ข้าวปั้นเเซลม่อน

ไม่ใช่แค่ร่างกาย แต่ทั้งชีวิต และจิตวิญญาณของมึงทั้งหมดนั้นเป็นของกู ใครกันที่ลากมึงออกมาจากบ้านเด็กกำพร้า ใครกันที่ดูแล และจ่ายค่ารักษายามมึงไม่สบาย แค่อ้าขาให้กูกว้างๆอย่ามาสำออยบอกว่าทำไม่ได้ สึนะ!

กรงนก ตอนที่④ผู้ใหญ่[สึนะ×อาราตะ]nc18+

ชื่อตอน : กรงนก ตอนที่④ผู้ใหญ่[สึนะ×อาราตะ]nc18+

คำค้น : กรงนกตอนที่4:ผู้ใหญ่

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 78

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2561 20:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กรงนก ตอนที่④ผู้ใหญ่[สึนะ×อาราตะ]nc18+
แบบอักษร

กรงนก

ตอนที่ 4 ( NC 18+)

#

ซ่า..

เสียงน้ำจากฝักบัวสร้างความตื่นตระหนกให้สึนะไม่น้อย อาราตะอาบน้ำไกล้จะเสร็จแล้ว

เด็กหนุ่มที่แต่งตัวเสร็จรีบมุดเข้าไปในผ้าห่มผืนหนา ทั้งที่วันนี้เป็นวันแรกที่ได้มาอยุ่ด้วยกัน

แต่อาราตะกลับสร้างความสัมพันธ์ร่นระยะข้ามขั้นตอนซะจนสึนะทำตัวไม่ถูก

คนแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกันครั้งเเรก เขาต้องอาบน้ำด้วยกัน นอนด้วยกันงั้นเหรอ...

แกร็ก..

เสียงประตูห้องนอนถูกเปิดออก ร่างบางยังคนนอนแน่นิ่งในผ้าห่มสีขาว

ร่างสูงยืนยิ้มอยู่ตรงปลายเตียง เด็กน้อยที่เขาอดทนรอมานานนับเดือน ได้มาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

กว่าจะได้สึนะมาเขาเองก็ต้องเสียเงินในการประมูลและแข่งขันกับคนอื่นๆไปเยอะ

และเพราะอย่างนั้นมันคงไม่ใช่เรื่องอะไรที่เขาจะต้องรออีกต่อไปนี่ใช่มั้ย..

สึนะในตอนนี้ อาจจะดูโหดร้ายเกินไปแต่อาราตะก็อดทนและปกปิดความต้องการนี้ไม่ไหวอีกต่อไปแล้วเช่นกัน...

“สึนะ..หลับแล้วเหรอครับ?”

“.........”

“เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ นายหลับไปก่อนแล้วแบบนี้ ฉันก็เหงาน่ะสิ..”

เฮือกก..

ราวกับว่าหัวใจเผลอหยุดเต้นไปช่วงหนึ่ง สึนะที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงถูกอาราตะเข้าจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว

ร่างสูงสอดกายเข้ามาในผ้าห่มผืนหนา เด็กหนุ่มสะดุ้งเฮือกและรับรุ้ได้ถึงอ้อมกอดอุ่นๆจากคนข้างกาย

แต่มันกลับไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้น

ริมฝีปากร้อนจูบลงบนหน้าผากของเด็กหนุ่มอย่างอ่อนโยน ที่สึนะแกล้งหลับ ทำไมอาราตะจะดูไม่รู้

การที่เขาทำแบบนี้ก็แค่อยากจะลองดูว่าคนตัวเล็กจะมีปฏิกิริยากับเขาแบบไหน

มือหนาที่เคยสวมกอดเอวบางเริ่มไล้ไปมาบนหน้าท้องเนียน     คนตัวสูงขยับเข้าไปไกล้และสูดกลิ่นสบู่อ่อนๆจากตัวเด็กหนุ่ม

ลมหายใจที่เป่ารดหูสร้างความหวาดกลัวให้สึนะไม่น้อย เขาควรทำยังไงดี

“อ่ะ.. อย่า...”

ร่างบางกระตุกเกร็งเมื่อมือหนาล้วงเข้าไปในกางเกงนอนของเด็กหนุ่มแล้วกอบกุมจรวทลำน้อยเอาไว้อย่างไม่ทันตั้งตัว

อาราตะกำลังจะทำอะไรเขากันแน่...

“แกล้งหลับสินะครับ.. ”

เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบข้างหูก่อนจะจับใบหน้าหวานให้หันมาหาเขาแล้วช่วงชิมจูบแรกของเด็กหนุ่มไปทันที

มือเล็กดันไหล่แกร่งให้ออกห่าง รสจูบที่ได้รับช่างรุนแรงและชวนให้เด็กหนุ่มเคลิบเคลิ้มได้อย่างง่ายดาย

“อื้ออ.. แฮ่ก.. อย่าทำแบบนี้.. อื้มม”

คนตัวเล็กประท้วง ลิ้นหนาสอดใส่เข้ามาในโพลงปากอุ่น แล้วช่วงชิงความหวานอย่างเอาแต่ใจ

มือหนาข้างนั้นที่กอบกุมกายกลางไว้เริ่มขยับขึ้นลงเบาๆจนเด็กน้อยสะท้าน

แต่เพราะปากยังถูกครอบครองอยู่ คนตัวเล็กจึงทำได้เพียงครางห้ามด้วยเสียงอื้ออึงในลำคอ

“อื้ออ มะ..ไม่นะ อาาา”

“หึหึ รู้สึกดีรึเปล่าสึนะคุง”

อาราตะแกล้งกระซิบถาม ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งที่ว่างสอดเข้าไปในเสื้อนอนตัวเล็ก แล้วจัดการบีบยอดอกสีชมพูเล่นเบาๆ

“อ่ะ.. หยะ.. หยุดนะ ผม.. ผมกลัว”

คำขอร้องที่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ นอกจากจะไม่ทำให้อาราตะหยุดมือแล้ว มันยังช่วยกระตุ้นความอยากให้เอ่อขึ้นมาอีกเท่าตัว

ใบหน้าที่แดงกล่ำด้วยความอาย กับดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตานั้น ช่างยั่วยวนอาราตะเหลือเกิน

ทั้งๆที่หวังจะทำแค่ให้สึนะได้ปลดปล่อยมาสักหนึ่งน้ำ มาตอนนี้กลับกลายเป็นเขาเสียเองที่เริ่มมีอารมณ์

“อาา สึนะ..นายทำให้ฉันมีอารมณ์แล้วนะ”

เอ็นร้อนแท่งใหญ่เริ่มขยายตัว อาราตะดึงคนตัวเล็กให้นอนหงายแล้วจัดการขึ้นคร่อมในทันที

กางเกงนอนขายาวถูกถลกลง แท่งร้อนขนาดเขื่องถูกดึงออกมาประจักสู่สายตาเด็กหนุ่ม

“อย่านะครับ.. คุณจะทำอะไร? อึ่ก อาา”

มือหนากอบกุมกลางกายทั้งสองไว้ในมือเดียว แล้วเริ่มขยับช้าๆ เนิบๆ

ท่อนเนื้อทั้งสองที่ขนาดต่างกันพอถูกเสียดสีกันและกันก็เริ่มร้อนขึ้นมาทันที

“อาาา สึนะ.. ชอบมั้ย รู้สึกดีรึเปล่า ซี้ดด”

อาราตะเร่งความเร็วพลางครางเสียงกระเส่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเขาแต่เป็นครั้งแรกของเด็กหนุ่ม

“อึก.. อ่ะ อย่า.. อ่า อ้าา”

ครั้งแรกของสึนะที่ไม่เคยรู้จักโลกภายนอก เด็กน้อยเกร็งแน่นน้ำตานองหน้า เขารู้สึกเจ็บ และคับแน่นบริเวณท่อนลำ

“มันร้อน.. ปล่อย.. นะ อื้ออ.. ไม่”

เด็กน้อยรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจะประทุออกมา เขาอยากจะกลั้นมันไว้แต่พอถูกกระตุ้นด้วยมือข้างนั้น เขากลับอั้นไม่ไหว อีกต่อไป...

“อ่ะ.. ไม่ไหวแล้ว อยะ! อ้าาา!!”

เสียงหวานครางลั่นก่อนจะกระตุกพ่นน้ำรักสีขุ่นเหนียวข้นออกมา

คนตัวเล็กหายใจหอบนอนแผ่หลาบนเตียง

ดวงหน้าหวานซึมไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็ก

แค่ได้ปลดปล่อยครั้งเดียว เด็กน้อยกลับอ่อนระโหยโรยแรงถึงขนาดนี้ ดูท่าสึนะคงยังต้องฝึกอีกหลายน้ำเลยทีเดียว

“อาา ครั้งแรกของนายออกมาน้อยจังนะ แถมยังเสร็จก่อนฉันซะอีก สึนะคุงไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ ที่ปล่อยให้ฉันปวดหนึบอยู่แบบนี้”

“ปล่อยผมนะ...ฮึก คุณมันโรคจิต! ”

สึนะตะคอกใส่คนตรงหน้าพลางน้ำตาอาบแก้มก่อนจะเบี่ยงหน้าหนีเอ็นร้อนที่ยังผงาดอยุ่ใกล้หน้า นี่สินะคือเหตุผลที่อาราตะพาตัวสึนะมา

“ชู่.. อย่าดังไปสิ ถ้ารู้สถานะตัวเองแล้วก็ช่วยฉันทีนะ ดูสิมันอยากปลดปล่อยจะแย่อยู่แล้ว”

คำพูดกับการกระทำช่างต่างกัน ปากเอ่ยถ้อยคำสวยหรู แต่มือกลับบีบคางเล็กไว้แน่น สึนะน้ำตาไหลเพราะความเจ็บ เจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ ทำไมเขาต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย...

เขาไม่อยากมีชีวิตเหมือนพี่ชายทั้งสองคน ไม่อยากเป็นสิ่งมีชีวิตผิดปกติที่ถูกผู้ชายด้วยกันขืนใจ

ชะตากรรมที่สามพี่น้องต้องแบกรับไว้ สุดท้ายทุกอย่างจะจบลงเช่นไร...

#######

ช่วงนี้ติดมังงะเรื่องหนึ่ง พระเอกชื่อซังวู นายเอกชื่อยุนบอม มีใครรุ้จักกันบ้างนะ..

ความคิดเห็น