กีฏยา

ไม่ล๊อกตอนเพิ่มแล้วนะค่ะ ช่วงนี้เรียนหนัก+งานเยอะ+ปวดหัวกับวิจัย แต่จะพยายามลงให้รัวๆไม่ขาดตอนนะค่ะ

ตอนที่23 ถนุถนอม

ชื่อตอน : ตอนที่23 ถนุถนอม

คำค้น : พยศร้ายแลกรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2560 09:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่23 ถนุถนอม
แบบอักษร

    

   ท่ามกลางความเงียบงันของป่าลึกในค่ำคืนที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยจากการออกตามหาเบลล์และอติเทพ สามเต้นท์ที่กางเอาไว้ไกล้กันหนึ่งในนั้นมีเต้นท์ของคมสันและชาวบ้านอีกสองคน คนอื่นๆหลับไหลหมดแล้วมีเพียงคมสันที่นอนเบิกตาด้วยความเคร่งเครียด

เสียงใบไม้พัดหวีดหวิวไปตามลมในเวลาดึกสงัดทำให้คมสันเคลิบเคลิ้มกึ่งหลับกึ่งตื่น แต่ในไม่ช้าเขาก็หลับลงอย่างง่ายดายด้วยความเหนื่อยล้า

...........................................

      ลมแรงที่พัดมากระทบผิวของคนร่างแกร่งทำให้อติเทพกระชับกอดคนร่างแบบบางให้แนบแน่นขึ้นจนสองกายแทบหลอมรวมกัน ในขณะที่ฝนที่กำลังสาดเทลงมา ใต้ผาสูงยังมีเชิงผาน้อยๆให้คนสองคนสามารถนอนกกกอดกันเพื่อบดบังฝน ร่างของเบลล์สั่นน้อยๆอย่างหนาวเหน็บร่างกายยังมีความชื้นหลงเหลือหลังจากที่ร่างสองร่างตัดสินใจกระโจนลงน้ำหนีผู้ไล่ล่า

"บ้าเอ้ย!!ทำไมตัวร้อนขนาดนี้เนี่ย"

อติเทพสบถเมื่อสัมผัสได้ถึงไอร้อนกรุ่นจากร่างแบบบางของคนในอ้อมแขน ชายหนุ่มรู้สึกรำคาญหยาดละอองฝนที่กระเซ็นเข้ามา หรือบางทีโขดหินใต้เชิงผาจะเล็กเกินกว่าจะให้ความอบอุ่นคนที่กำลังมีไข้สูงได้ เขาทบทวนความคิด หากเขาออกไปเดินสำรวจให้ทั่วอาจจะมีถ้ำบริเวณนี้ที่พอจะเป็นที่อบอุ่นให้คนไข้ในอ้อมแขนสามารถพักกายได้  ชายหนุ่มตัดสินใจวางร่างบางไว้ก่อนจะถอดเสื้อเชิ้ตที่ยังคงชื้นของตัวเองออกมาห่มคลุมทับตัวเบลล์อีกครั้ง ก่อนจะวิ่งออกไปสำรวจหาถ้ำหรือเชิงผาที่พอจะกว้างกว่านี้ ร่างแกร่งสาวเท้าอย่างรวดเร็วเท่าที่จำทำได้ด้วยใจนึกเป็นห่วงเบลล์ ตาคมสอดส่องหา จนกระทั่งรู้ตัวอีกทีเขาก็เดินไกลออกมาจากตำแหน่งเดิมมากพอสมควร ชายหนุ่มหยุดฝีเท้าเพื่อสายตากวาดไปเห็นแม่ลิงตัวหนึ่งมีลูกลิงเกาะอยู่ที่ท้องแนบแน่น มันพาลูกลิงน้อยผ่านกอไม้รกชัฏเข้าไปเพื่อหลบฝน อติเทพครุ่นคิดสักครู่เขาลองเสี่ยงเดินตามไปก่อนมือแกร่งจะหยิบหาท่อนไม้ที่แข็งแรงพอแกวกเอาใบไม้รกเรื้อที่ปกคลุมออกเผยให้เห็นโพรงถ้ำขนาดกลางทอดยาวเข้าไปมีพื้นที่เพียงพอให้ซุกกายหนีจากฝนที่สาดเทลงมา อติเทพยกยิ้มมุมปากอย่างนึกดีใจ มันเป็นทั้งที่พักกายชั้นดีของคนไข้อีกทั้งยังเป็นพื้นที่หลบอิงให้พ้นจากศรัตรูได้อย่างดีทีเดียว

 คิดได้ดั่งนั้นอติเทพรีบสาวเท้าฝ่าฝนกลับไปท่ามกลางความมืดยามราตรี เขาดีใจที่เบลล์ยังนอนอยู่ตรงนั้น นับว่าเจ้าป่าเจ้าเขาคุ้มครองร่างแบบบางเอาไว้จริงๆ 

อติเทพเอาเสื้อเชิ้ตปิดคลุมกระหม่อมที่มีผมดำขลับปกคลุมของเบลล์ไว้ เขาช้อนร่างบางพาวิ่งฝ่าฝนอย่างเร่งรีบไปสู่โพรงถ้ำและวางร่างบางลงให้พ้นฝน เขาพยายามปรับสายตาให้มองเห็นในที่มืดสลัวมองหากิ่งไม้แห้งสำหรับจุดไฟ เบลล์ต้องการความอบอุ่น

แกรกๆ.....

เสียงกิ่งไม้แห้งเสียดสีกับผนังถ้ำ อติเทพยังพยายามซ้ำๆเพื่อจุดไฟให้ติดเสียที เขาเสียดสีมันซ้ำๆอย่างรวดเร็วจนกระทั้งฝ่ามือแข็งแกร่งแดงจ้ำ

ฟู่วว....

เสียงสะเก็ดไฟกระพริบขึ้นมาเป็นประกายแว๊บนึง อติเทพยิ้มตาเป็นประกาย เขารีบหยิบเศษใบไม้แห้งมาโป๊ะเพิ่มพลางเป่าลมเบาๆเพื่อเพิ่มให้ไฟลุกโชนยิ่งขึ้น จนกระทั่งกองไฟกองเล็กๆกลายเป็นกองไฟขนาดย่อมที่ส่งกระแสความอบอุ่นไปรอบๆ

ต้องขอบคุณอภิชัยพ่อของเขาที่ล่วงลับไปแล้วที่สอนวิธีเอาตัวรอดในป่าให้กับเขาตั้งแต่ยังเป็นหนุ่มน้อยที่มีกติดสอยห้อยตามนายตำรวจใหญ่เข้าป่าออกพื้นที่เสมอ

"เรารอดแล้วสาวน้อย เธออยู่กับฉันต้องปลอดภัยสิ"

เขากระซิบแผ่วเบากับคนใบหน้าซีดเซียวด้วยพิษไข้ อติเทพค่อยๆปลดเปลื้องเสื้อผ้าเปียกชื้นที่ห่มร่างบางเอาไว้ออกมาขึงตากเอาไว้จนกระทั่งเหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าที่ผิวสีนวลผุดผาดอย่างยิ่งยามเมื่อต้องแสงเรืองรองจากกองไฟ

อติเทพนำผ้าชุบน้ำหมาดๆมาอังไฟจนกระทั่งผ้าหมาดอุ่นได้ที่ ชายหนุ่มนำมันไปห่มให้ร่างบางคลายอาการสั่นสะท้านจากความหนาวเหน็บ และใช้ผ้าหมาดน้ำอีกผืนมาเช็ดตัวลดไข้ให้สาวน้อยภายใต้การดูแลของเขาอย่างห่วงใย

เจี๊ยกกก..เจี๊ยกก...

เสียงแม่ลิงที่พาลูกเข้ามานอนหลบฝนในถ้ำร้องจึ้นราวกับทักทายผู้มาเยือน ท่าทีของมันสงบและดูเป็นมิตร 

"ขอบใจแกมากนะเพื่อนยาก ถ้าไม่ได้แกก็ไม่รู้จะพายัยนี่ไปหลบฝนที่ไหน"

อติเทพพูดกับแม่ลิงเผื่อมะนจะฟังรู้เรื่อง มันมองตอบกลับมาราวกับรับรู้ก่อนจะพาลูกไปกกกอดที่ซอกหินในถ้ำเป็นเชิงว่าต้องการพักผ่อน

ชายหนุ่มละสายตาจากแม่ลิง มองมาที่สาวน้อยจอมพยศที่กำลังหายใจแผ่วๆ ร่างแกร่งตระกองกอดกายระอุกรุ่นไว้ รับความอบอุ่นจากกองไฟ และภาวนาให้พิษไข้ทุเลาลงอย่างเร็วที่สุด

 

..........................................

 

#กลับมาสานต่อแล้วน้าารีดหลังจากที่ไรท์ห่างหายไปนาน

ไรท์เคยสัญญาไว้แล้วว่าลงช้าไปบ้างแต่จะไม่หายไปแน่นอนค่ะ

จะลงให้เรื่อยๆจนจบเลยน้าาา ขอบคุณที่ยังเป็นกำลังใจให้กันเสมอเลย ร้ากกกรีดทุกคนเลยยย

#สปอยนิดนุงน้าาา ตอนหน้าncแน่นอน ขอบคุณที่คิดถึงกันเสมอนะคะhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/928425071.gif

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น