•คิ้วปลิง•

เมื่อดวงใจมีรัก~ 👻. ทุกคอมเม้นและไลค์ทำให้ไรท์คนนี้!! มีพลังงงงงงงงงง~~~~😘 ありがとう

ชื่อตอน : ep.3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 31 มี.ค. 2560 14:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.3
แบบอักษร

Ep.3 คนที่3


กลิ่นหอม...


กลิ่นหอมนี้มันยั่วยวนซึ่งแต่ต่างจากน้ำหอมมาก กลิ่นที่ดึงดูดผมอยากให้ผมเข้าหา อยากสัมผัสกลิ่นนั้น ทั้งที่ก่อนหน้านี้ที่ผมเข้ามาผมไม่เห็นจะได้กลิ่นๆนี้เลยแท้ๆ แต่พอเขาเข้ามาทำไมผมถึงได้กลิ่นหอมนี้กันหรือกลิ่นนี้จะมาจากตัวเขา


“โอคาดะ เดี๋ยวเธอนั่งหลังสุดริมหน้าต่างเลยนะ หลังทาคาโอะน่ะ” ครูที่พูดจบ ก็ชี้มาทางโต๊ะด้านหลังผม


“ครับ”


ท่าทางของเขาดูไม่เป็นมิตรเอาซะเลย แถมการแต่งตัวที่ไม่เรียบร้อยมันดูไม่เข้ากับแว่นอันนั้นจริงๆ


อ้ะ..เขามองมาที่ผมด้วย


“โอเค นักเรียนใหม่มาครบแล้ว ครูก็ขอให้พวกเธอดูแลเพื่อนใหม่ให้ดีๆ ถ้าพวกเขาไม่เข้าใจอะไรก็บอกเขาด้วยละกัน”


“ค่า/คร้าบ” นักเรียนทุกคนก็ขานตอบ


ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่า แต่ผมรู้สึกว่าเพื่อนใหม่คนข้างหลังกำลังจ้องผมอยู่


“อา..นักเรียนวันนี้เราจะมาเรียนเรื่องกฎและการใช้ชีวิตในสังคมของเรากัน เปิดหน้า 57 ”พอบอกเสร็จครูก็หันหลังไปเขียนบนกระดาน เป็นแผนผังสามเหลี่ยมด้านเท่าฐานชนกัน บนสุดเขียนว่า ‘อัลฟ่า’ ‘เบต้า’ ‘โอเมก้า’ ตามลำดับนั้นก็ทำให้ผมรู้เลยว่ามันคือแผนผังอะไร


“ตอนนี้นักเรียนทุกคนคงรู้อยู่แล้วสินะ ว่าตนเป็นเพศอะไรกัน”


“รู้ค่ะ/รู้ครับ”


“โอเค งั้นเราจะมาเข้าบทเรียนกันเลย ตั้งใจฟังนะ มันสำคัญต่อพวกเธอทุกคน”


จากนั้นคุณครูก็บรรยายแต่ละเพศออกมาอย่างชัดเจน รวมถึงเรื่องที่ควรทำหรือไม่ควรทำของแต่ละเพศ ตอนแรกผมก็ตั้งใจฟังอยู่หรอกนะ แต่แล้วจู่ๆก็มีข้อความกระดาษโยนมาหาผมว่า ‘อยากเอา’ จากโต๊ะข้างๆ เมื่อผมหันไปก็เจอผู้ชายสองคนที่พูดตอนผมเข้ามาโบกมือทักทายทำเหมือนเป็นมิตรแต่พอผมทำเป็นไม่สนใจพวกเขาก็ส่งมาอีกว่า ‘มึงเสร็จกูแน่คืนนี้’ ข้อความนี้ทำให้ผมกลัวมากจนไม่เป็นอันจะเรียนจนหมดคาบเรียน

.

.

.

“นี่ๆ นายชื่อทาคาโอะใช่ป่ะ” เสียงหวานน่ารักดังขึ้นจากคนที่นั่งหน้าผม


“อื้ม แต่เรียกเราว่าจิฮารุก็ได้นะ นายเออ..”


“เราชื่อริงโกะนะ”


“แอปเปิ้ล?” ผมถามด้วยความสงสัย(ในภาษาญี่ปุ่นริงโกะ りんご แปลว่าแอปเปิ้ลค่า ^^)


“ใช่แล้ว ตอนเราอยู่ในท้องแม่ แม่เราชอบกินแอปเปิ้ลง่ะ แม่เลยตั้งชื่อนี้ให้เราว่าริงโกะ” เขาพูดด้วยหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส บางทีผมอาจจะเป็นเพื่อนกับเขาก็ได้นะ


“นายเป็นโอเมก้าเหรอ”


คำถามนั้นทำเอาผมนิ่งนี่เราเพิ่งรู้จักกันเขาก็ถามเลยเหรอ ผมไม่อยากตอบคำถามนั้นเลยจริงๆ เพราะถ้าเขารู้ เขาก็คงไม่คบกับผมเป็นเพื่อนแน่ๆเหมือนที่พ่อทำกับผม


“ไม่เป็นไร เราก็เป็นโอเมก้านะ ฮ่าๆ”


ไม่อยากจะเชื่อเขาพูดอย่างไม่อายเลยงั้นเหรอ แถมเขายังดูมีความสุขกับการที่เขาเป็นโอเมก้าด้วย


“เอ๋..นายไม่รังเกียจที่เป็นโอเมก้าเหรอ” พอผมถามเสร็จเขาก็ทำหน้างงใส่ผม


“จะรังเกียจ? จะรังเกียจทำไมล่ะ โอเมก้าก็คนนะไม่ใช่ตัวประหลาด นายน่ะเครียดไปแล้ว” เขาตอบด้วยใบหน้าระรื่น นี่ก็ทำให้ผมรู้ว่าเขาโตมาคนละแบบกับผมมากๆ ครอบครัวที่เข้าใจและยอมรับ


“แล้วนายไม่กลัวพวกนั้นเหรอ” ผมใช้หางตาชี้ไปมองพวกนั้นแทนการใช่นิ้ว


“ฮ่าๆๆ พวกนั้นเหรอไม่ต้องกลัวหรอก ตอนเข้ามาแรกๆเราก็กลัวแบบนายเนี่ยแหละแต่ว่าพ่อแม่เราเอานี่ให้อ่ะ” พูดจบเขาก็หันหลังกลับไปหยิบอะไรบางอย่างออกมา


“ที่ช๊อต?” ที่ช๊อตแค่นั้นจะไปทำอะไรพวกนั้นได้ ดูจากแรงของผมก็สู้พวกนั้นไม่ได้แล้ว


“มันไม่ใช่ที่ช๊อตธรรมดานะ พอเราเปิดตรงนี้มันจะเสียงดังมากๆเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือ แถมเรียกตำรวจให้ทันทีเลยนะ พวกนั้นเคยโดนเราใช้แล้ว เลยไม่กล้ายุ่งกับเราอีกเลยฮ่าๆ ถ้านายสนใจ เราจะได้เอามาให้พรุ่งนี้ ที่บ้านมีเต็มเลย” ริงโกะบรรยายคุณประโยชน์ของเจ้าเครื่องนี้ให้ผมฟังด้วยท่าทางยิ้มแย้ม


“ให้เราจะดีเหรอ เราเพิ่งรู้จักกันเองนะ”


“ดีสิๆนายต้องป้องกันตัวนะ แค่ปลอกคอกันไม่ได้100 % หรอก”


นั้นสินะปลอกคอกันแค่การโดนกัดไม่กันการโดนข่มขืน


“แล้วก็อีกอย่างพวกนั้นอ่ะ เป็นเบต้าไม่น่ากลัวหรอก พวกนั้นดีแต่พูด พอเจอสัญญาณเข้าก็หนีหมดนายสบายใจได้ แล้วอีกอย่างนะห้องนี้มีอัลฟ่าแค่2 คนเท่านั้น คือหัวหน้าห้องหน้าสุดตรงนู้นละก็ผู้หญิงสวยๆที่นั้งริมประตูคนนั้นอ่ะ ไม่น่ากลัวหรอกพวกเขาไม่เป็นอันตราย แต่ถ้ามี3 คนค่อยน่ากลัวเพราะว่าแรงพวกอัลฟ่าอ่ะเยอะมากๆ แต่3คนก็จัดการคนทั้งห้องได้แล้ว” ริงโกะพูดเสร็จ เขาหารู้ไม่ว่าห้องเรามีอัลฟ่า 3 คนแล้วนะ


ก็คนที่นั่งข้างหลังผมนี่ไง คนที่ 3


คำศัพท์ญี่ปุ่นสักนิสสส

5555 เห็นงี้ไรท์เรียนภาษาญี่ปุ่นนะเออ

ตอนต่อไปมาลุ้นกันว่าาาาา จิฮารุของไรท์จะโดนอะไรรึเปล่านะ น้องเขายังไม่ปลอดภัย T^T

ทุกคอมเม้นทำให้ไรท์มีกำลังใจรักนะ จุ๊ฟฟฟฟ

ความคิดเห็น