ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 10 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 10 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 169.4k

ความคิดเห็น : 573

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2560 23:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 10 [100%]
แบบอักษร

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 10

Author : 여****님(ยอนิม)

..

..

“ไม่ใช่เด็กๆ จะให้เข้าไปคุมทำไม” เดย์บอกเสียงเรียบ อิฐก็เงียบไม่พูดอะไร เขารู้ว่าเขาโตแล้ว เป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่ก่อนหน้านี้เขาชินกับการที่ถูกเดย์คอยดูแลและควบคุม พอเดย์มาปล่อยให้ทำอะไรเองแบบนี้ก็เลยรู้สึกแปลกๆในใจนิดหน่อยเท่านั้น

“ซื้ออะไรมากินบ้าง” เดย์ถามเพื่อเปลี่ยนเรื่องคุย อิฐเลยยื่นถุงขนมที่ซื้อมาให้เดย์ เดย์ไม่รับถุง แต่หันไปมองหน้าคนรักทางด้านหลัง

“อะไร ก็เอาไปดูเองดิ ว่าซื้ออะไรมาบ้างน่ะ” อิฐตอบกลับ เมื่อเห็นเดย์มองมา

“บอกไม่ได้?” เดย์ถามกลับไปสั้นๆ

“โตแล้ว ดูเอง จะให้บอกทำไม” อิฐย้อนกลับเพราะยังคงเคืองเดย์อยู่ เสียงนันหัวเราะในลำคอดังขึ้นเบาๆ แต่ก็ไม่หันมามองเดย์กับอิฐ

“ยอกย้อนนะ” เดย์ว่าไม่จริงจังนัก ก่อนจะรับถุงขนมมาเปิดดู เขาหยิบขนมปังออกมาชิ้นหนึ่ง แล้วส่งถุงคืนอิฐ อิฐก็รับไปเงียบๆ ไม่พูดอะไรต่อ อิฐนั่งกินขนมไปเรื่อยๆ มีงีบหลับบ้าง จนไปถึงบ้านพักที่เก็ทจองไว้ให้ ซึ่งเป็นบ้านสองชั้นอยู่ติดหาด มีเพียงถนนเล็กๆกั้นขวางระหว่างสนามหญ้าหน้าบ้านกับชายหาดเท่านั้น ต้นมะพร้าวปลูกเรียงเป็นแถว พร้อมกับต้นไม้อื่นๆ ทำให้ไม่รู้สึกร้อนอะไรมากนัก

“อิฐ ตื่น ถึงแล้ว” เดย์ที่ลงจากรถ เดินมาเปิดประตูด้านหลังเพื่อปลุกคนรัก อิฐสลึมสลือตื่นขึ้นมาอย่างงงๆ

“ไอ้อิฐๆๆ ทะเลเว้ย เล่นน้ำกัน” เสียงของนิคดังขึ้น พร้อมกับวิ่งเข้ามาหาอิฐที่กำลังจะลงจากรถ ส่วนเดย์เดินไปเอากระเป๋าทางด้านหลัง

“เตี้ย อย่าเพิ่งแรดลงน้ำ มาเอาของไปไว้ในบ้านก่อน แล้วมึงดูแดดด้วย ไว้เล่นตอนเย็นโน่น” เสียงตะโกนของนีลดังขึ้น นิคเลยเดินฮึดฮัดไปหาคนรัก อิฐลงมาช่วยเดย์ถือกระเป๋า แล้วเข้าไปในบ้านพัก

“เออ มึงเลือกได้ดีว่ะไอ้เก็ท” โฟร์ชมออกมาเมื่อเข้าไปในบ้าน

“มีห้องนอนทั้งหมด 5 ห้อง ชั้นบนสาม ชั้นล่างสอง เลือกกันเองเลยว่าจะนอนห้องไหน” เก็ทบอกยิ้มๆ

“พวกกูมาเป็นคู่ งั้นแบบนี้มึงก็นอนกับนันมันน่ะสิ” เกียร์พูดเมื่อนึกได้

“ไม่เป็นไร กูจะนอนที่โซฟา กูกินง่ายนอนง่ายอยู่แล้ว อีกอย่าง กูไม่ชอบนอนกับคนอื่นที่ไม่ใช่เมียกูว่ะ” นันพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก

“งั้นก็ไอ้เก็ท มึงนอนคนเดียวไปละกัน แล้วนี่ใครจะนอนชั้นบน ชั้นล่างวะ” เกียร์ถามออกมาต่อ ก่อนจะทำการแบ่งห้องนอนกัน สรุปว่า คู่เดย์อิฐ นีลนิค จะนอนห้องชั้นล่าง ส่วน เกียร์ไนท์ โฟร์กัส และ เก็ท จะนอนห้องชั้นบน ส่วนนันก็นอนที่โซฟาตามที่บอกไว้

“อิฐ ความจริงมึงกับพี่เดย์ไปนอนชั้นบนก็ได้นะเว้ย มันมีระเบียง เห็นวิวดีด้วย” เก็ทพูดกับอิฐ อิฐหันมามองหน้าเดย์เล็กน้อย

“ไม่เป็นไร นอนไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ ตราบใดที่ยังนอนด้วยกัน” เดย์พูดเสียงเรียบ

“ตามนั้นแหละ” อิฐบอกกลับไป เก็ทพยักหน้ารับ ก่อนที่จะแยกย้ายกันเอาของไปเก็บในห้องนอน

“อิฐ เดี๋ยวมึงอยู่กับเพื่อนๆมึงไปก่อนนะ” เดย์พูดขึ้น เพราะเขาจะเตรียมตัวไปที่ร้าน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่บ้านพักเท่าไรนัก

“มึงจะไปไหน” อิฐถามขึ้นทันที ตอนนี้เขาทั้งสองคนอยู่ในห้องนอน

“ก็จะเข้าไปที่ร้านไง เดี๋ยวเย็นๆกลับมา อยู่กับพวกไอ้นิคไอ้นันไปก่อน” เดย์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติ แต่อิฐนั่งหน้าบึ้ง

“ไปด้วย” อิฐร้องตาม ทำให้เดย์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“จะไปทำไม กูไปทำงาน มึงอยู่พักผ่อน อยู่เล่นกับเพื่อนมึงไปก่อนสิ” เดย์บอกกลับ

“กูก็จะไปทำงานกับมึงด้วยนี่ไง ให้กูไปช่วยจะได้เสร็จเร็วๆ มึงเองก็จะได้พักบ้าง อะไรวะ มาเที่ยวทั้งที มึงจะแยกไปทำงานอีก” อิฐโวยวายออกมาอย่างน้อยใจ เขาอยากให้เดย์หยุดพักผ่อนกับเขาบ้าง

“ไปช่วยหรือไปป่วน แล้วมึงทำได้มั้ย พวกงานเอกสารน่ะหะ” เดย์ถามกลับเสียงนิ่ง

“มึงก็สอนกูสิ อะไรง่ายๆก็ให้กูช่วยทำ ไม่รู้แหละ กูจะไปกับมึง” อิฐยืนยันคำเดิม เดย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ

“เออ จะไปก็ไป แต่มึงอย่ามางอแงร้องกลับมานะอิฐ” เดย์ชี้หน้าอย่างคาดโทษ จริงๆแล้ว เขาเองก็อยากพาอิฐไปด้วยตั้งแต่แรก แต่เขาก็อยากให้อิฐได้อยู่พักและเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆบ้าง แต่ในเมื่อเจ้าตัวยืนยันว่าจะไปกับเขา เขาก็จะพาไปด้วย อิฐยิ้มออกมาทันทีเมื่อเดย์ยอมให้เขาไปด้วยกัน

“งั้นก็ลุกเลย กูจะไปแล้ว” เดย์พูดเสียงเรียบ ก่อนจะเดินนำออกจากห้องนอน อิฐก็รีบเดินตามคนรักไปทันที อิฐเดินไปบอกเพื่อนๆและน้องๆ ว่าจะไปที่ร้านกับเดย์

“อ่าว พี่อิฐไม่อยู่เล่นน้ำกับไนท์ก่อนเหรอครับ” ไนท์ถามขึ้นอย่างเสียดาย

“เดี๋ยวพี่กลับมาเล่นด้วยตอนเย็นไง” อิฐตอบกลับ

“แล้วเรื่องอาหารเย็นจะว่ายังไงดี” เก็ทถามขึ้นบ้าง

“ก็ซื้อของสดมาละกัน เดี๋ยวจะกลับมาช่วยทำ” เดย์เป็นคนตอบ ก่อนจะส่งเงินไปให้นัน เพื่อช่วยออกค่าอาหาร แล้วพาอิฐไปที่รถ อิฐยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ทั้งๆที่จะไปที่ร้านเพื่อทำงาน ไม่ได้ไปเที่ยวแต่อย่างไร เดย์หันไปมองแล้วยกยิ้มเล็กน้อย แล้วเดย์ก็พาอิฐตรงไปยังร้านสาขาชลบุรีทันที เมื่อเดย์กับอิฐไปถึงพนักงานในทุกแผนกต่างกระตือรือร้นกันทันที เพราะเดย์มาโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า ช่างบางคนที่แอบอู้นั่งสูบบุหรี่ แทบจะทิ้งบุหรี่ไม่ทัน เดย์ลงจากรถก็มองด้วยหางตา แต่ก็ไม่ได้พูดว่าอะไรออกมา

“สวัสดีค่ะคุณเดย์” หัวหน้าฝ่ายออฟฟิศรีบเดินออกมาทักทายเดย์ทันที

“คุณนิด ผมขอเอกสารรายรับรายจ่ายของเดือนนี้มาให้ผมดูหน่อย แล้วก็สต็อคสินค้าด้วย” เดย์พูดเสียงนิ่ง หญิงสาววัยเกือบสี่สิบรีบตอบรับแล้วแยกไปเอาเอกสารตามที่เดย์สั่ง เดย์กับอิฐก็เดินเข้าไปในห้องทำงาน

“มีอะไรให้ช่วยอ่ะ” อิฐรีบถามขึ้น เพราะไม่อยากให้เดย์ว่า เดย์เดินไปนั่งที่เก้าอี้ทำงานพร้อมกับมองหน้าอิฐ

“มานี่สิ” เดย์เรียกคนรัก อิฐก็เดินเข้าไปหาเดย์ทันที เดย์จับอิฐให้นั่งหันข้างบนตักตนเอง

“มีอะไร” อิฐถามเสียงอ้อมแอ้ม เพราะรู้สึกขัดเขินอยู่เหมือนกัน ที่ต้องมานั่งบนตักคนรักแบบนี้

“ทำไมไม่อยู่กับพวกนั้น” เดย์ถามด้วยน้ำเสียงปกติ  ทำให้อิฐที่กำลังขัดเขิน ถึงกับหน้าตึงไปนิด

“แล้วทำไมมึงถึงอยากให้กูอยู่กับพวกนั้นนักวะ ทำไมทำเหมือนไม่อยากให้กูไปไหนมาไหนด้วย มึงมีอะไรปิดกูรึเปล่าเดย์” อิฐถามเสียงขุ่น และทำท่าจะลุกจากตักของเดย์ แต่เดย์ก็ล็อคเอวของคนรักเอาไว้ ไม่ให้ลุกไปไหน อิฐจึงได้แต่ฮึดฮัดอยู่บนตักของเดย์

“กูปล่อยให้เที่ยวโดยไม่มีกูอยู่คุม ไม่ดีรึไง” เดย์ถามกลับ อิฐมองหน้าเดย์ด้วยสายตาขุ่นๆ แต่ยังไม่ทันที่อิฐจะพูดอะไร ประตูก็ถูกเคาะ ก่อนที่นิดจะเดินถือแฟ้มเข้ามา เดย์ยังคงจับอิฐนั่งตักอยู่ นิดยิ้มอย่างเขินๆ เมื่อเห็นว่าอิฐนั่งตักเดย์

“นี่ค่ะคุณเดย์ คุณเดย์จะเอาอะไรอีกมั้ยคะ” นิดถามขึ้น

“ไม่ล่ะ ขอบคุณมาก ถ้ามีอะไรผมจะเรียกอีกทีละกัน” เดย์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบและมีอำนาจสมกับที่เป็นคนที่ต้องดูแลพนักงานเยอะๆ นิดก้มหัวรับเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานของเดย์ในทันทีอย่างรู้หน้าที่

“คุยถึงไหนนะ” เดย์หันมาถามอิฐ อิฐถอนหายใจออกมาหนักๆ เขารู้ว่าเดย์จำได้ แต่แกล้งถามไปอย่างนั้นเอง

“มึงทำงานเหอะ จะได้เสร็จๆ” อิฐพูดเสียงขุ่น ก่อนจะลุกจากตักของเดย์ด้วยสีหน้าบึ้งๆ

“ตกลงจะช่วยกูรึเปล่า” เดย์ถามถึงเรื่องงาน

“จะให้ทำอะไรก็บอกมาสิ” อิฐพูดด้วยน้ำเสียงตึงๆ เดย์มองหน้าอิฐนิ่งๆ

“ถ้าไม่อยากช่วยเรื่องเอกสารก็นั่งอยู่เฉยๆ หรือไม่ก็ไปตรวจดูในอู่สิ ว่ามีปัญหาอะไรรึเปล่า” เดย์บอกกลับ อิฐเลยเดินกระฟัดกระเฟียดออกไป เพื่อไปดูในส่วนของอู่ติดตั้ง เพราะตนเองถนัดทางนี้มากกว่า เดย์ส่ายหน้าไปมาเบาๆ

//กูพยายามทำทุกอย่างก็เพื่อมึงทั้งนั้นแหละอิฐ// เดย์พึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะหยิบเอกสารมานั่งตรวจดู

อิฐเดินออกมาตรวจดูในส่วนของอู่ และพูดคุยกับช่าง ถึงลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการ และช่วยตรวจงานให้อีกด้วย จนเวลาผ่านไปร่วม 3 ชั่วโมง พนักงานขายในร้านเดินหน้าเสียออกมาหาอิฐ

“คุณอิฐคะ” พนักงานสาวเรียกอิฐเสียงอึกอัก

“ครับ” อิฐหันไปขานรับ

“คือ..คุณอิฐเข้าไปในห้องประชุมพนักงานหน่อยสิคะ” หญิงสาวบอกเสียงอ้อมแอ้ม อิฐทำหน้างง

“ทำไมเหรอครับ มีอะไร” อิฐถามต่อ

“คือ ตอนนี้ฝ่ายออฟฟิศโดนเรียกเข้าไปข้างในกันหมดเลยค่ะ ดูเหมือนคุณเดย์จะอารมณ์เสียด้วย น่าจะมีปัญหาเรื่องงาน” หญิงสาวพูดขึ้น เพราะคิดว่าถ้าอิฐเข้าไป น่าจะช่วยบรรเทาบรรยากาศมาคุในห้องทำงานนั้นได้  เพราะตอนที่ฝ่ายบัญชีเดินออกมาจะไปหยิบเอกสาร มีสีหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้อยู่รอมร่อ พาลทำให้พนักงานในส่วนอื่นๆต่างกลัวโดนลูกหลงกันเป็นแถว ทุกคนในร้านค่อนข้างกลัวและเกรงเดย์อยู่ไม่น้อย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคารพรัก เดย์เองก็ดีกับพนักงานทุกคน ยกเว้นตอนที่พนักงานทำงานพลาดก็เท่านั้นเอง

“ได้ครับ เดี๋ยวผมจะลองเข้าไปดู แต่ใช่ว่าผมจะช่วยอะไรได้นะ รู้ๆกันอยู่ ว่าเรื่องงานเดย์เค้าจริงจังแค่ไหน” อิฐบอกกลับไป พร้อมกับเดินกลับเข้าไปด้านใน อิฐเคาะประตูห้องประชุมพนักงานก่อนจะเปิดเข้าไป สายตาคมของเดย์หันมามอง คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน พนักงานที่นั่งอยู่ต่างก้มหน้าหลบสายตาของเดย์ด้วยสีหน้าซีดๆ เดย์ไม่ใช่คนที่โวยวายใส่พนักงาน เขาจะพูดด้วยน้ำเสียงติดเข้ม แต่ก็ทำให้คนกลัวได้

“มีอะไรอิฐ” เดย์ถามขึ้นมาเสียงเรียบนิ่ง พอเห็นอิฐเข้ามา พนักงานก็เหมือนจะหายใจหายคอกันได้บ้าง

“เปล่า แค่เข้ามาดู ว่ามีอะไรให้ช่วยมั้ย แล้วนี่ประชุมเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ” อิฐถามกลับไป ร้านสาขานี้ค่อนข้างใหญ่ พอๆกับที่กรุงเทพฯ พนักงานในแต่ละส่วนก็เยอะพอสมควร

“เรื่องงาน ไปรอที่ห้องทำงานก่อนไป” เดย์ไม่อยากให้อิฐมาอยู่ในห้องประชุมด้วย แต่ดูเหมือนอิฐจะดื้อดึง

“อยากฟังด้วย ว่ามีอะไรกัน” อิฐบอกพร้อมกับลากเก้าอี้นั่งที่ท้ายโต๊ะ ส่วนเดย์นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ เดย์มองหน้าอิฐนิ่งๆ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ เพราะรู้ว่าคนรักคงไม่ออกไปแน่ๆ แล้วเขาก็ไม่อยากดุคนรักต่อหน้าพนักงานคนอื่นๆ

“เอาล่ะ ตกลงมีคำตอบให้ผมได้รึยัง ว่าใครเป็นคนรับสินค้าเมื่อวันที่ 5 ที่ผ่านมา แล้วใครเซ็นเบิกจ่ายอนุมัติเงิน” เดย์ถามขึ้นเสียงนิ่ง สายตาคมกวาดมองไปทั่วห้องประชุมเล็กๆนี้ อิฐเองก็นั่งเงียบ เพราะไม่รู้เรื่องอะไร

“คะ..คือ..ไม่แน่ใจว่าจะเป็นพี่ศรรึเปล่าน่ะค่ะ แต่วันนี้แกลาหยุด” นิดพูดขึ้นเสียงสั่นๆ

“ส่วนคนเซ็นอนุมัติ คือ..พี่เองค่ะคุณเดย์” นิดบอกกลับมาโดยไม่กล้าสบตากับเดย์

“แล้วคุณนิดไม่ได้ดูเลยเหรอครับ ว่ามันไม่มีลายเซ็นคนรับของ แล้วไม่ได้ตรวจดูกันเลยรึไง ว่าราคาของมันเท่าเดิมรึเปล่า ถึงได้เซ็นไปง่ายๆแบบนั้น” เดย์ว่าออกมาเสียงดุ นิดนั่งเม้มปากด้วยความหวาดหวั่น และรู้ตัวว่าผิดจริงๆ

“ทำงานไม่ละเอียดแบบนี้ ผมควรจัดการยังไงดี บอกผมหน่อยสิ” เดย์ว่าออกมาอีก

“เดย์” อิฐเรียกคนรักเสียงแผ่ว เพราะเห็นว่าทุกคนต่างนั่งหน้าเสีย

++++++++++++++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“เข้าไปรอในห้องทำงาน อิฐ” เดย์พูดเสียงนิ่งอีกครั้ง เพราะเขารู้ว่าอิฐสงสารพนักงานที่อยู่ในห้องนี้

“แต่ว่า..” อิฐจะปฏิเสธ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นสายตาดุๆของเดย์ที่มองมา

“เอาไว้รอพี่ศรเค้าเข้ามาที่ร้านพรุ่งนี้ แล้วค่อยเรียกมาคุยกันอีกทีดีกว่านะเดย์” อิฐตัดสินใจพูดออกมาต่อ ถึงแม้จะรู้ว่าคนรักคงไม่พอใจสักเท่าไร เดย์กวาดสายตามองพนักงานคนอื่นๆที่นั่งอยู่ในห้องประชุม

“ก็ได้ งั้นผมขอเอกสารรับสินค้าเข้าร้านย้อนหลังสามเดือน พร้อมกับสต็อคสินค้าทั้งหมดในร้าน อันไหนที่เป็นแฟ้มเอกสารเอาไปวางที่ห้องทำงานของผม ส่วนไหนที่ส่งเมลได้ ก็ส่งเข้าเมลของผม และผมต้องการทั้งหมดภายใน 2 ชั่วโมงนี้ ได้รึเปล่าครับคุณนิด” เดย์หันไปพูดกับนิดเสียงนิ่ง

“ได้ค่ะคุณเดย์” นิดรีบตอบรับอย่างรวดเร็ว

“งั้นเดี๋ยวแยกย้ายกลับไปทำงานต่อได้แล้วล่ะครับ ส่วนวิวเข้าไปคุยกับผมในห้องทำงานต่อด้วย” เดย์พูดกับนิดเสร็จ ก็หันไปพูดกับฝ่ายบุคคลของทางร้าน ก่อนจะลุกขึ้นมาดึงแขนอิฐไม่แรงมากนัก เพื่อให้เดินตามเขาออกไปจากห้องประชุมนี้ อิฐเองก็ยอมเดินตามเดย์อย่างว่าง่าย จนกระทั่งเข้าไปในห้องทำงานของเดย์

“ใครใช้ให้เข้าไปในห้องประชุมหะอิฐ” เดย์ถามอิฐเสียงเข้ม ทันทีที่อยู่กันสองคน เดย์จ้องหน้าอิฐนิ่งๆ

“แล้วทำไมจะเข้าไม่ได้ล่ะ กูก็เป็นเจ้าของร้านนี้เหมือนกันนะ” อิฐเถียงกลับไปทันที

“ใช่ มึงเป็นเจ้าของร้าน แต่ถ้าคิดจะเข้าไปขัดจังหวะแบบเมื่อกี้อีก ก็อย่าเข้าไปจะดีกว่านะอิฐ ถึงแม้ว่าเราจะปกครองพนักงานเหมือนคนในครอบครัว แต่ก็ใช่ว่าเราจะต้องยอมผ่อนปรนคนในครอบครัวได้ทุกเรื่อง ถ้าทำผิดเราก็ต้องว่าต้องตักเตือน ไม่ใช่ปล่อยไปส่งๆ ถ้าเราไม่ทำให้เค้าเกรงเราบ้าง ก็ยิ่งทำให้บางคนกล้าที่จะเอาเปรียบเรา เข้าใจรึเปล่า” เดย์ว่าออกมาเสียงเข้ม เลยทำให้อิฐเถียงไม่ออก

“ขอโทษ” อิฐบอกเสียงแผ่ว พอดีกับที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น เดย์ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะบอกให้คนที่เคาะประตูเข้ามาด้านใน ซึ่งเป็นฝ่ายบุคคล  เดย์เลยนั่งคุยกับฝ่ายบุคคลถึงพฤติกรรมของพนักงานในร้าน ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่บริษัทใหญ่โตอะไรมากนัก แต่ก็มีคนในความปกครองเกือบ 50 คนได้ และเดย์เองก็ไม่ได้เข้ามาคุมร้านทุกวันเหมือนร้านที่กรุงเทพฯ โดยมีอิฐนั่งฟังด้วย และไม่พูแทรกอะไรระหว่างที่เดย์สอบถามฝ่ายบุคคล

..

..

..

Tru…Tru…Tru

หลังจากที่คุยกับฝ่ายบุคคลแล้ว และพนักงานก็เอาเอกสารที่เดย์ต้องการมาให้แล้ว เดย์ก็นั่งตรวจพร้อมกับเรียกอิฐมาช่วยในส่วนที่ง่ายๆ อยู่จนถึงช่วงสี่โมงเย็น เสียงมือถือของอิฐก็ดังขึ้น อิฐจึงหยิบมากดรับสาย

“ว่าไง.....เออ....อยู่ที่ร้าน” อิฐพูดสายพร้อมกับเหล่มองเดย์เล็กน้อย

“ยังไม่รู้....เอ่อ...เดย์ ไอ้นิคมันโทรมาถาม ว่าจะกลับเข้าไปตอนไหน” อิฐพูดสายแล้วก็หันมาถามเดย์ เดย์เหลือบมองนาฬิกาแล้วก็ต้องถอนหายใจ เพราะเขาลืมไปว่าต้องพาอิฐกลับไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ

“จะกลับเดี๋ยวนี้แหละ” เดย์ตอบออกมา ทำให้อิฐยิ้มออกมาได้ จึงตอบนิคกลับไปว่ากำลังจะกลับก่อนจะวางสายไป

“เดี๋ยวช่วยยกเอกสารพวกนี้ไปไว้บนรถด้วยละกัน” เดย์พูดขึ้นขณะเตรียมตัวจะกลับไปที่บ้านพัก

“จะเอาไปด้วยเหรอ พรุ่งนี้ค่อยมาดูใหม่ก็ได้ เรามากพักผ่อนกันนะเดย์” อิฐบอกออกมาด้วยความเป็นห่วง

“ติดไปด้วยนั่นแหละเผื่อไว้ก่อน” เดย์บอกออกมาอีก อิฐเลยจำต้องช่วยขนแฟ้มเอกสารไปไว้บนรถ เดย์เรียกนิดเข้ามาสั่งงานอีกนิดหน่อย ก่อนจะพาอิฐกลับมารวมกลุ่มกับเพื่อนๆ

“โหยยย กลับมาสักที อิฐไปเล่นน้ำกันมึง” นิคที่ลงเล่นน้ำทะเลไปสักพัก รีบวิ่งขึ้นมาเรียกอิฐลงไปเล่นด้วยกัน ทันทีที่อิฐก้าวลงจากรถ

“เดี๋ยวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บหนึ่ง เดย์ มึงจะลงทะเลมั้ย” อิฐหันมาถามคนรัก เดย์ส่ายหน้าไปมา

“กูจะเข้าครัว มึงไปเล่นเถอะ แต่ถ้าเรียกขึ้น ก็ต้องขึ้นนะอิฐ” เดย์กำชับส่งท้าย

“รู้แล้ว ไม่ใช่เด็กสักหน่อย” อิฐบอกกลับ ก่อนจะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนอน ส่วนเดย์ก็เข้าไปเตรียมอาหารในครัว คนที่ไปเล่นน้ำมี อิฐ นิค ไนท์ กัส เกียร์ โฟร์ ส่วนคนที่ทำอาหารอยู่ในครัวก็มีเดย์ นีล นัน แล้วก็เก็ท

“ไม่ไปเล่นน้ำกับพวกนั้นรึไง” เดย์ถามเก็ทที่เข้ามาช่วยในครัว

“อ่อ เดี๋ยวผมช่วยเตรียของก่อนดีกว่า แล้วค่อยออกไปเล่น” เก็ทตอบกลับ

“หึ มีน้ำใจดีนะ มึงน่ะ” นันพูดด้วยน้ำเสียงติดเยาะเล็กน้อย แต่เก็ทก็ยิ้มกลับมาให้ โดยไม่พูดอะไร เดย์เองก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาเตรียมอาหารช่วงเย็นให้ทุกคนต่อ

“ผมขอชิมหน่อยได้มั้ยครับ” เก็ทถามขึ้นเมื่อเดินมายืนข้างๆเดย์ ขณะที่เดย์ทำปลาหมึกนึ่งมะนาว เดย์พยักหน้ารับ เก็ทก็ใช้ช้อนตักขึ้นมาชิม

“หืมม อร่อยดีนะครับ ผมเพิ่งรู้ว่าพี่เดย์ทำอาหารอร่อย” เก็ทพูดชมออกมา

“ขอบใจ ทำให้เมียกินทุกวัน จะไม่อร่อยได้ไง” เดย์ตอบกลับเสียงนิ่ง เก็ทยิ้มเล็กน้อย

“มิน่าล่ะครับ อิฐมันถึงได้ดูมีเนื้อมีหนังมากกว่าตอนเรียนซะอีก” เก็ทบอกออกมาอย่างขำๆ

“ไอ้ที่มันมีเนื้อมีหนัง ไม่ใช่เพราะกินอาหารอร่อยอย่างเดียวหรอก ไอ้อิฐมันได้น้ำดีด้วย” นันพูดแทรกขึ้นมา พร้อมกับหัวเราะในลำคอ ทำให้เก็ทชะงักไปนิด ก่อนจะยิ้มขำออกมาเบาๆ เพราะเข้าใจในความหมายที่นันพูดออกมาดี

“นายบอกว่าห้องชั้นสองมีระเบียง วิวดีด้วยใช่มั้ย” เดย์ถามขึ้น

“ครับ” เก็ทตอบรับ

“อืม งั้นชั้นจะเปลี่ยนขึ้นไปนอนข้างบนละกัน ได้มั้ย” เดย์ถามพร้อมกับมองหน้าเก็ทนิ่งๆ

“ได้ครับ เดี๋ยวผมไปเก็บของลงมาให้ พี่เดย์กับอิฐขึ้นไปนอนข้างบนได้เลยครับ” เก็ทบอกออกมายิ้มๆ เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ

“ขอบใจ” เดย์ตอบกลับ ก่อนที่เก็ทจะขอตัวไปเก็บของบนห้องชั้นสอง เพื่อย้ายลงมาชั้นล่าง

“กูว่ามึงมีแผนอะไรแน่เลย ถึงได้เปลี่ยนห้องนอนน่ะ” นีลพูดขึ้นยิ้มๆ

“นั่นสิครับ ผมก็คิดอยู่” นันบอกออกมาอีกคน

“คืนนี้อย่าออกมาเดินเล่นข้างนอกละกัน” เดย์บอกออกมาแค่นั้น โดยไม่ขยายความใดๆ นันกับนีลจึงได้แต่มองหน้ากันอย่างงงๆ

เมื่อเตรียมอาหารเย็นเรียบร้อย นันกับนีลก็ออกไปเตรียมสถานที่ โดยมีเกียร์กับโฟร์ขึ้นมาช่วยด้วย เก็ทก็ลงไปเล่นน้ำกับอิฐ นิค ไนท์ กัส ส่วนเดย์ก็มานั่งดื่มเบียร์ที่เก้าอี้ไม้หน้าบ้านพัก แล้วมองอิฐที่เล่นน้ำไปด้วย สักพักอิฐก็วิ่งขึ้นมาหาเดย์

“เดย์ หิวน้ำ” อิฐพูดขึ้น เดย์เลยส่งแก้วน้ำที่เตรียมไว้ให้อิฐดื่ม

“ให้เวลาเล่นอีกครึ่งชั่วโมง ก็ขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้วนะอิฐ” เดย์พูดสั่งออกมา อิฐพยักหน้ารับแต่โดยดี แล้วลงไปเล่นน้ำต่อ ตอนนี้เกียร์กับโฟร์ลงไปเล่นด้วย และเล่นลิงชิงบอลกัน เดย์นั่งดื่มและมองอิฐไม่วางตา เขามีความรู้สึกขัดใจอยู่บ้าง เวลาที่เห็นเก็ทกับอิฐถึงเนื้อถึงตัวกันบ่อยๆ และเขาก็คอยเตือนตัวเอง ว่ามันเป็นเรื่องปกติเวลาที่เล่นอะไรแบบนี้ เขาไม่อยากอาละวาดใส่อิฐให้เสียบรรยากาศ

“เฮีย กระป๋องเบียร์จะแตกแล้ว” เสียงของนันแซวขึ้น เมื่อเห็นเดย์นั่งบีบกระป๋องเบียร์จนบุบบี้ เดย์ก้มมองกระป๋องเบียร์ในมือ ก่อนจะคลายมือออก พร้อมกับถอนหายใจออกมาหนักๆ นันนั่งลงข้างๆ

“เฮียจะฝืนทำไม ไม่ชอบก็แค่ตะโกนเรียกไอ้อิฐให้เลิกเล่น ไอ้อิฐมันก็เชื่อฟังเฮียอยู่แล้ว” นันพูดออกมาอย่างรู้ทัน

“แต่กูไม่อยากทำให้เสียบรรยากาศ นานๆจะพามันมาเที่ยวเล่นสักที” เดย์ตอบกลับ ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงเดินเข้าไปดึงอิฐให้เลิกเล่นแล้ว แต่ตอนนี้เขาอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้าง

“แต่ผมว่าไอ้อิฐเอง มันก็คงอยากให้เฮียไปดึงมันเหมือนเมื่อก่อนมากกว่านะ หึหึ” นันพูดออกมาอย่างขำๆ เดย์ก็ไม่พูดอะไร ได้แต่นั่งมองอิฐอยู่อย่างนั้น จนอิฐชวนทุกคนให้เลิกเล่น แล้วเดินมาหาเดย์ทันที เดย์ก็ส่งผ้าขนหนูให้

“กูเปลี่ยนห้อง ย้ายไปข้างบน ห้องซ้ายสุด ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ จะได้ลงมากินข้าว” เดย์บอกกับอิฐ

“อ่าว ทำไมถึงย้ายล่ะ” อิฐถามอย่างสงสัย

“ไม่มีอะไร ก็แค่อยากย้าย ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวไม่สบาย” เดย์บอกอีกครั้ง อิฐและคนอื่นๆก็พากันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และลงมารวมตัวกันที่หน้าบ้านพัก เพื่อทานอาหารด้วยกัน เมื่อทุกคนมากันพร้อม ปาร์ตี้เล็กๆก็เริ่มขึ้น

“อ่ะ มึง” เสียงของเก็ทที่นั่งตรงกันข้ามอิฐพูดขึ้นพร้อมกับส่งปูที่แกะแล้วมาใส่จานของอิฐ ทำให้อิฐชะงักไปนิด เดย์เองก็มองนิ่งๆ

“เออ ขอบใจว่ะ ว่าแต่มึงแกะปูเก่งจังวะ” อิฐพูดชมเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ เมื่อเห็นว่าเก็ทแกะเนื้อปูออกมาอย่างกับมืออาชีพ

“ก็กูอยู่ใต้มาตั้งนาน วันๆกินแต่ของทะเล ยิ่งปูนะ กินแทบทุกวัน จนกูแกะเป็นแบบนี้นี่แหละ” เก็ทตอบออกมายิ้มๆ

“งั้นดีเลย แกะให้กูบ้าง ผัวกูไม่ยอมแกะให้” นิคเลื่อนจานตัวเองมาวางตรงด้านหน้าเก็ท เก็ทหัวเราะขำ แต่ก็ยอมแกะให้ จนกัสกับไนท์ก็ร้องขอให้เก็ทแกะให้เช่นเดียวกัน เก็ทก็แกะให้โดยไม่บ่น และได้รับคำชมว่าแกะออกมาโดยได้เนื้อปูแบบเต็มๆ

“พี่เดย์เอามั้ยครับ” เก็ทหันมาถามเดย์บ้าง

“ไม่เป็นไร” เดย์บอกปัด

“มึงไม่ต้องแกะให้กูแล้วนะไอ้เก็ท มึงกินเองบ้างเหอะ แกะจนซากปูเต็มจานมึงแล้วนั่น” อิฐพูดออกมาบ้าง เพราะไม่อยากให้เดย์ไม่พอใจ เก็ทก็ยิ้มขำก่อนจะลุกเดินไปล้างมือแล้วเอาเศษกระดองปูที่แกะออกมาไปทิ้งในถุงขยะ

“เดย์ กูดื่มได้ใช่ป่ะ” อิฐถามขึ้น

“อืม แต่ก็อย่าให้เมาจนไม่รู้เรื่องละกัน” เดย์ตอบกลับ อิฐจึงยิ้มรับ แล้วนั่งดื่มเบียร์เหมือนกับเดย์ไปด้วย

“พรุ่งนี้จะไปไหนกันดี” เกียร์ถามขึ้น แต่ละคนก็เสนอที่จะไปเที่ยวออกมา มีเพียงเดย์กับอิฐที่นั่งเงียบ

“มึงอยากไปไหนวะอิฐ” นิคหันมาถามอิฐบ้าง อิฐมองหน้าเดย์เล็กน้อย เขารู้ดีว่า  พรุ่งนี้เดย์จะต้องเข้าไปที่ร้าน เพื่อพูดคุยกับพนักงานที่ชื่อศร

“กูว่า..” อิฐกำลังจะบอกทุกคน ว่าจะเข้าร้านกับเดย์

“พรุ่งนี้กูจะเข้าร้านจัดการธุระอีกวัน ฝากพาอิฐมันไปเที่ยวด้วยละกัน” เดย์พูดขึ้น ทำให้อิฐขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

“แต่กูจะเข้าร้านกับมึงนะเดย์” อิฐบอกกลับ

“ไม่ต้อง กูไปคุยกับพนักงานไม่นานหรอก มึงไปกับคนอื่นๆนั่นแหละ เดี๋ยวกูคุยเสร็จจะตามไป” เดย์ตอบกลับ เขาอยากให้อิฐได้เที่ยวบ้าง อิฐเม้มปากเล็กน้อยอย่างชั่งใจ ใจเขาก็อยากไปเที่ยว แต่ถ้าเดย์ไม่ไปด้วย อิฐก็รู้สึกไม่ชินสักเท่าไรนัก

“มึงจะตามไปจริงๆนะ” อิฐถามย้ำ เดย์ก็พยักหน้ารับ แต่เดย์ก็พอมองออกว่าอิฐยังคงลังเลอยู่

“ไปเที่ยวกับคนอื่นนั่นแหละ กูไม่อยากให้มึงไปฟังตอนที่กูคุยกับพนักงานในร้าน เข้าใจมั้ย” เดย์บอกออกมาเสียงจริงจัง ทำให้อิฐรับรู้ได้ทันที ว่าเดย์ไม่อยากให้อิฐไปขัดถ้าเดย์ต้องดุหรือว่ากล่าวตักเตือนพนักงานเหมือนกับวันนี้

“อืม ก็ได้” อิฐตอบรับออกมาอย่างจำยอม เพราะรู้ตัวว่าตนเองคงจะอดใจอ่อนไม่ได้แน่ๆ ถ้าเห็นพนักงานโดนดุแบบวันนี้อีก

“ที่ร้านมีปัญหาเหรอวะ” นีลถามขึ้น

“นิดหน่อย” เดย์ตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ แล้วนั่งดื่ม นั่งคุยกับคนอื่นไปเรื่อยๆระหว่างที่นั่งดื่ม เดย์สังเกตเห็นว่าเก็ทจะมองอิฐกับเดย์สลับไปมาอยู่บ่อยครั้ง แต่เดย์ก็ไม่คิดจะถามอะไรออกมาในตอนนี้

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

กลับมาแล้วค่ะ หลังจากที่หายไปกับงานสัปดาห์หนังสือ ไปช่วยร้านนานาขายหนังสือยาวเลย เพิ่งได้กลับบ้านเมื่อวาน


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น