ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #44

คำค้น : tk,เฟรม,44

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 136.6k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2561 22:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#44
แบบอักษร

#W

"เห้ย ไอ้เฟรมมันเมาแล้วหรอวะ"

"มันเต้นแล้วดูน่ารักเซ็กซี่น่าขยี้เหมือนกันนี่หว่า ฮ่าๆๆ"

"เออ นั่นดิ กูเพิ่งเห็นว่ามันน่ารักก็ตอนนี้"

คำชมความน่ารักหลายต่อหลายอย่างและก็เข้าหูคนฟังอย่างธีร์ไปเต็มๆ ไหนจะสายตาผู้ชายหลายๆคนที่จ้องจะกินเฟรม ธีร์ขบกรามแน่นจ้องมองเฟรมอย่างเดือดพล่านที่ประชดเขาแบบนั้น หากมีผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เฟรมเมื่อไหร่อาจจะมีการวางมวยกันอีกรอบ

"พวกมึงแซวไรเกรงใจพี่มึงด้วย มันแทบจะฆ่าคนได้อยู่แล้ว ถ้ามีใครตายอย่าหาว่ากูไม่เตือน"

เป้กับไอซ์มองเพื่อนอย่างห่วงๆกลัวว่าถ้าความอดทนธีร์ฟิวส์ขาดใครก็จะเอาไม่อยู่เพราะเฟรมเล่นท้าทายธีร์ขนาดนั้น รักมากก็หวงมาก ฆ่าได้ก็ฆ่า

"มึงใจเย็น เดี๋ยวกูไปตามให้" ภีมเสนอ

"ไม่ต้อง กูจะไม่ทำร้านมึงพัง แต่นอกรอบเจอเมื่อไหร่ ตาย!" ธีร์กำหมัดแน่นมองเฟรมอย่างเดือดดาน

"เออ จะทำอะไรก็คิดดีๆ"

ภีมพูดไม่ทันขาดคำธีร์ก็ลุกพรวดเดินเร็วๆไปกระชากแขนเฟรมออกจากอ้อมแขนผู้ชายอีกคนที่โอบเอวเฟรมไว้อยู่ แล้วก็ประเคนหมัดหนักๆใส่หน้ามัน

พลั่ก!

ตุบ!

พลั่ก!

ธีร์ต่อยจนมันหน้าหันล้มไปกองกับพื้น จากนั้นก็ตามไปถีบมันที่จะลุกขึ้นมาแล้วเตะเข้าที่กลางตัว

#F

"ไอ้ธีร์! พอ สัส" ผมเข้าไปดึงแขนธีร์ไว้เพราะกลัวจะฆ่าเด็กบริหารคนนั้นตาย คนอื่นๆก็เริ่มแตกตื่นแต่พี่ภีมก็เข้ามาช่วยเคลียร์สถานะการณ์ไว้

"นี่เมียกู ถ้ายังไม่อยากอายุสั้นอย่ามายุ่งกับมันอีก"

พูดจบมันก็ลากแขนผมออกจากผับทันที ผมจะดึงออกมันก็ยิ่งบีบแน่น บอกให้ปล่อยก็ไม่ปล่อย

"ปล่อยกูไอ้ธีร์"

มันไม่ฟังที่ผมพูดเลยสักนิด ลากมาถึงรถมันก็เปิดประตูเหวี่ยงผมเข้าไปในรถ อ้อมไปขึ้นฝั่งคนขับแล้วขับออกไปทันที ผมรู้ว่าตอนนี้มันคงโกรธมากที่ผมไปท้าทายมัน

"มึงจะพากูไปไหน"

"..."

"จอดรถเดี๋ยวนี้ กูจะลง!"

ผมจะเปิดประตูโดดลงจากรถถ้ามันไม่จอดแต่ก็เปิดไม่ได้เพราะมันล็อคไว้ ผมได้แต่นั่งหงุดหงิดอยู่คนเดียว

ตลอดทางมันเงียบมากและนิ่งโดยไม่แสดงอาการหรืออารมณ์ใดๆสักนิด ตั้งอกตั้งใจขับรถอย่างเดียว ผมโวยวายแค่ไหนมันก็เงียบ ทำไมผมรู้สึกเหมือนพายุกำลังจะมาวะ...

"มึงพากูมาที่ไหน พามาทำไมวะ?"

ทันทีที่มันเลี้ยวรถเข้าคอนโดหรูแห่งหนึ่งผมก็ยิงคำถามใส่มันทันที แต่ก็เหมือนเดิมคือมันเงียบ ไม่ตอบคำถามใดๆ พอรถจอดผมก็รอมันปลดล็อคให้แล้วจะรีบวิ่งออกไปเรียกแท็กซี่ข้างทางแต่มันเสือกไม่ยอมปลดแต่เดินมาเปิดประตูลากผมลงไปเอง

"ไอ้เหี้ย กูเจ็บ!" ผมสะบัดมือออกแรงๆแล้วหันหลังเดินออกไปทางถนน

"จะไปไหน อยากได้ค_ยมากไม่ใช่หรอ?"

"อ๊ะ! เหี้ย...ปล่อยกู!!"

มันกระชากแขนผมกลับแรงๆ จนเริ่มปรากฎรอยแดงจางๆ มันอุ้มผมขึ้นพาดบ่าเพราะมัวแต่ชะงักกับคำพูดของมันจนไม่ทันได้ตั้งตัวเลยถูกมันอุ้มไปง่ายๆ ใจผมเริ่มเต้นไม่เป็นส่ำ มันคงไม่คิดจะเอาผมไปรุมโทรมหรอกใช่มั้ย? มันเดินเข้าลิฟต์กดชั้นที่ต้องการ ผมทั้งดิ้นทั้งทุบตีแต่มันก็ไม่ปล่อย

"ปล่อยสิวะ! ปล่อยกูไอ้สัสธีร์"

"ถ้ายังไม่หยุด กูจะเรียกรปภ.มารุมเอามึง"

ผมรีบหุบปากแล้วหยุดดิ้นทันทีที่ได้ยินมันพูด บอกตรงๆว่าผมเริ่มกลัว

ลิฟต์มาถึงชั้นที่ต้องการ เป็นชั้นที่โล่งมากคงเป็นชั้นวีไอพี มันเปิดประตูพาผมเข้ามาในห้องๆหนึ่งแล้วเดินเข้ามาโยนผมลงบนโซฟา สายตาที่มองผมแม่งโคตรน่ากลัว

"ร่านมากไม่ใช่หรอ เดี๋ยวผัวจัดให้" มันพูดเสียงนิ่งพร้อมกับถอดเสื้อคลุมออก

เพี๊ยะ!

หน้าไอ้ธีร์หันไปตามแรงตบ จากตอนแรกที่ผมกลัวและถอยหนีมันเพื่อหาทางหนี ผมกลับลุกขึ้นเดินเข้าหาแล้วฟาดมือลงบนหน้ามันแรงๆจนเลือดซิบมุมปาก

"เลิกดูถูกกูสักที!! กูเป็นผู้ชายไม่ใช่โสเภณี! ถ้ามึงอยากได้เมียเป็นโสเภณีก็อย่ามาเหมารวมว่ากูเป็น ไปหาเอาที่อื่น!"

ผมตะคอกใส่หน้ามันดังๆ น้ำใสๆก็เริ่มคลอจนภาพมันเบลอๆ ผมผลักมันออกแล้วเดินไปที่ประตูแต่มันกระชากแขนผมแล้วเหวี่ยงลงโซฟาเหมือนเดิม

"ในเมื่อกูตามง้อดีๆ มึงก็ยังจำไมได้ กูคงต้องจับเอาทั้งวันทั้งคืนจนกว่ามึงจะจำได้ว่ากูคือ 'ผัว' มึง"

ว่าจบมันก็ตามมาคร่อมผมไว้กระชากเสื้อผ้าผมออกจากตัวจนเสื้อเชิ้ตผมขาดบาดผิวจนเป็นรอยแดง ผมพยายามขัดขืน ถอยหนี แต่ก็สู้แรงมันไม่ได้

"อย่า!! อย่านะเว้ยไอ้ธีร์ กูไม่เอา!"

ผมมองมันตื่นๆ ผมทั้งทุบ ตี เตะ ต่อยมัน แต่ก็สู้มันไม่ได้ มันเอาผ้ามามัดมือผมไว้แล้วจับขาผมแยกออก ผมยิ่งแหกปากโวยวายยื่งกว่าเดิม เหงื่อเริ่มผุดเต็มหน้า ใจเต้นไม่เป็นส่ำ

"ยังไงกูก็เป็นคนแรกและคนเดียวของมึง ไม่ต้องกลัว"

ไอ้ธีร์มองผมเชิงกดดันให้อยู่นิ่งๆ เชื่อฟังมัน สายตามันเยือกเย็น ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ผมยื่นตื่นเมื่อมันดึงชั้นในปราการชิ้นสุดท้ายของผมออก ผมยกขาถีบแต่มันก็จับกดไว้กับโซฟา

"ไอ้ธีร์! อย่า...อย่านะเว้ย! กูขอโทษ เลิกยุ่งกับกูเถอะ เราต่างคนต่างอยู่เถอะนะ กูจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับมึงอีก"

#W

คำพูดของเฟรมเหมือนยิ่งเพิ่มโทสะให้กับธีร์ พอได้ฟังธีร์ก็ยิ่งอยากขยี้ร่างบางให้รู้ว่าคนๆนี้เป็นของเขาทั้งกายและใจ คนอื่นไม่มีสิทธิ์

ธีร์รูดซิบกางเกงแล้วร่นลงดึงแกนกายที่ยังตื่นไม่เต็มที่ออกมาชักรูดเบาๆ จับขาเฟรมแยกออกกว้างๆเอาแกนจ่อรูแล้วกดดันเข้าไปแรงๆ

"อย่าไอ้ธีร์!! อ๊ากกก!...เจ็บ ไอ้เหี้ยเอาออกไป!!" เฟรมดิ้นหนีอย่าทุรนทุราย น้ำใสไหลลงหางตา เพราะช่องทางไม่ได้ถูกรุกล้ำมานานแล้วจึงทำให้ตัวตนของธีร์เข้าไปได้ไม่ถึงครึ่ง

"ซี๊ด!...แน่นชิบ อย่าเกร็งถ้าไม่อยากเจ็บตัว"

#TK

ธีร์ถอดแกนกายออกที่ส่วนหัวมีเลือดติดมาด้วย คงเพราะธีร์ฝืนดันเข้าไปทั้งที่ไม่ได้เบิกทาง ธีร์จึงส่งนิ้วสองนิ้วเข้าไปเบิกทางเพราะยังไงก็ฝืนดันเข้าไปไม่ได้ ธีร์ก้มลงประกบจูบปากเฟรมแต่เฟรมเม้มปากแน่นจนธีร์ต้องบีบคางให้เปิดปากออก ร่างบางจำต้องยอมเปิดปากให้ธีร์รุกล้ำ จากที่เฟรมพยายามขัดขืนธีร์แต่ธีร์ก็จูบต้อนจนร่างบางเผลอเคลิ้มตามและจูบตอบธีร์ ทั้งสองจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มและไม่มีใครยอมใคร ข้างล่างธีร์ก็ขยับนิ้วเข้าออกหมุนวนชนจุดเสียวซ้ำๆก่อนจะเพิ่มนิ้วเปนสามนิ้ว

"อึก...อะ...อื้มมม!~"

จุ๊บ...จุ๊บ...

เสียงจูบของทั้งสองคนดังมาเป็นระยะ มือข้างที่ว่างธีร์ก็ยกขึ้นมาบีบคลึงยอดอกของเฟรม แม้ในใจเฟรมอยากจะปฏิเสธเพียงใดแต่ร่างกายก็ไม่ยอมทำตามกลับตอบสนองทุกสัมผัสของธีร์อย่างคุ้นเคย

ธีร์ดึงนิ้วออกแล้วเอาแกนถูตามช่องทางที่ขมิบอย่างเชิญชวนก้อนจะกดกระแทกเข้าไปแรงๆทีเดียวมิดจนเฟรมต้องผลักอกธีร์ออกแหกปากร้องลั่น

"อึ่ก!...โอ๊ยย!!~ ไอ้เหี้ย...กูเจ็บ! อึก...เอาออกไป ไม่ กูไม่เอา...อ๊า!"

เฟรมเริ่มดิ้นหนีและผลักดันธีร์อีกครั้ง ขาก็ถีบสเปะสปะไปทั่ว แต่ธีร์ก็รวบมือเฟรมกดไว้เหนือหัว จับขาพาดบ่าแล้วเริ่มขยับท่อนเอ็นเข้าออกช้าๆ จะให้ห้ามก็คงหยุดไม่ได้เพราะตอนนี้อารมณ์เขานั้นมาเต็ม แกนกายที่ขยายเต็มที่เริ่มจะกระแทกช่องทางร่างบางเร็วขึ้นตามความต้องการ

"อะ..อึ่ก!!...อ๊าส์!~ ไอ้เหี้ย...ฮึก..ยะ..หยุด..อ๊าา!~"

"ฮื่ม...ทั้งคืนทั้งวันมึงเตรียมใจไว้เลย"

ธีร์พูดแค่นั้นแล้วเริ่มกระแทกท่อนเอ็นใส่ร่างบางแรงๆ กระแทกอัดตูดเฟรมอย่างเอาแต่ใจ จนเฟรมครางลั่นอย่างห้ามไม่อยู่น้ำตาไหลอาบแก้มเลือดซึมออกมาจากช่องทางแต่ธีร์ก็ยังไม่หยุด

"ธีร์...อึก...กู..จะ..เจ็บ!...อ๊าาา~ ไอ้ธีร์"

ถึงแม้เฟรมจะพยายามกัดปากกลั่นเสียงครางแต่แรกกระแทกของธีร์แต่ละครั้งก็แทบจะทะลุผนังนิ่มทำเอาเฟรมต้องครางออกมาหนักๆระบายความเจ็บปนเสียวไปด้วยอย่างห้ามไม่อยู่ น้ำตาก็ไหลซึมลงมาไม่หยุด เจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ แกนกายใหญ่กระแทกกระทั้นอย่างเอาแต่ใจหมุนควงเอวจนชนผนังนุ่ม มือหนาบีบคลึงก้นนิ่มส่วนอีกข้างก็ลูบไล้ไปทั่วร่างขาวบาง

"อืม...แน่นว่ะเฟรม ซี๊ด~ ตอดขนาดนี้กูจะเสร็จก่อนมึงนะเฟรม" ธีร์จงใจก้มลงกระซิบข้างหูของเฟรมแล้วช้อนตัวอุ้มเฟรมขึ้นในท่าลิงอุ้มแตงก่อนจะเดินลุกไปที่ห้องนอน ทุกการเคลื่อนไหวธีร์ไม่คิดจะเดินเฉยๆอยู่แล้ว เขาจับร่างบางยกตัวขึ้นลงส่วนตนเองก็กระแทกสวน

"อ๊ะ!...อึก...อ๊าา~ ไอ้เหี้ย!...ฮึก..พอสักที...กูเจ็บจะตายอยู่แล้ว..อ๊ะ.....อะ..อื้ออ!~" เฟรมเอามือที่ถูกมัดคล้องคอธีร์ แล้วกัดลงไหล่หนาแรงๆเพื่อเอาคืน

"ซี๊ดด! ฮื่มม"

ธีร์วางเฟรมลงนอนคว่ำกับเตียงทั้งที่ข้างล่างยังเชื่อมกันอยู่ก่อนจะถอดออกแล้วดึงรั้งสะโพกบางให้โด่งขึ้นกระแทกเข้าใหม่แรงๆจนเฟรมร้องลั่น ธีร์แก้มัดออกให้เฟรมก่อนจะจับแขนทั้งสองข้างดึงมาข้างหลังให้เฟรมเงยหน้าขึ้นคลางลั่น ยิ่งเสียงครางอย่างทรมานยิ่งกระตุ้นอารมณ์ธีร์ได้ดี ริมฝีปากหน้าเริ่มพรมจูบพร้อมกับดูดกัดแรงๆจนเป็นรอยตั้งแต่หลังคอลงมาจนทั่วแผ่นหลังบาง

"กูเกลียดมึง!...อ๊ะ..อ๊ะ..อ๊าาส์!~"

แม้ใจจะไม่อยากยอมรับแต่ร่างกายกลับตอบสนองธีร์อย่างดี น้ำตาเริ่มเหือดแห้งไปเหลือไว้เพียงความรู้สึกดีแม้จะเจ็บแต่ก็เสียวซ่านจนปฏิเสธไม่ได้ เฟรมถึงกลับปลดปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นออกมาทั้งที่ยังไม่แตะต้อง แต่ธีร์ก็ยังไม่ยอมปลดปล่อยยังคงเปลี่ยนท่ากระแทกกายร้อนใส่เฟรมจนเฟรมปลดปล่อยรอบที่สองธีร์ถึงปลดปล่อยออกมา ร่างกายขาวบางก็เต็มไปด้วยรอยดูดกัดแสดงความเป็นเจ้าของ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว