ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โซ่รักสีเทา 13

ชื่อตอน : โซ่รักสีเทา 13

คำค้น : พระเอกใจร้าย เย็นชา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2560 00:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โซ่รักสีเทา 13
แบบอักษร
 
 
 

ภายในห้องครัวบ้านอภิโชควัชรกุลที่ถูกออกแบบแนวคอนเทมโพรารีเน้นการจัดวางเฟอร์นิเจอร์มาตราฐานรวมกับเฟอร์นิเจอร์ทันสมัยใหม่ผสมผสานกันอย่างลงตัว           จึงทำให้ห้องสี่เหลี่ยมกว้างนี้ดูหรูหรามีระดับมากยิ่งขึ้นสมกับฐานะเจ้าของบ้านเป็นอย่างดี 

          แต่คนที่ได้ใช้งานมันจริงๆ กลับเป็นสาวใช้ของบ้านที่ตอนนี้กำลังง่วนอยู่กับการประกอบอาหารเช้าโดยไม่รู้เลยว่ามีร่างสูงยืนอยู่ข้างหลังในตอนนี้

 

ก๊อก ก๊อก!...   เสียงกำหมัดหนักเคาะไปที่ตู้เย็น เพื่อเรียกให้สาวใช้ที่อยู่ในชุดฟรอม์แม่บ้านหันมา

 

คะ?.. คุณคิมหันต์” พอเห็นว่าเป็นใคร คนในชุดฟรอม์รีบขานรับฉับไว 
วางอุปกรณ์ทำครัวแล้วเดินไปหาร่างสูงเพื่อรับคำสั่ง


ป้าเจียมอยู่ไหน” 

“ป้าออกไปจ่ายตลาดป่านนี้ยังไม่มาเลยค่ะ” เสียงตอบชัดแจ๋วแต่สายตากลับแหงนมองขมับผู้เป็นนายอย่างสงสัย
 

งั้นช่วยล้างแผลให้ฉันหน่อย” 

ให้เกตเหรอคะ… คุณคิมหันต์ได้แผลมาจากไหนคะ”  เกตถึงกับงงงัน ให้สาวใช้เนี่ยนะล้าง ถ้าเกิดเธอทำแผลติดเชื้อขึ้นมาเจ้านายเอาเรื่องขึ้นมา เธอจะไม่แย่เอาหรอกเหรอ.. 

 

คุณพ่ออออ” เสียงกังวานใสของหนูฟากฟ้าดังมาแต่ไกล โดยมีแม่ของลูกเดินจูงมือเดินมาด้วย  แต่พอถึงบันไดขั้นสุดท้ายรีบปล่อยมือจากปริมมาศวิ่งไปหาคิมหันต์ให้อุ้มทันที

 

วุ๊!..คุณพ่อแปะแผล” แววตากลมโตเบิกกว้างตกใจที่ใบหน้าพ่อมีผ้าก๊อซแปะอยู่ 

มือป้อมจิ้มไปที่จุดนั้นอย่างเบาๆ

แผลอะไรคะ

เจ้านิลวาซนบีนที่สูง กรอบรูปเลยตกใส่ครับ” ปากหยักอธิบายให้ลูกฟัง แต่ตาคมกลับเบนสายตามองไปยังตัวต้นเหตุแท้จริง 

หลังจากประโยคคืนนั้นจบปริมมาศได้คว้ากรอบรูปบนโต๊ะฟาดเข้าขมับร่างสูงอย่างจัง โดยที่เธอไม่แสดงอาการตกใจที่เห็นเลือดของสามีเลย  ตรงกันข้ามกะจะมาฟาดซ้ำอีกแต่คิมหันต์ได้จับงัดมือบางไว้ก่อนไม่งั้นคงมากกว่าสามเข็ม 
นึกเเล้วเขาก็รู้สึกโมโหไม่หาย


เจ็บไหม... คุณพ่อๆ อย่าดุนิลวานะคะ” เสียงใสวอนขอ 
ไม่ลืมที่จะเป็นห่วงเจ้าแมวขนฟู กลัวพ่อทำโทษเพื่อนรักของตน

 

ไม่เจ็บแล้วครับ เกตมาล้างแผลให้ฉันที” คิมหันต์ไม่รู้จะตอบคำถามของลูกอันไหนก่อนดีเลยรวบเป็นประโยคเดียวเอาซะเลย 

เออ คุณคิมหันต์คะ พอดีหนูทำกับข้าวไว้ ให้คุณปริมล้างให้ได้ไหมคะ

“….”

คุณปริมเธอมือเบานะคะ” เกตรีบบอกเหตุผลอย่างเร็วๆ เมื่อรู้สึกว่าคนเป็นนายจะมีสีหน้าไม่พอใจ เธอตงิดใจชอบกลให้สาวใช้ล้างแผล แล้วมีภรรยาอยู่ข้างๆ กลับไม่เลียวมองรู้สึกเกร่งใจปริมมาศอย่างบอกไม่ถูก

เธอไปล้างแผลให้คุณคิมเถอะ  เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง ฟากฟ้าไปนั่งรอกับคุณพ่อก่อนนะ” ปริมมาศเอ่ยขึ้นหลังจากสังเกตเห็นสีหน้าสาวใช้ไม่สู้ดีนัก แอบรู้สึกหงุดหงิด น้อยใจกับร่างสูงตรงหน้า จะให้ใครทำก็เหมือนกันในเมื่อจุดประสงค์จบลงที่ล้างแผลอยู่ดี

นั่งข้างบนเถอะ” เสียงเรียบเอ่ยสั่งเมื่อคนสาวใช้นั่งที่พื้นอย่างเจียมตัว

 

ค่ะคุณคิมหันต์

พี่เกตแกะเบาๆ นะคะเดียวพ่อฟากเจ็บ” มือป้อมจับแขนพี่เลี้ยงอย่างลุ้นๆ ดวงตากลมโตจ้องมองไปที่ผ้าก็อตไม่ว่างตาแม้แต่วินาทีเดียว

ฟากฟ้า หนูจับมือพี่เกตไว้แบบนี้จะไม่สะดวกนะครับ” 

“อะเย้ย..ฟากฟ้าขอโทษนะคะพี่เกต” มือป้อมรีบยกมือไหว้แล้วชักเก็บไว้แนบลำตัวตัวทันที อยู่ในท่าเหมือนทหารยืนตรง แต่พอสักพักก็โน้มใบหน้ากลมๆ มาเข้าใกล้หน้าคมเรื่อยๆ เพ่งมองรอยเย็บนั้นอย่างพิจารณา สร้างรอยยิ้มให้คิมหันต์กับเกตไม่น้อยที่คุณหนูของบ้านซนมึนเอาเรื่องแบบนี้ และการกระทำของสามคนในห้องนั่งเล่นก็อยู่ในสายตาปริมมาศตลอดเวลา

 

เกตฉันเปลี่ยนใจแล้ว วันนี้ออกไปข้างนอกขืนทำอาหารชุดได้เหม็นพอดี” เสียงไม่ดังมากแต่ก็พอให้เกตสดุ้งได้เหมือนกัน แล้วจึงทอดมองผู้เป็นนายหญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้า

 

กลัวเสื้อเหม็นน่ะ” ปริมมาศย้ำอีกทีเมื่อเห็นทุกคนกำลังหันมาหาเธอแบบอย่างงงๆ

อ่อ.. ค่ะคุณปริม” เกตเข้าใจจุดประสงค์ของนายหญิงแล้ว รีบว่างอุปกรณ์ไว้บนโต๊ะแล้วเดินออกจากตรงนั้นอย่างนอบน้อม

ลูกนั่งลงนะ เดี๋ยวซนแอลกอฮอล์จะหกเอาได้” ปริมมาศพูดพรางอุ้มร่างป้อมของลูกสาวให้นั่งที่โซฟาด้านหลังเธอ

 

หึงไม่เข้าเรื่อง..” อยู่ๆ เสียงทุ้มต่ำไม่ดังมากนัก แต่พอก็ได้ยินกันแค่สอง ใจจริงก็พูดไปอย่างนั้นแหละ เธอคงไม่หึงเขาหรอก น่าจะมั้งนะ.. ลองมีคนมาอยู่ใกล้สามีแบบนี้ใครจะยอมเอาตัวเองไปทำกับข้าวงกๆ อยู่ในครัว โดยเฉพาะคนไม่ยอมใครอย่างปริมมาศ

เปล่าหึง ชุดเหม็นค่ะ” เสียงเเข็งเพิ่มความน่าเชื่อถือ แล้วจับชายเสื้อตัวเองโชว์ให้เขาเห็นว่าเพราะเสื้อจริงๆ

"....."

ทำไมคะ ไม่ไปล้างแผลกับหมอจะสะอาดกว่า” 

เบื่อไอ้ศึก” 

ที่อื่นก็มีนิค่ะ” ปริมมาศถามพรางมือบางก็หยิบสำลีเช็ดรอบแผลไปด้วย  เธอเข้าใจคำตอบของคนตรงหน้าดีเพราะอะไรถึงไม่ไปโรงพยาบาลของเพื่อน ถึงไปอาจจะไม่ได้เจอกันก็เถอะ แต่เพราะเขาไม่ชอบให้หมอการณ์ศึกหรือใครมาเซ้าซี้ถามอะไรมากมาย แต่เหตุผลแค่นี้ ก็ไปที่อื่นไม่ได้หรอ..เธอเป็นหวงกลัวว่าถ้าแผลติดเชื้อขึ้นมาจะทำยังไง 

 

แต่ดูเหมือนคนเย็นชาจะไม่เข้าใจปริมมาศเอาซะเลย กลับคิดไปอีกทางว่าเธอไม่อยากทำให้ เรื่องเเค่นี้ทำแป๊ปเดี๋ยวก็จบอีกอย่างเเค่รบกวนเธอครั้งเดียวเอง ต่อไปก็คงให้หมอล้างเพราะวันนี้เขามีประชุม รีบ..

ถ้าไม่อยากทำให้ก็ เรียกกะ โอ้ย !” มือบางกดสำลีตรงบริเวณขมับชายหนุ่มทันที

คุณพ่อเป็นไร คุณแม่ทำเบาๆ สิคะ” หนูน้อยที่นั่งอยู่ข้างหลังแม่รีบสไลด์ตัวลงจากเก้าอี้ มาดูอาการคนเป็นพ่อทันที มือป้อมจับไปที่ข้อมือปริมมาศ

 

แม่ปริม น้ำสีฟ้าแสบนะคะ เบาๆ ได้ไหมฟากสงสารคุณพ่อ” น้ำที่องครักษ์ตัวน้อยของพ่อเอ่ยถึงก็คือแอลกอฮอล์นั้นเอง และในตอนนี้ใบหน้าฟากฟ้าเหมือนเจ็บแสบเเทนกันก็ไม่ป่าน

 

จ้ะ..แต่หนูไปนั่งลงก่อนเนอะ” เสียงเเผ่วอ่อนเพื่อให้ลููกสาวได้ลดความกังวลลง

“ฟากไม่อยากนั่งแล้ว จะดูเผื่อแม่ปริมทำเจ็บค่ะ” 

 

งั้นยืนดูอย่าซนนะคะ” 

"ค่ะคุณแม่"

 

"คุณคิมช่วยก้มมาหน่อยได้ไหม ไม่สะดวกค่ะ"

 

คุณพ่อ เจ็บหูด้วยหรอคะ”  ฟากฟ้าเห็นใบหูของร่างสูงนั้นแดงเถือก พอถามพ่อก็ไม่ตอบ ทำให้หนูน้อยเกิดความสงสัยเลยโน้มตัวอย่างน่ารักไปหาหน้าคนที่เอาแต่เงียบก็เห็นว่านัยน์ตาคู่คมนั้นจ้องอะไรบ้างอย่าง พอทอดมองไปตามสายตาก็เจอนมแม่ถึงกับเข้าใจทันที

อ้อ..คุณพ่อมอ...!อื้อ..” ฟากฟ้ายังไม่ทันพูดจบประโยค ฝ่ามือหนาของคิมหันต์ก็มาปิดดวงหน้าป้อมไว้เสียก่อน เจ้าตัวยุ่งเรี่ยวแรงมีแค่นิดเดียวหรือจะสู้คนตัวโตอย่างพ่อได้                  
เลยทำได้เพียงขยับหัวยุกหยิกไปมาใต้อุ้งมือหนาที่เขาพยายามกดให้ลูกสาวนิ่งอยู่ใต้อาณัติ

 

ทำไมคะ?..” ปริมมาศเบนสายตาไปมองฝ่ามือหนานั้นอย่างสงสัย จึงถามคิมหันต์แต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรกลับมาเลย

ฟาก!.. นิ่งๆ” เสียงเข้มไม่ดังมากนัก เอ่ยขมขู่เจ้าตัวยุ่งแต่ก็ไม่ได้ทำให้ฟากฟ้าเกิดการกลัวแม้แต่นิดเดียว กลับกันเธอยังคิดว่าพ่อนั้นกำลังหยอกล้อกันอยู่แน่ๆ

ฟากฟ้าถ้าไม่อยู่นิ่ง เดียวแม่เรียกให้พี่เกตมาอุ้มหนูไปเลยนะคะ พอได้ยินเสียงแม่เท่านั้นร่างน้อยก็นิ่งงันทันตาเห็น ทำให้คนที่ใจสั่น..เบาลงไปด้วย 

คุณแม่ ฟาก” แต่พอสักพักเสียงใสเอ่ยขึ้นเพราะไม่อยากจะจบง่ายๆ 
จะแกล้งคิมหันต์ต่อเห็นพ่อตกใจแล้วสนุกดี แต่เจอสายตาดุของแม่ปริมฟากฟ้าก็นิ่งฉับไวอีกครั้ง

 

ค่ะคุณแม่ แฮ่ๆ” หัวเราะเเห้งๆ ส่งไปให้มารดา 


วันนี้พายัยหนูไปทำงานกับคุณด้วยนะคะ” พอล้างแผลให้ชายหนุ่มเสร็จปริมมาศก็คุยธุระกับชายหนุ่มทันที

อืม” 

พอดีวันนี้ต้องไปตรวจงานอยู่ในช่วงยุ่งๆ ค่ะ กลัวพาไปด้วยจะดูแลลูกไม่ดี” ปริมมาศรู้ดีว่าชายหนุ่มไม่อยากจะรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับงานเธอ แต่อยากจะอธิบายไปเอง เผื่อว่าเขาจะมีใจสงสัยอยากรู้อะไรบ้าง 

งานที่ปริมมาศว่าถึงคืออพาร์ทเม้นท์หอพักนักศึกษาขนาดเล็กๆ ในตัวเมืองที่ตอนนี้กำลังจะสร้างอีกหนึ่งแห่งเพื่อรองรับนักศึกษาต่างจังหวัด  

          ที่มาของแหล่งเงินทุนเธอได้เอาค่าสินสอดที่ชายหนุ่มให้ในวันแต่งงานแบ่งเข้าบัญชีลูกส่วนหนึ่งและของตนอีกส่วน  ไหนๆ เขาก็ไล่ออกจากการเป็นเลขาแล้ว 
จึงหันมาทำธุรกิจเอาซะเลย 

          ต่อให้ได้เงินจากสามีในเเต่ละเดือนแต่จะมั่นใจได้เเค่ไหนว่าในอนาคตเธอจะอยู่กับเขาได้ตลอด...  

 

แล้วจัดกระเป๋าให้ลูกยัง

คุณแม่จัดให้เรียบร้อยแล้วค่ะคุณพ่อ ของเล่นเพียบเลย แล้วพ่อคิมอย่าลืมโทรหาน้าน้ำหวานมาเล่นกับฟากฟ้าอีกนะคะ” เสียงใสเอ่ยแทรกขึ้นอ้อนร่างสูงอย่างน่ารัก 
หันหน้าไปหาปริมมาศเพื่อหวังให้ช่วยพูดอีกแรง แต่ต้องขบขันกับปฏิกิริยาของแม่ในตอนนี้

ฮ่าๆ แม่ปริม ผิดฝาแล้วค่ะ” เสียงหัวเราะที่เรียกตน ทำให้คนเหม่อลอยเบนสายตามองสิ่งที่ลูกสาวกำลังบอก พบว่ามือตนจับฝาน้ำเกลือมาปิดขวดแอลกอฮอล์ซะงั้น

 

อ่อค่ะ แย่จริงเลย” เสียงแผ่วบ่นงุบงิบเบาๆ มือสั่นพรางควานหาฝาอย่างตะกุกตะกัก พลอยทำให้เจ้าของนัยน์ตาขรึมเห็นแล้วไม่สมอารมณ์ เลยหยิบฝาส่งให้ เขาก็เอามาจากข้างหน้าเธอนั้นละของจะฉกหน้าอยู่เเล้วถ้ามีสติเรื่องแค่นี้คงไม่ยาก..

คุณแม่ได้เอานาฬิกาเบนเท็นใส่ไว้ในกระเป๋าสองเลยไหมคะ เดียวน้าน้ำหวานมาเล่นด้วยไม่มีใส่แย่เลย สิ่งของที่หนูน้อยกล่าวถึงคือของเล่นนาฬิกาเวลาหมุนจะเกิดเรืองแสงสีเขียวๆ ขึ้นมาอย่างสวยงาม

               หนูน้อยไม่รู้เลยว่าน้าน้ำหวานนั้นไม่ได้ชอบเล่นอย่างที่เข้าใจ ที่ฝืนเล่นด้วยเพราะทนลูกอ้อนของเจ้าตัวไม่ได้ต่างหาก แต่ถ้าคิดให้ดีหลานอยากเล่นด้วยก็เป็นเรื่องดี ฝั่งเจ้าหล่อนเองตอนนี้ก็รักหลานเหมือนลูกจนอยากมีน้องให้หลานเช่นกัน... 

ดะ..ได้จ้ะ เตรียมไว้อยู่” การให้คำตอบลูกสาวนาทีนี้เธอรู้สึกเหมือนลิ้นแข็งฉับพลัน
จะพูดก็ลำบาก จะทำอะไรๆ จิตใจก็ไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัวเเล้ว

              ปริมมาศเพิ่งรู้ว่าลูกสาวบอกให้ใส่ของเล่นอย่างละสองเพื่ออะไร จะให้ใครเล่น.... 
ถ้ารู้อย่างนี้ตนจะหอบลูกไปทำธุระด้วยเลย...  
               แต่ก็ต้องข่มอารมณ์ใจสั่นไว้อย่างสุดลึกภายใต้ใบหน้าฝืนยิ้ม ไม่อยากให้ผ้าขาวได้เเปะเปื้อนความเกลียดที่ได้มาจากคนเป็นแม่อย่างเธอ...

คุณแม่รู้ใจฟากที่สูดดดดด” มือป้อมสวมกอดคอไว้แน่นแสดงความรักและดีใจ นี่ถ้าแม่ไปทำงานกับพ่อด้วย หนูน้อยจะดีใจกว่านี้อีกเป็นล้านเท่าเลย

ฟาก เดี๋ยวเที่ยงแม่ไปรับนะคะ ” คนขี้หวงพูดเสียงอ่อนขึ้น ไม่ยินดียินร้ายกับคำชมของลูกเลย   มือบางอ้อมหยิบอุปกรณ์ใส่ในกล่องผ่านตัวป้อมของลูกสาวที่กอดคออยู่ อาจจะไม่สะดวกมานัก แต่ด็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับเธอเลย เพราะใจรีบเร่งที่จะออกจากตรงนี้อย่างเดียว เธอทนอยู่ในความรู้สึกที่ลูกสาวไปชอบคนของสามีไม่ได้จริงๆ

 
"ไม่ต้องไปรับ ลูกอยู่กับฉันก็ได้" เสียงเข้มดังเเทรกขึ้น

ถอยเร็วฟาก แม่จะเอากล่องเก็บเข้า.. ตู้” เสียงสั่นเครือพยายามคุ้มโทนเสียงให้ปกติที่สุดไม่สนว่าชายหนุ่มจะค้านอะไรด้วยซ้ำผงะลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว  
 
ปริมมาศเคยคิดเสมอเวลาเผชิญกับชายหนุ่มแล้วมีองครักษ์ตัวน้อยอยู่ข้างๆ ด้วยมันทำให้เธอนั้นเข้มแข็งใจกล้าได้ในระดับหนึ่ง แต่พอในตอนนี้กลับเป็นลูกสาวซะเองที่กำลังทำให้ตนอ่อนแอและรู้สึกเหมือนคนกำลังจะแพ้เข้าไปทุกที..
 
*****************************************
 
 
ตอนหน้าจะได้รู้ว่าคิมหันต์โกรธอะไรปริม
แต่ข้อขัดแย้งหมอกกับคิม/หมอกกับชายังไม่เฉลยนะคะ
ไล่ไปเรื่อยๆ 
รักคนอ่านนะคะ
http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/64_38.png
ความคิดเห็น