ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 9 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 9 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 150.7k

ความคิดเห็น : 475

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2560 03:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 9 [100%]
แบบอักษร

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 9

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

“คิดมากเรื่องที่กูไปกินข้าวกลางวันมารึไง” เดย์ถามขึ้นมาตรงๆ ขณะขับรถไปบ้านของนัน อิฐชะงักไปนิด

“เปล่า”

“เออ!” อิฐกับนิคตอบออกมาพร้อมกัน ทำให้อิฐหันไปมองหน้าเพื่อนตัวเองที่นั่งอยู่เบาะหลังทันที

“อะไรของมึงไอ้นิค” อิฐถามเพื่อนกลับไป

“กูตอบแทนมึงไง เดย์ เมียมึงน่ะคิดมากจริงๆ แถมยังเอาผู้หญิงคนนั้นมาเปรียบเทียบกับตัวเองอีก” นิคตอบอิฐแล้วหันมาพูดกับเดย์ต่อ อิฐเลยนั่งเงียบ เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ

“จะเปรียบเทียบทำไม คนเรามันไม่มีอะไรให้เปรียบเทียบกันได้หรอก มันอยู่ที่รสนิยม ความชอบของแต่ละคน ถ้ามึงจะเปรียบเทียบหน้าตา มึงอาจจะมองว่าเขาสวย แต่กูไม่ชอบความสวยแบบนั้น กูชอบหน้าตาธรรมดามากกว่า ถ้ามึงจะเปรียบว่าเขาดูเก่งไปเสียทุกอย่าง แต่กูก็ไม่ชอบคนที่เก่งมากขนาดนั้น กูชอบคนที่ขยันและมีความพยายาม ถึงแม้ว่าจะทำอะไรไม่เป็น ไม่เก่ง แต่ถ้าขยันมีความพยายาม กูก็ชอบ ถ้ามึงมองว่าเขาหน้าอกใหญ่  เรื่องนี้ตัดไปได้เลย กูชอบหน้าอกแบนๆ ถ้ามึงจะมองว่าเค้าช่างเอาใจแบบที่ผู้ชายหลายคนชอบ หึ กูชอบคนเอาแต่ใจมากกว่า” เดย์พูดออกมายาวเหยียด จนอิฐเองก็ยังอึ้ง

“ที่พูดมานี่ เมียมึงทั้งนั้นเลยนะเดย์ หึหึ กูเพิ่งเคยเห็นเดย์มันพูดยาวๆคราวนี้ล่ะ” นิคพูดขึ้นมาอย่างขำๆ อิฐรู้สึกร้อนหน้าวูบ สิ่งที่เคยคิดมาก เคยกังวลก่อนหน้านี้ หายไปทันที  เดย์หันมามองหน้าอิฐ

“มึงเชื่อที่กูพูด หรือเชื่อในความคิดฟุ้งซ่านของตัวเอง” เดย์ถามออกมาต่อ

“เชื่อมึง” อิฐตอบกลับ ใครจะว่าเขาเชื่อคนรักง่ายเกินไปก็ตาม เขารู้ดีว่าเดย์ไม่เคยโกหก ไม่เคยเสแสร้งใส่เขา

“ก็แค่นั้นเอง สบายใจแล้วสิมึง” นิคยังคงแซวอิฐออกมาอีก อิฐนั่งอมยิ้มไม่พูดอะไร เดย์ก็ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ไม่นานนักก็มาถึงบ้านของนัน ซึ่งนีลมาถึงก่อนแล้ว นิครีบลงรถไปหาคนรักตัวเองทันที ซึ่งกำลังนั่งดื่มเหล้าอยู่ที่ศาลาหน้าบ้านของนัน เดย์กับอิฐก็เดินตามไป

“สวัสดีครับเฮีย” ลูกน้องของนันที่อยู่ใกล้ๆ เดินมายกมือไหว้ทักทายเดย์ เดย์พยักหน้ารับ แล้วดันอิฐให้นั่งลงที่เก้าอี้ไม้

“ไปรับจ็อบเป็นเด็กเสริฟมาเหรอวะ” นันถามอิฐยิ้มๆ

“เออ” อิฐตอบกลับ

“เอาไว้ไอ้แม็คมันกลับมา กูจะให้ไปทำด้วย หึหึ” นันพูดขึ้นอย่างนึกขำ

“เหอะ หาเรื่องแกล้งเมียมากกว่ามั้ง มึงน่ะ” อิฐว่ากลับไปก่อนจะหันไปหาเดย์

“ทำไมเอาน้ำอัดลมมาให้กูกินอ่ะ” อิฐถามขึ้น เพราะเดย์รินน้ำอัดลมให้เขา

“ดื่มแล้วจะรู้ลิมิตตัวเองรึเปล่า” เดย์ถามกลับไปเสียงเรียบนิ่ง อิฐรีบพยักหน้ารับทันที

“รู้สิ ไม่ดื่มจนเมาหรอกน่า ก็แค่จิบๆ” อิฐรีบตอบรับทันที อีกอย่างเขาไม่อยากโดนเดย์ลงโทษแบบครั้งก่อนอีกแล้ว เดย์จึงเปลี่ยนเป็นชงเหล้าให้อิฐแทน

“แล้วนี่มาทำอะไรที่บ้านไอ้นันวะ” อิฐถามเมื่อนึกได้ ว่ามาบ้านของนันทำไม

“ไอ้นีลมันจะมาลองรถ ก็เลยจะมาดูสักหน่อย” เดย์ตอบขึ้นมาให้อิฐรับรู้

“มึงทำรถมาใหม่เหรอวะ” อิฐหันไปถามนีล นีลก็พยักหน้ารับ

“พอดีได้รถเก่ามาคันหนึ่ง เลยจับมายกเครื่องใหม่ แต่งใหม่ ก็เลยจะเอามาลองสนามไอ้นันดู เผื่อมีพวกเงินหนาสนใจ กูจะได้ขายต่อ” นีลพูดยิ้มๆ

“อ่อ กะมาหาลูกค้าที่นี่ด้วย ว่างั้นเหอะ” อิฐถามกลับไปอีก นีลก็พยักหน้ารับ

“เดี๋ยวกูจะไปดูไอ้นีลมันลองรถ มึงจะไปด้วยรึเปล่า หรือว่าจะนั่งเล่นรอที่นี่” เดย์ถามขึ้น อิฐทำสีหน้าลังเล เพราะตอนนี้เขาก็หวาดหวั่นกับการมองดูรถแข่งที่ขับเร็วๆอยู่ ถึงแม้ว่าจะไม่กลัวเหมือนก่อนหน้านี้ แต่ก็ไม่ได้หายขาดในทีเดียว

“ไอ้นิค มึงไปป่ะ” อิฐหันไปถามเพื่อน

“ไปดิ รถคันนี้กูขอให้นีลมันซื้อต่อมานะเว้ย” นิคตอบกลับยิ้มๆ ทำให้อิฐนิ่งไปนิด

“นอนเล่นรอที่บ้านไอ้นันนี่แหละ เดี๋ยวกูก็มา” เดย์เสนอขึ้น เพราะรู้ดีว่าอิฐลังเลทำไม

“ไม่เอาอ่ะ กูอยากไปด้วย มึงบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่ากูต้องลองข่มความกลัวดูบ้าง มันจะได้หายเร็วๆไง” อิฐบอกออกมาเสียงจริงจัง ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาอยากจะไปกับเดย์ด้วย

“อืม ก็ได้ แต่ถ้าไม่ไหว ให้บอกกูนะ รู้มั้ย” เดย์กำชับ อิฐก็พยักหน้ารับทันที ทั้ง 5 คนนั่งดื่มกันไปสักพัก ก็พากันเดินไปที่สนาม นันให้ลูกน้องตนเองเอารถของนีลมาจอดรอไว้แล้ว ระหว่างทางคนที่รู้จักต่างก็พากันทักทายเดย์กับอิฐเป็นระยะ

“ซ้อมาเว้ย ซ้อหายหน้าไปนานเลย” เสียงทักอิฐดังขึ้น ทำให้อิฐหันไปมองตาเขียว

“กูบอกพวกมึงว่าไง เรียกซ้ออยู่ได้ กูไม่ใช่ผู้หญิงเว้ย” อิฐโวยใส่ลูกน้อของนันไม่จริงจังนัก เพราะรู้ว่าทุกคนแซวเล่นเฉยๆ

“อ่าว ก็ซ้อเป็นเมียเฮียเดย์ พวกผมก็ต้องเรียกซ้อ ถูกแล้วนี่” ลูกน้องของนันยังคงแซวออกมาอีก อิฐเลยทำท่าจะยกเท้าเตะ ทุกคนเลยรีบผงะถอยหลังอย่างขำๆ

“ไอ้นัน มึงอบรมลูกน้องมึงยังไงวะแม่ง น่าเตะฉิบหาย” อิฐโวยใส่นันทันที

“หึหึ อย่ามาพาลใส่กูเว้ย” นันตอบกลับขำๆ ก่อนจะเดินนำเดย์ไปนั่งตรงที่นั่งข้างสนาม ส่วนนีลก็เดินไปที่รถ โดยมีนิคตามไปด้วย อิฐนั่งลงข้างๆเดย์ แล้วมองไปที่สนามอย่างหวั่นใจ

“ถ้าดูไม่ได้ก็เล่นเกมในมือถือไป” เดย์บอกกลับ เพราะอิฐจับแขนของเขาเอาไว้ โดยที่มือของอิฐชื้นไปด้วยเหงื่อ

“ดูได้” อิฐตอบกลับเสียงแผ่ว เมื่อนีลเช็ครถเรียบร้อยแล้วก็ขึ้นนั่งประจำที่ นิคเดินมานั่งกับอิฐ มีหลายคนมายืนดู ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่การลองสนาม ไม่ได้แข่งแต่อย่างไร

บรื้นนน บรื้นนน

เสียงเร่งเครื่องรถดังขึ้น โดยที่รถยังไม่ได้ออกสตาร์ท เสียงเครื่องยนต์ที่อิฐเคยชอบ ตอนนี้กลับทำให้เขาใจเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่น

หมั่บ..

เดย์จับมืออิฐแล้วบีบเบาๆ ทำให้อิฐรู้สึกสบายใจขึ้นมาได้บ้าง

เอี๊ยดดดดด

เสียงล้อรถบดกับพื้นสนามดังขึ้นก่อนที่รถจะทะยานไปข้างหน้า ทำให้อิฐสะดุ้งเล็กน้อย ตอนนี้เหงื่อของเขาซึมออกมาตามไรผม มือของอิฐบีบมือของเดย์กลับไปโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเดย์ก็ไม่ได้พูดขัดอะไร เขาปล่อยให้อิฐบีบมืออยู่อย่างนั้น อิฐเองก็พยายามมองรถของนีลที่ขับวนรอบสนาม อิฐคิดว่าถ้าเขานั่งคนเดียว คงดูไม่ได้แน่ๆ แต่นี่เขามีเดย์นั่งอยู่ข้างๆ อิฐเลยข่มความกลัวลงไปได้บ้าง เดย์หันมามองหน้าอิฐ อิฐก็มองหน้าเดย์กลับไป เดย์ยกยิ้มนิดๆ แต่ไม่พูดอะไร จนกระทั่งนีลขับลองจนพอใจ ก็ขับมาจอดใกล้ๆที่เดย์นั่งอยู่

“เป็นไงบ้างเฮีย” นันถามนีลที่ลงจากรถ

“โอเคเลย เหยียบมันดี” นีลบอกยิ้มๆ ก่อนจะหันมาหาอิฐ

“ลองบ้างมั้ยมึง” นีลแกล้งถามอย่างขำๆ อิฐเลยยกนิ้วกลางให้ เพราะรู้ว่านีลแค่แกล้งแซว ไม่ทันไรก็มีคนเข้ามาพูดคุยกับนีลเรื่องรถ

“หึหึ หน้าซีดเลยนะ” เดย์พูดขึ้นพร้อมกับยกยิ้ม เมื่อเห็นสีหน้าของอิฐ

“ก็คนมันยังกลัวอยู่นี่หว่า” อิฐตอบกลับเสียงอ้อมแอ้ม

“จะกลัวทำไม นั่นไอ้นีล ไม่ใช่กู กูนั่งอยู่ข้างๆมึงนี่ไง” เดย์พูดขึ้น เพื่อให้อิฐได้คลายความรู้สึกกดดันในใจออกมาบ้าง

“กูรู้ แต่เวลาเห็นหรือได้ยินเสียงเบรกรถดังๆ ภาพของมึงตอนนอนโรงพยาบาล มันก็ผุดขึ้นมาอีกนี่หว่า” อิฐตอบเสียงอ้อมแอ้ม เดย์จึงได้แต่ตบหลังมืออิฐเบาๆ

Tru…Tru…Tru

เสียงมือถือของอิฐดังขึ้น อิฐหยิบมาดู เดย์เองก็เหลือบมองก่อนจะเห็นว่าเป็นเบอร์ของเก็ท อิฐหันมามองหน้าเดย์เล็กน้อย

“รับไปสิ” เดย์บอกกลับ อิฐจึงกดรับสาย

“เออ ว่าไงมึง” อิฐพูดกับเก็ทด้วยน้ำเสียงปกติ

“พรุ่งนี้เหรอวะ ไม่สะดวกว่ะ....อ่าว วันหยุดกูก็อยากอยู่กับเดย์มันบ้างสิ......เดย์มันไม่ไปหรอก .......มึงไม่ลองชวนคนอื่นดูอ่ะ.......เออ ....เออ ไว้เจอกัน” อิฐพูดสายกับเก็ทเสร็จก็วางสายไป เขาหันมามองเดย์อีกครั้ง ก็เห็นว่าเดย์กำลังมองมาด้วยสายตานิ่งๆ

“ไอ้เก็ทมันโทรมาชวนไปเที่ยวบางแสน บอกให้ชวนมึงด้วย แต่กูบอกมันแล้วว่าไม่ไป” อิฐบอกให้เดย์รับรู้ว่าเก็ทโทรมาทำไม

“มึงอยากไปมั้ยล่ะ” เดย์ถามขึ้นมา อิฐส่ายหน้าไปมาทันที

“กูรู้ว่ามึงอยากจะพักผ่อนอยู่บ้านมากกว่า” อิฐบอกออกมาอีก

“ถ้ามึงอยากไป กูก็จะให้ไป กูจะได้แวะไปดูร้านด้วย” เดย์พูดขึ้นมา เพราะเขาได้โอกาสพอดี

“แล้วถ้าไปที่นั่น มึงไม่ไปเที่ยวกับกูเหรอ” อิฐถามต่อ

“มึงโทรชวนเพื่อนมึงคนอื่นๆสิ ถ้าคนอื่นไป กูก็ให้มึงไปกับเพื่อนๆมึงได้ เดี๋ยวกูเคลียงานที่ร้านเสร็จจะตามไปอีกที” เดย์พูดขึ้น เพราะเขาอยากไปดูร้านที่ชลบุรีเหมือนกัน อิฐทำหน้าลังเล

“กูขอชวนเพื่อนกูก่อน ถ้าไม่มีใครไป กูก็ไม่ไปนะ” อิฐบอกให้เดย์รับรู้ เพราะเขารู้ว่าเดย์ไม่ค่อยไว้ใจเก็ทเท่าไรนัก เดย์พยักหน้ารับ อิฐเลยไปคุยกับนิคก่อน นิคชวนนีลอีกคน สรุปว่าไปกันทั้งคู่ อิฐเลยโทรถามเกียร์กับโฟร์ สุดท้าย เกียร์ ไนท์ โฟร์ กัส นีล นิค จะไปเที่ยวด้วย อิฐเลยโทรไปบอกเก็ท ว่าเปลี่ยนใจไปเที่ยวบางแสนด้วย และบอกจำนวนคน เก็ทดีใจบอกว่าจะจองบ้านพักติดทะเลให้ แล้วให้เจอกันพรุ่งนี้ที่บ้านของเกียร์

“งั้นคืนนี้กลับไปเตรียมเสื้อผ้า และเข้านอนเร็วๆหน่อยนะ” เดย์กำชับ อิฐพยักหน้ารับ

“อะไรวะอิฐ จะได้ไปเที่ยว แต่ทำไมทำหน้าหงอยๆ” นิคถามเพื่อนยิ้มๆ เมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนเหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่

“ไม่มีอะไร แค่คิดว่าจะเอาเสื้อผ้าไปกี่ชุด” อิฐตอบแบบปัดไปก่อน เพราะจริงๆแล้ว เขาคิดว่าทำไมเดย์ถึงยอมให้เขาไปเที่ยวโดยที่ไม่ตามไปด้วย ถึงแม้ว่าจะไปถึงชลบุรีด้วยกัน แต่เดย์ก็จะปล่อยให้อิฐไปเที่ยวกับเพื่อนๆ โดยที่เดย์จะขออยู่เคลียงานที่ร้าน วันหยุดทั้งที อิฐก็อยากให้เดย์ไปเที่ยวด้วยกัน

เดย์ชวนนันไปเที่ยวด้วย นันก็ตกลงก่อนจะพากันกลับไปนั่งดื่มที่บ้านของนันอีกสักพักแล้วแยกตัวกลับบ้านใครบ้านมัน

“เดย์ มึงจะเอาเสื้อผ้าชุดไหนไปบ้าง” อิฐตะโกนถามเดย์ ที่กำลังอาบน้ำอยู่ ส่วนอิฐอาบเสร็จแล้วกำลังนั่งจัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋า

“มึงเลือกเลย” เดย์ตะโกนออกมา อิฐเลยเปิดตู้เสื้อผ้าของเดย์แล้วหยิบเสื้อผ้าออกมาพับใส่กระเป๋า สักพักเดย์เดินออกมาดู

“นั่นเรียกว่าพับผ้าแล้วเหรออิฐ พับผ้าหรือขยุ้มผ้า” เดย์ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติเมื่อเห็นเสื้อผ้าที่วางในกระเป๋า

“อะไร นี่พับดีแล้วเหอะ” อิฐเถียงกลับทันที ตอนนี้อิฐนั่งอยู่ที่พื้นห้อง เดย์จึงนั่งยองๆซ้อนทางด้านหลังของอิฐ ก่อนจะใช้สองแขนยื่นโอบมาทางด้านหน้าของอิฐ เพื่อพับผ้าให้ดู

“พับแบบนี้ จำเอาไว้” เดย์พูดขึ้น ก่อนจะหอมแก้มอิฐ ทำให้อิฐร้อนหน้าวูบ

“พับใหม่” เดย์สั่งอีกครั้ง ก่อนจะลุกไปใส่เสื้อผ้า อิฐก็นั่งพับผ้าใหม่จนเสร็จ ถึงได้เข้านอน เพราะตอนเช้าต้องเดินทางไปเที่ยว

++++++++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++++++++++++

เช้า

เดย์ขับรถพาอิฐมารวมตัวกันที่บ้านของเกียร์ ซึ่งตอนนี้ทุกคนก็มากันครบแล้ว รวมถึงเก็ทด้วย

“มึงจองบ้านพักไว้เรียบร้อยแล้วใช่มั้ยวะไอ้เก็ท” เกียร์ถามขึ้นเมื่อเดินเอากระเป๋ามาวางไว้ที่หน้าบ้านเพื่อเตรียมขนขึ้นรถ

“เรียบร้อยแล้ว รับรองพวกมึงจะต้องชอบ” เก็ทพูดยิ้มๆ

“แล้วจะเอารถใครไปยังไง” นีลเป็นคนถามขึ้นมา

“เอารถไปสองคันมั้ยล่ะ นั่งคันละ 5 คน” โฟร์เสนอขึ้นเมื่อเห็นว่ามีคนไปเที่ยวทั้งหมด 10 คนพอดี

“เอาไปสามดีกว่า เพราะกูจะขอเข้าไปดูร้านสักหน่อย เผื่อพวกมึงจะไปไหนกันแล้วรถไม่พอ” เดย์พูดขึ้น

“งั้นเอารถไปสามคัน จะได้นั่งสบายๆนะครับ ใครจะไปกับใครดีล่ะครับ” ไนท์เป็นคนถามขึ้นมาอีก

“อิฐ ให้กูขับรถให้มั้ยล่ะ มึงกับพี่เดย์จะได้นั่งสบายๆ แล้วอีกคันก็เป็นนิคกับแฟนแล้วก็นันอีกคน ส่วนคันที่สามก็เป็นสี่คน เกียร์ไนท์ โฟร์กัส” เก็ทจัดแจงให้เรียบร้อย เดย์มองหน้านันด้วยสายตานิ่งๆ ซึ่งนันก็รู้ดีว่าเดย์ต้องการสื่อถึงอะไร

“กูว่ามึงน่ะ ไปคันเฮียนีลกับนิคดีกว่า กูขับรถให้เฮียเดย์กูเอง กูมีเรื่องจะคุยกับเฮียกูด้วย” นันพูดกับเก็ทด้วยท่าทีปกติ เพราะเขาได้ทำความรู้จักทักทายกับเก็ทแล้ว จึงพูดกูมึงใส่กันได้ อิฐมองเก็ทเพื่อดูว่าเก็ทจะว่ายังไง การที่เดย์เตือนเขาเมื่อวันก่อน ทำให้อิฐเริ่มที่จะสังเกตเก็ทบ้าง ว่ามีอะไรผิดแปลกไปหรือไม่

“เอาอย่างนั้นก็ได้ กูได้ทั้งนั้นแหละ งั้นกูทิ้งรถไว้ที่นี่ละกันนะไอ้เกียร์” เก็ทตอบยิ้มๆ ด้วยท่าทีปกติ พร้อมกับหันไปฝากเรื่องรถกับเกียร์

“เออ ตกลงเอาตามนั้น งั้นก็เอาของขึ้นรถเลยละกัน” เกียร์ตอบกลับ ก่อนจะเอาของขึ้นรถ

//เก็ทมันก็ปกติว่ะ// อิฐพูดกับนิคไม่ดังมากนัก เพราะเขาคุยกับนิคเรื่องของเก็ทว่า ไปเที่ยวครั้งนี้ จะลองสังเกตเก็ทกูว่ามีอะไรผิดปกติเหมือนที่เดย์บอกหรือไม่

//ดูมันไปก่อนละกัน// นิคกระซิบกลับ ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันขึ้นรถตามที่บอก นันอาสาขับให้เดย์ โดยมีเดย์นั่งคู่ด้านหน้า ส่วนอิฐก็นั่งเบาะด้านหลังคนเดียว

“นอนแผ่ไปเลยก็ได้นะมึง” นันพูดขึ้นยิ้มๆ

“เออ เสียดายว่ะ ไอ้แม็คไม่ได้กลับมา ไม่งั้นคงได้ไปด้วยกัน” อิฐพูดขึ้น

“เอาไว้มันกลับมา จะชวนไปเที่ยวด้วยอีกทีละกัน” นันเสนอขึ้น อิฐก็พยักหน้ารับ และเมื่อพร้อมกันแล้ว กลุ่มของอิฐก็เดินทางไปยังบางแสนทันที

“อิฐ นอนไปก่อนก็ได้นะ ถ้าถึงแล้วหรือจอดแวะปั้มจะเรียก” เดย์หันไปพูดกับคนรัก อิฐพยักหน้ารับ เพราะเพลียอยู่เหมือนกัน

“แล้วนี่เฮียจะเข้าร้านก่อน หรือว่าไปที่พักก่อนน่ะ” นันถามขณะขับรถไปเรื่อยๆ

“ไปที่พักก่อน จะได้รู้ว่าอยู่ตรงไหน” เดย์ตอบกลับ ก่อนจะคุยเรื่องรถเรื่องทั่วไปกับนัน ส่วนอิฐก็หลับลงไปแล้ว นันมองอิฐผ่านกระจกมองหลัง

“เมียเฮียเลี้ยงง่ายดีนะ หึหึ” นันพูดออกมาอย่างนึกขำ แต่ก็ไม่ได้เสียงดังแต่อย่างไร

“มึงคิดว่าไง เรื่องหมอนั่น” เดย์ถามนันขึ้นมา แต่ก็ไม่ได้เอ่ยชื่อ ซึ่งนันก็รู้ดีว่าเดย์หมายถึงใคร

“อืม มันก็ดูยากหน่อยนะเฮีย มันดูเหมือนเป็นคนรู้จังหวะ ว่าช่วงไหนควรรุกช่วงไหนควรถอย มันก็เลยทำให้มองไม่ออกเท่าไร ว่ามีจุดประสงค์อะไรกันแน่” นันตอบกลับ เดย์นั่งมองตรงไปที่รถของนีลที่ขับอยู่ด้านหน้า ซึ่งในนั้นมีเก็ทนั่งอยู่ด้วย

“อืม มันก็ไม่แปลกหรอก ที่เมียกูไม่คิดสงสัยอะไร” เดย์พูดเสียงเรียบ

“ต้องรอดูกันต่อไปนะเฮีย แต่บอกไว้ก่อนนะ ว่าผมคงช่วยเฮียแบบที่ทำกับไอ้แม็คไม่ได้แล้วนะ ไม่งั้นไอ้แม็คแหกอกผมแน่” นันพูดออกมาอย่างนึกขำ เมื่อนึกถึงจุดเริ่มต้นของเขากับคนรัก เดย์ยกยิ้มมุมปาก

“หึหึ กลัวเมียแล้วสินะ” เดย์แกล้งแซวนันกลับไปด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เพราะเสียงหัวเราะในลำคอ

“ไม่ได้กลัว แค่อยากให้ชีวิตคู่มันไปต่อได้  โดยไม่พังลงไปเสียก่อน ผมน่ะ มีเฮียเป็นไอดอลของผมเลยนะ” นันพูดขึ้นยิ้มๆ

“ไอดอลยังไง” เดย์ถามกลับ

“ก็ต่อให้มีมือที่สามพยายามเข้ามาแทรกแซงคู่ของเฮียกับไอ้อิฐมันมากแค่ไหน แต่เฮียกับไอ้อิฐก็ผ่านมันได้ แทบจะไม่สนใจคนอื่นเลยด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าพวกมือที่สามบางคนมันจะเข้ามาแบบรุนแรงก็ตามทีเถอะ” นันพูดออกมาจากใจจริง

“กว่ากูกับมัน จะได้ใช้ชีวิตด้วยกัน มันไม่ใช่ง่าย กูต้องพิสูจน์ตัวเอง ต้องเจ็บตัว ต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ทางบ้านมันมั่นใจ ว่ากูดูแลลูกชายเค้าได้ ถ้ากูคิดจะเล่นๆ หรือไม่จริงจัง กูคงไม่ทนถึงขนาดนั้นหรอก อีกอย่างนะ ทุกวันนี้กูกับมันมีความสุขดี แล้วทำไมพวกกูจะต้องหาเรื่องปวดหัว เรื่องทุกข์ใจโดยการแอบมีคนอื่นด้วยล่ะ” เดย์พูดออกมาตามที่ตนเองคิด

“ก็ไม่ต่างจากมึงนักหรอก ที่มึงส่งให้ไอ้แม็คเรียน รับผิดชอบเรื่องไอ้แม็คทุกอย่างก็เพราะมึงอยากพิสูจน์ให้พ่อไอ้แม็ครู้ ว่ามึงดูแลลูกชายเค้าได้ ไอ้แม็คเองมันก็คงคิดเหมือนมึง ที่มึงพยายามทุกอย่างก็เพื่อมัน มันคงไม่โง่ทำลายความสุข ทำลายชีวิตดีๆ ทายคนที่ทำเพื่อมันทุกอย่าง อย่างมึงหรอก” เดย์บอกกลับไปอีก นันยกยิ้มมุมปากนิดๆ เพราะเขาเองก็คิดคล้ายๆกับเดย์

“นี่กูอยู่ในรายการคลับฟรายเกย์รึเปล่า” เสียงของอิฐดังขึ้น ทำให้เดย์หันไปมองด้านหลังเล็กน้อย อิฐขยับตัวลืมตาด้วยท่าทีมึนๆอยู่

“เค้ามีแต่คลับฟรายเดย์ไม่ใช่เหรอวะไอ้อิฐ” นันถามขึ้นมาอย่างขำๆ

“ก็พวกเรามันอยู่ในกลุ่มพวกชายรักชาย ก็ต้องเป็นคลับฟรายเกย์สิ” อิฐตอบกลับ ทำให้นันหัวเราะขำออกมาทันที

“ตื่นตั้งแต่เมื่อไร” เดย์หันไปถามคนรัก

“ก็ตอนที่ไอ้นันบอกว่ามีมึงเป็นไอดอลของมันนี่แหละ ตอนแรกกูนึกว่าฝัน ฟังไปฟังมา อ่าว เป็นเสียงมึงสองคนนี่หว่า” อิฐตอบกลับยิ้มๆ ก่อนจะขยับตัวมาติดกับเบาะที่เดย์นั่ง แล้วเอาหน้ายื่นมาวางบนไหล่เดย์

“หิว” อิฐพูดขึ้น เดย์เลยหยิบมือถือโทรบอกเกียร์ที่ขับนำอยู่คันแรก ว่าให้หาจอดปั้มน้ำมันที่มีเซเว่นเพื่อเติมน้ำมันและให้อิฐเข้าไปหาของกิน เกียร์รับคำ

“ตื่นมาก็แดกเลยนะมึง” นันแกล้งแซวเพื่อนตัวเอง

“เออ กูวัยกำลังกินกำลังนอน” อิฐตอบกลับทันทีเช่นเดียวกัน โดยที่นังเอาหน้าซุกอยู่กับไหล่ของเดย์

“อ้อนเฮียกูอยู่เหรอวะ” นันแกล้งแซวอีก เดย์ยกมือมาลูบหัวอิฐเบาๆ

“เสือก อิจฉาเดย์ล่ะสิ ไม่มีคนมาอ้อนน่ะ” อิฐแซวกลับไปบ้าง นันก็ยังยิ้มขำ

“เออ อย่าให้ถึงทีกูนะ” นันพูดคาดโทษอิฐเล่นๆ ก่อนที่จะเห็นว่ารถสองคันข้างหน้าเปิดไฟเลี้ยว เพื่อเข้าปั้มน้ำมัน

“เดี๋ยวกูรอเติมน้ำมันกับไอ้นัน มึงเข้าไปซื้อของกินในเซเว่นนะอิฐ” เดย์พูดพร้อมกับส่งเงินให้คนรัก

“ไม่เข้าไปด้วยกันเหรอ” อิฐถามเสียงอ่อย

“ซื้อบุหรี่มาให้ซองหนึ่งด้วย ไม่ได้ติดมา” เดย์ไม่ตอบ แต่สั่งให้อิฐซื้อบุหรี่ให้

“ไม่ซื้อเว้ย มึงไม่ต้องเข้าเซเว่นเลยนะ” อิฐรีบดักทางคนรัก เมื่อเห็นว่าคนรักไม่ได้พกมา ก็ไม่อยากให้คนรักซื้อสูบอีก ทันทีที่รถจอดเพื่อเติมน้ำมัน อิฐก็ทำท่าจะลงจากรถ แต่ก็ค้างอยู่อย่างนั้น

“เอากาแฟป่ะ ทั้งสองคนน่ะ” อิฐถามเมื่อเห็นว่ามีร้านกาแฟด้วย

“เอาเอสเพรสโซ่เย็นมาสองแก้ว” เดย์เป็นคนสั่ง อิฐรับคำก่อนจะลงจากรถ แล้วเดินไปหานิค เดย์นั่งมองอิฐที่เดินไปร้านกาแฟพร้อมกับนิคและเก็ทด้วยสายตานิ่งๆ

“เดี๋ยวตอนที่กูเข้าร้าน วานมึงช่วยดูอิฐให้ด้วยนะไอ้นัน” เดย์พูดไหว้วานนัน

“ได้เลยเฮีย ไม่ต้องห่วง” นันรับคำ และเมื่อเติมน้ำมันเสร็จแล้ว นันก็ไปจอดรถที่หน้าเซเว่น เรียงจากรถของนีลและเกียร์ ตอนนี้อิฐกับนิคเดินเข้าเซเว่นไปแล้ว

“อ่าว ไอ้อิฐมันไม่ได้ซื้อกาแฟให้เราสองคนเหรอเฮีย” นันพูดขึ้น เพราะไม่เห็นอิฐถือแก้วกาแฟ

ก๊อกๆ

ไม่ทันที่เดย์จะตอบอะไร เสียงเคาะกระจกรถทางฝั่งที่เดย์นั่งก็ดังขึ้น เดย์หันไปมองก่อนจะลดกระจกลง เมื่อเห็นว่าเป็นเก็ท ซึ่งถือแก้วกาแฟอยู่สองแก้ว เดย์มองหน้าเก็ทด้วยสายตาเรียบนิ่ง

“อิฐมันให้เอามาให้พี่เดย์กับนันน่ะครับ” เก็ทพูดขึ้นด้วยท่าทีปกติ

“ขอบใจ” เดย์ตอบรับ ก่อนจะรับแก้วกาแฟจากเก็ทมาส่งให้นันด้วย

“พี่เดย์ครับ แล้วพวกเราจะแวะซื้อของทะเลเข้าไปที่บ้านพักด้วยมั้ยครับ หรือว่าจะออกไปหากินที่ร้านอาหาร” เก็ทถามขึ้นเมื่อนึกได้

“ลองไปถามพวกไอ้เกียร์ดูละกัน พวกมันอยากจะทำหรืออยากจะไปกินที่ร้าน พวกมันว่าไงก็เอาตามนั้น” เดย์ตอบเสียงเรียบ

“อ่อ ครับ” เก็ทตอบรับ ก่อนจะทำท่าเดินผละไป

“เดี๋ยว” เดย์เรียกเก็ทเอาไว้ก่อน ทำให้เก็ทชะงักไปนิดแล้วหันมามองเดย์

“ครับ” เก็ทขานรับ

“ซื้อบุหรี่ มาโบโร่สีแดงให้ซองหนึ่ง แต่อย่าให้อิฐมันเห็น” เดย์พูดพร้อมกับส่งเงินให้เก็ท

“ได้ครับ” เก็ทรับเงินจากเดย์ ก่อนจะเดินตรงไปที่เซเว่น

“ให้ผมลงไปซื้อให้ก็ได้เฮีย” นันพูดขึ้น

“ไม่เป็นไร ถ้ามึงซื้อ อิฐมันรู้แน่นอนว่าซื้อให้กู ใช้ไอ้หมอนี่นั่นแหละ” เดย์ตอบกลับ ส่วนหนึ่งเพราะเขาอยากจะสังเกตท่าทีของเก็ทให้มากกว่านี้ด้วย ว่ามีอะไรแอบแฝงรึเปล่า เก็ทซื้อบุหรี่ออกมาให้อิฐ ก่อนที่อิฐจะเดินออกมา ทำให้อิฐไม่รู้ว่าเดย์ซื้อบุหรี่มาแล้ว นันลงไปคุยกับนีล เกียร์ และเก็ท ถึงเส้นทางที่จะไปยังบ้านพัก เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้วก็กลับขึ้นรถอีกครั้ง

“ซื้ออะไรมาเยอะแยะเลยอิฐ” เดย์ถามขึ้น เมื่อเห็นว่าอิฐถือถุงเซเว่นใบโตขึ้นมาบนรถ

“ก็ขนมน่ะสิ” อิฐตอบเสียงขุ่นๆ เดย์เลยหันไปมองหน้าคนรักที่นั่งอยู่ด้านหลัง

“เป็นอะไร” เดย์ถามเสียงนิ่ง เมื่อจับความรู้สึกหงุดหงิดของอิฐได้

“ก็มึงทำไมไม่เดินเข้าไปในเซเว่นกับกูล่ะ” อิฐถามกลับ ทำให้เดย์เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

“ทำไม มึงกลัวหลงในเซเว่นรึไง” เดย์ถามกลับเสียงเรียบ

“ใครจะหลงในเซเว่นวะ บ้าเหอะ ก็...” อิฐเถียงแต่ก็ชะงักไปนิด เดย์ยังคงหันไปมองหน้าอิฐอยู่ ส่วนนันก็ขับรถออกจากปั้มน้ำมันโดยไม่พูดแทรกอะไร

“ก็อะไร” เดย์ถามย้ำ

“ก็....ทุกทีมึงจะต้องเข้าไปคอยคุมดูกูด้วยนี่ ทำไมวันนี้ถึงให้กูเข้าไปเองคนเดียวล่ะ” อิฐถามกลับมาเสียงแผ่วลง คิ้วทั้งสองข้างก็ขมวดเข้าหากัน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพครบร้อยแล้วค่ะ ไปเที่ยวครั้งนี้อิฐจะสนุกมั้ยน๊า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น