June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

79.ไม่เห็น​เดือน​เห็น​ตะวัน​ 2 (เสกต่อ) NC20​+

ชื่อตอน : 79.ไม่เห็น​เดือน​เห็น​ตะวัน​ 2 (เสกต่อ) NC20​+

คำค้น : เสก​ต่อ​

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.7k

ความคิดเห็น : 78

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2562 10:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,600
× 0
× 0
แชร์ :
79.ไม่เห็น​เดือน​เห็น​ตะวัน​ 2 (เสกต่อ) NC20​+
แบบอักษร

ต่อ Part

แสงสีทองของตะวันใกล้จะลับลงสู่เส้นขอบฟ้ามองเห็นร่ำไรจากโพ้นทะเลอีกฟากกำลังจะลาลับวันเก่า วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ผมมองท้องฟ้ายกมือขึ้นแบฝ่ามือออกแล้วโบกไปมา จนร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ มองแล้วทำหน้าสงสัย ตอนนี้ผมกับไอ้พี่เสกมานั่งรับลมเย็นๆที่ชายหาดริมสงบ หลังจากเดินตลาดจนเมื่อย 

บางทีผมก็นึกสงสารไอ้พี่เสกเพราะว่าดูเเล้วคงจะไม่ค่อยได้มาเดินในที่แบบนี้

" ทำอะไร " ไอ้พี่เสกถามเมื่อเห็นผมยกมือขึ้นโบกลาท้องฟ้าไหวๆอยู่

" บอกลาพระอาทิตย์ " ผมตอบแล้วคลี่ยิ้มออกม

" อืม ทำไมถึงเรียกว่าบอกลาล่ะ " ไอ้พี่เสกถามทำหน้างง

" พระอาทิตย์ตกดิน สื่อความหมายของการลาที่ไม่ใช่ลาจากแต่เป็นการลาพักตอนผมมีเรื่องแย่ๆแม่จะปลอบผมว่าสิ่งที่แย่ๆในวันนี้จะลาไปพร้อมกับพระอาทิตย์แต่นั่นมันก็แค่คำปลอบให้มีกำลังใจแค่นั้นล่ะครับ เช้ามาทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม​ " 

ผมเอ่ยเล่าเรื่องเศร้าออกมาครั้งแรก

" ลึกซึ้งจัง แล้วนายสนิทกับแม่มั้ย​ " ไอ้พี่เสกถามพร้อมกับดึงเอาไหล่เล็กผมไปกอดโอบไว้

" ครับสนิท แต่กับพ่อผมไม่สนิทกันมากทุกอย่างเหมือนมันเคยดีๆแต่พอพ่อรู้ในสิ่งที่ผมเป็นพ่อก็เปลี่ยนไป " 

ผมเอ่ยเเล้วเงยหน้าขึ้นมองฟ้า

" ต่อไม่เอาครับไม่เล่าๆ" ไอ้พี่เสกบอกเสียงนุ่ม

" ผมอยากเล่าครับ ถ้าคุณพร้อมจะฟัง " 

ผมบอกแล้วไอ้พี่เสกก็พยักหน้าแล้วผมก็เริ่มเล่าเรื่องยาวให้ไอ้พี่เสกฟังตั้งแต่ผมรู้ตัวเองและพ่อเปลี่ยนไปรวมทั้งการพนันและเหล้าที่เปลี่ยนครอบครัวผม ผมรู้สึกดีที่ได้เล่าให้คนที่ผมรักฟังถึงไอ้พี่เสกจะรู้มาบ้างจากแม่และก็เล่าว่าความรู้สึกแรกที่รู้ว่าตัวเองไม่ชอบผู้หญิงคือ พี่นัท

" ทำไมถึงเป็นไอ้นัทล่ะ​ " ไอ้พี่เสกถามเมื่อผมเล่าถึงความรู้สึกครั้งแรกของผม

" พี่นัทใจดีกับผม อบอุ่นน่ารักตอนแรกผมยังไม่เข้าใจอะไรแต่พอเจอเรื่องร้ายๆกับคุณนานไปผมถึงเข้าใจว่า แท้จริงแล้วความรู้สึกผมกับพี่นัทนั้นเหมือนพี่ชายน้องชายมากกว่า " ผมตอบ

" รู้สึกแย่จัง เรื่องร้ายๆ " ไอ้พี่เสกพูดเสียงแผ่วๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยอารมณ์รู้สึกผิด

" แต่เรื่องร้ายๆมันก็กลายเป็นเรื่องดีๆแล้วนะครับตอนนี้ " 

ผมเอ่ยแล้วขยับตัวขึ้นไปนั่งบนตักแกร่งเอามือคล้องคอไอ้พี่เสกไว้ร่างสูงทำท่าตกใจนิดๆ

" ขอนั่งตรงนี้นะครับ " 

ผมเอ่ยทั้งที่นั่งลงไปแล้วและมองไปรอบๆตอนนี้ฟ้ามืดลงแล้ว มีเพียงแสงไฟจากถนนชายหาดที่ส่องสลัว ถ้าใครที่เดินผ่านไปมาก็จะเห็นแค่เงาตะคุ่มๆ

" ยั่วยุรึไง " ร่างสูงถามพร้อมกับเอาวงแขนโอบกอดรัดเอวผมไว้แน่นและส่งมือปลาหมึกลูบไล้บริเวณขาอ่อนของผม ใจผมเริ่มเต้นแรง

" ครั้งแรกที่เจอผมรู้สึกยังไงครับ อืม... " 

ผมถามพร้อมกับเบี่ยงลำคอหลบจมูกโด่งที่กำลังซุกไซร้อยู่กับซอกคอผมมือปลาหมึกก็ลูบล้วงเข้าไปในเสื้อยืดควาน หาเป้าหมายคือยอดอกผม

" อื้อ.... คำตอบล่ะ.. " ผมครางเบาพร้อมกับเอามือรั้งมือหนาไว้

" เกลียดมั่ง " ร่างสูงตอบแบบไม่เงยหน้าปากก็จูบไล่ต่ำจากใต้คางลงเรื่อยๆ

" ผมก็เกลียดไอ้พี่เสกเหมือนกัน​ " 

ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมาทันทีเอียงหน้าจ้องมองผมยกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก แล้วใช้ปลายนิ้วคีบยอดอกพร้อมกับบิดไปมา

" โอ๊ย!  ... ไอ้พี่เสกเจ็บนะ.... อื้อ...." 

ผมร้องเบาออกมาด้วยอารมณ์เจ็บปนเสียวแปลกๆ

" หือ.. ว่าไงนะ.. พูดใหม่สิครับ​ " 

ไอ้พี่เสกถามแต่ปลายนิ้วยังบีบคายอดอกผมอยู่

" ตอนนี้ผม ระ... รักแล้ว " 

ผมตอบเสียงสั่นและกดท้ายทอยของคนตรงหน้าเข้ามาแล้วประกบริมฝีปากลงไป 

ร่างสูงมีท่าทีตกใจแวบเดียวจูบตอบผมทันทีทันใดพร้อมกับส่งลิ้นอุ่นๆแทรกเข้ามาลิ้นร้อนเกี่ยวรัดลิ้นเล็กของผมอย่างดูดดื่มเร่าร้อนมือหนาเริ่มเลิกเสื้อผมขึ้นสูง ลูบไล้ยอดอกของผมจนแข็งตึงจนผมต้องหยุดมือหน้านั้นไว้เงยหน้าขึ้นตาเราสองประสานกันในความมืดสลัวๆ

" มีอารมณ์แล้วว่ะ นู๋ต่อ  " 

ว่าแล้วไอ้พี่เสกก็ลุกขึ้นพร้อมกับดึงแขนผมลุกตามแล้วรับเดินจ้ำอ้าวไปที่รถทันที

ผมไม่น่าไปยั่วยวนอารมณ์ดิบไอ้พี่เสกเลย คนอะไรอารมณ์ขึ้นง่ายเหมือนราคาน้ำมัน

ไอ้พี่เสกขับรถถึงบ้านพักใช้เวลา10นาที ดูเหมือนอารมณ์ทีคุกรุ่นเมื่อกี้ได้สงบลงเเล้วหลังจากที่ตกลงกันว่าจะออกไปทานมื้อเย็นเป็นอาหารซีฟู้ดที่ร้านดัง ไอ้พี่เสกก็อาบน้ำก่อนผม 

และหลังจากนั้นผมก็เข้าไปอาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมายังเห็นไอ้พี่เสกนั่งที่ปลายเตียงใส่แค่ผ้าขนหนูผืนเดียวโชว์ร่างกายส่วนบนอยู่

" ไม่รีบหรือครับ​ "

" แล้วนู๋หิวรึเปล่า "  

ร่างสูงถามและใช้สรรพนามที่หวานแหววจน ผมรู้สึกขนลุก ผมมองไปร่างสูงก็กวักมือเรียกผมให้เดินไปหาทั้งที่ผมก็ใส่เเค่ผ้าขนหนูผืนเดียว 

นั่งลงข้างโดยไม่ชะล่าใจแล้วร่างสูงอาศัยจังหวะที่ผมเผลอนั่งใกล้ๆใช้สองมือหนาแต่ทรงพลังโอบกอดไปรอบเอวของผมยึดแน่นไว้

" จะทำอะไรครับ " 

ผมถามเสียงนุ่มเอามือจับที่มือหนานั้นไว้ แล้วร่างสูงก็นอนราบลงกับเตียงนอนแล้วก็ฉุดรั้งร่างผมลงทาบทับทันที แล้วก็ส่งริมฝีปากหนาประกบปากบดเข้าหาเรียวปากผมอย่างรวดเร็ว

" อื้อ......อย่า... ครับ "

ลิ้นร้อนเบียดแทรกผ่านเข้าไปโรมรันพันพัวกับลิ้นเรียวนุ่มในอุ้งปากผมจนผมไม่สามารถส่งเสียงร้องห้ามได้อีก มือซ้ายของร่างสูงยังคงโอบยึดเอวของผมไว้แน่น แต่มือขวากลับเลื่อนขึ้นมาลูบไล้เนินอกผม บีบคลึงยอดอกอย่างเมามัน

" อ่า....อื้ออ.."

ไอ้พี่เสกจับร่างผมพลิกกลับให้นอนอยู่ใต้ร่างไม่รอช้าไล่จูบกดเน้นสันจมูกลงกับแผ่นอกบางของผมใช้ลิ้นอุ่นดูดดุนปลายยอดอกสลับไปมาอย่างรวดเร็วรุนแรง ผมถึงกับขนลุกซู่ด้วยความเสียวซ่าน

" ยะ.. อย่า... หยุดก่อน " สองแขนเผลอยกโอบกอดรัดแน่นอย่างลืมตัวทั้งที่ บอกห้ามไปหยกๆ

" ฮือ... อือ...อย่า... อึก.. " 

ผมยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงครางดังไว้ร่างกายสะดุ้งเฮือกเมื่อแกนกายโดนจู่โจมด้วยปากร้อนอุ่น

ของร่างสูงลิ้นร้อนทำงานอย่างชำนาญช่ำชองลากเลียจากบนลงล่าง ร่างผมเกร็งกรามหลับตาแน่น สองมือยกจับยึดศรีษะของไอ้พี่เสกแน่นเกร็งแอ่นสะโพกขึ้นรับจังหวะขึ้นลง

" อื้อ .... มะ.. มะ.. ไม่ไหวเเล้ววว  พี่เสก​ "  

ผมครางเสียงหลงเกร็งตัวระบายความเสียวซ่านเหมือนร่างสูงจะรู้จังหวะลิ้นนุ่มลากไล้เร่งเร้าเร็วขึ้นเพิ่มแรงกระชับริมฝีปากที่กำลังทำงานอยู่ให้โอบรัดแน่นขึ้น และความสุขสุดท้ายก็ปลดปล่อยฉีดพุ่งออกมา

หลับตาผ่อนลมหายใจแสดงความเหนื่อยหอบออกมาอย่างแรง มือทั้งสองข้างวางแนบลำตัวนิ้วที่เคยจิกเกร็งขยุ้มผ้าก็เริ่มคลายตัวค่อยๆ ปล่อยผ้าจากมือช้าๆ พลางรับรู้ถึงการความสะอาดช่วงล่าง

" อือ.. พี่เสก.. " สัมผัสที่อ่อนโยน นั้นทำให้ผมครางออกมา

" เป็นไงครับ​ " อิ่มยังร่างสูงขยับตัวขึ้นมาถามยกยิ้มร้ายพร้อมกับเอาปลายนิ้วไล้วนที่ริมฝีปากผม

" อย่ามาถาม "  ผมบอกแล้วยกสองแขนขึ้นโอบรอบคอพร้อมกับโน้มตัวขึ้นไปจูบที่แก้มไอ้พี่เสกเบาๆ

" ผมอยากช่วยไอ้พี่เสกบ้างเอ่อ.....แบบขึ้นข้างบนผมอยากทำให้พี่มีความสุข " 

ผมบอกอายๆ พลางนึกถึงที่บีมพูด

" ทำเป็นหรอ " ไอ้พี่เสกถามผมส่ายหน้าไปมาทันที อาจจะเคยดูมาบ้างในเน็ต แต่มันก็น่ากลัวเกินไป

" งั้นค่อยๆเรียนรู้ไป ส่วนเรื่องความสุขเดี๋ยวไอ้พี่เสกจะพิสูจน์ให้นู๋เห็นว่าแค่นี้ไอ้พี่เสกก็มีความสุขแล้ว​ "

" หลับตาซะ " 

ไอ้พี่เสกสั่งเเล้วผมก็หลับตาลง รับรู้ถึงการเบิกทางที่ช่องทางด้านหลังแต่ก็หลับได้สักพัก 

ก็แอบลืมตาเหลือบลงไปมองด้านล่างเห็นส่วนกลางที่ขยายใหญ่อยู่ของไอ้พี่เสก ผมต้องลอบกลืนน้ำลายลงไป  หน้าร้อนผ่าวๆแค่คิดว่ามันกำลังจะเข้าไปด้านในของผมก็รู้สึกเหมือนใจจะขาดด้วยอารมณ์วาบหวิว  

ทำ  ทำไมดูเหมือนมันใหญ่ขึ้นอ่ะ... ไอ้พี่เสกไปทำอะไรมารึเปล่า

" เจ้าเล่ห์นะ " ร่างสูงบอกยิ้มๆพอรู้ว่าถูกจับได้ก็รีบเบนหน้าหลบสายตาคมนั่นทันที 

ใจเต้นไม่เป็นส่ำเลย เสียงหัวเราะเบาของไอ้พี่เสกดังขึ้นและผมก็หันกลับมาแอบมองอีกครั้งด้วยใจที่เต้นเเรง

แล้วไอ้พี่เสกนั่งยองๆลงกลางหว่างขาผม ใช้มือทั้งสองข้างช้อนไปที่ข้อพับยกขึ้น ทำให้สะโพกของผมลอยขึ้นจากที่นอนเล็กน้อยจับปลายขาแต่ละข้างแยกออกจากกัน 

จากนั้นไอ้พี่เสกก็นั่งลงคุกเข่าลงบนที่นอนตรงกลางหว่างขาผม แล้วสอดหัวเข่าทั้งสองข้างของตัวเองเข้าไปแล้วจึงปล่อยท่อนขาทั้งสองของผมวางพาดคล่อมไปบนต้นขาไอ้พี่เสกอย่างละข้าง

ผมรู้ชะตากรรมของตนเองว่าจะเกิดอะไรขึ้น แกนกายใหญ่ตึงค่อยจ่อกดเข้ามาอย่างช้าๆพร้อมกับเสียงหายใจหอบของไอ้พี่เสกรู้สึกถึงความลื่นไหลกว่าทุกครั้ง ไม่รู้สึกเจ็บเหมือนเมื่อวาน

" อ๊ะ..."  ผมใช้สองมือยกขึ้นมาดันไว้บนหน้าอกของร่างสูงไว้เพื่อให้ผมได้ผ่อนคลาย ร่างสูงจึงขยับมือมาบีบเค้นยอดอกของผมเพื่อปลุกปั่นอารมณ์ต่อต้านของร่างกาย

" เจ็บรึเปล่า​ "

" ไม่.. ไม่ .. ใส่ เข้ามา... " 

ผมบอกแล้วร่างสูงก็กดพรวดเข้ามาทีเดียวจนมิดลำ

" โอ้ยยย เบาๆ ครับ "  ผมส่ายหน้าไปมารับรู้ถึงความร้อนคับแน่นค่อยๆหลับพริ้มปล่อยไปตามอารมณ์รัญจวน สะโพกหนาค่อยๆโยกเป็นจังหวะแทรกสอดเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยๆ

" อ๊ะ...อืมม... .อ๊ะ.."  มือหนาวของร่างสูงเอื้อมมาลูบวนบริเวณยอดอกผม

" อ๊ะ...อ่า...อะ...อา มะ..ไม่ไหวแล้ว...พี่เสก..."

จังหวะที่กระแทกเข้ามานั้นทั้งรุนแรงทั้งเร็วมันทำให้ผมรู้สึกดีสุดๆกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

แล้วร่างสูงก็ผ่อนจังหวะลงกลายเป็นช้าๆเนิบทำให้ผมลืมตาขึ้นมองสบตากับสายตาปรือคมที่กำลังมองผมอยู่ หัวใจเต้นเเรงหน้าร้อนผ่าวความสุขปนความรู้สึกวาบหวามเสียวซ่านเเล่นวิ่งไปร่าง

" อย่ามอง นะ อื้อ.."  ผมสั่งพร้อมกับเอามือปิดหน้าตัวเองอย่างอายๆ ก็สายตาไอ้พี่เสกที่ร้อนแรงนั่นกำลังหลอมละลายผม

" ก็นู๋ต่อ น่ามองนิ " 

ไอ้พี่เสกบอกยิ้มออกมาน้อยๆก่อนจะโน้มจูบดูดดื่มกับผม และขยับโยกสะโพกเร่งจังหวะอีกครั้ง 

ครานี้หนักหน่วงและรุนแรงกว่าเดิมจนร่างผมไหวเรียวลิ้นทั้งสองตวัดเกี่ยวพันกันแลกความหวานอย่างร้อนแรงและดูดดื่มร่างสูงยังทรงตัวในท่านั่งคุกเข่าแทรกอยู่กลางหว่างขาผม 

แล้วร่างสูงก็จับขาเรียวผมเรียวทั้งสอง​อ้อมไปเกี่ยวไว้ด้านหลังบั้นเอวของร่างสูงแล้วใช้สองมือจับยึดไปที่ขอบสะโพกบางทั้งสองข้างของผมให้ลอยขึ้นจากพื้นที่นอนเล็กน้อย

" อ๊ะ อ่าา.... อื้มมมมมมมม..." 

ผมครางหนักเมื่อร่างสูงเริ่มบรรจงซอยเสยขยับสะโพกเข้าออกช้าๆเป็นจังหวะรู้สึกถึงการเสียดสีของแกนกายกับช่องทางด้านหลังที่คับแน่น

" พี่.. เสก.. อื้มๆ .... อ่าอ่าาๆ..."  

ผมร้องครางเป็นห้วงๆตามจังหวะการกระทบกระแทกของไอ้พี่เสกผสมผสานกับเสียงกระทบกันระหว่างหน้าขาของร่างสูงและช่วงบั้นท้ายผม

" มะ..อื้อออ.....โอ้ว..ผมจะ จะไม่ไหวแล้วอื้ม....อื้อ"

ผมร้องครางจนลืมตัว เอื้อมสองมือไปคว้าโอบล้อมไปที่สะโพกแกร่งของไอ้พี่เสก จับยึดแน่นทั้งสองข้างแล้วส่งสัญญาณกายดึงสะโพกแกร่งนั้นเข้าหาตัว อย่างลืมอาย

" ต่อ.. ฮูยยยยย.... ไม่ไหว... แน่นเกิน.."  

ร่างสูงส่งเสียงครางกระเส่าออกมาครั้งแรกพร้อมกับกระแทกให้เร็วขึ้น สองขาผมที่เดิมร่างสูงเป็นคนจับไว้นั้นกลับกลายเป็นผมที่ออกแรงเกี่ยวกระหวัดมันไว้ความเสียวซ่านที่ใกล้ถึงจุดสิ้นสุดทำให้ผมเผลอลืมตัวลืมตัวเผลอยกสะโพกลอยรับจังหวะกระแทกถี่เร็วขึ้นๆ

" ระ... เเรง... พี่เสก.. เร็ว... ไม่ไหว​ " ผมร้องขอเสียงสั่นร่างสูงเกรงกายขบฟันแน่นเพื่อระงับความ เสียวซ่าน​ ผมร้องครางกระเส่าลมหายใจเริ่มขาดเป็นห้วงๆร่างทั้งร่างเริ่มเกรงแน่น

" พี่เสกกก...... อ้าาาาา..อื้ม "

ร่างผมกระตุกเฮือกพร้อมกับปลดปล่อยของเหลวสีขุ่นเลอะหน้าท้องตัวเองเสียงหายใจหอบอย่างไร้เรี่ยวแรง

" อูยยยย ต่อ.. ไม่ไหว... " 

ร่างสูงพึมพำเสียงกระเส่ามือทั้งสองจับยึดสะโพกบางของผมไว้แน่นโหมแรงทั้งหมดที่มีบรรจงกดกระแทกเข้าใส่อย่างหนักหน่วงเสียงดังพั่บ พั่บ ๆๆ

" อืม​ " ร่างสูงครางเสียงต่ำกระแทกอย่างรุนแรงถี่ยิบ

" อื้อ.... พี่เสก..." 

ผมเรียกเบาน้ำเสียงเย้ายวนยกมือขึ้นลูบบริเวณหน้าอกแกร่งอย่างรู้งานบีบดึงยอดอกกระตุ้นช่วยอีกฝ่ายร่างสูงเร่งจังหวะสวนกระแทกเร็วโหมเเรงไม่หยุด

" อูยยย..อื้ม...." 

ร่างสูงกระแทกอัดแนบแน่นครั้งสุดท้ายจนร่างผมไหวตามแรงกระแทก แล้วรู้สึกถึงการฉีดพุ่งภายในอย่างไม่ยั้งแล้วร่างสูงฟุบตัวลงนอนหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยบนร่างผมที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยเหงื่อ

ผ่านไปสักพัก

" มีความสุขมั้ยครับ " ผมถามเสียงออดอ้อนเอามือปาดเหงื่อแถวๆหน้าผากของร่างสูง

" อ่า... คิดดูก่อน " 

ร่างสูงตอบพร้อมกับบดขยี้จูบไปตรงริมฝีปากของผมทันที สองมือบีบเค้นกอบกำหน้าอกของผม

" อย่าขี้โกงครับ อื้อ.. ตอบก่อน "

" อา.... นู๋ต่อ... ความสุขหรอ... แบบนี้รึเปล่า.." 

ร่างสูงบดขยี้จูบไปก็พึมพำไปเวียนวนกอดจูบลูบคลำสะโพกผมสักพักผม ก็รู้สึกถึงความร้อนช่วงล่างที่ปูดดันที่ช่องทางด้านหลังของผม

" อีกรอบนะ... ระเบียง " 

ร่างสูงถามเสียงกระเส่า ผมมองออกไปที่ระเบียงส่วนตัวที่ยื่นยาวออกไปในทะเลผมส่ายหน้าไปมา

" ไม่เอา หนาว "

" เดี๋ยวไอ้พี่เสกจะทำให้นู๋ร้อนเอง นะ... นะ  น๊า.. " 

ว่าแล้วก็ช้อนร่างผมขึ้นอุ้มทันทีผมผวาเอามือทั้งสองรั้งรอบคอร่างสูงไว้

" จะทำอะไรก็ตามใจ " 

ผมตอบเขินๆแล้วซุกหน้าลงที่อกแกร่งทันที ไอ้พี่เสกหัวเราะเบาๆออกมาพร้อมกับกระซิบเสียงพร่าที่ข้างหูผม

" ขอบคุณครับ.. เมียจ๋า.. " 

ผมทุบที่ไหล่กว้างไอ้พี่เสกเบาๆกลบเกลื่อนอาการเขินอายกับคำสรรพนามนั้นที่ไอ้พี่เสกใช้เรียกผมแล้วก็ปล่อยให้ไอ้พี่เสกจัดการดำเนินเกมรักตามใจอย่างที่ต้องการ

เช้าวันใหม่

เสียงคนคุยกันแว่วๆเข้ามาทำให้ผม​พยายามเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้ง รู้สึกแสบตากับเเสงที่แยงเข้ามาผ่านผ้าม่านที่ปลิวไหว ใช้มือยันขยับตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก ปวดเมื่อยล้าไปหมด 

ผลกระทบมาจากเมื่อคืนที่ผมกับไอ้พี่เสกทำกิจกรรมร่วมกันหลังจากที่ขอแค่รอบเดียวสุดท้ายไม่ใช่เเค่รอบเดียว

" โอย " ผมครางเบาๆออกมาเมื่อรู้สึกปวดหนึบบริเวณช่องทางด้านหลัง คนเลวหื่น

2วันมานี่ผมเจอเกือบ10ครั้งล่ะมั้งตายอดตายอยากมาจากไหนวะ

ผมมองนาฬิกาตั้งโต๊ะที่มุมหัวเตียง ตายล่ะจะ10โมงเช้าแล้วทั้งที่เมื่อคืนคิดไว้ว่าจะออกมาชมพระอาทิตย์ขึ้นซะหน่อย

" ตื่นแล้วหรอ " ร่างสูงไอ้พี่เสกเดินเข้ามาซึ่งตอนนี้แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว แล้วผมพยุงตัวเองลุกขึ้นอย่างยากลำบาก สองขาแทบยืนไม่อยู่เรี่ยวแรงไม่มี พร้อมกับส่งสายตาดุไปที่ร่างสูงที่ยืนมองอยู่ทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว

" อะไรกันทำหน้าทำตาแบบนั้น " ไอ้พี่เสกเอ่ยล้อผม

" ลองมาอยู่ข้างล่างมั้ยล่ะ​ "

" นู๋จะขึ้นบน แล้วขยับเองหรอ ได้สิคืนนี้นะ "

ร่างสูงยิ้มออกมาเล็กน้อยไล่มองร่างเปลือยผมขณะที่ผมกำลังเดินไปเข้าห้องน้ำแถมยังทำตาพราวแพรวใส่ผม

" ฝันกลางวันเถอะ ไอ้พี่เสก " 

ผมบอกเสียงเข้มแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ได้ยินเเต่เสียงหัวเราะตามหลัง

เที่ยงวัน

หลังจากที่ผมกับไอ้พี่เสกไปไหว้หลุมศพพ่อ

แล้วไอ้พี่เสกก็ขับรถพาผมมุ่งตรงไปที่เรือนจำนานเท่าไหร่แล้วนะที่ผมไม่ได้มาเยี่ยมแม่

แรกๆผมอยากมาคนเดียวด้วยความรู้สึกอายและไม่อยากให้ไอ้พี่เสกมาด้วยเพราะว่ามันเป็นเรือนจำถ้าเกิดใครเจอหรือพบเห็นก็จะมองว่าไม่ดี แต่ไอ้พี่เสกบอกว่าไม่เห็นจะเกี่ยวกัน 

สนใจทำไมคนมองนั่นก็ทำให้ผมดีใจจนน้ำตาซึม

หลังจากที่ได้เวลาเยี่ยมทันทีที่เห็นแม่เดินออกมาจากประตูผมก็ร้องไห้สะอื้นออกมา จนไอ้พี่เสกเอามือมากุมมือผมไว้ แม่มองหน้าผมกับไอ้พี่เสกสลับกันไปมา เหมือนกับแปลกใจ

" แม่ผอมลง​ "  ผมบอกเสียงสั่นๆแม่ก็ยิ้มกลับมา

" ต่อก็ผอมลงลูก​ " 

เสียงแม่สั่น​เครือ​จากนั้นผมก็คุยกับแม่ถามสารทุกข์สุกดิบกันทั้งน้ำตาผมก็ขอโทษแม่ไปที่ไม่ได้มาเยี่ยมบ่อยๆแต่แม่เองก็ไม่อยากให้ผมมาเห็นหรือรับรู้สภาพที่แม่เป็นอยู่

" ต้องขอบคุณ คุณเสกที่ดูแลต่อและให้งานทำ " แม่พูดกับคุณเสก ซึ่งแม่ยังไม่รู้เรื่องที่ผมออกจากงาน ผมก็ได้แต่เอ่อ.. กำลังจะพูดออกไปไอ้พี่เสกก็เอามือมากุมมือผมไว้

" คุณน้าครับ ขอให้ผมดูแลต่อตลอดไปได้มั้ยครับ"

" นี่หมายความว่า.. ต่อกับคุณเสก​ " 

แม่ผมพูดค้างไว้ซึ่ง แม่รู้อยู่แล้วว่าผมเป็นแบบไหน แต่แม่ก็พูดแค่นั้นแล้วหันมามองหน้าผม ผมพยักหน้าคำตอบ

" ครับเราสองคนรักกัน " 

ไอ้พี่เสกบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง หัวใจของผมพองโตด้วยความรู้สึกปลื้มปิติยินดี

" น้ายินดีที่ต่อมันมีคนดูแลแทนน้า แต่ครอบครัวคุณเสกเรื่องฐานะของต่อน้ากลัวมันจะทำให้คุณลำบากใจ​ "  แม่ผมเอ่ยเสียงเศร้าๆ

" ทุกคนยอมรับครับ คุณน้าไม่ต้องห่วงต่อไปผมจะดูแลคุณน้าและก็เป็นต่อเองครับ " ไอ้พี่เสกพูด

ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรออกมาเสียงผู้คุมก็เอ่ยขัดว่าหมดเวลาเยี่ยมเเล้ว จากนั้นผมก็ร่ำลากับโดยสัญญาว่าจะมาเยี่ยมแม่บ่อยขึ้น แล้วแม่ก็บอกว่าแม่สบายดี ให้ผมใช้ชีวิตให้มีความสุขของผมไป

สิ้นคำพูดของแม่ ผมก็น้ำตาซึมเดินร้องไห้สะอื้นออกมาจนถึงลานจอดรถ

" ไม่ร้องแล้ว " ไอ้พี่เสกปลอบใจผมพร้อมกับเอามือใหญ่มาลูบแผ่นหลังของผม

" เห้!!  เสกสรรมาทำอะไรที่นี่​ " 

เสียงผู้ชายเรียกชื่อไอ้พี่เสกจากทางด้านหลังทำให้พวกผมผละออกจากกัน มองไป เห็นนายตำรวจหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับไอ้พี่เสกเดินยิ้มร่ามาทางผมกับไอ้พี่เสก

" โลกกลมซิป " ไอ้พี่เสกบ่นขึ้น

" นี่เพื่อนสมัยเรียน ธีรภัทร์ ถึงหน้ามันเหมือนยามแต่มันเป็นตำรวจ " 

ไอ้พี่เสกบอกแนะนำผมกับนายตำรวจหนุ่มคนนั้นแล้วผมก็ยกมือไหว้ แล้วผู้ชายคนนั้นก็รับไหว้ผมยิ้มๆ

" นี่เป็นต่อ "  ไอ้พี่เสกพูดแค่นั้นแต่ก็ไม่พูดแนะนำอะไรเพิ่มเติม จนเพื่อนไอ้พี่เสกทำหน้างง

" ได้ข่าวมึงมีเมียแล้วนี่ไม่เห็นเปิดตัวเลย แล้วยังคัมมิ่งเอ้าส์จากกลุ่มเพื่อนๆอีก "  

เพื่อนไอ้พี่เสกพูด

" ใครบอกวะ " ไอ้พี่เสกถามพร้อมส่ายหน้าไปมา

" ไอ้กิจกับไอ้เก่ง " แสดงว่าพี่คนนี้รู้จักกลุ่มเพื่อนไอ้พี่เสก ผมคิด แล้วเพื่อนไอ้พี่เสกก็ทำตาโตเมื่อเห็นไอ้พี่เสกโอบไหล่ผมกระชับเข้าหาตัวเอง

" อย่าบอกนะ... ว่า... " 

เพื่อนไอ้พี่เสกพูดมองมือไอ้พี่เสกตาค้าง

" อืมคนนี้ล่ะ เมียกู " 

ไอ้พี่เสกตอบท่าทีเฉยๆนายตำรวจหนุ่มทำหน้าตกใจ

" อย่าบอกนะว่า คนนี้คือคนในรูป " 

นายตำรวจหนุ่มถาม ผมรีบหันหน้าไปมอง แล้วไอ้พี่เสกก็อธิบายว่า ไอ้พี่เสกให้เพื่อนคนนี้เคยช่วยเหลือและตามเรื่องเจ้าหนี้หน้าเลือดพวกนายทุนเถื่อนพวกที่พ่อผมไปกู้เงินมา

" โทษนะครับที่จำไม่ได้ เพราะว่าตัวจริงกับในรูปมันต่างกันนิดหน่อย " 

เพื่อนไอ้พี่เสกหันมาขอโทษผมพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ ผมก็พยักหน้ารับ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปเพราะว่ายังอึ้งอยู่

" กูบอกแล้วว่าตัวจริงน่ารักกว่าในรูป " ไอ้พี่เสกพูดด้วยท่าทีภาคภูมิใจ

" สเปค​มึงเปลี่ยนไปจริงๆด้วย " 

นายตำรวจหนุ่มพูดแล้วส่งยิ้มกริ่มๆมาที่ผม ไอ้พี่เสกไม่พูดอะไรได้แต่หัวเราะออกมา

จากนั้นเพื่อนไอ้พี่เสกก็นัดว่าคืนนี้1ทุ่มมีรวมกลุ่มกันที่ ผับxxxxย่านท่องเที่ยวของเมือง 

และบอกด้วยว่าพี่กรก็จะมาด้วยให้ไอ้พี่เสกไปให้ได้แต่ไอ้พี่เสกก็ไม่รับปากแต่ตอนก่อนแยกกัน เพื่อนไอ้พี่เสกก็ยังย้ำอีกครั้งว่าไปให้ได้

บ้านพักริมทะเล

" ผมอยู่ได้ครับ " หลังจากที่ถกเถียงกันเรื่องไปงานกลุ่มเพื่อนๆไอ้พี่เสก ซึ่งผมไม่อยากไปเเต่ไอ้พี่เสกจะให้ผมไปด้วย

" และอีกอย่างมีแต่กลุ่มเพื่อนๆนานๆเจอกันทีไม่ใช่หรือครับ " 

ไอ้พี่เสกก็พยักหน้ายอมจำนนเพราะผมยกเหตุผล108 ขึ้นมาอ้าง

แล้วไอ้พี่เสกก็หายไปอาบน้ำ​แต่งตัว ส่วนผมก็นั่งคุยมือถือกับบีม  วันนี้บีมพาโบ้ไปเที่ยวสวนจตุจักร จากนั้นก็คุยกับบีมเรื่องทั่วไป 

รวมทั้งเรื่องที่ไอ้พี่เสกกำลังจะไปงานรวมกลุ่มเพื่อน บีมอยากให้ผมไปแต่ผมก็บอกเหตุผลว่าไม่จำเป็นต้องตาม24ชั่วโมง

" งานแบบนี้ต้องมีผู้หญิงแน่เลยยิ่งคุณเสกProfile ดีขนาดนั้นระวังระเเวงไว้ก็ดี ผู้หญิงเดี๋ยวนี้ก็น่ากลัวนะ แถมคุณพี่เสกของมึงก็ไม่ใช่ออริจินัลเกย์ด้วย​ "

หลังจากวางสายของบีม ผมก็นั่งนึกคิดตามคำพูดบีมเพื่อนๆของไอ้พี่เสกมีแต่ผู้ชายถ้าผมไปก็แนะนำกันให้วุ่น คือเรื่องชายรักชาย 

ถึงสังคมจะเปิดกว้าง แต่คนในสังคมบางคนก็แอบยี้กับเรื่องเเนวนี้ นั่นทำให้ผมไม่กล้าพอที่จะเปิดเผย กับสังคมภายนอกเท่าไหร่ เปิดเผยแค่กลุ่มเป้าหมายเดียวกันและคนที่เปิดใจยอมรับก็พอ พลางนึกถึงเรื่องรูปที่ไอ้พี่เสกเอาให้ เพื่อนดูคิดแล้วต้องถามเอาคำตอบให้ได้

แล้วก็รู้สึกเย็นที่แผ่นหลังสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อไอ้พี่เสกเอาร่างเปลือยที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จมาสวมกอดจากทางด้านหลัง

" อื้อ.. เย็น " ผมบอกเมื่อใบหน้าคมกดเน้นปลายจมูกเย็นๆลงที่แก้มผมพร้อมกับสูดหอมจนเกิดเสียง

" เอ่อ. รูปผมที่ไอ้พี่เสกเอาเพื่อนดูคือรูปแบบไหน หรือครับ​ " 

ผมเอ่ยถามทันทีที่มีโอกาส

" รูปสมัครงาน " ร่างสูงตอบ

" ห๊า  มิน่าล่ะ " ผมร้องออกมา

" ทำไงได้ตอนนั้นไม่มีรูปอื่นนี่ แต่รูปนั้นก็น่ารักนะ น่ารักกว่าผู้หญิงบางคนอีก " 

ร่างสูงพูดปลอบใจผม

" อย่าเปรียบเทียบกับผู้หญิงสิครับ ยังไงสรีระก็ไม่เหมือนกัน " 

ผมเอ่ยเพราะไม่ชอบให้ใครเอาไปเปรียบเทียบกับผู้หญิง

" อืม... นั่นสินะ ตรงนี้ ตรงนี้ ก็ไม่เหมือน " 

ร่างสูงพึมพำบ่นอยู่กับซอกคอผม

" เอ่อ.. มีผู้หญิงด้วยหรือเปล่าครับงานนี้ " 

ผมตัดสินใจเอ่ยถาม

" ทำไม หวงหึงหรอ " 

ไอ้พี่เสกถามแต่ริมฝีปากเคลียคลออยู่แถวลำคอผมไม่ห่างใจจริงก็อยากจะหวงหรอกแต่ผมก็เชื่อใจ เลือกที่จะเชื่อใจมากกว่าผมคิด

" ผมคงตามหวงหึงผู้หญิงทั้งโลกไม่ได้หรอกครับแต่ผมจะทำให้ไอ้พี่เสกลืมผู้หญิงทั้งโลกเลย "  

ผมตอบแล้วจุ๊บที่มุมปากของร่างสูง

" วิธีไหนน๊า "  ไอ้พี่เสกเอียงคอลงมาแล้วคลี่ยิ้ม

" อยู่ในหัวผมนี้ล่ะ แต่ตอนนี้ไปแต่งตัวได้เเล้วครับ เสื้อผ้าผมเตรียมไว้ให้เเล้วแขวนอยู่ในตู้ " 

ผมบอกแล้วผลักร่างสูงให้ลุกขึ้น

ผ่านไป10 นาทีผมมองร่างสูงโปร่งตรงหน้า

อย่างอึ้งๆคนอะไรจะหล่อดูดีขนาดนั้นผมคิดแล้วยิ้มออกมา

" ห้ามดื่มหนัก ห้ามนอกใจด้วย" ผมสั่ง

" คร้าบผม " ไอ้พี่เสกตอบแล้วก็ก้มลงมาหอมแก้มผมซ้ายทีขวาที แล้วเปิดประตูเดินออกไป

ตกดึก

ครืน ครืน ๆ เสียงมือถือที่สั่นครืนๆอย่างต่อเนื่อง ปลุกให้ผมตื่นจากความฝัน ประหลาดผมฝันว่าผมเดินจับมือ กับไอ้พี่เสกอยู่บนปุยเมฆสีขาวที่กำลังล่องลอย แล้วก็สะดุ้งตื่น มองไปที่นาฬิกา ตี2กว่าแล้วไอ้พี่เสกยังไม่กลับ มองหน้าจอมือถือที่สั่นอยู่

พี่กร?  โทรมา

" ครับ "  ผมกดรับสาย

" ต่อไอ้เสกถูกแทงตอนนี้ปลอดภัยแล้วอยู่ที่โรงพยาบาลxx " 

สิ้นเสียงพี่กรมือถือแทบหลุดจากมือ ยืนนิ่งร่างกายชาวาบ

" ใจเย็นๆนะต่อ เสกมันปลอดภัยแล้วเดี๋ยวสักพักพี่ตำรวจจะไปรับนาย " 

แล้วพี่กรก็กดวางสายไปยังไม่ทันที่ผมจะได้ถามไถ่อะไรอีก

จากนั้นผมก็รวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิง รีบเเต่งตัวใหม่ออกไปยืนรอคนที่จะมารับ พลางคิดภาวนาให้ไอ้พี่เสกปลอดภัย

อย่าเป็นอะไรนะครับ อย่าทิ้งผมไป

ฮือ... คิดไปแล้ว น้ำตาที่กลั้นไว้ก็ไหลออกมาสักพักตำรวจเพื่อนไอ้พี่เสกก็มารับผม

" เกิดอะไร ขึ้นครับ ทำไมๆ .. คุณเสกถึง.. " 

ผมถามเสียงสะอื้นจนลืมอาย ที่ร้องไห้ต่อหน้าคนอื่น

" เสกปลอดภัยแล้ว อย่าห่วง​ " 

เพื่อนตำรวจไอ้พี่เสกบอกแล้วก็เล่าเรื่องยาวให้ผมฟังว่าไอ้พี่เสกมีเรื่องกับอันธพาลท้องถิ่น 

ศัตรูเก่าที่ไอ้พี่เสกเคยมีเรื่องด้วยเมื่อหลายเดือนก่อนและที่สำคัญคือคนกลุ่มเดียวกันกับที่พ่อผมไปเป็นหนี้ไว้ทำให้ผมอึ้งพูดอะไรไม่ออก

และตอนเกิดเหตุคนร้ายก็แทงทีเผลอโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว

เพราะผม? ถ้าไม่มีผม ไม่มีหนี้นั่น ยังไงเส้นทางชีวิตไอ้พี่เสกก็คงไม่มีทางมาเจอกับคนพวกนี้และมีเรื่องราวกันจนถึงขั้นเอาชีวิต ไอ้พี่เสกทำเพื่อผม   ฮือๆแล้วผมก็ร้องไห้ปล่อยโฮออกมา

โรงพยาบาล xx

ผมไปถึงหน้าห้องICU เห็นพี่กรนั่งอยู่กับผู้ชายอีกคนและตำรวจอีก3คนกำลังให้ปากคำอยู่ ผมยื่นนิ่ง ขาแข็งมองป้ายไฟสีแดงใจสั่นหวิวเป็นห่วงไอ้พี่เสกพลางภาวนาอย่าให้ไอ้พี่เสกเป็นอะไร

" พี่กร พี่เสกๆ ฮือๆ " ผมเดินไปหาพี่กรแล้วเอามือเกาะที่แขนยาวพี่กรเขย่าไปมา ทั้งสะอื้น

" ต่อ เสกมันปลอดภัยแล้วไม่ได้เป็นอะไรมาก​ " 

พี่กรปลอบเสียงนุ่มพร้อมกับเอามือมากุมที่มือ ผมไว้

" แต่ไฟห้องยังเปิดอยู่ " ผมบอกสะอื้น

" แค่ผ่าตัดปิดแผลน่ะ " พี่กรตอบ

" เพราะผม พี่เสกเจ็บตัวถูกทำร้ายเพราะผมฮือๆ "

" ต่อพูดอะไรแบบนั้นมันเป็นเรื่องเข้าใจผิด ตอนนี้เสกมันปลอดภัยแล้ว อย่าคิดมาก​ " 

พี่กรเอ่ยตำหนิผมแล้วดึงมือผมให้ไปนั่งลงที่เก้าอี้หน้าห้อง

" กร  เสกเป็นไงบ้าง " 

เสียงผู้หญิงวัยกลางคนที่คุ้นเคยเอ่ยขึ้น ผมหันไปทางต้นเสียง พร้อมกับพี่กร

" คุณท่าน " ผมเอ่ยเสียงเบา พ่อกับแม่ของไอ้พี่เสกและข้างหลังมีเกดน้องสาวของไอ้พี่เสกด้วย

ทุกคนมองมาที่ผมนิดนึงสีหน้าของทุกคนเคร่งเครียดดูกังวลไม่ต่างกันต่างมองไปที่ไฟห้องICU ที่ยังสว่างอยู่

" แม่พี่เสกต้องไม่เป็นอะไร​ " เกดพูดเมื่อเห็นผู้หญิงวัยกลางคนที่นั่งทรุดลงเก้าอี้อย่างหมดแรง

" เกิดอะไรขึ้น ใครพอจะบอกฉันได้บ้าง​ " 

เสียงสะอื้นเบาๆดังขึ้นไม่รู้ว่าถามใครแต่สายตาไล่มองไปที่พี่กรและเพื่อนตำรวจของไอ้พี่เสกและมาหยุดที่ผม  

สายตานั้นทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดไปทั่วร่างผมรับรู้ถึงมันได้ดีแล้วพี่กรก็เอ่ยเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

" เสกไม่เคยไปยุ่งกับคนพวกนี้ทำไมถึงทำร้ายกันได้ถึงขั้นเลือดตกยางออก​ " 

แม่ของไอ้พี่เสกพูดออกมา

" เพราะผม เป็นเพราะผม คนพวกนั้นรู้จักกับผม "

ผมพูดทั้งน้ำตาสะอื้นออกมาแล้วพี่กรก็เอามือมาจับที่ไหล่ผมและกดลงเหมือนกำลังปลอบใจผม

" ไม่เกี่ยวกับพี่ต่อหรอก พี่กรก็บอกอยู่ว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน​ " 

เกดบอกทุกคนพยายามแย้ง

" นั่นสิคุณยังไงเจ้าเสกมันก็ปลอดภัยแล้วถือว่าฟาดเคราะห์ไปส่วนเรื่องคนร้ายผิดก็ว่าไปตามผิด " เสียงของท่านประธานปลอบ แต่ท่านรองแม่ของไอ้พี่เสกยังทำหน้าตึงๆใส่ผมอยู่

แล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง เมื่อไฟห้องดับลงพร้อมกับหมอและพยาบาลที่เดินออกมา

" ญาติผู้ป่วยใช่มั้ยครับ " หมอถามทุกคนพยักหน้า

" บาดแผลของคนไข้ถูกแทงเฉียดกระเพาะอาหาร ต้องรักษาตัวระยะหนึ่งตอนนี้ปลอดภัยแล้ว ไม่มีอะไรจะต้องเป็นห่วง " 

หมอบอกทุกคนทำหน้าโล่งใจกล่าวขอบคุณหมอ

" ขอบคุณค่ะหมอ  ฉันเยี่ยมลูกชายได้มั้ย​ " 

แม่ของไอ้พี่เสกถามหมอ

" ได้ครับ แต่ตอนนี้คนไข้คงหลับอยู่ " 

หมอบอกแล้วเดินผ่านไป

" คุณเสก ฮือๆ " 

ผมร้องไห้ออกมาเสียงเบาและเอามือปิดหน้า ปลอดภัยแล้ว ผมกลัว ผมกลัวกลัวคุณจะเหมือนกับพ่อผม กลัวคุณจะทิ้งผมไป

" ผมขอโทษเป็นเพราะผมเอง ฮือๆ " 

ผมบอกทุกคนอีกครั้ง

" พี่ต่ออย่าคิดมาก พี่เสกนอนอยู่ข้างในห้องนั้น ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว "  

เกดเอ่ยปลอบผมอีกครั้งแล้วก็ดึงมือผมไปเดินตามท่านทั้งสองเข้าไปส่วนพี่กรขอตัวไปดำเนินการเรื่องคดีเอาผิดกับคนร้ายซึ่งตอนนี้ยังจับตัวไม่ได้

ผมมองร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ใบหน้าซีดๆหายใจเข้าออกแผ่วเบา สายน้ำเกลือระโยงระยาง กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อโชยมา ทำให้ท้องไส้ผมปั่นป่วนเหมือนจะเป็นลม  มองไปที่มือหนาไอ้พี่เสกตอนนี้ถูกผู้เป็นแม่เเละน้องสาวกุมไว้ทั้งสองข้าง

" ฟาดเคราะห์ไปนะลูก " ผู้หญิงวัยกลางคนเอามือลูบที่หัวคนป่วยดูแล้วแฝงไปด้วยความอ่อนโยนผมมองภาพตรงหน้าน้ำตาคลอ ข้างๆมีท่านประธานยืนมองอยู่  ผมยืนนิ่งอยู่หน้าประตูไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปแทรกเลย

ถ้าเกิด ไอ้พี่เสกเป็นอะไรไปจริงๆ ผมจะมองหน้าคนพวกนี้ได้ยังไงผมจะเอาอะไรมาชดเชยให้พวกเค้า เท่าที่รู้ชีวิตของไอ้พี่เสกไม่เคยมีเรื่องมีราวถึงขั้นต้องเลือดตกยางออกหรือบาดเจ็บจนต้องเข้าโรงพยาบาล ถึงมันจะไม่เกี่ยวกับผม โดยตรงแต่สาเหตุทั้งหมดมาจากผม

ผมกำลังจะหันหลังกลับก็ถูกเกดเรียกไว้ก่อน

" พี่ต่อ มาเยี่ยมพี่เสกสิ "  เกดเรียกทำให้ทุกคนหันมาที่ผม แล้วท่านประธานก็เอ่ยขึ้นว่า

" ปะคุณ ไปพักก่อนอีกหลายชั่วโมงกว่าลูกจะฟื้น "

แล้วก่อนท่านทั้งสองเดินผ่านผม ท่านประธานเอามือวางลงบนไหล่ผม

" เสกมันปลอดภัยแล้ว ไปสิ " 

ท่านประธานเอามือบีบไหล่ผมเบารู้สึกถึงความอบอุ่นปลอบโยนจากมือนั้นทำให้น้ำตาผมซึมออกมา

" ฉันขอคุยด้วยหน่อย จะรออยู่ด้านนอก "  

เสียงเข้มของท่านรองเอ่ยขึ้นโดยไม่มองหน้าผม​ แล้วเดินผ่านไปร่างกายผมชาวาบรู้สึกใจไม่ดี แต่ไม่ว่าอะไรผมก็จะไม่หวั่นไหวอีกแล้ว

" แม่ แต่พี่เสกไม่สบายอยู่นะ "  เสียงเกดร้องบอกแต่ท่านก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แล้วผมก็เดินไปทรุดตัวนั่งลงเอามือหนามากุมไว้

" รีบตื่นขึ้นมานะครับ ผมรออยู่ ผมรอ "  

ผมคร่ำครวญแล้วก็ร้องไห้ออกมาอีกครั้งโดยไม่อายเกดที่ยืนมองอยู่ถึงจะรู้ว่าปลอดภัยแล้วแต่ก็อยากจะให้รู้ให้ตื่นขึ้นมา

" ผมขอโทษที่ไม่ได้ไปด้วย ถ้าเพียงผมไปด้วยคนที่ถูกทำร้ายอาจจะไม่ใช่คุณ ฮือ... "

" พี่ต่อพอแล้วๆหน้าพี่ซีดมากเลยพี่ต่อไปพักก่อน กว่าพี่เสกจะฟื้นก็อีกหลายชั่วโมง "  

เกดที่ยืนอยู่ข้างๆก็ห้ามผมเสียงสั่นเหมือนกำลังจะร้องไห้ตาม

แล้วผมก็นึกขึ้นได้ว่าท่านรอง รออยู่ด้านนอก

ผมจึงลุกขึ้นยืน กำลังจะเปิดประตูออกไป

" พี่ต่อ เกดดีใจนะที่พี่กลับมาคืนดีกับพี่เสก ไม่ว่าแม่จะพูดอะไร พี่ต่อต้องแสดงเจตนารมณ์อย่างชัดเจนเลยนะ " 

เกดยกมือทำกำปั้นเป็นสัญลักษณ์สู้ๆๆให้ผม แล้วผมก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย

" ขอบใจนะ "

ผมบอกพร้อมกับส่งรอยยิ้มจริงใจไปให้ แล้วเปิดประตูเดินออกไป

นาทีนี้ผมไม่กลัวที่จะเผชิญกับปัญหาอะไรแล้ว

แต่สิ่งที่ผมแอบกลัวอยู่ลึกๆในใจ

คือผมกลัวความเข้มแข็งความมั่นคงที่ผมมีมันจะไม่มากพอ

แสงสีทองที่กำลังโผล่พ้น ขอบฟ้าขึ้นมาบ่งบอกว่ากำลังจะขึ้นวันใหม่

คิดซะว่าวันนี้ก็จะเป็นแค่อดีตของวันพรุ่งนี้แล้วทุกอย่างมันจะผ่านไป สู้สิเป็นต่อ ผมปลอบตัวเองแล้วเดินไปข้างหน้าที่ มีผู้หญิงวัยกลางคนนั่งรออยู่

____________________________________________________

มาเเล้วจ้า ตอนนี้ก็ NC 20 จัดไปอีกตอน ความมั่นคงของความรักเสกต่อกำลังแข็งแกร่งแต่ปัญหาความรักของทั้งคู่ก็ย่อมมีบททดสอบ ตอนหน้ามาตามว่าคุณแม่ (ท่านรอง) จะพูดอะไรกับต่อ และมาตามบทอ้อนน่ารักๆของไอ้พี่เสก

#

แอบแปะอิมเมจเป็นต่อพี่เสกนิดนึง (editor) เพื่อประกอบนิยายเท่านั้น ขอบคุณรีดผู้น่ารักคนหนึ่งที่จัดแต่งให้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}