อักษรามณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2560 10:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3
แบบอักษร


บทที่ 3

 

            พอเขาพูดจบเดือนลดาก็หน้าชามือเย็นชืดและพูดอะไรแทบไม่ออก เรียวปากอิ่มสีชมพูเรื่อซีดลงเล็กน้อยและเผยอออกอย่างลืมตัว มันสั่นระริกจนอีกฝ่ายหัวเราะหึในลำคอ เขามองเธออย่างกับจะกินเลือดเนื้อ แววตาหยามเหยียดจนหญิงสาวแทบจะแทรกแผ่นดินหนี ทว่าพอตั้งสติได้เธอก็รีบโต้กลับ

                “แต่ประเด็นใหญ่ที่เราคุยกันก็คือหนี้ที่แม่ฉันต้องใช้คืนคุณนะคะ”

                “ถ้าเป็นแค่เรื่องหนี้ผมก็ไม่มีปัญหา แต่นี่มันเป็นความเสียหายในกิจการของผม คุณนึกว่าเงินสิบล้านดอลล่าห์เป็นเศษกระดาษที่ผมพิมพ์ขึ้นมาเองได้รึยังไง!

                “แต่ว่า คุณสมิธ...”

                “กลับไปซะมิสเมย์!” เขาเอ่ยไล่ “กลับไปบอกแม่ของคุณว่าต้องหาเงินมาชดใช้ให้ผมภายในสัปดาห์นี้ ถ้าทำไม่ได้ผมจะให้ทนายลากตัวแม่คุณเข้าคุก!

                “ได้โปรดเถอะค่ะคุณสมิธ มีข้อเสนออื่นอีกมั้ยคะที่จะแลกกันได้กับการลดหย่อนหนี้ให้แม่ฉัน”

                ดูเหมือนสิ่งที่เดือนลดาพูดจะทำให้ชายหนุ่มซึ่งกำลังจะหันหลังให้เธอฉุกใจคิด เขาหันกลับมายังหญิงสาวอีกครั้ง เหยียดมุมปากอย่างเยาะหยัน

                “ข้อเสนองั้นหรือ?”

                เอเดรียนก้าวเข้ามาใกล้ อยู่ในระยะประชิดตัวหญิงสาวจนเธอรู้สึกถึงจังหวะลมหายใจของเขา เดือนลดายืนตัวแข็ง เธอพยายามทำใจไม่ให้กลัวกระทั่งร่างสูงจับไหล่บางของเธอไว้

                “จะเอาอย่างนั้นก็ได้ อย่างที่คุณว่า...ถ้ามีข้อเสนอที่มันจะแลกได้กับการลดหย่อนหนี้ให้แม่ของคุณ คุณจะยอมปฏิบัติตามโดยดีอย่างนั้นใช่มั้ย”

                หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ทว่าเธอก็เชิดใบหน้าขึ้นก่อนจะกล่าวว่า

                “ค่ะ...ฉันยินดีที่จะ...ยอมรับข้อเสนอของคุณ”

                “อะไรก็ได้?” เขาเลิกคิ้ว

                “ค่ะ...อะไรก็ได้”

                แล้วหญิงสาวก็แทบลืมหายใจเมื่อร่างของเธอถูกเขารั้งเข้าไปจนชิดอกกว้าง เอเดรียนโน้มใบหน้าหล่อเหลาของเขาลงมาใกล้

                “ข้อเสนอของผมก็คือ คุณ...ต้องมาเป็นผู้หญิงของผม แลกกับการลดหย่อนหนี้ให้แม่ของคุณ คุณยินดีตกลงใช่มั้ยมิสเมย์!

                เสียงทุ้มห้าวของเขาเหมือนลูกตุ้มกระแทกเข้าไปในอกของหญิงสาวอย่างจัง มันทำให้ความหวังของเธอแทบจะแตกสลายลงในฉับพลันทันใดที่ได้ยิน

                “ผู้หญิงของคุณ! คุณพูดเรื่องอะไรคุณสมิธ”

                “ผมกำลังพูดเรื่องข้อตกลงของเรายังไงล่ะ นี่คือข้อเสนอที่คุณต้องพิจารณาและตัดสินใจในตอนนี้!

                “คุณ!

                เดือนลดายังไม่ทันจะได้พูดอะไรก็ต้องหยุดชะงักเมื่อบานประตูห้องถูกเปิดออก โบ ซึ่งเป็นบอดี้การ์ดของเอเดรียนก้าวเข้ามาหยุดและเขาก็ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นคนทั้งสอง

                “เอ้อ...คุณสมิธ”

                “ออกไปก่อน ฉันมีธุระสำคัญที่ยังตกลงกับแขกยังไม่เสร็จสิ้น”

                “แล้วแขกของคุณล่ะครับ”

                “เสร็จธุระแล้วฉันจะออกไปพบพวกเขาเอง”

                “ครับ คุณสมิธ”

                โบรับคำก่อนจะถอยหลังกลับออกไปและปิดประห้องไว้อย่างเดิม เดือนลดาซึ่งมีท่าทีตระหนกกับการกระทำของ ท่านประธาน แห่งสมิธ ไฮเอ็นด์ถลึงตาใส่ชายหนุ่มที่รั้งไหล่บางของเธอทั้งสองข้างไว้แน่น

                “คุณสมิธ นี่ไม่ใช่ข้อเสนอที่คุณตั้งใจจะช่วยเหลือแม่ของฉัน คุณตั้งใจจะแกล้งพวกเรา”

                “ผมว่าข้อเสนอนี้มันออกจะง่ายสำหรับการตัดสินใจของคุณ” เขาว่าแล้วเปลี่ยนจากเกาะกุมไหล่ของหญิงสาวเป็นรั้งเอวอ้อนแอ้นดันร่างบอบบางเข้าไปไว้ในวงแขนแกร่ง

                “ถ้าเป็นพวกโสเภณีก็คงจะไม่รีรอที่จะตะครุบมันเอาไว้”

                “แต่ฉันไม่ใช่...”

                “ดูแล้วคุณไม่ได้แตกต่างจากแม่คุณเท่าไหร่ ฮอลลี่เอาตัวเข้าแลกกับผู้จัดการเพื่อให้ได้เงินไปละลายในบ่อนคาสิโน ส่วนคุณก็เอาตัวเข้าแลกกับเจ้าของคาสิโนเพื่อจะได้ช่วยลดหย่อนหนี้ให้กับแม่ของคุณ!

                “เอเดรียน...คุณทำเกินไปแล้ว”

                ฉาด!!! เสียงฝ่ามือกระแทกเข้ากับใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มอย่างเร็วและแรงหลังจากที่หญิงสาวผละออกจากอ้อมอกของเขาและทำสีหน้าชิงชังรังเกียจ เอเดรียนลูบใบหน้าของเขาที่เปลี่ยนเป็นสีเข้มจัด อารมณ์ของชายหนุ่มเหมือนถูกน้ำมันราดลงในไฟที่คุโชน

                “ฉันไม่ยอมรับข้อเสนอบ้า ๆ ของคุณ เอเดรียน ไม่มีทาง! ฉันไม่ได้เป็นผู้หญิงขายตัวอย่างที่คุณคิด”

“ผู้หญิงขายตัวบางคนไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็นโสเภณี ทั้งที่การกระทำของตัวเองมันก็ไม่ต่างอะไรจากผู้หญิงขายตัวเลยสักนิด ผมไม่เชื่อหรอกว่าที่คุณตั้งใจมาที่นี่ก็เพื่อจะขอลดหย่อนหนี้ให้แม่ของคุณ อย่างน้อยผู้หญิงหน้าเงินอย่างพวกคุณก็ต้องหวังอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ กลับไปบ้าง ถ้าไม่ใช่เงินก็อาจจะเป็นความพอใจที่คุณเคยชิน”

“เอเดรียน!

เดือนลดาเงื้อมือขึ้นหวังฟาดซ้ำลงบนใบหน้าของเขาเป็นหนที่สองแต่ครั้งนี้เอเดรียนจับทิศทางถูก เขาคว้ามือเรียวบางเอาไว้ได้และบิดเต็มแรง

“โอ๊ย! ปล่อยฉัน”

“ผมไม่ยอมให้คุณตบผมเป็นหนที่สองหรอกนะมิสเมย์ และนี่ก็เป็นบทเรียนสั่งสอนผู้หญิงอวดดีอย่างคุณ!

“อื๊อ!

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น