Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.1k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2561 23:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1
แบบอักษร

     "สวัสดีสวีดัสน่ะจ้ะทุกโคนนนนน"  ไอ้ตรีเพื่อนซี้ของผมงงล่ะสิ่ผมกลับมาเรียนมหาลัยที่ไทยแล้วส่วนไอ้ตรีที่รู้ว่าผมกลับมาพาผมไปสอบมหาลัวชื่อดังและผมออกมามันติดคณะวิศวะส่วนผมน่ะหรอผมเรียน วิทยาศาสตร์การกีฬาผมชอบเล่นกีฬาสมัยอยู่เมกาผมเป็นนักแบดมินตันแต่ได้รางวัลมาเยอะทีเดียวเลยหล่ะผมขอป๊าว่าจะมาอยู่หอซึ่งหอที่นี่เหมือนคอนโดมากมันสบายซึ่งไอ้ตรีมันเลือกห้องตรงข้ามผมผมมีโอกาศได้เจอเพื่อนสมัยมัธยมเหมือนวันเวลากลับมาอีกครั้งช่วงนี้ยังไม่เปิดเทอมหรอกเป็นช่วงย้ายของเข้าหอขนเสร็จเราก็มานั่งรวมตัวกันอยู่ใต้หออย่างนี้แหล่ะ...

" นี่ใช่ไต้ฝุ่นป้ะ? " เพื่อนในหลุ่มหน้ามันมีลักษณะแหลมเลยเรียกกันไอ้แหลมครับแหลมจริงๆเอกลักษณ์เฉพาะตัวเละหล่ะ

"โหวมึงคุยมาตั้งนานพึ่งรู้หรอ"ไอ้ตรีตอบแล้วปัดผมไปมาเป็นคนที่รักษาความสะอาดเฉพาะส่วนจริงๆ

" ไอ้เชี่ย!!ทำไมเปลี่ยนไปขนาดนี้ทั้งหุ่นดีผิวก็ขาวปากนี่มึงทาลิปมาใช่มั้ยชมพูสัสแล้วแว่นมึงอีกพอไม่ใส่นางฟ้าชัดๆ" ไอ้วงเวียนสาธยายผมซ้ะไม่ใช่ผู้ชายมันหล่ะมีวงเวียนชีวิตของมันชอบเพ้อเจ้อเลยเรียกวงเวียนๆ!!

" เออๆกูเห็นด้วยค่ะกูนี่แพ้ไปเลยจ้าา" อียู่ยี่กระเทยสวยประจำแก๊งเพื่อนที่อยู่คณะเดียวกับผมสาวสองครับพวกเราให้เกียรติคุณเธอครับฮ่าๆ

" มึงทำอะไรมาบ้างป้ะเนี้ยห่ากูหม่นหมองสัสรัสเซีย อีเหี้ยกูเกลียดมรึ้งงง" เพื่อนอีกคนฮาประจำที่อยู่คณะเดียวกัน

" ฮ่าๆ ตอนเเรกกูก็จำไม่ได้หรอกพอมาทักไอ้สัสไม้ตรีกูนี่จำได้เลย " ไอ้ตรีหัวเรอะใหญ่ส่วนผมไม่มีโอกาสแทรกเลยกลัวไม่ได้พูดหรือไงก็ไม่รู้

"ก็มึงมัวแต่เหร่สาวอ่ะ" ผมพูดเหน็บไอ้ตรีไป

" มันก็ต้องมีกันบ้างหรือปล่าว" เถียงตลอดไอ้นี่สงสัยจริงคบกับมันได้ยังไงจะตีกันแทบทุกวัน

" เออพวกมึงกูว่าจะไปนอนบ้านซ้ะหน่อยก่อนมานอนนี่กูว่าทุกคนก็คิดเหมือนกู" พิ้งค์กระเทยอีกคนแต่ชื่อก่อนคือพงใครเรียกชื่อนี้เป็นต้องโดนถีบเสนอขึ้น

" อีกตั้งเป็นอาทิตย์กว่าจะมหาลัยเปิดมึงรีบกันชิบหาย" ไอ้แหลมครับชอบมีหลักการมันอยู่วิศวะคอมแฮ็กข้อมูลเก่งสอใส่เกือกนั่นหล่ะจ้า

" เอองั้นกลับบ้านกันกล่อนอีกแปดวันค่อยมานอนกันสองคืนก็เปิดเรียนพอดี" ไอ้วงเวียนพูดขึ้นบ้างมันบ้านไกลสุดครับ

" เออๆกูว่าจะซื้อเกงวอร์มด้วย" ผมพูดขึ้นคราวนี้ผู้ชายทั้งแท่งทั้งสามคนมองผมเป็นประกายเลย

" ไปส่งป้ะจ้ะน้องเสวว" ไอ้เเหลมเสียงจิ๊กโก๊แถวบ้านมันลอกเลียนแบบ

" เสวพ่องง" 

"โห้ะไอ้ไต้ฝุ่นกูอุสส่าจะจีบมึงส้ะหน่อยกวนตีนเหมืนเดิม"ไอ้แหลมบ่นงุ้งงิ้งๆ

" ไม่งั้นก็ไม่ใช่กูอ่ะดิ่" 

" มาพนันกันมั้ยว่าเปิดเทอมมามึงจะโดนผู้จีบกี่คน" อียู่ยี่เริ่มแผนในทางตรงข้ามกับคำว่าดีเสมอ

" ก็เหี้ยล่ะใครจะเล่นว่ะ.."

" กูสี่คน"

"กูห้าคน"

"กูอืม.. สามคนพอ"

" กูสอง"

"ไอ้เ_ี้ยย!!!" นั่นแหล่ะครับเพื่อนที่รักของผมแต่ยังมีไอ้วงเวียนล่ะว้าที่ไม่เล่นเพื่อนรัก

" แล้วอีวงเวียนมึงอ่ะ" อียู่ยี่ถามขึ้น

" กูอ่ะเหนือกว่ากูว่าระดับเนี้ยต้องเดือนเเต่ล่ะคณะและไม่แน่อาจจะเป็นเดือนมหาลัยก็ได้" ไอสัสเวียน!! มรึงง กู เกลียด มึง! 

" มึง ถาม กู ก่อน มั้ย" ผมพูดเน้นทีล่ะคำ

" มึงอยู่สวยๆพอ" อีพิ้งค์จับหน้าผมหันซ้ายหันขวาทำกับว่าจะส่งผมเข้าประกวดนางสาวไทย

"เอาล่ะเลิกประชุมได้อีกแปดวันเจอกันแยกย้ายๆ" และเราก็บ้านใครบ้านมันผมโทรให้คนที่บ้านมารับบ้านผมเป็นตระกูลที่ว่ารวยติดอันดับการ์ดที่บ้านเลยเดินเต็มไปหมดล่ะครับ

       รถที่ผมนั่งมาเคลื่อนตัวสู่บ้าน         พงกิตติสวัสดิ์มียามคอยเปิดประตูให้พอผมลงจากรถก็มีคนเปิดประตูให้คุณหนูชมัดเลยพอผมลงมาถามคนแถวนั้นเห็นว่าพ่ออยูตรงสวนที่ย้านผมชอบปลูกต้นไม้ต้นหญ้าผมเห็นป๊ากำลังนั่งกินส้มตำกับลูกน้องซึ่งมีแม่บ้านทำให้ป๊าใส่ผ้าขาวม้าเสื้อยืดธรรมดาส่วนแม่ผมก็ใส่ผ้าถุงเสื้อยืดบ้านผมจะรวยแค่ไหนก็ติดดินได้น่ะครับ..

"ขอสักครกสิ้ป๊า" ผมเดินเข้าไปนั่งในเสื่อข้างๆป๊ากับม๊า

" หืมมกลับเร็วจังลูกไหนบอกจะนอนหอไงค่ะลูก" ม๊าจกข้าวเหนียวใส่ปากผมตามด้วยส้มตำแซ่บ!!!

" โหยยอีกตั้งนานม๊าผมอยากกลับมากินส้มตำลาบอะไรแซ่บๆที่บ้านก่อนที่จะไปกินอาหารตามสั่ง" ผมจกข้ามเหนียวนั่งขัดสมาธ

" บอกแล้วให้นอนบ้านเราแล้วให้คนไปส่งเห็นมั้ยไม่เชื่อม๊า" ม๊าผมเป็นเจ้าของบริษัทอัญมณีส่วนป๊าเป็นเจ้าของโรงบาลและอีกหลายอย่างส่วนไปเจอกันนั้นเจอที่ร้านขายใส้อั่ว ฮ่าๆไม่น่าเลยใช่มั้ยล่ะ

" ไอ้ลูกชายเอ้ย!? เอ้อพรุ่งนี้อย่าพึ่งไปไหนล่ะมีคนอยากเจอเรา"ผมขมวดคิ้วใครกันแต่ชั่งเถอะกินส้มตำก่อน

" ครับ ป้าอั่วๆขออีกจักครกแหน่เอ่าตำปูปลาล้าเด้อ เเซ่บๆนั้วๆ" ผมบอกป้าอั่วแม่บ้านที่กำลังตำอยู่วันนี้ป๊าเลี้ยงส้มตำทุกคนในบ้านเลย

" จั้ดไป๊ค้าา" บ้านผมหน่ะง่ายๆอะไรก็ได้แต่ถ้ามีใครทำกับเราล่ะก็รับรองไม่มีออกซิเจนเข้าปอดเเน่













    วันนี้ผมตื่นในช่วงสายๆบิดตัวไปมาบนที่นอนแล้วลุกขึ้นนั่งก่อนจะเดินไปเปิดเลื่อนกระจกออกไปนอกระเบียงแสงแดดกระทบผิวแล้วไหนจะต้นไม้ต้นใหญ่ที่อากาศยังเย็นอยู่ผมเข้ามาในห้องเลื่องกระจกปิดแล้วเข้ามาอาบน้ำให้ชื่นใจแต่งตัวสบายๆกางเกงขาสั้นดำเสื้อเชิ้ตสีครีมับถึงศอกแล้วเดินลงไปข้างล่างเห็นป๊าแต่งตัวคล้ายๆผมแต่เป็นกางเกงขายาวส่วนม๊านั่งทำบัญชีใส่แว่นนั่งข้างป๊าใส่ชุดกระโปรงผ้าไหมเเขนกุดสีน้ำเงินวันนี้สวยหล่อทุกคน....

" อรุณสวัสดิ์ครับป๊าอรุณสวัสดิ์ครับม๊า" ผมเดินไปนั่งข้างๆม๊าแล้วเอนหลังพิงโซฟาแล้วหยิบหมอนอิงมากอดไว้

" ตื่นสายน่ะเราไปกินข้าวกินปลาไปลูก" ม๊าหันมาลูบหัวผม

" คร้าบบเดี๋ยวอีกแปปน่ะ" ผมอ้อนม๊าแล้วกลับมานั่งดูข่าวจ่อไปเรื่อยๆ

" สวัสดีคร้าบบ!!" พี่ชายผมเองเรียนอยู่เมืองนอกพอจบมาก็มาช่วยป๊าดูแลกิจการแล้วยังมีพี่สาวอีกคนที่จบเมืองนอกคอยช่วยงานที่บริษัทม๊า

"สวัสดีคร้าา" มาแล้วครับพี่สาววันนี้ต้องเป็นวันรวมตัวแน่ๆเลยมาอยู่กันครบขนาดนี้

" พี่เต๋าพี่อะตอม!! " ผมวิ่งไปกอดทั้งสองคนในบรรดาพี่น้องผมเตี้ยสุดชอบแย่งนมน้องกินเป็นไงสูงไม่ถึงมาตรฐานชายไทยเศร้าใจมั้ยหล่ะ

"ไงว่ะนี่กูได้น้องชายหรือน้องสาวว่ะ" ไอ้พี่เต๋าสุดกวนผมนี่ควันเเถบออกหู

 " โหยพี่เต๋าผมอ่ะผมแมนทั้งแท่ง" 

" เอ้อให้มันจริง" พี่ทั้งสองคนรู้ว่าผมชอบใครแต่มันผ่านมานานแล้วเลยไม่มีใครพูดเรื่องนี้

" ไอ้เต๋านี่ นี่ไต้วันนี้กินเตี๋ยวกันป้ะเพื่อไข่ทอดใส้กรอกเต็มที่เเละอยากกินแบบไทยๆบ้าง" พี่สาวผมเดินมากอดคอเเล้วเดินมานั่งโซฟาที่ป๊าม๊านั่งอยู่

" เอาจริงดิ่" พี่ทั้งสองพยักหน้าก่อนจะหันไปคุยกับป๊าที่นั่งจิบกาแฟเรื่องธุรกิจกันส่วนผมกำลังพิงโซฟาตาจะปิด

" อ่าวแล้วไหนเต้หล่ะ" ม๊าผมถามพวกพี่ๆ

" เดี๋ยวมันมาครับเห็นบอกว่าจะไปซื้อของโปรดให้คนพิเศษ" ทำไมพี่เต๋าต้องหันมามองผมหล่ะไม่นานก็มีสมาชิกคนใหม่เข้ามาพร้อมเค้กเเละชาเย็นของโปรดผมแต่ว่าเขาคือใครหน้าตานี่หล่อระดับสิบผมเปิดข้างแต่งตัวสบายๆเสื้อยืดแขนยาวขาวกับกางเกงยีนสีดำ

" สวัสดีครับคุณน้า" เขาหันไปสวัสดีป๊าม๊าผมเขานั่งโซฟาเดี่ยวแล้วหันมายิ้มให้ผมส่วนผมมารยาทดียิ้มตอบไป

" นี่ไต้จำพี่เต้ได้หรือปล่าว" ม๊าหันมาหาผมแล้วแนะนำพี่เต้ให้รู้จัก

" คนที่เคยซื้อโอวัลตินให้กินไงจำได้ป้ะเนี่ย" พี่อะตอมหันมาถามผมอะไรคือใครว่ะ

" พี่เค้าอยู่มหาลัยเดียวกับเราน่ะมีไรก็บอกพี่เค้าหล่ะ" ป๊าหันมาพูดกลับผมก่อนจะให้ผมกับพี่เต้มานั่งคุยกันที่สวนเราเดินกันมาซักพักพี่เต้ไม่พูดผมก็มัวแต่ดูดชาเย็น

" นี่ไต้จำพี่ไม่ได้หรอ" พี่เต้พาผมนั่งชิ่งช้าที่มีไว้เล่นตอนผมเด็ก

" ผมขอโทษน่ะ..  แต่พี่่ช่วยเล่าให้ผมฟังหน่อยผมเจอพี่ได้ยังไง" 

" ได้ดิ่ ..ตอนนั้นไต้อายุได้7ขวบชอบกินโอวัลตินปั่น....

" พี่เต้ๆวันนี้ใครวิ่งถึงร้านน้ำปั่นก่อนชนะแล้วคนที่แพ้เลี้ยงโอเคป่าว"

ได้ เข้าที่ ไป!! "

ฟิ้ววววววว

" เฮ้ยขี้โกงอ่ะแล้ว ระวังไปไหนอ่ะ"

"ฮ่าๆทำกับว่าพอไต้ชนะจะเลี้ยงพี่งั้นแหล่ะ"

"โด่วว พี่ต้องดูแลไต้ดิ่ถูกแล้ว

"อืมจะดูแลตลอดไปเลย"





" อ๋อจำได้ว่าพี่เลี้ยงโอวัลตินทุกวันหลังเลิกเรียนใช่ป้ะ" หลังจากที่เต้เล่าเรื่องในอดีตให้ฟังไต้ก็จำได้มีไม่กี่คนหรอกที่รู้ว่าไต้ชอบทำอะไรกินอะไร

" ใช่พี่น่ะต้องต้องพกตังไปเลี้ยงเราทุกวันเลย" หลังจากที่ไต้จำได้เต้ก็ยิ้มออกมา

" ขอบคุณพี่มากเลยถ้าวันนั้นพี่เต้ไม่เล่นกับไต้น่ะไต้ก็ไม่รู้ว่าจะเล่นกับใครแล้ว" ตอนนั้นผมหน้าตาใส่แว่นฟันพุติดลูกอมร้องไห้ขี้มูกโป่ง

" แต่ตอนนี้มีแต่คนอยากรู้จักไต้น่ะรู้หรือเปล่า...ว่าน่ารักขนาดไหน"ประโยคสุดท้ายพี่เต้พูดเบามากผมไม่ค่อยได้ยิน

" แล้วพี่เต้อยู่คณะอะไรอ่ะ" 

"พี่อยู่วิศวะปีสาม" โหงั้นไอ้ตรีต้องเจอพี่เต้เเน่นอน

" งั้นพี่ต้องเจอกับเพื่อนไต้คนนึงมันชื่อตรีพี่เล่นมันหนักๆเลยน่ะ" ขอโทษน่ะตรีแต่มึงแกล้งกูไว้เยอะกูจะเอาคืนมึงให้สาแก่ใจอีช้อยว่ะฮ่าๆ

" แสบนักน่ะเราเนี่ย" พี่เต้ลูบหัวผมความรู้สึกเหมือนพี่ชายรักน้องชายเลยเเหะ

" ไต้มีอะไรก็บอกพี่ได้น่ะถึงจะไม่ได้อยู่คณะเดียวกันก็เหอะเเล้วนี่ไต้อยู่หอไหนชั้นไหน" พี่เต้ถามผม

"อยู่หอสามครับชั้นห้า" ถ้าอยู่หอเดียวกันมันน่าจะเป็นเรื่องที่โครตบังเอิญเลย

" เฮ้ยพี่อยู่ชั้นเจ็ดดีเลยจะได้กลับพร้อมกัน " ว่าแล้วเชียวไอ้ไต้ทำไมกูซื้อหวยไม่ถูก

" ขอบคุณร่วงหน้าเลยน่ะพี่" เรานั่งคุยกันไปเรื่อยจนเย็นป๊าม๊าเลยชวนพี่เต้กินข้าวเย็นหลังจากนั้นผมก็เดินไปส่งพี่เขาที่รถหลังจากรถบีเอ็มเคลื่อนตัวออกไปผมเดินเจ้าบ้านอีกครั้งเห็นทุกคนกำลังนั่งคุยกันเครียดผมเลยเดินไปนั่งโซฟานั่งฟัง..

" ไต้พี่มีอะไรจะบอกอ่ะ" พี่อะตอมพูดเสียงเครียดผมพึ่งเห็นทุกคนเครียดก็วันนี้แหล่ะนี่มันเรื่องอะไร

" มีอะไรหรือเปล่าครับ"

" ป๊าเคยพูดกับเพื่อนว่าถ้ามีลูกจะให้ดองกันแต่ถ้าลูกไม่เต็มใจก็ไม่เป็นไรและพ่อเต้คือเพื่อนพ่อ" นี่ผมอยู่ในละครเรื่องอะไรทำไมอ่ะผมเริ่มสับสนมึงงงกับสถานการณ์แบบนี้

" แล้วผมกับพี่เต้.."

"เป็นคู่หมั้นกัน"











หึๆเอาแล้วไง



ความคิดเห็น