อักษรามณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 1 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.พ. 2560 21:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 100%
แบบอักษร

นั่นเองรอยยิ้มอ่อนหวานก็จุดประกายบนริมฝีปากสีชมพูอ่อน คุณหญิงชนัดดาขยับเข้าไปหาลูกชายและกอดเขาอย่างแสนรัก

“ปราบของแม่...แม่แค่อยากให้ลูกได้รับความสะดวกและไม่ต้องพะวงกับเรื่องจุกจิกและเรื่องอาหารการกิน เท่าที่ฟังแม่พร้อมบอก เด็กคนนั้นเป็นเด็กดีมาก แม่เลยไว้วางใจให้เขาไปอยู่จ้ะ”

“อย่าดีแตกก็แล้วกันครับแม่”

“ปราบ...”

“โอเคครับ...ผมรักแม่”

ชายหนุ่มตัดบททั้งที่ลึก ๆ แล้วไม่อยากทำตามใจมารดาสักนิด ช่างมันเถอะ...เด็กสาวที่พึ่งจบใหม่คนนั้นคงทนอยู่ได้ไม่นานบนเกาะส่วนตัวของเขาที่รายรอบไปด้วยทะเลและแทบไม่มีสิ่งจรรโลงใจอะไรเลยบนนั้น นอกจากแผ่นฟ้าสีครามกับต้นไม้และหาดทราย

ขี้คร้าน...จะวิ่งแจ้นกลับบ้านแทบไม่ทันตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง

 

ร่างเล็กบางในชุดกระโปรงลายดอกไม้สีหวานและสวมหมวกสานปีกกว้างยืนมองคนขับเรือที่กำลังยกกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ลงเรือที่จอดเทียบท่าด้วยสีหน้าที่กำลังครุ่นคิดท่ามกลางแสงแดดริมทะเลที่แผดจัด

เจ้าของใบหน้าสวยหวานใต้กรอบเรือนผมดำยาวสลวยก้มต่ำเพื่อหลบละอองแดดที่แผ่รังสีเข้ามากระทบผิวขาวอมชมพูซึ่งโผล่พ้นใต้ร่มผ้าออกมา แก้มนวลเนียนเป็นสีชมพูกุหลาบ จมูกโด่งเล็กและริมฝีปากจิ้มลิ้มเป็นสีแดงระเรื่อ

แสงระวีมาถึงท่าเรือก่อนเวลาที่คุณหญิงชนัดดาสั่งเอาไว้เพราะเกรงว่าถ้ามาถึงช้าอาจถูกลูกชายคนดีของท่านว่าเอาได้ ใจหนึ่งเธอก็ไม่ได้อยากมาอย่างที่รับปากกับยายของเธอนั่นคือแม่พร้อมซึ่งเป็นคนเก่าคนแก่ของบ้านปราบศักดาเอาไว้ แต่อีกใจเธอก็อยากเผชิญหน้ากับคนที่เธอต้องติดตามไปช่วยงานบ้านที่เกาะคนนั้น

ปราบ ปราบศักดา

ลูกชายคนเดียวของคุณหญิงชนัดดา ผู้มีพระคุณกับครอบครัวของเธอมากมายจนอ้าปากปฏิเสธความต้องการไม่ได้แม้หญิงสาวจะนึกเจ็บแค้นอยู่ในส่วนลึก

“แสงระวีอะไรนั่นน่ะที่แม่จะให้ไปช่วยงานผม เด็กพึ่งเรียนจบแบบนั้นทำอะไรเป็นบ้างรึเปล่าก็ไม่รู้ แล้วเขาจะอยู่ได้หรือครับ อยู่บนเกาะที่ขาดการติดต่อจากโลกภายนอก เด็กพึ่งเรียนจบมาใหม่ ๆ ก็ต้องอยากหาอะไรใหม่ ๆ ให้ชีวิตเป็นธรรมดา ผมว่าเด็กนั่นคงไปอยู่ได้ไม่เกินอาทิตย์ ขี้คร้านจะร้องขอกลับมาอยู่ในเมือง จะได้เจอแสงสีอย่างที่ตัวเองชอบ”

เสียงของความหมิ่นแคลนยังดังอยู่ในหูทั้งสองข้างทั้งที่เธอไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปได้ยินคุณหญิงชนัดดาคุยกับลูกชายคนเดียวของท่านเลยสักนิด เธอยังไม่ได้เห็นหน้าเขาชัด ๆ แต่ฟังจากน้ำเสียงแล้วช่างเป็นผู้ชายที่หยิ่งจองหองสิ้นดี เขาบังอาจพูดจาดูถูกเธอถึงขนาดนี้ก็จะแกล้งเอาคืนให้หลาบจำ ให้รู้ซะบ้างว่าเธอมีอะไรดีมากกว่าที่เขาคิด

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น