Finland (ช้อย)

เปิดเรื่องใหม่แล้วนะค๊า ช่วยกันเม้นเยอะ ๆ ช้อยจะได้มีกำลังใจ ขอบพระคุณค่าที่อยู่ด้วยกันมาตลอด / กราบ

Chapter 1 : ชีวิตของไนท์..!!

ชื่อตอน : Chapter 1 : ชีวิตของไนท์..!!

คำค้น : ดอกหญ้าที่ปลายฟ้า,คนคุก,เด็กแว้นที่รัก,รักร้าย ๆ สไตล์ลูกทุ่ง,กุมหัวใจมังกร,แสงสว่างแห่งรัก,ไอ้พี่เขยจอมหื่น,เด็กขายน้ำกับชายขี้เหงา,ทหารเกณฑ์ฉ่ำรัก,finland,ช้อย,

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 45.6k

ความคิดเห็น : 99

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2560 10:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 1 : ชีวิตของไนท์..!!
แบบอักษร

ชายไทยที่มีอายุครบ 21 ปีบริบูรณ์จะต้องไปรับการตรวจคัดเลือกเป็นทหารกองเกิน ซึ่งเป็นหน้าที่สำคัญที่ลูกผู้ชายไทยจะต้องพึงปฏิบัติ  การได้เป็นทหารรับใช้ชาติบนผืนแผ่นดินที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข บนผืนแผ่นดินที่มีเอกราช ซึ่งไม่ได้แค่สร้างความภาคภูมิใจให้กับตนเองเท่านั้น แต่ยังสร้างความภาคภูมิใจให้กับครอบครัว พ่อแม่ญาติพี่น้องและคนรอบข้างอีกด้วย เกียรติภูมิของเหล่าทหารหาญต้องตระหนักถึงหน้าที่อันใหญ่หลวงเป็นสำคัญที่สุด คือหน้าที่ที่ต้องรับใช้ชาติปกป้องผืนแผ่นดินเกิด ยอมเสียสละความสุขส่วนตนเพื่อให้ส่วนรวมได้อยู่อย่างสงบสุข ทหารหาญเปรียบเสมือนผู้ปิดทองหลังพระ ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องและหวงแหนแผ่นดินเกิด ยอมตายเพื่อแลกกับเกียรติและศักดิ์ศรีของประเทศ มิให้ผู้ใดมาทำลาย ดังนั้นชายไทยที่ได้รับคัดเลือกเป็นทหารย่อมมีความภาคภูมิในเกียรติและศักดิ์ศรี

++++++++++++++++++++++++++

แต่ไม่ใช่กับครอบครัวนี้.......

“พ่อมึงเดี๋ยวข้าไปขอน้ำมนต์จากหลวงพ่อที่วัดก่อนนะ”   หญิงวัยกลางคนลุกลี้ลุกลนรีบลงบันไดไปพร้อมกับตะโกนบอกกับสามี

“เออ แล้วนี่ไอ้ไนท์มันหายหัวไปไหนของมันวะ...? บอกว่าช่วงนี้ให้อยู่แต่ในบ้าน ไอ้ลูกเวรนี่พูดไม่รู้จักฟัง เดี๋ยวก็เสียฤกษ์เสียยามกันพอ ข้ารึก็อุตส่าห์ไปเสาะแสวงหาของดีมาให้”  ผู้เป็นพ่อบ่นหาลูกชายคนเล็กที่กำลังจะไปคัดเลือกเป็นทหารกองเกินในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

“จะอะไรนักหนากับมันเนี่ยพ่อ ปล่อยให้มันไปเป็นทหารโดนฝึกขัดเกลานิสัยเลว ๆ ออกซะบ้าง วัน ๆ ไม่ทำห่าอะไรซักอย่าง เอาแต่ร่อนไปร่อนมา”  นนท์พี่ชายคนโตหัวเสียขึ้นมาเมื่อพูดของน้องตัวแสบ

“เอ็งมันก็พูดได้สิวะไอ้นนท์ ก็เอ็งมันพ้นไปแล้วนี่หว่า  แต่ไอ้ไนท์น้องเอ็งถ้าข้าไม่ช่วยเกิดมันติดทหารขึ้นมา มันคงได้ตายคาค่ายแน่” 

ไนท์ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของผู้เป็นพ่อและแม่ ถูกตามใจจนเคยตัวมาตั้งแต่เด็กเพราะเป็นลูกคนเล็ก อยากได้อะไรก็ต้องได้ ถึงแม้ครอบครัวจะมีฐานะที่ไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่พ่อกับแม่ก็พยายามสรรหามาให้ จึงทำให้ไนท์นิสัยเสีย ขี้เกียจ ไม่เอาถ่าน  ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง เก่งแต่เรื่องตีรันฟันแทง เรียนจบ ปวช. ก็ถือว่าเป็นบุญมากแล้ว ตอนสมัยเรียนมีรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจอยู่คันหนึ่ง ร่อนไปโน่นทีมานี่ที เป็นเด็กแว้นประจำหมู่บ้าน จะตายเพราะรถมอเตอร์ไซค์ล้มมาแล้วก็หลายครั้ง  มีเรื่องชกต่อยกับคู่อริไม่เว้นแต่ละวัน

ในต่างจังหวัดบ้านไหนมีลูกชายที่จะต้องไปคัดเลือกเป็นทหารกองเกินเมื่อไหร่ ก็จะพากันยุ่งกันทั้งบ้าน ต่างก็สรรหาสารพัดวิธีที่จะไม่ให้ลูกชายตัวเองจับได้ใบแดง ไม่ว่าจะรดน้ำมนต์ อมพระรอด หาเครื่องรางของขลังที่ปลุกเสกมาใว้ห้อยคอ ไม่ว่าจะอยู่ไกลแสนไกลก็จะเสาะหามาให้ลูกจนได้ รวมถึงบ้านของ ไนท์  ด้วย

++++++++++++++++++++++++++++++

“เอ๊า... พวกมึงชน...!! แดกให้เต็มที่มื้อนี้กูเลี้ยงเอง”  เสียงของไนท์บอกกับพรรคพวกที่กำลังนั่งล้อมวงกันกินเหล้าอยู่ที่ร้านประจำหน้าหมู่บ้าน

“ฉลองเรื่องอะไรของมึงวะไอ้ไนท์ หรือว่าน้องแอนของมึงท้อง...?”  ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ เสียงของโก๋แซวเพื่อนดังขึ้น

“โหไอ้เหี้ย..!! ปากแม่งเป็นมงคลซะจริง ๆ เดี๋ยวกูเอาส้นตีนยัดปาก”  ไนท์หันไปตะคอกใส่โก๋ทันที

“กูฉลองเนื่องจากที่กูจะจับได้ใบดำโว้ย”  แล้วไนท์ก็บอกกับเพื่อน ๆ

“ไอ้เหี้ย อีกตั้งสามวันกว่าเขาจะคัดเลือก แม่งฉลองล่วงหน้าเลยเหรอวะ...?”  ชัยเพื่อนในกลุ่มเอ่ยถามขึ้น

“เอ๊า.. มันแน่อยู่แล้วกูไม่มีทางจับได้ใบแดงหรอกเว้ย พ่อแม่กูมีของดีไว้ให้ติดตัว ขนาดไอ้นนท์พี่กูมันยังจับได้ใบดำเลย”  ไนท์ตบเข้าที่หน้าอกตัวเองบอกถึงความมั่นอกมั่นใจ

“ของอย่างนี้มันก็ไม่แน่หรอกโว้ย มึงอาจจะได้เป็นทหารคนแรกของครอบครัวก็เป็นได้”  โก๋แสยะยิ้มยักคิ้วกวนส้นตีนแซวไนท์ไปอีกครั้ง

อั๊ก...!!  “โอ้ย... ไอ้เหี้ย”  สิ้นเสียงแซว โก๋กระเด็นตกเก้าอี้ก้นจ้ำเบ้า

“มาถีบกูทำไมเนี่ยไอ้ไนท์...?”   โก๋ได้แต่เอามือลูบตูดตัวเองป้อย ๆ

“ปากดีอย่างมึงต้องเจอตีนกูสั่นสอน  สัส…!!”  ไนท์หันไปด่าเพื่อนอย่างไม่สบอารมณ์

“ไอ้โก๋ มึงก็อย่าไปแซวไอ้ไนท์มันให้มาก ตัวมึงก็ต้องไปคัดพร้อมกับมันไม่ใช่เหรอวะ...?”   ศักดิ์เพื่อนอีกคนเอ่ยถามขึ้น

“กูไม่ได้ซีเรียสหรอกโว้ย เป็นก็ได้ไม่เป็นก็ได้”  โก๋ยักไหล่เบะปากบอกกับศักดิ์ไป

ไนท์กับเพื่อน ๆ  ต่างนั่งก๊งเหล้าร้องรำทำเพลงเสียงดังครึกครื้นซึ่งเป็นเรื่องปกติของที่นี่ เมื่อถึงเดือนเมษาทีไร เหล่าบรรดาวัยรุ่นก็จะนั่งรวมกลุ่มสังสรรค์เฮฮาต้อนรับเทศกาลสงกรานต์ที่ใกล้จะมาถึง และที่สำคัญคือวันคัดเลือกทหารจับใบดำใบแดงก็จะอยู่ในช่วงเทศกาลสงกรานต์นี้ด้วยเช่นกัน   ในขณะไนท์กับเพื่อน ๆ นั่งล้องวงกินเหล้าอยู่นั้น

“เฮ้ย...ไอ้ไนท์มึงดูโน่น แอนสุดที่รักมึงซ้อนท้ายมากับใครวะ...?”  โก๋สะกิดบอกกับเพื่อน  ไนท์รีบหันไปมอง

“แม่งไอ้ไนท์โดนหยามหน้าเข้าให้แล้วโว้ย แฟนตัวเองกลับไปซ้อนท้ายผู้ชายคนอื่น”  ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ   แล้วเพื่อน ๆ ต่างก็แซวไนท์ขึ้น ความกล้าบ้าบิ่นที่มันพลุ่งพล่านอยู่ในตัว พอเหล้าเข้าปากยิ่งไปกระตุ้นให้เพิ่มมากขึ้นอีก

“สัส...ไอ้เหี้ยนั่นมันเป็นใครวะ...?”   ไนท์ทำหน้าตาขึงขังไม่พอใจเมื่อเห็นแฟนสาวไปซ้อนท้ายมอไซค์ของคนอื่น

“ไอ้ยิ่งบ้านใต้ไง  มึงก็เคยต่อยมันมันแตกไปทีตอนสมัยเรียน จำไม่ได้แล้วเหรอวะ..?”  ไอ้ศักดิ์บอกกับไนท์ไป

“ไอ้ยิ่ง...!! แม่งไม่เห็นโรงศพไม่หลั่งน้ำตา กล้ามาล้วงคองูเห่าถึงที่ เดี๋ยวมึงเจอ”

“เฮ้ย ไปโว้ย...!!”   แล้วไนท์ก็ชวนพรรคพวกขี่มอเตอร์ไซค์บึ่งไปบ้านใต้ตามหาคนที่ชื่อยิ่งทันที

+++++++++++++++++++++

ไนท์.............

ผมชื่อไนท์ เป็นลูกคนเล็กของพ่อใหญ่แม่สาย มีพี่ชายหนึ่งคืนชื่อ ไอ้นนท์ มันแก่กว่าผมสองปี ผมไม่ค่อยลงรอยกับไอ้นนท์สักเท่าไหร่ ชกต่อยกันเป็นประจำตั้งแต่เด็ก  ๆ ส่วนมากพ่อกับแม่ก็จะเข้าข้างลูกคนเล็กอย่างผมเสมอ ผมเลยได้ใจคิดว่าพ่อกับแม่รักผมมากกว่ามัน เลยหาเรื่องต่อยตีมันเป็นประจำ  มันเป็นพี่มันก็ไม่ค่อยถือสาน้องอย่างผมหรอก

ผมอายุ 21 ปีต้องไปเกณฑ์ทหารในปีนี้ ซึ่งก็เหลืออีกไม่กี่วัน พ่อกับแม่ผมต่างไปเสาะแสวงหาของดีมาให้ผมเพื่อให้รอดพ้นจากการจับได้ใบแดง ผมมั่นใจว่าผมจะไม่ได้เป็นทหารแน่นอน เพราะตอนไอ้นนท์พ่อกับแม่ก็ให้ของดีมันไป มันก็จับได้ใบดำ ผมเลยไม่กังวลสักเท่าไหร่  ก็ยังร่อนไปร่อนมากินเหล้ากับเพื่อนฝูงเหมือนอย่างเคย

ถึงแม้จะเหลืออีกไม่กี่วันที่ผมก็จะต้องไปเกณฑ์ทหารแล้ว แต่ผมก็ยังไม่วายไปมีเรื่องชกต่อยกับคู่อริต่างหมู่บ้าน จะให้ผมนิ่งเฉยอยู่ได้ยังไง ไอ้เหี้ยนั่นกล้ามาล้วงคองูเห่าฉกเอาแอนไปแดกต่อหน้าต่อตา แบบนี้มันหยามหน้ากันชัด ๆ  ไม่หึงไม่หวง แต่อย่ามาควงให้กูเห็นก็แล้วกัน

อั๊ก..!!  ผั๊วะ..!!  ตุ๊บตั๊บ..!!  “ไอ้เหี้ย..!!  มึงกล้าต่อยกูเหรอวะ...?”

ผั๊วะ..!! ผั๊วะ..!!  ผั๊วะ..!!   ทั้งกลุ่มผมกับกลุ่มไอ้ยิ่งบ้านใต้ ต่างสวนหมัดง้างตีนใส่กันอุตลุด

“ไนท์พอแล้ว แอนขอเหอะนะ”  แอนรีบเข้ามาห้ามผมเอาไว้

“มึงยังมีหน้ามาขอกูอีกเหรอห๊ะ...!! จะไปไหนก็ไป ไม่ต้องมายุ่งกับกูอีก แรดมากก็ไปอยู่กับมันโน่นเลย ไป๊...!!”   ผมหันไปตะคอกเสียงดังใส่แอน แล้วหันไปสวนหมัดถวายแข้งให้ไอ้ยิ่งมันแดกต่อ จนกระทั่งพวกผมกับพวกมันต่างสะบักสะบอมไปตาม ๆ กัน  ได้เอาเลือดหัวพวกมันออก ความโกรธผมก็ลดลงไปได้บ้าง   พอกลับมาถึงบ้าน

“ใครเอาตีนยันหน้าเข้าให้อีกล่ะ...?”   ไอ้นนท์มันเอ่ยถามก่อนที่ผมจะขึ้นเรือนไปซะอีก มันคงเห็นสภาพผมสะบักสะบอม ปากแตก ตาเขียวช้ำ

“ไม่ต้องมาเสือกเรื่องของกู...!!”   ผมหันไปตะคอกใส่มัน

“อีกไม่กี่วันก็จะไปเป็นทหารแล้ว มึงได้ตายคาค่ายแน่ไอ้ไนท์”  ดูปากมัน  ไอ้นนท์แสยะยิ้มเยาะบอกกับผม

“ไอ้เหี้ย ไม่ต้องมาแช่งกูเลย ยังไงกูก็จับได้ใบดำอยู่แล้วโว้ย ไม่เชื่อมึงก็คอยดู”   ผมบอกกับมันแล้วเดินตึง ๆ ขึ้นเรือนไปอย่างไม่สบอารมณ์

“แม่งเป็นพี่กูซะเปล่า แทนที่จะอวยพรให้กูจับได้ใบดำ เสือกบอกให้กูไปเป็นทหาร”   ผมได้แต่บ่นอุบอยู่ในห้อง เมื่อคิดถึงไอ้นนท์ขึ้นมา

เช้าวันต่อมา

“พ่อกับแม่หาของดีมาให้ผมแล้วใช่ป่ะ...?”  ผมเข้าไปถามพ่อกับแม่ ใจมันเริ่มชักหวั่น ๆ ขึ้นมาเหมือนกัน เพราะแต่ละคนอวยพรสิ่งที่เป็นมงคลกับผมทั้งนั้น

“เออ แม่ไปขอน้ำมนต์จากหลวงตาที่วัดมาให้แล้ว ส่วนพ่อเอ็งก็ไปหาของดีมาให้แล้วเหมือนกัน”  แม่บอกกับผม ผมค่อยโล่งอกโล่งใจขึ้นมาบ้าง

“ว่าแต่มะรืนนี้ก็จะต้องไปจับใบดำใบแดงแล้ว เอ็งต้องอยู่แต่ในบ้านนะโว้ยไอ้ไนท์ ไม่อย่างนั้นของที่ข้าให้มันจะไม่ขลัง”  แล้วพ่อก็บอกกับผม ผมได้แต่พยักหน้ารับ ช่วงวันสองวันนี้ผมคงต้องขลุกอยู่แต่ในบ้านตามที่พ่อบอก ไม่อย่างนั้นเกิดพลาดขึ้นมาผมจะซวยเอาได้ พอตกเย็นผมได้ยินเสียงรถไอ้โก๋ขี่มาจอดที่หน้าบ้าน

“ไอ้ไนท์ไปแดกเหล้ากันโว้ย”  แล้วมันก็ตะโกนบอกกับผม ผมเดินออกจากห้องมาหามัน

“กูขอตัวว่ะ ช่วงนี้กูต้องอยู่แต่ในบ้าน”  ผมบอกกับมันไป

“นี่มึงอย่าบอกว่ามึงกลัวไปเป็นทหารจนขี้ขึ้นสมองนะ”  ไอ้เหี้ยโก๋มันถามผม ไอ้นี่ปากหมากับผมเป็นประจำ

“สัส..!! ไม่ต้องมายุ่งกับกู จะไปแดกที่ไหนก็ไป”  ผมด่ามันเสร็จก็เดินกลับเข้ามาในห้องอย่างหัวเสีย

“พ่อกับแม่บอกมีของดีให้แล้วนี่หว่า กูจะไปกลัวอะไรวะ...?  ขนาดไอ้นนท์มันยังจับได้ใบดำเลย”  ผมได้แต่ปลอบใจตัวเอง ยังไงผมก็ต้องจับได้ใบดำ

..............................................................................................

.......................................................

To be continue...............

......................................................

ช้อยจะอัพทุกวันเหมือนอย่างเคยนะคะ แต่จะเป็นช่วง เก้าโมง-สิบโมง

เพราะช้อยต้องเข้าที่ทำงานก่อน

กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่กรุณาติดตามมาตลอด

ช่วยเป็นกำลังใจให้ช้อยกันเยอะ ๆ นะค๊า

1 เม้น = 1 กำลังใจที่สำคัญ

ขอบพระคุณค่า

finland (ช้อย)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}