ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #47 The end

คำค้น : tk,เฟรม,47,ตอนจบ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 154.6k

ความคิดเห็น : 133

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2560 20:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#47 The end
แบบอักษร

#F

สามวันที่ผมกกอยู่คอนโดกับไอ้ธีร์ แม่ง เอาผมจนเดินแทบไม่เป็น วันนี้ผมเลยไม่ให้มันแตะตัว พอผมได้นอนพักเอาแรงก็ค่อยดีขึ้นมาหน่อย ส่วนคนที่มันทำตอนนี้ไปทำงาน หลังจากที่พ่อมันโทรมาบ่น

ผมตื่นมาตอนเย็นๆก็เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวรอไอ้ธีร์มารับ  วันนี้ผมต้องไปทานข้าวกับคุณหญิงแม่ของไอ้ธีร์ จะห้าโมงเย็นแล้วมันคงกำลังมา แต่ผมรู้สึกหิวเลยมาหาไรในตู้เย็นรองท้องก่อน ผมหยิบนมออกมากินรองท้องเสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น

"ใครมาหามันวะ...มาแล้วครับ"

ผมกลัวว่าคนที่มาจะรอนานเลยไม่ทันดูกล้องหน้าห้อง ผมเปิดประตูออกไปเจอผู้หญิงสวยน่ารักคนหนึ่งยืนยิ้มอยู่ 

"พี่ธีร์ไม่อยู่หรอคะ?" เธอเอียงคอถามอย่างน่ารักจนผมยังหลงไปกับความหน้ารัก น่าจะเพิ่งจบมอปลายเพราะยังดูสดใสอยู่

"ไม่อยู่ครับ มาหาไอ้ธีร์หรอ? เดี๋ยวมันก็มาเข้ามารอข้างในก่อนสิ"

ผมหลีกทางให้เธอเดินเข้ามาก่อนจะปิดประตูแล้วเดินไปเอาน้ำมาให้แขก

"พี่อยู่กับพี่ธีร์หรอ?" เธอส่งยิ้มให้ผมที่วางแก้วน้ำลงให้เธอ

"เปล่าครับ แค่มาพักด้วยไม่กี่วัน"

ผมนั่งลงตรงข้ามเธอ เธอมองสำรวจผมตั้งแต่หัวจรดเท้าจนผมรู้สึกประม่าแล้วสีหน้าเธอก็ค่อยๆเปลี่ยนไป

"พี่นอนกับพี่ธีร์หรอคะ?"

!!!

ถามมาตรงๆกระแทกใจคนฟังจังๆ

เธอคงเห็นร่องรอยตามตัวผมถึงได้รู้ เพราะไอ้ธร์ทำรอยไว้เยอะมันจางลงแต่ยังไม่หาย

"ครับ เราเป็นแฟนกันนอนด้วยกันคงไม่แปลก แล้วน้องเป็นใครเป็นอะไรกับแฟนพี่"

เธอชะงักที่ผมกล้าพูดออกมาตรงๆและดูเธอเหมือนจะหน้าแดงไม่รู้เพราะไม่พอใจหรือเขินที่ผมพูด

"หนูชื่อธิตาค่ะ เคยคบกับพี่ธีร์ตอนนั้นเรามีอะไรกันบ่อยมาก เราเลิกกันเพราะธิตาต้องไปเรียนต่อพี่ธีร์บอกจะรอธิตากลับมาเพราะพี่ธีร์รักธิตามาก พี่ธีร์ยังบอกอีกว่าถ้าธิตากลับมาให้มาหาพี่ธีร์ที่นี่ แต่ไม่คิดว่าพี่ธีร์จะมีแฟนถึงขนาดพามานอนด้วยที่คอนโด"

กลับกลายเป็นผมที่ชะงักนิ่งพูดอะไรไม่ออก คนรักของไอ้ธีร์กลับมางั้นหรอ แล้วผมล่ะ ทั้งๆที่เราพึ่งตกลงคบกันเพิ่งจะคืนดีกันแท้ๆ เหมือนมีอะไรมาจุกที่คอผมพูดอะไรไม่ออก แค่คิดก็เจ็บปวดไปทั้งใจ ที่ผ่านมาผมแค่คนขั้นเวลางั้นหรอ

"พี่คงไม่ว่าอะไรนะคะ ถ้าธิตาจะขอพี่ธีร์คืนเพราะพี่ธีร์กับธิตาเรารักกันมาก่อนพี่รักกันมาตั้งนานแล้ว"

ผมเงยหน้ามองธิตาที่จ้องผมอย่างเหนือกว่า เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกไม่ชอบผู้หญิง

"พี่คงให้ใครไม่ได้เพราะตอนนี้ไอ้ธีร์มันคบกับพี่อยู่ อดีตจะเป็นยังไงพี่ไม่สน แต่ถ้าไอ้ธีร์จะไปเองพี่ก็ไม่ว่า..."

แกร็ก

ผมกับธิตาหันไปมองที่ประตูก็เจอไอ้ธีร์กำลังเปิดประตูเข้ามา วันนี้มันใส่สูทแต่มันถอดสูทพาดบ่าเดินเข้ามา เน็กไทก็ถูกปลดออก ทรงผมถูกเซ็ตเป็นทรงดูหล่อแปลกตาไปอีก มันชะงักไปนิดที่เห็นธิตาอยู่ในห้อง

"ธิตา? มาได้ไง"

"พี่ธีร์~"

หมับ!

ธิตาเรียกไอ้ธีร์อย่างดีใจ เธอลุกวิ่งเข้าไปกอดไอ้ธีร์ซึ่งไอ้ธีร์ก็รับกอดไว้อย่างกับคนไม่ได้เจอกันนานกำลังคิดถึงกันมาก จนผมรู้สึกเป็นส่วนเกิน

"กูกลับก่อน" 

ผมพูดแค่นั้นแล้วก็เดินผ่านมันไปที่ประตู แต่ไอ้ธีร์ไม่ได้เข้ามากระชากแขนผมไว้เหมือนปกติ ยิ่งทำให้หัวใจผมเจ็บปวดมากกว่าเดิม

"มึงมีนัดทานข้าวกับคุณแม่ยังกลับไม่ได้"

"เดี๋ยวกูไปเอง มึงไปกับธิตาเถอะ"

#W

เฟรมพูดแค่นั้นแล้วเปิดประตูออกไปแต่เสียงเย็นๆของธีร์ก็เรียกไว้ก่อน

"ไปกับกู กูขับรถกลับมารับมึงนะเฟรม อย่าให้กูต้องใช้กำลัง" ธีร์ผละออกจากธิตาแล้วหันไปมองร่างบางที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่

ธิตาถอยออกมายืนอมยิ้มมองทั้งสองคนอยู่ห่างๆ พอธีร์หันมามองธิตาก็รีบหุบยิ้ม ทำเป็นมองสำรวจห้อง เท่านั้นธีร์ก็พอจะรู้แล้วว่าเฟรมโดนธิตาเล่นงานซะแล้ว

"หาเรื่องให้พี่อีกแล้วนะธิตา กว่าพี่จะได้มันมารู้มั้ยว่ายากแค่ไหน คนนี้เมียพี่ไม่เหมือนคนอื่นๆ" ธีร์พูดแค่นั้นแล้วก็เดินหายเข้าไปในห้อง เขารู้ว่าธิตาไม่ยอมปล่อยให้เฟรมออกไปจากห้องแน่นอน

"รู้ค่ะ เพราะคุณป้าบอกธิตาแล้ว" ธิตาพูดไล่หลังธีร์ไป

เฟรมยังคงไม่เข้าใจกับสิ่งที่ธีร์พูด เฟรมคิดว่าธีร์จะเดินมาตามตนเองกลับเข้าไปแต่ธีร์กลับเดินเข้าห้องยิ่งทำให้เฟรมน้อยใจไม่อยากจะอยู่ที่นี่แต่พอจะเดินออกไปก็มีคนมาดึงแขนกลับไปนั่งที่โซฟา

"พี่เฟรมจะไปไหนไม่ได้นะคะธิตาไม่อยากโดนพี่ธีร์ดุ" ธิตาส่งยิ้มให้เฟรมแต่เฟรมก็เอาแต่นิ่งเงียบไม่มองธิตาจนสาวน้อยเริ่มใจไม่ดี

"พี่เฟรมธิตาขอโทษนะคะ เรื่องที่ธิตาบอกไปทั้งหมดมีทั้งความจริงและที่ธิตาโกหก จริงๆแล้วธิตาไม่ได้เป็นแฟนพี่ธีร์แต่เป็นน้องสาวของพี่ธีร์"

"อะไรนะ น้องสาว?" เฟรมหันมามองธิตาอย่างต้องการคำอธิบายต่อ

"ใช่ค่ะ แต่เรารักกันมานานคือเรื่องจริงแต่รักแบบพี่น้อง" 

ธิตาได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆไปให้เฟรม ทั้งสองคุยกันโดยมีธีร์ยังพิงขอบประตูห้องนอนกอดอกมองทั้งสอง

"เรื่องที่มีอะไรกันก็โกหกพี่ อยากได้คืนก็โกหกสินะ" 

เฟรมแกล้งทำหน้าตาจริงจังดุธิตาจนร่างบางที่นั่งติดเฟรมเริ่มขยับออกห่าง เฟรมก็ขยับตามไปติดๆจงใจจะแกล้งธิตาเพื่อเอาคืน

"ช..ใช่ค่ะ"

"กับไอ้ธีร์พี่อาจสู้มันไม่ได้แต่กับผู้หญิงหลายคนที่เคยโดนก็ติดใจพี่หมดนะ" เฟรมแกล้งขยับตามธิตาจนสุดโซฟาแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนธิตาเริ่มกลัว

"น้องกู" ธีร์กระชากเฟรมออกจากธิตา ธิตาถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก

"หึหึ พี่หยอกเล่น" เฟรมบอกก่อนจะยื่นมือไปยีผมธิตาทำเองสาวน้อยถึงกับหน้ามุ่ย

"ถ้าพี่เฟรมไม่ใช่แฟนพี่ธีร์ ธิตาต้องคิดว่าพี่เฟรมเป็นเสือผู้หญิงเหมือนพี่ธีร์แน่ๆเลย"

"พี่เสือผู้หญิงครับธิตา พี่ยอมไอ้ธีร์คนเดียว" ประโยคหลังเฟรมเบือนหน้าหนีอย่างอายๆแถมยังพูดเสียงเบาเหมือนกลัวใครบางคนจะได้ยินแต่ธีร์ก็ได้ยินเต็มๆ

"หึหึ ไปกันได้รึยัง ป่านนี้คุณแม่รอแล้ว"

"ไปค่ะพี่เฟรม" 

ธิตาส่งยิ้มให้เฟรมก่อนจะดึงเฟรมมาควงแขนเดินออกจากห้องโดยไม่รอธีร์ที่ยืนส่ายหัวให้กับความเด็กของน้องสาวคนล่ะพ่อคนล่ะแม่

ตลอดทางมีแต่เสียงของธิตากับเฟรมคุยกันมาอย่างถูกคอ มีธีร์ทำหน้าที่เป็นคนขับรถเงียบๆ จนมาถึงบ้านธิตาก็รีบเปิดประตูพาเฟรมเข้าไปในบ้านโดนไม่รอคนขับรถส่วนตัวเลย ธีร์ลงจากรถแล้วเดินตามทั้งสองเข้าไปในบ้าน

"มาแล้วค่าาา" ธิตาพูดยิ้มๆก่อนจะพาเฟรมไปนั่งข้างคุณแม่ของธีร์

"มากันแล้วหรอ แม่กำลังให้ป้านิดจัดโต๊ะพอดีเลย"

"สวัสดีครับ"

เฟรมยกมือไว้ผู้ใหญ่ทั้งสองที่นั่งอยู่โดยไม่รู้ว่าอีกคนเป็นใคร

"พี่เฟรมนี่แม่ของธิตาค่ะ ส่วนนี่พี่เฟรมแฟนพี่ธีร์ค่ะแม่ ธิตาแสกนแล้ว ผ่าน คิกๆ" 

สาวน้อยธิตาบอกกับแม่ตนเองทำเอาคนฟังอย่างเฟรมถึงกับต้องเกาท้ายทอยอย่างเก้อเขิน โดยมีผู้ใหญ่ทั้งสองนั่งมองยิ้มๆ

"เฟรมมาให้แม่กอดหน่อยสิ"

"ครับ" 

เฟรมค่อยๆขยับเข้าไปกอดคุณหญิง ความอบอุ่นแผ่ซ่านมาถึงหมาน้อยที่กำลังโดนกอด

"ขวัญเอ๊ยขวัญมานะลูก กลับมาร่างกายแข็งแรงเหมือนเดิมสักที แม่เป็นห่วงมากเลยรู้มั้ย เจ้าธีร์ก็ไม่ยอมบอก" 

คุณหญิงกอดปลอบเฟรมอย่างอ่อนโยน เธอยกมือลูบหัวเฟรมเบาๆ เฟรมได้แต่ยิ้มอย่างมีความสุขที่คุณหญิงยอมรับตนเอง

"ขอบคุณมากนะครับ" เฟรมบอกขอบคุณออกมาจากใจจริง

"แม่ครับเมียผม กอดนานไปแล้วนะครับ" 

ธีร์ที่เดินมานั่งข้างอาตัวเองตั้งแต่เฟรมกอดกับคุณหญิงก็ขัดขึ้นเบาๆเมื่อแม่ตนเองกอดเฟรมไม่ยอมปล่อยสักที พอธีร์ขัดถึงยอมผละออกมา

"หวงน้องเฟรมสมคำล่ำลืมจริงๆเลยนะธีร์" อารัตน์แซวยิ้มๆ

"พี่ธีร์ผู้หวงเมีย" 

ธิตาได้ทีก็ล้อธีร์ใหญ่ จนพี่ชายต้องส่งสายตาดุๆปรามถึงอย่างนั้นสาวน้อยก็ไม่ได้กลัวเลยสักนิด

"เฟรมก็ลูกแม่อีกคนทำไมจะกอดไม่ได้ ใช่มั้ยจ๊ะเฟรม" คุณหญิงถามเฟรมยิ้มๆ เฟรมก็พยักหน้าตอบกลับยิ้มๆเช่นกัน

"ใช่ครับ"

"ธิตาไปตามคุณพ่อกับคุณลุงลงมาหน่อยสิจ๊ะ"

"ได้ค่ะ" สาวน้อยตอบรับคำคุณป้าก่อนจะขึ้นไปตามคุณพ่อกับคุณลุงที่ขึ้นไปคุยงานที่ห้องทำงาน

"ถึงเวลาที่เราต้องคุยกับแบบจริงจังสักทีนะ" คุณหญิงลูบหัวเฟรมพร้อมกับบอกยิ้มๆ

"คุยเรื่องอะไรหรอครับ?"

"เดี๋ยวก็รู้จ๊ะ"

เฟรมได้แต่มองหน้าทุกคนอย่างงุนงง คุณหญิงทั้งสองก็เอาแต่ยิ้ม ส่วนธีร์ก็กระตุกยิ้มเท่ๆมาให้เฟรม สักพักคุณพ่อของธีร์และธิตาก็เดินลงมา

"เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะ"

พอทุกคนนั่งเรียบร้อยคุณพ่อของธีร์ก็เปิดประเด็นขึ้นมา ยิ่งทำให้เฟรมงงแตกเข้าไปใหญ่

"พ่อให้อาทั้งสองแวะไปคุยกับแม่ของเฟรมก่อนจะบินกลับมาเมืองไทยในเรื่องที่จะขอให้เฟรมได้คบกับธีร์"

เฟรมได้ยินเรื่องที่คุณพ่อของธีร์พูดก็ถึงกับตกใจและดีใจไปพร้อมๆกัน

"อาไปขออนุญาตคุณแม่ให้แล้วนะ คุณแม่ไฟเขียวให้แล้ว ต่อไปก็อยู่ที่เราจะทำให้ท่านเห็น"

อาประวิทย์บอกกับทั้งสอง ธีร์จึงลุกมานั่งข้างเฟรมที่นั่งอยู่ระหว่างแม่ตนเองกับธิตา ธีร์จับมือเฟรมมากุมไว้เบาๆ

"พี่เค้าสารภาพทุกอย่างกับแม่แล้วนะลูกให้อภัยพี่เค้าได้รึเปล่า" 

เฟรมเงยหน้าขึ้นสบตากับธีร์ที่มองมาที่ตนอยู่ก่อนแล้ว ธีร์บีบมือเฟรมเบาๆอย่างต้องการคำตอบจากปากเฟรมอีกครับ เฟรมให้อภัยธีร์ตั้งแต่วันนั้นแล้ว

"ครับ ผมให้อภัยธีร์ครับ" เฟรมบอกเบาๆพร้อมกับหันไปมองคุณหญิงเพื่อยืนยัน

"ต่อไปก็ดูแลเมียดีๆล่ะ หายอีกพ่อจะไม่ช่วยตามกลับให้แล้วนะ" คุณพ่อยังคงทำหน้าดุเหมือนเดิมแต่เฟรมก็ไม่ชินสักที

"คนนี้สัญญาจะดูแลอย่างดีครับ จะไม่ยอมให้หายไปไหนอีก จะรักษาและปกป้องไว้ด้วยชีวิต" 

ธีร์มองหน้าเฟรมอย่างจริงจังและพูดออกมาอย่างหนักแน่นในคำพูดจนเฟรมเขินหน้าแดงนะเรื่อ

"ต่อไปนี้มีอะไรให้หันหน้าเข้าคุยกันนะลูก อย่าหนีปัญหาอีก ปรับความเข้าใจกันถ้ามันหนักหนาก็แค่ถอยออกมาคนล่ะก้าวแล้วปรับตัวเข้าหากันใหม่"

"ครับ/ครับ" ธีร์กับเฟรมขานรับพร้อมกัน

"แต่งวันไหนบอกอาดินะ" อารัตน์แซวยิ้มๆ

"คงต้องรอเฟรมเรียนจบก่อนค่อยว่ากันอีกที ถ้าอยากแต่งก็บอก แต่สำหรับผมแค่อยู่ด้วยกันไปตลอดก็พอแล้ว"

"ผมก็เหมือนกันครับ ขอบคุณคุณแม่และคุณพ่อมากนะครับที่ให้ผมได้คบกับธีร์" ทั้งสองขยับไปนั่งลงข้างล่างและกราบตักขอบคุณคุณพ่อกับคุณแม่

"แค่ลูกทั้งสองมีความสุขก็พอแล้ว ต้องเชื่อใจกันให้มากๆนะลูกอย่าเชื่อแค่ที่ตาเห็นโดยยังไม่ได้ถามอีกคน " คุณแม่ยิ้มให้ทั้งสองคนก่อนจะกอดทั้งสองไว้

"ครับแม่"

"ขอบคุณคุณอาด้วยนะครับ" ธีร์และเฟรมยกมือไว้ขอบคุณคุณอาทั้งสอง

"เย้ แฮปปี้แบบนี้ต้องมีปาร์ตี้ฉลอง!!" ธิตาพูดออกมาอย่างตื่นเต้น

"อยากจัดที่ไหนก็บอก พ่อจะจัดให้ ปาร์ตี้ใหญ่ต้อนรับลูกสะใภ้ หึหึ" 

คุณพ่อกระตุกยิ้มหล่อๆเหมือนที่ธีร์ชอบทำมาให้ทั้งสอง เฟรมถึงกับเขินไปกับคำพูดคุณพ่อจนต้องหันหน้ามุดไหล่ธีร์ ร่างสูงก็เอามือโอบไหล่ไว้ยิ้มให้พ่ออย่างพอใจ

"ว้าว งานนี้สนุกแน่ คุณพ่อคุณแม่อย่างเพิ่งรีบกลับนะคะ" ได้ทีธิตาก็หันไปอ้อนพ่อกับแม่ตนเองให้อยู่ปาร์ตี้ต้อนรับเฟรม

"ไปทานข้าวกันเถอะ" 

คุณแม่ชวนทุกคนจึงย้ายไปที่โต๊ะอาหาร สำหรับอาหารมื้อนี้เต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ

ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไงทั้งสองก็พร้อมที่จะจับมือเดินไปด้วยกัน...

THE END

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว