กีฏยา

ไม่ล๊อกตอนเพิ่มแล้วนะค่ะ ช่วงนี้เรียนหนัก+งานเยอะ+ปวดหัวกับวิจัย แต่จะพยายามลงให้รัวๆไม่ขาดตอนนะค่ะ

ตอนที 29 เกมส์สวาท 1

ชื่อตอน : ตอนที 29 เกมส์สวาท 1

คำค้น : พยศร้ายแลกรัก,เบลล์,อติเทพ,คมสัน,จารวิวรรณ์

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2560 12:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที 29 เกมส์สวาท 1
แบบอักษร

อติเทพลืมตาตื่นจากหลับไหล บางอย่างเย็นๆที่สัมผัสหน้าทำให้ร่างแกร่งที่มีรอยบอบช้ำจนทั่วร่างกายสะดุ้งตื่นจากภวังค์

 "ตื่นแล้วเหรอค่ะ คุณหลับไปนานทีเดียว "

เธอออ....เป็นใคร" 

อติเทพจับขมับที่ปวดจี๊ดขึ้นมา คิ้วคมขมวดมุ่น ค่อยๆทรงตัวลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง ชงโคที่ยามนี้เรือนร่างอวบใส่เพียงเสื้อแนบเนื้อบางเบารัดรึงหน้าอกกลมกลึง กับกระโปรงยาวเพียงขาอ่อนนั่งในท่ากระหมิ่นกระเหม่ อวดเรียวขาเนียน หญิงสาวขยับมาใกล้ชิดและบรรจงลูบไล้เช็ดตัวกับแผงอกกว้าง อ้อยอิ่ง เชิญชวนให้อติเทพยอมคล้อยตามมารยาหญิง 

"ที่นี่ที่ไหน" 

อติเทพยังคงเฉยชากับสิ่งที่เห็น เขาไม่ได้โง่จนกระทั่งไม่รู้ว่าหญิงแปลกหน้านี้เป็นคนของจรัสแน่นอน และเธอกำลังยั่วยวนเขา 

"ไอ้จรัสมันอยู่ไหน มันส่งเธอมาทำไม" 

อติเทพถามอย่างฉุนเฉียว เขานึกรำคาญหญิงตรงหน้าที่มีท่าทางไม่ต่างกับหญิงบริการ 

"ใจเย็นๆสิค่ะ คุณเพิ่งจะโดนไอ้พวกกุ๊ยมันทำร้ายมา คุณเลยหงุดหงิด เดี๋ยวชงโคนวดให้ดีกว่า" ชงโคเสนอพลางบดเบียดกายอวบอิ่มเข้ามาหวังให้อติเทพยอมโอนอ่อน 

"เบลล์อยู่ไหน" 

อติเทพถามขึ้นก่อนที่ร่างสูงจะผุดลุกขึ้นเดินสามหาวไปยังประตู 

"พี่เบลล์อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลหรอกค่ะ ฉันบอกคุณได้ว่าเขาอยู่ที่ไหน" 

ชงโคโป้ปดหวังให้อติเทพสงบลง 

"ถ้าคุณทำตัวดีๆ เชื่อฟังชงโค พี่เบลล์ก็จะปลอดภัย แต่ถ้าคุณดื้อ พี่เบลล์ก็...." 

ปากอวบพูดยียวนอย่างทิ้งท้ายและปล่อยหัวเราะออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ 

"นั่งก่อนเถอะค่ะ เชื่อชงโคแล้วทุกอย่างจะดีเอง"

 อติเทพเคว้งคว้างเต็มไปด้วยความสับสน เขานึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ในป่าหลังจากที่เขาถูกพวกมัดจับมัดไว้กลางแดด เขาหมดสติและหลังจากนั้นพวกมันอาจเจอเบลล์และจับตัวเบลล์มาได้ก็เป็นได้ อติเทพชำเลืองตามองผู้หญิงข้างกายอย่างไม่ไว้วางใจ  

"เธอเป็นใคร??" 

เขาถามขึ้นอีกครั้งเพื่อเค่นหาคำตอบ 

"ฉันชื่อชงโคค่ะ เป็นลูกพี่ลูกน้องของพี่เบลล์" 

ชงโคว่าพลางก็ค่อยๆปล่อยตัวนั่งในท่าสบายๆ สองมือค่อยๆรินไวน์ใส่แก้วและจิบช้าๆ ด้วยท่าทีสบายใจ 

"แม่ของพี่เบลล์ชื่อป้าชบา เป็นป้าแท้ๆของฉัน" 

อติเทพเหลือบมองอย่างไม่อยากเชื่อว่าหญิงสาวทรงโตที่ดูกร้านโลกจะเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเบลล์  

"ไอ้จรัสมันจับตัวฉันมาทำไม"

"คุณรู้จักคำว่าตัวประกันมั้ยค่ะ" 

เรียวปากสีแดงสด จงใจเล่นลิ้นให้คนฟังนึกสงสัย 

"มันจับฉันมาเป็นตัวประกันเพื่อต่อรองกับเบลล์เหรอ" 

"ใช่ค่ะ ยิ่งคุณเชื่อฟังฉันมากเท่าไหร่  มันก็จะดีกับพี่เบลล์...และตัวคุณ"

อติเทพยกยิ้มมุมปากอย่างสมเพท

"แล้วไอ้จรัสที่จับตัวเบลล์มาได้มันก็ขู่เบลล์เหมือนที่เธอขู่ฉันใช่มั้ยว่าให้เชื่อฟังมันแล้วจปลอดภัย ทุเรศว่ะ"

 ชงโคหน้าแดงขึงด้วยความโกรธที่อติเทพไม่เดินตามเกมส์ของเธอ 

"นี่คุณอติเทพ ฉันรู้ว่าคนเป็นคนฉลาดรู้ทันทุกอย่าง แต่ตอนนี้ต่อให้คุณรู้แต่คุณก็เสียเปรียบทุกอย่าง คุณไม่ต่างอะไรกับหมากตัวนึงที่ใช้เดินตามเกมส์  คนอย่างจรัส อยากได้อะไร มันต้องได้" 

ชงโคว่าพลางเหยียดกายขึ้น มือเรียวผลักให้อติเทพนั่งลงที่โซฟากว้าง

"เชื่อฉันเถอะนะค่ะ ใจเย็นๆแล้วดื่มไวน์เป็นเพื่อนฉันหน่อยนะค่ะ"

ร่างอวบว่าพลางรินไวน์จากในเหยือก จิบเองอึกใหญ่และพยายามป้อนให้อติเทพลิ้มลองมัน"

"ไม่ ฉันไม่กิน"

"ดื่มสักหน่อยนะค่ะ สักนิดก็ยังดี"

อติเทพขยับหน้าหนีด้วยท่าทีแสนหน่าย

"คุณจะดื้อดึงให้มันได้อะไรขึ้นมา ยิ่งคุณทำตัวขัดใจฉันเท่าไหร่ ฉันยิ่งนึกภาพพี่เบลล์ตกระกำลำบากออกชัดเจนเท่านั้นแหละค่ะ"

ร่างอวบพูดพลางย่อตัวลงกระซิบข้างหูอติเทพแผ่วเบา

"อย่าลืมนะค่ะ ว่าจรัสเป็นคนเลวไร้ศีลธรรมแค่ไหน ถ้าคุณทำดีกับฉันไว้มากๆ ฉันอาจจะช่วยต่อรองกับจรัสให้คุณได้"

ใบหน้าเบลล์ลอยเข้ามาในห่วงคำนึง เขารู้ว่าไม่มีสัจจะในหมู่โจร เขารู้ว่าจรัสเจ้าเล่ห์ และแม่สาวที่นั่งอยู่ข้างเขาก็เจ้าเล่ห์ไม่แพ้กัน แต่ในยามนี้อะไรที่พอทำแล้วช่วยเบลล์ได้ เขาก็อยากทำ

"ก็ได้ ฉันยอมดื่มเป็นเพื่อนเธอ รู้ใช่มั้ย ฉันทำไปเพราะอยากให้เธอช่วยเบลล์ เบลล์ไม่ได้รักจรัส ถ้าจรัสทำอะไรเธอก็คือการขืนใจพี่สาวที่เป็นสายเลือดของเธอ"

"แหม คุณนี่เข้าใจพูดนะค่ะ ดื่มสักหน่อยมั้ย ฉลองกับมิตรภาพใหม่"

อติเทพรับไวน์มาจิบอย่างระมัดระวัง

"คุณคงไม่รู้ว่าฉันกับพี่เบลล์ไม่ค่อยสนิทกันตั้งแต่ไหนแต่ไร"

ชงโคพูดพลางคะยั้นคะยอให้อติเทพดื่ม

"อยากรู้มั้ยค่ะว่าทำไม?"

คิ้วคมขมวดเข้าหากัน เขาพยักหน้าเป็นเชิงให้พูดต่อ

"ว่ามาสิ ผมอยากรู้ทุกเรืีองที่เกี่ยวกับภรรยาผม"

ชงโคเบะปากอย่างนึกหมั้นไส้

"ดื่มค่ะ หมดแก้วนี้ก่อน ฉันจะยอมเล่า และทำตามที่คุณขอทุกอย่าง"

อติเทพชำเลืองมองอย่างไม่ไว้วางใจ เขาไม่กลัวเมาเพราะเขาคอแข็งมากพอ แต่สิ่งที่เขากลัวคือการไม่รู้ว่าในของเหลวสีเข้มนี้อาจมีอะไรปนเปื้อนอยู่

"ทำไมเธออยากให้ฉันดื่มไวน์นักล่ะ ใส่อะไรไว้หรือเปล่า"

"คุณไม่ไว้ใจชงโคเหรอค่ะ งั้นดูนี่"

มือเรียวว่าพลางรินไวน์ใส่จนครึ่งค่อนแก้ว บันจงดื่มให้ดู

"คุณก็เห็นว่าชงโคก็ดื่มเยอะเสียด้วย ชงโคคงไม่ใส่ยาพิษไว้ให้คุณหรอกค่ะ"

เรียวปากสีสดขบขันมุมปากราวกับเรื่องที่อติเทพพูดไสาระสิ้นดี

"ดื่มค่ะ เพื่อสิทธิประโยชน์ของคุณกับพี่เบลล์"

ชงโครินอีกแก้วสำหรับตนเองและอีกแก้วสำหรับอติเทพ

"หมดแก้วนะค่ะ อย่าลีลา ชงโคชักจะหมดความอดทนกับคุณแล้ว"

อติเทพรับแก้วไวน์มาอย่างจำใจ เรียวปากทรงกระจับดื่มมันอย่างช้าๆจนหมดแก้ว

"เก่งจังค่ะ ทีนี้ชงโคจะทำตามสัญญานะค่ะ เรื่องที่ชงโคอยากจะบอกว่าทำไมชงโคถึงไม่สนิทกับพี่เบลล์...ก็ คุณคิดว่าพี่เบลล์สวยมั้ยละค่ะ"

ร่างสูงยืดหลังขึ้นเต็มความสูง ตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ

"เบลล์สวยทั้งกายสวยทั้งใจ เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ฉันจะหยุดทุกอย่างเพื่อเบลล์"

"ค่ะ รู้อะไรมั้ยว่าสิ่งที่พี่เบลล์เป็นมันทำให้ฉันโคตรอิจฉาเลย ยิ่งพี่เบลล์ดี สวย เก่งมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งเกลียด"

"นี่เธอเกลียดพี่สาวตัวเองเหรอ..."

อติเทพถามพลางชำเลืองมองอย่างสมเพท

"ค่ะ ฉันไม่อยากเป็นพี่น้องกับมันด้วยซ้ำ"

"เธอนี่น่ารังเกียจกว่าที่ฉันคิด"

อติเทพพูดพลางยักไหล่อย่างไม่หยี่หระ

"ช่างเถอะ ฉันยอมดื่มตามที่เธอขอแล้ว ฉันจะขอเธอหนึ่งอย่างตามที่เธอสัญญา"

"ค่ะ....ว่ามาสิค่ะ"

"ฉันขอพบเบลล์"

อติเทพว่าจบ ก็จ้องแขม็งใบหน้าที่แต่งแต้มจัดจ้านของหญิงสาวตรงหน้า


"ค่ะ คุณรออยู่ในห้องนี้นะค่ะ ฉันจะไปพาพี่เบลล์มาพบคุณ"

ร่างอวบว่าจบก็พาตัวเองเดินออกจากห้อง ปล่อยให้อติเทพคาดเดาอยู่ในห้องผู้เดียวว่าพวกสันดารโจรจะเล่นไม้ไหนกับเขา

,.........................................................


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น