สุจารีญา

ฝากนิยายหลากสไตล์ของ 'สุจารีญา' ไว้ในอ้อมใจของรี้ดเดอร์ทุกคนด้วยนะคะ จะทะยอยลงเรื่อยๆจนจบเลยก่อนลงเล่ม E-Book ขอบคุณสำหรับแรงสนันสนุนทุกทางจ้า^^

บทที่ 1 การจากลา ข้ามขอบฟ้าสู่ดินแดนอาทิตย์อุทัย

ชื่อตอน : บทที่ 1 การจากลา ข้ามขอบฟ้าสู่ดินแดนอาทิตย์อุทัย

คำค้น : หื่น, สายหื่น, อิโรติก, NCกระจาย, เมียเด็ก, โหด, เถื่อน, ป๋า, อีหนู, โคแก่, คานทอง

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2560 22:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 การจากลา ข้ามขอบฟ้าสู่ดินแดนอาทิตย์อุทัย
แบบอักษร

บทที่ 1

“การจากลา ข้ามขอบฟ้าสู่ดินแดนอาทิตย์อุทัย”

20.45 น. “โปรดทราบ เครื่องบินของสายการบิน XXX เที่ยวบินที่ ทีจีXXX พร้อมแล้วที่จะออกเดินทางไป สนามบินคันไซ เมืองโอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น ขอเชิญผู้โดยสารทุกท่านขึ้นเครื่องได้ ณ ทางออกหมายเลข 56 โปรดขึ้นเครื่องได้ ณ ทางออกหมายเลข 56 ขอบคุณค่ะ”  “Attention please, XXX International Airways Flight TGXXX to Kansai Airport International, OSAKA, JAPAN. It's now boarding at gate number 56, please board a gate number 56, Thank You.”

เสียงประกาศเรียกจากเจ้าหน้าสนามบิน ณ ท่าอากาศยานสนามบินเชียงใหม่ มีผลทำให้สาวสวยหน้าหวาน ผิวขาวเนียนละเอียด ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มอ่อนๆ ยิ่งช่วยขับผิวขาวเนียนให้ผุดผ่องชวนมอง หุ่นเพรียวบางแต่สมส่วน ในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนพอดีตัว พับแขนขึ้นเหนือศอกเล็กน้อย ชายเสื้อทับในคู่กับกางเกงยีนส์สีเข้ม พร้อมเสื้อคลุมตัวบางสีกรมท่าพอดีตัว รองเท้าคัทชูสีดำเข้ากันกับชุดสวยเท่ ช่วยเสริมให้ร่างงามยิ่งดูสวยงามสง่าและทะมัดทะแมงมากยิ่งขึ้น 

นางสาวพิมพ์รภัทร ดำรงไกรกฤกษ์’ หรือ ‘พิมพ์’ สาวสวยอายุ 23 ปี นักศึกษาปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงและใหญ่ที่สุดในจังหวัดเชียงใหม่ กำลังร่ำลาพ่อและแม่ รวมถึงเพื่อนๆ ในสาขาวิชาที่อุตส่าห์มาส่งเธอขึ้นเครื่องบินในค่ำคืนนี้ อีกไม่ถึง 2 ชั่วโมงต่อจากนี้ ชีวิตใหม่ของเธอจะเริ่มต้นขึ้นโดยที่พิมพ์รภัทรเองก็ยังไม่ทราบได้เลยว่า ชีวิตใหม่ที่ว่านั้นจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไป...ตลอดกาล

“เดินทางปลอดภัยนะลูก ขอให้คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองลูกสาวคนเดียวของแม่กับพ่อให้ปลอดภัย ถึงจุดหมายปลายทางโดยสวัสดิภาพนะ” แม่หนิง คุณแม่คนสวยเอ่ยอวยพรลูกสาวของเธอพร้อมน้ำตาที่ไม่อาจห้ามได้ เพราะมันเป็นการเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรกในชีวิตของลูกสาวคนสวยของเธอ ลูกสาวคนเดียวของบ้านและไม่เคยห่างจากอกพ่อและแม่ไปไหนไกลเลย

“รักษาเนื้อรักษาตัวให้ดีนะลูก ตั้งใจเรียนนะแล้วรีบกลับมาไวไว” พ่อโด่งเอ่ยกับลูกสาว

“พิมพ์....แล้วติดต่อมานะ พวกเรารออยู่นะยายพิมพ์” ส้มซ่า เพื่อนซี้ก๋ากั่นเอ่ยลาเพื่อนสาวคนสวยของเธอ

“พิมพ์ไปถึงแล้วรีบไลน์มาเลยนะเว้ย เสียดายนะไอ้คุณหิรัญพงศ์มันไม่มาส่งพิมพ์ ป่านนี้ยังติดต่อมันไมได้เลยเนี่ย ไลน์ก็ไม่อ่าน โทรไปก็ไม่รับสาย และมันรู้รึเปล่าเนี่ยว่าพิมพ์จะบินคืนนี้แล้ว? ” แนนนี่บ่นถึงเพื่อนชายคน (เคย) สนิทของพิมพ์รภัทร

“ไม่เป็นไรหรอกแนนนี่ เดี๋ยวพวกเขาสองคนก็ติดต่อกันได้เองแหล่ะน่า ไม่เจอวันนี้ อาจมีเซอร์ไพร้สไปเจอที่ญี่ปุ่นก็ได้นะ ฮ่าๆๆๆ จริงไหมพิมพ์” แจน เพื่อนสาวอีกคนกล่าวขึ้น เมื่อไม่มีคำตอบในเรื่องนี้

ไม่มีใครทราบสาเหตุที่แท้จริงว่า เพราะเหตุใด พิมพ์รภัทรถึงตัดสินใจสอบชิงทุนไปเรียนต่อไกลถึงประเทศญี่ปุ่น ทั้งๆที่เธอเองกำลังจะจบการศึกษาอีกแค่ปีการศึกษาเดียวเท่านั้น อีกทั้งยังเป็นทุนการศึกษาในโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษา จึงกลายเป็นว่าพิมพ์รภัทร จะต้องดร๊อปเรียนเป็นเวลา 1 ปี เพื่อร่วมโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษาระหว่างมหาวิทยาลัยไทยกับมหาวิทยาลัยจากประทศญี่ปุ่น ซึ่งจะทำให้เธอไม่ได้เรียนจบและรับปริญญาพร้อมเพื่อนๆ ของเธอ แต่ต้องกลับมารับปริญญาพร้อมรุ่นน้องในอีก 1 ปีถัดไปแทน

( แต่นั่นมันคือความต้องการที่แท้จริงของพิมพ์รภัทรเอง? )

หลังจากร่ำลาทุกคนเสร็จแล้ว พิมพ์รภัทรก็เตรียมตัวขึ้นเครื่องเพื่อประจำที่นั่งที่ถูกระบุไว้แล้ว ที่นั่งติดริมหน้าต่างที่พิมพ์รภัทรนั่งนั้น ถือว่าเป็นความโชคดีมากกับการจะได้เห็นวิวทิวทัศน์และแสงสีของเมืองเชียงใหม่จากบนฟ้าแบบนี้ แม้จะเป็นเพียงบรรยากาศตอนกลางคืน และเมื่อเครื่องบินทะยานขึ้นสู่ที่สูงสุดแล้ว ก็จะไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อีกเลยนอกจากความมืดมิด แต่ก็ยังความตื่นเต้นให้กับเธอไม่น้อย กอปรกับการได้ขึ้นเครื่องบินเป็นครั้งแรกในชีวิต ทำให้พิมพ์รภัทรตื่นเต้นจนลืมสังเกตุบุคคลที่นั่งข้างๆ ที่แอบชำเลืองมองสีหน้าและท่าทางของเธออย่างยิ้มๆ และแอบขำน้อยๆ ในความตื่นเต้นที่เธอแสดงออกมาอย่างไม่ปิดบังนั้น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น