดเร็วแล้วกดแทรกท่อนเนื้อที่ขยายตัวเต็มที่เข้ามาทีเดียวจนมิด วธัณยูยกร่างเล็กที่กำลังสั่นเทาขึ้นเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆสวนสะโพกเข้าไปในโพรงอุ่นร้อน

“อาาา”

เสียงทุ้มครางต่ำอย่างพอใจในแรงตอดรัดก่อนจะรั้งเอวบางให้ทิ้งตัวลงมาแรงๆอยู่หลายรอบโดยไม่ได้สนใจเด็กหนุ่มเลย เมื่อความต้องการเข้าครอบงำอะไรก็หยุดไม่อยู่ วธัณยูเสพสมกายบางอย่างรุนแรงและเร่าร้อนจนน้ำในอ่างกระเพื่อมออกนองเต็มพื้นสลับกับพรมจูบและดูดกัดแผ่นหลังเนียนจนขึ้นรอยแดงจัด นานหลายนาทีกว่าที่น้ำข้นขาวจะถูกปลดปล่อยเข้าไปในตัวร่างเล็กผสมปนเปกับน้ำเก่าที่ยังควานออกไม่หมด ร่างแกร่งแช่ส่วนแข็งขืนของตัวเองไว้จนเริ่มอ่อนตัวลงเลยถอนตัวออกมา และเมื่อจับแทนรักหันมาเผชิญหน้าก็พบว่าร่างบางสลบไปแล้ว

วธัณยูใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะจัดการทำความสะอาดทั้งตนเองและร่างเล็กเสร็จ เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ถูกสวมลงบนกายขาวก่อนที่วธัณยูจะช้อนร่างบางขึ้นแล้วพาไปที่ห้องตัวเอง เด็กหนุ่มถูกวางลงบนเตียงที่ยังไม่ผ่านการใช้งานก่อนที่ร่างสูงจะออกมาสั่งให้ลูกน้องเก็บข้าวของของแทนรักตามมาไว้ที่ห้อง วธัณยูนั่งลงที่โต๊ะทำงานภายในห้องนอนและเปิดเอกสารอ่านเพื่อเคลียร์งานต่อ

ร่างสูงทำงานเพลินจนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนเย็น แสงจากดวงอาทิตย์ที่กำลังหมดลงทำให้วธัณยูต้องวางเอกสารลง มือหนายกขึ้นนวดขมับเพราะทำงานติดต่อกันนานเกินไปก่อนจะมองไปทางร่างเล็กที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น ขายาวพาตัวเองมาหยุดอยู่ที่ข้างเตียงก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าใบหน้าหวานซีดเผือดมีเหงื่อไหลเต็มหน้า ร่างกายสั่นระริกขดตัวแทบจะเป็นก้อนกลม มือหนาวางนาบไปที่หน้าผากมนก่อนจะชักกลับแทบไม่ทันเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนที่สูงผิดปกติ

“ฮัลโหล เออมาหาฉันหน่อย อยู่ที่โรงแรม XXX ด่วน”

วธัณยูวางสายก่อนจะโยนมือถือทิ้งไปอีกทางอย่างรวดเร็ว ร่างสูงเข้าไปในห้องน้ำหยิบเอาผ้าเช็ดตัวผืนเล็กมาชุบน้ำให้ชุ่มแล้วบิดหมาดๆก่อนจะกลับเข้าห้องมาจัดท่าให้ร่างเล็กนอนดีๆ ผ้าเปียกหมาดถูกวางลงบนหน้าผากเล็ก แทนรักหอบหนักแม้จะไม่รู้สึกตัว ดูก็รู้ว่ากำลังทรมาน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา บุคคลที่วธัณยูติดต่อไปก็มาถึง ร่างสูงโปร่งของ ประกายดาว หญิงสาวหน้าตาสะสวยที่ถึงแม้อายุจะขึ้นเลข 3 แล้วแต่ก็ยังดูเด็กเหมือนยี่สิบกลางๆ ร่างเพรียวระหงอยู่ในชุดเสื้อกาวน์ปักชื่อโรงพยาบาลชื่อดังในมือถือกระเป๋าใบโตที่ข้างในเต็มไปด้วยเครื่องมือแพทย์ ใบหน้าสวยยุ่งเหยิงเมื่อเห็นสภาพของคนที่นอนซมอยู่บนเตียง

“นี่แกทำรุนแรงกับน้องเขาอย่างนี้ได้ยังไงฮะไอ้ธัณย์! ไม่เห็นหรือไงว่าตัวแกใหญ่อย่างกับหมีควาย!” ยังไม่ทันได้ตรวจอะไรแต่คุณหมอสาวที่ผ่านอะไรมาเยอะมองปราดเดียวก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หล่อนตวาดคนที่ได้ชื่อว่าเป็นถึงท่านประธานบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างไม่เกรงกลัว กลับกลายเป็นท่านประธานเองที่ยกมือขึ้นอย่างยอมแพ้

“ช่วยไม่ได้นี่หว่า ก็คนกำลังมัน”

“หุบปากไปเลยไอ้แก่ตัณหากลับ!” หญิงสาวแว้ดใส่เสียงแหลมจนวธัณยูต้องหลบฉากออกไปให้เพื่อนสาวตรวจร่างกายและฉีดยาลดไข้ให้ร่างเล็ก แทนรักมีสีหน้าดีขึ้นเล็กน้อยหลังจากรอยาออกฤทธิ์ซักพัก ประกายดาวห่มผ้าให้เด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักที่เธอยังนึกเอ็นดูก่อนจะเดินออกมาจากห้องเงียบๆและพบกับเพื่อนตัวดีที่กำลังนั่งจิบแอลกอฮอล์อยู่บนโซฟา

“ไอ้ธัณย์ ถามจริงแกไปฉุดน้องเขามาใช่มั้ย” หญิงสาวนั่งลงตรงข้ามกับร่างสูงแล้วเปิดปากถามเรื่องที่เธออยากรู้ทันที ร่องรอยบนตัวรวมถึงแผลฉีกขาดที่เธอพบทำให้เธออยากจะตั๊นหน้าหล่อๆของเพื่อนซักที

“เฮ้ย ฉันเปล่า” วธัณยูปฏิเสธ แต่เมื่อเห็นสายตากดดันของเพื่อนเลยต้องยอมรับความจริง “เออๆ ยอมก็ได้ จริงๆก็ไม่ได้ฉุดหรอก แต่ก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่”

“เหอะ ทำตัวเป็นเฒ่าหัวงูไปได้ แทนที่จะหาเมียเป็นตัวเป็นตน” ประกายดาวอดแขวะเพื่อนอีกทีไม่ได้ เธอรู้ว่าวธัณยูป๊อปมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมมาด้วยกัน จนตอนนี้ทำการทำงานกันแล้วแต่ก็ยังได้เห็นข่าวของเพื่อนจากหน้าหนังสือพิมพ์บ่อยๆ

“พอดีฉันไม่รีบ ว่าแต่เมื่อไหร่ฉันจะได้อุ้มหลานซักทีล่ะ หรือว่าไอ้นนท์มันไม่มีน้ำยาเสกลูกให้แก” วธัณยูได้ทีพาดพิงถึงนนทวัฒน์ที่เป็นเพื่อนสนิทของเขา และเป็นสามีของหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามคนนี้ด้วย

“นั่นปากหรอ! ฉันยังไม่อยากมีต่างหาก อยากทำงานไปเรื่อยๆก่อน” ประกายดาวเชิดหน้าใส่เพื่อนก่อนจะขอตัวกลับเพราะเริ่มค่ำแล้วโดยไม่ลืมบอกว่าจะส่งยาอื่นๆมาให้พรุ่งนี้เพราะเธอมีแค่ยาลดไข้ติดตัวมา ร่างสูงเดินมาส่งหญิงสาวแค่หน้าห้องและสั่งให้ลูกน้องขับรถไปส่งเธอที่บ้าน

วธัณยูกลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้งและทิ้งตัวลงนั่งขอบเตียง มือหนาปัดเอาผมที่ปรกหน้าผากมนออก ใบหน้าที่เคยซีดเผือดตอนนี้เริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาแล้ว ท่านประธานได้แต่นั่งมองหน้าเด็กหนุ่มเงียบๆพร้อมกับครุ่นคิดอะไรบางอย่างในใจคนเดียว ซึ่งรวมถึงเรื่องที่เพิ่งคุยกับหญิงสาวไปเมื่อครู่ด้วย


_______________________

To be continued

ต้องบอกก่อนว่าจริงๆไม่ได้ตั้งใจให้ตอนนี้มี NC นะคะ แต่แต่งไปแต่งมามีได้ไงไม่รู้ XD

ช่วงหลังขอเอาคนอื่นมาขั้นไม่ให้มันอึนมาก บอกแล้วนะคะเรื่องนี้ไม่ดราม่า

มีบ้างเล็กๆตอนน้องโดนกระทำชำเรา T^T

ท่านประธานมีการแซวเพื่อนว่าเมื่อไหร่จะได้อุ้มหลาน ระวังจะได้อุ้มลูกแทนนะคะ อิอิ


ยังไม่ได้ตรวจคำผิดค่ะ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}