ชุนอา (아 천)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Prince sweets รักร้ายๆ ของเจ้าชายขนมเค้ก ตอนที่ 10

ชื่อตอน : Prince sweets รักร้ายๆ ของเจ้าชายขนมเค้ก ตอนที่ 10

คำค้น : Boylove , BL , y , markbam , mark , bambam , ชุนอา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.พ. 2560 19:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Prince sweets รักร้ายๆ ของเจ้าชายขนมเค้ก ตอนที่ 10
แบบอักษร

ตอนที่ 10

 

 

 #

 

 

 

มาร์คอยู่ไหน??” ซานะพูดถามทันทีที่เก้าเข้ามาในร้าน

 

พี่มาร์คไม่อยู่ครับ ออกไปซื้อของแบมแบมพูดตอบก่อนจะเดินเลี่ยงตัวไปทำงานทางอื่น

 

เดี๋ยว!” เสียงพูดขัด แบมแบมหยุดเดินก่อนจะหันกลับไปมองซานะที่เดินเข้ามาหาตนเองเช่นกัน

 

มีอะไรครับ?” แบมแบมพูดถาม แต่หญิงสาวไม่ตอบพร้อมกับเดินเข้ามาเผชิญหน้ากับแบมก่อนจะไล่มองแบมตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาเหยียดๆ

 

ทำไมนายถึงไม่ออกไปจากที่นี่ซะที  พี่มาร์คสมควรจะไล่นายออกแล้วนี่ซานะพูดถาม แบมแบมถอนหายใจออกมานิดๆ

 

แล้วทำไมพี่มาร์คจะต้องไล่ผมออกด้วยละครับ  ผมไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อยแบมแบมตอบกลับ ซานะเริ่มมองแบมแบมอย่างไม่พอใจ

 

ถึงพี่มาร์คไม่ไล่ออก แต่ฉันนี่ละจะเป็นไล่นายออกไปเอง  มานี่!!” อยู่ดีๆซานะก็จิกเข้าที่หัวของแบมแบมพร้อมกับออกแรงดึงให้เดินตามออกไปที่นอกร้าน

 

โอ๊ย!!  ปล่อยผมนะ!!  เจ็บ!!” แบมแบมพูดบอก ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิงแบมแบมคงจะออกแรงถีบคนตรงหน้าให้ล้มซะด้วยซ้ำ

 

คุณ!!  ปล่อยผม!!” แบมแบมยังคงร้องโวยวายไม่โดนดึงหัวให้เดินตามออกไปออกนอกร้าน

 

เห้ย!!  ซานะ!!  ทำอะไรน่ะ!!” แจ็คสันที่วิ่งออกมาเมื่อได้ยินเสียงของแบมแบมก็พูดขึ้น

 

นายไม่ต้องมายุ่ง!!   ส่วนนายมานี่!!” ซานะพูดบอกพร้อมกับกระชากหัวของแบมแบมอย่างแรงจนร่างบางต้องเดินตามออกไปที่หน้าร้าน โดยมีแจ็คสันวิ่งตามออกมาเช่นกัน

 

กริ้ง!

 

นี่คุณ  ปล่อยมือออกจากหัวของผมเดี๋ยวนี้!!” แบมแบมพูดบอกอย่างเหลืออดแม้ว่ามือจะพยายามแกะมือของหญิงสาวออก แต่ซานะก็จิกแรงจนแบมแบมก็แกะออกไม่ไหว

 

นี่ไง!!  ต่อไปนี้นายไม่ต้องกลับมาทำงานที่นี่อีกแล้ว  ฉันนี่แหละคู่หมั้นของมาร์คเป็นคนไล่นายออก!!” ซานะพูดเสียงดัง  แจ็คสันที่วิ่งตามออกมา พยายามดึงตัวของแบมแบมออกมา แต่หัวของแบมแบมดันโดนดึงเอาไว้

 

นี่ซานะปล่อยแบมแบมเดี๋ยวนี้  อย่ามาทำเรื่องแบบนี้ที่ร้านนะ!!” แจ็คสันพูดออกมาอย่างเหลืออด แต่มีหรอที่ซานะจะกลัว หญิงสาวออกแรงกระชากแรงขึ้นจนแบมแบมแสดงสีหน้าเหยเกออกมาด้วยความเจ็บ

 

โอ๊ย!!  เจ็บนะคุณ!!” แบมแบมพูดบอกก่อนจะออกแรงทั้งหมดที่มีดึงมือของซานะออกอย่างแรง และคาดว่าเส้นผมของตัวเองคงจะติดมือหญิงสาวไปด้วย และการดึงมือของแบมแบมครั้งนี้ทำให้หญิงสาวที่ใส่รองเท้าที่ค่อนข้างสูงเสียหลักจนล้มลงไปนั่งกับพื้นถนน

 

นี่!!  นายกล้าผลักฉันหรอ!!!” ซานะโวยวายออกมาเสียงดัง แจ็คสันเข้ามาตรวจสอบร่างกายของแบมแบมว่าเจ็บตรงไหนบ้าง

 

มีใครไปผลักคุณกัน มีแต่คุณนั่นแหละที่จิกหนังหัวของผมไม่ยอมปล่อยแบมแบมตอบกลับ หญิงสาวลุกขึ้นมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะคว้าเข้าที่แขนของร่างบาง ลงฟาดมือลงบนแก้มใสอย่างแรง จนแจ็คสันถึงกับเบิกตากว้างเพราะทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก

 

เพียะ!!

 

หน้าเรียวหันตามแรงตบอย่างแรง เล็บยาวของหญิงสาวยังบาดเข้าที่หน้าของร่างบางอีกด้วย แบมแบมยกมือขึ้นมาจับหน้าของตัวเองอย่างรู้สึกแสบ และไม่นานซานะก็ง้างมือทำท่าจะตบอีกเป็นครั้งที่สองแต่แจ็คสันเอาตัวมาบังร่างบางเอาไว้ ทำให้ซานะชะงักมือไปนิด

 

หยุดนะ!!” ยูคยอมที่เดินมาเห็นพูดขึ้น ซานะหันไปมองอย่างหงุดหงิดเมื่อเริ่มมีคนเข้ามาวุ่นวายเยอะมากขึ้น

 

ยูคยอม....ซี๊ดดดแบมแบมพูดเรียกก่อนจะรู้สึกเจ็บที่มุมปาก

 

พี่แจ็คสันวันนี้ผมขอพาตัวแบมแบมออกไปข้างนอกแล้วกันนะครับ  มีหวังอยู่ที่นี่ หมาบ้าแถวนี้จะกัดเอาอีกยูคยอมพูดบอกก่อนจะเดินไปดึงมือของแบมแบมแล้วพาออกไป ซึ่งแบมแบมก็เดินตามไปอย่างว่าง่าย แจ็คสันเองก็ไม่ได้คิดจะขัด เพราะดีกว่าอยู่ที่นี่ในตอนที่มาร์คไม่อยู่แบบนี้

 

นี่!!   แกกล้าเมินฉันหรอยะ!!  กรี๊ดดดด!!!” เสียงพูดโวยวายเสียงดังที่ส่งตามมา ยิ่งทำให้แบมแบมก้าวเดินตามยูคยอมไปให้เร็วขึ้นจนทั้งสองเดินพ้นจากตรงนั้นออกมา

 

กลับไปซะซานะ วันนี้มาร์คไม่เข้าร้าน หรือเธอจะอยู่รอยันร้านปิดก็ตามใจเธอแจ็คสันพูดบอกก่อนจะหันหลังเดินเข้าร้านไปอย่างอารมณ์เสีย

 

เชอะ!” หญิงสาวสะบัดหน้าหนีอย่างไม่สนใจ ก่อนจะเดินไปขึ้นรถคันหรูของตัวเองที่จอดอยู่ไม่ไกลและขับออกไป

 

..

..

..

..

ไอ้ยูคมึงจะพากูเดินไปไหนเนี่ย  กูเมื่อยแล้วนะแบมแบมพูดบอกเมื่อยูคยอมเอาแต่เดินลากเขามาเรื่อยๆ ไม่พูดไม่จาจนตอนนี้ทั้งคู่เดินมาถึงสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ซึ่งในเย็นแบบนี้ทำให้มีผู้คนออกมาเดินเล่นกันมากขึ้น

 

เอ่อ.....โทษที  มึงนั่งรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ  เดี๋ยวกูมายูคยอมพูดบอก แบมแบมพยักหน้ารับ ก่อนจะลงนั่งที่โต๊ะไม้ สวนสาธารณะแห่งนี้อยู่ติดกับแม่น้ำทำให้ลมที่พัดมาอ่อนๆช่วยผล่อนคลายจิตใจของแบมแบมได้เป็นอย่างดี 

 

อ่ะ  กูซื้อมาให้ยูคยอมพูดบอกก่อนจะส่งกระป๋องน้ำอัดลมให้แบมแบม แบมแบมมองเพื่อนตัวเองนิดๆที่ดูเหมือนตอนนี้ยูคยอมจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว มือบางจึงเอื้อมรับมาไว้  ก่อนจะเอาทาบหน้าแทนที่จะเปิดกินเพราะรู้สึกปวดช้ำไปทั้งแก้ม ยูคยอมลงนั่งข้างๆกับแบมแบมพร้อมกับเปิดกระป๋องน้ำอัดลมที่ตัวเองซื้อมาอีกกระป๋องกิน

 

ทำไมมึงถึงมาที่ร้านได้วะ  กูนึกว่ามึงกลับบ้านไปแล้วซะอีกแบมแบมพูดถามปกติ แม้จะรู้ว่าความสัมพันธ์ของเขากับยูคยอมจะไม่ปกติก็ตาม

 

เอ่อ.....กูอยากคุยกับมึงน่ะยูคยอมพูดบอกพร้อมกับมองออกไปยังพื้นที่ข้างหน้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา และความเงียบก็เข้าปกคลุมทั้งคู่อีกครั้ง

 

ยูค....แบม.....และอยู่ดีๆทั้งสองก็พูดขึ้นพร้อมกัน จนทำให้ทั้งคู่เผลอหัวเราะออกมาเพราะความบังเอิญ

 

มึงพูดก่อนสิแบมแบมพูดบอก ยูคยอมหันมามองหน้าเพื่อนตัวเองนิดๆ ก่อนจะหายใจออกมาแรงๆหนึ่งที

 

กูชอบมึงว่ะยูคยอมพูดบอก แบมแบมเองก็ชะงักไปนิด ก่อนจะส่งยิ้มบางให้เพื่อน

 

แต่มึงเป็นเพื่อนกูนะแบมแบมพูดบอกเพราะในใจก็เห็นยูคยอมเป็นเพื่อนของตัวเองจริงๆ และไม่อยากจะให้ความสัมพันธ์ของคำว่าเพื่อนมันจางหายไปด้วย

 

กูรู้  เพราะอย่างนี้ไงกูถึงกลับมาหามึง  แค่อยากบอกให้รู้ไว้  กูแค่หวังว่ามึงจะไม่ทิ้งกูไปไหนก็พอยูคยอมพูดบอกพร้อมกับส่งยิ้มบางๆให้ แบมแบมรู้สึกผิดแปลกๆที่ปฏิเสธออกไป แต่ก็ไม่อยากจะโกหกเช่นกัน

 

กูอยากมีมึงเป็นเพื่อนแบบนี้มากกว่า คำว่าเพื่อนมันทนทานมากกว่าแฟนนะเว้ยแบมแบมพูดบอกอย่างติดตลก ยูคยอมหันมายิ้มรับให้กับคำพูดของร่างบาง

 

ให้เวลากูปรับตัวหน่อยแล้วกัน บางทีมันอาจจะไม่เหมือนเดิม  แต่กูสัญญาว่ากูจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมให้ได้ยูคยอมตอบกลับ แบมแบมยิ้มกว้างทันที

 

..

..

..

กริ้งๆ

 

ยินดีต้อนรับครับ....แจ็คสันที่กำลังวุ่นอยู่ภายในร้านคนเดียวพูดขึ้นเมื่อมีลูกค้าเข้าร้าน

 

ทำไมดูยุ่งๆจังละครับวันนี้เสียงหวานๆพูดขึ้นทำให้แจ็คสันหันไปมองคนที่มาใหม่นิดๆ ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าเป็นเด็กน้อยที่เคยมาขอซื้อเค้กตอนร้านปิดกับเขา

 

พอดีวันนี้พี่อยู่ร้านคนเดียวน่ะเลยวุ่นวายนิดๆแจ็คสันพูดบอกก่อนจะเดินไปหยิบเค้กในตู้พร้อมกับจัดใส่จาน  ยองแจเดินเข้ามาหาพร้อมกับยืนดูร่างหนาจัดเค้กใส่จานไปเรื่อยๆ

 

คิดเงินด้วยค่า!!” เสียงพูดบอกของลูกค้า ทำให้แจ็คสันรีบหันไปตอบกลับทันที

 

สักครู่นะครับ!!” เพราะอยู่คนเดียวจึงทำให้เขาต้องทำหน้าที่หลายๆอย่างพร้อมๆกัน

 

ให้ผมช่วยมั้ยครับยองแจพูดบอกพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้ แจ็คสันชะงักไปนิด  แต่ก็คงจะดีกว่าเค้าดื้อรั้นทำงานคนเดียวจนทำอะไรไม่ทันแบบนี้

 

ดีเลย งั้นช่วยเอาเค้กไปเสิร์ฟโต๊ะ 7 ให้พี่หน่อยนะ  โต๊ะริมฝั่งหน้าต่างตรงนู้นอ่ะแจ็คสันพูดบอก ยองแจจึงรับถาดเค้กแล้วเดินไปช่วยเสิร์ฟ แจ็คสันจึงเดินไปบริการลูกค้าโต๊ะอื่น และก็กลายเป็นว่าวันนี้ยองแจกลายมาเป็นลูกมือให้แจ็คสันอยู่ที่ร้านจนมืด ซึ่งในระหว่างทำงานแจ็คสันก็แอบมองยองแจอยู่เป็นระยะ รอยยิ้มน่ารักที่คอยยิ้มต้อนรับลูกค้ามันทำให้ร่างหนาอดมองไม่ได้

 

..

..

..

ยองแจ  ตอนนี้ดึกแล้วนะ  กลับได้แล้วมั้งแจ็คสันพูดบอกเมื่อมันเริ่มค่ำแล้ว เป็นห่วงคนตัวเล็กที่มาคนเดียว

 

จริงด้วย แหะๆ กำลังหนุกเลยยองแจพูดบอก แจ็คสันยิ่งอดยิ้มไม่ได้กับความน่ารักของคนตรงหน้า 

 

อ่ะนี่   ค่าแรงแจ็คสันพูดบอกก่อนจะยื่นถุงกระดาษให้ ยองแจที่ถอดผ้ากันเปื้อนของร้านออกมองของในมือแจ็คสันนิดๆ ก่อนจะรับเอามาแล้วเปิดดู

 

หูยยย  แบบนี้สงสัยว่าต้องมาช่วยทุกวันแล้วละยองแจพูดบอกเมื่อเห็นเค้กข้างในหลายชิ้น ซึ่งตอนแรกตนก็ต้องใจจะแวะมาอุดหนุนเหมือนกัน

 

หึหึ ว่างมาหรือไง  ต้องไปเรียนพิเศษอีกไม่ใช่หรอแจ็คสันพูดบอกเพราะเขาจำได้ว่าตอนแรกที่เจอยองแจบอกว่าติดเรียนพิเศษเลยมาซื้อช้า ยองแจยิ้มรับแห้งๆ

 

แหะๆ นั่นสิ  งั้นเอาไว้ถ้าว่างจะเข้ามาช่วยใหม่นะครับยองแจพูดบอก แจ็คสันจึงเดินออกไปส่งหน้าร้าน ก่อนจะยืนมองร่างเล็กที่เดินออกไปจนลับตา ตอนนี้ลูกค้าในร้านก็เริ่มน้อยลงแล้ว แจ็คสันแอบเป็นห่วงแบมแบมนิดๆ เพราะไม่รู้ว่าร่างบางเป็นยังไงบ้าง และเพื่อนของตัวเองก็ยังไม่กลับมาซะที แต่ก็ไม่ทันที่แจ็คสันจะคิดได้นาน รถของมาร์คก็เคลื่อนตัวมาจอดหน้าร้านพอดี

 

หึหึ ตายยากจริงๆแจ็คสันพูดบอกก่อนจะทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินกลับเข้าไปในร้าน  มาร์คหิ้วของพลุงพลังเข้าร้านมาอย่างทุลักทุเล

 

ลูกค้าเยอะมั้ยมาร์คพูดถามเมื่อวางของลงกับเคาท์เตอร์จนหมด ร่างสูงไม่ทันได้สังเกตุว่าแบมแบมไม่ได้อยู่ในร้านเพราะคิดว่าคงทำงานอยู่

 

เยอะ!!  มึงแม่งไปเหมาของหรือไง  ไปนานชิบส์ปล่อยให้กูดูแลร้านอยู่คนเดียวแจ็คสันพูดบ่น มาร์คขมวดคิ้วเข้าหากันนิดๆ ก่อนจะมองหาแบมแบมภายในร้านแต่ก็ไม่เจอ

 

แล้วแบมแบมไม่มาหรือไง??” มาร์คพูดถามเมื่อไม่เห็นร่างบางโดยที่ไม่ได้รับรู้อะไรเลย

 

มา!!   แต่โดนคู่หมั้นมึงแผลงฤทธิ์ใส่จนยูคยอมมันพาออกไปปลอบใจแล้วแจ็คสันตอบกลับพร้อมกับรื้อของที่มาร์คซื้อมาเพื่อเก็บเข้าที่ให้เรียบร้อย และทั้งคู่ก็ไม่มีใครรู้เลยสักนิดว่ายูคยอมคิดยังไงกับแบมแบม

 

มึงว่าไงนะ??!!  ซานะมาที่ร้านหรอ??” มาร์คถามออกมาอย่างตกใจ ภายในใจรู้สึกเป็นห่วงร่างบางขึ้นมาทันที

 

ก็เออน่ะสิ    มาถึงก็กระชากหัวแบมแบมออกไปนอกร้านแล้วบอกว่าจะไล่ออก แถมยังตบหน้าแบมแบมอีก  กูแม่งไล่กลับไปและ  ผู้หญิงอะไรร้ายชิบหายแจ็คสันพูดบอกอย่างหงุดหงิดเมื่อคิดถึงเหตุการณ์เมื่อเย็น มาร์คถึงกับวิ่งออกไปนอกร้านทันที

 

อ้าว....ไอ้มาร์ค!!  มึงจะไปไหนวะ!!” แจ็คสันตะโกนถามตามหลัง แต่ก็คงไม่ทำให้มาร์คหยุดมาร์ควิ่งไปที่รถของตัวเองแล้วขับออกไป

 

..

..

..

..

ขอบใจมึงมากนะเว้ยที่มาส่งแบมแบมพูดตอบเมื่อยูคยอมมาส่งเขาถึงห้อง

 

เออ  อย่าลืมทายาด้วยนะมึง  เดี๋ยวหมดหล่อสาวไม่กรี๊ดนะเว้ยยูคยอมพูดบอกพร้อมกับเอามือขยี้หัวเพื่อนของตัวเองไปมา

 

ความหล่อของกูไม่มีทางลดลงหรอกเว้ย  กลับดีๆนะมึงแบมแบมพูดบอก ยูคยอมพยักหน้ารับก่อนจะเดินจากไป  แบมแบมจึงไขประตูเข้าห้องตัวเองทันที  แบมแบมถอดเสื้อผ้าออกแล้วตรงเข้าอาบน้ำ วันนี้ทำให้เขาต้องเสียงานอีกแล้ว แบมแบมรู้สึกว่ามีหลายเรื่องให้ต้องคิดมากมายจนมันรกหัวสมองไปหมด และในขณะที่แบมแบมกำลังอาบน้ำก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจากด้านนอก

 

ก๊อก....ก๊อก....

 

สักครู่คร้าบบบบ!!!!” แบมแบมตะโกนบอกไป ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูมาพันเอว แล้วเดินไปเปิดประตูโดยแง้มออกดูช้าๆ

 

เฮือก!! พี่มาร์คแบมแบมพูดออกมาอย่างตกใจเมื่อมาร์คมายืนอยู่ที่หน้าห้องด้วยสีหน้าร้อนรน มาร์คผลักประตูเข้ามาทำให้แบมแบมถอยหลังไปนิด และตัวเองก็ปิดประตูลง

 

พี่มาได้ยังไงครับ   อ๊ะ!” แบมแบมพูดถามก่อนจะโดนร่างสูงดึงตัวเข้าไปสวมกอด

 

กูขอโทษ....เสียงพูดอย่างรู้สึกผิด ทำให้แบมแบมอดยกมือขึ้นมากอดตอบไม่ได้

 

พี่จะขอโทษผมทำไม  พี่ไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อยแบมแบมพูดบอกและรับรู้ได้ถึงความเป็นห่วงของมาร์คที่ส่งมาให้

 

ขอโทษที่ทิ้งมึงไว้คนเดียวไง ไม่งั้นมึงคงไม่ต้องเจ็บตัวแบบนี้มาร์คพูดบอกก่อนจะผละตัวออกมามองหน้าของแบมแบมชัดๆ  แบมแบมรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมายังไงไม่รู้เพราะตัวเองนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว มาร์คจับล็อคหน้าเพื่อให้สำรวจได้ชัดๆ ก่อนจะเห็นแก้มที่บวมขึ้นและรอยช้ำแถมยังมีเหมือนรอยข่วนตรงแก้มอีกด้วย ความโกรธก่อเกิดขึ้นในใจทันที

 

เอ่อ....พี่มาร์ค  ผมขอใส่เสื้อผ้าก่อนได้มั้ย  หนาวอ่ะแบมพูดบอกพร้อมกับจะผละตัวออกจากมาร์ค แต่มาร์คก็ยังกอดเอวรั้งเอาไว้ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์

 

อย่าคิดจะทำอะไรนะพี่  หยุดเลย ไม่งั้นผมโกรธพี่จริงๆด้วยแบมแบมพูดขัดทันทีเมื่อรู้ความคิดของคนร่างสูง มาร์คก้มหน้าลงไปหอมที่แก้มใสเบาๆ แล้วปล่อยให้ร่างบางเป็นอิสระ ซึ่งแบมแบมก็รีบค้นเสื้อผ้าแล้วเอาไปใส่ในห้องน้ำทันที ใช้เวลาไม่นานแบมแบมก็ออกมาเมื่อแต่งตัวเสร็จ โดยมาร์คนั่งรออยู่บนเตียงของร่างบาง

 

มียาทาหรือเปล่า เดี๋ยวกูออกไปซื้อให้มาร์คพูดถามพร้อมกับทำท่าจะลุกออกไป แต่แบมแบมก็ดึงมือเอาไว้

 

เอ่อ.....ผมซื้อมาแล้ว  พี่ทาให้ผมหน่อยสิแบมแบมพูดบอกเบาๆ หน้าขึ้นสีด้วยความเขินอายที่รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอ้อนมาร์คอยู่ มาร์คยิ้มออกมาก่อนจะกลับมานั่งที่เดิม ซึ่งแบมแบมก็หยิบยาส่งให้พร้อมกับนั่งลงข้างๆ  มาร์คบีบยาออกมานิดๆ ก่อนจะค่อยๆเกลี่ยลงที่แก้มใส

 

ซี๊ดดดดดแบมแบมร้องออกมาทันทีเมื่อความแสบแล่นเข้ามา มาร์คมองหน้าของร่างบางอย่างไม่วางตา ในใจรู้สึกอยากจะกลับไปหักคอหญิงสาวซะให้รู้แล้วรู้รอด แต่ตอนนี้มาร์คมีบางอย่างที่ต้องทำซึ่งปัญหาทุกอย่างจะจบในทีเดียว แล้วเขาจะทำให้แบมแบมรอดพ้นจากเงื้อมือของซานะได้อย่างไร

 

เสร็จแล้วมาร์คพูดบอกเมื่อทายาลงบนแผลจนเสร็จ ก่อนจะวางคืนบนโต๊ะหัวเตียง

 

แล้วพี่ไม่กลับห้องหรอพี่มาร์ค  ดึกแล้วนะแบมแบมพูดถาม มาร์คยังคงมองหน้าแบมแบมนิ่ง

 

แบมแบมเสียงเรียกของมาร์คทำให้แบมแบมหันไปสบตาร่างสูงด้วยความสงสัย

 

ไปอยู่กับกูที่คอนโดมั้ย??” คำพูดของมาร์คทำให้แบมแบมตาโตทันที

 

มะ....ไม่เอาหรอกพี่  ผมอยู่ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว  จะให้ผมไปอยู่กับพี่ทำไมแบมแบมพูดเลี่ยงก่อนจะล้มตัวลงนอนหันหลังให้มาร์คด้วยความเขินอาย

 

กูอยากให้มึงอยู่ใกล้ๆกู  กูจะได้ดูแลมึงได้ตลอดเวลาไงมาร์คพูดบอกก่อนจะเขยิบขึ้นมานอนข้างๆแบมแบม พร้อมกับดึงร่างบางมากอดเอาไว้

 

ผมไม่อยากสร้างภาระให้พี่  ผมอยู่ของผมก็ดีอยู่แล้ว ไปอยู่กับพี่มันก็ไกลโรงเรียนผมตั้งเยอะ มันลำบากแบมแบมพยายามหาเหตุผลมาพูด แต่ก็ฟังดูไม่ขึ้นสำหรับมาร์ค

 

ไปอยู่กับกู ไปโรงเรียนกูก็ไปส่งไง คอนโดกูมันกว้างขวาง  อยู่คนเดียวกูเหงา  มึงไปอยู่เป็นเพื่อนกูหน่อยสิ โอ๊ย!” พอมาร์คพูดลูกอ้อนก็โดนแบมแบมหยิกเข้าที่แขนที่กอดแบมแบมไว้ทันที

 

พี่ก็อยู่คนเดียวมาตั้งนานแล้วไง   จะมาบอกว่าอยู่ไม่ได้ตอนนี้ ผมว่าไม่ใช่แล้วละแบมแบมพูดบอกขัดความคิดของมาร์ค มาร์คจึงเริ่มซุกไซร้ที่ท้ายทอยด้านหลังของร่างบาง

 

อ๊ะพี่มาร์คหยุดหื่นเลยนะพี่แบมแบมพูดบอกเมื่อรู้สึกได้ถึงอันตราย

 

ถ้ามึงไม่ตอบตกลงไปอยู่กับกู  คืนนี้กูจะกินมึงมาร์คพูดบอกก่อนจะพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างบางเอาไว้ สายตาของทั้งคู่สบกันค้างไว้ ใบหน้าเรียบนิ่งของมาร์คเมื่อมองร่างบางตรงๆ มันทำให้แบมแบมรู้สึกปฏิเสธไม่ลง

 

กะ....ก็ได้  พี่ลงไปก่อนเลย  ผมหนักแบมแบมพูดบอกพร้อมกับผลักหน้าอกของร่างสูงเอาไว้

 

หึหึ  ก็แค่นี้  พรุ่งนี้เช้าเก็บของเลยนะ  เดี๋ยวกูไปส่งที่โรงเรียน พอเลิกงานแล้วจะได้กลับพร้อมกูเลยมาร์คพูดบอกก่อนจะพลิกตัวกลับมานอนที่เดิมแล้วกอดร่างบางเอาไว้แน่น

 

พี่มาร์ค  เอ่อ........คือผมทำให้พี่ลำบากหรือเปล่า?” แบมแบมพูดถาม มาร์คขมวดคิ้วเข้าหากันนิดๆ

 

มึงทำให้กูลำบากตรงไหน??  เพราะมีมึงเข้ามา กูถึงรู้สึกว่าชีวิตกูมีความสุขขึ้นเยอะคำพูดของมาร์คทำให้แบมแบมรู้สึกหน้าร้อนผ่าวมากกว่าเดิม ในใจพองโตมากขึ้น หรือว่าเขาเองก็ต้องการมาร์คเหมือนกัน

 

ว่าแต่......นี่พี่ไม่คิดจะอาบน้ำหรือไงห๊ะ!!”

 

..

..

..

..

..

 เช้า

 

มาร์คมาส่งแบมแบมที่โรงเรียนตามปกติ แล้วขับตรงไปที่บ้านหลังหนึ่งเพื่อจัดการธุระบางอย่าง มาร์คขับมาถึงบ้านหลังใหญ่ รั้วบ้านก็ถูกเปิดโดยอัตโนมัติ มาร์คลงจากรถก็มีคนมาต้อนรับพร้อมกับเสียงแหลมของหญิงสาวที่ตะโกนเรียกมาร์คอย่างดีใจ

 

มาร์คค๋า!!!” เสียงบาดแก้วหูพร้อมกับหญิงสาวที่วิ่งเข้ามากอดแขนมาร์ค มาร์คอยากจะสะบัดแขนออกให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็ต้องใจเย็นเอาไว้เพราะเขาเองมีแผนที่ต้องทำ

 

ทำไมวันนี้มาร์คถึงมาหาซานะได้ละคะ  ซานะคิดถึงมาร์คม๊ากกกกมากกกกเลยค่ะซานะพูดบอกพร้อมกับเอาหัวเข้าที่ไหล่ของมาร์ค มาร์คถอนหายใจออกมานิดๆ

 

ผมมีธุระจะคุยกับคุณมาร์คพูดบอกเสียงเรียบ หญิงสาวก็เอาแต่ยิ้มและพามาร์คเดินเข้ามาในบ้าน

 

มาร์คมีอะไรจะคุยกับซานะหรอคะ   คิดถึงซานะใช่มั้ยละ??” ซานะพูดถามเมื่อทั้งคู่เดินเข้ามานั่งโซฟาภายในบ้านใหญ่

 

ปล่อยแขนของผมได้แล้วซานะ  ที่ผมจะมาคุยวันนี้คือไม่ต้องการให้คุณเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับที่ร้านอีก และคนของผมด้วยมาร์คพูดบอก ซานะมองหน้ามาร์คอย่างไม่พอใจ

 

ทำไมมาร์คจะต้องห้ามซานะด้วยละคะ!!  ซานะก็แค่อยากเข้าไปช่วยดูแลร้านเฉยๆซานะพูดบอก มาร์คยิ่งรู้สึกเอือมระอามากขึ้นกว่าเดิม

 

ถ้ายังอยากให้งานหมั้นเกิดขึ้น  อย่าเข้าไปที่นั่นอีก  แล้วเลิกยุ่งกับคนของผม  ไม่งั้นงานนี้จบไม่สวยแน่มาร์คพูดบอกแล้วลุกเดินออกจากบ้านไป ปล่อยให้หญิงสาวนั่งสะดีดสะดิ้งด้วยความหงุดหงิด

 

มาร์ครู้ตัวดีว่าตัวเองกำลังทำอะไร จนกว่าเรื่องงานหมั้นจะจบเขาคงต้องกันตัวแบมแบมออกห่างจากหญิงสาวและผู้เป็นแม่ของตนเอาไว้ก่อน และหวังว่าแผนที่เค้าวางเอาไว้จะสำเร็จไปได้ด้วยดี

 

..

..

..

เลิกเรียน

 

ไอ้ยูค  กูไปก่อนนนะแบมแบมพูดบอกเมื่ออาจารย์ปล่อยแล้ว ยูคยอมก็พยักหน้ารับ แบมแบมหิ้วกระเป๋าแล้ววิ่งออกไปเพื่อตรงไปที่ร้านทันที แต่พอวิ่งออกถึงหน้าประตูรั้วก็พบกับชายชุดดำสองคนกำลังยืนเหมือนรอใครอยู่  แบมแบมเริ่มรู้สึกไม่ดีจึงเดินเลี่ยงหลบไป แต่ชายชุดดำกลับมาหิ้วปีกทั้งสองข้างของแบมแบมเอาไว้

 

นี่พวกคุณ!!   ปล่อยผมนะ!!  พวกคุณจะพาผมไปไหนอ่ะ!!!  ปล่อย!!!” แบมแบมร้องออกมาโวยวายเมื่อโดนหิ้วด้วยชายชุดดำทั้งสองคน  นักเรียนที่เดินออกมาต่างก็พากันมองแต่ไม่มีใครคิดจะเข้ามาช่วย จนแบมแบมโดนลากไปจนถึงรถสีดำคันหรูที่จอดเลี่ยงหน้าประตูโรงเรียนอยู่ไม่ไกลก่อนจะเหวี่ยงแบมแบมเข้าไปในรถไม่แรงพร้อมกับปิดประตู  แบมแบมชะงักไปนิดเพราะภายในรถมีหญิงสาวสูงอายุที่ดูท่าทางน่าเกรงขามคนหนึ่งกำลังนั่งรอเขาอยู่

 

เอ่อ.....คือ......เหมือนความกดดันเข้าปกคลุมภายในรถทันที แบมแบมไม่รู้ว่าหญิงคนนี้คือใคร แล้วให้ชายชุดดำจับเขามาทำไม

 

ฉันเป็นแม่ของมาร์คหญิงสาวพูดขึ้น แบมแบมตาโตทันทีเพราะไม่คิดว่าแม่ของมาร์คต้องการจะพบตัวเอง และยังเป็นการพบกันที่ไม่ค่อยจะโอเคสักเท่าไหร่

 

แล้วคุณแม่มีอะไรกับผมหรือครับแบมแบมพูดถามอย่างสุภาพเมื่อรักษามารยาทเอาไว้  หญิงสาวส่งซองบางอย่างให้แบมแบม  แบมแบมรับมาก่อนจะเปิดดูและตาโตขึ้นมาทันที

 

นะ......นี่มันอะไรกันครับ??” แบมแบมพูดถามเมื่อในซองมีอยู่ปึกหนึ่ง แม้แบมแบมจะเริ่มเข้าใจสถานการณ์บ้างแล้วแต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ของมาร์คจะต้องเอาเงินพวกนี้มาให้เขา

 

เก็บเงินพวกนั้นไป แล้วออกไปจากร้านของลูกชายฉันซะ  ไปหางานอื่นทำดีกว่า  ถ้านายหาไม่ได้  ฉันจะช่วยหาให้หญิงสาวพูดบอก แบมแบมกำซองในมือไว้อย่างเจ็บปวด

 

ผมคงทำไม่ได้หรอกครับแบมแบมตอบกลับแม้ในใจจะรู้สึกหวั่นกลัวคนตรงหน้าอยู่บ้าง แต่เขาไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะยอมให้ใครมาจิกหัวไล่ส่งอยู่แบบนี้

 

ทำไมเงินที่ฉันให้มันน้อยไปหรอ??” หญิงสาวพูดถามพร้อมรอยยิ้มสมเพชที่มองหน้าแบมแบม แบมแบมกำซองในมือไว้แน่นก่อนจะเปิดซองออกมาแล้วทำท่านับจำนวนเงิน

 

อืมมมมม.......นั่นสินะครับ  นี่มันน้อยกว่าที่คาดไว้เยอะเลย  นี่เรียกว่าเงินเดือนหรอครับ??” แบมแบมตอบกลับ หญิงสาวอ้าปากค้างและพูดอะไรไม่ออก

 

ผมว่าคุณแม่อย่ามาเสียเวลากับพนักงานอย่างผมเลยครับ  ผมไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้นหรอกแบมแบมพูดบอกพร้อมกับวางซองเงินเอาไว้แล้วเปิดประตูรถลงไป  ปล่อยให้หญิงสาวนั่งอึ้งอยู่บนรถ 

 

เธอมันร้ายอย่างที่ซานะบอกจริงๆเสียงพรึมพรำที่พูดออกมาของหญิงสาวนั้นไม่มีใครได้ยิน

 

..

..

..

กริ้งๆ

 

อันยองฮาเซโย

 

อ้าว แบมแบมหน้าเป็นยังไงบ้างอ่ะแจ็คสันพูดถามเมื่อแบมแบมก้าวเข้ามาในร้าน

 

ไม่เป็นอะไรนี่ครับ  ผมโอเคแบมแบมพูดตอบก่อนจะเดินเลี่ยงเข้าไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

แบมแบมถอดชุดนักเรียนออก แล้วสวมเครื่องแต่งกายของทางร้านแทน  มาร์คเปิดประตูเข้ามาหาอย่างเงียบๆ ก่อนจะเดินเข้าไปกอดร่างบางจากทางด้านหลังและหอมแก้มแรงๆอีกหนึ่งที

 

ฟอด!!

 

พี่มาร์ค....ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่นะแบมแบมพูดบอกเมื่อมาร์คมือไวและเริ่มเลื้อยไปทั่วร่างกาย

 

ฉันช่วยเสียงกระซิบพูดบอกก่อนจะซุกไซร้ไปมาที่ท้ายทอยของแบมแบม

 

ไม่ต้องเลยครับ   ผมรู้นะว่าพี่คิดจะทำอะไรแบมพูดบอกก่อนจะพลิกตัวให้หลุดจากมือมาร มาร์คยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

 

วันนี้มีใครไปเกาะแกะมึงหรือเปล่า?” คำพูดของมาร์คทำให้แบมแบมชะงักไปนิด แบมแบมเงยหน้ามองร่างสูงนิดๆ พร้อมกับความลังเลในใจ

 

พี่มาร์คคือวันนี้มี...............

 

..

..

..

..

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

มาต่อเพิ่มแล้วนะ เรื่อยๆกันไปก่อนเนาะ  เม้นเป็นกำลังใจกันเยอะๆนะ แล้วจะรีบมาต่อให้

 

ทุกๆตอนไรท์ยังไม่ได้ตรวจสอบคำผิดนะคะ

#

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/f529a952.gif

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น