June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

70. มีเหตุผล​เหมือน​กัน​ (เนียร์​กร)

ชื่อตอน : 70. มีเหตุผล​เหมือน​กัน​ (เนียร์​กร)

คำค้น : เนียร์​กร​

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.7k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2562 16:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,400
× 0
× 0
แชร์ :
70. มีเหตุผล​เหมือน​กัน​ (เนียร์​กร)
แบบอักษร

กร Part

รถตู้คันใหญ่จอดตรงด้านหน้ารีสอร์ต​ท่ามกลางความเขียวร่มรื่นของป่าแมกไม้บ้านโฮมสเตย์หลังขนาดกลางตั้งเรียงรายตามแนวไหล่เขาบรรยากาศตอนเช้าตรู่มีหมอกบางบรรยากาศดีจริงๆ  ผมขยับตัวลงจากรถคนแรกผมรู้ว่ารีสอร์ต​นี่เป็นของครอบครัวพี่เป้ซึ่งเป็นพี่ชายไอ้นัทและที่ไอ้นัทเลือกที่นี่คงเพราะคู่อยากมาเยี่ยมลุงกับป้าด้วย ผมมองเข้าไปในรถ3คู่รักต่างก็พากันหลับสนิทนอนซบกัน  คู่ใครคู่มันจะอิจฉาดีมั้ยเนี่ย!

" ทุกคนถึงแล้ว "  

ผมเอ่ยขึ้นเสียงดังนิดๆทำให้เหล่าคู่รักข้าวใหม่ปลามันเริ่มขยับตัวทยอยลงจากรถมายืนบิดขี้เกียจอยู่ด้านนอก

แล้วพี่แนนก็ออกมาต้อนรับและชี้แจงเรื่องที่พักแต่ก็ลงตัวได้ง่ายเพราะว่ามีแต่คู่รักเหลือผมคนเดียวที่เป็นเศษส่วนเกินมา เพราะไอ้เก่งออกตัวว่าจะนอนบ้านเดียวกันกับชิน

" งั้นกรไปนอนหลังเดียวกับพี่เนียร์ละ​กัน " 

พี่เเนนพี่สาวไอ้นนบอกทำให้ผมเริ่มอึดอัดกับคนที่จะไปพักด้วย

" ผมนอนกับต้นกิจก็ได้ครับ "  

ผมตอบพี่เเนนแต่เพื่อนๆทุกคนมองจ้องผมนิ่งเหมือนกับกำลังลุ้นอะไรสักอย่าง แล้วพี่แนนก็ส่ายหน้าไปมาแล้วบอกว่า

" ไม่ได้จ้ะเตียงเล็กนิดเดียวพักตั้งหลายคืน " 

พี่แนนบอกแล้วยื่นกุญแจบ้านพักให้ผมแล้วก็เดินไปส่วนคนอื่นก็เริ่มทยอยกันขนสัมภาระเข้าไปบ้านพักตัวเอง  ผมมองไอ้เสกหิ้วกระเป๋าสัมภาระทั้งสองมือ​  พลางบ่นเป็นต่อที่เดินอุ้มแค่แมวตัวใหญ่ตัวเดียวความรักมันทำให้คนเราเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เลยหรอ

จากที่ไม่เคยทำก็ต้องทำและทำด้วยความเต็มใจซะด้วย มันจะรู้ตัวเองมั้ยนะว่าตัวเองเปลี่ยนไปขนาดไหน  ผมคิดยิ้มออกมา  เดินเอาสัมภาระไปเก็บที่บ้านพัก

ผมเปิดประตูเข้าไปบ้านพักขนาดเล็กมีแค่เตียงคู่ ที่วางตั้งอยู่บริเวณมุมห้อง คนละมุมห้องผมมองไปรอบๆ เจ้าของห้องไม่อยู่ไปไหนนะตั้งแต่เช้าตรู่แบบนี้  ....

ตั้งแต่วันปีใหม่ที่ผ่านมาผมก็ไม่ได้คุยกับพี่เนียร์อีกเลย และพี่เนียร์เองก็เหมือนจะตั้งใจหลบหน้าผมคงเพราะเรื่องคืนนั้น

ที่พี่เนียร์จูบผมถึงจะเป็นแค่จูบปากกันแผ่วๆ แต่คำพูดนั้นยังก้องอยู่ในหัวผมมาตลอด มันทำให้ผมมีความหวังขึ้นมาแต่เเล้วมันก็พังลงเพราะว่าพี่เนียร์หลบเลี่ยงผมทุกทาง จนทำให้ผมไม่ตามเอาคำตอบเพราะว่าผมรู้นิสัยพี่เนียร์ดีว่าถ้าหลบหน้าคือไม่พร้อมที่จะคุย ซึ่งเป็นแบบนี้มาหลายปีเเล้วที่ผมตั้งแต่ที่ผมสารภาพรักออกไป

และผมก็หยุดความคิดที่มันเเย่ๆมองออกไปรอบๆบ้านพักอากาศดีจริงๆเลยหยิบกล้องคู่ใจออกมาเก็บภาพซะหน่อย

" พี่กรจะไปไหนครับ "  

เสียงของชินถามตามหลัง  ผมยกกล้องขึ้นเป็นคำตอบ

"  ไปด้วยกันมั้ย "  ผมชวน

" ถ้าไม่รบกวนพี่กร " 

ชินบอกอย่างเกรงใจและยิ้มออกมา หลังจากที่ชินกลับมาทำงานที่ร้านกาแฟก็ทำให้ผมสนิทสนมกับชินมากขึ้นเหมือนเป็นเพื่อนคุยกันมากกว่าและที่ผมสนิทกับชิน  อาจจะเพราะ ผมกับชินตกอยู่ในชะตาเดียวกันมั่ง

พี่เนียร์  ผมเอ่ยชื่อของผู้ชายร่างสูงที่ยืนถือกล้อง กดชัตเตอร์รัวๆอยู่โดยไม่เห็นผมกับชินที่ยืนอยู่ห่างๆจากทางด้านหลัง

" เอ่อ พี่กรครับผมถามอะไรหน่อยได้มั้ยครับเกี่ยวกับคนนั้น "  

ชินเอ่ยสายตาก็มองที่พี่เนียร์

"  ได้สิ  " 

ผมตอบแต่สายตานั่นไม่ละจากบุคคลด้านหน้าเลย

" เหนื่อยมั้ยครับกับการแอบรักใครสักคน "  ชินถาม

"  มันไม่ใช่การแอบรักแล้วล่ะสำหรับพี่ตอนนี้มันคือรักข้างเดียวต่างหาก  " 

ผมตอบยิ้มๆท่าทีไม่ซีเรียส

"  นั่นเพราะสารภาพออกไปแล้วหรือครับ " 

ชินถามเหมือนกับรู้เรื่องมาก่อนแล้วและผมเองก็ไม่ได้ต้องการจะปิดบังอะไร  ผมก็พยักหน้ารับ อืมๆ

"  พี่กรนี่ เข้มแข็งจัง " ชินเอ่ยชมผม

" เพราะอ่อนแอไม่ได้มากกว่าไม่แน่นะสักวันนายจะเข้าใจเพราะว่านายเองก็กำลังเดินตามรอยเดิมพี่ " 

ผมตอบเหมือนว่ารู้ทุกอย่าง ชินทำหน้าตกใจ

" พี่กรรู้ได้ไงครับว่า ผม...เอ่อ... ผมเดินตามรอยพี่  " 

ชินถามเสียงตะกุกตะกัก

" คนที่มีความสุขน่ะมักจะทึ่มกับความทุกข์ของคนอื่นส่วนคนที่ทุกข์เรื่องเดียวกันก็จะมองกันออก " 

ผมตอบแต่ชินยังทำหน้างงอยู่

" พี่กรนี่ ทั้งหล่อทั้งเท่ห์นะครับแถมยังนิสัยดีอีกด้วย  " 

ชินบอกและทำตาหวานใส่ผมทำท่าปลื้มผมสุดๆ

" แล้วไม่คิดจะเปลี่ยนใจหรอ  " 

ผมถามแซวๆชินเพราะว่าผมรู้ว่าชินตอนนี้ชอบใครอยู่

" แล้วผมไปยืนเเทนที่คนนั้นของพี่ได้ป่าวอ่ะ? " 

ชินถามกลับแถมยังยื่นหน้ามาจ้องตาผมอีก  ผมเลยเบนหน้าหลบ ถึงจะไม่คิดอะไรแต่มันก็รู้สึกแปลกๆเมื่อถูกเด็กหนุ่มหน้าตาดีมาจ้องมองแบบนี้แล้วสายตาผมก็ไปสะดุดกับสายตาคมของพี่เนียร์ที่กำลังมองมาที่ผมกับชินพอดี

สถานการณ์แบบนี้ ถ้าคนที่แคร์กันคงจะมีหวงหึงกันบ้างล่ะ แต่นี่กับมนุษย์ลุงนั่นคงยากผมคิดนาน

" โอ๊ะ! "  ผมร้องเสียงดังเมื่อชินเอามือเรียวทุบลงที่ไหล่ของผม  

เด็กบ้า ทุบมาได้ไงวะ ผมลูบหัวไหล่ตัวเองไปมา

" ไม่ได้ใช่มั๊ยล่ะ โธ่เอ้ย​ "

" ผมไม่ขอโทษหรอกนะครับที่ผมตีพี่กรก็เพราะโทษฐานที่ทำให้ผมไขว้เขวไป แต่ตอนนี้ผมมีคนที่ชอบแล้วและเค้าหล่อด้วย "  

ชินพูดยังไม่ ทันจบเสียงตะโกนของไอ้เก่งเพื่อนผมก็แทรกขึ้นมา

"  ชินกางเกงในพี่อยู่ไหน " 

ผมหลุดยิ้มออกมาทันที เมื่อไอ้เก่งพูดจบ แค่กางเกงในหาเองไม่ได้รึไงวะ​  จะคุณชายไปไหน  ผมอดตำหนิเพื่อนตัวเองไม่ได้

ผมรู้ว่าชินไปรับจ้างทำความสะอาดให้ไอ้เก่งที่คอนโดเพราะว่าเมียไอ้เก่งท้องและกลับไปอยู่บ้านแม่และผมก็ไม่ค่อยเข้าใจชีวิตคู่ชายหญิงเท่าไหร่ในเมื่อท้องก็น่าจะอยู่กับสามีไม่ใช่รึไง​  รึว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น  ส่วนชินตอนนี้ยืนทำหน้านิ่งอยู่

" เห้! ไม่มีหูรึไง ชิน "  

เสียงไอ้เก่งตะโกนอีกครั้งเมื่อชินไม่ตอบ

"  ไม่มีตารึไงนะ " 

ชินบ่นอุบส่ายหน้าไปมาและส่งยิ้มเจื่อนๆมาให้ผมและเดินหน้าไปทางที่ไอ้เก่งยืนอยู่

" พี่กร ไม่ใช่คนที่จะเอาความลับของคนอื่นไปพูดใช่มั้ยครับ " 

ชินหันกลับมาถามผม

" อืม ๆ ไปๆ "  

ผมตอบยิ้มๆพร้อมกับยกมือทำท่าทางไล่แล้วชินก็ส่งยิ้มหวานกลับมาให้

คนที่จะเปิดเผยฉันกลัวจะเป็นตัวนายเองต่างหากล่ะชิน มองแผ่นหลังของชินตอนนี้แล้ว   ทำไมผมถึงได้รู้ว่าเหมือนตัวเองจังนะ  หวังว่านายจะเข้มแข็งนะชิน

" หล่อดีนะชิน "  

พี่เนียร์พูดขึ้นพร้อมกับเดินมาหาผมมองไปที่ชินที่กำลังเดินเข้าบ้านพัก

นี่อยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? ผมคิดแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป

" ครับ "  ผมตอบพลางนึกแปลกใจกับคำพูดพี่เนียร์

" ชอบสินะ แบบชินน่ะ " พี่เนียร์ถามอีก

"  ชอบครับแต่ชอบคนที่ยืนตรงหน้ามากกว่า "

ผมตอบคำหวานหยอดพี่เนียร์มองสบตาผมแวบหนึ่งแล้วหันเหหน้าไปทางทุ่งหญ้าเขียวด้านข้างทันทีผมพูดอะไรผิดไปรึไงก็เรื่องจริง  

ชินผมก็ชอบนะแต่ในฐานะน้องชายมากกว่า

" พูดคำเสี่ยวๆแบบนี้บ่อย รึไงกับสาวๆ "  พี่เนียร์เอ่ยเหน็บ

" ผมไม่เคยมีสาวๆผมไม่ชอบผู้หญิง " 

ผมตอบเสียงเรียบนิ่งตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยมีแฟนผู้หญิงผมไม่คบใครเลย ถึงจะมีเข้ามาผมก็บอกปฏิเสธไป

" งั้นก็พูดบ่อยๆกับเด็กผู้ชาย "  พี่เนียร์เอ่ยเหน็บผมอีกครั้ง

" แค่พี่คนเดียวที่ผมพูดแบบนี้ด้วย "  ผมตอบน้ำเสียงจริงจัง

"  กร นี่นายยังคิดแบบนั้นกับพี่อยู่หรอ  " 

พี่เนียร์ถามนายยังคิดแบบนั้นอีกหรอ  หึ กล้าถามคำถามแบบนั้นได้ไง มันเปลี่ยนง่ายเหมือนเปลี่ยนรองเท้าเสื้อผ้าก็ดีสิ  ผมนึกฉุนขึ้นมา

" ถ้าเป็นเรื่องจูบคืนนั้นพี่ขอโทษพี่เมานิดหน่อยก็เลยๆเผลอ ไป.......... " 

พี่เนียร์บอกขอโทษ คาดไว้ไม่มีผิดต้องพูดแบบนี้เผลอไปคำนี้ทำให้ผมแทบสะอึก

" ..….......... "

" ทำไปทั้งที่เมาหรือครับ?ทั้งที่ผมคาดหวังกับคำพูดนั่นมาตลอด " 

ผมบอกด้วยท่าทีผิดหวังสุดๆและหมุนตัวหันหลังกลับ

" ก็ขอโทษอยู่นี่ไง " 

พี่เนียร์พูดน้ำ​เสียงอ่อยๆตามหลังผม พี่ทำอะไรผิดล่ะครับผมอยากถามออกไปแต่สำหรับพี่เนียร์ ไม่ใช่คนที่จะถามคำถามตรงๆได้

" ฉันยอมรับว่ารู้สึกดีกับนายมากกว่าคนอื่นๆแต่ฉันไม่เคยคิดชอบผู้ชายมันเป็นไปไม่ได้ " 

ยังไงก็จะปฏิเสธสินะ  เป็นไปไม่ได้คำนี้ผมไม่ชอบเลย

" แต่ผมชอบพี่ถึงมันจะผิดต่อศีลธรรมแต่ความรักของผมก็ไม่ได้ทำร้ายใครนอกจากตัวผมเอง " 

ผมตอบเเละเดินไป

" เดี๋ยวกร! " 

พี่เนียร์ดึงข้อมือผมไว้ผมหันกลับ พี่เนียร์สบตาผมแวบหนึ่งผมเห็นเเววตาพี่เนียร์ไหววูบก่อนจะหลบสายตาผม

" นายคงไม่โกรธไม่เกลียดพี่นะ " พี่เนียร์ถาม

เกลียดพี่หรอ?คำนี้ไม่มีในหัวผมเลยแต่เรื่องอะไรจะบอกออกไป

" คงแค่โกรธครับแต่ตอนนี้ผมรู้เเล้วผมกำลังจะตาสว่าง " 

ผมตอบเสียงเย็นชามองมือเรียวพี่เนียร์ที่จับข้อมือผมอยู่ แล้วพี่เนียร์ก็ปล่อยมือผมแล้วยืนนิ่งอยู่กับที่เหมือนกับกำลังใช้ความคิด ผมก็เลยเดินห่างออกไป

หึหึ เมางั้นหรอ ? พี่เนียร์ไม่รู้ตัวเองรึไงว่า พี่น่ะโกหกไม่เก่งเอาซะเลย แต่ไม่ว่ายังไงผมก็จะตีเนียนไปตามน้ำละ​กัน จนกว่าผมจะรู้เหตุผลว่าทำไมถึงโกหก  ตอนนี้ผมขอเจ้าเล่ห์หน่อยละ​กัน

แล้วจะต้องใช้วิธีตื้อแบบไหนกับผู้ใหญ่ที่ดื้อเกินเด็ก 4ขวบ เห้อ.. 

งานหนักแน่ๆ ดื้อไม่พอปากแข็งอีก..



เนียร์  Part

ตกเย็นสนามหญ้าลานกว้างของรีสอร์ทถูกจัดเป็นมีตติ้งเล็กๆหลังจากที่ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวเเล้ว พ่อแม่ผมก็แยกตัวไปพักผ่อนบอกว่าให้เป็นเวลาความสุขของหนุ่มๆ

เจ้าบ่าวนนน้องชายผมนั่งแยกตัวออกจากกลุ่มเพื่อนกำลังคุยกับนัทอย่างออกรสออกชาติไม่รู้ว่าเรื่องอะไรแต่นัทหัวเราะคิกคักอยู่ท่าทางเเบบนั้น

น่าอิจฉาเหมือนกัน

มองไปที่เด็กหนุ่มร่างสูงชินนั่งขีดเขียนอยู่กับกี้หลานสาวผมซึ่งห่างออกไปก็มีเสกเพื่อนของนนที่เปิดตัวแฟนหนุ่มอย่างเป็นทางการแล้วคือ เป็นต่อ

ครั้งแรกที่ผมรู้เรื่องผมนึกว่าเป็นเรื่องล้อเล่นซะอีก

แต่พอได้เห็นสายตาที่สองคนนั้นมองกันแล้ว ไม่ต่างจากนัทนน เลยมีคู่รักเกย์เพิ่มมาอีก1คู่

ส่วนเก่งกับต้นกิจคู่รักอมตะที่นั่งย่างบาร์บีคิวพูดคุยและหัวเราะร่วนออกมา​ และคนสุดท้ายที่นั่งเหม่อลอยอยู่คือกร คนที่ผมรู้สึกไม่เป็นตัวเองทุกครั้งเวลาที่อยู่ใกล้คนที่บอกว่าชอบ รักผมได้ตลอด เวลาโดยไม่คิดถึงเรื่องอะไรเลย

ตั้งแต่เช้าที่เจอกันกรก็เฉยๆกับผมไม่คุยไม่ทักไม่สบตาอีกแล้วความรู้สึกแบบนี้รู้สึกเหมือนถูกเมินเป็นครั้งที่190 แล้วมั้งผมคิด

พลางนึกถึงเรื่องเมื่อเช้าผมบอกกรไปว่าที่ผมจูบวันนั้นเพราะว่าผมเมาเพื่ออยากให้กรตัดใจจากผม

แน่นอนว่าผมโกหกเเต่เหตุผลที่ทำนั้นแม้แต่ผมยัง

ไม่รู้เลยว่าทำทำไม

ผมยอมรับว่าผมเป็นผู้ใหญ่ที่แย่คนหนึ่ง

" นั่งด้วยคน​ " 

ผมเดินไปและนั่งลงข้างเก่ง เก่งพยักหน้าแล้วขยับตัวให้ผมนั่งลงทุกคนหันมามองผมยกเว้นกรที่ไม่มองมาเลย  แล้วเหล้าสีเข้มแก้วหนาก็ถูกส่งมา

" ดื่มด้วยกันครับพี่เนียร์ดื่มให้นนท์นัทมัน " เก่งเอ่ยชวน

" อยากเองก็บอกไอ้เก่งไม่ต้องเอานนท์นัทมาอ้าง " 

เสกพูดขึ้นพร้อมกับยกแก้วค้างไว้เสียงเพื่อนๆคนอื่นก็หัวเราะร่วนออกมา​ แต่ก็ยังยกเว้นกรคนเดียว

เป็นอะไรนักหนาวะหรือว่าจะโกรธเคืองผมจริงๆ

จากนั้นเหล้าแก้วต่อแก้วก็ถูกเทมาเรื่อยๆจนผมเองก็เริ่มมึนๆเหมือนกัน เพราะถูกเก่งกับเสกบังคับให้กิน ส่วนนนท์นั้นไม่กินเหล้าอีกเลยตั้งแต่บำบัดรักษาโรคติดเหล้าหาย

" มาเล่นเกมความจริงกัน "  เสียงเสกเอ่อขึ้นเริ่มอ้อแอ้

"  เออๆ มาเล่นกูมีเรื่องอยากรู้เหมือนกัน " เก่งพูดขึ้น

"  ไม่เอากูไม่เล่น " 

นัทโวยวายคนแรกซึ่งผมก็เห็นด้วยกับนัท

" ไม่ได้ มึงไม่เล่นก็ส่งตัวแทนมางั้นก็ไอ้นนเล่นแทน "  

เสกพูดเสียงอ้อแอ้จนต่อที่นั่งข้างค้อนขวับส่งสายตาดุ

" อย่าถามปัญญาอ่อนละ​กัน " นนตอบเสียงนิ่งตามสไตล์

" งั้นผมก็ไม่เล่น " เป็นต่อบอก

" ให้ไอ้พี่เสกของนายจัดการนะครับ " 

เสกบอกแฟนหนุ่มของตัวเองแถมยังเอามือลูบที่หัวไปมาอีก

เสียงเพื่อนๆพูดขึ้นมาว่าจะอ้วกโว้ย ส่วนเสกนั้นยิ่งจะทำประชดโน้มคอเป็นต่อลงมาทำท่าจะจูบแต่เป็นต่อก็ดันตัวไว้ และทุบจนเสกร้องเสียงหลง

หวานชื่นจริง ผมคิด ผมยิ้มออก​มาแล้ว​หันไม่สบตากับกรแต่แค่พักหนึ่งกรก็หลบสายตาผม

ให้มันได้แบบนี้สิวะ​  หงุดหงิดเหมือนกันโว้ย  แล้วผมก็ยกเหล้าขึ้นดื่มพรวดเดียว

และแล้วเกมก็เริ่มโดยทุกคนมีสิทธิ์ถามใครก็ได้ห้ามซ้ำกันส่วนคนที่ตอบก็ขอให้เป็นความจริงถึงจะไม่ใช่ก็ใกล้เคียง

" ไอ้เสกตอนมึงไปทำงานภูเก็ตมึงช่วยตัวเองมั้ย " 

 กิจถามเสกคนแรก

" ช่วยครับด้วยนี่ " 

แล้วเสกก็ยกมือขึ้นเป็นคำตอบ ทุกคนก็หัวเราะออกมา ส่วนเป็นต่อนั้นนั่งก้มหน้านิ่งเลย

" ไอ้นนมึงเคยจูบกับผู้ชายอื่นนอกจากไอ้นัทมั้ย "  

เก่งถามนน

"  เคย " 

นนตอบทันทีไม่มีท่าทีสะทกสะท้านอะไรเลยส่วนนัทนั้นนั่งยิ้มอยู่ข้างๆ

"  ใครวะ " เก่งถามเร็ว

" คนละคำถามไม่ใช่ไง " 

นนตอบเสียงนิ่งจนเก่งพูดปากขมุบขมิบ จำไว้ๆ จะถามอีกก็ไม่ได้เพราะว่าคนละคำถามและตอบได้แค่ครั้งเดียว

" กร ผู้ชายคนที่สองที่มึงจูบด้วยคือใคร "  

ต้นถามกรแต่คำถามนั่นทำให้ผมนั่งนิ่งลุ้นกับคำตอบ  

อยากรู้ ? ว่าแต่ทำไมผมถึงอยากรู้ล่ะ?

" พี่เนียร์ " 

กรตอบเสียงเรียบๆท่าทีเฉยๆแต่เสียงฮือฮาของเพื่อนดังขึ้นพร้อมกับส่งสายตาสงสัยมาที่ผม 

อะไรวะ ถ้าผมเป็นจูบที่สองแล้วใครคือจูบแรก?

" พี่เนียร์ครับผู้ชายที่จูบปากกับพี่เนียร์​  ใช่ผมเป็นคนแรก รึเปล่าครับตอบได้แค่ ใช่ กับ ไม่ใช่ก็พอ? " 

กรยิงคำถามใส่ผม ทันทีจนผมไม่ทันได้ตั้งตัว

แถมยังใช้คำว่าจูบปากอีก.

บ้าเอ้ย!  ตอบยังไงดีล่ะ มองพวกเด็กหนุ่มๆที่กำลังส่งสายตามากดดันผม เหมือนกำลังรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

"  ใช่! แต่นั่นเพราะพี่เมาๆก็เลย.. เออช่างมันเถอะ " 

ผมตอบกระท่อนกระแท่นตัดบทไปไม่รู้จะบอกแบบไหนไม่น่าหลวมตัวมาเล่นเกมเด็กๆแบบนี้เล้ย

เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นอีกรอบ  มีเสียง หูยยยย ตามมาอีก

อะไรกันวะรึว่า กรจะบอกทุกคนเลยว่าชอบผมแบบไหน 

ผมเลยเเกล้งยกเหล้าขึ้นดื่มเพื่อแก้อาการเขินอาย  

ว่าไงนะ เขิน  บ้าเอ้ยนี่ผมเขินงั้นหรอ ต่อหน้าเพื่อนน้องชายอีกรู้สึกหน้าเริ่มร้อน​ เหล้าก็ใส่น้ำแข็งนี่หว่าทำไมมันเหมือนกินของร้อนลงไปเลย

แล้วเกมคำถามก็จบลงตามด้วยเสียงแก้วเหล้ากระทบกับและเสียง cheer ชนแก้ว!!

" เกย์จงเจริญ " 

เก่งพูดขึ้นทำให้ผมแทบสำลักเหล้าออกมารวมทั้งคนอื่นๆด้วย

" คุณพ่อลูก1อย่างมึงทำไมกล้าพูดวะ​  แต่มึงก็พูดถูก  " 

เสกพูดเหมือนตำหนิตอนแรกแต่สุดท้ายก็เห็นด้วยซะงั้น แล้วหัวเราะออกมาเสียงดัง

" ขนาดกูออริจินัลเกย์กูยังไม่กล้าพูดเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ " 

ต้นพูดแล้วหัวเราะยกมือปะทะไฮไฟว์กับเสกทันทีจะว่าไป เก่งก็พูดถูกนะในกลุ่มที่นั่งอยู่คงมีแค่เก่งที่ชายเเท้เเต่งงาน

แล้วผมล่ะ? ถูกจัดอยู่ในกลุ่มไหน

ผมมองเพื่อนในกลุ่มน้องชายตัวเองที่ผมเห็นมาตั้งแต่ประถมไม่คิดเลยว่าจะโตกันขนาดนี้แถมยังโตมาหน้าที่การงานดีมีแฟน และกำลังจะแต่งงานแถมแฟนยังใส่สูทอีก 

เห้อ.. ชีวิตคนเรานี้ไม่แน่นอนเลย อะไรจะเกิดขึ้นกับชีวิตผู้ชายวัย37ปีอย่างผมอีกนะ

เมื่องานเลี้ยงจบลง ย่อมมีคนเมางานหิ้วปีกจึงมี

" พี่เนียร์ช่วยกันหน่อยครับ​  " กรพูดกับผม

ผมมองภาพกรพยุงเก่งที่ตัวหนากว่าด้วยท่าทางทุลักทุเล

หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปนอนเสกก็ถูกต่อหิ้วปีกไป ส่วนคนอื่นก็แยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน

ผมเดินไปพยุงเอาแขนเก่งอีกข้างที่เหลือขึ้นพาดคอและช่วยพยุงไปจนถึงหน้าบ้านพักช่วงที่รอชินมาเปิดผมรู้สึกถึงมือร้อนของกรไล้เข้ามาในเเขนเสื้อผมและแขนผมเองก็พาดทับกันกับเเขนกรอยู่

สัมผัสร้อนชวนขนลุกนั่นทำให้ผมหายใจติดขัดๆ

แล้วชินก็เปิดประตูออกมาผมจึงรีบปล่อยตัวเก่ง แล้วเดินจ้ำอย่างเร็วไปที่บ้านพัก

เอามือลูบที่ต้นแขนตัวเองไปมายังร้อนรุ่มอยู่เลยบ้าเอ้ย  จึงรีบไปอาบน้ำลดความร้อนลง

ผ่านไปเกือบ10นาที ผมเดินออกจากห้องน้ำมาก็ต้องตกใจ

" เห้ย มาได้ไง  " 

กรยืนหันหลังให้ผมกำลังถอดเสื้อนอนที่นี่หรอ ทำไมผมไม่รู้ล่ะ ว่ากรพักที่นี่

แล้วหันมาเต็มๆครับ​   รูปร่างเปลือยช่วงบนของผู้ชายแมนๆคนหนึ่งผิวขาวเนียนบริเวณหน้าอกแน่นกล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นลอนๆ เหมือนคนออกกำลังกายตลอด และขนไรๆ ที่โผล่พ้นขอบหัวกางเกงยีนส์ออกมานั่น

หมอนี่มีขน ตะ.. ตรงนั้นด้วยหรือ ? แล้วรู้สึกร้อนๆที่จมูกแปลกๆเลือดกำเดาจะไหลรึป่าว

นานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่เห็นร่างเปลือยของกร12ปี หรือ13ปีมั่งเท่าที่จำได้ผมพาไปว่ายน้ำ

ผมยืนตาค้างอยู่นานเมื่อได้สติก็ถูกกรดึงไปชิดริมขอบผนังห้องแล้วเอาแขนทั้งสองข้างล็อคตัวผมไว้

ผมตกใจนิดนึงแล้วทำหน้าให้เป็นปกติทันที

" จะทำอะไร " 

ผมถามเสียงห้วนพลางบอกร่างกายตัวเองว่า อย่าสั่นดิวะ

" ผมขอสัมผัสพี่ได้มั้ย  " 

กรถามแล้วโน้มหน้าลงมาใกล้ๆหน้าผม

" กรนายกำลังเมานะ "  ผมบอกเสียงเริ่มสั่น

" นะครับถ้าไม่ชอบก็จะเกลียดจะทุบตีต่อยผมก็ได้ " 

กรบอกเสียงสะท้านไม่อยากเกลียดใครหรอก ยิ่งเป็นนายด้วยเเล้ว ไม่มีความคิดแบบนั้นเลย ผมคิด

ผมจึงนิ่งพยักหน้าลง2ครั้งแล้วมือเรียวของกรก็ล้วงเข้าไปในเสื้อคลุมอาบน้ำผมที่แหวกเชิญชวนอยู่

แล้วมือเรียวไล้ลูบบริเวณหน้าอกแบนๆของผมอย่างอ้อยอิ่งแล้วจมูกคมก็กดลงที่ซอกคอของผมจนผมสะท้านแล้วกรก็จูบไล่ไปตามสันคางผม  ครั้งแรกที่ถูกสัมผัสสติรับรู้ครบ100 เปอร์เซ็นต์ มันวาบหวิวแปลกๆร้อนไปทั่วร่าง

" ไหนบอกว่าแค่สะ สัมผัสไงวะ " 

ผมประท้วงออกมา แล้วปากผมก็ถูกปิดด้วยริมฝีปากร้อนผ่าวนั้น

กลิ่นเหล้าบวกกับกลิ่นบุหรี่กลิ่นผู้ชายผมรู้สึกดีกับกลิ่นนี้ทันทีที่ลิ้นร้อนแตะสัมผัสกับลิ้นของผมความรู้สึกวาบหวามวิ่งไปทั่วร่างรวมทั้งน้องชายส่วนล่างผมที่ไม่ได้ถูกใช้งานมานานก็แข็งตัวขึ้นทันที

ซิปหายแล้วผมมีอารมณ์ ทะ ทำไงดีวะ

แถม ละลิ้น  เด็กกรนั่นมันกำลังดูดลิ้นผมอีก

"  อืม....อ่า..."  

ผมครางออกมาอารมณ์ความรู้สึกเริ่มพุ่งผมเลยจูบตอบกลับไปถึงจะไม่ค่อยได้จูบใครมาเกือบ5ปีก็เถอะ  พอผมจูบตอบยิ่งเหมือนได้ใจกรส่งมือเรียวเลื่อนลงไปกอบกุมส่วนล่างผมที่ขยายเเข็งตึงอยู่

" อ๊ะ .. จะทำอะไร​  " 

ผมพยายามดันร่างกรออกแต่เรี่ยวแรงไม่มีเลยคงโดนสูบไปตอนที่จูบแน่ๆ

" ให้ผมช่วยพี่นะ " 

กรกระซิบบอกแล้วจูบที่ใบหูผมแล้วขบเม้มติ่งหูอย่างเเรง 

ชะช่วย เรื่องแบบนี้นี่นะ

ทั้งที่คิดจะปฏิเสธแต่ก็นิ่งงันให้อีกฝ่ายสัมผัสร่างกายตัวเองตามใจชอบ

"  อ๊ะ...  " 

แล้วมือเรียวก็ทำงานตามจังหวะความร้อนแรงของจูบที่เพิ่มขึ้นบวกกับจังหวะขยับมือของกรทำให้ผมต้านทานไม่ไหวปลดปล่อยออกมารดมือร้อนของกร​ 

ยืนหายใจหอบหลบสายตาคมของกรที่จ้องอยู่กรเดินไปหยิบทิชชู่มาเช็ดมือตัวเองและส่งทิชชู่มาให้ผม 

ผมรับทิชชู่มาแล้วผลักอกกรออก ท่าทีปกติมากๆ

" อย่าคิดว่าจะได้ใจเพราะฉันเมาหรอกและอีกอย่าง ฉันเองก็เป็นผู้ชายไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะทนนิ่งได้เมื่อถูกสัมผัสขนาดนั้น  "  

ผมแก้ตัวน้ำ​ขุ่นๆ ทั้งที่รู้ตัวเองว่าจะผลักออกก็ได้  แต่ร่างกายมันกลับทรยศ  หมดกันปล่อยตัวไปได้ไงวะ หรือเพราะว่าห่างมานานก็ไม่น่าใช่ หรือเพราะ  สัมผัสของกร  แต่ผมยอมรับเลยว่ากรเก่งมากๆดูเหมือนช่ำชองมากๆและไปฝึกที่ไหนมาวะ

ไหนบอกว่า ไม่ชอบผู้หญิง?

ไหนบอกว่า ไม่เคยมีผู้หญิง?

รึว่าฝึกเรื่องแบบนั้นกับเด็กหนุ่มผู้ชาย?

เกิดคำถามอีกแล้ว ตั้งแต่ที่รู้จักกับกรชีวิตผมเต็มไปด้วยคำถาม

" ที่ผมทำแบบนี้มีเหตุผลเดียวและพี่ก็รู้  " 

ผมหยิบทิชชู่ขว้างใบหน้ากรทันทีที่กรพูดจบ

"  บ้า! "  

ผมพูดแล้วเดินเข้าไปห้องน้ำทันทีถอดชุดคลุมออกเปิดน้ำ​ไล่สัมผัสร้อนนั่น

หมดกันโตมาอายุ37ปี พลาดท่าให้กับเพื่อนน้องชาย

หมดแล้วศักดิ์ศรีผมทั้งที่บอกว่าไม่ใช่ไม่ชอบ แต่ก็รู้สึกดีกับสัมผัสนั้น สัมผัสร้อนที่ถูกมือคนอื่นจับแตะมันรู้สึกดีแปลกๆแถมครางออกมาอีก

และกรบอกว่ามีเหตุผลเดียวที่ทำ

แล้วที่ผมยอมให้ทำเรื่องแบบนี้กับตัวเองหรือเพราะเหตุผลข้อนั้นของกร

ผมกำลังจะคล้อยตามเหตุผลของกรใช่มั้ย??

ผมชอบพี่ ชอบมาตลอด  คำนี้ลอยมาหลอกหลอนผมตลอด​ ทำไมถึงได้พูดออกมาหน้าตาเฉยแบบนั้นนะ

คำว่ารักว่าชอบ​  และอีกอย่างผมเองก็ไม่ใช่เด็กหนุ่มหน้าตาดีอะไรแถมแก่กว่าด้วย

โอ้ย  เอาไงดีวะกับความรู้สึกแบบนี้ ?

---------------------------------------------------------------------------------------------------

มาเเล้วจ้าเนียร์กรตอนเเรกเอื่อยๆตามสเต็ปทุกอย่างมันเพิ่งเริ่มและเหตุผล108ของผู้ใหญ่คนหนึ่งก็เยอะหน่อย การยอมรับไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแต่ก็ไม่ยากที่จะเปิดใจ

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม

❤️   ขอบคุณคร้า  ❤️

แอบลงอิมเมจพี่เนียร์หน่อย   อิอิ

#

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}