จิงโจ้น้อย
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ปฐมบท

คำค้น : จักรพรรดิ,นิยายจีน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 38.9k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2560 16:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปฐมบท
แบบอักษร

ปฐมบท

                นับตั้งแต่จักรพรรดิองค์ก่อนได้เสด็จสวรรคต และต้องมีผู้สืบราชบัลลังก์ต่อเพื่อดูแลปกครองแผ่นดิน ตามหลักแล้วต้องเป็นเจ้าชายองค์ที่หนึ่ง“หยางซื่อ”ผู้ซึ่งตอนนี้มีพระชันษาได้สามสิบห้าปีบริบูรณ์ ต้องเป็นผู้ที่ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ต่อไป ทุกอย่างคงจะเป็นไปตามกฎและทำนองคลองธรรมที่ถูกต้อง ถ้าพระองค์ไม่ถูกปลงพระชนม์โดยเจ้าชายองค์ที่สองที่มีพระชันษาได้สามสิบปีบริบูรณ์ ที่ชื่อว่า หยางเจี๋ยเสียก่อน!

                “เจ้า!”

                “อะไรหรือขอรับ ท่านพี่”

                “ทำไมเจ้าถึงทำเยี่ยงนี้!”เสียงขององค์ชายหยางซื่อถามออกมาอย่างยากลำบากเนื่องจากรู้สึกเจ็บปวดบริเวณพระอุระ โดยต้นเหตุก็ไม่ใช่ใครที่ไหน หยางเจี๋ยที่ลอบเข้ามาในพระตำหนักส่วนพระองค์และใช้ดาบเล่มยาวฟันลงมาจนได้หลายแผลในขณะที่พระองค์บรรทมอยู่ในห้องของตนเอง!

                “ท่านดูแลแผ่นดินนี้ไม่ไหวหรอกท่านพี่ ส่งมอบมันมาให้ข้าดีกว่า ลาก่อนท่านพี่ หวังว่าท่านคงไม่โกรธเคืองข้าหรอกนะ ช่วยไม่ได้เองนี่ใครใช้ให้ท่านด้อยกว่าข้าทั้งมันสมองและวรยุทธ์ล่ะ แผ่นดินนี้ข้าจะดูแลต่อจากท่านพ่อเอง!”เสียงประกาศกร้าวด้วยความฮึกเหิมปนสะใจดังออกมาจากเจ้าชายองค์ที่สอง

                หยางเจี๋ย_!_

หยางเจี๋ยใช้วรยุทธ์ตัวเบาอย่างว่องไวเพื่อกลับพระตำหนักของตนเองหลังจากที่เพิ่งจะ”ลอบฆ่า”พระเชษฐาของตนเสร็จกิจเรียบร้อย

                “พรุ่งนี้คงจักมีคนพบร่างไร้วิญญาณของหยางซื่อเป็นแน่แท้”ร่างสูงอันสง่าพึมพำกับตนเองด้วยรอยยิ้มเลือดเย็น

                “ฝ่าบาทเป็นอย่างไรบ้างพะยะค่ะ ทุกอย่างเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้วหรือไม่พะยะค่ะ” ขันทีคนสนิทของหยางเจี๋ยถามด้วยความกังวล หลังจากที่เดินไปเดินมาหน้าห้องบรรทมขององค์ชายสองอยู่นาน ก็พบร่างสูงสง่าเดินมาด้วยท่าทีปกติ

                “เจ้าดูถูกฝีมือข้าหรือ เฉิน”เอ่ยสุรเสียงราบเรียบกลับไปพร้อมด้วยแววตาอันคมกริบ

                “กระหม่อมขอประทานอภัยพะยะค่ะ” ร่างที่อายุมากแล้วคุกเข่าพร้อมเอาหน้าผากติดพื้นเพื่อแสดงความโง่เขลาของตนเองที่เอ่ยถามองค์ชายที่สองไปแบบนั้น

                 “ทุกอย่างเสร็จสิ้นเรียบร้อย ข้าจะเข้าไปนอนพักแล้ว พรุ่งนี้คงมีเรื่องมากมายตั้งแต่อรุณ”กล่าวเสร็จก็เสด็จเข้าห้องไป

                  เฉินมองตามด้วยสายตาเคารพก่อนที่ในหัวจะนึกถึงเรื่องราววุ่นๆที่น่าจะเกิดพรุ่งนี้ การปลงพระชนม์รัชทายาทองค์ต่อไปย่อมเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่อยู่แล้ว ทั้งๆที่อีกเพียงแค่สองวันเท่านั้นพิธีขึ้นรับบัลลังก์ของจักรพรรดิองค์ต่อไปจะมาถึงแล้ว ประชาชนทั่วแคว้นจักต้องตกใจอย่างแน่นอน แต่สำหรับพวกผู้คนในวัง...คงไม่เป็นเช่นนั้นเสียเท่าไหร่...อาจจะเพราะถึงองค์ชายที่หนึ่งจะต้องเป็นคนสืบทอดบัลลังก์ต่อไป แต่ขุนนางจำนวนมากไม่พอใจ และไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น ด้วยทั้งวรยุทธ์ มันสมอง และอุปนิสัยส่วนตัวของหยางซื่อไม่เป็นที่น่าเคารพและชื่นชม

                  ทั้งเรื่องนิสัยที่เห็นแก่ตัวและมักมากในกามารมณ์ขององค์ชายหนึ่งที่ไม่ว่าจะเป็นลูกเขาเมียใคร ถ้าหากผู้ไหนถูกใจพระองค์ท่าน แน่นอนว่าปฏิเสธไม่ได้อยู่แล้ว แถมไม่มีหน้าที่ความดีความชอบที่พึงกระทำทั้งๆที่เป็นเจ้าชายเลย ต่างจากหยางเจี๋ยองค์ชายที่สอง ที่เหนือกว่าทั้งวรยุทธ์ มันสมองและอุปนิสัยส่วนพระองค์ที่ถึงแม้เลือดเย็นแต่ก็สมเป็นจักรพรรดิองค์ต่อไป ท่านมีความกล้าและยังคอยเป็นแม่ทัพนำขบวนทหารไปออกรบต่างๆจนได้ชัยชนะกลับมานับไม่ถ้วน ทำให้แคว้นหมิงรวมเป็นปึกใหญ่

                 ดังนั้น...เพื่อความก้าวหน้าที่ดีของแคว้นหมิงทำให้เหล่าขุนนางทั้งหลายรวมหัวกันเพื่อที่จะปลงพระชนม์องค์ชายหนึ่ง แต่ในขณะที่กำลังประชุมกันอยู่นั้นเอง...

“พวกเจ้าคิดจะทำการอะไรอยู่หรือ”

“!”ทั่วทั้งห้องต่างตกใจและมีความเงียบงันเมื่อ องค์ชายหยางเจี๋ยเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

“ว่าอย่างไร พูดคุยกันถึงไหนแล้วเล่า”แต่พระองค์กลับถามพร้อมยิ้มเยือกเย็นทำเอาทุกคนในห้องต่างรู้สึกขนลุกซู่

“อ่ะ เอ่อ กระหม่อม”

“ถ้าพวกเจ้ายังหาวิธีที่จะกำจัดท่านพี่ไม่ได้ งั้นข้าจักทำเอง”

“!”

“หรือพวกเจ้าอยากจักได้พี่ข้าเป็นจักรพรรดิองค์ต่อไปจริงๆ”

“เกล้ากระหม่อมมิได้หวังเช่นนั้นพะยะค่ะ เกล้ากระหม่อมอยากให้พระองค์เป็นฮ่องเต้องค์ต่อไปพะยะค่ะ”

“ได้ ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง”พระสุรเสียงกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ

“หยางเซี่ยฮ่องเต้ จงเจริญ!”สิ้นคำนั้นเหล่าขุนนางในห้องก็กล่าวยกย่องว่าที่ฮ่องเต้องค์ต่อไปทันที

“ข้าต้องเตรียมตัวสำหรับพรุ่งนี้เสียแล้ว”ขันทีแก่กล่าวกับตนเองอย่างตื่นเต้นพร้อมลุกขึ้นกลับไปพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวสำหรับพรุ่งนี้ทันที!

รุ่งเช้า 

            “ว้าย ชะ ช่วยด้วย องค์ชายหยางซื่อโดนปลงพระชนม์!”พระสนมขององค์ชายหยางซื่อร้องออกมาด้วยอาการตกใจหลังจากที่ตนเข้ามาในตอนเช้าเพื่อที่จะเข้ามาออดอ้อนหยางซื่ออย่างเป็นประจำทุกเช้า แต่วันนี้กลับพบร่างที่ไร้ลมหายใจนอนกองอยู่บนพื้น!

            “หึ เริ่มแล้วสินะ!”หยางเจี๋ยคิดในใจหลังจากเดินออกมาจากพระตำหนักแล้วพบผู้คนมากมายต่างวิ่งวุ่นวายเต็มไปหมด

เวลาของข้า_!_


อยากจะบอกว่าจัดหน้าเรียบร้อยแต่พอลงในนี้มันเพี้ยนไปหมดเลยอ่ะT.T

ความคิดเห็น