คิมคยอง

บ้านโซ่ซินยินดีต้อนรับนะคะ ~

EPISODE 7 :: ฉวยโอกาส

ชื่อตอน : EPISODE 7 :: ฉวยโอกาส

คำค้น : โซ่ ซิน มิกซ์ มิน นิยายวาย สาววาย คิมคยอง ซินสายบุก คิมคยอง ฉวยโอกาส

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2560 11:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EPISODE 7 :: ฉวยโอกาส
แบบอักษร

              EPISODE 7 :: ฉวยโอกาส

     

              หลายอาทิตย์ผ่านไป..

              ผมนั่งรอนั่งไอ้โซ่ วันนี้ผมต้องพามันไปลองสูทเพราะเดี๋ยวจะมีงานเลี้ยงวันเกิดลูกสาวแม่เพื่อนของไอ้โซ่มัน เขาบอกว่าต้องเนี้ยบหน่อยแต่เอาตรงๆป่ะผมนั่งรอมันจะสามชั่วโมงอยู่แล้วแม่งก็ยังไม่ออกมาจากห้องเลย นั่งหาวไปสิบกว่ารอบละ - -

              

     "ไอ้เหี้ยโซ่! เร็วๆหน่อยดิวะ"ผมตะโกนเรียกมันเสียงดัง ชักจะหมดความอดทนเต็มที -*-

              

     "เออเสร็จแล้วเว้ย!"

              

     "แม่งช้าฉะ..ฉิบ.."

              ผมตะลึงอ้าปากค้างเมื่อไอ้โซ่แม่งเดินแก้ผ้าออกมาจากห้องน้ำ เผยให้เห็นสัดส่วนที่ 'น่ากิน' เอ้ย 'น่ามอง' หลงไหลดั่งโดนมนต์สะกด แถมมันยังเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าผ่านหน้าผมไปที่นั่งน้ำลายไหลอยู่ที่โซฟา 

              

              มันไปเอาความมั่นหน้ามาจากไหนวะ -*-

              

     "ไอ้โซ่มึงทำไมไม่แต่งตัวหรือหาเหี้ยอะไรปิดวะ"ผมพูดแล้วก็ยกมือปิดตาใหญ่

              

     "กูรู้หรอกว่ามึงชอบ หื่นฉิบหาย..ปกติกูก็เดินแก้ผ้าออกมาอยู่แล้วนี่มันห้องกู"

              

              ปกติ ? ผมชอบ ?

              

     "มั่นเหลือเกินมึงอะ งั้นกูออกไปรอข้างนอก"

              

              หมับ!

              

     "อยู่เป็นเพื่อนกูนี่แหละซิน"

              

              เฮือก ! O_O 

              

              ผมเบิกตาโตหนักเป็นร้อยเท่าเมื่อไอ้โซ่กระชากไหล่ผมก่อนจะกอดหมับเอาไว้จากด้านหลัง แต่ว่า!..แต่ว่ามันยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้านี่ >< ตอนนี้ดุ้นของมันเลยถูไปถูมาอยู่ที่หลังผม 

              

              ไอ้เหี้ยโซ่มึงจะมาทำทุเรศกับหลังกูไม่ด้ายยยยย! ! !

              

     "เออ! ปล่อยกูก่อนดิวะ"

              

     "กลิ่นตัวมึงห๊อมหอม~ ขอดมหน่อยได้ปะ"

              

              จ๊วบ~

              

     "อ้ะ!"

              

              ตุ้บ!

              

              สองเท้าผมถีบไอ้โซ่จนนอนหงายลงไปกับพื้น มันเสือกมาดูดต้นคอผมก่อนทำไมล่ะ ถ้าเกิดมันเป็นรอยขึ้นมาแล้วคนอื่นเห็นผมจะตอบเขายังไง ไอ้เหี้ยโซ่มันไม่ใช่คนแม่งเป็นโรคประสาท!

              

     "กูเจ็บนะซิน"

              

     "มึงรีบไปแต่งตัวกูจะลงไปรอข้างล่าง"ผมบอกปัดรีบลุกพรวดพราดออกไปจากห้องมันทันที 

              

              ไม่น่าเลยไอ้ซินเอ้ย! ไม่ควรมาเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็นแบบนี้ ลูกตาจะบอดมั๊ยเนี่ย ฮืออออ TT

              

     "เอ้า หนูซินยังไม่เสร็จกันอีกเหรอเดี๋ยวจะสายเอานะ"

              

     "ขอโทษทีฮะคุณน้า.."

              

     "นี่ๆหนูซินมาดูนี่สิ แม่เลือกผู้หญิงไว้ให้ตาโซ่คนนี้แหละที่จะพาไปดูตัว.."

              

              ฉึก!

              

              ตึกตัก ตึกตัก..

              

              ทำไมผมได้ยินประโยคที่คุณน้าพูดออกมาแล้วหัวใจผมถึงตกวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ทำไมผมถึงไม่รู้สึกยินดีอะไรกับมันเลย 

              

     "หนูมัดหมี่น่ารักนะเนี่ย"คุณน้าพูดแล้วก็อมยิ้มตามไปด้วยอย่างมีความสุข

              

     "ฮะ..น่ารักมากฮะ"

              

     "ซินว่าเหมาะกับโซ่มั๊ย แต่น้องพึ่งจะเข้าไฮสคูลน้ากะว่าถ้าจบจะให้หมั้นกันก่อน"

              

              ฉึก!

              

              ดุจดั่งนายพรานยิงคันธนูใส่ผมเป็นสิบๆครั้ง เหมือนโดนเข็มเป็นพันเล่มแทงเข้าที่หัวใจ ทำไมถึงรู้สึกเจ็บขนาดนี้นะ ตอนครูตียังไม่เจ็บเท่านี้เลย TT

              

     "งั้นเหรอฮะ คนนี้ที่จะจัดงานวันเกิดใช่มั๊ยคุณน้า"

              

     "ใช่จ้ะ อายุ 17 ปีบริบูรณ์วันเกิดนี้เลย"

              

     "ดูอะไรกัน"ไอ้โซ่มันเดินมาแย่งโ?รศัพท์จากคุณน้าไปหน้าตาเฉย นอกจากมันจะมั่นหน้าเดินแก้ผ้าโชว์ผมแล้ว มันจะหน้าด้านไม่มีมารยาทอีก - -

              

     "ดูรูปหนูมัดหมี่อยู่ไง น่ารักใช่มั๊ยลูก.."

              

     "จืด"

              

     "ไอ้โซ่!"ผมว่าเสียงเอ็ดใส่มัน

                   

     "ไปกันได้ยัง รีบนักไม่ใช่ไง"

                   

     "งั้นเดี๋ยวซินพามันไปเลือกชุดก่อนนะฮะ"

              

     "จ้ะ ขับรถดีๆนะโซ่.. หาซื้อของขวัญให้น้องมัดหมี่ด้วยก็ดี"

              

              

              

              

              

              ผมนั่งเงียบมาตลอดทางไม่รู้ว่าเพราะอะไรมันดลใจให้ผมต้องถอยห่างจากไอ้โซ่มันบ้าง ผมต้องห้ามใจตัวเองตอนนี้ไม่อย่างงั้นผมคงต้องรักไอ้โซ่มันจนตัดใจไม่ได้แน่

              

              ผมพึ่งรู้ว่าตัวเองไร้ค่าก็ตอนนี้ ผมควรจะห้ามใจตัวเองตั้งแต่แรก ไม่น่าเลยไอ้ซินเอ้ย! ไปหลงชอบไอ้เด็กอ้วนแบบมันได้ไงเนี่ย!

              

              ไอ้โซ่มันคงเห็นว่าบรรยากาศในรถมันเริ่มเงียบ เลยเปิดเพลงคลอขึ้นมาเบาๆแต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศในนี้มันดีขึ้นเลยสักนิด

              

              ไอ้ซินอึดอัด...

              

     "มึงจะเงียบทำไมวะซิน"ไอ้โซ่เป็นคนพูดทำลายกำแพงความเงียบระหว่างเราลงก่อน

              

     "กูไม่มีอะไรจะพูด"

              

     "หรอ น้องมัดหมี่น่ารักดีมึงว่าปะ"

              

              เออ! น่ารักดี เหมาะกับมึงฉิบหายเลย! ทำไมต้องถามคำถามที่มันก็น่าจะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว ลูกตาก็มีทำไมต้องมาถามด้วยวะ!

              

     "อือ"

              

     "หึงกูล่ะสิ~"

              

     "หึงพ่อมึงดิ อย่างกูเนี่ยนะจะหึงมึงไม่มีทาง!"ผมปฏิเสธเสียงแข็ง

              

              ใครมันจะไปยอมรับกันล่ะว่าหึง ไอ้ซินคนนี้ไม่ได้มีสิทธิ์ขนาดนั้นปะวะ เอาจริงๆระหว่างเราสองคนมันถูกขีดเส้นใต้มาให้เป็นได้เเค่เพื่อนกันเท่านั้นแหละ

              

     "น้องมันยังเด็กกูยังไม่อยากติดคุก หึ.."

              

     "อย่างมึงสนใจด้วยหรอ กูเห็นฟาดมานับไม่ถ้วน"

              

     "แต่มีอีกคนนึงที่กูอยากฟาด กูจะฟาดจนต้องร้องขอชีวิตเลย..

              

     "ใคร ? นี่มึงคงไม่คิดจะพรากผู้เยาว์ใช่มั๊ยโซ่"

              

     "คนที่กูอยากฟาดคือมึงต่างหาก..หึ!"

              

     "พะ..เพ้อเหี้ยอะไรของมึงขับรถไปเลยแม่ง!"ผมสบถใส่เพื่อปกป้องอาการใจสั่นกับท่าทางของมัน 

              

              ทำยังไงดี ถ้าผมยังอยู่ใกล้มันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆผมตัดใจไม่ได้แน่ TT

              

              

              

              

              

              พนักงานส่งชุดสูทให้กับไอ้โซ่ก่อนที่มันจะเดินเข้าไปเปลี่ยนในห้องลองเสื้อ ผมนั่งรอมันนานหลายนาทีไม่มีสูทที่เหมาะกับมันเลย หรืออันที่จริงก็มีหลายตัวที่เหมาะกับมันแต่ผมแค่อยากแกล้งมันแค่นั้นแหละ

              

              เห็นท่าทีขี้หงุดหงิดของมันแล้ว.. สะใจ..

              

     "ชุดนี้ดีมั๊ยคะคุณลูกค้าเนื้อผ้านำเข้าค่ะ.."

              

     "ฮะ ให้เขาเข้าไปเปลี่ยนเลย ชุดนี้ไม่ผ่าน"

              

     "ไอ้ซินมึงจะให้กูลองหมดร้านเลยหรือไงวะ ชุดนี้มันก็โอเคอยู่แล้ว"

              

     "หึ! เปลี่ยนเลยฮะ"ผมพูดพลางฉีกยิ้มเพื่อกวนตีนไอ้โซ่มัน 

              

              

              

     "โอเคยัง"

              

              ผมเงยหน้ามองไอ้โซ่ที่เดินออกมาในชุดสูทสีแดงเลือดหมูกับเนกไทที่เข้ากัน ไอ้โซ่มองผมด้วยสายตาไม่สบอารมณ์ผมเลยส่ายหน้าไปให้ว่าชุดนี้ไม่ผ่าน!

              

     "อะไรวะซิน มึงจะแกล้งกูใช่มั๊ย..วันนี้กูมีนัดกับน้องกิ๊ฟซี่!"

              

     "แล้วไง ขอสูทชุดใหม่ให้เขาด้วยนะฮะ ชุดนี้มันรัดไปหน่อย.."

              

     "ไอ้ซิน!"

              

     "เชิญคุณลูกค้าค่ะ ชุดนี้น่าจะเหมาะนะคะ"พนักงานสาวยิ้มรับ

              

     "ไปเปลี่ยนสิมึงนัดน้องกิ๊ฟซี่ไว้ไม่ใช่ไง"ผมเลิกคิ้วใส่ มันถอนหายใจออกมาแรงๆแต่ก็ยอมกลับเข้าไปเปลี่ยนอยู่ดี

              

              

              

              

              15 นาทีผ่านไป..

              

     "อืม"

              

              ผมเงยหน้าละสายตาจากหนังสือแมกกาซีนมองไอ้โซ่ที่ยืนขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่พอใจ จนผมกระตุกยิ้มขึ้นน้อยๆแล้วไล่มันไปเปลี่ยนชุดอื่น

                            

     "ไม่เอา ไปเปลี่ยน"

              

     "ไอ้ซินมึงมานี่!"

              

     "ไอ้โซ่มึงจะทำอะไร!"

              

              ผมกระซิบบอกมันท่ามกลางสายตาพนักงานและลูกค้าคนอื่นที่มาซื้อชุดที่ร้านนี้เหมือนกัน ไม่น่าไปยั่วโมโหมันเลย -.-

              

     "มึงตั้งใจทำให้กูไปหาน้องกิ๊ฟซี่ช้าใช่มั๊ย.."

              

     "กูเปล่า"ผมสบตามันเเน่น ก่อนที่มันจะเข้ามาประชิดตัวผมมืออีกข้างของไอ้โซ่จับคางผมเอาไว้ 

              

     "ถ้าไม่ใช่แล้วทำแบบนี้ทำไม กูรีบ"

              

     "ก็ชุดมันไม่เหมาะกับมึง แล้วก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่กูต้องแกล้งมึงด้วย"

              

     "มีสิ"

              

     "อะไร"

              

     "เพราะมึงชอบกูไงซิน"

              

     "กูไม่ได้ชอ..อื้อ!"

              

              ริมฝีปากร้อนระอุของไอ้โซ่ประกบลงมาที่ริมฝีปากของผม เหมือนไม่ได้ต้องการที่จะจูบแต่เหมือนเป็นการปิดปากผมไม่ให้พูดซะมากว่า

              

              แต่ยังไงไอ้โซ่มันก็ฉวยโอกาสจูบผมอีกแล้ว ><

              

     "ทำบ้าอะไรของมึง!.. มึงอยากใส่สูทตัวไหนก็เลือกเอากู..กูจะกลับบ้าน"

              

     "เดี๋ยว.."

              

     "ปล่อย..อึ่ก"

              

              อีกครั้งที่ไอ้โซ่กดจูบลงมาแต่ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งที่แล้วริมฝีปากนุ่มนิ่มของมันกำลังดูดดุนริมฝีปากผมเบาๆ ลิ้นร้อนของมันพยายามจะแทรกตัวเข้ามา ..และผมกำลังจะเคลิ้มไปกับมันอีกจนได้

              

     "อืมม.."

              

              มือหนาของไอ้โซ่สัมผัสเข้าที่สะโพกของผม ก่อนที่จะบีบเค้นอย่างถือสิทธิ์แล้วเลื่อนมือหนาไล่ลากเข้ามาใต้ชายเสื้อเชิ้ตของผม ก่อนจะแตะที่ยอดอกจนผมบิดเร้าตัวด้วยความเสียว

              

              และนั่นมันทำให้สติผมกลับมา..

              

              ผลั่ก!

              

     "ปล่อยกู.."

              

     "กูขอโทษ กูลืมตัวไปหน่อย"

              

     "...กูจะออกไปรอข้างนอก"

              

              ผมรนรานรีบเดินออกจากให้ห่างจากไอ้โซ่ให้เร็วที่สุด แม่งทำไมผมต้องเคลิ้มจูบตอบมันทุกทีด้วยวะเนี่ย ><

              

              ไอ้ซินเอ้ย!

              

              

              
              

              

              

+++++++++++++++

หลุดไม่พ่นห่วงโซ่ แน่นอนซินเอ๋ยยยย~

เพื่อสนิทคิดไม่ซื่อนี่หว่างานนี้ ฮ่ะๆๆๆ.. ฝากติดตามเรื่อง HOT GUYS "เมียแร็ปเปอร์" ด้วยนะคะ แนวกุ๊กกิ๊กหน่อยนึง พี่เปอร์มันหื่นชอบหลอกน้องเลโก้ของไรท์ คึคึ~

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น