Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2561 23:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2
แบบอักษร

   หลายวันผ่านมาผมยังคาใจกับคำว่า.        คู่หมั้นป๊าไม่บังคับผมเรื่องนี้รวมถึงทุกคนในครอบครัวเคารพการตัดสินใจของผมแต่ม๊าอยากให้ลองๆดีพี่เขาไปก่อนพี่เต้เป็นคนดีคนหนึ่งผมเลยตอบตกลงเรื่องนี้ไปด้วยแต่ใจผม...อยู่ๆก็ดันนึกถึงพี่****สมุทรที่ผมไม่พูดแต่ผมก็ไม่เคยลืมซักครั้ง...อยากเจอแต่อีกใจพี่สมุทรอาจจะจำผมไม่ได้...พอมีเรื่องเครียดวันนี้ผมเลยขับรถมาที่ห้างเพื่อให้ตัวเองสบายใจวันนี้จะซื้อให้หายเครียดเล้ยยยย... 

        ผมเดินไปกินข้าวก่อนเดินดูพวกของใช้ที่จะซื้อไว้ที่หอทั้ง ครีมอาบน้ำ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ยาสระผม สารพัดอย่างหลังจากดูของใช้เเล้วผมเลยเดินมาดูพวกเสื้อยืดเสื้อเชิ้ตไว้ใส่บ้าง แล้วก็กางเกงขาสั้นอ้อ!! ชุดนอนด้วยชุดผมบางชุดอยากเอาไว้บ้านบ้างเผื่อวันไหนนอนบ้านหลังจากซื้อเสื้อผ้าแล้วผมก็เอาของไปเก็บก่อนแล้วมาเดินช้อปต่อผมเลือกที่จะเข้าร้านขายไม้แบตก่อนรุ่นใหม่ล่าสุดยี่ห้อประจำผมพึ่งมา ...พอเลือกได้ตรงใจผมเดินไปซื้อกางเกงวอมซักห้าตัวแล้วรองเท้าซ้อมซักสองคู่ผมมีเยอะเเล้วแต่ผมเอาไว้ที่บ้านอ่ะน่ะ พอซื้อของครบทางที่เดินออกผมกำลังจะกลับแต่ดันไปเห็นผู้ชายตัวใหญ่ไหล่กว้างกล้ามเนื้อสมส่วนกำยำสายตาเราสบกันพอดีเหมือนวินาทีนั้นมันหยุดหมุน....ผมรีบเข้าไปหลบแถวกำแพงใกล้ๆก่อนแอบดูว่าเขาไปหรือยังเมื่อไม่เห็นแล้ว ผมถอนหายใจก่อนมือเล็กมาทาบอกข้างซ้ายที่เต้นระส่ำ...

"นานขนาดนี้แล้วพี่ยังมีผลกับใจผมขนาดนี้เลยหรอ...พี่สมุทร "











    หลังจากกลับจากห้างผมรีบขึ้นไปห้องตัวเองก่อนตรงไปยังตู้เสื้อผ้าตู้ใหญ่สุดชั้นบนกล่องสมบัติของผมผมนำมาวางบนเตียงก่อนจะเปิดดูของข้างในกล่องเป็นรูปที่เเอบถ่ายบ้างเอามาจาก​แฟนคลับบ้างหรือเพจโรงเรียนส่วนเจ้าของภายอย่างมหาสมุทรไม่เคยจะรู้เลยผมหยิบดอกไม้ที่แห้งแล้วในกล่องขึ้นมา ....

" ผม...ยังชอบพี่อยู่น่ะพี่สมุทร"

ผมปิดกล่องใส่ไว้ที่เดิมก่อนถือไม้แบตพร้อมลูกมายังสนามข้างบ้านผมตีลูกใส่กำแพงไปเรื่อยๆที่ก็ดันไปคิดถึงเรื่องว่าเขาสบายดีมั้ย เป็นยังไงบ้าง ที่สำคัญมีแฟนหรือยัง หลังจากที่ดูเวลาดึกพอสมควรผมขึ้นไปอาบน้ำแล้วนอนเลยเพราะมันดึกมากแล้ว..

" อืมมมม " เช้าวันต่อมาแสงเเดดกระตบตาแสบจ้าที่ผ่านผ้าม่านที่เปิดอยู่คงจะเป็นฝีมือคุณนายของบ้านแน่ๆ

" แปดโมงให้ผมมาเจ้าแถวเคารพธงชาติหรอ" ผมบ่นก่อนเดินไปหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำหลังเวลาผ่านไปยี่สิบนาทีผมเดินนลงมาห็นแค่พี่สองคนสงสัยป๊าม๊าไปทำงานแล้วแน่ๆเลย

" เมื่อวานเห็นเล่นเเบตกลางคืนมีอะไรหรือเปล่า " พี่อะตอมถามผมทันทีที่หย่อนก้นนั่งเก้าอี้

" ไม่มีไร..ก็เล่นปกติแหล่ะ" ผมเเถไปเรื่อย

" ตบใส่กำแพงจนลูกแตกไปกี่ลูกหล่ะ.." พี่เต๋าเดินไปดูไม้แบตที่วางไว้ใกล้ๆแล้วถอนหายใจ

"เล่นคนเดียวไม่สนุกหรอก​จริงๆน่ะ" พี่อะตอมลูบหัวผมเบาๆแล้วหันไปมองพี่เต๋า

" มีอะไรก็บอกพี่สองคนได้เสมอ" ผมพยักหน้านี่เเหล่ะครอบครัว

" พรุ่งนี้จะไปนอนที่หอแล้วนิ่" พี่เต๋าเอ่ยพึ่งนึกขึ้นได้

" ใช่ครับ"

" เดี๋ยวพี่ให้มอไซน์คันนึงไว้ขี่ในมหาลัยถ้าเดินขาลากแน่" นึกสภาพแล้วดูไม่ได้

" ครับขอบคุณครับ" ผมไหว้ขอบคุณแล้วเดินออกมาแถวสวนข้างบ้านตอนเด็กๆผมชอบมานั่งทำการบ้านเวลาไม่สบายใจเรื่องอะไรชอบมาอยู่แถวนี้  บรรยากาศทำให้เราสามารถคิดได้เรื่อยๆทั้งสงบ ลมพัดเบาๆ ลมค่อนข้างเย็นเพราะต้นไม้เยอะหลังจากที่ผมคิดคนเดียวมานานก็มีสายเข้าโทรศัพท์​ผม..

น้องตรีสุดหล่อ~~ น้องตรีสุดหล้อหล่อ

    ไอ้ตรีโทรมามันจะโทรมาทำไมพรุ่งนี้ก็เจอกันอยู่เเล้วแต่...เสียงเรียกเข้าถ้ากูว่างกูจะเปลี่ยน 

" ฮัลโหลว่าไง" 

มึงกูมีข่าวมาบอก)​

" อะไรว่ะ"

( มึงยังจำรักแรกของมึงได้มั้ย)​ รักแรกก็พี่สมุทรอะดิ่อย่าบอกน่ะว่าเค้า...

" อะ อะไรว่ะ"

( พี่สมุทร...เค้าอยู่คณะเดียวกับกู!!!)

ชิบหาย!!! อะไรมันจะขนาดนั้นโลกมันแคบไปใช่มั้ยแต่ในความตกใจก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายกับเต้นเหมือนเสียงกลอง

" ..... "

เงียบเลย... โอกาศมาถึงแล้วน่ะเว้ย)

" กูรู้แต่...กูไม่เหมาะกับเค้าหรอกเดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกันน่ะบาย" ผมรีบวางสายก่อนจะเอนลงบนพื้นหญ้าเงยหน้ามองฟ้า นี่จะต้องเจอกันอีกแล้วหรอ

    หลังจากมืดค่ำผมขึ้นมาจัดกระเป๋าเล็กน้อยเเล้วลงไปกินข้าวอาบน้ำเเล้วนอนเลยผมจะไปมหาลัยเช้าๆหน่อยผมนัดแนะกันเรียบร้อย...

     เช้ามาด้วยผมเป็นคนติดที่นอนมากเลยจ้องมีม๊ามาเเงะผมออกจากที่นอนหลังจากอาบน้ำเสร็จผมใส่เสื้อยืดแขนสั้นน้ำเงินขาสั้นสีดำแล้วใส่รองเท้าแตะพร้อมกระเป๋ามาข้างล่างแต่ด้วยสายตาดีของผมดันไปเห็นพี่เต้นั่งคุยกับพี่ทั้งสองของผมอยู่..

" อ้าวไต้ " พี่เต้ทักผม

" สวัสดีครับพี่เต้ '' ผมสวัสดีเป็นมารยาทก่อนมองไปที่ทั้งสองคนที่เป็นพี่ผม

" คืองี้พี่ไม่ว่างกันเลยพี่เลยให้เต้ไปส่ง"

พี่อะตอมพี่สาวเป็นคนอธิลายให้ฟังผมพยักหน้าก่อนมองไปที่พี่เต้เเล้วโดนถือกระเป๋าให้

"ป่ะไปกัน" พี่เต้ดึงข้อมือผมไปผมหันไปโบกมือให้พี่ทั้งสองพอมาถึงรถพี่เต้เปิดประตูให้ผมเข้าไปนั่งพี่เต้ไปฝั่งคนขับเเล้วเคลื่นตัวออกไป

" ไต้จะกินอะไรก่อนมั้ย" พี่เต้หันมาถามผมที่กำลังติดไฟแดงอยู่

" ผมว่าจะไปกินพร้อมเพื่อนน่ะครับ" พี่เต้พยักหน้าแล้วขับต่อไปจนถึงมหาลัยผมก็เห็นว่ามีนักศึกษาเยอะกว่าวันที่ย้ายของเข้าไม่ใช่แค่ปีหนึ่งมีหลายปีที่เข้ามาอยู่แถวมหาลัยเตรียมรับน้องสถานที่ต่างต่างมีป้ายเฟรชชี่ที่พวกพี่ๆกำลังเขียนพี่เต้ขับมาส่งที่หอพอดี

"ขอบคุณมากน่ะครับพี่เต้" ผมกล่าวขอบคุณแล้วเตรียมลงจากรถ

" ไม่เป็นไรพี่เต็มใจอยู่แล้ว''พี่แต้ขยี้หัวผมพอลงมาจากรถแล้วพี่เต้ก็ขับรถออกไปผมเดินไปที่ลิฟท์ใต้หอมีคนอยู่ด้วยน่าจะมาเตรียมของเหมือนผมผมรอลิฟท์สักพักพอลิฟท์มาผมเข้าไปกำลังจะกดั้นอยู่แล้ว

" เดี๋ยวๆ" พอผมเงยหน้าเท่านั้นแหล่ะนี่มันพี่สมุทรนี่หว่า

" กดสิ่มึงอยู่ชั้นไหน" พี่สมุทรเข้ามาในลิฟท์แล้วถามผม

" ชั้นห้าครับ" พี่เค้ายืนมือไปกดแล้วผมอยู่ในลิฟท์สี่เหลี่ยมกับพี่สมุทรสองคนโอ้โหวว

" มึงนี่เด็กใหม่ใช่มั้ย หน่อมแน้มสัส" อ้าวไหนมาว่างี้หล่ะถึงผมจะชอบพี่ก็เถอะ

" ใครจะเหมือนพี่หล่ะถึกอย่างกับอะไร"

" อ้าวไอ้เด็กนี่!!" พอดีที่ลิฟท์เปิดผมออกมาก่อนเดินตามทางไปจนถึงห้องผมเห็นพี่สมุทรปากปีจอกำลังไขห้องข้างๆผมเป็นเรื่องที่กูต้องตกใจอีกเรื่องผมรีบเข้าห้องมาเอาของไปเก็บแล้วไปเปิดประตูระเบียงแล้วมองไปยังระเบียงอีกห้อง

เราใกล้กันมากขึ้นแล้วน่ะ...














ความคิดเห็น