ชุนอา (아 천)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Prince sweets รักร้ายๆ ของเจ้าชายขนมเค้ก ตอนที่ 9

ชื่อตอน : Prince sweets รักร้ายๆ ของเจ้าชายขนมเค้ก ตอนที่ 9

คำค้น : Boylove , BL , y , markbam , mark , bambam , ชุนอา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2560 11:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Prince sweets รักร้ายๆ ของเจ้าชายขนมเค้ก ตอนที่ 9
แบบอักษร

ตอนที่ 9

 

# 

 

กลับมาแล้วครับ!! แฮ่กๆ”  แบมแบมพูดบอกด้วยความเหนื่อยหอบเพราะรีบวิ่งเข้ามา 

 

ทำไมถึงกลับมาช้ะ.............!!!”  เสียงดุขาดหายไปทันทีที่เห็นคนตรงหน้า

 

เอ่อ.....คือพอดีผมแวะช่วยงานพี่นิดหน่อยน่ะครับแบมแบมพูดบอกและยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองนั้นยังอยู่ในชุดไหน

 

มานี่สิ...มาร์คพูดบอก แบมแบมก็เดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย

 

..

..

พรึ่บ!!

 

อ๊ะ!!  ทำอะไรน่ะพี่แบมแบมพูดออกมาอย่างตกใจเมื่อร่างสูงอุ้มเขาขึ้นนั่งบนเคาท์เตอร์จนเท้าลอยเหนือพื้น

 

ไปช่วยงานอะไรถึงกลับมาชุดนี้??” มาร์คพูดถามพร้อมกับใช้มือยันคร่อมร่างบางเอาไว้

 

ชุด??    เห้ย!!!”  ทันทีที่แบมแบมรู้ตัวก็หน้าขึ้นสีทันที เมื่อก้มดูตัวเองก็พบว่ายังอยู่ในกระโปรง และวิกผมก็ยังคงไม่ได้ถอด  ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากตอนที่อยู่กองถ่ายเลย

 

คือ........ผมลืมเปลี่ยนนะพี่  รีบกลับมาเพราะกลัวพี่ด่านั่นแหละแบมแบมพูดบอกพร้อมกับจะพยายามแกะกระดุมเสื้อเพื่อถอดชุดนี้ออกโดยไม่ทันได้มองสายตาหื่นของคนตรงหน้าเลย

 

เดี๋ยวกูช่วยถอดมาร์คพูดบอกพร้อมกับเลื้อยมือไปตามขาเรียวที่โผล่พ้นนอกกระโปรงออกมา

 

ทำอะไรอ่ะพี่  ไม่เอานะ!” แบมแบมพูดบอก พร้อมกับฟาดมือลงบนไหล่กว้างอย่างอัตโนมัติ

 

มึงกล้าตีกูหรอ??” มาร์คพูดถาม แบมแบมชะงักไปนิดเพราะตัวเองมือเร็วเกินไปหน่อย

 

ก็พี่จะทำอะไรผมเล่า   ปล่อยผมเลยนะ  จะไปเปลี่ยนชุดแล้วแบมแบมพูดบอกพร้อมกับพยายามผลักคนตรงหน้าออก แต่ไม่เขยื้อนเลยสักนิด

 

เดี๋ยวสิ   นี่กูเพิ่งตีวิปครีมเสร็จ  ลองชิมให้กูหน่อยสิว่าใช้ได้หรือเปล่า?” มาร์คพูดบอกน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ก่อนจะคว้าถ้วยแสตนเลสที่มีวิปครีมที่เพิ่งตีเสร็จมาใกล้ๆ พร้อมกับใช้นิ้วแต้มออกมาแล้วใส่เข้าปากของตัวเองแต่จงใจให้เลอะที่มุมปากออกมาอย่างเห็นได้ชัด

 

ชิมสิ.......เสียงพูดแผ่วเบาทำเอาแบมแบมใจเต้นตึกตัก เพราะเข้าใจความหมายที่มาร์คบอกให้ชิมดีว่าหมายถึงตรงมุมปากของตัวเอง

 

จะบ้าหรอพี่มาร์ค เดี๋ยวพี่แจ็คสันก็มาเห็นกันพอดีแบมแบมพูดบอกพร้อมกับหันไปมองหาพี่แจ็คสันเพื่อหวังให้มาช่วยชีวิตกระต่ายน้อยจากหมาป่าเจ้าเล่ห์ตัวนี้

 

มันกลับไปตั้งนานแล้ว  ไม่มีใครเห็นหรอกมาร์คพูดบอกพร้อมกับก้มหน้ามาเรื่อยๆ แบมแบมใจเต้นตึกตักก่อนจะกลั้นหายใจและเป็นฝ่ายโน้มหน้าเข้าไปจูบพร้อมกับดูดเบาๆตรงมุมปากของมาร์ค แต่มีหรือที่ร่างสูงจะปล่อยให้โอกาสหลุดลอย เมื่อมาร์คจับล็อคหน้าของร่างบางเอาไว้พร้อมกับบดจูบอย่างหนักหน่วง จนแบมต้องยกมือขึ้นมากำเสื้อตรงแขนของร่างสูงเอาไว้แน่น ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปแลกเปลี่ยนความหวานภายในปากของร่างบางอย่างสุขสม ความหวานของวิปครีมยิ่งทำให้จูบนี้ช่างนุ่มนวลมากขึ้น

 

อื้อ.......แฮ่กๆ  อย่ะ......อย่านะ........แบมแบมที่ผละริมฝีปากออกมาก็พูดบอกขึ้น เพราะมาร์คเริ่มซุกไซร้ไปตามซอกคอขาวอย่างรุนแรง มือก็เลื้อยไปตามเนื้อผ้าพร้อมกับปลดกระดุมออกอย่างใจเย็น

 

ฮึ่ม........เสียงครางต่ำในลำคอบ่งบอกว่าอย่าขัดใจ แต่แบมแบมก็ยังคงพยายามปัดมือหนาออกจากร่างกายของตน

 

พี่มาร์คตรงนี้มันห้องครัวนะครับแบมแบมพูดบอกเพราะรู้สึกเขินอายที่ต้องมาทำเรื่องแบบนี้ในห้องครัว

 

ก็ถูกแล้วนิ  เพราะกูกำลังจะกิน...มาร์คกระซิบบอกพร้อมกับขบเม้นที่หูของร่างบางเบาๆ

 

กะ.....กิน??” แบมแบมพูดเสียงขาด มาร์คผละหน้าออกมามองร่างบางนิดๆ ก่อนจะยิ้มให้ ซึ่งมันดูเป็นรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์สุดๆ

 

กินมึงไง...มาร์คพูดบอกก่อนจะใช้นิ้วปาดวิปครีมแล้วป้ายเข้าที่คอของร่างบาง

 

อ๊ะทำอะไรอ่ะพี่มาร์ค ผมเลอะหมดแล้วแบมแบมพูดบอกโดยที่ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองสักนิด

 

เดี๋ยวกูเช็ดให้มาร์คพูดบอกเสียงแหบพร่า พร้อมกับไล่เลียวิปครีมตอบซอกคอขาวจนแบมแบมรู้สึกเสียววูบวาบขึ้นมาแปลกๆ  มาร์คดูดเม้มความหวานอย่างสมใจ  ก่อนจะผลักให้ร่างบางนอนราบไปกับเคาท์เตอร์โดยที่ขายังห้อยอยู่และมาร์คก็เข้าแทรกกลางพร้อมกับแหวกเสื้อของร่างบางออก และยังคงปาดวิปครีมมาทาไปทั่วแผ่นอกขาว โดยเฉพาะตรงยอดอก ความเย็นทำให้ร่างบางสะดุ้งนิดๆ แต่ก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

 

พี่มาร์ค.....อื้อ.....อย่ะ.....อย่า.......อา........ แบมแบมพูดบอกแต่มือทั้งสองข้างถูกตรึงเอาไว้พร้อมกับลิ้นร้อนที่ค่อยๆไล่ชิมความหวานของวิปครีมบนผิวเนื้อ มาร์คทั้งเม้มและดูดอย่างหมั่นเขี้ยว ไล่เลียไปตามยอดอกและครอบดูดจนเกิดเสียงที่ฟังแล้วลามกที่สุด

 

จุ๊บ....จุ๊บ......

 

อื้อ.......อ๊ะอย่ากัดสิไอ้พี่มาร์คบ้า!” แบมแบมพูดบอกเมื่อมาร์คขมฟันคมลงกับยอดอกด้วยความหมั่นเขี้ยว มาร์คเงยหน้าขึ้นมามองร่างบางที่หายใจแรงขึ้นเพราะอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ก่อนจะเลียริมฝีปากแห้งผากเมื่อเห็นร่างกายที่ยั่วยวนอยู่ตรงหน้า

 

อึ่ก.........อา...........ร่างบางหลุดเสียงครางทันทีเมื่อมาร์คเลื้อยมือเข้าไปภายในกระโปรงแล้วกอบกุมที่กลางกลายเอาไว้พร้อมกับออกแรงบีบเค้นจนร่างบางสะดุ้งนิดๆ แก่นกายเล็กที่เริ่มแข็งขื่นจากการเร้าอารมณ์ของคนตรงหน้า มาร์คถอดชั้นในของคนตัวเล็กออกช้าและไม่คิดจะถอดเสื้อผ้าของคนตรงหน้าออกหมด  แค่เปิดกระโปรงขึ้นก็เห็นทุกส่วนที่สงวนไว้จนหมด ร่างบางนอนหน้าแดงด้วยความเขิน ร่างกายที่เริ่มร้อนขึ้นเพราะถูกกระตุ้นยิ่งทำให้ต้องการคนตรงหน้ามากขึ้น

 

อา.......พี่มาร์ค......อื้อ...........เสียว.........แบมแบมครางบอกเมื่อมาร์คยกขาเรียวขึ้นมาแล้วงับเข้าที่ขาอ่อนเบาๆ พร้อมกับจูบซับไปเรื่อยจนถึงแก่นกายเล็ก และมาร์คยังคงเล่นไม่เลิก มือหนาปาดเข้าที่วิปครีมแล้วมาทาที่ปลายของแก่นกายเล็ก ความเย็นทำเอาร่างเล็กสะดุ้ง

 

พี่มาร์คไม่เอานะพี่......อ๊ะ......ฮึ่ก........อา...........แบมแบมพูดบอกเมื่อรู้ว่ามาร์คกำลังจะทำอะไร แต่ก็ไม่ทันที่ร่างสูงจะปล่อยให้คนตรงหน้าปฏิเสธก็ใช้ลิ้นค่อยๆเลียแท่งร้อนตรงหน้าตั้งแต่โคนจรดปลาย ก่อนจะครอบปากลงแล้วดูดแรงๆ จนร่างบางกระตุกเกร็ง

 

อื้อ.......สะ......เสียว......อ๊า.............แบมแบมครางกระเส่าพร้อมกับจิกเข้าที่หัวของมาร์คที่ก้มๆเงยๆอยู่กับกลางกายของเขา มาร์คหยอกล้อกับแก่นกายเล็กอยู่สักพักก็ผละหน้าออกมา  ก่อนจะจับขาของร่างบางแยกออกกว้างๆจนร่างบางรู้สึกได้ถึงความโล่งของช่วงเป็นอย่างมาก มาร์คปาดวิปครีมมาอีกครั้งก่อนจะละเลงเข้ากับช่องทางด้านหลังสีชมพู  แบมแบมสะดุ้งตัวอย่างตกใจ

 

พี่มาร์คจะทำอะไรอ่ะพี่........??” แบมแบมพูดถามคนตรงหน้าที่ดูเหมือนจะเล่นอะไรพิเลนท์เข้าแล้ว

 

กูอยากจะกินมึงทั้งตัวเลยแบมมาร์คพูดบอกเสียงแหบพร่า หน้าตาบ่งบอกถึงแรงอารมณ์สุดๆ

 

พี่อย่าทำอะไรแปลกๆนะพี่  ผมไม่เอา!!”  แบมแบมพูดบอกพร้อมล่นสะโพกหนี แต่มาร์คก็ล็อคขาเอาไว้ ก่อนจะแยกขาของร่างบางออกกว้างๆแล้วก้มตัวลงไปชิมรสหวานจากช่องทางรักสีสดที่ถูกเคลือบด้วยวิปครีม

 

ฮึ่ก............อ๊ะ..........อา..............ซี๊ด.........พะ.......พอแล้ว.......อื้อ!” แบมแบมครางบอกเมื่อมาร์คค่อยละเลงลิ้นล้อนชิมวิปครีมไปทั่วปากทางเข้าอย่างสนุก และดุนดันลิ้นร้อนเข้าไปหยอกล้อกับช่องทางนุ่มเป็นระยะ มือบางจิกเกร็งด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยได้รับมาก่อน

 

อา.......อ่ะ.......อื้อ........เสียงหวานครางกระเส่ายิ่งขึ้น มาร์คผละหน้าออก แล้วถอดเสื้อของตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปลดกระดุมกางเกงและงัดเอาแท่งร้อนที่แข็งขื่นเต็มที่ออกมา

 

กูไม่ไหวแล้วแบมแบม.....อึ่ก......ขอนะ........เสียงพูดบอกพร้อมกับการแทรกตัวของมาร์คที่จ่อแท่งร้อนกับช่องทางรักเอาไว้  แบมแบมเกร็งตัวทันทีเมื่อรู้สึกที่บางอย่างที่กำลังจะลุกล้ำเข้ามา มาร์คจับแท่งร้อนถูไถไปมาให้เสียวเล่น แล้วจับกดเข้าไป

 

สวบ!

 

อึ่ก.......จะ......เจ็บ.........อื้อ............!” ร่างบางร้องบอกก่อนที่เสียงจะถูกกลืนหายไปกับปากหนาที่บดจูบเข้ามาเพื่อดึงสติร่างบางให้คล้อยตาม  ลิ้นร้อนเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างดุดัน จนสติของร่างบางก็ค่อยๆคล้อยตามไปจริงๆ มาร์คจึงใช้ทีเผลอนี้ดันแก่นกายเข้าไปจนสุด

 

สวบ!

 

อ๊า!!” แบมแบมผละปากออกเมื่อมาร์คดันตัวเองเข้ามาแล้วเชิดหน้าครางด้วยความเสียวและจุกเสียด มาร์คค่อยๆกดสะโพกเข้าออกช้าๆ แต่เน้นๆทุกจังหวะ

 

อ๊าอึ่ก......บะ......เบา......เบาๆหน่อย.......อ๊ะ.......อ๊ะ.......อ๊ะ.........แบมแบมครางบอก มาร์คยังคงไม่ยั้งแรงแถมยังกระแทกแรงกว่าเดิมจนร่างบางตัวโยกคลอนไปกับแรงที่คนตรงหน้าถาโถมใส่ หลังเนียนเสียดสีไปกับเคาท์เตอร์จนรู้สึกเจ็บไปหมด

 

อา......แน่นชะมัด.......ซี๊ดดดดดอามาร์คครางบอกเสียงกระเส่า ก่อนจะยึดตัวตรงแล้วกระแทกสะโพกใส่อย่างไม่ออกแรง 

 

อ๊ะ.......จุกนะอื้อ........ฮา........อา......เสียงครางดังระงมพร้อมกับเสียงหายใจหอบของคนทั้งคู่ มาร์คยังคงกระแทกใส่ด้วยแรงอารมณ์ ยิ่งชุดกระโปรงที่ถลกขึ้นจนเห็นหน้าท้องขาวๆที่โผล่ออกมา ยิ่งทำให้มาร์คอยากจะขย้ำคนตรงหน้าให้จมเลยจริงๆ

 

อ๊ะ....อ๊ะ....อ๊ะ....พะ.....พี่มาร์ค......อื้อ......ผมเจ็บหลัง......อึ่ก............แบมแบมพูดบอกเสียงกระท่อนกระแท่นเพราะมาร์คยังกระแทกใส่เขาไม่หยุด

 

มาร์คค่อยๆลดจังหวะลงช้าๆ ก่อนจะถอนแก่นกายออก แล้วจับร่างบางให้ลุกขึ้นยืนแล้วหันหน้าเข้าเคาท์เตอร์ ร่างบางก็เอามือค้ำยันไว้ทันที มาร์คตรึงสะโพกบางไว้แล้วสอดใส่แท่งร้อนเข้าไปอีกครั้ง

 

อึ่ก......เบาๆไม่เป็นหรือไงเล่า!!......อ๊า!!!” แบมแบมร้องบอกเมื่อความเอาแต่ใจของมาร์คมันทำให้เขารู้สึกจุกแต่ก็เสียวเช่นกัน

 

กูทำไม่ได้.......อึ่ก......อา..........ก็มึงทำตัวน่าเอาทำไมละ.....ซี๊ดดดดด.........เสียวชิบส์........อา.....มาร์คพูดบอกพร้อมกับครางเสียงกระเส่าไปด้วย มือหนารั้งเอวบางให้รับการกระแทกของเขาไปด้วยยิ่งทำให้แท่งร้อนเข้าไปได้ลึกมากกว่าเดิม  จนแบมแบมรู้สึกเสียวที่ปลายแก่นกายของตัวเองจนต้องเอื้อมมือข้างหนึ่งไปจับรูดเพื่อช่วยตัวเองไปด้วย

 

อ๊ะ.....อา......ระ......แรงๆหน่อย.......อึ่กแบมแบมครางบอกพร้อมกับเร่งมือของตัวเองเร็วไปด้วย

 

ปึ่ก...ปึ่ก...ปึ่ก

 

เสียงหน้าขาที่กระทบกับสะโพกขาวๆ ยิ่งปลุกอารมณ์ดิบในตัวของมาร์คได้เป็นอย่างดี   มาร์คเร่งสะโพกขึ้นเรื่อยๆ  รับรู้ได้ถึงความต้องการที่จะปลดปล่อย

 

อา....... กูอยากจะเอามึงให้จมเตียงจริงๆ อึ่ก.....ซี๊ดดดดมาร์คพูดบอกก่อนจะถอนแก่นกายออกจนเกือบสุดและกระแทกเข้าไปใหม่อย่างแรง

 

อ๊ะ.....อึ่ก.....ผะ.....ผมไม่ไหว.....อ่ะ.....แล้ว!” แบมแบมพูดบอกพร้อมกับสาวมือของตัวเองเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนไม่นานน้ำขุ่นสีขาวก็ปลดปล่อยออกมา มาร์คจึงเร่งสะโพกขึ้นทันที

 

จะรีบเสร็จไปไหนวะ.......อา.......ฮึ่มมมมมมาร์คแทรกตัวเข้าออกอีกสองสามครั้งก็ปลดปล่อยตามๆกัน ร่างบางรู้สึกถึงความอุ่นในช่องท้องทันที

 

แฮ่กๆ.........เสียงหอบเหนื่อยดังขึ้นภายในห้อง แบมแบมเองก็ขาสั่นระริกจนเหมือนตัวจะล้มลงไปกองกับพื้นเสียให้ได้

 

เอาออกไปซะทีสิพี่มาร์ค....อ๊ะ!” แบมแบมพูดบอกก่อนจะโดนมาร์คกระแทกสะโพกสวนใส่อีกครั้ง

 

ใครบอกมึงว่าจะจบแค่นี้.....หึหึมาร์คพูดบอกก่อนจะแทรกกายเข้าออกอีกครั้ง

 

มะ.....ไม่เอาแล้ว!!!”

..

..

..

..

..

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

 

เช้า

 

อึ่ก......ทำไมปวดไปหมดทั้งตัวเลยวะแบมแบมที่ลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้าก็ต้องพูดบอกด้วยความปวดเมื่อย ก่อนจะสาดส่องสายตาไปรอบๆ ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงบนห้องนอนชั้นสองของร้านอยู่ แบมแบมจำไม่ได้ว่าเมื่อคืนมาร์คกับเขาทำกันไปกี่รอบ รู้เพียงแค่ว่ามาร์คไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองได้พักหายใจเลย

 

ซี๊ดดดด.....กี่โมงแล้ววะเนี่ย??” แบมแบมพูดบอกพร้อมกับพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่งช้าๆ

 

..

..

แกร๊ก-

 

ตื่นแล้วหรอ?” มาร์คที่เปิดประตูเข้ามาถามขึ้น แบมแบมมองค้อนอย่างไม่พอใจ

 

มองกูแบบนั้นอยากให้กูกินแต่เช้าหรือไง??” มาร์คพูดบอกก่อนจะเดินขึ้นมานั่งบนเตียงข้างๆร่างบาง

 

พอเลย  แค่นี้ผมก็ร้าวไปทั้งตัวแล้ว  อดอยากมากหรือไง  ถึงใส่เอาๆ ไม่คิดถึงผมเลยแบมแบมพูดบอกพร้อมกับเบะปากนิดๆเหมือนเด็กจะร้องไห้ 

 

กูก็เป็นกับมึงแค่คนเดียวนั่นแหละ  แล้วนี่ไปโรงเรียนไหวมั้ย? ถ้าไม่ไหวเดี๋ยวกูโทรบอกยูคยอมให้มาร์คพูดบอกพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมา แต่แบมแบมแย่งเอามาไว้ก่อน

 

ไม่ต้องโทรหรอก ผมไปไหว  ขืนบอกไปมันก็จับผิดผมอีกน่ะสิแบมแบมพูดบอก แต่ประโยคหลังกลับพูดเสียงเบาลงแต่มาร์คก็ยังได้ยินอยู่ดี

 

จับผิดแล้วยังไง  มึงก็บอกไปสิว่าเป็นอะไรกันมาร์คพูดพร้อมยิ้มให้อย่างเจ้าเล่ห์

 

บ้า..!   ผมกับพี่ก็เป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องไงแบมแบมตอบกลับก่อนจะหลบสายตาไปมองทางอื่น

 

ถึงขั้นนี้แล้วยังเป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องอีกหรือไง??” มาร์คถามกลับพร้อมกับดึงร่างบางเข้าไปกอด แบมแบมเองก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร

 

ก็พี่ไม่ได้บอกผมนิ  ผมจะรู้มั้ยละแบมแบมตอบกลับพร้อมกับย่นจมูกใส่มาร์คนิดๆ

 

แล้วถ้ากูบอก มึงจะตกลงมั้ย??” มาร์คถามกลับน้ำเสียงจริงจัง  แบมแบมเงยหน้าสบตากับมาร์คนิดๆ หน้ารู้สึกร้อนขึ้นมาทันที

 

ตะ....ตกลงอะไรกันล่ะ    ผะ....ผมไม่คุยกับพี่แล้ว!!” ร่างบางตอบกลับอย่างตะกุกตะกักก่อนจะพยายามดันมือที่กอดตัวเองไว้ออก แต่มาร์คก็ไม่ได้ปล่อยไปง่ายๆ

 

แบมแบมน้ำเสียงจริงจังที่เรียกทำให้แบมแบมชะงักนิ่ง ทุกๆอย่างเงียบจนร่างบางชักกลัวว่าอีกคนจะได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นแรงจนมันเกือบจะทะลุออกมา

 

..

..

..

..

เป็นแฟนกันนะ....

.

.

.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

(Bambam : P)

ผมมาเรียนตามปกติโดยมีพี่มาร์คขับรถมาส่งเมื่อเช้า ทันทีที่ผมก้าวลงจากรถก็ต้องพบกับสายตาของสาวๆ ที่มองกันอย่างสงสัยพร้อมกับเสียงงุบงิบเมาท์มอยกันไปยกใหญ่ว่าใครกันที่มาส่งผม  ผมฝืนสังขารเดินเข้าโรงเรียนอย่างยากลำบากนิดๆ แม้ว่ามันจะเสียดๆบ้าง แต่ก็ไม่เจ็บเท่าครั้งแรกสักเท่าไหร่

 

แบมแบมเมื่อเช้าใครมาส่งมึงวะ??” เสียงเรียบนิ่งพร้อมกับเพื่อนสุดที่รักของผมเดินเข้ามา

 

ใครมาส่ง?? ไม่มี๊!!” ผมปฏิเสธเสียงสูง ผมหลบสายตาจับผิดของมัน

 

มึงอย่ามาโกหกกูเถอะ เค้าลือกันทั้งโรงเรียนว่ามึงมีคนมาส่ง  ใครวะ??” ยูคยอมยังเค้นถามผมอย่างต้องการความจริง แถมมันยังลากเก้าอี้มานั่งข้างหน้าผมอย่างกับกำลังไต่สวนนักโทษ

 

ก็......พี่มาร์คมาส่งกูผมพูดเสียงอ่อย ยูคยอมมันย่นคิ้วนิดๆ

 

มึงคบกับพี่มาร์คหรอ?” ยูคยอมพูดยิงประเด็นซะจนทำผมชะงักไปนิด

 

เอ่อ........คือ........ผมพูดติดอ่างไม่รู้จะตอบมันยังไงดี 

 

 

 

เอ่ออะไรละ??  ตอบกูมาเดี๋ยวนี้เลยยูคยอมพูดบอกเสียงดุ  แล้วนี่ทำไมผมจะต้องกลัวมันด้วยเนี่ย

 

เออ! กูคบกับพี่มาร์ค  พอใจยังผมพูดน้ำเสียงประชดใส่มัน ซึ่งสิ่งที่ผมพูดไปมันก็เป็นความจริง เพราะผมเพิ่งตกลงกับพี่มาร์คไปเมื่อเช้า

 

ปัง!!

 

ยูคยอมทุบโต๊ะเสียงดังจนผมสะดุ้งตามไปด้วย  ไอ้ยูคยอมมันไม่พูดอะไรหลังจากที่ผมพูดเสร็จ อยู่ดีๆ มันก็ลุกออกไป ทิ้งให้ผมงงอยู่คนเดียว

 

มันเป็นอะไรของมันวะ??” ผมพรึมพรำในใจ เพราะไม่คิดว่ามันจะโกรธผมขนาดนั้น แล้วมันโกรธผมเรื่องอะไร??

 

..

..

..

และสรุปคือยูคยอมไม่ได้กลับเข้ามาในห้องเรียน มันหายไปตั้งแต่เช้า  ผมแอบเป็นห่วงมันนิดๆ เพราะไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรกันแน่ หรือมันจะโกรธผมที่บอกมันช้า  แต่ความสัมพันธ์ของผมกับพี่มาร์คมันเพิ่งจะเริ่มขึ้นเองนี่นา

 

พักเที่ยงผมออกไปตามหายูคยอมทั่วโรงเรียนที่คิดว่ามันน่าจะไป ทั้งสนามฟุตบอล ห้องสมุด แต่ก็ไม่เห็นมันเลยสักนิด จนกระทั่งผมท้อและเดินกลับมาที่ห้อง ก็เห็นมันกลับมานั่งที่โต๊ะตามเดิม มันเงยหน้าขึ้นมามองผมนิดๆ แต่ก็หันไปมองทางอื่นแทน นี่ผมทำให้มันโกรธขนาดนั้นเลยหรอ

 

ไอ้ยูคมึงเป็นอะไรวะ??” ผมเดินเข้าไปถามมัน  มันมองหน้าผมนิดๆ แต่ก็หันไปมองทางอื่นตามเดิม ผมชักหงุดหงิดซะแล้วสิ

 

มึงอย่าเป็นแบบนี้สิวะ  มีอะไรก็พูดกันมาดิ  กูเพื่อนมึงนะเว้ย!! ถ้ามึงไม่พอใจอะไรแม่งบอกกูมาเลย เคลียกันให้รู้เรื่องผมพูดบอกและเริ่มเสียงดังใส่มัน  มันลุกออกจากโต๊ะแล้วทำท่าจะเดินออกไป  แต่ผมดึงแขนของมันไว้ก่อน

 

นี่มึงโกรธเรื่องที่กูคบกับพี่มาร์คหรอ?” ผมพูดถามมันเสียงไม่ดังมาก มันชะงักไปนิด ก่อนจะหันกลับมามองผม

 

เปล่า  มึงอย่าสนใจกูเลย  กูก็เป็นของกูแบบนี้แหละมันพูดบอกพร้อมกับใช้มืออีกข้างจับมือของผมให้ปล่อยจากแขนของมัน แล้วเดินออกไปจากห้องอีกครั้ง  ทิ้งความสงสัยไว้ให้ผมเต็มไปหมด

ทำไมมันจะต้องโกรธผมด้วย  มันมีอะไรทำไมไม่พูดกันตรงๆ เป็นแบบนี้แล้วผมจะรู้มั้ยว่ามันกำลังคิดอะไรอยู่ ผมก็มีมันเป็นเพื่อนกันอยู่แค่สองคน ถ้ามันมาโกรธผมแบบนี้ ผมก็ต้องอยู่คนเดียวน่ะสิ  และช่วงบ่ายก็เริ่มขึ้น ยูคยอมมันหายไปอีกครั้ง คงจะเป็นเพราะผมที่เค้นถามมันเมื่อตอนพักเที่ยง ทั้งๆที่มันกลับเข้ามาแล้วแท้ๆ 

 

..

..

..

หลังเลิกเรียน

ผมเก็บของใส่กระเป๋า แล้วเตรียมตัวจะไปที่ร้านต่อ  ผมมองหายูคยอมนิดๆหน่อยแต่ก็ไร้วี่แววของมัน  ผมเดินลงจากอาคารมาพร้อมกับนักเรียนอีกหลายๆคนที่ต่างก็พากันตรงไปที่หน้าประตูโรงเรียนเพื่อกลับบ้าน ผมกำลังเดินหิ้วกระเป๋าเป้ออกไปด้วยมือข้างเดียว ก่อนที่ตาจะไปสบเข้ากับใครบางคนที่กำลังเดินนำหน้าผมอยู่ไม่ไกลนัก

 

ไอ้ยูคยอม!!” ผมเรียกมันแต่ไกลพร้อมกับวิ่งเข้าไปหา ก่อนจะใช้แขนดึงไหล่ให้มันกลับมาเผชิญหน้ากลับผม

 

ทำไมมึงถึงไม่กลับมาเรียนวะผมพูดถามมันพยายามทำให้ทุกอย่างปกติที่สุด แม้จะรู้ว่ามันไม่ปกติก็ตาม

 

ไม่มีอะไร กูแค่ขี้เกียจมันพูดบอกเสียงเรียบแล้วทำท่าจะเดินออกไป แต่ผมก็ยังคงรั้งมือมันไว้  ถ้ายังคุยกันไม่รู้เรื่องผมจะไม่ยอมปล่อยมันไปเด็ดขาด

 

มึงมีอะไรก็พูดกับกูสิวะ  กูเพื่อนมึงนะเว้ย!!” ผมพูดบอกมันเสียงดัง และเหมือนจะชะงักนิ่งไปนิด ก่อนจะวางกระเป๋าเป้ที่มันถือเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวลง

 

คำก็เพื่อนสองคำก็เพื่อน  มึงเห็นกูเป็นแค่เพื่อนหรอวะ??” มันหันกลับมาพูดกลับผม สายตาที่มันมองผมมันดูเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก

 

ยะ....ยูคยอมผมเรียกมันเสียงแผ่วเบา ผมรู้สึกสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น

 

กูไม่อยากเป็นแค่เพื่อนมึง  มึงได้ยินมั้ยแบมแบม กูไม่อยากเป็นแค่เพื่อนมึง!!!” ไอ้ยูคยอมมันเดินเข้ากระชากคอเสื้อผมพร้อมกับตะโกนใส่หน้า จนผมเองยังอึ้ง ตอนนี้คนรอบๆข้างๆหันมามองเราอย่างสนใจมากขึ้น คำพูดของยูคยอมคงจะกลายเป็นเรื่องซุบซิบนินทาในไม่ช้านี่แน่

 

พรึ่บ!

 

อะ.....ยูคยอม!!  มึงจะไปไหน!!” ยูคยอมปล่อยคอเสื้อผมเองพร้อมกับหยิบกระเป๋าตัวเองขึ้นมาแล้วเดินจากไป  ปล่อยให้ผมยืนอึ้งท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทาของคนทั้งโรงเรียน แต่ตอนนี้ผมไม่คิดจะสนใจใครทั้งนั้น

 

..

..

..

..

กริ้งๆ

 

อันยองฮาเซโยผมมาเดินมาทำงานตามปกติ พอเปิดประตูร้านก็ทักทายพี่แจ็คสันเช่นเคย

 

เป็นอะไรเนี่ย เดินเหมือนซอมบี้เลยพี่แจ็คสันทักผมที่เดินด้วยท่าทางล่องลอยเพราะกำลังคิดถึงคำพูดของยูคยอมอยู่

 

คะ....ครับ??   พอดีผมกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่น่ะพี่ผมตอบกลับไป พี่แจ็คสันขมวดคิ้วเข้าหากันนิดๆ

 

มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า??  เล่าให้ฟังได้นะพี่แจ็คสันพูดบอกผมพร้อมส่งรอยยิ้มที่อ่อนโยนมาให้  ผมได้แต่ยิ้มบางๆตอบกลับพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

 

แล้วพี่มาร์คล่ะครับ??” ผมพูดถามเมื่อเดินเข้ามาในร้านแล้วไม่เห็นพี่มาร์คซึ่งปกติจะอยู่เคาท์เตอร์ไม่เคยไปไหน

 

มันออกไปซื้อของน่ะ  เดี๋ยวอีกสักพักก็คงเข้ามาพี่แจ็คสันพูดบอกผมจึงพยักหน้ารับ แล้วเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อออกมาทำงานหน้าร้าน ผมช่วยพี่แจ็คสันจัดโต๊ะและเตรียมเปิดร้าน พี่แจ็คสันเองก็เข้าไปจัดการดูในครัวแทนพี่มาร์คที่ยังไม่กลับเข้ามา

 

กริ้งๆ

 

ยินดีต้อนระ......... ซานะ……” เสียงของผมหลุดหายพร้อมกับการปรากฏตัวของหญิงสาว

 

มาร์คอยู่ไหน??”

 

..

..

..

..

..

 

(กูไม่ได้มองมึงแค่เพื่อน ยูคแบม > /// <)

#

 

#

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

เอาแล้วๆ หนึ่งนายกับอีกหนึ่งนางปะทะกันจะเกิดอะไรขึ้น

 

เม้นเป็นกำลังใจได้นะ เม้นเถอะ อยากอ่าน

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/f529a952.gif

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น