ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2560 12:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3
แบบอักษร

"เจ็บ ! " อลิส

 

ฉันเผลอพูดเสียงดังจนเอลลูญ์เขาได้ยิน.....จู่ๆเขาก็มุ้งตรงมาหาฉันด้วยท่าทางเป็นกังวลจากนั้นเขาก็จับมือฉัน....แล้วดูแผล.....คือเอลลูญ์นายจะเป็นห่วงอะไรฉันนักหน่าก็แค่นิ้วปาดแผลนิดเดียวเอง.....ถ้าจะให้พูดคือในโลกก่อนฉันไม่เคยทำอาหารถ้าจะให้พูดคือความจริงฉันทำอาหารไม่เป็นค่ะ....ความจริงแค่กำลังหัดทำอาหารอยู่ค่ะเสียใจT_T ค่ะทำไมกันน่า...ทำไมฉันถึงทำอาหารไม่เป็นแต่เรื่องอื่นดันทำได้ดีเลิศกันนะ...จู่ๆเอลลูญ์เขาก็พูดขึ้นมาค่ะเสียงของเขายิ่งฟังยิ่งนุ่มนวลมันทำให้หัวใจของฉันสั่นคลอนไม่เป็นจังหวะฉันแถบจะเก็บอารมณ์ของตัวเองไม่อยุ่แล้วค่ะอย่าทำสายตาแบบนั้นมันยิ่งจะทำให้ฉันอยากทำให้นายเป็นของฉันทุกๆอย่างของนายต้องการเป็นของฉัน...ไม่ไม่ไม่อลิสเราอย่าพึ่งทำสิตั้งสติก่อน....ก่อนอื่นต้องทำตามแผน...ใช่เราต้องทำตามแผนเหลือแค่รอช่วงเวลานั้นเท่านั้นเอลลูญ์นายเสร็จฉันแน่ถึงเราจะเป็นคู่หมั่นแล้วไงฉันไม่สนขอแค่นายเป็นของฉันคนเดียวก็พอแล้ว หึ..หึ....หึ

 

"อลิสเธออย่าฝืนทำอาหารเลยขืนทำต่อเดี๋ยวเธอได้แผลเพิ่มอีกแน่"เอลลูญ์

 

"ขอโทษ....ความจริงข้าไม่เคยทำอาหารมาก่อนนะ"อลิส

 

"ไม่เป็นไร...เรื่องแค่นี้เดี๋ยวข้าสอนเอง"เอลลูย์

 

หลังจากที่เอลลูญ์เตือนฉันเขาก็จ้องฉันอยู่ห่างๆ....เอ่อคือเอลลุญ์เป็นห่วงขนาดนั้นทำไมนายไม่มาทำเองละ....ช่างเถอะใช้เวทย์ละกัน....เพราะเวลามันจะ 2 ทุ่ม แล้ว พอฉันใช้เวทย์ผ่านไป 15 นาที อาหารก็เสร็จหลังจากนั้นเอลลูญ์เขาก็มาดูอาหารของฉันแล้วพูดด้วยความลังเล 

  

"น่าจะทานได้นะเธอคงจะทำสลัดสินะ"เอลลูญ์

 

"ข้าไม่รู้ข้าก็แค่เอาผักไปต้มเองนอกนั้นแค่ใช้เวทย์นะ"อลิส

 

"สมแล้วที่เป็นเธอถนัดแค่เรื่องพวกนี้ส่วนเรื่องอาหารคงไม่เคยทำสินะเฮ้อ"เอลลูญ์

  

เอลลุญ์นี้นาย...เวทนาฉันสิใช่สิฉันมมันผู้หญิงไม่เอาไหนอาหารก็ทำไม่เป็น....พอฉันตักอาหารที่ข้างในมือทั้งผัก..ผลไม้....รวมไปถึงเนื้อจนเสร็จ....ฉันกำลังจะหันหลังเพื่อหยิบอาหารไปไว้ที่ดต๊ะอาหารจู่ๆเอลลุญืเขาก็มากอดฉัน....นี้นายเป็นอะไรกันแน่ฉันชักจะเดานิสัยนายไม่ค่อยได้แล้วนะเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายสรุปนายเป็นอะไรกันแน่...เฮ้อหลังจากที่เขากอดฉันจนนานทำให้ฉันเขินจนทำอะไรไม่ถูก...ใค.....ใครมันจะไปยอมกันละ....ใครมันจะยอมโดนรุกฝ่ายเดียวกันละ...หลังจากนี้นฉันก็คลายมือที่เขากอดฉันพร้อมกับเลียใบหูอยุ่ในขระนั้น....ฉันหันหน้าหาเขาพร้อมประกบปากตอนนี้เรียกได้ว่าพวกเรากำลังจูบกัน.....แต่นี้มันครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะที่เราไม่ได้จูบกันนาน...ขนาดนี้หลังจากนั้นเอลลูญ์เขาก็ถอนจูบแน.....ใบหน้าของเขาตอนนี้เรียกได้ว่าแดงอย่างกับมะเขือเทศแดงสดใบหน้านั้นอยากเก็บใว้ถ้ามีกล่องถ่ายรูป..ฉันคงถ่ายใบหน้านั้น...แล้วแต่ดันไม่มีค่ะ ใบหน้าของเขา _//////_ เอลลุญืถึงนายจะทำหน้าเฉยๆแต่หน้านายมันแดงมากแล้วนะ.....ไม่นานนักฉันก็เอาสลัดผักผลไม้รวมถึงเนื้อเสริฟที่โตะ.....โต๊ะทานอาหารเป็นแบบนั่งได้ 5 คน เป้นไม้ชั้นดีค่ะทั้งเก้าอี้และก็โต๊ะพอพวกเราทานอาหารจรเสร็จ 

  

ผ่านไปประมาณ 25 นาที

 

พอพวกเราทานอาหารเสร็จฉันเอาจานไปล้างค่ะพอล้างจานเสร็จฉันก็ไปอาบน้ำโดยทันที....บอกตรงๆน้ำแร่นี้นะดีต่อสุขภาพมากเลยค่ะพออาบน้ำจนเสร็จฉันก้ใส่ชุดนอนหลังจากนั้นก็โน้มตัวลงแล้วก็หลับไป

ส่วนเอลลูญ์อีกแล้วเหรอเนี้ยโดนกอดอีกแล้วหัวใจของฉันมันเต้นไม่เป็นจังหวะเอาซะเลยความรู้สึกนี้มันช่างวิเศษทั้งความอบอุ่นจากคนที่เรารักมันเป็นแบบนี้เองเหรอ

 

รุ้งเช้า

 

พอฉันตื่นขึ้นมาก็รีบอาบน้ำแต่งตัวค่ะอาหารวันนี้ฉันคงทานได้ไม่ค่อยมาก....ยังกังวลเรื่องที่ฉันทำเมื่อคืนอยู่เลย.......แต่ยังไงก็ช่างเถอะแต่ว่านะเมื่อคืนเขากอดฉันแน่นเมื่อคืนฉันแถบจะไม่ได้หลับเลยแหละค่ะฉันในตอนนั้นเรียกได้ว่าเก็บอาการเขินอายไม่อยู่หัวใจมันเต้นระรั่วจนไม่เป็นอันจะทำอะไรเลยฉันในตอนนั้นเรียกได้ว่าดูอ่อนไหวง่ายเลยแหละค่ะยังไงก็ช่างแต่ตอนนี้ฉันมาถึงโรงเรียนแล้วค่ะ

 

พอมาถึงก็เห็นผู้ชายในโรงเรียนจ้องฉันด้วยสายตาหื่นกระหายไม่ค่อยชอบซะด้วยไอ้สายตาหื่นๆของพวกแกถ้าเป็นเอลลูญ์คงจะดีซะกว่าพอเดินไปจนถึงริมน้ำไม่นานก็เห็นตึกเรียนอาคาร 1 สำหรับห้อง S แล้วฉันเลยเดินไปเรื่อยๆจนมาถึงแล้วขึ้นไป

 

ไม่นานก็มาถึงห้องเรียนพอสังเกตที่นั่งใกล้ๆกับริมหน้าต่างก็รีบไปนั่งทันทีแล้วก็หลับทันทีเลยก็แหมคนเค้าไม่ได้หลับเพราะใครก็น่าจะรู้กันแล้วนะ

 

ผ่านไป 3 ชั่วโมง

 

ไม่นานคาเอลก็เดินจนมาถึงห้องเรียนกำลังจะพูดสิ่งที่สำคัญที่เขาลืมไปสนิทตั้งแต่เมื่อวานใช่สิ่งสำคัญนั้นก็คือเขาลืมเลือกหัวหน้าห้องของชั้นเรียน

 

ไม่นานเอลิเซียที่นั่งฝั่งซ้ายข้างๆอลิสก็พยายามปลุกเธอให้ตื่นอย่างรีบร้อนก่อนที่คาเอลจะพูดเสียอีกไม่นานอลิสก็ตื่นขึ้นมา

 

"ใครกันน่ามารบกวนเวลานอนของข้ากันเนี้ย....ก็ว่าใครที่ไหนเอลิเซียเองเหรอเมื่อสักครู่ข้าต้องขออภัยด้วยที่พูดเช่นนั้นไป"อลิส

 

"ไม่เป็นไร....อลิสอาจารย์คาเอลจะพูดเรื่องสำคัญ......ตั้ง....ใจ....ฟัง"เอลิเซีย

 

เธอยังมาดตามสเต็ปของสาวขี้อายและสาวพูดน้อยอยู่สินะถ้าเราเป็นผู้ชายละก็เธอคงเสร็จเราไปนานแล้วเอลิเซียเธอเป็นผู้หญิงที่ขี้อายและเงียบก็จริงแต่ว่าเธอก็ถือว่าสวยและน่ารักมากเลยที่เดียวด้วยผมสีม่วงที่ยาวงามนั้นบวกกับดวงตาสีม่วงอ่อนนั้นอีกไหนจะผิวพรรณที่อมชมพูผุผ่องนั้นหน้าอกคัพของเธอก็พอเหมาะไม่ใหญ่จนเกินไปก็เธอมีหน้าอกคัพ B ละนะต่างจากเราที่ควบคุมร่างกายลำบากเพราะมีหน้าอกคัพ C เหมือนแม่ตัวเองเป๊ะเลย

 

พอหันไปมองฝั่งซ้ายที่ริมหน้าต่างเอลลูญ์ก็นั่งแบบขอไปทีสีหน้าของคุณเธอบ่งบอกว่าเมื่อไหร่จะเริ่มเนี้ยเดียวทนไม่ไหวทำลายห้องนี้ซะเลย

 

ไม่นานอาจารย์ก็เริ่มพูดขึ้นมา

 

"เออคือทุกคนคือเมื่อวานนี้อาจารย์ลืมบอกไปว่าเราจะต้องเลือกหัวหน้าของและรองหัวหน้าห้องมีใครจะอาสาไหมครับ "

 

พอฉันหันมามองเอลิเซียเธอทำสายตาบ่งบอกว่าฉันจะต้องเป็นเท่านั้นนี้เธอจงใจจะแกล้งฉันเหรอเอลิเซียเอาไว้ฉันจะแกล้งคืนที่หลังแน่ค่อยดู

 

"อาจารย์คาเอลค่ะหนู......ขออาสา.....อลิส....โนร่า....แคลร์...ค่ะ"เอลิเซีย

 

นั้นไงว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้.....นี้ส่วนเพื่อนในห้องคนอื่นก็เห็นด้วยทำไมโชดชะตาถึงเล่นตลกกับฉันอย่างนี้กันค่ะ

 

"อาจารย์คาเอลครับผมขอเป็นรองหัวหน้าห้องครับ"เอลลูญ์

 

"ถ้างั้นก็ตกลงตามนี้นะส่วนเอลลูญ์และองค์หญิงครับเดี๋ยวหลังเลิกเรียนมาเจอกับผมที่ห้องพักครูด้วยนะครับ"คาเอล

 

เพื่อนทั้งห้องถึงกับเงียบเลยนี้พวกแกไม่รู้จักฉันจริงๆดิพอพูดขึ้นแค่เนี้ยอ่าวไหงกลับเป็นปกติแล้วไม่ใช่แค่นั้นยัยเอลิเซียยังมากอดฉันอีกหรอเนี้ยฉันเลยเตะขาเพื่อทำให้ยัยนั้นเสียสมดุลระหว่างนั้นก็อุ้มยัยนั้นท่าเจ้าหญิงกลับกลายเป็นว่าใช่ค่ะเสียงกรี๊ดเพื่อนๆต่างพูดในหลายๆอย่างค่ะไม่นานยัยเอลิเซียก็พูดประมาณว่าเธอกล้าดียังไงที่อุ้มฉันท่านั้นถ้าเป็นผู้ชายคงอีกอย่างแต่ถ้าเป็นผู้หญิงขอให้หน้าตาเป็นสาวเท่ห์สักนิดก็ดี

 

โอเคฉันเข้าใจแล้วประมาณว่ายัยนี้คลั้งไคร้สาวเท่ห์ว่างั้นเถอะ

 

ไม่นานซาเอลก็เข้ามาหาฉันแล้วเขาก็เริ่มจีบฉันโดยการรุกฉัน.....ตอนนี้ฉันชิดกับกำแพงแต่เสียใจด้วยจิตสังหารจากเอลลูญ์นี้เยอะมากประมาณว่าหึงแน่ๆไม่นานซาเอลก็โดนเอลลูญ์ใช่เพียงแค่จิตสังหารทำให้ซาเอลลุกไม่ขึ้นไม่นานเอลลูญ์ก็พูดประมาณว่าซาเอลผู้หญิงเขาไม่ชอบก็อย่าพึ่งรุกหนักแบบนั้นสิเดี๋ยวนายจีบไม่ติดหรอกพอพูดเสร็จซาเอลก็ไปนั่งที่

 

ว่าแต่เอลลูญ์นายจะซึนเดเระไปถึงไหนกันหึงก็บอกเถอะไม่นานอาจารย์คาเอลก็พูดขึ้นมา

 

"ทุกคนในอีก 5 เดือนพวกเราจะร่วมแข่งประลองกันยังไงก็คว้าชัยชนะมาให้ได้ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะครับถือว่าพวกเราทำสุดความสามารถแล้วกัน "คาเอล

 

พูดเสร็จอาจารย์คาเอลก็ออกไปโดยทันที

 

ฉันเลยออกจากห้องเรียนไปเพื่อไปหาวิชาเสริมสำหรับการเรียนใช่แล้ววิชาที่ฉันจะเลือกคือนักรบมังกรทมิฬและอาชีพลับหลายอาชีพพร้อมกับไปเรียนทุกธาตุตามที่อาจารย์คาเอลบอกไว้ก็ฉันดันมีคุณสมบัติที่เรียนทุกธาตุนี้น่าพอเลือกได้แล้วก็ไปหาอาจารย์ที่สอนเสริมทันทีแต่ว่านะเอลลูญ์นายจะมาเรียนนักรบมังกรทมิฬทำซากอะไรยะวิชานี้เขาให้ผู้หญิงเรียนกันนะยะ

 

พอเดินไปสักพักก็เห็นตึกที่สูงมากๆความจริงไม่สมควรเรียนว่าตึกหรอกเพราะมันเป็นหอคอยประมาณ 12 ชั้นได้เลยแหละรอบๆก็มีต้นไม้ที่ใหญ่เอามากๆสูงประมาณ 2 เมตร พอมองไปอีกทางก็เห็นแหล่งน้ำข้างๆก็มีดอกไม้ที่มีสีสันสวยสดงดงามฉันเลยเดินเข้าไปพอมาถึงปากทางเข้าก็ต้องแตะที่หน้าประตูว่าผ่านไหมอีกไม่นานผลก็ปรากฏคือฉันผ่านแต่ที่แปลกใจคือพลังฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอคือฉันต้องไปเรียนที่หอคอยชั้น 1-12 เลยไม่นานเอลลูญ์ก็ทำเหมือนฉันแต่เขาไหงเขาได้ชั้นที่ 12 ละผู้ชายเขาเรียนไม่ได้ไม่ใช่เหรอ แต่พอดูดีๆคือหมอนี้ต้องเรียนชั้นนี้....นี้ฉันต้องเรียนกับเอลลูญ์ตั้งแต่ชั้น 1-12เลยเหรอยังไงก็ช่างก่อนละกัน

 

ไม่นานประตูก็เปิดออกฉันและเอลลูญ์เลยเข้าไปก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งยื่นข้างๆกับผู้หญิงผมสีเหลืองแถมเธอยังทำท่าน้อยใจเขาอีกต่างหากไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงที่พวกเขาพูดเพราะประสาทรับรู้เสียงของฉันรับรู้แม้กระทั้งเสียงที่เบามากก็ตามที

 

"อลิเซียผมขอโทษอย่างอนขนาดนั้นเลยน่า"ชายหนุ่ม

 

"เชอะ......ก็ได้ยูครั้งหน้าถ้าทำแบบนี้อีกเค้าโกรธจริงๆนะแล้วก็อย่าให้รู้ละว่าแอบไปเที่ยวบาร์อีกไม่งั้นตาย"อลิเซีย

 

"จ้าๆเค้าจะไม่ทำเพราะงั้นหายโกรธเถอะนะที่รัก"ยู

 

"ก็ได้ๆ......เอ่อคือยูเค้าลืมบอกไปเลยอีกไม่นานยูก็จะได้เป็นพ่อคนแล้วเพราะงั้นทำตัวดีๆละ"อลิเซีย

 

"ครับๆ"ยู

 

ไม่นานทั้งคู่ก็หันไปมองทางพวกเรา

 

"เออยูฉันว่าเรามีนักเรียนมาสมัครเรียนนะจะรับดีไหม"อลิเซีย

 

"แล้วแต่อลิเซียเลยผมยังไงก็ได้" ยู

 

ไม่นานพวกเขาก็มาหาพวกเราผู้หญิงที่ชื่ออลิเซียเธอมีผมสีเหลืองยาวงดงามมากดวงตาทั้งคู่ของเธอค่อนข้างงดงามเลยที่เดียวมันเป็นสีตาออกไปทางสีเขียวเธอมีผิวพรรณที่ขาวเนียนไม่ใช่แค่นั้นเธอสวมใส่ชุดเกราะสีเงินส่วนผู้ชายอีกคนที่เธอเรียกว่ายูเขามีผมสีน้ำตาลที่งดงามมากดวงตาของเขาดูมีเสน่ห์ดึงดูดผู้หญิงเลยก็ว่าได้ดวงตาสีทะเลเขาใส่เสื้อผ้ายังกับจอมเวทย์เลยแหละ

 

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงตัวพวกเราพอชายคนนั้นที่ชื่อว่ายูเห็นฉันถึงกับบอกอลิเซียให้รับฉันเข้าโดยทันที

 

"หมายความว่าไงยู"อลิเซีย

 

"คือเด็กคนนี้เธอชื่อ อลิส โนร่า แคลร์ ซึ่งเป็นองค์หญิงลำดับที่ 1 ของอาณาจักรแห่งนี้หรือก็คือฝ่าบาทเคยกล่าวไว้ครั้งหนึ่งในช่วงที่อลิสยังเป็นเด็กทารกอยู่เลยเขาบอกว่าให้ผมช่วยสอนลูกคนแรกของพวกเขา....นอกจากนี้ยังบอกให้ภรรยาของผมหรือก็คือเอลิเซียต้องสอนองค์หญิงลำดับที่ 1 ด้วยกันนะ" ยู

 

"ทำไมไม่บอกกันเล่า.....กะว่าจะได้แกล้งองค์หญิงสักนิดก็ดี"อลิเซีย

 

"นี้อลิเซียนิสัยชอบขี้แกล้งยังไม่หายอีกสินะยังไงก็ช่างเถอะ"ยู

 

"องค์หญิงท่านจะเรียนเสริมในวันไหนขอรับทางเราจัดให้ได้"ยู

 

 "คือว่าเราอยากจะเรียนตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันพุธนะและก็อยากเรียนอาชีพลับรวมถึงเรียนทุกธาตุแม้แต่ธาตุลับก็ตาม"อลิส

 

"ท่านมาที่หอคอยแห่งนี้นับว่าโชดดีคือความจริงข้าเป็นผู้ฝึกสอนตามที่ท่านกล่าวมาครับ"ยู

 

"งั้นเราก็ไม่ต้องเสียแรงไปลงทะเบียนเสริมต่อสินะ"อลิส

 

"ถูกต้องตามนั้นครับองค์หญิงที่นี้เป็นสถานที่ฝึกสอนพิเศษเท่านั้นคนที่จบสอนเสริมจากที่นี้มี%จบแค่ 30% เท่านั้นครับแต่ที่นี้ก็มีหลายสายให้เลือกเช่นกันว่าแต่ชายคนนั้นใช่ไอ้เด็กเอลลูญ์ตัวน้อยรึเปล่าครับ"ยู

 

"เออ....อย่ามาทำจำกันไม่ได้นะเฟ้ยไอ้เจ้าบ้ายู ! "เอลลูญ์

 

"เอลลูญ์เจ้ารู้จักกับอาจารย์ยูด้วยหรอ"อลิส

 

"ก็ต้องรู้จักสิก็หมอนี้แหละที่ดันปล่อยข้าไว้ในเกาะร้างจนข้าต้องเอาชีวิตรอดด้วยการฆ่ามอนเตอร์กินเป็นอาหารไปวันๆจนมาเจออาจารย์จูนันเขาคอยช่วยเหลือข้ามาตลอดอีกทั้งยังถ่ายทอดวิชาให้ข้าอีก"เอลลูญ์

 

"ฮ่าฮ่าฮ่า....เอลลูญ์ฉันขอโทษจริงๆคือตอนนั้นฉันรู้สึกเหมือนลืมอะไรสักอย่างจากนั้นก็ช่างมันไปเลยจนปานนี้ไม่รู้ว่าลืมอะไรกันแน่จนนายมาฉันก็นึกออกจนได้ว่าฉันลืมนายไว้ที่เกาะร้างเพื่อเป็นการไถ่โทษฉันจะฝึกสอนนายละกัน"ยู

 

"คุณค่ะอย่า....บอกนะว่าตอนนั้นคุณดันลืมเด็กน้อยที่เปรียบเสมือนลูกแท้ๆของฉันไปวันนี้กลับไปยูตายโทษฐานลืมเขาไว้ตอนแรกถ้าอยู่ที่เมืองก็จะลดโทษให้หรอกนะแต่เล่นไปเกาะร้างยูต้องโดนทำโทษ"อลิเซีย

 

"ม่ายยยย......"ยู

 

ไม่นานพวกเราก็สมัครจนเสร็จสรุปคือเอลลูญ์ได้เข้าเรียนกรณีพิเศษสินะพอเดินออกมาจากหอคอยก็มุ้งตรงไปที่ห้องพักครูเอาตรงๆหอคอยกับห้องพักครูอยู่ใกล้ๆกันเองพอมาถึงอาจารย์คาเอลก็นอนอยู่ในขณะนั้นก็มีผู้หญิงหลายคนแอบจูบเขานะอย่าบอกนะว่าอาจารย์เวลาเผลอหลับดันโดนผู้หญิงจูบก็ว่าเถอะว่าทำไมถึงเห็นรอยจูบที่คอไม่นานเขาก็รู้สึกตัวพวกอาจารย์ผู้หญิงคนอื่นๆอายุประมาณ 20-27 ออกห่างจากเขาไปก่อนที่อาจารย์เขาจะตื่นเพียงเล็กน้อยไม่นานอาจารย์คาเอลก็หันมาทางพวกเราแล้วก็มาใกล้ๆพร้อมใช้บาเรียแถมข้างในยังกั้นคนดักฟังอีก

 

"เอาละมาเข้าเรื่องกันคือหน้าที่ของพวกเธอคือตามเช็ดว่ามีใครส่งงานและไม่ส่งแต่ต้องตามงานคนในห้องนะ"คาเอล

 

"........"เอลลูญ์ อลิส

 

พวกเราเพียงพยักหน้า

 

"งั้นก็เข้าเรื่องสำคัญเลยละกันในงานประลองผมอยากให้พวกเธอระวังตัวหน่อยเพราะว่าจะมีคนจากภายนอกสร้างความวุ่นวายพวกเขาเป็นพวกกบฏกลุ่มของพวกเขาตอนนี้อยู่เขตชายแดนแต่พวกเขาจะทำลายทุกอย่างและทำให้ทุกๆอย่างวุ่นวายไปหมดผมอยากให้พวกเธอช่วยกวาดล้างพวกเขานะ....กลุ่มของพวกเขามีชื่อว่ากลุ่มทมิฬอัคคีนะพวกเขาชอบทำลายเมืองมากยังไงก็ระวังตัวด้วยฆ่าหัวของพวกเขาอยู่ที่ 9,000,000,000K ยังไงก็ตามอย่าพลาดละหัวหน้าชั้นของทุกปีแม้แต่ทุกราชอาณาจักรกำลังตามกวาดล้างพวกกลุ่มกบฏพวกนี้อยู่"คาเอล

 

พออาจารย์คาเอลพูดเสร็จฉันกับเอลลูญ์แค่พยักหน้าตอบเขาก็เข้าใจหลังจากนั้นบาเรียก็คายออกฉันกับเอลลูญ์ก็กลับหอพักกันพอกลับมาถึงฉันรีบทานอาหารจนเสร็จแล้วรีบไปอาบน้ำผ่านไป 1 ชั่วโมงก็รีบนอน

 

รุ้งเช้า

_________________________________________________________________

คือไรลืมบอกไปว่าวันนี้บทที่ 1-3 แก้ใหม่พึ่งออกนะครับ ส่วน บทที่2และ1ที่ทุกคนอ่านไปผมต้องขออภัยคือในส่วนนั้นผมลบ.......แล้วแต่ก็ลบไม่ออกซะทีต้องขอโทษด้วยนะครับตอนนี้เหลือแค่บทที่ 4-5 ครับหลังจากนั้นไรจะเขียนตอนพิเศษก่อนที่ss2 จะเขียนเสร็จนะครับเป็นเนื้อเกี่ยวกับพระเอกหรือก็คือเอลลูญ์นะครับผมขอตัวไปทานข้าวก่อนเอาไว้เดี๋ยวว่างๆจะมาแก้ใหม่....(ไหนจะต้องไปทำงานอีก) ผมต้องขอโทษที่หายไปหลายวันครับ....ความจริงไรแค่เล่นเกมนิดหน่อยแล้วดันน้องสาวมารู้เข้าถึงกับต้องยอมๆ.....แล้วก็ดดนบ่นว่าดองอะไรนักหน่าตั้งสองเดือน....หลังจากนั้นผมก็ต้องยอมจนสุดท้ายก็ต้องมาแก้นิยาย....ดังที่เห็นนี้แหละครับ.....นี้มันน้องสาวหรือแม่ว่ะแต่ในอีกมุกหนึ่งก็อาจจะคิดแบบนี้ว่านี้มันน้องสาวหรือภรรยาว่ะคุมตรูยังกับนักโทษเลย

ความคิดเห็น