มลิกา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 520

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2560 22:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27
แบบอักษร

"เตวินเสร็จรึยังลูก" หญิงสาวที่เก็บของของตัวเองเรียบร้อยแล้วก็เดินไป ห้องข้างๆของลูกชาย
"เสร็จแล้วครับ"หญิงสาวหันไปเห็นถุงใบใหญ่ที่บรรจุไปด้วย ของเล่นของลูกชาย
"ทำไหมเอาไปมากอย่างนั่นละครับเตวิน แม่ให้เอาไปแค่ 3 ตัว"
"5 ตัว"
"2 ตัว"
"โรส! อย่างนี้ขี้โกงสิ" เด็กหนุ่มทำหน้ายุ่ง ใส่โรสลิน
"หรือจะเอาไป 1 ตัว" หญิงสาวพูดด้วยสีหน้านิ่ง แล้วทำกอดอก เพื่อขู่ให้ลูกชายกลัว
"2 ตัวก็ได้ครับ ไม่ใช่เพราะกลัวหรอนะ" เด็กหนุ่มเห็นอย่างนั่นก็ ไม่กล้าขัดใจหญิงสาวอีกคน
"แล้วทำ ทำไหมล่ะครับ"
"ผมให้ความเคารพเฉยๆ ต่างหากละ" เด็กหนุ่มพูดขณะที่ไม่ละสายตาออกจากกองของเล่น กองใหญ่ หญิงสาวไม่ได้พูดอะไรก็ได้แต่ยื่นยิ้มให้กับความน่ารัก ของลูกชาย
"โรส รอบบินออก ตอน 20.35 น. นะ" เสียงของเพื่อนสาวของโรสดังอยู่ข้างๆ
"นี่ก็ 19.58น. แล่ว"
"ฉันจองไว้แล่วนะ 2 ที่นั้ง"
"อื้ม ขอบใจมากนะ"
"อ่าวๆ ทำอะไรอยู่หรอครับ เตวิน"
"เลือกของเล่นครับ โรสบอกว่าให้เอาไป 2 ตัว"
"แม่โรสใจร้ายจังเลย ของเล่นตั้งมากมาย แต่ให้เตวินไปแค่ 2 ตัว" หญิงสาว เข้าไปนั้งข้างๆหลานชาย พร้อมกับทำลูบหัวเด็กชาย
"เหมือนพ่อเขาจังเลยนะ เตวินหลานน้า" ลูกกวาดพูดออกมาเบาๆ แต่ก็ทำให้ บุลคลอีกสองคนที่อยู่ภายในห้องหันมามองลูกกวาดเป็นจุดโฟกัส เธอก็ไม่ได้สนใจอะไร ก็เดินออกไปจากห้อง

 

ทางด้านของโรงพยาบาล
"คุณเป็นอะไรบ้างคะ" หญิงสาวถามสามีของตัวเอง ที่ตอนนี้ฟื้นแล้ว
"ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก" จัสตินตอบด้วยเสียงแหบแห้ง
"น้ำคะ" จัสมินเมื่อได้ยินเสียงของสามีก็คว้าน้ำให้ดื่ม บรรเทาอาการคอแห้ง
ก๊อก ก๊อก แอ๊ดดด เสียงเปิดประตูทำให้คนสองคนหันไปโฟกัสที่ประตู ก็มี ผู้ชายร่างสูง ร่างสมส่วน ผมสีแดงสด
"อ่าว อัศวิน" จัสมิน เอ่ยทักชายหนุ่ม
"ครับ คุณลุงต้องเพลาๆงานได้บ้างแล้วนะครับ" ชายหนุ่ม เดินมาหยุดข้างๆเตียงของจัสติน
"ถ้าฉันไม่ทำงาน แล้วจะมีใครมาทำแทนละ"
"ยัยโรสไงคะ" จัสมินพูดขึ้นมา ทำให้อัศวินชะงักเล็กน้อย
"โรสคงไม่กลับมาแล้วมั่ง นี่ก็6 ปี ยังไม่โพล่มาเลย" จัสตินเอ่ยออกเป็นนัยๆพร้อมกับ มองหน้าลูกของเพื่อนสนิทของตน
"ขอโทษนะครับ ที่ทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้" ชายหนุ่มพูดขึ้น
"แล้วนี่ไม่คิดจะตามหา ลูกเมียเลยรึไง"
"ไม่ละครับผมเชื่อว่ายังไง เขาก็ต้องกลับมา งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ แล้วจะมาใหม่ คุณลุงสวัสดีครับ คุณแม่สวัสดีครับ"
"จ้ะ บอกกี่ทีแล้วว่าให้เรียกจัสตินว่าพ่อด้วย" ชายหนุ่มที่อยู่ทางประตูแล้วก็หันกลับมาตอบคำถามอีกครั้ง
"วันไหนที่ เราเป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว ตอนนั้นผมจะเรียกนะครับ" ชายหนุ่มพูดพน้อมยิ้มออกมา

 


"โรสถึงสนามบินแล้ว" ลูกกวาดที่ขี่รถมาส่งโรสก็ทักบอก โรสที่มีลูกน้อยหลับอยู่บนตัก ก็รีบอุ้มเตวินลงจากรถ
"ฉันช่วยถือของนะ น้องเตวินได้ไม่ตื่น" สองสาวเดินเข้ามาในสนามบิน โดยที่อีกคนอุ้มเด็กผู้ชายสีผมแปลกตานั้นอีก จึงทำให้ตกเป็นเป้าสายตาของคนส่วนใหญ่
"อีก 20 นาที เครื่องจะออกแล้วละ" ทั้งสองเอากระเป๋าไว้แล้วก็มานั้งที่เก้าอี้
"เตวิน หลับไม่ตื่นเลย หลับลึกจริงๆลูกคนนี้"หญิงสาวพูดพร้อมลูบหัวลูกชาย ด้วยความเอ็นดู
"ดูท่ากำลังหลับสบาย คิ"
"หนักจะตาย สบายอะไร" ดีที่ลูกของเธอเป็นเด็กร่างสมส่วนไม่เล็กไม่ใหญ่ จึงง่ายต่อการอุ้ม
"หุ่นดีออกจะขนาดนี้ ได้พ่อมาเต็มๆเลยนะ โตขึ้นคงจะหล่อสุดๆไปเลยเนอะ เอ่อ...โทษที แหะ"ลูกกวาดพูดขึ้นโดยลืมคิดไป
"อื้อ" ไม่นานรอบบินก็ถึง
"เตวินลูก ตื่นครับ น้องเตวิน" หญิงสาวเขย่าตัวลูกชายที่อุ้มอยู่เบาๆ
"ครับ" เด็กหนุ่มที่ตื่นแล้วแต่ยังไม่ได้ลงมาจากตัวของโรส ก็เอาหัวพิงไหล่ผู้เป็นแม่
"เดินทางดีๆนะครับ เตวิน โรส"
"ดูแลตัวเองดีๆนะลูกกวาด"
"จ้าๆ"
"เตวิน สวัสดีน้าหน่อยลูก"
"ไปแล้วนะครับน้าลูกกวาด สวัสดีครับ"
"จ้าๆ มาให้น้าหอมให้ชื่นใจหน่อยเร็ว" หญิงสาวพูดจบก็โน้วตัวหอมแก้มนุ่มของหลานชาย
"ลงจากแม่ก่อนสิครับ เตวิน"
"ไม่ลง เตวินง่วง"
"เดี๋ยวก็ขึ้นเครื่องแล้วครับ"
"โรสก็อุ้มไปสิครับ"
"แอ้ะ! ลูกคนนี่ งั้นฉันไปแล้วนะลูกกวาด" หญิงสาวเอ่ยลาเพื่อนก่อนที่ตัวเองจะเดินขึ้นเครื่องไป ลูกกวาดมองตามหลับเพื่อนสาวจนลับสายตาไป
"ลูกหรอคะ คงจะติดแม่น่าดูเลย" เมื่อโรสขึ้นเครื่องบิน ก็มีผู้โดยสารคนต่างประเทศทักขึ้นด้วนภาษาอังกฤษ
"คะ เขาง่วงนะคะ" หญิงสาวตอบกลับเป็นภาษาอังกฤษ แล้วยิ้มให้ แล้วเธอจะเดินไปนั้งที่
"เตวินครับ เครื่องจะขึ้นแล้วรัดเข็มขัดก่อนนะครับ"
"ห้าวว ครับ" เด็กหนุ่มเมื่อรักเสร็จแล้วก็เอื้อมมือไปคว้าแขนของโรสมากอด แล้วหลับไป หญิงสาวถอดเสื้อแขนยาวของเธอมาคลุมตัวให้ลูกชาย ที่หลับอยู่ข้างๆ ด้วยความเป็นห่วง เตวิน คือ ของขวัญ ที่ฟ้าประทานให้มา ตอบแทนกับความเหนื่อย และอดทนของโรสเมื่ออยู่กับอัศวิน ถ้าฟ้าไม่ให้เธอได้เจอกีบอัศวินเธอก็คงไม่มีเตวิน ในวันนี้ แต่ฟ้าไม่รู้แกล้งหรืออะไร ที่ทำให้ ลูกชายของเธอ หน้าไม่เหมือนเธอสักนิด หญิงสาวสละความคิดออกจากหัว ก่อนที่จะหันหน้าไปทางหน้าต่าง โดยที่มืออีกข้างโอบกอดร่างลูกชายไว้...

 

 

#










 





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น