IcePrincess

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความรู้สึก < มิก >

ชื่อตอน : ความรู้สึก < มิก >

คำค้น : นิยาย,อีโรติก,18+,25+,NC20+,เรื่องเล่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2560 17:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความรู้สึก < มิก >
แบบอักษร

 

    วันนี้ผมว่างจึงแวะมาคุยเล่นกับน้องพิมในช่วงบ่ายและก็อาจจะได้พบกับใครบางคนอีกด้วย จะว่าไปผมยังไม่มีอะไรที่ผมพอจะติดต่อกับเธอได้เลย ผมคิดอะไรกับเธอไม๊หรอ ..ไม่หรอกนะ.. เอ้า พวกคุณไม่เชื่อผมหรอ.. ผมก็แค่สงสารเธอน่ะ

  " พิม จะไปไหนหรอ " ผมเดินเข้ามาในบริษัทของเธอ มองเห้นเะอเดินออมาจากลิฟท์แล้วเข้าไปในห้องๆนึง

  " อ่าว พี่มิก มาทำอะไรคะ พิมลงมาถ่ายเอกสารน่ะ

  " เอ้า ทำไมลงมาเองล่ะ

  " พิมไม่อยากนั่งอุดอู้อยู่แต่ในห้องน่ะค่ะ ได้เดินบ้างก็ยังดี แล้วนี่ ตั้งใจแวะมาหาพิมหรือแวะมาหาใครน้า "

  เธอพูดขึ้นมาอย่างกับรู้ทันความคิดผมอย่างนั้นแหล่ะ

  " ก็พี่ว่างเลยแวะมาเฉยๆ ไม่ได้ตั้งใจมาหาใครหรอก

  " อ่อค่ะ คุณโซเฟียเธอพึ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง ถ้าพี่มาเร็วกว่านี้ พี่คงได้พบเธอไปแล้วล่ะ

  " หรอ พี่ไม่ได้มารอเจอเค้าสักหน่อย " ผมอดเสียดายไม่ได้ที่ผมคาดกับเธอไป

  " นั่นแน่ะ พิมล้อเล่นน่ะค่ะ โซเฟียเธอยังไม่ได้แวะมาเลยวันนี้ "

  " อืมๆ ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับพี่นี่ " ผมทำเป็นฟอร์มไปอย่างนั้นแหล่ะ แต่ก็แอบดีใจที่ยังพอมีโอกาสเจอเธอ คือผมไม่ได้อยากเจอเธอหรอกนะ ผมแต่อยากจะแกล้งเธอเฉยๆ ได้เห็นสีหน้าของเธอแล้วทำให้ผมรู้สึกมีความสุข ไม่หรอก ผมไม่ได้คิดถึงเธอ 

  " จริงหรอคะ แต่พิมว่ามันมีอะไรอยู่น๊า

  " พี่ก็แค่แกล้งเค้าขำๆน่ะ "

  " พี่มิกชอบเธอเข้าแล้วใช่ไหมล่ะคะ

  " ห๊ะ ชอบหรอ ไม่หรอก พี่ไม่ชอบคุณโซเฟีย " ผมตอบออกไปแบบนั้นทั้งๆที่เริ่มไม่มั่นใจในตัวเอง ก็ผมไม่ได้ชอบเค้าจริงๆหนิ แต่ทำไมผมรู้สึกว่าคำตอบที่ผมตอบออกไปมันไม่ตรงกับความรู้สึกของผมล่ะ

  " แต่พี่มิกดูมีความสุขขึ้นนะคะ พิมเห็นสายตาที่พี่มองเธอ มันมีความรู้สึกพิเศษบางอย่าง

  " ไม่หรอกพิม ที่พี่พยายามใกล้ชิดกับเค้า เพราะเขาจะเข้ามาทำให้พิมไม่สบายใจ พี่แค่อยากจะช่วยน้องสาวของพี่  แค่นั้นแหล่ะ "

  " พิมขอบคุณพี่มิกมากนะคะที่พยายามช่วยพิม แต่พิมว่าในตอนนี้พี่มิกลองค้นใจตัวเองก่อนดีกว่า ว่าพี่มิกรู้สึกยังไงกับโซเฟีย "  ผมได้แต่เงียบและคิดตามในสิ่งที่น้องพิมพูด

   ระหว่างที่เราเดินออกมาจากห้องถ่ายเอกสาร 

  " อ่าวน้องพิมก็อยู่นี่นี่น่า  เมื่อกี้คุณโซเฟียฝากของพร้อมกับนามบัตรไว้ให้พิมน่ะจ๊ะ พี่ก็บอกอยุู่นะว่าพิมอยู่ที่ห้องถ่ายเอกสาร แต่ทำไมเธอไม่เอาให้น้องพิมเองก็ไม่รู้  อ๊ะ นี่จ๊ะ "

  น้องพิมหันมามองหน้าผมพร้อมกับหันไปถาม น่าจะชื่อคุณเนตร

  " เมื่อกี๊โซเฟียมาที่นี่หรอคะพี่เนตร

  " จ๊ะ ก็พอดีพี่เจอเธอที่หน้าลิฟท์ เธอถามหาน้องพิม แต่พี่เห็นน้องพิมเดินเข้าไปที่ห้องถ่ายเอกสารเลยบอกให้เธอไปหาน้องพิมที่นั้น "

  " อย่างนั้นหรอคะ ขอบคุณมากนะคะ "

  " โอเคจ๊ะ พี่ไปทำงานต่อแล้ว "

   ผมมองหน้าน้องพิมอีกครั้ง อย่าบอกนะว่าเธอมาได้ยินที่เราคุยกันเข้า แล้วเธอมาได้ยินประโยคไหนกันถึงทำให้เธอไม่รอที่จะพบน้องพิม

  " อ๊ะ พิมคงยังไม่ต้องใช้หรอกค่ะ " น้องพิมยื่นนามบัตรของโซเฟียมาให้กับผม 

 

     ผมถือนามบัตรไว้ในมือ นั่งคิดถึงเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น เธอต้องเข้าใจผิดแน่ๆ โอ๊ยแล้วทำไมผมต้องแคร์เธอขนาดนี้ด้วยนะ ผมพยายามไล่ความคิดออกจากหัว แต่สอมงผมมันไม่ยอมสนใจเอกสารที่อยู่ตรงหน้านี้เลย 

   โธ่โว้ย เอาล่ะ เป็นไงเป็นกันผมจะไปตามหาเธอ

 

    " ต้องขอโทษด้วยนะคะ เธอเช็คเอ้าท์ออกไปแล้วค่ะ " ผมเข้ามาสอบถามที่โรงแรมที่เธอพักอยู่ แต่กลับได้คำตอบว่าเธอออกไปแล้ว 

   " ไม่ทราบว่าเธอออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ แล้วพอจะทราบไม๊ว่าเธอไปไหน

   " เธออกไปได้ 2 ชั่วโมงแล้วค่ะ เห็นว่าเรียกรถไปที่สนามบินนะคะ "

   " ขอบคุณมากครับ " ความหวังของผมไม่มีเหลือแล้ว นี่อย่าบอกนะว่าเธอกำลังจะบินกลับไปประเทศของเธอ

 

  " พี่มิกเป็นอะไรไปคะ ช่วงนี้ดูซึมๆแปลกๆ " เป็นเวลาเกือบสัปดาห์แล้วที่ผมรู้สึกอ้างว้าง โลกมันน่าเบื่ออะไรแบบนี้นะ ผมนั่งคนกาแฟจนมันหายร้อนไปแล้ว

  " เปล่า พี่ไม่ได้เป็นอะไรหรอก "

  " แต่พิมว่าพี่มิกเป็นนะคะ พี่มิกมีอะไรปรึกษาพิมได้เลยนะ ... หรือว่าเรื่องคุณโซเฟีย "

  " ห๊ะ เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอก "

  " พี่มิกอย่าโกหกพิมเลยค่ะ ตั้งแต่ที่โซเฟียกลับไป พี่มิกก็ดูไม่มีชีวิตชีวา เหม่อลอย ไม่เป้นพี่มิกคนเดิม "

  " เฮ้ออ พี่ไม่เคยปิดอะไรเราได้เลยสินะ โอเค พี่ไม่ปฏิเสธ พี่ก็แค่ยังรู้สึดติดค้างอะไรบางอย่างอยู่น่ะ "

  " ฮึฮึ เมื่อไหร่จะยอมรับสักทีน้า "

  " ยอมรับอะไร พี่ก็แค่ไม่อยากเสียมิตรภาพไปก็แค่นั้น ... "

  " ก็ตามไปสิคะ "

  " อะไรนะ พิมว่าอะไรนะ "

  " พี่มิกก็บินตามไปสิคะ ไปเคลียร์ปรับความเข้าใจกันให้รู้เรื่อง " เออจริงด้วย เรื่องแค่นี้เอง ทำไมผมถึงคิดไม่ทันนะ นี่ผมโง่เกินไปหรอ

  " แต่พี่ไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหนน่ะสิ "

  " แต่พิมคิดว่า มีคนๆนึงที่รู้นะคะ " เธอฉีกยิ้มให้กับผม

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น