ชุนอา (아 천)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Prince sweets รักร้ายๆ ของเจ้าชายขนมเค้ก ตอนที่ 8

ชื่อตอน : Prince sweets รักร้ายๆ ของเจ้าชายขนมเค้ก ตอนที่ 8

คำค้น : Boylove , BL , y , markbam , mark , bambam , ชุนอา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2560 12:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Prince sweets รักร้ายๆ ของเจ้าชายขนมเค้ก ตอนที่ 8
แบบอักษร

ตอนที่ 8

 

#

 

 

 

ก๊อก...ก๊อก

 

เข้ามา ประตูไม่ได้ล็อคแบมแบมพูดบอกคนที่เคาะประตูห้องของตัวเองอยู่ด้านนอก ยูคยอมที่ได้ยินดังนั้นก็เปิดประตูเข้ามา

 

เป็นไงบ้างวะมึง??” ยูคยอมถามขึ้นทันทีที่เข้าห้องได้

 

ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก  ดีขึ้นเยอะแล้วแบมแบมตอบพร้อมกับยันตัวเองลุกขึ้นช้าๆ แม้จะยังรู้สึกเสียดอยู่บ้างก็เถอะ

 

อ๊ะ  นี่พี่มาร์คเขาฝากมาให้มึง  บอกให้กินแล้วกินยานอนซะ  ถ้าพรุ่งนี้ยังไม่ไหวก็ยังไม่ต้องไปทำงานยูคยอมพูดบอกพร้อมกับยื่นถุงบางอย่างให้  แบมแบมเปิดดูด้วยความอยากรู้ ก่อนจะพบข้าวกล่องน่ากินพร้อมกับเค้กอีกหนึ่งชิ้นและยาอีกหลายอย่าง

 

แล้ววันนี้ที่ร้านไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ยมึง??” แบมแบมพูดถามพร้อมกับแยกตะเกียบออกจากกันแล้วลงมือกินข้าวกล่องทั้งๆที่นั่งอยู่บนเตียงทันที  ยูคยอมลงนั่งข้างๆ พร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

ก็ไม่เชิงว่าไม่มีปัญหาหรอกมึง  แต่มันเป็นปัญหาของพี่มาร์คน่ะ  วันนี้กูไปทำงานแทนมึงรู้สึกหัวใจกูจะวาย  นี่ถ้าเป็นมึงที่ไป  กูว่ามึงไม่รอดแน่ยูคยอมพูดบอกทำให้แบมแบมขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัย

 

พี่มาร์ค??  มีปัญหาอะไรวะ??” แบมแบมถามกลับพร้อมกับคีบข้าวเข้าปากด้วยความหิว

 

ก็วันนี้แม่ของพี่มาร์คดันโผล่มาที่ร้านแล้วพูดเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานน่ะสิ  นี่มึงบอกกูมาเลยนะว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง??” ยูคยอมพูดถามทำเอาแบมแบมชะงักมือที่กำลังจะคีบข้าวเข้าปากทันที

 

เอ่อ......ก็เมื่อวานคู่หมั้นของพี่มาร์คมาที่ร้าน แล้วเขาไม่พอใจสาวๆที่แอบมาหลี่ใส่พี่มาร์คก็เลยสาดกาแฟร้อนใส่  แต่กูดันเสือกเอาตัวไปรับแทน  เลยโดนกูเต็มๆ  จากนั้น......พี่มาร์คก็เหมือนจะฟิวขาดไล่คู่หมั้นของตัวเองกลับ   ก็แค่นั้น.......แบมแบมพูดบอกเสียงเบา  ยูคยอมมองแบมแบมด้วยสายตาจับผิด  แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้อะไร

 

แล้วนี่มึงเป็นยังไงบ้างเนี่ย   พองหรือเปล่า??  ไหนกูดูสิยูคยอมพูดถามพร้อมกับทำท่าจะเปิดเสื้อของแบมแบมขึ้นตรวจสอบ แต่แบมแบมรีบดึงชายเสื้อของตัวเองลงทันที

 

ไม่ๆ!!   กูไม่ได้เป็นอะไร  กาแฟมันไม่ร้อนน่ะ เลยแค่แสบๆบ้างแบมแบมพูดอ้างกลับไป  เพราะไม่อยากให้ยูคยอมเปิดเสื้อของตัวเองดูแล้วเห็นรอยคิสมาร์คบนตัวของตัวเองที่มาร์คทำเอาไว้เมื่อคืน

 

เออ  ไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไร  อย่าให้กูรู้นะว่ามึงเจ็บตัวเพราะงานที่กูหาให้  ไม่งั้นกูจะเอามึงออกจากร้านแล้วไปทำงานอื่นแทนยูคยอมพูดบอกด้วยความโกรธ แต่ในใจเพราะเป็นห่วงจริงๆถึงได้พูดแบบนั้น

 

ไม่มีอะไรหรอกมึง  มันก็แค่อุบัติเหตุน่ะแบมแบมพูดบอกเพราะไม่อยากให้เพื่อนของตัวเองคิดมาก  ยูคยอมถอนหายใจออกมานิดๆ

 

แม่งถ้าเป็นกูนะ  ผู้หญิงก็ผู้หญิงเถอะ มาทำแบบนี้กูไม่เอาไว้ทั้งนั้นละ  นี่ยังไม่พอนะมึง  ยังกล้าไปบอกเรื่องนี้กับแม่พี่มาร์คว่าพี่มาร์คไม่สนใจ  แค่ทำกาแฟหกใส่พนักงานก็ไล่ตัวเองออกจากร้าน  แถมแม่พี่มาร์คยังมาบอกอีกว่าจะให้พี่มาร์คหมั้นกับผู้หญิงคนนั้นอีกหนึ่งอาทิตย์ พี่มาร์คแม่งก็ดูแล้วจะขัดขืนอะไรไม่ได้ด้วยยูคยอมพูดบอกอย่างอารมณ์เสีย โดยไม่รู้ว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ของมาร์คกับแบมแบมไปถึงไหนแล้ว

 

ว่าไงนะ??   หมั้นหรอ??!!”

 

..

..

..

..

หลังจากที่ยูคยอมกลับไปแล้ว  แบมแบมก็นอนคิดมากพร้อมกับกลิ้งไปมาอย่างหงุดหงิดเพราะติดใจในคำพูดของยูคยอมที่บอกว่าพี่มาร์คจะหมั้น  งานหมั้นจะถูกจัดขึ้นในอีกหนึ่งอาทิตย์  แบมแบมได้แต่รู้สึกโหวงในใจ  น้ำตาที่คลอเหมือนจะไหลแต่ก็ไม่ไหล  แบมแบมรู้สึกอึดอัดจนอยากจะระเบิดออกมาเสียให้ได้

 

 

Tru… Tru… Tru…

 

เสียงมือถือดังขึ้นกลางดึกทำให้แบมแบมคว้ามาดูก่อนจะชะงักไปนิด เพราะคนที่โทรมาคือมาร์ค

 

ชิส์  ไม่รับหรอกแบมแบมพูดบอกพร้อมกับกดปิดเสียงแล้วปล่อยให้มือสั่นแบบนั้นโดยไม่คิดจะหันไปสนใจแต่อย่างใด

 

กำลังจะหมั้นอยู่แล้ว  จะมาสนใจเราทำไมแบมแบมบ่นพรึมพรำอยู่คนเดียวพร้อมกับหันหลังให้มือถือที่สั่นไม่หยุดอยู่บนที่นอน ก่อนที่ร่างบางจะหลับลงไปในที่สุด

 

..

..

..

เช้า

แบมแบมมาเรียนตามปกติ  แต่ที่ไม่ปกติคือเหมือนวิญญาณของแบมแบมจะไม่ได้เข้าร่างมาด้วย เพราะเมื่อคืนแบมแบมคิดมากกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนนนอนดึก แถมเมื่อเปิดดูมือถือในตอนเช้ามาร์คก็โทรหาเขาเกือบสามสิบสาย  และไม่รู้ว่าเย็นนี้ตอนไปทำงานแบมแบมจะทนฝืนเจอหน้ามาร์คได้ยังไง

 

เป็นอะไรของมึงวะ??  ลืมเอาวิญญาณมาด้วยหรือไงยูคยอมพูดถามเมื่อเพื่อนรักของตนทำหน้าเหม่อลอยซะจนโลกนี้ดูอึมครึมไปหมด

 

ยูคยอมกูถามอะไรมึงหน่อยดิแบมแบมพูดบอกแต่ตาก็ยังเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่าง

 

ถามมาสิยูคยอมพูดบอกพร้อมกับหยิบหนังสือเรียนขึ้นมาดูเนื้อหาไปเรื่อยๆ

 

สมมตินะ  ถ้าเกิดมีคนๆนึงมาบอกว่าเขาชอบมึง  เอ้ยไม่ใช่ๆ คือไม่ได้บอกว่าชอบตรงๆ  แต่เขาก็คอยมาดูแลเรา  ทำอะไรแปลกๆ จนเราก็แอบหวั่นไหวบ้าง   เขาบอกว่าเราเป็นของเขา  แล้วอยู่มาวันหนึ่งเขาก็ต้องไปแต่งงานกับใครอีกคน  เป็นมึงมึงจะทำยังไงวะ?” แบมแบมพูดบอกพยายามอธิบายให้ออกห่างจากตน เพื่อไม่ให้ยูคยอมสงสัย

 

ถามกูแบบนี้มึงแอบไปมีแฟนไม่บอกกูหรือไง??” ยูคยอมละจากหนังสือขึ้นมาถามกลับ  แบมแบมรีบหลบสายตาที่จับผิดของเพื่อนตัวเองทันที

 

มีเมอที่ไหนเล่า  กูแค่ดูหนังแล้วสงสัยน่ะ  เลยมาถามมึงดูแบมแบมตอบกลับ แต่ไม่ได้หันหน้าไปมองยูคยอม

 

ถ้าเป็นแบบนั้นกูว่าถอยออกมาดีกว่าว่ะ  เขาเคยบอกว่ารักหรือเปล่าละ??   ถ้าเขาไม่ได้บอกว่ารัก  แล้วยังไปแต่งงานกับคนอื่นอีก  แบบนี้เขาไม่ได้เรียกว่ารักแล้ว  มันเป็นความเห็นแก่ตัวมากกว่ายูคยอมพูดบอกพร้อมกับก้มหน้ามองหนังสือต่อไป โดยไม่รู้ว่าคำพูดของตนทำเอาแบมแบมถึงกับสะอึกอยู่ไม่น้อย

 

นะ....นั่นสินะ  ถ้าเขารักเราจริง  เขาจะไปหมั้นกับคนอื่นทำไม...แบมแบมพูดบอกเสียงเบา น้ำตาคลอขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

 

มึงพูดว่าอะไรนะ??” ยูคยอมเงยหน้าจากหนังสือขึ้นมาถามเมื่อได้ยินเพื่อนรักพูดอะไรแปลกๆออกมา

 

เปล่าๆ   ไม่มีอะไรแบมแบมพูดปฏิเสธ  แล้วก้มหน้าลงกับโต๊ะเพราะกลัวว่าจะมีใครมาเห็นตาของเขาที่แดงเพราะน้ำตาขึ้นมา

 

..

..

..

เลิกเรียน

 

วันนี้แบมแบมเดินไปที่ร้านอย่างใจเย็น เดินเชื่องช้าซะจนเต่ายังเดินแซงหน้า อีกใจก็ไม่อยากจะไปทำงาน แต่เพราะความรับผิดชอบที่มีมันทำให้เขายังไม่สามารถละเลยได้ในตอนนี้ และใช้เวลานานพอสมควรกว่าที่แบมแบมจะเดินมาถึงร้าน

 

กริ้งๆ

 

อันยองฮาเซโยทันทีที่เก้าเข้ามาในร้านแบมแบมก็กล่าวทักทายแจ็คสันตามปกติ 

 

แบมแบมมาพอดีเลย  ไปหยิบผ้าที่พี่ตากไว้หลังร้านให้ทีสิ  พี่จะเอามาปูโต๊ะแจ็คสันพูดบอกพร้อมกับเช็ดโต๊ะไปเรื่อยๆโดยไม่ทันได้สังเกตว่าร่างบางแปลกไป

 

แบมแบมเดินเอาของเข้าไปเก็บพร้อมกับเดินไปหยิบผ้าหลังร้านตามที่แจ็คสันบอก โดยไม่ได้กล่าวทักทายมาร์คและยังหลบสายตาของมาร์คอีกต่างหาก  แบมแบมเก็บผ้าที่ตากเอาไว้ไปเรื่อยๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆหนึ่งทีเพื่อสงบความคิดที่ฟุ้งซ่านของตนแล้วเดินเข้าร้านอีกครั้ง

 

พลั่ก!

 

อ๊ะ   ขอโทษครับแบมแบมพูดบอกเมื่อเดินชนกับใครบางคนที่จงใจเดินมาให้เขาชน

 

เป็นอะไรถึงไม่รับโทรศัพท์??” มาร์คพูดขึ้น แบมแบมชะงักไปนิดเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าเป็นมาร์คแต่ก็ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นไปสบตา

 

เอ่อ....ผมหลับน่ะแบมแบมพูดบอกพร้อมกับจะเดินเลี่ยงไปทางอื่น แต่มาร์คก็ขวางเอาไว้

 

แล้วทำไมจะต้องหลบหน้ากู   วันนี้มึงมาสายนะ   มัวไปทำอะไรมา??” มาร์คยังคงถามซักไซร้ แต่ร่างบางยังคงก้มหน้านิ่งไม่กล้าที่จะเงยไปเผชิญเพราะกลัวจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่  แบมแบมเองก็ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองเช่นกันว่าทำไมในใจมันถึงรู้สึกเจ็บปวดแปลกๆแบบนี้

 

คือ........

 

แบมแบมผ้าพี่ล่ะ?” แจ็คสันเดินเข้ามาช่วยร่างบางให้พ้นจากความกดดันนี้ทันที

 

เอ่ออย่ะ...อยู่นี่ครับแบมแบมพูดบอกพร้อมกับเดินเลี่ยงมาร์คออกไปหาแจ็คสันที่ยืนรอผ้าปูโต๊ะอยู่ มาร์คเสยผมขึ้นอย่างหัวเสียที่คนตัวเล็กมีท่าทางเปลี่ยนไปแบบนี้

 

พี่แจ็คสันวันนี้ผมขอไปส่งเค้กแทนได้มั้ยพี่?” แบมแบมพูดบอกในขณะที่กำลังช่วยแจ็คสันปูผ้าลงบนโต๊ะอยู่  แจ็คสันขมวดคิ้วเข้าหากันนิดๆ

 

มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?” แจ็คสันถามเพื่อความแน่ใจ ถ้าให้แจ็คสันเดาไม่ผิด คิดว่าแบมแบมคงจะรู้แล้วว่ามาร์คจะต้องหมั้น  แต่รู้ในแบบไหนแค่นั้นเอง

 

ไม่มีนี่ครับ  ผมอยากออกไปสูดอากาศบ้างนะครับแบมแบมพูดเลี่ยงคำถามของแจ็คสัน ซึ่งแจ็คสันก็ไม่อยากถามอะไรเพราะดูเหมือนคนตรงหน้าจะไม่อยากตอบเขาสักเท่าไหร่

 

ได้สิ  งั้นเราไปเตรียมตัวเถอะ   เดี๋ยวพี่เอาของไปขึ้นรถให้แจ็คสันพูดบอก แบมแบมพยักหน้ารับก่อนจะเข้าไปเปลี่ยนเป็นชุดสำหรับส่งของซึ่งเป็นชุดที่ทะมัดทะแมงมากกว่านี้  ในขณะที่แบมแบมกำลังเปลี่ยนชุดอยู่นั้น ประตูห้องก็ถูกปิดลงพร้อมกับร่างสูงที่เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แบมแบมตกใจนิดๆ แต่ก็พยายามทำตัวให้เป็นปกติ

 

อ๊ะ! พี่มาร์คผมเจ็บนะแบมแบมร้องบอกเพราะถูกกระชากแขนให้หันหน้าไปเผชิญกับมาร์คอย่างแรง

 

มึงเป็นอะไร? ทำไมถึงเอาแต่คอยหลบหน้ากูห๊ะ?   หรือไม่อยากจะเห็นหน้ากูมากขนาดนั้น??” มาร์คกัดฟันถาม แบมแบมมองกลับด้วยสายตาสั่นระริก

 

ผมก็เป็นคนโง่ไง!!   ฮึ่ก!!   พี่จะมาสนใจผมทำไมในเมื่อไม่คิดจะบอกอะไรผมอยู่แล้ว!!   พี่มันคนเลว....มาทำให้ผมรู้สึกดีแล้วก็มาหักหลังผมแบบนี้ได้ยังไง??  ฮือๆ....แบมแบมระบายความในใจที่อัดอั้นใส่คนตรงหน้า  มาร์คชะงักไปนิดเมื่อเห็นน้ำตาของคนตรงหน้า  ก่อนจะคลายมือออกแล้วเปลี่ยนเป็นดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แทน

 

อย่าร้อง   กูขอโทษ”  มาร์คพูดบอกพร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบหัวร่างบางที่ยังสะอึกไม่หยุด

 

ปล่อยผม....อึ่ก.....พี่จะไปหมั้นกับใครที่ไหนก็ไปเลย.....พี่มันก็แค่คนเห็นแก่ตัว  เห็นความรู้สึกของคนอื่นเป็นของเล่น  ผมเป็นแบบนี้พี่คงพอใจแล้วสินะ....ฮือ.....แบมแบมยังคงพร่ำเพ้อพูดบอก พร้อมกับพยายามขัดขืนอ้อมกอดนี้ แต่มาร์คก็ไม่ได้ปล่อยให้ร่างบางหลุดพ้นออกไปได้ง่ายๆเพราะความเข้าใจผิดนี้เช่นกัน

 

มึงฟังกูก่อนสิ   หยุดร้อง!!” มาร์คพูดดุทำเอาแบมแบมถึงกลับกลืนน้ำตากลับทันที มาร์คคลายอ้อมกอดแล้วเปลี่ยนมาจับหน้าร่างบางให้สบตากับตัวเองแทน

 

กูไม่คิดจะหมั้นกับใครทั้งนั้น   กูสนใจแค่มึงคนเดียวนะแบม  แม้ว่ากูจะแสดงออกไม่เก่ง  แต่กูขอให้มึงเชื่อ  ว่ากูไม่เคยเห็นความรู้สึกของมึงเป็นแค่ของเล่นมาร์คพูดบอกสีหน้าจริงจังจนแบมแบมเองยังตกใจนิดๆกับสีหน้าจริงจังของคนตรงหน้า

 

แต่ว่า......อื้อ!” ไม่ทันที่แบมแบมจะได้พูดอะไรต่อ มาร์คก็ประกบริมฝีปากร้อนกับปากเรียวทันที มาร์คบดจูบจนแบมแบมเผลอกำเสื้อตรงหน้าอกของมาร์คไว้แน่น ลิ้นล้อนกวาดต้อนชิมความหวานภายในปากอย่างสมใจ จูบที่เหมือนจะสูบเอาเรี่ยวแรงของร่างบางไปเกือบหมดจนมาร์คต้องพยุงตัวช่วยเอาไว้

 

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก

 

แบมแบมพี่เตรียมของใส่รถให้แล้ว   เราต้องรีบไปส่งหน่อยนะ  เดี๋ยวลูกค้าจะรอนานเสียงของแจ็คสันที่ตะโกนข้ามประตูห้องเข้ามาเรียกสติของร่างบางให้กลับคืนมาทันที

 

อื้อ....พี่มาร์คอย่า!”  แบมแบมพูดบอกเมื่อผละปากออกจากมาร์คได้ ร่างสูงยังคงซุกไซร้ซอกคอจนแบมต้องพยายามย่นคอหนี และผลักร่างสูงให้ออกจากตน

 

พี่มาร์คผมต้องไปส่งเค้กแล้วนะแบมแบมยังคงพยายามขัดขืนแต่มาร์คกลับตรึงแขนทั้งสองข้างของแบมให้ติดกับล็อคเกอร์เอาไว้ และยังคงสูดดมซอกคอขาวพร้อมกับซุกไซร้ไปมา

 

ฮึ่ม......เสียงครางต่ำในลำคอเป็นสัญญาณเตือนว่าอย่าดิ้น แต่แบมแบมก็ยังคงดิ้นไม่หยุด

 

ไอ้พี่มาร์ค!!  ถ้าพี่ไม่ปล่อย  ผมจะหนีพี่ไปไกลๆเลยคอยดู”  คำขู่ของร่างบางส่งผลให้มาร์คชะงักการกระทำทันที ก่อนจะเงยหน้าออกจากซอกคอมาสบตากับร่างบางแทน

 

มึงกล้าขู่กูหรอ?” มาร์คพูดถามเสียงเรียบ แบมแบมหลบตานิดๆ

 

เอ่อ......ผะ...ผมต้องไปส่งของแล้วอ่ะ   ไปก่อนนะ”  แบมตอบกลับพร้อมกับสะบัดตัวออกจากเงื้อมือมารตรงหน้าทัน  มาร์คเองก็ยอมปล่อยให้ร่างบางออกไปแต่โดยดี  แต่ก็ยังยกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์เช่นเดียวกัน

 

กลับมาโดนดีแน่

..

..

..

แบมแบม เดี๋ยวส่งรอบนี้เสร็จ มารับอีกล็อคไปส่งที่กองถ่ายหน่อยนะ  เขาสั่งไว้เป็นของว่างน่ะ ส่งที่กองถ่ายเสร็จก็หมดแล้วละแจ็คสันพูดบอกแบมแบมที่ขึ้นคร่อมสกู๊ตเตอร์พร้อมกับหยิบหมวกกันน็อคมาสวมใส่

 

รับทราบครับ  ผมไปก่อนนะแบมแบมพูดบอกพร้อมกับบิดสกู๊ตเตอร์คู่ใจของร้านออกไปทันที

 

ขับรถช้าๆหน่อยนะ  อย่าซิ่งให้มาก!!”  แจ็คสันตะโกนตามท้ายไป ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในร้านเพื่อรองรับลูกค้าที่กำลังมาเข้ามา

 

..

..

..

..

แบมแบมตามส่งเค้กไปตามออร์เดอร์ที่ถูกสั่งเอาไว้จนเสร็จในรอบแรก และกลับมาเอาของของล็อคถัดไป พร้อมกับบิดออกไปยังสตูดิโอแห่งหนึ่ง

 

มาส่งเค้กครับ!!”  แบมแบมพูดบอกพร้อมกับเดินเข้าไปในกองถ่ายที่กำลังจัดเตรียมทุกอย่างเหมือนกำลังจะเริ่มถ่ายทำอีกด้วย  แต่แบมแบมไม่ได้สนใจเขาแค่มาทำงานที่ตัวเองต้องเพียงเท่านั้น  ทันทีที่แบมแบมส่งเค้กเสร็จก็ทำท่าจะเดินออกไปโดยไม่ทันได้สังเกตว่ากำลังมีใครบางคนกำลังจ้องมาที่เขาอยู่

 

พลั่ก!

 

ขอโทษครับแบมแบมที่กำลังจะเดินออกจากกองถ่ายก็เดินชนใครบางคนที่มายืนดักหน้าไว้เข้า

 

ไม่คิดว่าวันนี้จะเป็นเราที่มาส่งเค้ก?” เสียงหวานๆพูดขึ้นทำให้แบมแบมรีบเงยหน้าขึ้นมามองทันที

 

พี่จูเนียร์มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ?” แบมแบมถามอย่างสงสัย โดยไม่ทันได้คิดว่าคนตรงหน้าของตัวเองจะเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงเลยสักนิด

 

พี่มาทำงานน่ะ  แล้วทำไมวันนี้ถึงกลายเป็นเรามาส่งเค้กได้ละ?” จูเนียร์พูดถามพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้

 

พอดีผมอยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างนะครับ  เลยขอเปลี่ยนหน้าที่กับรุ่นพี่อีกคนแบมแบมตอบกลับ จูเนียร์เองก็มองแบมอย่างกลับจะกลืนกินเช่นกัน

 

โอ๊ะโอ  ดูสิเราเจอใคร...เสียงเข้มดังขึ้นมาจากด้านหลัง  ทำเอาแบมแบมกับจูเนียร์หันไปมองพร้อมกัน

 

แจบอม!” จูเนียร์เรียกคนข้างหลังที่เดินเข้ามาในวงสนทนาอย่างไม่พอใจ

 

สวัสดีครับ  พี่ชื่อแจบอมยินดีที่ได้รู้จักชายหนุ่มผู้มาใหม่เอ่ยพูดขึ้นพร้อมกับยื่นมือมาหาแบมแบม  ร่างบางจึงจะยื่นไปจับเพื่อเป็นมารยาทแต่กลับถูกจูเนียร์รั้งมือเอาไว้

 

ไม่จำเป็นต้องทำความรู้จักกับมันจูเนียร์พูดบอก ทำเอาแบมแบมชะงักไปนิดเพราะไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นสักเท่าไหร่

 

ทำไมพูดไม่เพราะแบบนี้ล่ะจินยอง??  หึหึแจบอมพูดบอกพร้อมกับยักคิ้วให้จูเนียร์อย่างเจ้าเล่ห์

 

ชื่อนี้ให้เฉพาะคนสนิทเรียกเท่านั้น นายอย่ามาล้ำเส้นจูเนียร์พูดบอก พร้อมกับกัดฟันเพื่อข่มอารมณ์ไว้แน่น

 

ใจเย็นสิ   ฉันไม่ได้ต้องการจะมาหาเรื่องนายสักหน่อย  ไว้เจอกันในฉากก็แล้วกันนะ  แล้วเจอกันอีกนะคนน่ารักแจบอมพูดบอกพร้อมกับเอื้อมมือมาขยี้หัวแบมแบมไปมา  ร่างบางได้แต่ยืนนิ่งเพราะรู้สึกทำตัวไม่ถูกขึ้นมาทันที

 

เฮ้อ.....เราอย่าไปใส่ใจเลย  ไปเถอะ เดี๋ยวพี่เดินไปส่งที่รถจูเนียร์พูดบอกพร้อมกับจับมือของร่างบางให้เดินตามไป

 

พี่จูเนียร์ชื่อจินยองหรอครับ??” แบมแบมพูดถามไปตามความคิด  จูเนียร์หยุดเดินแล้วหันมามองคนข้างๆ

 

ใช่ครับ  เราอยากเรียกพี่ชื่อนั้นมั้ยละ   สำหรับคนสำคัญเท่านั้นนะพี่ถึงยอมให้เรียกได้จูเนียร์พูดบอกพร้อมกับยิ้มหวานให้

 

เอ่อ....ไม่เป็นไรหรอกครับ   ผมแค่สงสัยเฉยๆ  อีกอย่างผมไม่ได้เป็นคนสำคัญของพี่ซะหน่อยแบมแบมพูดออกมาตามตรงโดยไม่ได้คิดอะไร แต่คนตรงหน้ากลับคิดไปไกล

 



งั้นเราก็มาเป็นคนสำคัญของพี่สิจูเนียร์พูดบอก  แบมแบมขมวดคิ้วเข้าหากันเพราะคิดตามคำพูดของคนตรงหน้าไม่ทัน

 

หึหึ ก็มาเป็นน้องพี่ไง  ไหนลองเรียกสิ  พี่จินยองจูเนียร์พูดบอก แบมแบมก็พูดตามเหมือนเด็ก

 

ครับ พี่จินยองแบมแบมพูดตามอย่างไม่คิดอะไร เพราะการมีพี่ชายเพิ่มอีกสักคนก็ดีเหมือนกัน

 

เธอว่าไงนะ!!  นางเอก MV ไม่มาอย่างนั้นหรอ??  จะมาแคนเซิลตอนนี้มันไม่ได้แล้วนะ  แล้วทีนี้ฉันจะทำยังไงเนี่ย!!!”  เสียงหัวหน้าของสต๊าฟพูดเสียงดังจนทำให้แบมแบมกับจูเนียร์ต้องหันไปมองตามเสียง

 

ไปหานางเอกมาเดี๋ยวนี้   ไม่งั้นเราต้องสูญเสียหลายแสนแน่  ไปสิ!!”  เสียงของหญิงคนดังกล่าวยังพูดเสียงดังพร้อมกับไล่สต๊าฟให้ไปหาใครบางคนเพื่อมาเป็นนางเอกในเอ็มวีครั้งนี้แทน

 

จินอา  มีเรื่องอะไร?” จูเนียร์พูดถามหญิงสาวที่เดินมาทางนี้พอดี

 

จะมีอะไรได้ล่ะ นางเอก MV ที่นัดเอาไว้ดันมายกเลิกงานกันเสียดื้อๆ  ฉันละปวดประสาทจะตายอยู่แล้ว  แล้วนี่ก็ตั้งกองกันเสร็จแล้วถ้าไม่ถ่ายวันนี้ มีหวังพัง  พังแน่ๆ!!”  หญิงสาวพูดบอก ก่อนจะหันหน้ามาเตะตากับร่างบางข้างๆจินยองเข้า

 

ตายแล้ว!!  สวรรค์ส่งมาโปรด!!!”  จินอาอุทานออกมาเสียงดังก่อนจะเดินมาดึงร่างบางให้เข้าไปหาตัวเอง พร้อมกับจับหมุนซ้ายหมุนขวาเพื่อสำรวจบางอย่าง

 

พะ...พี่ทำอะไรครับ  ผมมึนหัวไปหมดแล้วแบมแบมพูดบอกเพราะรู้สึกมึนหัวจริงๆ

 

ทำอะไรของเธอจินอา  หยุดหมุนน้องได้แล้วจูเนียร์พูดบอกจินอาจึงยอมหยุดพร้อมกับยกยิ้มขึ้นมาอย่างเจ้าเล่ห์

 

..

..

..

และไม่ทันที่แบมแบมจะปฏิเสธหรือพูดอะไร  ตอนนี้เขากลับถูกสต๊าฟหญิงหลายคนช่วยกันแต่งหน้าแต่งตัวสวมวิก และจัดชุดให้ใส่ตามต้องการ  จินอาพูดขอร้องแบมแบมอย่างยกใหญ่ พร้อมกับเสนอราคาค่าตัวให้เท่ากับนางเอกที่ตกลงจ้างเอาไว้ แต่เงินไม่ใช้สิ่งที่แบมแบมสนใจในตอนนี้  เพราะการที่แบมแบมยอมตกลงเพราะจูเนียร์เองก็เห็นด้วยและขอร้องเขาอีกแรง  เขาจึงกลายเป็นตุ๊กตาให้สต๊าฟทั้งหลายจัดแต่งกันเต็มที่

 

..

..

..

นางเอก MV เราพร้อมแล้วค่าเสียงพูดบอกของจินอา  พร้อมกับร่างบางที่เดินออกมาจากห้องในลุคใหม่  ทำให้ใครหลายๆคนถึงกับตาค้างกันไปเป็นแถว แม้กระทั่งจินยองเองก็เช่นกัน

 

เอ่อ  มันตลกหรือเปล่าอ่ะพี่แบมแบมพูดถามออกมาเมื่อเดินมาถึงหน้าจินยอง  จินยองเองก็มองร่างบางตรงหน้าตาไม่กระพริบเช่นกัน

 

อ่ะ....เอ่อ.....ไม่เลย  น่ารักมากๆเลยล่ะจินยองพูดบอก  พร้อมกับยิ้มหวานให้คนตรงหน้า

 

ละ...แล้วผมต้องทำไงบ้างอ่ะ??”  แบมแบมพูดถามเพราะตัวเองอยากจะถอดชุดนี้ออกจะแย่แล้ว  รู้สึกเขินสายตาของคนที่มองมาอย่างบอกไม่ถูก

 

ไม่มีอะไรมากหรอก  มานี่สิจินยองพูดบอกพร้อมกับจับมือร่างบางให้เดินไปยังจุดที่ถูกมาร์กเอาไว้  

 

เดี๋ยวแบมแบมยืนอยู่ตรงนี้นะ  แค่ยืนอยู่เฉยๆ  ไม่ต้องยิ้มไม่ต้องทำอะไร   แต่....พี่อยากให้เราแสดงสีหน้าเศร้าๆออกมา  สีหน้าที่ไม่อยากจากคนรักไป  แต่ก็ต้องจำใจจากไปเพราะเหตุผลจำเป็นอะไรประมาณนี้จินยองพูดออกมามันรู้สึกสะกิดใจของแบมแบมขึ้นมานิดๆ

 

แล้วจากนั้นก็เดินก็สะบัดอ้อมกอดของจินยองออก  เดินมาจับมือพี่แล้วเราจะเดินออกไปพร้อมกันในขณะที่จินยองกำลังอธิบายให้แบมแบมฟังนั้นก็มีหนึ่งเสียงพูดแทรกขึ้นมา 

 

//นี่ผมจะต้องเข้าฉากกับสองคนนี้หรอเนี่ย??!!

 

อย่ายุ่ง  นายไม่เกี่ยวจินยองพูดบอกแจบอมที่เดินเข้ามาหา

 

จุ๊ๆ  พอแต่งตัวแบบนี้แล้วน่ารักจังแจบอมยังคงไม่สนใจ  พร้อมกับเดินเข้ามาเกลี่ยแก้มใสของแบมแบม ซึ่งร่างบางก็เอียงตัวหลบมือหนานั้นนิดๆ เพราะตกใจ แจบอมไม่ได้พูดอะไรได้แต่ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ พร้อมกับเดินไปหาจินยองแทน

 

คนที่นายสนใจ ฉันจะแย่งมาให้หมดแจบอมพูดบอกจินยองเสียงเบา จินยองกำมือแน่นด้วยความโกรธ

 

นายอย่าฝันเลยจินยองพูดกัดฟัน ยิ่งทำให้คนตรงหน้ายิ้มมากขึ้น

 

จะฝันไม่ฝันก็คอยดูละกันแจบอมพูดบอกและการสนทนาของคนทั้งคู่ก็ถูกขัดด้วย ผู้กำกับ เพราะจะเริ่มถ่ายทำในไม่ช้า

 

..

..

..

การถ่ายทำ MV เริ่มขึ้น แบมแบมก็ไปยืนอยู่ตรงจุดที่จินยองบอกเอาไว้  พร้อมกับเสียงดนตรีที่ดังขึ้น  แค่เพียงมุมมองของกล้องก็หลอกได้ไม่น้อยว่าแบมแบมเป็นผู้หญิง ยิ่งหุ่นเพรียวบางแบบนี้ใครก็คงจะเชื่อในสิ่งที่เห็น

 

แบมแบมยืนหยุดอยู่นิ่ง เสียงเพลงยังคงดังเรื่อยๆ  เพลงมันเศร้าบวกกับความรู้สึกทำเอาแบมแบมถึงกับน้ำตาคลอขึ้นมาเพราะคิดถึงเรื่องของมาร์ค  อ้อมกอดที่ถูกสวมกอดจากทางด้านหลังแบมก็คิดว่าเป็นมาร์คที่กอด  อ้อมกอดที่แน่นเหมือนไม่อยากปล่อย  แต่เพราะความเป็นจริงทำให้แบมแบมต้องคลายอ้อมกอดนั้นด้วยมือของตัวเอง  มือหนาปล่อยออกช้าๆ แม้จะพยายามรั้งไว้เพียงใดแต่ก็เหมือนจะไม่มีแรง

 

ร่างบางเดินออกจากตรงนั้นช้าๆ โดยไม่คิดจะหันกลับไปมอง  ก่อนจะเอื้อมมือออกไปจับกับจินบอมที่ส่งมือมาเพื่อรออยู่แล้ว และทั้งคู่ก็เดินไปพร้อมกัน ปล่อยให้จินยองนั่งคุกเข่าลงด้วยความเจ็บปวด  และทุกๆอย่างก็จบลง

 

โอเค  คัท!!   เยี่ยมมาก!!”  ทันทีที่ผู้กำกับสั่ง  แบมแบมก็พยายามกลืนน้ำตาที่คลอออกมากลับทันที

 

เหนื่อยมั้ย??” แจบอมพูดถามร่างบางทั้งๆที่ยังไม่ปล่อยมือออก  แบมแบมส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบ

 

นะ...นี่กี่โมงแล้วครับ??” แบมแบมพูดถามเวลา แจบอมยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา

 

จะสี่ทุ่มแล้วละ”  ทันทีที่แจบอมพูดบอกแบมแบมก็รีบวิ่งออกไปที่รถทันที

 

แบมแบมเดี๋ยว!!”  เสียงเรียกของจินยองไม่ทำให้ร่างบางหันกลับมามองเลยสักนิด  แบมแบมคิดแค่ว่าเขาออกมาส่งเค้กนานเกินไปแล้ว และไม่ได้บอกทางร้านเอาไว้  พี่มาร์คคงจะเอาเขาตายแน่ๆ แบมแบมโดดขึ้นคร่อมรถแล้วบิดออกไปทันที  โดยลืมไปเลยว่าตัวเองนั้นยังไม่ได้เปลี่ยนชุด หน้าตาทรงผมก็ยังคงเป็นผู้หญิงอยู่

 

..

..

..

กริ้งๆ

 

กลับมาแล้วครับ!! แฮ่กๆ”  แบมแบมพูดบอกด้วยความเหนื่อยหอบเพราะรีบวิ่งเข้ามา 

 

ทำไมถึงกลับมาช้ะ.............!!!”  เสียงดุขาดหายไปทันทีที่เห็นคนตรงหน้า

 

 

.

.

.

 (ตัวอย่างการแต่งตัวของน้องแบมของเรา)

 

#

 

(ตัวอย่างน้องแบมเราแต่งหญิงค่ะ ไรท์กรี๊ดดดหนักมาก ชอบ > <)

 

#

 

#


>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

พี่มาร์คเราอึ้งเลยค่ะ > < ห่างหายไปนาน โน้คบุ๊คส่งซ่อมค่ะเพิ่งได้คืน

เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ได้นะ  เม้นเถอะจะได้มีกำลังใจ

 

#

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น