ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โซ่รักสีเทา 10

ชื่อตอน : โซ่รักสีเทา 10

คำค้น : พระเอกใจร้าย เย็นชา พระรองใจร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2560 00:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โซ่รักสีเทา 10
แบบอักษร

 

 
 
 
 
 
 
 
 
สองแม่ลูกอยู่ที่ออกระเบียงโดยเธอนั้นโอบอุ้มลูกสาวเอาไว้แนบไหล่มนแล้วโยกเบาๆ เสียงร้องไห้ได้สงบลงเหลือแต่เพียงแค่สะอึกเล็กๆ น้อยๆ แข่งกับเสียงนกร้องที่โบยบินในตอนเช้า

ฟากฟ้า  ดูนั่นสิ!..นกบินได้ด้วย

ไหนคะ อึกๆ…” หนูน้อยรีบเงยหน้าขึ้นทันทีหันมองตามมือผู้เป็นแม่ชี้ไป เห็นนกเล็กๆ โบยบินไปมาบางก็เกาะบนกิ่งไม้

คุณแม่คะ อึกๆ.. นกมันก็บินได้อยู่แล้วนี่ อึก.. เสียงที่พยายามจะพูดให้ปกติแม้จะมีสะอึกเป็นบ้างคราว ป้อมมือจับคอเสื้อตัวเองมาเช็ดน้ำมูกน้ำตาลวกๆ สองสามครั้งเพราะคลอเบ้าจนมองหน้าแม่ไม่ชัด 

หืม... จริงด้วยเนอะ”  ปริมมาศแสร้งทำเสียงตื่นเต้นแล้วมองใบหน้าฟากฟ้าที่ตอนนี้ปากเล็กๆก่ำแดงบวมเจ่อจากการร้องไห้กำลังจะยกยิ้มออกมา  

ลูกสาวได้หลงกลเธอเข้าแล้ว

ร่างบางหลอกล่อลูกสาวโดยการพูดถึงเรื่องนกโน้นนี้นั่นไปก่อนจนพอฟากฟ้าลืมความน้อยใจที่มี   ปริมมาศก็เลยหลอกถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นทำไมถึงร้องไห้  
ถึงได้เข้าใจความจริงว่าเกิดอะไรขึ้น       

 
คุณพ่อไม่อยากมีน้องค่ะ คุณแม่

 

ป่ะ เราลงไปทานข้าวกัน ป่านนี้คุณพ่อรอเราแย่แล้ว” หญิงสาวทำเป็นไม่เป็นไรกับเรื่องที่รับรู้ถึงแม้ในใจมันรู้สึกหน่วงๆ ก็ตามถ้าเธอปล่อยโฮเหมือนลูกสาวได้คงดี 

คุณแม่ฟากฟ้ายังสะอึกอยู่เลยค่ะ” หนูน้อยพูดพร้อมกับรีบกอดคอปริมมาศเอาไว้แน่น ไม่อยากออกจากห้องตอนนี้เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเสียง

งั้นไปล้างหน้าล้างตาเสร็จพอดีเสียงสะอึกก็หาย แล้วนี้ดูสิ..ปากแดงแดงสวยไม่ต้องทาคลิปสติกเลย” ปริมมาศพูดสร้างกำลังใจลูกสาวโดยการจิ๋มไปที่ริมฝีปากแดงบวมเจ่อแล้วมาจิ๋มของตัวเองบ้าง

แดงกว่าแม่อีก..อิจฉาจัง” 

จริงหรือคะ” พอได้ยินแบบนี้ตัวน้อยตาใสประกายมีรอยยิ้มขึ้นมาทันที รีบเลื่อยตัวยุกยิกลงจากอ้อมกอดให้เท้าป้อมถึงพื้นแล้วดึงมือปริมมาศ

ไปค่ะคุณแม่ ฟากฟ้าพร้อมแล้ว”  หนูน้อยพูดด้วยความมั่นใจแล้วเดินนำหน้าผู้เป็นแม่ไปเลย ปล่อยให้ปริมมาศได้มองแผ่นหลังเล็กๆ ของฟากฟ้าแล้วยิ้มออกมา 
            ลูกสาวเธอก็บ้ายอกับเขาด้วยนะเนี่ย


ร่างสูงยืนชะงักอยู่หน้าประตูห้องของลูกนานพอสมควรหรือจะบอกว่าไม่ได้เดินไปไหนเลยตั้งแต่ออกมาก็ว่าได้ เขายืนรอฟังความเคลื่อนไหวด้านในว่าภรรยานอกหัวใจไปปลอบกันยังไงทำไมนานอย่างนี้ไม่รู้หรือไงว่าเขาร้อนรนขนาดไหน

คุณคิมหันต์ สาวใช้เอ่ยถามเพราะเห็นผู้เป็นนายหนุ่มยืนอยู่หน้าประตูได้สักพักแล้ว จึงเดินถามถ้าห้องล็อกจะได้ไปหยิบกุญแจสำรองมาให้    

เสียงแว่วดังเข้ามาทบกระโสตประสาททำให้ร่างสูงดึงสติที่มัวแต่คิดเรื่องสองคนในห้อง ต้องเบนสายตามามองคนที่เรียก
คุณคิมหันต์ เข้าห้องคุณหนูไม่ได้หรอคะ
เปล่า..เข้าได้ เสียงเรียบที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากหยักของคิมหันต์ เกตรู้สึกชินเสียแล้วกับการพูดน้อยของนายหนุ่ม พอได้ความกระจ่างกับคำพูดนั้นจึงขอตัวไปทำหน้าที่ของตนต่อ แต่เดินออกมาได้ไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงประตูเปิด

ปุบ!...

เกต

ค่ะ คุณปริม” พอหันกลับมามองต้นเสียงก็เห็นปริมมาศนั้นพยักหน้าเรียกให้ไปหาโดยมีคุณหนูฟากฟ้ากอดซบไหล่อยู่

ฟากฟ้าเงยหน้าให้พี่เกตดูสิ พี่เขาไม่หัวเราะหนูหรอก ใช่ไหมพี่เกต.. ปริมมาศต้องเรียกเกตมาเสริมความมั่นใจให้ลูกสาวเพราะว่าเจ้าตัวยุ่งพอเจอกระจกก็ตกใจตัวเองไม่กล้าเจอหน้าใครกลัวมีคนหัวเราะ เลยขอร้องให้ผู้เป็นแม่อุ้มอีกครั้งแล้วซบไหล่เอาผมนุ่มของปริมมาศมาบังหน้าไว้

อ่อๆ ค่ะๆ ไหนคุณหนูเงยหน้าขึ้นสิคะ” สาวใช้ตอบรับคำถึงแม้จะงงๆ อยู่ไม่ใช่น้อยกับคำพูดของนายหญิงแต่พอสังเกตเห็นปริมมาศขยิบตาเวลาพูดก็ถึงบางอ้อทันที พอฟากฟ้าเงยหน้าขึ้นมาก็ต้องตกใจกับใบหน้าบวมแดงก่ำคล้ายจากการผ่านร้องไห้อย่างหนักมาอย่างไงอย่างงั้น        ไม่บ่อยนักที่คุณหนูของเธอจะร้องไห้แบบนี้

ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย เดียวก็หายมันจะบวมแป็ปเดียวละค่ะคุณหนู” เกตรีบพูดทันทีเมื่อเห็นแววตาประกายลุ้นมองมาที่เธอ

 “ใช่อย่างพี่เกตบอกหรือเปล่าคะคุณแม่

ใช่จ้ะ แค่แป๊ปเดียว  ใช่ไหมคุณ... ปริมมาศเบนสายตาไม่มองถามคิมหันต์ที่ยืนเป็นมนุษย์หุ่นยนต์ตั้งนาน เธอเห็นแล้วก็เกิดเห็นใจขึ้นมา 

ร่างสูงพยักหน้าตอบอย่างไวตอนที่ลูกสาวหันมามองเขา นึกอยากขอบคุณปริมมาศที่ชงมาไม่ปล่อยให้เป็นส่วนเกิน ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ๆ มือหนาจับที่ไหล่เล็กของลูกสาวแล้วก้มมากระซิบที่หูเบาๆ  ในจังหวะนั่นปริมมาศต้องเบนหน้าหลบแก้มสากของชายหนุ่มอย่างไว

พ่อโทษนะ..มาให้พ่ออุ้มบ้างเนอะ คุณแม่เขาคงเหนื่อยแย่แล้ว” ฟากฟ้าพอได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าหงึกๆ ก้างแขนให้ร่างสูงอุ้มทันที  แล้วมือป้อมก็ทำการจับใบหูของคิมหันต์มาก้างแล้วกระซิบใส่หูเบาๆ

ฟากฟ้าก็ขอโทษนะคะ”  หนูน้อยไม่กล้าทำให้พ่อโกรธแล้วคงไม่กล้าพูดถึงเรื่องนี้อีกเลยก็ว่าได้



ตลอดทั้งวันคิมหันต์พาลูกสาวทำกิจกรรมมากมายไม่ว่าจะไปหาหนูน้อยกันยาไปเที่ยวสถานที่ต่างๆ ตามภาษาพ่อแม่ลูก มีปริมมาศอยู่ด้วยตลอดแบบนี้สร้างความสุขใจกับฟากฟ้าอย่างมากที่นานๆ จะออกมาเที่ยวพร้อมหน้าพร้อมตากัน

ตอนที่ชายหนุ่มออกไปซื้อน้ำปล่อยให้เธอกับลูกรออยู่ในรถอยู่ๆ ก็มีสายโทรศัพท์จากน้ำหวานมือบางรีบแอบกดตัดสายทิ้งแล้วปิดเครื่องอย่างไว  เลยทำให้สงครามเย็นที่เธอกับผู้เป็นสามีก่อมันเริ่มจะมากขึ้นเป็นทวีคูณตั้งแต่ร่างสูงเปิดเช็คมือถือตัวเองตอนนั้นปริมมาศก็รู้สึกมีสายตาจับจ้องมาทางเธอย่างไม่พอใจตลอดเวลา จากที่เย็นชาอยู่แล้วกลับเพิ่มขึ้นเพียงเพราะเรื่องนี้ 

ไม่ออกไปนอนข้างนอกเหรอคะ” เมื่อส่งลูกสาวเข้านอนเสร็จแล้ว แต่ยังเห็นร่างสูงเดินเข้าห้องตามเธอมา สร้างความแปลกใจให้ไม่น้อยคืนนี้จะนอนที่นี้ไม่ไปหาผู้หญิงขอเขาหรือไงกัน  ร่างสูงไม่พูดอะไรแต่ส่งโทรศัพท์มาให้กับร่างบางตรงหน้าแล้วเดินไปหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป

ปัง
!!..

 เธอรับมาอย่างงงแล้วเปิดดู

......
 :  กูโทรหาเมียมึงไม่ติด ไม่รู้เลยว่าเมื่อคืนปริมกลับบ้านตอนไหน
           บอกเธอด้วย  นี่เป็นห่วงมาก........



ถึงกับกระจ่างรู้ทันทีว่าความเย็นชาที่คิมหันต์มีให้เธอในวันนี้จริงๆ เกิดจากอะไร  
มือบางกำโทรศัทพ์ไว้แน่นระบายความคับอกคับใจผู้ชายคนนั้นกำลังทำให้เธออยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก สนุกมากหรือไงที่ทำให้ชีวิตเธอเป็นแบบนี้มันใช่คนที่แทนตัวเองว่าพี่ชายหรือไง  

ปริมมาศนั่งรอคิมหันต์จนเห็นร่างสูงเดินออกจากห้องน้ำไม่ชักช้ารีบเดินไปดักหน้าเขา สายตาที่จ้องมองร่างบางตรงหน้าเยียบเย็นแต่แฝงไปด้วยความดุดันที่รอคอยวันประทุถ้ามีใครมาจี้จุดเข้า แต่นาทีนี้เธอจะมาหวาดกลัวคนตรงหน้าไม่ได้จึงก้าวเข้ามาหาร่างสูงอย่างมั่นใจ

คุณคิมหันต์คะ” แต่พอเห็นสายตาของคนตรงหน้าความกระอักกระอวนใจก็มาแทนที แต่ถึงยังเธอก็อย่างอธิบายให้เขาเข้าใจ

คือ.. เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดนะคะ

“……………..”

 

เมื่อวานฉันอธิบายได้ เราแค่ไป...
ไม่ต้องมาบอก...ไม่ได้อยากรู้ว่าเธอไปทำอะไรกับมัน  คิมหันต์พูดแทรกขึ้นทันทีไม่ปล่อยให้ปริมมาศได้มีโอกาสอธิบายอะไร เดินมาประจันหน้ากับร่างบางอย่างคุกคาม ทำให้เธอต้องก้าวถอยหนีโดยอัตโนมัติ

 

ถอยไปค่ะเธอเอ่ยเสียงเข้มอย่างใจดีสู้เสือเพราะรู้สึกว่าสะโพกตนได้ชนกับขอบโต๊ะเข้าให้แล้ว  คิมหันต์ไม่ฟังในสิ่งที่ปริมมาศพูดแต่ตรงกันข้ามเขามาประชิดตัวมากขึ้นกว่าเดิม

ดูเหมือนมันก็รักเธอมาก แล้วทำไมไม่ปล่อยทิชาสักที..มันต้องการอะไร ตอบ!!...จะเล่นตลกอะไรกันอีก” กดเสียงทุ้มต่ำด้วยอารมณ์ที่พยายามเก็บกักเอาไว้  เขารู้ตัวเองดีว่าไม่ได้หึงบ้าบออะไรนั่น ถูกคนมาหยามจีบเมียตัวเองซึ่งๆ หน้าจะให้ใจเย็นไงได้ 
ทั้งๆ ที่ผู้ชายคนนั้นก็มีเมียอยู่แล้วทำไมต้องมาอยากจะได้คนทางนี้ไปด้วยหรือต้องการควบสอง              ทุเรสสิ้นดี
!! 

คุณคิม...” ได้แต่เปล่งเสียงแผ่วเบา หัวใจเธอมันกระตุกสั่นอย่างเจ็บปวดแต่ต้องทนกล้ำกลืนความเจ็บนั่นเอาไว้ สูดหายใจเข้าลึกเข้าไว้บอกกับตัวว่าอย่าให้น้ำตามันไหลประจานความอ่อนแอเด็ดขาดเพราะต่อให้มันไหลมากมายแค่ไหนคนที่เป็นสามีไร้หัวใจอย่างเขาอาจมองเป็นเรื่องน่าสมเพชก็ได้ 

ตลอดที่ผ่านมาชายหนุ่มก็ไม่เคยเปิดบังความรู้สึกตัวเองด้วยซ้ำว่าโลกของเขาต้องการใครอยู่เคียงข้างและจะไม่มีวันเป็นเธอได้เลย  

ไปอยู่กับมันให้รู้แล้วรู้รอดซะเลยเป็นไง..”  

***************************************** 
http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/5.gif
ความคิดเห็น