IcePrincess

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เรียนจบ+ทำงาน

ชื่อตอน : เรียนจบ+ทำงาน

คำค้น : นิยาย,อีโรติก,18+,25+,NC20+,เรื่องเล่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.พ. 2560 17:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรียนจบ+ทำงาน
แบบอักษร

 

  หลังจากที่พี่คริสเดินทางไปต่างประเทศแล้ว เราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย ฉันใช้ชีวิตตามปกติไปเรียน ทำรายงาน กลับห้อง ชีวิตวนเวียนอยู่แค่นั้น 

  กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง

  เสียงโทรศัพท์มือถือของฉันดังขึ้น

  " ฮัลโล สวัสดีค่ะพี่มิก " ฉันตกใจเมื่อเห็นชื่อที่โชว์อยู่บนหน้าจอ 

  " หวัดดีครับน้องพิม เป็นไงบ้างอ่ะเรา ไม่ได้คุยกันนานเลย " เขาถามกลับมา

  " สบายดีค่ะพี่มิก อยู่ๆโทรมามีอะไรคะ หรือว่า " ฉันยังไม่ทันจะพูดจบประโยคเขาก็พูดสวนกลับมา

  " ใช่แล้วล่ะ พี่กลับมาแล้ว เย็นนี้ว่างไหมคะ ไปทานข้าวกัน "

  " จริงหรอคะ ว่างค่ะ แล้วเจอกันนะคะพี่มิก "

   

   ระหว่างที่เรากำลังนั่งรออาหารที่สั่งมาเสิร์ฟ

  " พี่มิกกลับมาครั้งนี้ กลับมาอยู่ถาวรเลยไหมคะ

  " อืม ก็คงจะอย่างนั้นแล้วละ ทุกอย่างเริ่มลงตัว แล้วพิมล่ะ อีกไม่กี่เดือนจะเรียนจบแล้วหนิ "

 " ใช่แล้วค่ะ "

 " พี่ดีใจด้วยนะ "

  

   หลังจากที่เรียนจบฉันก็ได้เข้ามาทำงานที่บริษัทของตัวเองทันที โดยทำหน้าที่รักษาการแทนตำแหน่งของพี่คริส คุณโฉมทำหน้าที่เป็นเลขาดังเดิม และ ช่วยเหลือฉันในทุกๆอย่างแต่ยังคงทำท่าทีเฉยชากับฉันอยู่

  ระหว่างที่ฉันกำลังนั่งทานอาหารกลางวันกับพวกพี่เนตรและพี่คนอื่นๆ ฉันได้ยินพนักงานคนอื่นๆพูดคุยถึงเรื่องของพี่คริส

  " คุณคริสเค้าไปนานเลยเนอะ ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ "

  " นั่นน่ะสิ ไม่มีคนไว้แอบมองเลย ฮ่าๆ "

  " แกก็ ป่านนี้มีเมียเป็นฝรั่งไปแล้วมั่ง &฿@& "

  ฉันได้แต่ก้มหน้าทานอาหารอย่างเงียบๆ

  " พิม งานหนักเลยล่ะสิ เห็นหน้าตาเพลียๆ " พี่เนตรคงเห็นว่าฉันเงียบๆไปเลยชวนคุยขึ้นมา

  " จะว่าไปพิมก็เก่งเนอะ เพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่นานก็ได้รับงานหนักเลย " พี่เขมเสริมขึ้นมา

  " ก็ยังต้องเรียนรู้อีกเยอะเลยค่ะ พิมยังเป็นมือใหม่ ยังดีที่คุณโฉมช่วยเหลือพิมเยอะเลยค่ะ

 

  ฉันเดินเข้าลิฟท์เพื่อขึ้นไปยังห้องทำงานของตัวเอง ห้องทำงานของฉันอยู่หัวมุมทางซ้าย ฉันหันไปทางด้านขวามองตรงไปยังห้องทำงานของพี่คริส แล้วอดคิดถึงเขาไม่ได้ ป่านนี้เขาจะเป็นยังไงบ้างนะ เขาไม่คิดที่จะติดต่อฉันบ้างเลยหรือไง 

  ฉันสะบัดหัวไล่ความคิดต่างๆออกไปแล้วหันเดินไปทางห้องทำงานของตัวเอง

  ระหว่างที่ฉันกำลังนั่งเคลียร์เอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

 ก๊อก ก๊อก ก๊อก

  เสียงเคาะที่หน้าห้องประตูดังขึ้น

  " เชิญค่ะ

  " เดี๋ยววันนี้บ่าย3โมงมีนัดคุยงานกับบริษัทxx ค่ะ " คุณโฉมเดินเข้ามายื่นเอกสารให้กับฉัน

  " โอเคค่ะ " ฉันรับเอกสารแล้วนำมาอ่าน เอ๊ะนี่มันบริษัทของพี่มิกนี่น่า

  " งั้นเดี๋ยวใกล้เวลาแล้วจะมาแจ้งอีกที "

 

  ฉันรู้สึกดีใจที่จะได้ทำงานร่วมกับคนที่ฉันสนิทด้วย ช่วงนี้ฉันได้เจอกับพี่มิกบ่อยขึ้นเพราะเราต้องคุยงานกันส่วนใหญ่เขาจะเป็นฝ่ายมาหาฉันที่บริษัทแทน ถ้าเขาว่างเขาก็จะมารับฉันไปทานข้าวอยู่บ่อยๆ จนฉันเริ่มจะโดนแซว

  " แน่ะๆ วันนี้ไม่มีหนุ่มมารับไปทานข้าวเหรอจ๊ะ " พี่เขมเอ่ยแซวฉันขณะที่เดินเข้าไปยังร้านอาหาร

  " โหยพี่เขมก็ ไม่มีหรอกค่ะ "

  " อะไรยังไง แฟนหรอ เห็นสนิทสนมกันดีนี่น่า " พี่เขมยังคงเอ่ยปากแซวฉันเรื่อยๆ

  " รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วค่ะ เลยสนิทกัน เราเป็นแค่พี่น้องกันเฉยๆ" ฉันตอบกลับไป

  " แกก็ไปแซวน้องมัน " พี่เนตรออกปากช่วยฉันเอาไว้ ทำให้พี่เขมหยุดพูดไป

 

  พี่มิกช่วยทำให้ฉันลืมความเหงาลงไปได้บ้าง แต่พอฉันได้กลับมาอยู่คนเดียวก็พาลนึกถึงพี่คริสไม่ได้ วันเวลาก็ทำให้ฉันเริ่มชิน ฉันตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่โดยไม่สนใจเรื่องอื่นๆเลย

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น