มายาสีเทา

สายรหัสNC20+ค่า อาจมีติดเหรียญบ้างบางตอน💰เพื่อความอรรถรสเนอะ😉อย่าลืมไลค์👍คอมเม้น💬กดติดตามไรท์ด้วยนะ🙏ให้ดาวไรท์บ้างนะ🌟💕 👉อ่านนิยายเรื่องอื่นของไรท์จิ้มที่โปรไฟล์เลยค่ะ👈

พี่รหัส (เกือบnc)

ชื่อตอน : พี่รหัส (เกือบnc)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มี.ค. 2560 01:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่รหัส (เกือบnc)
แบบอักษร

@มหาลัย คณะนิติศาสตร์

ห้องกว้างใหญ่ถูกเปิดเป็นที่บรรจุนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ไว้ทั้งหมด รวมถึงคณะเฮดว๊ากด้วยเช่นกัน

"แก พี่แบงค์ไปไหนวะ"โซ่ชะเง้อมองคอยืดคอยาวก่อนจะถามถึงบุคคลที่สามที่ไม่เห็นหน้าตั้งแต่เช้า

"ไม่รู้ดิ่ ทำไมแกอยากเจอหรอ"ฉันหันไปหาโซ่ที่กรอกตาขึ้นมองบน

"เปล่า ฉันจะได้ระวังตัวก็แกบอกว่าเค้าโรคจิตไง เราสองคนจะได้ไม่ต้องคอยปะทะอารมณ์กับพวกเขาอีก"แยมพยักหน้าพรางยกยิ้มมุมปากขึ้นหน่อยๆ

"วันนี้!! เป็นวันที่เราจะมาหาพี่รหัสกันโดยคำใบ้ที่พวกคุณได้รับจะบ่งบอกถึงพี่รหัสของพวกคุณ เดี๋ยวจะให้ออกมารับคำใบ้ทีละคนตามที่ผมเรียกชื่อ"พี่เจสันผู้ชายผมสีทองพูดขึ้นเสียงดัง ก่อนพี่ที่ชื่อคริสจะหยิบซองคำใบ้เล็กๆออกมาพร้อมกับใบรายชื่อของนักศึกษา

"คนแรก สุจิตรา"ผู้หญิงที่ชื่อสุจิตราลุกขึ้นไปรับคำใบ้ก่อนจะอ่านเสียงดังตามที่พี่เจสันสั่ง

'ขาว ชอบกินผัก ชอบยิ้มอ่อน'ผู้หญิงที่ได้รับคำใบ้เอ่ยออกมาเสียงดัง และกลับมานั่งที่ พี่เจสันยังคงเรียกไปเรื่อยๆ

"ขอให้ได้พี่รหัสหล่อๆ นิสัยดีๆ เป็นคนอบอุ่นและเรียนเก่งๆ เผื่อจะได้สานต่อความสัมพันธ์อันดีงาม สาธุ๊"โซ่พนมมือก่อนจะเอ่ยขอพร และชื่อเธอก็โดนเรียกขึ้น

"นางสาวไพรินทร์"พี่เจสันอ่านชื่อและเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะหันไปกระซิบกับคริส

"คนนี้หรอว่ะ ที่ไอ้มาร์คมันบอกน่าสนใจอะ แจ่มว่ะ"เจสันยิ้มอ่อนๆก่อนจะหันหน้ากลับมาเมื่อโดนเรียก

"ขอคำใบ้ด้วยค่ะ พี่เจสัน"

"อะครับ อ่านดังๆ"ฉันสูดลมหายในก่อนจะเปิดออก ขอเป็นผู้ชายหล่อๆทีเถอะ เพี๊ยง

"ขาว ปากตรงกับใจ หล่อ ที่สำคัญโสด"ฉันงงกับประโยคคำใบ้มากอะ และที่บอกขาวนี่แม่งขาวเกือบทุกคน

"วู้ววว"เสียงผู้หญิงในคณะเอ่ยแซวก่อนฉันจะเดินไปนั่งที่เดิม พี่เจสันก็ประกาศต่อจนถึงชื่อเพื่อนฉัน

"คนไหนชื่อแยม ลุกออกมาครับ"ฉันสะดุ้งก่อนจะเดินออกไป

"ชื่อแยมเนอะ อันนี้พี่รหัสน้องฝากมาให้ เค้าบอกว่า ให้ไปหาที่โรงยิมอะ"ฉันเปิดกระดาษคำใบ้ออก ก่อนจะทำหน้าสงสัยเมื่อมันมีแค่ประโยคเดียว

"ลอยสักรูปโจ๊กเกอร์"ห่ะ!! ลอยสัก ใครมันสักรูปโจ๊กเกอร์ว่ะ ฉันพรึมพรำออกมาเบาๆ และเงยหน้าไปมองพี่เจสัน

"มีแค่นี้หรอคะ"พี่เจสันพยกหน้าและยิ้มไปด้วย

"พี่ขอให้น้องเจอคนที่สักรูปนี้นะ มันชอบทำหน้านิ่งๆอะ"ตาย งงหนักกว่าเก่าอีก คนในคณะนี้มันก็นิ่งทุกคนอะไม่เห็นใครมันจะยิ้มเลย ฉันเดินกลับไปนั่งที่เดิม

"ผมให้เวลาพวกคุณในการหาพี่รหัสให้เจอจนถึงวันพรุ่งนี้เท่านั้น!! ถ้าหาไม่เจอคุณจะโดนทำโทษชนิดว่าลืมไม่ลงเลยแหละ!! แยกย้ายไปตามหาพี่รหัสได้"พี่เจมส์เอ่ยออกมา ก่อนนักศึกษาจะแยกย้ายกันไปโดยมีรุ่นพี่ยืนอยู่ตามจุดต่างๆและบริเวณข้างนอกด้วย

"แกเดี๋ยวฉันต้องไปที่โรงยิมอะ ไว้เจอกันตอนเย็นนะแล้วโทรมาหาด้วยล่ะ"ฉันบอกโซ่ก่อนจะเดินไปทางโรงยิมทันที

"แล้วใครกันล่ะที่ขาว ปากตรงกับใจ หล่อ โสดเนี่ย ไม่เห็นมีใครหล่อเลย แต่จะว่าไปแก๊งDevilก็หล่อนะ แต่คงไม่ใช่หรอก"ฉันกวาดตามองหาพี่ผู้ชายที่ขาวๆก่อนจะไปสดุดกับคนๆนึง โซ่เดินตรงไปยังคริสทันที

"สวัสดีค่ะพี่คริส เอ่อ พี่ใช่คนในโคสนี้ป่ะคะ"ฉันยื่นคำใบ้ไปก่อนที่พี่แกจะสั่ง

"ร้องเพลงให้ฟังสักเพลงแล้วผมจะบอก"

"ค่ะ ช้างๆๆ น้องเคย@#€£₩#&&#₩# มีหูมีตาหางยาว จบแล้วค่ะ"พี่คริสยิ้มก่อนจะส่ายหัวเบาๆ

"ไม่ใช่ครับ"เอ้าแล้วให้ร้องเพลงทำไม ฉันกล่าวขอบคุณก่อนจะเดินไปเรื่อยๆ จนครบทุกคนที่อยู่ในคณะเหลือก็แต่ไอ้พี่มาร์ค เอาวะลองดู

ผมมองยัยแง่งนั่นเดินไปหาคนอื่นๆในคณะก่อนเธอจะหยุดนิ่งยืนอ่านโคสอย่างจริงจัง ก่อนเธอจะมองมาทางผม ผมเลยแกล้งมองไปทางอื่น

"เอ่อ นาย เอ๊ย พี่มาร์คคะ พี่ใช่คนในโคสนี้รึเปล่า"ฉันยืนกระดาษคำใบ้ใบเล็กๆให้กับคนตรงหน้าที่ยืนจ้องหน้าก่อนจะรับไป

"เต้นให้ดูหน่อย"อีกแล้วหรอ ถ้าไม่ใช่นะฉันจะแก้แค้นนาย ฉันเต้นส่ายสะโพกไปมา ทำท่านั่นนี้ จนอีกคนขำออกมาเบาๆ

"นี้ก็เต้นแล้ว พี่จะบอกได้รึยัง"ฉันยืนนิ่งนับหนึ่งถึงร้อยในใจ เพื่อกลั้นอารมณ์ตัวเอง

"อยากรู้หรอ เอาหูมาใกล้ๆสิ"โซ่เขยิบตัวและเอียงหูเข้าไปใกล้ๆ

ฟรูว~~

ลมอุ่นๆจากช่องปากถูกพ่นออกมา ก่อนจะก้มลงไปงับหูของอีกคนเบาๆเพื่อหยอกล้อ กลิ่น้ำหอมอ่อนถูกซัดเข้าในจมูกจนกลิ่นติดเข้าไปในช่องลมเล็กๆในกายและถอยออกมา

"นี่นาย กัดหูทำไมห่ะ!! สรุปจะบอกได้รึยังว่าเป็นหรือไม่เป็นพี่รหัสเนี่ย ถ้าไม่ใช่ฉันจะได้ไปหาคนอื่น มันเสียเวลารู้ำหม!!"ฉันตะเบ็งเสียงออกมาก่อนจะยืนกอดอกพูดกับอีกคน

"ที่เธอเดินเข้ามาถามฉันเนี่ย เพราะฉันหล่อใช่ไหม"

"เปล่า เพราะนายเป็นคนสุดท้ายในนี้ที่ฉันยังไม่ได้เข้ามาถาม ตอบฉันสักทีเถอะ"

"หึหึ ยินดีต้อบรับนะน้องรหัสคนสวย"มือหนาเข้ามาแปะที่ปากก่อนจะส่งไปให้คนตรงหน้า

จุ๊บ

แล้วนายนั่นก็เดินออกไป แต่ก็เดินกลับมาอีก

"เอ้อ เธอรู้รึเปล่าว่ากฎของสายรหัสคณะนี้คืออะไร"ฉันส่ายหน้าไปมา นี่ต้องมีกฎด้วยหรอ

"งั้นฟังดีๆนะ กฎของสายรหัสคณะนิติศาสตร์คือ ถ้าพี่รหัสเป็นอะไร น้องรหัสต้องดูแลให้เป็นอย่างดี และถ้าน้องรหัสเป็นอะไรพี่รหัสก็ต้องดูแลเช่นกัน แล้วถ้าเกิดพี่รหัสมีเรื่องที่ต้องโดนเรียกพบน้องรหัสต้องไปด้วย เข้าใจแล้วนะ เอาเบอร์มาสิ"มาร์คหยิบมือถือตัวเองออกมาก่อนจะเอ่ยขอเบอร์ดื้อๆ

"ทำไมต้องให้"มากไปละ วุ่นวาย

"เอ้า ก็พี่รหัสน้องรหัสต้องมีเบอร์ติดต่อกันดิ่ถามอะไรแปลกๆ"ฉันรับมาอย่างจำใจก่อนจะกดเบอร์ตัวเองให้และส่งคืน

"ขอบใจ ถ้ามีไรจะโทรไปนะ ไปละไว้เจอกันนะสาวน้อย"ผมเดินเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะทำเนียนเดินเซจนอีกคนหันมา

จุ๊บ!!

ปากหนากระทบเข้ากับแก้มของร่างบางและเดินออกไปอย่างว่องไว

"เห้ย นายนี่มันบ้าจริงๆเลย ขอพี่รหัสดีๆไหงได้คนบ้าแบบนี้ล่ะ พระเจ้า"

ฝั่งแยม

ฉันเดินมาเรื่อยๆ ระหว่างทางก็ถามทั้งผู้หญิงและผู้ชายที่คิดว่าจะอายุเยอะกว่า

"เอ่อพี่คะ คือตอนนี้หนูกำลังหาพี่รหัสอยู่ พี่มีลอยสักรูปโจ๊กเกอร์ไหมคะ"

"อ๋อ ไม่มีหรอกครับว่าแต่น้องอยู่คณะอะไรเนี่ยทำไมเดินมาแถวนี้อะ"

"คณะนิติศาสตร์ค่ะ"ฉันตอบพี่ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า

"เห้ยน้อง นี่มันคณะบริหารแล้วนะ"ฉันเบิกตาออกกว้าง ก็ไหนว่าให้มาหาไง

"อ้าวหรอคะ งั้นหนูขอบคุณพี่มากนะคะ สวัสดีค่ะ"ฉันยกมือไหว้พี่คนนั้นก่อนจะเดินไปเรื่อยๆ จนถึงโรงยิม แต่ประเด็นคือ มีสามโรงยิมไง แล้วอันไหนมันมีพี่รหัสฉันละเนี่ย

"เอาไงดีวะ ลองเสี่ยงดูละกัน"ฉันเดินเข้าไปในโรงยิมที่เปิดออกกว้าง ก่อนจะเจอกับผู้ชายสองคนที่คุ้นหน้าคุ้นตา

'เชี้ย ไอ้พี่แบงค์กะพี่เจมส์นี่หว่า'เมื่อเห็นดังนั่นฉันกำลังจะหันหลังกลับแต่โดนเรียกไว้ก่อน

"นี่เธอ จะไปไหนมานี้ก่อน"โอ๊ย อะไรนักหนาเนี่ยไม่น่าเข้ามาในนี้เลย

"ค่ะ พี่มีอะไรคะ"ฉันทำหน้าคิ้วขมวดเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองผู้ชายสองคนสลับกัน

"เห้ยแบงค์ กูไปก่อนนะอย่ารุนแรงนะมึง"ฉันเงยหน้าขึ้นมาเมื่อพี่เจมส์พูดและเดินออกไป อะไรกันนี่หมายความว่าไง รุนแรงอะไร

"เธอมาที่นี่ทำไม"ผมเอ่ยถามคนตรงหน้านิ่งๆ

"ฉันมาหาพี่รหัส แล้วก็ไม่ได้อยากมาเลยด้วย"เอ๊ะ ว่าแต่นายนี่ก็อยู่นิตินิ่ ลองถามดูหน่อยดีกว่า

"พี่แบงค์คะ พี่ใช่พี่รหัสของฉะ เอ่อ ใช่พี่รหัสที่อยู่ในโคสนี้รึเปล่า"ฉันกัดฟันพูดให้ออกมาดีที่สุดก่อนจะยื่นกระดาษใบเล็กให้คนตรงหน้า เขารับไปก่อนจะอ่านและเงยขึ้นมา

"ถามเฉยๆนิ่งๆงี้เนี่ยนะ เต้นให้ดูหน่อยสิ"ห่ะ ฆ่าฉันเลยดีกว่าให้เต้นเนี่ย ฉันทำท่าบิดไปมาหน่อยๆ

"โอ๊ยเต้นไรของเธอ อย่างกับไส้เดือนโดนน้ำร้อนลวก งั้นทำหน้าที่มันน่าเกลียดๆให้ดูหน่อย"

ฉันทำตามที่นายนั่นบอก อย่าให้ถึงทีฉันนะจะเล่นให้หนักเลย

"เธอคิดว่าฉันสักหรอ"ฉันหลี่ตามองตามคอลงมาจนถึงต้นแขนที่ดูแล้วน่าจะเป็นกล้ามข้างใน

"ก็ได้อยู่นะ บอกฉันสักทีเถอะว่าใช่ไหม"ฉันทำเสียงอ้อนๆส่งไปให้ ก่อนเขาจะลุกขึ้น

'ฉันก็พูดไปงั้นแหละ นายนี่ไม่น่าจะใช่พี่รหัสฉันหรอก พระเจ้าคงไม่ลงโทษฉันขนาดเอาคนที่ฉันไม่ชอบมาเป็นพี่รหัสฉันหรอก'

"นะ นาย ถอดเสื้อทำไม อย่าเข้ามานะออกไป"

พรึ่บ!!

เสื้อนักศึกษาแขนยาวสีขาวถูกปลดกระดุมออกไปกองที่อัฒจันทร์เชียร์ ก่อนคนตรงหน้าจะเขยิบเข้ามาใกล้ๆจนชิด

"อ๊าย ปล่อยฉันนะ"แยมร้องออกมาทันทีที่แบงค์ดึงเข้าไปกอด

"ฉันบอกแล้วใช่ไหมให้เธอระวัง เพราะฉันคงไม่ใช่สุภาพบุรุษพอ เสียใจด้วย จุ๊บ"

ปากหนาประกบลงทาบทับทันที มือกอดไว้ที่เอวบางคอดภายใต้เสื้อนักศึกษาเฟรชชี้สีขาวพอดีตัว ก่อนจะเลื่อนลงต่ำมาที่บั้นท้ายงามงอน

"อื้ออ อ่อยอ๊ะ อื้ออ"แยมดิ้นขลุกขลัก เมื่อรู้สึกถึงการสัมผัสลงที่บั้นท้ายและกำลังจะสอดเข้าไปในกระโปรงพรีช มือน้อยๆทุบลงที่อกเปลือย ลิ้นหนากดสอดเข้าไปยังโพรงปากเล็กเมื่อร่างบางร้องประท้วงจนอีกคนต้องคอยหลบหลีกลิ้นหนาจ้าระหวั่น ก่อนจะผละปากออก น้ำหวานสีใสติดยืดออกมาข้างมุมปากของแยมย้อยลงมาจนถึงคางแหลม

แบงค์ยกยิ้มมุมปาก"..หวานดีนะ"แบงค์ปล่อยแยมให้ยืนด้วยตัวเองก่อนจะหันหลังโชว์ลอยสักรูปโจ๊กเกอร์ที่หลังข้างซ้าย ยิ้มโชว์ฟันที่ติดคาบเลือดอยู่และหยิบเสื้อนักศึกษาขึ้นมาใส่

"นาย เป็นพี่รหัสฉันหรอ"แยมยกมือขึ้นเช็ดที่มุมปากกำลังจะด่าแต่ต้องมาสดุดที่ลอยสัก ที่บ่งบอกว่าผู้ชายคนนี้เป็นพี่รหัสของเธอ

"ก็มองเอาสิ ไม่รู้รึไง ปากเธอนี่หวานดีนะ...น้องรหัส"

พรึ่บ อัก!!

เสียงการกระแทกอย่างแรงที่หน้าอก เมื่อแบงค์ดึงแยมเข้ามากอดก่อนจะฟังจมูกลงที่ซอกคอ แต่เธอขัดขืนเลยเลื่อนไปปิดปากเธอเบาๆ

"อืมม"ด้วยความที่ลิ้นบางพยายามหลบลิ้นหนา จึงทำให้อีกคนเริ่มมีอารมณ์คำรามในลำคอ มือหนาเลื่อนลูบลงทั่วแผ่นหลังที่มีปราการกลั้นอยู่จนอีกคนขนลุก เธอไม่เคยโดนจู่โจมขนาดนี้มาก่อน

"จุ๊บ ไว้เจอกันนะน้องรหัส เอ้อฉันลืมบอกกฎของสายรหัส ถ้าพี่รหัสเป็นอะไรไปน้องรหัสอย่างเธอต้องดูแล และถ้าน้องรหัสเป็นอะไรฉันก็จะดูแล และถ้าเกิดว่าฉันโดนเรียกพบเธอจะต้องไปด้วยทุกครั้งเข้าใจไหม"

"นี่มีกฎด้วยหรอ"ฉันพยักหน้าเบาๆให้กับคณะนี้เลยจริงๆ ก่อนจะก้มลงมองเมื่ออีกคนส่งมือถือมาให้ แยมเลิกคิ้วเชิงสงสัย

"เบอร์ติดต่อ"

"ฉัน ไม่ ให้"ร่างบางเอ่ยบอกทีละคำอย่างชัดเจน แล้วกำลังจะเดินออกไป

"ก็แล้วแต่นะถ้าฉันโดนเรียกแต่ไม่มีเธอไปด้วย เธออาจจะโดนหนักก็ได้ งั้นฉันไปละ"ร่างบางหันมาก่อนจะดึงมือถือไปกดเบอร์และส่งคืน

"แค่นี้ใช่ไหม"ฉันทำหน้ายุ่งก่อนจะถามอีกคน

"เออ กลับไปได้ละ แล้ววันหลังอะอย่าปากเก่งอีกไม่งั้นจะโดนทำแบบเมื่อกี๊"ฉันทำปากอุบอิบล้อเล่น

"ฉันไม่กล้วหรอก แค่จูบเน่าๆ เชอะ!!"แยมเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะสบัดผมใส่และเดินตรงไปหาเพื่อนสนิททันที

'ฝากไว้ก่อนเหอะ อย่าให้ถึงตาฉันบ้างและกันจะเอาให้ยับไม่เหลือชิ้นดีเลย หึ้ยมาจูบฉันได้ไงวะ โธ่เอ๊ย!!'

"ไม่น่าเสียจูบแรกให้เลย น่าจะตบสักทีสองทีไม่น่าลืมเลย!! โว๊ะสกปรก!!"ฉันบ่นพรางเอามือถูปากไปด้วยตลอดทางที่เดินไปหาโซ่

.

.

.

อ้าว แล้วไปจูบเค้าทำไมล่ะเนี่ย

ถ้าถามว่าทำไมต้องโจ๊กเกอร์ไรท์ชอบโจ๊กเกอร์

ถ้าไรท์เป็นแยมนะไรท์ตบปากฉีกไปละ

มาแล้วค่ะ อย่าลืมมาอ่านกันนะ

ไลค์👍เม้น💬กดติดตามด้ยนะ🙏

หากเขียนผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ

🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น