ITALO

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 14 ตอน ยูริฟื้นแล้ว

ชื่อตอน : บทที่ 14 ตอน ยูริฟื้นแล้ว

คำค้น : แค้นแทบตายสุดท้ายก็รัก รัก แค้น

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2560 21:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14 ตอน ยูริฟื้นแล้ว
แบบอักษร

​แค้นแทบตายสุดท้ายก็รัก

บทที่ 14

ตอน ยูริฟื้นแล้ว


ปัง!!!ๆๆๆๆๆๆๆ เสียงปืนดังขึ้นอย่างสนั่นหวั่นไหว นานะก้มลงแล้วเอามือปิดหูตัวเองเอาใว้ เซกิเองก็หมอบหลบก่อนจะลุกขึ้นชะเง้อมองหานานะอย่างเป็นห่วง 

“ท่านครับระวังด้วย!!!” เสียงลูกน้องคนหนึ่งตะโกนบอก 

“อืม รับไปช่วยนานะเร็วเข้า!!!!” 

“อ๊ายยยยยย!!! คุณเซกิค่ะ ช่วยด้วย!!!!!!!” 

“อย่าขยับนะ นานะ เดี๋ยวฉันจะไปช่วย!!!!!!” เซกิตั้งท่าจะวิ่งฝ่าดงกระสุนเพื่อไปหานานะแต่แล้วก็โดนรัวกระสุนใส่จนต้องรีบหลบเข้าไปอีก  

“บ้าเอ้ยยยย!!!!!” เซกิสถบออกมาอย่างหัวเสีย เขาเป็นห่วงนานะมาก 

ปังๆๆๆๆ ปังๆๆๆๆ ปังๆๆๆๆๆๆ 

เสียงปืนจากรถกระบะสีดำ พร้อมคนในชุดดำอีกสี่ห้าคนปิดหน้าปิดตาเอาใว้ อยู่บนท้ายกระบะ กระหน่ำยิงเข้าใส่พวกของเซกิอย่างไม่ยั่ง.... และพวกของเซกิเองก็ยิงตอบโต้กลับเหมือนกัน ทุกอย่างตอนนี้ชุลมุนไปหมด ฝุ่นลอยตลบอบอวน นานะพยายามก้มหลบแต่สายตาก็ยังมองหาเซกิอยู่ เธอกลัวจนตัวสั่น 

“คุณเซกิช่วยด้วย...ฮืออออๆๆ ช่วยด้วยค่ะ!” นานะพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและแผ่วเบา มือเล็กๆสั่นเทาและปิดหูตัวเองเอาใว้อย่างเดิม 

“นานะ!!! นานะ!!!” 

“ช่วยด้วยยยยย!!!!!!” 

“ไอ้บ้าเอ้ยยยย!!!! พวกแกเป็นใคร!!!!!” เซกิโกรธจนเลือดขึ้นหน้าเพราะไปช่วยนานะไม่ได้ทั้งที่มองเห็นเธออยู่ตรงนั้น....คนของเซกิพยายามสกัดเอาใว้แต่พวกนั้นก็มีคนมากพอๆกัน ต่างฝ่ายต่างยิงกันแบบไม่ลืมหูลืมตา 

“ไปเอาตัวผู้หญิงมา!!!!!” เสียงของผู้ชายคนหนึ่งที่เอาผ้าปิดหน้าปิดตาเอาใว้ กระโกนบอกก่อนที่พวกของมันอีกสองคนจะวิ่งลงมาจากรถแล้วลากตัวนานะไป 

“ไม่นะ!!!! ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้นะ!!!!!” “

เซกิค่ะ ช่วยด้วย!!!!!!” 

“นานะ!!! นานะ!!” 

“เซกิช่วยด้วยยยยย!! อ๊ายยยยยย!!!”   ไม่ทันการแล้วนานะโดนลากเข้าไปในรถก่อนที่พวกมันจะขับรถออกไป.....เซกิมือสั่นหัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ 

“รีบตามมันไป อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้เด็ดขาด!!!!!” 

“ครับ” ทั้งเซกิและลูกน้องรีบวิ่งขึ้นรถ แล้วขับตามไปทันที ขณะที่ขับไล่ตามกันไปก็ยังมีเสียงปืนยิงปะทะกันเป็นระยะ... 

“นานะ ฉันกำลังจะไปช่วยแล้วนะ รอฉันก่อน....” เซกิพึมพำกับตัวเอง สายตาจับจ้องแค่รถที่ขับอยู่ด้ายหน้า 

“ท่านครับ คุณซาโต้โทรมาแล้วครับ” 

“เอามาให้ฉัน” 

“ครับ” ลูกน้องของเซกิส่งมือถือมาให้ 

 “ซาโต้” 

“[ท่านประธานปลอดภัยรึเปล่าครับ]” 

“ฉันไม่เป็นไร แต่พวกนั้นจับตัวนานะไป ” 

“[พวกไหนครับ]” 

“ฉันเองก็ไม่รู้ว่าพวกมันเป็นใคร แต่ฉันไม่ปล่อยมันไปแน่ๆ ส่งคนมาเพิ่มฉันต้องดักพวกมันให้ได้!!!” 

“[ได้ครับ ผมจะรีบส่งคนไป]” 

“นายอยู่ที่นั่นดูแลยูริด้วย ฉันรู้สึกว่ามันจะไม่ปลอดภัย เฝ้าเธอให้ดี!” 

“ครับท่าน” หลังจากนั้นเซกิก็วางสายจากซาโต้ และไม่นานลูกน้องของเซกก็มาสมทบอีก 

ตอนนี้ฝ่ายของเซกิมีคนเยอะกว่า และเรนพี่ชายของนานะก็ตามมาด้วยเพราะเป็นห่วงน้องสาว รถกระบะสีดำเเล่นเข้าไปในโกดังร้างเก่าๆในป่าลึก รถของเซกิและลูกน้องก็แล่นตามเข้ามาจอดอยู่ทางด้านหน้า รถกระบะคันนั้น วิ่งเข้าไปในโกดังแล้วรีบปิดประตูโกดังเอาใว้ อย่างมิดชิด เซกิเดินลงจากรถ พร้อมด้วยลูกน้อง และเรน 

“แกมาทำไม” เซกิถามเรนด้วยสีหน้าไม่พอใจ 

“ฉันเป็นห่วงน้องสาวของฉัน.... ” 

“แกจะมาห่วงอะไรตอนนี้ ทีเมื่อก่อนแกหนีไปมุดอยู่ที่ไหน!!” 

“เพราะฉันรู้ว่าถ้านานะอยู่นายแล้วจะปลอดภัยต่างหากล่ะ ฉันถึงได้ไม่ห่วงเธอมากเหมือนตอนนี้” 

คำพูดนั้นของเรนทำเอาเซกินิ่งไป...เซกิงงกับคำพูดของเรน เขาไม่เข้าใจว่าเรนหมายถึงอะไร 

“เรื่องเราเอาใว้ก่อนเถอะนะ ตอนนี้ช่วยน้องสาวของฉันให้ได้ก่อนเถอะ” 

“เรื่องนั้นนายไม่บอกฉันก็ต้องทำอยู่แล้ว!” 

เซกิกับเรน สงบศึกกันเอาใว้ก่อน...ทั้งหมดถือปืนคนละกระบอกแล้วค่อยๆย่องๆเข้าหาประตูโกดังอย่างช้าๆ 

------------------------------------------------------------------------------------------------

 ภายในโกดังที่มืดสลัวนานะโดนลากลงจากรถโดยชายฉกรรจ์ สองคน 

พวกมันไม่สนใจว่าเธอจะเจ็บตัวรึเปล่า 

“ปล่อยฉันนะ” นานะบอกด้วยน้ำเสียงสั่นๆ 

“หึๆ” 

“คุณต้องการอะไร ” 

“ใจเย็นสาวน้อย เธอไม่ต้องตกใจไป ฉันไม่ฆ่าเธอหรอก ” ผู้อีกคนเดิมเข้ามาหาพร้อมพูดกับนานะ เขาเอาผ้าปิดหน้าปิดตาเอาใว้เช่นกัน หัวเราะในลำคออย่างน่ากลัวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของนานะ 

“คุณเป็นใคร ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย” 

“เพราะหวานใจเธอไง” 

“อะไรคะ ฉันไม่เข้าใจ” 

“เพราะไอ้เซกิ ฉันต้องการจะฆ่ามันและวันนี้เป็นโอกาศที่เหมาะที่สุด ต้องขอบใจเธอนะที่มาเป็นเหยื่อล่อมันมาให้ฉัน ฮาๆๆ” 

“อย่านะคะ คุณห้ามทำอะไรเขานะคะ” 

นานะบอกแล้วพยายามวิ่งไปแย่งปืนที่อยู่ในมือของผู้ชายคนนั้น ก่อนที่เธอจะโดนสบัดออกแล้วโดนเขาใช้ด้ามปืนตบเข้าที่หน้าอย่างแรง นานะล้มลงกับพื้น ใบหน้าเล็กๆเนียนใสโดนตบจนปากเเตกเลือดไหลอาบ และหางตาที่โดนกระแทกพร้อมกัน ก็มีเลือกคลั่งอยู่ที่หางตาด้วย น้ำตาของนานะไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวเพราะความเจ็บปวด 

“อย่าแผลงฤิทธิ์ ไม่อย่างนั้นฉันจะยิงเธอทิ้งซะ” 

“ฮือออออๆๆ ฮืออออๆๆๆๆ”

 -------------------------------------------------------------------------------------------------- 

เซกิกระวนกระวาายใจ จิตใจเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยตอนนี้เพราะห่วงนานะมาก 

ตื๊ดดดดๆ ตื๊ดดดดดๆ เสียงมือถือของเซกิดังขึ้นลูกน้องของเขาเป็นคนยื่นมาให้ ก่อนที่เซกิจะกดรับ 

“[หวัดดี เซกิ]” 

“แกเป็นใคร? ต้องการอะไรห๊ะ!!!” 

“[ใจเย็นๆสิ พูดกันดีๆก็ได้]” 

“ผู้หญิงที่แกจับตัวไปปล่อยเธอมาซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่าแก!!!” 

“[ฮาๆๆๆ ฮาๆๆๆๆ เป็นห่วงสาวน้อยคนนี้มากเลยสินะ ฉันจะให้แกฟังเสียงเธอหน่อยแล้วกัน]” 

“[คุณเซกิ พวกมันจะฆ่าคุณอย่าเข้ามานะคะ พัวะะะะ อ๊ายยยยยยยย]” นานะตะโกนบอกเซกิก่อนที่จะโดนตบอีกรอบ เซกิฟังดูก็รู้ว่าเธอต้องเจ็บมากแน่ๆ  

“ไอ้เลว!!!! ห้ามทำอะไรเธอนะ ฉันจะฆ่าแก!!!!!!” 

“[เสียใจจริงๆนะ เพราะวันนี้คงไม่ใช่วันตายของฉัน แต่เป็นวันตายของแกมากกว่า ]” 

“แกจะเอายังไง!!!!” 

“[ถ้าอยากได้ตัวเธอก็เข้ามาเอาเซ่.....แต่ต้องมาคนเดียวนะ ถ้าแกเล่นไม่ซื่อฉันจะระเบิดสมองยัยนี่ทิ้งซะ!!!]” 

“[คุณเซกิอย่านะคะ!!!! อ๊ายยยยยยย ] ” นานะร้องตะโกนบอกมาอีก 

“ห้ามทำอะไรเธอ! ได้ฉันจะเข้าไปคนเดียว ห้ามทำอะไรเธอเด็ดขาด” เซกิกดวางสายแล้วจะเดินเข้าไปข้างในทันทีก่อนที่เรนจะดึงเอาใว้ 

“นายจะทำอะไร” 

“พวกมันต้องการตัวฉัน ฉันจะเข้าไปช่วยนานะ” 

“แต่นายอาจจะตายก็ได้นะ แล้วแน่ใจได้ยังไงว่ามันจะยอมปล่อยน้องสาวฉัน” 

“ฉันไม่รู้ แต่ที่รู้ๆตอนนี้คือฉันต้องเข้าไปในนั้น” 

“ฉันจะไปด้วย” 

“ไม่ได้ ” 

“ไม่ นั้นมันน้องสาวของฉัน ฉันจะเข้าไปกับนายด้วย” 

เรนไม่ฟังที่เซกิพูดเดินนำไปก่อน ทั้งสองเดินเข้าไปข้างในพร้อมกัน ภายในค่อนข้างมืด จนทำให้มองไม่ค่อยเห็นอะไร ก่อนที่เรนและเซกิจะโดนลูกน้องของใครคนนั้นล้อมเอาใว้ 

“มาแล้วหรอ......อ้าว นั่นเรนพี่ชายของเธฮก็มาด้วย โชคดีของฉันจริงๆเลยนะฮาๆๆ” 

“ใช่ฉันมาแล้วปล่อยตัวเธอออกไปได้แล้ว” เซกิบอก 

“ยังก่อนนนนนนน” 

“แกเป็นใครกันแน่ แสดงตัวออกมาสิ อย่าทำตัวเหมือนหมาที่คอยลอบกัด!” เรนพูด 

“ใช่ ที่ฉันต้องเป็นแบบนี้เพราะแก!!!” ผู้ชายคนนั้นที่ใช้ผ้าปิดหน้าปิกตาเอาใว้ เดินออกมาจากมุมมืด 

พร้อมด้วยนานะที่โดนลูกน้องของมันลากมาด้วย 

เซกิเหลือบไปเห็นนานะแล้วจะเดินเข้าไปหาแต่คนพวกนั้นก็ดักทางเอาใว้ 

“นานะ” เรนเรียกชื่อน้องสาว 

“พี่เรน ฮืออออออๆๆๆ คุณเซกิ อึกๆ ฮือออๆๆๆๆ ” 

“นานะ ” เซกิเรียกนานะอย่างแผ่วเบาเมื่อมองไปที่ใบหน้าของเธอที่โดนทำร้าย ทำให้เซกิยิ่งโกรธเข้าไปอีก 

“แกทำอะไรเธอ!!!! ไอ้เลวฉันจะฆ่าแก!!!!!” เซกิเล็งปืนใส่เจ้าตัวหัวหน้า แตมันกลับไม่สะทกสะท้าน เอาแต่หัวเราะ 

“ฮาๆๆๆ ใจเย็นสิ คนที่แกต้องฆ่าคือมันต่างหาก” ผู้ชานคนนั้นบอกแล้วชำเลืองตาไปมองเรน 

“หมายความว่าไง” เซกิถาม 

“เอ้า ก็แกเกลียดมันไม่ใช่หรอ ฆ่ามันซะสิ ยิงมันแล้วฉันจะปล่อยยัยนี้ไป!” 

“ไม่นะคะ อย่านะ คุณเซกิอย่านะคะ ฮือออออๆๆๆ ฉันขอร้อง” 

พัวะ!!!! นานะโนตบเข้าที่หน้าอย่างแรงต่อหน้าต่อตาเซกิ มันทำให้เขาคลั่ง! 

“อย่าทำร้ายเธอ!!!!!!” 

“ฉันบอกให้ยิงไอ้เรน!!!!” 

“แกเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงรู้จักเรน แกอยากจะฆ่าฉันไม่ใช่หรอ ก็ฆ่าฉันสิ ปล่อยเรนกับนานะไป!!” เซกิบอก 

“ตอนแรกน่ะใช่ แต่ตอนนี้ฉันอยากจะเปลี่ยนบทนิดๆหน่อยๆ ยิงมันซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะยิงยัยนี่!!” ผู้ชายคนนั้นยกปืนขึ้นแล้วเอาปืนจ่อหัวนานะ เธอหลับตาปี๋ตัวสั่นร้าวลูกนก เซกิจะทำยังไงดี เขาจะทำยังไงดี 

“เร็ว!!!!!!” ผู้ชายคนนั้นตะคอกใส่เซกิ สั่งให้ยิงเรน 

“อย่านะคะ อย่านะคะ ฮือออออๆๆ ฉันขอร้อง ฮืออออออๆๆๆ” 

“นานะ พี่ขอโทษนะ ” เรนหันไปมองน้องสาวแล้วหันไปมองเซกิ 

“ไม่นะคะพี่เรน ฮือออออๆๆๆๆ” 

“เซกิ ทำตามที่มันบอกเถอะ ” เรนพูดกับเซกิ 

“เรน..........” เซกิอุทานออกมาเบาๆ เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเรนจะใช่คนที่ทำร้ายยูริจริงรึเปล่า  

“อย่านะคะ ฮือออออๆๆ อย่าทำนะคะ ” 

“เซกิ ยิงฉันเถอะ แล้วช่วยนานะด้วย ดูแลเธอแทนฉันด้วย” 

“มัวแต่พูดมาก!!!! ยิงมันเซ่!!!!!!!” ผู้ชายคนนั้นตะคอดสั่งอีก 

“ยิงฉัน!! ยิง!!!! ”   เรนบอกเซกิก่อนที่จะเดินเข้าไปหาเซกิแล้วยกปืนที่เซกิถืออยู่ในมือมาจ่อที่หัวของตัวเอง...... เซกิยังคงนิ่งไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไป เขาทำมันไม่ได้ 

“ฉันบอกให้ยิงมันนนนนน!!!!!” ผู้ชายคนนั้นสั่งอีก 

“หยุดนะ เคน...” 

ทุกอย่างเงียบสงบลง ทุกคนหัวไปตามเสียงเรียกที่ดังมาจากทางด้านหน้าของประตูโกดัง                              เสียงนั้นที่เซกิค้นเคยเป็นอย่างดี 

“ยูริ..........!”    เซกิเรียกชื่อน้องสาวเบาๆด้วยสีหน้าที่ตกใจ เรนเองก็เช่นกัน ชะงักนิ่งไป 

“ยูริ” เรนเรียกยูริ 

ยูริเดินเข้ามาช้าๆโดยมีซาโต้คอยประคอง เธอยังสวมชุดของโรงพยาบาล ซึ่งหมายความว่าเธอพึ่งจะฟื้นจากการหลับไหลมาอย่างยาวนาน และเดินทางมาที่นี่ ทั้งเซกิและเรน ต่างตกใจและดีใจในเวลาเดียวกัน แต่ยังมีอีกคนที่ดูจะตกใจยิ่งกว่า ผู้ชายที่ใส่ผ้าปิดหน้าปิดตาคนนั้น ค่อยๆลดปืนลง จากหัวของนานะ แล้วมองยูริอย่างตกตลึงก่อนจะอุทานเรียกชื่อของยูริเบาๆ 

“ยะ ยูริ...ธะเธอ เธออออ....!!” 

“ใช่..............ฉันเอง..................” !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

=========================================================

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}