นารึล90

คุณอาแสนรัก เป็นนิยายที่เกี่ยวกับรักต่างวัยที่ห่างกันถึง 25 ปี ระหว่าง อาภีที่แสนจะบ้างานกับเมียสาวที่ไร้เดียงสาที่ต้องทำหน้าที่ภรรยาในวัย18 ปี ที่เธอตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ

ตอนที่ 30 นักศึกษาเนื้อหอม 2

ชื่อตอน : ตอนที่ 30 นักศึกษาเนื้อหอม 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.9k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.พ. 2560 13:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 30 นักศึกษาเนื้อหอม 2
แบบอักษร

                   นีลดาสาวเท้าเดินเข้ามาในลานกิจกรรมและตรงไปยังจุดนัดพบสำหรับคณะบริหารธุรกิจที่มีจำนวนสามชิกหนาแน่นพอๆกับคณะศิลปศาสตร์ที่อยู่โซนใกล้เคียงกัน พวกอาจารย์ในคณะ รุ่นพี่และเพื่อนๆรุ่นเดียวกับเธอกำลังเช็ครายชื่อนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งอย่างวุ่นวาย

                เธอลังเลว่าจะทำอะไรต่อดีก่อนจะเดินไปเข้าไปหารุ่นพี่ผู้หญิง “พี่คะ หนูมาเช็คชื่อค่ะ”

                รุ่นพี่สาวสวยยิ้มต้อนรับ “สขาอะไรคะ แล้วน้องชื่ออะไรเหรอคะ”

                “ชื่อนีลดาค่ะ อยู่สาขาบริหารธุรกิจค่ะ”

                รุ่นพี่เปิดรายชื่อในเอกสารหารายชื่อก่อนยื่นให้รุ่นน้องเซ็นชื่อตัวเอง “เดี๋ยวน้องไปนั่งริมสุดต่อจากเพื่อนผู้หญิงด้านหลังนะคะ”

                “ค่ะ”

                นีลดาหิ้วกระเป๋าเป้เดินมานั่งต่อจากเพื่อนผู้หญิงคนข้างหน้าที่นั่งเงียบพลางสะกิดบ่าเอ่ยทักทายเพื่อนใหม่

                “เธอๆ มานานหรือยังคะ” เธอเอ่ยทักเป็นคนแรก

                “เรามาก่อนเธอไม่นานหรอก เธอชื่ออะไรเหรอ” หญิงสาววัยเดียวกันยิ้มให้เพื่อนที่นั่งด้านหลังอย่างดีใจ “เราชื่อฟ้า”

                “เราชื่อนิด ยินดีที่ได้รู้จักนะ” นีลดายิ้มตอบดีใจเช่นกันที่ได้รู้จักปลายฟ้าเพื่อนคนแรกของเธอ ทั้งสองพูดคุยกันสักพักก่อนจะมีเพื่อนอีกสองคนที่มานั่งต่อจากพวกเธอและได้ทำความรู้จักกัน เพื่อนสาวที่ตามมาสมทบชื่อมินตราและเพื่อนผู้ชายอีกชื่อ เปรม

                ทั้งหมดสี่คนต่างคุยเรื่องทั่วไปรวมถึงโรงเรียนที่พวกเขาจบมาต่างคนละที่โดยครอบครัวมีธุรกิจส่วนตัวกันทั้งนั้นยกเว้นนีลดาที่ยังคงไม่กล้าบอกว่าเธออาศัยอยู่กับสามีไม่ใช่ญาติที่เป็นคุณอาอย่างที่เธอบอกไป

                เวลาหกโมงเช้าคณะอาจารย์และนักศึกษาต่างทยอยเดินขึ้นรสบัสเพื่อเดินทางไปยังหัวหินด้วยความตื่นเต้นตลอดทั้งทางก็มีรุ่นพี่คอยดูแลถามไถ่รุ่นน้องเสมอจนกระทั่งถึงที่พัก ทุกคนต่างทยอยกันเข้าไปในโรงแรมขนาดใหญ่ที่ตั้งติดชายหาดทะเลซึ่งจะแบ่งกันเป็นห้องๆละสามคนโดยมีอาจารย์พักอยู่แต่ละชั้นไป

                นีลดาอดจะตื่นเต้นไม่น้อยกับการเข้ามานอนพักร่วมกับเพื่อนๆในคณะและแถมโชคดีที่ได้เพื่อนที่ทำความรู้จักมานอนพักด้วยกัน ยิ่งทำให้พวกเธอสนิทมากขึ้นไปอีก ทั้งสามสาวรีบเปลี่ยนชุดำลำลองก่อนจะลงมารับประทานอาหารเที่ยงที่ทางโรงแรมจัดเตรียมไว้

                “เดี๋ยวมิ้นกับฟ้าขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ นิดอยู่ได้นะ” ปลายฟ้าบอกกับนีลดาและเปรมที่นั่งทานของหวานในตอนพักเบรก

                “ไปสิ  นิดอยู่กับเปรมได้ไม่ต้องห่วง” นีลดายิ้มตอบพร้อมเพื่อนสาวทั้งสองที่เดินไปเข้าห้องน้ำเปิดโอกาสให้เธอและเปรมอยู่กันตามลำพัง

                “นิดชอบผู้ชายแบบไหนเหรอ” ใบหน้าหล่อใสราวกับพระเอกญี่ปุ่นเอ่ยถามเพื่อนใหม่ด้วยความสนใจ หลังจากที่เขาคิดมานานว่าควรจะจีบสาวสวยน่ารักตรงหน้าดีหรือเปล่า

                “เปรมถามว่าอะไรนะ” เธอเอียงคอถามอย่างสงสัย

                “นิดชอบผู้ชายแบบไหน”

                “เราชอบผู้ชายอบอุ่นที่เป็นสุภาพบุรุษ มีความเป็นผู้นำและอยู่ด้วยแล้วมีความสุข ส่วนหน้าตานิดไม่เคยสนใจหรอก” เธอตอบไปโดยไม่คิดอะไรมาก รวมๆแล้วผู้ชายในสเปคของเธอก็คือภูวนลนั่นแหละ

                “แล้วเปรมล่ะ ชอบผู้หญิงแบบไหน” เธอถามอย่างเป็นมารยาท

                “ถ้าเราบอกว่าชอบแบบนิดล่ะ” คำตอบของเขาแฝงไปด้วยความจริงใจ

                “ชอบโก๊ะๆแบบนิดนี่นะ?” เธออึ้งกับคำตอบแต่ก็แกล้งทำเป็นว่าเขาคงไม่ได้จีบเธอหรอก “เปรมก็ตลกดีเหมือนกันนะ”        

                “ถ้าเราไม่ตลกล่ะ นิดจะโอเคไหม”

                “ถ้าเพื่อนแบบไหนก็โอเคทั้งนั้นแหละเปรม รีบกินของหวานเถอะ เดี๋ยวอีกสักพักพี่ก็เรียกพวกเราเข้าฐานแล้ว”

                นีลดาทำตัวไม่ถูกทันทีหลังจากฟังคำสารภาพในใจของเพื่อนใหม่ที่เธอเพิ่งรู้จักได้เพียงครึ่งวัน ถ้าเธอยังไม่ได้แต่งงานก็คงจะใจเต้นแรงกับการจีบของหนุ่มหล่อมาดรวยที่เพื่อนรุ่นเดียวกันพากันมาทำความรู้จักกันทุกครั้งที่กลุ่มพวกเธอเดินผ่านไปไม่ไหนแม้เว้นแม้แต่รุ่นพี่สาวๆก็พากันหยอกคำหวานใส่เพื่อนเธออย่างสนุกสนาน

                ในขณะช่วงบ่ายภายในไร่ดูจะชุลมุนวุ่นวายกับปัญหาที่เกิดขึ้นตั้งแต่เช้าจนกระทั่งตอนบ่ายที่เขาเพิ่งจะเคลียร์กับปัญหากับคนงานเสร็จหลังจากเจรจากับหัวหน้าคนงานที่ตกลงแบ่งรายได้อย่างไม่เป็นธรรมและมีปากเสียงจนถึงขั้นทะเลาะกันใหญ่โตและมลธกานต์ที่พักบริเวณใกล้เคียงจำต้องเดือดร้อนไปด้วย

                “มลโอเคใช่ไหม?” หนุ่มใหญ่เดินเข้ามาถามผู้ช่วยที่นั่งดมยาดมไปมาด้วยความปวดหัวเพราะไม่ได้พักผ่อนเพียงพอ

                “ก็พอโอเคค่ะ แต่มลกลับไปนอนในที่พักไม่ได้แน่ๆ” เธอพักบริเวณใกล้เคียงกับที่พักคนงาน

                “ไปนอนที่โรงแรมในเมืองไหม ผมจะออกค่าใช้จ่ายให้”

                มลธกานต์ฉุดขึ้นแผนบางอย่างขึ้นมาได้ขณะนั้น อีกอย่างนีลดาก็ไปเข้าค่ายพอดี “ไกลเกินไปค่ะ มลคงขับรถไม่ไหว”

                “แล้วมลอยากให้ผมช่วยอย่างไรดีล่ะ”

                “มลขอไปนอนพักที่บ้านคุณภีสักสามสี่วันได้ไหมคะ”

                “จะดีเหรอ ผมเป็นผู้ชายนะ?” ภูวนลตกใจกับคำตอบของเธอไม่ใช่น้อยแม้จะสนิทกันมานานก็ตาม

                “แต่คุณภีแต่งงานแล้วนี่คะ อีกอย่างเราก็เป็นเพื่อนกันมานาน คุณไม่ไว้ใจมลเหรอคะ?” เธออ้างเหตุผลที่ทำให้เจ้านายหนุ่มนิ่งคิดสักพัก

                “งั้นก็ได้ครับ” สุดท้ายเพื่อเห็นความเป็นเพื่อนร่วมงานที่มีมายาวนานเขาก็เลยตบปากรับคำขอความช่วยเหลือของผู้ช่วยสาวในที่สุด

                “ขอบคุณค่ะคุณภี มลจะรีบย้ายทันทีเมื่อปัญหาทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะคะ” ผู้ช่วยสาวสวยยิ้มแก้มปริอย่างดีใจ งานนี้คงต้องขอบคุณปัญหาในไร่ของคนงานที่จะทำให้เธอได้ใกล้ชิดกับภูวนลในครั้งนี้

                เมียก็เมียเถอะ...พอเจอเสน่ห์สาวสวยอย่างเธอ ต่อให้เขามีเมียเป็นสิบคนเธอก็ไม่สนอยู่ดี!

                ช่วงหัวค่ำภูวนลพามลธกานต์เข้ามาพักในห้องรับรองที่อยู่ชั้นเดียวกับห้องนอนเขา ภายในห้องพักมีเตียงนอนโต๊ะเครื่องแป้งและเฟอร์นิเจอร์ที่จำเป็นอยู่ไม่กี่ชิ้นแต่ดูรวบๆแล้วก็ถือว่าห้องนี้น่าอยู่พอสมควรเพราะมีเครื่องใช้ไฟฟ้าครบครันแถมพักฟรีอีกต่างหาก กระเป๋าสองใบโตของเธอถูกจัดเรียงเสื้อผ้าเข้าใส่ไว้ในตู่เสื้อผ้าเป็นอันเรียบร้อย คืนนี้เธอจะปล่อยให้เขาได้นอนหลับไปอย่างตายใจสบายไปก่อนเพราะภรรยาของเขาก็ไม่อยู่สามวัน เธอยังมีเวลาเหลือเฟือที่จะดำเนินการแผนในคืนวันพรุ่งนี้

               

 

Talk about : งานนี้ยังไงกันแน่ ยัยมลกำลังจะตีท้ายใช่มั้ย  อาภีน่าเป็นห่วงนะเนี่ย http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Handsom00006.gif   

สรุปผลโหวตนะคะ ไรท์จะเขียน คุณอาแสนร้าย เป็นเรื่องถัดไปค่ะ

ส่วนการอัพก็คงต้องรอดูยอดวิวคนอ่านและคอมเม้นต์ก่อนค่ะว่าจะเยอะมั้ย

ถ้าได้รับการตอบรับที่ดีจะอัพคู่กันค่ะ หรือนานๆทีครั้งนึง

แต่ยังเงียบๆก็จะอัพเรื่องนี้ให้จบค่ะแล้วค่อยต่อค่ะ 

ไม่ว่ากันเนอะ ^_^

 

 

#ปล. ไรท์จะรีอัพ เล่ห์รักบริสุทธิ์  ให้อ่านกันแบบไม่ติดเหรียญอีกครั้ง แต่ขออัพประมาณ 60 - 70% นะจ้า พอเป็นน้ำจิ้ม

 

ความคิดเห็น