June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

81.ไม่เคย​มี​ความแน่นอน​ในความรัก (เสกต่อ)

ชื่อตอน : 81.ไม่เคย​มี​ความแน่นอน​ในความรัก (เสกต่อ)

คำค้น : เสก​ต่อ​

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.2k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 12:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,000
× 0
× 0
แชร์ :
81.ไม่เคย​มี​ความแน่นอน​ในความรัก (เสกต่อ)
แบบอักษร

เสก​ part

21.30 น.

แล้ววันหยุดที่ไม่น่าเบื่อของผมก็หมดไปแล้วกับการพูดคุยกับเพื่อนๆความสุขเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม วันนี้ผมได้เห็นได้รับรู้จากเพื่อนของผมและคนรักของผม

หลังจากที่เพื่อนๆทยอยกันกลับไปช่วงหัวค่ำเป็นต่อคนรักของผมก็ดูหงอยเหงาคงเพราะเป็นต่อเข้ากันได้และเพื่อนผมก็ดูเป็นกันเองกับคนรักผมด้วยนั้นทำให้ผมรู้สึกโล่งใจ

ย้อนไปเมื่อช่วงหัวค่ำหลังจากที่คนอื่นๆกลับไปกันหมดเหลือแต่กรที่ยังอยู่และพอมีเวลาสอนเป็นต่อทำกับข้าวง่ายๆผมก็มีโอกาสได้คุยกับกรเรื่องของเมียไอ้เก่งซึ่งเรื่องนี้

ผมยังไม่ได้บอกเพื่อนคนอื่นๆเรื่องความลำบากใจของไอ้เก่ง

เรื่องมีอยู่ว่าหลังๆมานี่หลังจากที่ฝ่ายเมียไอ้เก่งคลอดลูกเธอก็เปลี่ยนไป​ ฟังจากไอ้เก่งเล่าเธอไม่ชอบให้ไอ้เก่ง มาคลุกคลีกับพวกผมมากเพราะว่าสิ่งที่พวกผมเป็นนั้นทำให้ไอ้เก่งทะเลาะกับเมียมันเรื่องนี้บ่อยครั้ง

ถึงกับยื่นคำขาดว่าให้เลือกเอาระหว่างเมียกับเพื่อน ซึ่งนั่นดูไร้เหตุผลมากๆเลยและเรื่องราวนี้ก็ถูกเล่าให้กรฟังคนแรกด้วยความอึดอัดใจของผม

" ล่าสุดไล่ชินออกเพราะว่าอุ้มลูกของไอ้เก่งสาเหตุเพราะรู้ว่าชินเป็นเกย์​ "

ผมเล่าพร้อมกับส่ายหน้าไปมาและเธอหลุดปากออกมาว่าไม่ชอบเกย์ไอ้กรยังนั่งนิ่งฟังที่ผมเล่าเรื่องราว

"เรื่องแบบนี้มันก็พูดยากนะดูกันต่อไปแต่ถึงห้ามเข้าไปยุ่งนะยังไงมันก็เป็นเรื่องของไอ้เก่งให้มันเคลียร์เองขึ้นถึงยุ่งเดี๋ยวก็จะหาว่าเป็นเกย์ไม่ดีอีก​  "

ไอ้กรบอกแล้วยิ้มแหยๆให้ ผมสงสารไอ้เก่งไหนจะเพื่อนไหนจะเมีย ทำไมถึงไม่ชอบนะทั้งที่เมื่อก่อนตอนรักกันใหม่ๆก็ดูเข้ากันได้ดีกับเพื่อนๆ ไอ้เก่งหวังว่ามึงจะไม่คิดมากนะเพราะตอนนี้ผมรู้มันพยายามทำตัวให้กลางๆอยู่มาเจอเพื่อนบ้าง แต่ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อน​ นี่ถ้าไอ้ต้นกิจรู้คงโวยวายแน่

สองคนนั้นยิ่งไม่ชอบการแบ่งแยกและเหยียดเพศด้วยสิ

" เหม่ออะไร​ "

เสียงเล็กของเป็นต่อถามผมมองไปที่ร่างเพรียวตอนนี้อยู่ในชุดนอนลายกล้วยหอมทั้งชุดดูแล้วก็อดขำไม่ได้

นึกยังไงถึงเอามาใส่​ ร่างเพรียวขยับขึ้นเตียงมาคลานมาโน้มตัวยื่นหน้ามาส่องดูหน้าจอไอแพดที่ผมเปิดทิ้งไว้

แต่ผมกลับเหม่อลอยคิดเรื่องไอ้เก่ง

" ดูอะไรครับ​ " เป็นต่อถามพร้อมกับเอียงคอลงนิดนึงแก้มเนียนใสลอยอยู่ใกล้ๆริมฝีปากผม

เอ๊ะ! แปลกๆเจตนาคืออะไรนะที่ทำแบบนี้ผมพยายาม กลั้นยิ้มอดขำไม่ได้​  ลองทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อีกหน่อยละกัน

" โหสวยจัง​ "

เป็นต่อมองภาพหน้าจอที่เป็นทะเลแล้วร้องออกมาเบาๆ แต่แก้มใสนั่นเหมือนจะขยับขึ้นมาอีกตอนนี้แทบจะชิดกับปลายคางผม แต่ผมก็ยังเฉยๆ

" ไอ้พี่เสกหอมหน่อย​ "

เป็นต่ออ้อนออดเสียงหวานพลางเอาแก้มมาชนกับริมฝีปากผมนั่นทำให้ผมหลุดขำออกมา

ในที่สุดก็เผยว่าอยากให้ทำผมอะไรน่ารักน่าชังจริงๆ แล้วผมก็กดจมูกลงที่แก้มเนียนนั้นเบาๆสูดเอาความหอมจางนั้นเข้าปอด

" อ่าหอมจัง​ " ผมพึมพำออกมา​ แล้วก็ดึงร่างเพรียวลงมานอนหนุนตักมือหนาลูบดึงเส้นผมนุ่มเล่นเพลินมือ

แล้วเป็นต่อก็หยิบไอแพดผมขึ้นไปกดๆหน้าจอที่ผมค้างไว้ผมกำลังหา​แพ็คเก็จ​ทัวร์​ให้เกด​ ตาม​ที่​บอกไว้​

" จะไปเที่ยวไหนหรือครับ​ "

" ให้เกดน่ะ​ " ผมตอบเป็นต่อพยักหน้าอิมๆ

" แล้วนี่ต่ออยากไปเที่ยวไหนมั้ย​ "

ผมถามเพราะผมเองก็จะหาโอกาสพาเป็นต่อไปเที่ยวเหมือนกันแต่รอให้เรื่องราวยุ่งๆพวกนี้ผ่านไปก่อน เป็นต่อส่ายหน้าไปมาบนตักผม

" ไม่อยากไปอยากอยู่กับไอ้พี่เสก​ "

" เราก็ไปด้วยกัน​ "

ผมบอกร่างเพรียวขยับตัวลุกขึ้นทำตาโต​

" จริงๆหรอ​ "

" เอาไว้ให้หายดีเคลียร์งานก่อนคิดไว้ล่ะกันว่าอยากไปที่ไหน​ "

ผมบอกแล้วก็ได้รับรางวัลใหญ่เป็นจุมพิตที่นุ่มนวลบริเวณหน้าผาก​  เป็นต่อมองหน้าผมเหมือนจะพูดอะไร

" มีอะไร​ " ผมถาม

" ไอ้พี่เสก​เอ่อ... เอ่อ... พรุ่งนี้ท่านรองกับเกดชวนผมไปซื้อของเป็นเพื่อน​ "

นั่นไงมีจริงๆด้วย​  แม่ผมด้วยงั้นหรอน่าแปลกใจแฮะ

แต่คงไม่มีอะไรน่าห่วงมั่งมองที่เป็นต่อยังทำหน้ากังวลใจอยู่

" ทำไมไม่อยากไปหรอเดี๋ยวบอกแม่ให้​ "

ผมบอกพลางหยิบมือถือขึ้นมา

" อยากไปท่านอุตส่าห์ชวน​ " เป็นต่อบอกเสียงแผ่วๆ

แล้วผมก็บอกให้เป็นต่อหยิบกระเป๋าตังค์ที่วางอยู่อีกมุมของหัวเตียง​ หยิบบัตรเครดิตสีดำยื่นให้เป็นต่อทำหน้างง

" เอาไปไว้ใช้เวลาฉุกเฉิน​ "

" ไอ้พี่เสกไม่เอา​ "

นั่นไงเป็นอย่างที่คิดไว้เป็นต่อไม่ค่อยเรียกร้องอะไรจากผมเลยตั้งแต่คบกันมา

" อย่าปฏิเสธไม่งั้นโกรธ​ "

ผมบอกแล้วทำสีหน้าจริงจังจนเป็นต่อรับไปทำหน้างอๆเหมือนโดนบังคับแต่ก็บอกขอบคุณเสียงเบาๆ

ผมก็อธิบายเพิ่มเดิมว่าเราเป็นแฟนกันแล้วอนาคตต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอีกนานเรื่องแบบนี้ก็ควรพูดคุยกันตรงๆ และมันเป็นสิ่งที่ผมให้ได้ไม่ลำบากอะไร เงินส่วนนี้ก็เป็นเงินส่วนตัวของผม

" ในนี้มีเงินเท่าไหร่ครับ​ "

ทันทีที่ผมอธิบายจบเป็นต่อก็ถามขึ้นยกยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ผม

" ก็ Unlimited "

เป็นต่อทำหน้าตกใจเมื่อได้ยิน

" ทำแบบนี้เปย์แบบนี้กับแฟนทุกคนรึเปล่า​ "

ร่างเพรียวถามตวัดตาก้อนพลางขยับตัวไปนั่งพิงหัวเตียงข้างๆผม

" ไม่นะต่อคนแรก​ "  ผมตอบพลางทำท่าพยายามนึก

" แล้วกระเป๋า LV ราคา6หมื่นล่ะครับ​ " เป็นต่อถาม

" หะเห้ ... รู้ได้ไง " ผมถามตาโต​

" ผมมีสปาย​ "  เป็นต่อบอกยิ้มๆ

ผมก็เลยเล่าเรื่องกระเป๋าใบนั้นให้ฟังผมซื้อให้แฟนคนเก่าตอนคบกันจริงๆผมเป็นคนที่ทุ่มนะครับเวลาคบใคร เพราะผมถือว่าเป็นการตอบแทนจนบางครั้งก็เป็นข้อเสียไปเลย

"  ต่อไปนี้จะมีแค่เราครับไอ้พี่เสกไม่ต้องกลัวผมจะควบคุมเอง​  " เป็นต่อบอกยิ้ม​หวาน​แหว​ให้ผม​

" น่ากลัวจังบี1 "

ผมบอกยิ้มๆพลางเอามือจับกางเกงนอนเป็นต่อขึ้นมายิ้มๆ

" น่ารักปะ​ ชุดนอนลายกล้วยหอมบีมซื้อให้ของขวัญ วันเกิด​ "

เป็นต่อพูดอวดผมก็พยักหน้าเออ​ออเห็นชอบแต่ก็กลั้นยิ้มไว้

" นึกว่านอนอยู่แถวตลาดไท​ "

ผมเอ่ยยิ้มๆ​ได้ยินเสียงบ่นขมุบขมิบจากปากเล็กนั่น

แถมยังมองผมค้อนขวับก่อนจะล้มตัวลงนอน

งอน.?

ผมก็เลยโน้มขยับตัวลงไปกดริมฝีปากหนาจุมพิตลงไปบนแก้มเนียนอย่างอ่อนโยน

" งอนหรอหื้อ​  "

เป็นต่อหลับตาแต่ขยับตัวขยุกขยิกเอามือแกะมือหนาผมบอกจากไหล่ตัวเอง

แล้วผมก็หอมแก้มหนักๆลงไปอีกครั้ง

" เปล่า "  เป็นต่อตอบลากเสียงยาว​

ผมจึง​เอื้อมมือไปหยิบกำไลเงินอันเก่าที่เป็นต่อเคยใส่แล้วจับข้อมือเรียวขึ้นมาแล้วก็ใส่เข้าไปกดล็อคทันทีเป็นต่อ มองกะพริบตาปริบๆถี่

" มันต้องการเจ้าของเดิม​  " เป็นต่อทำท่าค้าน

" แต่ ... ผมไม่เคยให้อะไรไอ้พี่เสกเลย​ "

ร่างเพรียวเอ่ยเสียงแผ่วๆพร้อมกับยิ้มออกมา

"  แค่อยู่ด้วยกันเหมือนตอนนี้ไปเรื่อยๆก็​พอ​ "

ผมบอกเสียงนุ่ม​ เป็นต่อก็ขอบคุณพร้อมกับยื่นจมูกมาหอมแก้มผมเสียงนุ่มกระซิบเรียกชื่อผม

" พี่เสก​ " ร่างเพรียวเอ่ยเสียงพร่าก่อนที่ริมฝีปากบางได้รูปของตัวเอง​เคลื่อนมาขบเม้นที่ใบหูผมหยอกล้อ

และนั่นทำให้หัวใจผมเต้นแรงขึ้นมาทันที ร่างเพรียวผลักผมลงบนเตียงจากนั้นเราสองคนต่างก็มองตากันและกันอย่างลึกซึ้งดวงตาเรียวปรือ

" พี่เสกให้ผมตอบแทนพี่นะ​  "

ผมส่ายหน้าปฏิเสธทันทีเมื่อแปลความหมายคำว่าตอบแทนนั่น​ออก​ เป็น​ต่อ​เอ่ย​เสียง​อ้อน​ๆ​

เลื่อนมือเรียวล้วงเข้าไปในหัวกางเกงนอนของผม พร้อมกับกดริมฝีปากเรียวลงบนริมฝีปากอุ่นๆผม มือเรียวกอบกุมสัมผัสแกนกายร้อนส่วนล่างผ่านชั้นในเนื้อดี

" อืม​ "   ผมครางในลำคออย่างพึงพอใจ

แล้วร่างเพรียวก็เริ่มไล้ริมฝีปากของตัวเองหยอกล้อไป ริมฝีปากผมจูบที่นุ่มนวลเริ่มร้อนแรง​  เมื่อผมส่งลิ้นร้อน จูบตอบกลับไปทั้งรุนแรงเร่งเร้ามากขึ้น และผมเรียนรู้อีกเรื่องหนึ่งว่าเมื่อผู้ชายสองคนจูบกัน ก็จะแตกต่างจากชายจูบหญิงตรงที่ความดุดันรุนแรงเร่าร้อน​เพราะแสดงความแข็งกร้าว

อารมณ์ดิบของแต่ละฝ่ายซึ่งผมกับเป็นต่อสามารถจูบกันได้นานมากและเป็นต่อเคยบอกผมว่ามันแสดงออกถึงความรักอันดูดดื่มที่มีให้แก่กันอย่างจริงใจ

" อื้ม.. พอก่อน​ "  ร่างเพรียวร้องท้วงเสียงเหนื่อยหอบกับจูบลืมหายใจเมื่อครู่ของผม

" เอาไงต่อดี​  " ผมถามกระตุกยิ้มที่มุมปาก

" หลับตาครับ​  "  ร่างเพรียวสั่งพร้อมกับเอาหมอนใบใหญ่มาปิดหน้าผมไว้​ แล้วโน้มตัวลงไปข้างล่างพร้อมทั้งรูด บ็อกเซอร์ของผมออก​  เมื่อส่วนล่างผมถูกเผย

ผมแอบมองเห็นร่างเพรียวลอบกลืนน้ำลายลงคออย่าง ขัดเขินแล้วเป็นต่อ​ก็​เริ่มขยับนั่งให้ถนัดขึ้น พร้อมกับใช้ฝ่ามืออีกข้างเกาะกุมแกนกายร่วมกับมืออีกข้าง

สภาพตอนนี้​ อุ้งมือบางๆอ่อนโยนจับยึดผิวเนื้อแกนกายได้ที่ของผม​  แล้วก็ออกแรงรูดสาวขึ้นลง

" อืม.. อืม.."

ผมครางเบาๆรู้สึกเสียวซ่านวาบหวาม​ แล้วเป็นต่อก็ส่งเรียวลิ้น.ค่อยๆเลียผิวเนื้อบางๆส่วนบนนั้นเบาๆ

" อูยยยยย ... . "  ผมเริ่มส่งเสียงร้องครางกระเส่า

และร่างเพรียวเองก็เร่งจังหวะลิ้นลากเลียวนไปรอบแล้วรอบเล่าจนรู้สึกถึงความเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย

" อูยยยย เก่งมากเลยครับ.. อูวววว "

ผมเอ่ยเสียงแหบพร่าความตื่นเต้นและเสียวซ่านที่ปะทุอย่างรวดเร็วทำให้ผมถึงกับเกร็งกรามหลับตาแน่น

สองมือยกจับยึดศรีษะของเป็นต่อแน่นเกร็ง

" ชี้ดดด... ต่อ ... ไม่ไหว​  "​

สิ้นเสียงผมเหมือนเป็นสัญญาณให้ร่างเพรียวบรรจง ครอบริมฝีปากบางๆโอบรอบไปที่แกนกายสวมลงไปลึกเข้าไปกว่าเดิมพร้อมกับใช้ลิ้นนุ่มๆดูดเตาะผิวเนื้อมนๆของแกนกายใหญ่เบาๆไปมา

"  อูวววววว.. ไม่ไหวแล้วต่อ​  สะเสียว ... ."​

ผมร้องเสียงหลงต้นขาอันแข็งแรงของผมถึงกับเหยียดเกร็งสองมือที่เคยเกาะกุมศีรษะ​ร่างเพรียวเกร็งแน่น ร่างเพรียวจึงโหมกระหนำการโลมเลียสลับอ้าอมดูดเนื้ออ่อนเตาะลิ้นเร็วขึ้น

"  อูยยยย. ... ซื้ดโอ้วววมะไหว ... "

"  ซี้ดดดด. เร็วๆ... ระเร็วใกล้แล้ว​  "

ด้วยความเสียวซ่านไม่สามารถจะทานทนอีกต่อไปได้ แล้วจึงร่ำร้องเรียกส่งสัญญาณให้เร็วขึ้น ร่างเพรียวจึงโหมแรงโลมเลียดูดดุนแถมเพิ่มแรง กระชับริมฝีปากที่กำลังอ้าอมครอบแกนกายไว้ให้โอบรัดแน่นขึ้น

" อูววว. ไม่ไหว. อื้อ...  "

ไม่ไหวเสียงร้องลากยาวสุดท้าย​ ผมแอ่นสะโพก พร้อมกับอาการกระตุกของแกนกายระเบิดพุ่งพรวดน้ำข้นๆออกมา​ ผมรีบผลักศรีษะเล็กออกจากตรงนั้น​  แต่มือเรียวดึงมือผมไว้และดูดกลืนน้ำรักจนหมด และเคลื่อนตัวขึ้นมาหยิบทิชชู่​ มาเช็ดทำความสะอาดให้ผมบริเวณช่วงล่าง

" เป็นไงบ้างครับ​ " เป็นต่อถามถึงผลงานตัวเองพร้อมกับคลี่ยิ้มน้อยๆออกมา

" เก่งขึ้นไปฝึกที่ไหนมา... หืม.. "

ผมถามเสียงหอบพยายามปรับเสียงหายใจตัวเองให้ปกติ

แล้วโน้มเอี้ยวตัวไปกดจมูกลงที่แก้มเนียนสองครั้งผมรับรู้ถึงความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน มันสุขสมเกินบรรยายจากกิจกรรมเมื่อกี้ที่ผ่านมา แค่ออรัลเซ็กส์ สำหรับผมแค่มองทุกอย่างให้เป็นขั้นตอนของความรักการมอบความสุขให้แก่กัน ผมเองก็ไม่ได้รังเกียจที่จะทำจะมอบให้กับคนรักของผมและเป็นต่อเองก็คงคิดเหมือนผมเช่นกัน

"  ศึกษาเองครับอินเตอร์เน็ตบ้างหนังสือบ้าง​  "

เป็นต่อบอกอายๆและชี้ไปที่ตู้เสื้อผ้าชั้นล่างของผมนิตยสารผู้ชายพวกนั้นสินะที่ผมสั่งซื้อมาจากพี่ตั้ม

และไปค้นเจอได้ไงผมคิดว่าผมซ่อนไว้ดีแล้วนะ

" หนังโป๊ด้วยเหรอ​ " ผมถามยิ้มเป็นต่อพยักหน้าแล้วก้มลงด้วยความอาย

" ไม่เห็นต้องอายผู้ชายใครก็เคยดูกันทั้งนั้น​ "

" ไอ้พี่เสกก็เคยดูแล้วดูบ่อยมั้ยครับ​  "

เป็นต่อถามทำตาปริบ ๆ

" เคยครับแต่ตอนนี้ไม่ดูละปฏิบัติจริงๆดีกว่าและอีกอย่างรับไม่ได้กับเสียงร้องเอิ๊ก​อ๊าก​ๆของอีกฝ่าย​ " ผมตอบยิ้มๆ

" แหมทำไมล่ะครับ "

" มันดูเวอร์เอฟเฟกต์เป็นการตลาดเกินไป "

" อ๋อคิดแบบผู้บริหารสินะครับ  "

เป็นต่อบอกแล้วผมก็ตอบอืมๆทำตาปรือๆคงเพราะ ความง่วงบวกยาแก้ปวดคงออกฤทธิ์

จากนั้นเป็นต่อก็เหมือนรู้จึงพยุงผมไปทำความสะอาด ช่วงล่างในห้องน้ำและคอยถามตลอดว่าเจ็บแผลมั้ย จริงๆก็เจ็บแปลบบ้าง​  ช่วงที่ผมเกร็งตัวแต่ก็ไม่ได้บอกออกไป

แล้วเป็นต่อก็พาผมมานอนจัดแจงผ้าห่มให้เหมือน ผมเป็นเด็ก3ขวบและนอนตะแคงลงข้างๆเอามือเรียวมาพาดที่หน้าอกแกร่งผม​ จากนั้น​ก็ปิดไฟและก็เอามืออีกข้างมากุมประสานกับมือผม

" หลับฝันดีครับ​ "

พูดจบก็จูบแผ่วเบาที่หัวไหล่ผม​ ผมตอบรับอืมๆและเอามือลูบเส้นผมนุ่มนั้นขึ้นลง

ผ่านไปสักพักผมทบทวนเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา ระหว่างผมกับเป็นต่อ​  และได้ยินเสียงหายใจแผ่วๆของ ร่างเพรียวหลับง่ายจริงๆ​ หลับทั้งที่มือยังจับมือผมไว้แน่น

" ขอบคุณนะ​  " ผมเอ่ยเบาๆขอบคุณที่คอยอยู่ข้างๆที่ยอมทนนิสัยเอาแต่ใจไร้สาระของผู้ชายคนนี้ขอบคุณที่เสมอต้นเสมอปลายตลอดมาผมคิดในใจทุกอย่างมันเกิน คำบรรยายที่ผมจะเอ่ยออกมา

" ไอ้พี่เสกอย่าเบื่อผมนะ​ "

เสียงเล็กพึมพำคล้ายกับละเมอออกมา

" เด็กโง่ใครจะเบื่อใครกันแน่​ "

ผมบอกพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นและคืนนี้คงเป็นคืนที่ผมมีความสุขอีกคืน

2 อาทิตย์ผ่านไปชีวิตของผมในแต่ละวันก็เหมือนเดิมๆ หลังจากที่แผลผมเริ่มหายดีพอเดินไปไหนมาไหนได้บ้าง

ผมก็ออกมาดูควบคุมการตกแต่งภายในของบ้านใหม่ คือตึกที่ผมซื้อและการตกแต่งทั้งหมดนั้นเป็นต่อแฟนผม ยังไม่เห็น​ ซึ่งผมบอกว่ารอให้ตกแต่งเสร็จก่อนถือว่าเป็นการเซอร์ไพร์ส​ และเป็นต่อเองก็ไม่ได้รบเร้าอะไรจะดู

รอก็รอส่วนงานที่โรงแรมผมก็จะไปช่วงเช้าและบ่ายก็จะมาอยู่ที่บ้านหลังใหม่นี้

ส่วนเป็นต่อนั้นช่วงนี้พ่อผมดึงตัวไปใช้งาน เพราะตั้งแต่พี่พิมออกไปงานที่ผิดระบบก็ถูกรื้อ ขึ้นมาทำใหม่​ ช่วงที่รอหาเลขาคนใหม่​  เลยทำให้เป็นต่อดูยุ่งๆและสิ่งที่ผมรู้สึกโล่งใจและดีใจมากกว่าเดิมคือเป็นต่อเข้ากันได้ดีครอบครัวผมทั้งพ่อแม่และเกดน้องสาวผมต่างเปิดใจยอมรับเป็นต่อมากขึ้น

จะมีตึงๆหน่อยก็อากงหม่าของผมที่เหมือนจะไม่เห็นด้วย ที่ผมคบกันผู้ชายด้วยกันแต่ยังไงผมกับเป็นต่อก็จะพิสูจน์ให้เห็นค่อยๆเคลียร์ปัญหาไปทีละเรื่อง

บ่ายสามโมงเป็นต่อโทรมาบอกว่ารอผมอยู่ที่มหาลัยเกด ซึ่งวันนี้ผมบอกว่าจะพาไปกินข้าวนอกบ้าน และเป็นต่อเองก็ทำท่าดีใจเย้ๆเมื่อผมพูดจบ แล้วผมก็วางสายไปมองนาฬิกาอีกครึ่งชั่วโมงผมก็เลยออกจากโรงแรมทันที

ขณะที่นั่งอยู่ในรถที่ติดไฟแดงอยู่นาน​  พลางคิดถึงร้านอาหารที่จะไปกินเย็นนี้​

ร้านหรูดีมั้ยนะเป็นต่อคงไม่ชอบแน่ๆ

เพราะตั้งแต่เป็นต่อควบคุมการใช้จ่ายทุกอย่าง เหมือนจะพอดีพองามไปหมดทั้งข้าวของเครื่องใช้ไม่มีคำว่าเหลือหรือเกินเห้อ...

คำก็ประหยัดสองคำก็ประหยัดนับวันยิ่งเหมือนแม่ผม มากขึ้นทุกวัน​

มีเมียที่เหมือนแม่เห็นทั้งสวรรค์นรกไรๆ

คำพูดไอ้นนเคยพูดไว้วันนี้ผมเชื่อแล้วล่ะ เพราะการใช้ชีวิตของผมเปลี่ยนไปจริงๆ และนึกถึงไอ้นนท์​ที่ตอนไอ้นัทแว้ดๆใส่​มัน​ผมน่ะยังกลัวแทนเลย​

แล้วสายตาคมผมก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงที่รูปร่างคุ้นตาเดินออกมาจากร้านอาหารกับเด็กหนุ่ม

เมียไอ้เก่ง!!

แล้วสองคนนั้นก็ขึ้นรถสปอร์ตคันหรูออกไปคนละทาง กับที่รถผมอยู่​  ผมมองตามอย่างร้อนใจ และทันทีที่ไฟเขียวผมกลับเส้นทางทันทีตามรถคันนั้นไปผมขับตามไปจนออกนอกเมืองและเลี้ยวเข้า

Motel  24H...

คงไม่ต้องเดาว่าพวกเค้า2คนเข้าไปทำอะไร

คงไม่ได้ไปเล่นเทนนิสแน่ๆ

สองมือผมกำแน่นพลางนึกไปถึงไอ้เก่งเพื่อนรักของผม

มันคงไม่รู้และถ้าให้ผมคิดในหัวผมมีเรื่องเดียว

คือเมียมันนอกใจแถมยังนอกกายอีก​

แล้วผมก็ขับรถออกไปเมื่อมาถึงหน้ามหาลัยเกดเป็นต่อบอกว่ารอเกดสักพักผมก็เลยกดวิดีโอคอลโทรหาไอ้เก่งทันที

" เห้.. ว่าไง.. ท่านประธานวีกิตทักทายคุณลุงหน่อย​ "

ไอ้เก่งทักพร้อมกับยื่นมือน้อยๆของลูกชายมันโบกมือทักทายผมเสียงเด็กอ้อแอ้ผมไม่แน่ใจว่าลูกชายไอ้เก่งกี่เดือนแล้ว

" ทำไรอยู่​  " ผมเอ่ยพร้อมกับโบกมือทักทายหน้าจอ

" เลี้ยงลูกสิ​ " ไอ้เก่งตอบจากนั้นผมก็ถามว่าเมียมึงไปไหนไอ้เก่งตอบว่าเค้ากลับไปอยู่บ้านแม่บอกว่าลูกร้องไห้แล้วปวดหัว​ ซึ่งตอนนี้มันก็เลี้ยงเองช่วงเลิกงาน และกลางวันแม่มันกับน้าๆก็เลี้ยงให้ และระดับครอบครัวไอ้เก่ง​ที่รวยระดับต้นๆของประเทศไม่ใช่เรื่องที่ลำบากอะไรแต่มันบอกว่าอยากเลี้ยงลูกเอง

ปวดหัวงั้นหรอ​  ผมวางมือถือแล้วรู้สึกเจ็บปวดในใจพร้อมกับคิด​ ว่าผมจะทำยังไงดี

แล้วเป็นต่อก็เดินมาเปิดประตูรถแล้วเข้ามานั่ง​มองสำรวจผม

" ไม่สบายหรือเปล่าครับ​ "

" อืม.. นิดหน่อยน่ะ​ "

ผมตอบท่าทีเนือยๆคงเพราะคิดมากเรื่องไอ้เก่ง จากที่นัดไปกินข้าวนอกบ้านเป็นต่อก็เสนอว่ากินอะไรง่ายๆที่บ้านล่ะกัน​

หลังจากผ่านมื้อเย็นที่ดูเงียบผิดปกติเป็นต่อเองก็เหมือนจะสงสัยผมว่าเกิดอะไรขึ้น​  ผมอาบน้ำเสร็จมานั่งเหม่อลอยอยู่บนเตียงนอนตามองมือถือผมต้องทำยังไงดีบอกหรือไม่บอก

" ต่อสมมุติว่าเพื่อนต่อกำลังถูกสวมเขาหรือ​นอกใจต่อจะบอกเพื่อนว่าไง "

ผมถามเป็นต่อที่กำลังคลานขึ้นมานอนบนเตียง

" มันก็พูดยากนะแต่คงไม่บอกมั่งครับ "

" แต่ถ้าคนนั้นเป็นเพื่อนสนิทต่อล่ะ "

ผมถามอีกครั้ง

" ใครหรือครับที่ถามเกริ่นมานี้บอกได้มั้ย "

เป็นต่อถามผมเพราะดูจากท่าทางผมแล้ว ผมเป็นคนที่เดาอารมณ์ง่าย ต่อจากนั้นผมก็เล่าเรื่องที่ผมไปเจอให้เป็นต่อฟัง แล้วผมก็บอกเป็นต่อว่าผมจะบอกไอ้เก่งว่าแฟนมันนอกใจมีคนอื่น

" ไม่ได้นะครับไอ้พี่เสกทำแบบนั้นไม่ได้ถ้าขึ้นบุ่มบ่าม​ บอกไปครอบครัวพี่เก่งได้แตกแยกแน่​ ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทก็เถอะแต่สำหรับชีวิตคู่ยังไงไอ้พี่เสกก็เป็นคนอื่น​ "

เป็นต่อบอกอธิบายยาว

" ไม่บอกแล้วจะให้มันคิดว่าเมียมันซื่อสัตย์งั้นหรอทั้งที่ ... "

ผมเริ่มเสียงดัง

" ถ้าพี่บอกไปแล้วพี่เก่งไม่เชื่อล่ะ​ และถ้า​เค้าดีกันขึ้นมาล่ะเพื่อนพี่จะมองพี่แบบไหน​ เป็นเพื่อนกันควรแบ่งช่องว่างเรื่องชีวิตคู่ของเค้าให้ห่างๆตัวเรา "

เป็นต่อพูดเสียงดังแข่งกับเสียงผม

จากนั้นเหตุผลทั้งหมดก็ถูกงัดขึ้นมาคุยจนทำให้ผมกับเป็นต่อเริ่มมีปากเสียงกัน

" ผมไม่อยากทะเลาะกับพี่เสกเพราะเรื่องคนอื่น "

เป็นต่อบอกเหมือนพยายามข่มอารมณ์​

" แต่ไอ้เก่งไม่ใช่คนอื่น "

ผมเผลอตะคอกเสียงดังจนเป็นต่อตกใจส่งสายตาตัดพ้อมาที่ผม

" งั้นผมก็คงเป็นคนอื่น​ ​"

แล้วเป็นต่อก็เดินออกจากห้องนอนไป

" บ้าเอ้ย!​ " ผมสบถออกมาเสียงดังพลางเอามือทุบ ที่นอนและล้มตัวลงนอน​ พลางคิดเดี๋ยวก็คงเข้ามา เพราะอารมณ์ผมตอนนี้รู้ตัวดีว่าคงคุยกันไม่รู้เรื่องแน่ๆ

และคิดเรื่องเพื่อนสนิทอีกทำให้ผมเผลอหลับไป ตกดึกผมตื่นขึ้นมาพลางเอามือหวังจะคว้าร่างเพรียวมา กอดด้วยความเคยชินแต่กลับว่างเปล่า

ต่อล่ะ!!

ผมรีบลุกขึ้นเปิดไฟหัวเตียงมองไปรอบๆห้องนอน ไม่มีเงาของเป็นต่อเลย แล้วรีบลุกขึ้นเดินเปิดประตูฝ่าความมืดสลัวๆออกมา

โบ้แมวอ้วนส่งเสียงร้องเมี๊ยว​ๆใกล้โซฟา​ ผมมองไปตามเสียงโบ้​

หัวใจแทบหล่นความรู้สึกผิดวิ่งเข้ามาถาโถมเข้ามา

ร่างเพรียวของเป็นต่อนอนขดอยู่ข้างล่างโซฟา แอร์ในห้องเย็นเฉียบไม่ต้องเดาก็รู้ว่าอากาศช่วงดึกหนาวเย็นแค่ไหน​

เด็กโง่​  ผมพึมพำ​ แล้วเดินไปเอาผ้าห่มให้​

จากนั้น​ค่อยนอนลงตะแคงข้าง​ สวมกอดร่างเพรียวจาก ทางด้านหลังและกดจมูกลงที่แผ่นหลังเย็นเฉียบนั่น

"  ขอโทษ​  "

สิ้นเสียงผมร่างเพรียวของเป็นต่อก็พลิกตัวกลับมากอดรัดผมแน่นจนรู้สึกหายใจไม่ออก​

" ไม่เอาไม่อยากทะเลาะกันไม่อยากให้ขึ้นเสียง​ "

เป็นต่อพูดพร้อมกับส่ายหน้าไปมา​ คง​จะนอนร้องให้แน่ๆ

ไอ้เสกเอ้ยทำอะไรลงไปวะเนี่ย​  ผมคิดตำหนิตัวเอง

" ขอโทษหายโกรธหายงอนนะ​ไอ้พี่เสกจะไม่ขึ้นเสียงอีกแล้ว​ "

ผมเดาว่าเป็นต่อคงไม่ชอบที่ผมเสียงดังใส่​  ต่อไปนี้ผมต้องควบคุมอารมณ์ตัวเองไว้ให้

" ผมก็ขอโทษผมจะไม่งอนแบบนี้อีกแล้วฮือ ๆ​ "

จากนั้นเราสองคนก็นอนปรับความเข้าใจกันข้างๆโซฟานั้นจนพากันหลับไปยันสว่าง​ โดยมีแมวโบ้นอนอยู่ใกล้ๆ

เช้าวันใหม่ผมลืมตาตื่นมองร่างเพรียวที่นอนกอดผมแน่นเรื่องราวเมื่อคืนเป็นต่อได้สอนผมหลายๆอย่าง รวมทั้งเรื่องของเมียไอ้เก่งสิ่งที่จะทำคือต้องให้แน่ใจก่อนว่ามันใช่แน่ๆอย่างที่คิดรึเปล่า

ไม่ใช่ไปพูดเองเออเอง​ ถ้ามันเป็นเรื่องจริงไอ้พี่เสกก็มาคิดให้ดีก่อนถึงนิสัยของพี่เก่ง​ ไร้เหตุผลและเจ้าอารมณ์เกินไปรึเปล่า ผมเป็นคนนอกไม่สมควรยุ่งแต่ผมก็เข้าใจไอ้พี่เสกว่าพี่เก่งก็เพื่อนรักสำหรับผมในฐานะคนกลางไอ้พี่เสก ก็ปรึกษากับเพื่อนคนอื่นๆค่อยๆทำให้พี่เก่งมีโอกาสรับรู้ ที​ละน้อยให้เขาปะติดปะต่อเรื่องราวได้เอง โดยไม่มีอะไรออกจากปากใครซักคำแต่วิธีการพูดที่ ไอ้พี่เสกจะพูดผมไม่เห็นด้วยที่จะลุกขึ้นมาบอกตรงๆเพราะคำว่าเผือก ... กับเป็นห่วงมันก็แค่เส้นบางๆที่กั้นไว้

ผมนิ่งฟังคนรักเอ่ยเรื่องที่ผมคิดมาตลอดแต่คิดไม่ออก

ด้วยความใจร้อนวู่วามถ้าผมพูดไปคงมีบางอย่างที่ ไม่เหมือนเดิม​

แล้วผมก็ตำหนิเป็นต่อเรื่องออกมานอนขดข้างนอก

อย่าทำอีกถ้าผมไม่ออกมาเมื่อคืนจะเป็นไง

" เห้อ.. เด็กโง่​ "

ผมบ่นพึมพำด้วยความเป็นห่วงแล้วเด็กโง่ของผมก็พูดออกมาว่า

" ผมรอให้ไอ้พี่เสกมาง้อต่างหาก​ " สรุปคือผมคนโง่สินะ

ที่ไม่รู้เกมของเด็กฉลาดเพราะรู้อยู่แล้วว่าผมต้องเดินออกมาง้อเห้อ..

ยอมระยอมอ่อนแออ่อนไหวอ่อนข้ออ่อนน้อมเพื่อที่จะรักษาคนที่เรารักไว้

แล้วผมก็ปลุกเป็นต่อให้ลุกขึ้นไปอาบน้ำมองนาฬิกาตอนนี้เกือบ8โมงเช้าเพราะช่วงเช้าเป็นต่อต้องไปทำงานกับพ่อ ผมที่บ้าน

" ไอ้พี่เสกง่วง!!  "

เป็นต่อเรียกชื่อผมพร้อมกับยกมือขยี้ตาทำหน้าสะลึมสะลือมองผม

สมควรง่วงมีอย่างที่ไหนงอนออกมานอนประชดที่พื้นแข็งๆเย็นเฉียบนั่นเห้อ ... เด็กจริงๆ

ผู้ใหญ่คนเมื่อที่บอกสอนผมคืนหายไปไหนนะ

" พาไปอาบน้ำหน่อย​  "

เป็นต่อลากเสียงยาวพร้อมกับอ้าสองแขนออกกว้าง

นั่นไงอ้อนอีกแล้ว​  ผมต้องยอมสินะ​  ผมส่ายหน้าไปมา

แล้วเอาสองแขนซ้อนใต้ข้อแขนเป็นต่อพยุงให้ลุกขึ้น

เสียงหัวเราะคิกคักก็ดังออกมาจังหวะที่ผมพาเดินไปห้องน้ำ

" อิจฉาเหรอโบ้​ "

เสียงเล็กพูดกับแมวอ้วนที่นั่งเอียงคอมองผมกลับเป็นต่อเดินเห้อ..

ผมต้องถอนหายใจอีกครั้งพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

จากนั้นเป็นต่ออาบน้ำเสร็จ​  ก็ถามเรื่องเมียไอ้เก่ง ว่าผมจะทำยังไงผมก็บอกว่าคงรอให้เจ้าตัวเค้ารู้เอง และขอบคุณออกไปถ้าไม่ได้เป็นต่อเตือนสติป่านนี้ผมคงพูดบอกออกไปแล้ว

17. 00 น. หลังจากที่โทรไปคุยเล่าเรื่องให้ไอ้กรกับไอ้นนฟังแล้วสองคนนั่นบอกว่าจะเข้ามาหาผมช่วงเลิกงาน

และตอนนี้ผมไอ้กรไอ้นนก็นั่งคุยกันเรื่องเมียไอ้เก่งอยู่ ริมระเบียงเพื่อนทุกคนต่างเห็นด้วยกับที่เป็นต่อแนะนำผมคือเกริ่นนำว่าความรักทุกวันนี้เป็นไงแล้วดูท่าทีการตอบอารมณ์ที่ตอบสนอง​กลับมา​

" เตือนได้แต่เราตัดสินใจแทนไม่ได้​ "

ไอ้กรบอกส่วนไอ้นนนั้นนั่งเงียบคงเพราะมันค่อนข้างซีเรียสกับเรื่องนอกใจนอกกายดีที่ไอ้นัทแฟนมัน เป็นคนที่รักเดียวใจเดียว ส่วนเป็นต่อเองผมก็ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นแบบไหน ทุกอย่างมันต่อติดกันเร็วมากสังคมทุกวันนี้ แต่สิ่งที่ผมทำได้คือพยายามเชื่อใจกันและกันเรื่องแบบนี้ไม่เข้าใครออกใครแม้กระทั่งตัวผมเองก็ยังไม่มั่นใจตัวเองเลย

เพียงเพราะสเน่ห์ของอีกฝ่ายอาจจะทำให้คุณพลาดจากรักแท้

ข้อความนี้ผมยังเชื่อว่ามันมีอยู่จริง

สักพักไอ้เก่งก็โทรเข้ามาถามว่าอยู่ไหนผมก็บอก​ว่า​อยู่​ คอนโด​กับ​ไอ้กร​ไ​อ้นน​

แล้วมันก็จะเข้ามาชวนดื่มบอกว่ามีเรื่องเครียดๆ

ผ่านไป30นาทีเสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นผมคิดว่าเป็นไอ้เก่งเพราะเป็นต่อมีกุญแจผมจึงเดินไปเปิดประตู

" ไอ้พี่เสก​ "

เสียงเล็กดังขึ้นพร้อมกับร่างเพรียวที่ถือ​ของพะรุงพะรัง เต็มสองมือเดินเบียดผมเข้ามาแล้วเอาของไปวางบน เคาร์เตอร์ห้องครัว​ ผมเดินตามไปมองของกินที่เป็นต่อหิ้ว​มาแล้วก็ต้องตกใจ​  เมื่อเป็นต่อเอาสองแขนโอบรอบเอวผมกอดรัดเอาหน้าซุกกับอกผม

" เห้.. มีอะไรรึเปล่า​ "

ผมถามเพราะทำท่าทางแปลกๆแล้วเป็นต่อก็เขย่งปลายเท้าโอบกอดลำคอผมแน่นเมื่อยืนเผชิญหน้าต่อกันร่างเพรียวแย้มยิ้มหวาน

" สังเกตสิครับ​ "  เรียวนิ้วมือลากไล้ขึ้นลงบริเวณหน้าอกแกร่งผม

" สังเกตอะไรไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ​ " ผมส่งยิ้มเอ็นดู

" แย่ ... จังไอ้พี่เสกคนทึ่ม​ "

ใบหน้าเรียวส่ายไปมาทำท่าผิดหวังกริยาท่าทางนั้นทำให้รู้สึกว่าหัวใจของผมพองคับอกขึ้นมาทันที

จะน่ารักอ้อนไปไหนวะแค่นี้ก็หลงจะแย่แล้ว

" ตัดผมใหม่เห็นมั้ย ... เนี่ยๆ​ " ร่างเพรียวพูดย้ำ

พร้อมกับส่ายสะบัดศีรษะ​ตัวเองไปมาเพื่อให้ผมเห็น

ผมร้องอ๋อออกมา

" ตัดทำไม​ "

" ก็ไอ้พี่เสกชอบดึงเวลาอย่างนั้นโรคจิต​ "

" อย่างนั้นคืออย่างไหน​ "

ผมถามยิ้มๆทั้งที่รู้ว่าหมายถึงเรื่องอะไรเพราะผมชอบดึงไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมคงเพราะรู้สึกดีมั่ง

"  ก็เวลาอย่างว่าตอน... ตะตอน.. "

แล้วเป็นต่อก็หยุดพูดไว้แค่นั้นทำตาโตเหมือนเห็นผี ผมจึงมองตามสายตาของเป็นต่อ

" พะพี่กร!! "

ไอ้กรยืนยิ้มอยู่ทางนั้นหลังของผมและเป็นต่อ

ลืมไปเลยว่าเพื่อนทั้งสองของผมนั่งอยู่มุมระเบียงผมก็เลยส่งยิ้มแห้งๆให้ร่างเพรียวที่ส่งสายตาค้อนมาทางผม

ทำนองว่าทำไมไม่บอก

แล้วเป็นต่อก็ยกมือไหว้ไอ้กรทันทีทำหน้าอายๆ คงเพราะเรื่องที่คุยกันเมื่อกี้​ แล้วผมก็พยักหน้าไปทาง ริมระเบียง

" ตรงนั้นมีอีกคน​ "

แล้วไอ้นนก็โผล่หน้าออกมาเป็นต่อทำหน้าเหวอ​นิดหน่อย​และยกมือไหว้ไอ้นน

" อะๆคุยกันต่อสิแค่หิวน้ำ​ " ไอ้กรบอกยิ้มๆแล้วเดินไปหยิบขวดน้ำในตู้เย็นเดินออกไป

ลับหลังไอ้กรกำปั้นเล็กๆนั่นก็ทุบที่ไหล่ผมอย่างแรง2ที

" นี่แน่ะๆทำไมถึงไม่บอกว่าพี่กรกับพี่นนอยู่​ "

" ก็นู๋ไม่ได้ถามอะไร​ มาถึงก็กอดหมับไอ้พี่เสกดีใจไปหน่อยเลยลืมบอก​ "

ผมตอบเอามือลูบหัวไหล่ตัวเองไปมาปวดแฮะมือหนักเป็นบ้า

" งั้นคืนนี้ผมก็จะลืมทำการบ้านเหมือนกัน "

ผมได้แต่ร้องเห้ ... ออกมา​ แล้วเป็นต่อก็ผลักผมให้ออกไปคุยกับเพื่อนๆ

และผ่านสักพักไอ้เก่งก็มานิ้วเบียร์กระป๋อง​เย็นๆมา2แพ็คและเป็นต่อก็ขอตัวไปพักในห้องเพราะบอกว่ามีงานต้องทำเหมือนเปิดโอกาสให้ผมและเพื่อนๆคุยกันมากกว่า

" งานหนักรึไงมึง "

ผมถามไอ้เก่งทันทีที่มันนั่งลงเห็นท่าทางของมันแล้วผมก็อดสงสารไม่ได้

" นิดหน่อย " ไอ้เก่งตอบเรื่อยๆแล้วมันก็เล่าเรื่อง ที่มันอัดอั้นตันใจออกมาเกี่ยวกับเมียมันทุกอย่าง เป็นอย่างที่ผมกับไอ้นนคาดไว้ไม่มีผิด คนเราถ้านอกใจนอกกายเมื่อไหร่พฤติกรรมบางอย่างมันจะถูกเผยออกมาทีละน้อยๆ รวมถึงเรื่องกิจกรรมบนเตียงที่เหมือนจะขาดหายไป

ไอ้กรมองหน้าผมนิ่งและเอาเท้ามาเขี่ยที่ขาผมทันที ที่เห็นว่าผมกำลังจะพูดอะไรออกมา และผมก็ต้องเปลี่ยนเรื่องคุย​ ผมก็บอกมันเรื่องขึ้นบ้านใหม่วันเสาร์นี้มาให้มันมาให้ได้และให้ชวนฝ้าย​เมียมันมาด้วยเห็นมันก็ทำหน้าอึดอัดใจทันที

" กูไม่แน่ใจว่าเค้าจะมามั้ย "  ผมถอนหายใจออกมา มองหน้าไอ้กรกับไอ้นนสลับกันทั้งสองก็ไม่พูดอะไรออกมา

" ยังไงมึงก็ต้องมาอะไม่งั้นกูโกรธถึงยันลูกมึงเข้าป.1แน่ "

ผมออกเสียงขู่

" ทำไมกูรู้สึกว่าตัวเองกำลังล้มเหลวเรื่องชีวิตแต่งงานครอบครัววะกูเห็นถึงกับไอ้นนตอนนี้กูรู้สึกอิจฉา​ "

ไอ้เก่งพูดลอยๆออกมาแล้วแหงนหน้ามองฟ้า

" ไม่หรอกน่าจึงยังมีลูกชายที่น่ารักจะเรียกว่าล้มเหลวได้ไงและที่มึงอิจฉามึงน่าจะเห็นตอนไอ้นัทแว้ดๆงอนใส่กูนะ "

ไอ้นนบอกยิ้มๆเปรียบเทียบให้ไอ้เก่งฟัง

" เส้นทางแบบนี้ก็ใช่จะสวยหรูมึงก็น่าจะเห็นไอ้เสกตอนที่รักห่าลง "

ไอ้กรบอกยิ้มๆเพราะตอนนั้นผมพร่ำเพ้อมากจนถึงขั้นร้องไห้

" เออกูยังผวาอะบอกเลย "

ไอ้นนบอกแล้วไอ้เก่งก็หัวเราะออกมา

" คงจะแตกต่างกันสินะความรักแบบนั้น " ไอ้เก่งถามผม

" สำหรับกูตั้งแต่คบกับเป็นต่อมันทำให้รู้ถึงความต่างผู้ชายจะรู้ใจกันมากกว่าคุยกันได้ทุกเรื่องเรื่องงานบอลเรื่องทั่วไปกินเที่ยว​ "

ผมบอกไอ้เก่งก็นั่งนิ่งเหมือนตั้งใจฟัง ในชีวิตผมเคยคบกับผู้หญิงนั่นทำให้ผมรู้ถึงความต่าง ที่ชัดเจนไม่ใช่ว่าดูถูกอะไรเพศหญิงนะครับ

จากนั้นก็นั่งคุยกันถึงเรื่องทั่วไปผมชอบนะครับ ชอบบรรยากาศแบบที่ผู้ชายอายุจะเข้า30 ถึงแม้จะต่างคนต่างมีภาระหน้าที่มีครอบครัว แต่ก็มีเวลามาพบเจอพูดคุยปรับทุกข์กันผมอยากรักษามิตรภาพแบบนี้ไว้นานๆ

แล้วมือถือไอ้เก่งก็ดังขึ้นฝ้าย​นั่นเองที่โทรตาม พอรู้ไอ้เก่งอยู่ที่ไหนเธอก็โวยวายตามสายเสียงดังทะลุออกมานอกจอและที่ผมจับใจความได้คือ

" ยังไปสุงสิงกับเพื่อนประหลาดๆของคุณอีกหรือ​ "

แล้วไอ้เก่งก็กดปิดเครื่องทันที​ ผมกำลังจะอ้าปากต่อว่า ไอ้กรก็เอามือมาปิดปากผมไว้​ แล้วไอ้เก่งก็ทำท่าขอโทษผมและเพื่อนทำหน้าตากังวลนั่นทำให้ผมคลายความโกรธลง

" มึงเป็น​เพื่อนกูนะเก่งถึงกูจะหน้าห้าเหลี่ยมเหมือนอวตารก็เถอะ​ "

ผมเอ่ยก่อนที่มันจะลากลับเพราะว่าฝ้ายเมียมันโทรตามไอ้เก่งเอามือตบที่บ่าผม

" ขอบใจว่ะ​ " แล้วก็เดินไปผมมองตามแผ่นหลังหนาของเพื่อนสนิทพลางถอนหายใจออกมา

" หวังว่าสิ่งที่เค้าทำกับมึงจะเปิดเผยเร็วนี้​ ถึงตอนนั้นกูนี่แหละจะคอยปลอบใจมึงเอง "

ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเจ็บใจพลางคิดถึงผู้หญิงคนนั้น

มันหมดลงแล้วหรอความรักที่มีให้เพื่อนผม

แต่งงานกันไม่ถึงปี​ มีลูกอายุไม่ถึงขวบ ตอนที่มันแต่งงานผมยังน้ำตาซึมเลย​   ที่เห็นมันได้ใช้ชีวิตปกติ

เห้อ....... ทั้งที่บอกว่ารักจนแทบจะกลืนกินรักมากจนใครๆอิจฉา​  ช่วงเวลาที่สองคนนั้นคบกันผมก็รู้เห็นมาตลอด

" ไม่เคยมีความแน่นอนในความรัก "

คำพู​ดนี้​ยังคง​เป็น​อมตะ​อยู่​เสมอ​

________________________________________

มาแล้วตอนนี้ก็เอื่อยๆหน่อยความรักของเสกต่อใกล้ จะปิดจบH appy แล้วยังไงก็ติดตามนะ

ถ้าพูดถึงกรณีเก่งที่เป็นเพื่อนรักของเสกมันก็ลำบากใจนะที่จะตัดสินใจบอกหรือไม่บอกยังไงก็แทรกแง่คิดอีกมุมมองหนึ่งล่ะกันเนาะ

1 ไลค์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน 1 คอมเมนท์เพื่อแนะนำติชม-ขอบคุณคร้า:

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น