น้ำมิ้ม

"เลิกจัดโซฟา แล้วมานอนบนเตียงกับพี่นี่แหละ" ใกล้รุ่งถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อฝ่ามือหนานั้นกลับอ้อมสองแขนของเธอไปโอบรอบแผ่นหลังของหญิงสาว ก่อนจะค่อยๆรั้งร่างแบบบางนั้นด้วยสองแขนแข็งแกร่งจนเธอตกอยู่ในอ้อมแขนที่กอดกระชับเอาไว้อย่างอ่อนโยน “เห็นไหมบอกแล้วว่าไม่เป็นไรสักหน่อย”

ตอนที่ 3 : อาการมันฟ้อง (4/4)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 : อาการมันฟ้อง (4/4)

คำค้น : ปฐพีใกล้รุ่ง , แต่งงานหลอกๆ ,พินัยกรรม , มรดก , ที่ดิน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 679

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2560 23:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 : อาการมันฟ้อง (4/4)
แบบอักษร

“มันจะดีเหรอนิด ทิ้งงานออกมาแบบนั้นแล้วให้คุณนิอรจัดการน่ะ”  ใกล้รุ่งเอ่ยถามขึ้นในขณะที่เดินจ้ำตามเพื่อนที่กำลังเหลียวหาพี่ชายที่เดินเลี้ยวหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

“ดีสิ... คุณปู่จะได้รู้ไปเลยว่างานปาร์ตี้ที่เละเทะครั้งนี้เป็นฝีมือยัยแม่มดนั่น”

“แต่ถึงยังไงมันก็เป็นเชื่อเสียงของบริษัทนะนิด”

“รุ่ง...เลิกสนใจเถอะน่า ยังไงงานแถลงข่าวเมื่อวานก็เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว งานวันนี้เป็นปาร์ตี้แบบภายใน ไม่มีนักข่าวหรอก ว่าแต่เธอมาช่วยฉันพิสูจน์อาการของพี่นุดดีกว่า”

คะนึงนิจเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน พลางหันหน้ามาเอ่ยกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“วันนี้คุณพริมาไม่มา นับว่าเป็นทางสะดวกของเรา”

“นี่...หยุดคิดเล่นอะไรพิเรนทร์เลยนะนิด นั่นน่ะพี่ชายเธอเองนะ และฉันก็คิดว่าพี่นุดปรกติดีทุกอย่าง เธอเลิกคิดจะทำอะไรแผลงๆไร้สาระได้เลย”

“เธอเคยจับมือพี่นุดหรือยัง..?”

“นี่ยัยนิด เธอเห็นฉันเป็นผู้หญิงแบบไหนเนี่ย...ฉันไม่ได้คิดอะไรกับพี่นุดแบบนั้นนะ” ใกล้รุ่งเอ่ยตอบเพื่อนเสียงสูง หากคะนึงนิจยังคงคาดคั้น

“อย่าเพิ่งร้อนตัว ตอบมาก่อนซี”

“ยัง...”

“ฉันก็ยัง...”

“แล้ว...ยังไง...ถามทำไม?” ใกล้รุ่งมองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ หากคะนึงนิจมองตรงไปยังดวงตากลมโตของใกล้รุ่งพลางเอ่ยในสิ่งที่ตัวเองคิดออกมา

“เป็นไปได้ไหมว่าพี่นุดเขา...ไม่ชอบผู้หญิง”

“ไร้สาระน่ายัยนิด ถ้าพี่นุดไม่ชอบผู้หญิงก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่ สมัยนี้แล้วโลกเปิดกว้างจะตาย”

“สำหรับพวกเราน่ะ...ใช่  แต่บอร์ดบริหารจะเปิดกว้างตามโลกด้วยไหม”

“แล้วเธอจะทำอะไรได้นิด ถ้าพี่นุดชอบเพศไหนมันก็เรื่องของเขา เธอจะทำอะไรได้”

“ก็จะทำให้พี่นุดได้ตำแหน่งประธานบริษัท ก่อนที่ยัยนิอรจะรู้และขุดเรื่องนี้มาสุมไฟพวกบอร์ดบริหารรุ่นเก่าๆน่ะสิ”

“แต่เรื่องนี้มันขึ้นอยู่กับคุณปู่คนเดียวไม่ใช่เหรอ ...นิด ฉันว่าเธอวางมือจากเรื่องนี้เถอะ ถ้าคุณปู่โอเคเรื่องนี้ ทุกอย่างก็จบ”

ใกล้รุ่งเอ่ยตัดบท พลางตั้งท่าจะเดินแยกกลับขึ้นห้องพักไป หากคะนึงนิจรีบตามมาฉุดมือเพื่อนเอาไว้พลางร้องเสียงหลง

“แล้วถ้าคุณปู่ไม่โอเคล่ะ...”

“เธอเชื่อฉันเถอะว่าคุณปู่โอเค...อย่ากังวลไปล่วงหน้าเลยยัยนิด ปล่อยฉันได้แล้วฉันจะกลับห้องไปพักผ่อน...ยัยจอมจุ้น!”

...............

 

 

“คุณคณิน ฉันไม่ยอมจริงๆนะคะที่พวกลูกๆของคุณทำกับฉันแบบนี้ นี่มันเท่ากับฉีกหน้ากันชัดๆ”

นางนิอรบ่นขึ้นอย่างหงุดหงิดพลางเหวี่ยงกระเป๋าไปยังโซฟาในห้องพักอย่างระบายอารมณ์หลังจากที่งานเลี้ยงปาร์ตี้จบลงในเวลาเกือบตีหนึ่ง ในขณะที่ผู้เป็นสามีปิดล็อคประตูห้องเรียบร้อยแล้วจึงตามมาบ่นสมทบอย่างเครียดจัด

“คุณก็ไม่ควรไปเจ้ากี้เจ้าการจนงานทุกอย่างมันเกือบจะพังไม่เป็นท่าขนาดนี้ นี่ถ้าคุณพ่อรู้เข้า ผมก็คงโดนตำหนิอีกตามระเบียบ”

“แล้วทำไมคุณพ่อของคุณถึงต้องทำกับคุณแบบนั้นคะ ท่านทำแบบนี้เท่ากับออกตัวว่าถือหางหลานชายมากกว่าลูกนะคะ”

 “ผมรู้...แต่จะให้ผมทำยังไงได้ คุณพ่อท่านเปิดตัวเจ้าคณุตม์มันกลางงานแถลงข่าว และสั่งให้ดูแลงานต่อแบบนี้ โปรเจ็กต์หน้าท่านคงให้เจ้านุดมันทำเต็มตัวแน่ๆ”

“แล้วอรจะทำยังไงคะ แค่นี้อรก็แทบจะไม่มีที่ยืนในบริษัทของคุณอยู่แล้ว ถ้าลูกคุณเข้ามามีตำแหน่งในบริษัท อรไม่กระเด็นออกจากออฟฟิศวันนี้พรุ่งนี้หรือคะ”

“ใจเย็นๆน่าคุณอร โปรเจ็กต์หน้า คุณพ่อท่านวางแพลนทางพิษณุโลกเอาไว้ ผมว่าคุณเปลี่ยนไปทำงานเก่าที่คุณถนัดดีกว่า คุณไปกว้านซื้อที่ทำเลงามๆเอาไว้ แล้วค่อยมาปล่อยขายต่อคุณพ่อ ผมว่าดีกว่ามาทำตำแหน่งลอยๆอย่างพวกอาคิเทคเมเนเจอร์ (Architecture Manager) ที่ได้แต่เงินเดือนเล็กๆน้อยๆเลย”

“แต่อรอยากให้คุณพ่อยอมรับและเห็นผลงานของอรนี่คะ”

“คุณไม่รู้อะไร ตอนนี้ที่ดินสำคัญที่สุด วันนี้ขนาดคุณพัฒนาเองก็บอกไม่ใช่เหรอว่า ทำเลที่ดีที่สุดก็คือ ’ไร่ฟ้าเพียงดิน’ ถ้าเราเป็นคนได้ที่ดินตรงนั้นมาก่อน คุณคิดว่าคุณพ่อจะไม่ปลื้มคุณหรือไงที่คุณสามารถเอาที่ดินที่ดีที่สุดมาให้ท่านได้”

“แล้วที่ดินของคุณกนกทิพย์ล่ะคะ” นางนิอรเอ่ยถามขึ้นอย่างลังเล หากนายคณินนั้นพอเห็นอีกฝ่ายเริ่มเอนเอียงเขาก็รีบเอาใจภรรยาทันที

“ที่ดินของคุณน้ากนกทิพย์ทำเลสู้ของไร่ฟ้าเพียงดินไม่ได้เลย หรือถ้าคุณพ่อไม่สนใจจริงๆ เราก็ยังเอาไปขายให้คุณพัฒนาได้ เห็นไหมว่าได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง”

“อรจะทำให้ได้ค่ะ คุณพ่อจะได้ยอมรับในตัวอรเสียที”

นางนิอรเอ่ยอย่างมุ่งมั่นพลางบอกกับตัวเองในใจ ...และเธอจะไม่ยอมให้คณุตม์มาแทนที่คณินเด็ดขาด ไม่ว่าอย่างไร ...เธอจะต้องได้เป็นคุณผู้หญิงคนต่อไปของบ้านเพียงธำรง ไม่ใช่คะนึงนิจหรือคนอื่น!

....................

 

ภาพข่าวบนอินเตอร์เน็ตที่ถูกเผยแพร่อย่างรวดเร็วนั้นทำให้เช้าตรู่วันนี้ใกล้รุ่งต้องยอมเสียสละการชมบรรยากาศยามพระอาทิตย์ขึ้นอย่างที่เคยทำ หญิงสาวเดินไปยังห้องของเพื่อนรักในขณะที่มือก็ถือโทรศัพท์ที่ต่อสายโทรหาเพื่อนไม่หยุด

“ยัยนิด...เปิดประตูหน่อย...ยัยนิดตื่นหรือยังเนี่ย”

ใกล้รุ่งกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ในขณะที่มายืนตรงหน้าห้องพักของคะนึงนิจแล้ว เสียงกุกกักตรงประตูพร้อมกับร่างในชุดนอนของผู้เป็นเพื่อนที่ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าทั้งๆที่ยังสะลึมสะลือไม่ได้ทำให้หญิงสาวนึกสงสารที่เพื่อนจะต้องถูกปลุกขึ้นมารับฟังข่าวร้ายรับเช้าวันใหม่เลย

“ลืมตาขึ้นเดี๋ยวนี้นิด...ตื่น แล้วตั้งสติ ดูข่าวในอินเตอร์เน็ตนี่ซะ”

“ข่าวอะไร?..” คะนึงนิจเอ่ยถามในขณะที่รับมือถือมาจากเพื่อน หากอาการที่ยังถือมือถือกลับหัวกลับหาง ใกล้รุ่งเลยตัดสินใจเล่าให้ฟังเสียเลย

“มีคนเอารูปในงานแถลงข่าวที่พี่นุดผลักคุณพริมาล้มไปเขียนโจมตี ในคอลัมภ์ซุบซิบไฮโซ...คือเข้าใจว่าแซวนั่นแหละ แต่ว่าเขียนแบบนี้แรงไปไหม”

“คณุตม์ ผู้บริหารหนุ่มรุ่นใหม่ของ บริษัท เพียงธำรง ไฟแรง..แต่ “ไม่แมน” ผลักผู้หญิงล้มคลุกฝุ่น ไม่รู้ว่าหนุ่มนักเรียนนอกคนนี้ถูกเทรนด์มาแบบไหน ถึงผลักไสผู้หญิง และยินดีต้อนรับแต่ผู้ชาย...”

“ยัยแม่มดนั่นเปิดเกมก่อนแบบนี้ไม่ค่อยดีแน่... พี่นุดเห็นข่าวนี้หรือยัง”

คะนึงนิจเอ่ยขึ้นหลังจากที่ตื่นเต็มตาแล้ว ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องพักไปหยิบมือถือตัวเองโทรหาพี่ชาย ใกล้รุ่งจึงเอามือถือของตนจากอีกฝ่ายมาพลางเลื่อนดูเวลา

“น่าจะยัง เวลาที่ลงข่าวมันเที่ยงคืนเมื่อคืนนี้”

“พี่นุดไม่รับสาย ฉันว่าเราไปหาพี่นุดที่ห้องกันเลยดีกว่า”

คะนึงนิจว่าพลางคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับก่อนจะเดินลิ่วนำเพื่อนออกไปยังห้องพักของพี่ชายทันที แต่ประตูห้องพักที่ปิดสนิทและไร้การตอบกลับจากสัญญาณโทรศัพท์ที่โทรอยู่ทำให้คะนึงนิจแทบอยากจะพังประตูห้องเข้าไป 

“ไปไหนของเขาแต่เช้าขนาดนี้เนี่ย”

“เราแยกกันไปตามหาพี่นุดดีกว่า ฉันจะลองไปหาดูแถวชายหาด เธอเองก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ เผื่อฉันเจอพี่นุดก่อนจะได้รีบกลับกรุงเทพฯกัน”

“ไม่รู้ว่าคุณปู่เห็นข่าวนี้แล้วจะว่ายังไง เห็นไหมฉันบอกแล้วว่าสักวันยัยแม่มดนิอรนั่นต้องเล่นงานพี่นุดเข้าจนได้”  

 “ฉันว่าคุณปู่เป็นคนมีเหตุผลพอ ถ้าพวกเรากับพี่นุดอธิบายให้ท่านฟัง ท่านก็น่าจะเข้าใจ”

“ก็หวังว่าจะเป็นอย่างที่เธอว่าก็แล้วกัน เธอรีบไปตามหาพี่นุดก่อนเถอะ ฉันจะรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ไว...แล้วไปเจอกันที่ล็อบบี้เลยนะ”

คะนึงนิจเอ่ยขึ้นรวดเดียวก่อนจะผลุบหายเข้าห้องไป ใกล้รุ่งจึงได้แต่ถอนใจพลางเดินไปตามหาชายหนุ่มที่กำลังตกเป็นข่าวฉาวเช้านี้แบบไม่ทันได้ตั้งตัว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น