jeabtuyy

ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ

เมืองแห่งหุบเขา

ชื่อตอน : เมืองแห่งหุบเขา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.พ. 2560 10:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมืองแห่งหุบเขา
แบบอักษร

       #

สุดที่รักและพระองค์อาเมด เดินทางมายังโรงพยาบาลโดยเฮลิคอปเตอร์   ผอ.และเจ้าหน้าที่ได้ช่วยกันตระเตรียมบ้านพักหลังเดิม ไว้ให้เป็นที่ปนะทับของพระองค์ ตามการเรียกร้องขององค์อาเมด  โดยที่เขาปิดบังเรื่องนี้ไม่ให้สุดที่รักได้รู้มาก่อน  เด็กๆทั้งสามก็มาเมืองไทยกับเขาด้วยแต่คุณยายเอาตัวไว้ที่บ้านด้วย  เพราะคุณยายบอกว่าจะทำบุญให้คุณตา  ซึ่งก็คือพ่อของคุณหมอที่ล่วงลับไปกว่า5ปี  จึงอยากจะให้เด็กๆอยู่ทำบุญด้วย  ตามหลักศาสนาพุทธ ในขณะที่ทุกคนนับถืออิสลาม   แต่อาเมดก็ไม่กีดกั้น  เพราะถึงอย่างไร ทุกศาสนาก็สอนให้ทุกคนเป็นคนดีเหมือนๆกัน  ดีเสียอีกเด็กๆจะได้ไปเห็นวัดวาอารามและพิธีกรรมที่แปลกตาออกไป   คงจะตื่นเต้นกันน่าดูล่ะงานนี้  โดยเฉพาะอาริจ  ที่ตอนนี้ชอบพกกล้องถ่ายรูป และมักจะถ่ายรูปสวยๆมาอวดพ่อกับแม่อยู่บ่อยๆ  การไปทำบุญกับคุณยายวันนี้  อาริจคงมีภาพและเรื่องราวมาอวดพวกเขาอีกมากมายเหมือนเช่นเคยแน่   

      การมาเมืองไทยครั้งนี้  ชีคคามัยร่าขอตามติดมาเที่ยวด้วย   และก็ตามมาเปิดอาคารที่โรงพยาบาลกับพี่ชายครั้งนี้ด้วย   ส่วนคนติดตามที่มากับเขา ไม่ว่าจะท่านลุงซาเอ็ดและลุงอัลลา  และฟายัด รวมทั้งคนอื่นๆ  ก็เดินทางมาด้วยรถยนต์ที่ทางรัฐบาลไทยจัดต้อนรับ โดยมีการรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนาจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ  ตลอดการเดินทาง   
      เธอเหลือบตามองอาเมดยิ้มๆ  ก่อนจะดึงแขนเขา  ดวงตาคมสีนิลหันมามองเธอ ก่อนจะเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่ามีอะไร
 
      " ไหนบอกว่าเป็นการส่วนตัวไงคะ   ทำไมมีตำรวจเป็นกองร้อยแบบนี้คะอาเมด"
      เขาก็ทำหน้าประหลาดใจเช่นกัน   แต่ฟายัดเป็นคนประสานงาน  คงมีการสื่อสารที่ผิดพลาดกระมัง
ชายหนุ่มข่วยประคองเธอและมัยร่า ลงจากเฮลิคอปเตอร์  หญิงสาวมองขบวนต้อนรับและการจัดเตรียมสถานที่อย่างตกตะลึง  ทำไมต้องยิ่งใหญ่อลังการขนาดนี้ด้วย  ผู้คนมาจากไหนตั้งมากมายนะ  แล้วก็ไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่กับชาวบ้านในอำเภอแถบนี้เท่านั้น ที่มาต้อนรับ  แต่มีแฟนๆของอาเมดที่อยู่ในเมืองไทยต่างก็ดั้นด้นมาต้อนรับด้วย กว่าร้อยชีวิต ที่ตะโกนแสดงความยินดีที่ได้เห็นพระองค์ตัวเป็นๆ  อาเมดในชุดสูทสากล ดูหล่อและเท่ห์ไปอีกแบบ เขากุมมือคุณหมอสุดที่รัก ที่สวมชุดเดรสลายดอกน่ารักเดินตรงไปยังกลุ่มเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลที่ยืนรอต้อนรับทั้งคู่   สุดที่พนมมือไหว้ ผอ. และเพื่อนร่วมงานทุกคน  ก่อนจะเดินไปสวมกอดทุกคนด้วยความคิดถึง  ไม่เว้นแม้กระทั่งผอ.  ที่ขอกอดเธอด้วยอีกคน  จนอาเมดแอบมองตาขวาง  ผอ.แทนไทเลยต้องรีบปล่อยร่างบาง แล้วแอบยิ้มเก้อๆ  อาเมดส่งยิ้มให้กับทุกคนที่มาต้อนรับ  ผอ.ถวายพวงมาลัยมะลิสวยงามแก่เขาและสุดที่รัก รวมถึงมัยร่าด้วย  อาเมดรับเอามาถือไว้   ก่อนจะหันไปหาพี่อ้อม ที่ส่งยิ้มให้พระองค์จนเหงือกแห้งแล้วแห้งอีก   ร่างสูงเดินเข้าไปหาพยาบาลร่างอวบก่อนจะเข้าไปสวมกอดพี่อ้อมไว้  ส่งผลให้พยาบาลสาวแก่ถึงกับแทบจะเป็นลมคาอกพระองค์ เพราะทั้งดีใจและปลาบปลื้มใจ  เขาไม่ได้แจกกอดแค่พี่อ้อมคนเดียว  แต่แจกเรี่ยราดให้กับทุกคนที่ร้องขอ  จนคุณหมอมองด้วยสายตาจิกกัดทุกคนที่อ้าแขนขอกอดพระองค์
      " ห้ามหวงค่ะคุณหมอ   วันนี้ขอพวกพี่สักวันเถอะค่ะ  มันควรจะเป็นวันของพวกพี่นะคะ  พวกเราเฝ้ารอพระองค์มานานแล้วค่ะ"
พี่อ้อมเอ่ยดักคอ คุณหมอสุดที่รักเสียงกลั้วหัวเราะ  หญิงสาวถึงกับเผลอหลุดขำออกมา  อาเมดยังคงอยู่ในวงล้อมของสาวๆอยู่ครู่ใหญ่  จนผอ.แทนไทต้องไปแยกตัวพระองค์ออกมาจากปากเหยี่ยวปากกา  
      " พระองค์เป็นถึง ปริ้นซ์อาเมดนะครับ  น้องๆพยาบาลคนสวยทุกท่านครับ โปรดให้เกียรติพระองค์ด้วยครับ  ไม่ใช่คุณอาเมดของน้องๆแล้วนะครับ"
      " แหม    ผอ.ก็  ชอบขัดจังหวะเสียจริง  น่าจะเห็นใจพวกเราบ้าง  นานๆจะได้มีเจ้าชายหล่อๆมาให้กอด"
      สาวๆบ่นกระปอดกระแปดใส่ผอ. จอมขัดจังหวะ   อาเมดหัวเราะก่อนจะเอ่ยกับทุกคนอย่างเป็นกันเอง
      " ไม่เป็นไรครับ   เรายังมีเวลาได้เจอกันอีกเป็นอาทิตย์  พวกคุณคงจะเบื่อผมไปข้างหนึ่งล่ะที่นี้"
      สุดที่รักได้ยินที่เขาพูดกับพยาบาล  เธอถึงกับทำหน้าประหลาดใจระคนสงสัย  เธอจึงเดินเข้าไปหาเขา  พลางแตะแขนเขา และถามเขาต่อหน้าทุกคนอย่างงงๆ
      " คุณว่าไงนะคะ  คุณจะอยู่ที่นี่ต่ออีกอาทิตย์นึงเหรอคะ"
       เขาหันไปส่งยิ้มให้เธอ พลางพยักหน้ายิ้มๆ   สุดที่รักถึงกับยิ้มกว้างขึ้นมาทันทีทันใด
       " ว้าว...ดีใจจังค่ะ  ฉันคิดถึงที่นี่มาก  อยากมาตั้งนานแล้ว คุณนี่ช่างรู้ใจฉันเหลือเกิน"
        หลังจากที่ทำพิธีเปิดอาคาร  และร่วมรับประทานเที่ยงกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว  สุดที่รักก็ต้องทำให้องค์อาเมดยิ้มแทบไม่ออก  เขาคิดว่าจะมาที่นี่เพื่อมาฮันนีมูนกับเธอเสียหน่อย  แต่ดูคุณหมอสิ  เธอทิ้งเขาไปตรวจคนไข้หน้าตาเฉย  โดยปล่อยให้เขาอยู่กับ ผอ. และบรรดาแฟนคลับของเขา ทั้งที่เป็นเจ้าหน้าที่ และชาวไทยและต่างชาติที่เดินทางมาชื่นชมพระองค์   
        มัยร่า ไปนั่งอยู่ในห้องตรวจกับพี่หมอด้วย  เธอทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยคุณหมออย่างกระตือรือร้น  พลางเอ่ยกับพี่สะใภ้เสียงกลั้วหัวเราะ
        " พี่ดาร์ลิ้ง  ดูพี่ชายสิคะ  ชะเง้อคอยาวมองมาหาพี่ดาร์ลิ้ง จนจะกลายเป็นยีราฟแล้วล่ะค่ะ "
         สุดที่รักหลุดขำออกมาอย่างตลกท่าทีของพระองค์  ที่เธอแค่ห่างสายตามาแค่ไม่ถึงชั่วโมงก็ทำชะเง้อชะแง้หาเธอซะแล้ว  พวกขาดความอบอุ่น  ห่างอกแทบไม่ได้เลยนะคะองค์อาเมด  
#
         
         ผู้ติดตามทุกคนรวมถึงมัยร่า และท่านลุงทั้งสองเดินทางกลับกันหมดแล้ว  มัยร่านั้นขอไปพักกับเด็กๆที่บ้านของคุณหมอ แทนที่จะนอนโรงแรมหรูๆ  และจะอยู่ต่อจนกว่าพี่ชายจะกลับพร้อมกัน  ในขณะที่ท่านลุงทั้งสองออกเดินทางกลับฟัซซาไปแล้ว   คงเหลือแค่ฟายัดและผู้ติดตามอีกแค่สามคน  ที่ต้องดูแลชีคคามัยร่าและเด็กๆ   ส่วนองค์อาเมดนั้น  พระองค์ขอความเป็นส่วนตัว   โดยฟายัดทิ้งไว้แค่รถยนต์เท่านั้น  และพระองค์ก็ไล่ตะเพิดเขาให้กลับเข้าเมือง  โดยขอร้องแกมบังคับ  ให้ฟายัดช่วยประสานงานกับฟัซซา และช่วยส่งอีเมลถึงพระองค์เท่านั้น  ถ้าไม่มีเรื่องด่วนหรือสำคัญห้ามโทรเข้ามือถือเด็ดขาด  เพราะพระองค์อยากพักผ่อนกับคุณหมออย่างสงบสักอาทิตย์
         สุดที่รักไปเดินตลาดพร้อมกับเขา  เพื่อหาซื้อปลาทูมาทอดให้อาเมดทาน  เพราะเขาร่ำร้องอยากทานมาเป็นชาติแล้ว   หญิงสาวต่อรองกับเขาว่าจะพาไปทานข้าวที่ร้านลุงดำแทน  แต่อาเมดไม่ยอม  เขาบอกว่าอยากกินอะไรก็ได้ ที่สุดที่รักทำให้  สุดท้ายเธอก็ทนการรบเร้าไม่ไหว  เลยต้องหอบสังขาร มาเดินตลาดพร้อมกับเขาในตอนเย็นนั้น    ผู้คนในตลาดมองทั้งสองคนอย่างแตกตื่น  และต่างก็ทำตัวไม่ถูก  แต่ทั้งคู่ก็พยายามทำตัวตามปรกติให้มากที่สุด   ชาวบ้านยังจำคุณหมอคนสวยได้ดี  ฉะนั้น  อาหารของเย็นนั้น สุดที่รักจึงไม่ต้องควักเงินซื้อแม้แต่บาทเดียว  เพราะชาวบ้านต่างก็ยินดีมอบให้เธอกับอาเมด  ด้วยความเต็มใจและไม่คิดมูลค่าใดๆ   เป็นเธอเสียเองที่รู้สึกเกรงใจ  
         " รับเงินเถอะค่ะ  หมอเกรงใจจริงๆ"
         " ไม่รับหรอกค่ะคุณหมอ  พวกเรามีบุญเสียอีกที่ได้ถวายของแด่องค์อาเมด  เป็นบุญของเราเสียจริงที่ได้ยลโฉมพระองค์"
         แม่ค้าวัยสี่สิบปลายๆเอ่ยชื่นชมพระองค์  
         " ดูใกล้ๆแลัวพระองค์เป็นไงบ้างคะพี่"
         เธอถามแม่ค้าอย่างอารมณ์ดี   แม่ค้าถึงกับหน้าแดงเขินอาย  แต่อาเมดไม่รู้สึกรู้สาอะไร  ตามองกวาดไปทั่วทั้งตลอด และส่งยิ้มให้ทุกคนอย่างกันเอง
        " ยิ่งได้เข้าใกล้แบบนี้  พี่หัวใจจะวายค่ะคุณหมอ  พระองค์หล่อกว่าในทีวีที่เราเห็นอีกค่ะ   อิจฉาคุณหมอจังเลยค่ะ  ที่มีสามีทั้งหล่อ และเก่งอย่างพระองค์"
        สุดที่รักหัวเราะออกมาอย่างเขินอาย  เธอหันไปกระซิบบอกพระองค์ว่าแม่ค้าชมว่าตัวจริงหล่อมาก  เขาก็เลยส่งยิ้มให้แม่ค้า  ก่อนจะเอ่ยกับนางด้วยภาษาไทยแปร่งๆ
        " ขอบคุณครับ"
        แม่ค้าถึงกับยิ้มหน้าบานไม่หุบ   นี่ขนาดพระองค์กลับไปโรงพยาบาลพร้อมคุณหมอแล้ว   แต่เสียงเซ็งแซ่ในตลาดยังไม่ยอมสงบลง  ต่างก็ชื่นชมทั้งสองกันไม่หยุดปาก
         สุดที่รัก  จัดการหุงข้าว  และทอดปลาทู   ทอดไก่  และมีน้ำพริกปลาร้าพร้อมผักลวกที่ได้มาจากตลาด  และพวกผลไม้ รวมถึงขนมไทยหลายชนิด  จัดเตรียมให้เขา  อาเมดมองหน้าที่มันเมี่ยมของภรรยายิ้มๆ
         " ให้ผมช่วยอะไรมั้ย"
         " ช่วยอยู่นิ่งๆค่ะ "
         เธอตอบเขาติดตลก   เพราะเธอแทบไม่มีสมาธิทำกับข้าวให้เขาเอาเลย  เพราะองค์อาเมดเล่นมากอดอยู่แนบชิดแบบนี้  แถมใช้ริมฝีปากหยัก และหนวดเครา ถูๆไถๆแถวๆซอกคอ  จนเธอขนลุกแล้วขนลุกอีก 
         " โอเค  ผมจะไม่วุ่นวายกับคุณละ   งั้นคุณก็รีบๆเลยดาร์ลิ้ง  สามีคุณกำลังหิวมาก  หิวจนไส้จะขาดแล้ว   และถ้าอาหารยังไม่พร้อมภายในสิบนาทีนี้  ผมจะกินคุณแทนข้าว  นี่ไม่ได้ขู่นะ  ผมเอาจริง"
         สุดที่รักทำปากยู่  หน้างอใส่เขา  คนอะไร  ขนาดเธอหน้ามันย่อง  หัวก็เหม็นปลาทูขนาดนี้  ยังจะมีอารมณ์หื่นกับเธอได้อีก
 
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น