Finland (ช้อย)

อัพทุกวันตอนเช้า ๆ เหมือนเดิมจ้า.....!!! กราบขอบพระคุณที่กรุณาติดตามมาตลอด ช่วยเป็นกำลังใจให้ช้อยด้วยนะคะ ^^

Chapter 27 : ตกหลุมพราง..!! ดำ-ขวัญ

ชื่อตอน : Chapter 27 : ตกหลุมพราง..!! ดำ-ขวัญ

คำค้น : ดอกหญ้าที่ปลายฟ้า,คนคุก,เด็กแว้นที่รัก,รักร้าย ๆ สไตล์ลูกทุ่ง,กุมหัวใจมังกร,แสงสว่างแห่งรัก,ไอ้พี่เขยจอมหื่น,เด็กขายน้ำกับชายขี้เหงา,finland,ช้อย,

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 47.7k

ความคิดเห็น : 246

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ม.ค. 2560 06:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 27 : ตกหลุมพราง..!! ดำ-ขวัญ
แบบอักษร

 

ขวัญ...........................

 

ผมเป็นเพื่อนสนิทกับไอ้ปลื้ม ผมจะรับรู้ปัญหาของมันทุกอย่าง แต่ก่อนบ้านมันจนอยู่ในสลัมข้าวแทบไม่มีจะกรอกหม้อ จนกระทั่งตอนนี้มันได้ผัวเป็นตัวเป็นตน ตกถังข้าวสารมีบ้านใหม่ มีร้านใหม่ ชีวิตมันและครอบครัวก็ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก

 

“โอ้โห.. ไอ้เหี้ยปลื้มนี่บ้านใหม่มึงเหรอวะ...?”  ผมเดินมาหามันที่บ้านเพราะผมก็เพิ่งจะเห็นนี่แหล่ะ มันเคยบอกกับผมมาหลายวันเหมือนกันว่ามันย้ายเข้ามาอยู่ในย่านตลาดแล้ว

 

“ได้ผัวรวยนี่หว่า ตกถังข้าวสารจริง ๆ ด้วย หาแบบนี้ให้กูซักคนดิ๊”  ผมแกล้งแหย่มันไป อันที่จริงผมใจไม่กล้าพอเหมือนกับมันหรอก ใช่ว่าเด็กขายน้ำทุกคนจะโชคดีเหมือนกับไอ้ปลื้มซะที่ไหน มันเป็นโชควาสนาของมันที่ได้มาเจอกับผู้ชายคนนี้ แค่ทุกวันนี้ผมแทงพนันบอลก็พออยู่ได้แล้ว ว่าแต่ผัวไอ้เหี้ยปลื้มคงจะรวยไม่ใช่เล่น เห็นขับรถมารับมันแต่ละครั้งแม่มีแต่รถหรู ๆ ไม่พอยังซื้อทาวน์เฮ้าส์ย่านตลาดให้อีก ราคาไม่ใช่ถูก ๆ นะนั่นเพราะเป็นแหล่งชุมชนใกล้กับตลาดใหญ่ด้วย  คิดไปคิดมาก็อิจฉามันอยู่เหมือนกัน อิอิอิ ไอ้ผมก็คงได้แค่อยู่แฟลตเก่า ๆ รก ๆ ของผมต่อไป

 

“เมื่อไหร่จะมีบ้านดี ๆ กับเค้าบ้างน๊า...?”  ผมก็ได้แต่คิดมองไปรอบ ๆ ร้านของมัน ร้านมันมีข้าวของวางขายทุกอย่างเรียกได้ว่าไม้จิ้มฟันยันเรือรบ

 

“กูดีใจกับมึงด้วยว่ะเพื่อน ได้ผัวดีเป็นศรีแก่ตัวและครอบครัว”  ผมยักคิ้วตบไหล่แสดงความยินดีกับมันไป

 

หลังจากที่คุยกับมันได้ซักพัก ผมก็ขอตัวกลับ

 

“คืนนี้มีคู่บิ๊กแมตช์นี่หว่า ต้องรีบกลับไปนอนตั้งแต่หัวค่ำ จะได้ตื่นมากลางดึกเพื่อเชียร์บอล”  ผมรีบจ้ำอ้าวเดินกลับบ้าน

 

“เฮ้ย... ไอ้ขวัญ”  แล้วเสียงเรียกผมก็ดังขึ้น ผมหันไปมอง เห็นไอ้เหี้ยดำกับพวกกำลังเดินตรงมาหาผม ไอ้นี่มันเป็นเจ้ามือโต๊ะพนันบอลแต่โคตรเคี่ยว มันเคยเล่นงานไอ้ปลื้มจนสะบักสะบอมมาแล้ว ก็เพราะมันนี่แหล่ะไอ้ปลื้มถึงต้องไปเป็นเด็กขายน้ำ แต่ก็นะยังไงผมกับมันก็ต้องทำธุรกิจร่วมกันอยู่ เลยต้องจำใจถู ๆ ไถ ๆ คุยกับมันไปดี ๆ ทั้งที่ผมก็ไม่ได้ชอบขี้หน้ามันเลยซักนิด

 

“มีไรพี่....?” ผมถามมันไป

 

“คืนนี้ว่าไงวะ...? คู่บิ๊กแมตช์ด้วยนะเว้ย”  สัส...!! ไม่ต้องมาบอกกู คืนนี้กูก็จะแดกเงินมึงอีก  ผมได้แต่แอบยิ้มกริ่มในใจ

 

“เล่นอย่างมึงเมื่อไหร่จะรวยวะ แม่งร้อยสองร้อยพันสองพัน” มันแขวะผม

 

“โหพี่ ผมก็เอาแค่พออยู่ได้ ไม่ได้กะเอาร่ำเอารวยเหมือนกับใครเขาหรอก”  ผมบอกกับมันไปผมแม่งไม่ค่อยถูกชะตากับมันซักเท่าไหร่ ไอ้นี่มันเป็นอันธพาลแถวละแวกตลาดใคร ๆ ต่างก็รู้จักมันทั้งนั้น แม่มันเป็นเจ้าของตลาดส่วนมันก็เปิดโต๊ะรับแทงพนันบอล เปิดบ่อนไฮโล ไพ่ป๊อก ปล่อยเงินกู้ อะไรที่เหี้ย ๆ แม่งมันทำทุกอย่าง มันมีเส้นมีสายตำรวจเลยไม่กล้ามาตอแยกับมัน วัน ๆ ไม่ทำอะไรเดินกวนตีนเก็บค่าดอกเงินกู้ชาวบ้านร้านตลาดที่กู้เงินกับมัน และที่ถนัดนักก็ทวงเงินคนที่ติดหนี้พนันมันนี่แหล่ะ มันมีลูกน้องเยอะทั้ง ๆ ที่อายุมันก็ไม่เท่าไหร่แค่ยี่สิบปลาย ๆ แต่มีทองหยองใส่เต็มคอเต็มแขนเลยเป็นที่หมายปองของบรรดาสาว ๆ ในย่านนี้

 

“เฮ้ย คืนนี้คู่บิ๊กแมตช์ด้วยนะเว้ยลงเยอะๆหน่อยดิวะ จะได้รวยเร็วๆ พ่อกับแม่มึงจะได้สบายไม่ต้องมานั่งขายของในตลาด”  มันยักคิ้วบอกกับผม

 

“โธ่พี่ผมจะไปหาเงินที่ไหนมาเล่น ลำพังทุกวันนี้อดมื้อกินมื้อเพื่อเอาเงินมาแทงเนี่ย”  ผมบอกกับมันไป (สัส..!! กูรู้น้ำหน้ามึงดี แม่งจะหลอกให้กูกู้เงินจากมึงแล้วคิดดอกกูแพงอ่ะดิ กูไม่หลงกลมึงหรอก  ผมได้แต่ยิ้มกระหยิ่มในใจ)

 

“ยังไงกูก็รู้จักมึงมานานกูไม่ใจร้ายกับมึงนักหรอก”  ว่าแล้วมันก็ล้วงเงินออกมาจากกระเป๋าปึกหนึ่ง

 

“อ่ะ กูให้ยืมเล่นก่อน”  มันยื่นเงินให้กับผม ผมตาลุกวาวเมื่อเห็นเงินในมือมัน (เฮ้ย.. ไม่ได้ๆๆ  ผมรีบยับยั้งชั่งใจ)

 

“โหพี่เงินตั้งมากผมจะมีปัญญาจ่ายดอกพี่ยังไงไหว ผมไม่เอาหรอก”  ผมบอกมันไปกำลังจะหันหลังเดินกลับ

 

“กูไม่คิดดอก”  แล้วมันก็พูดขึ้น ผมรีบหยุดกึก แล้วหันไปมอง

 

“ห๊ะ...!! พี่ว่าอะไรนะ...?”  (กูหูฝาดไปรึเปล่าวะ..?หน้าเคี่ยวอย่างไอ้ดำเนี่ยนะแม่งไม่คิดดอก ผมได้แต่คิดในใจ)

 

“เออ กูไม่คิดดอกมึงหรอก มึงก็ถือเป็นลูกค้าชั้นดีกูมาตลอด กูเลยอยากสมนาคุณให้”  มันยักคิ้วบอกกับผม  (จะดีเร้อ....เงินตั้งเยอะ)  (แต่ถ้าไม่มีดอกก็น่าสนนะเว้ย คืนนี้แทงถูกขึ้นมารวยเละ) ตอนนี้ผมเริ่มสองจิตสองใจ

 

“คืนนี้เป็นทีมโปรดมึงด้วยไม่ใช่หรือไง...? กูเห็นชนะทุกนัด”  มันยังพูดโน้มน้าวใจผมไม่หยุด

(มันก็จริงอย่างที่มันพูด ทีมโปรดผมไม่เคยแพ้มาเลยซักนัดตอนนี้คะแนนนำเป็นจ่าฝูงอีกต่างหากคงไม่แพ้ใครง่าย ๆ แน่ พอคิดได้แบบนั้น)

 

“เอาก็ได้ ไม่คิดดอกผมแน่นา”  ผมย้ำถามมันไปอีกครั้ง

 

“เออ”

 

“แล้วพี่จะให้ผมเท่าไหร่อ่ะ...?”  ผมเหล่ตามองเงินเป็นปึกในมือมัน

 

“ห้าหมื่น”  มันบอกกับผม

 

ถ้าผมชนะขึ้นมาก็จะได้เงินฟรี ๆ ตั้งห้าหมื่นแม่งเอ้ยเหยียบครึ่งแสน อิอิอิ เงินแสนรออยู่ตรงหน้าไม่รีบคว้าก็โง่ล่ะว้า

 

“งั้นคืนนี้ผมแทงทีมxxxห้าหมื่นหมดเนี่ย”  ผมบอกกับมันไป

 

“มันต้องอย่างนั้นคิดอยากจะรวยใจมันต้องใหญ่”  มันบอกกับผมแล้วก็เขียนสัญญาใส่แผ่นกระดาษเล็กๆส่งให้กับผม ผมอ่านดูแล้วเงินห้าหมื่นไม่มีดอกเบี้ยผมก็เซ็นชื่อรับทราบ แล้วก็เดินกลับแฟลตอย่างอารมณ์ดี เงินแสนลอยอยู่ตรงหน้า คิดแล้วหัวใจมันพองโต จะได้จับเงินแสนกับเค้าซักที ยังไงทีมผมก็ต้องชนะเพราะตอนนี้คะแนนนำเป็นถึงจ่าฝูง ผมยิ้มกระหยิ่มคนเดียวตั้งแต่หัวค่ำจนเกือบตีหนึ่ง เหงือกแห้งแล้วแห้งอีกเพราะใกล้เวลาแข่งขันเข้ามาทุกที พอคิดว่าพรุ่งนี้จะไปรับเงินอุ่นๆ จากไอ้ดำแล้วมันก็ใจชื้นขึ้นมา หัวใจเบิกบานมองไปทางไหนโลกมันช่างสดใสสวยงาม อิอิอิ

 

พอกรรมการเป่าหมดเวลาการแข่งขัน

 

“ชิบหายแล้ว...!! แพ้ได้ไงวะ 1-0”  ผมเหงื่อแตกซิกหน้าซีดเป็นไก่ต้ม จากที่ก่อนหน้านี้หัวใจมันพองโต พอมาถึงตอนนี้ฝ่อเหลือเท่าเม็ดถั่วเขียว

 

“ไม่ใช่ม้าง กูคงดูสกอร์ผิดไปแน่ ๆ”  ผมชะโงกหน้าแทบจะมุดเข้าไปในทีวีเพื่อดูสกอร์อีกครั้ง

 

“เออเว้ย 1-0 จริง ๆ ด้วย กูคงฝันไปแหล่ะมันยังไม่แข่งซักหน่อย”  เพี้ยะ...!! ผมตบเข้าที่หน้าตัวเองเต็ม ๆ

 

“ไม่ได้ฝันไปนี่หว่า แม่งเอ้ยเป็นเรื่องจริง ชิบหายแล้วกูจะเอาเงินที่ไหนไปใช้หนี้ไอ้เหี้ยดำวะเนี่ย”  คิดแล้วผมปาดเหงื่อแทบไม่ทัน

 

“เอาแล้วเอาแล้ว กูต้องไปขายตูดเหมือนกับไอ้ปลื้มอีกแล้วมั้งเนี่ย” พอคิดแบบนั้นขึ้นมา

 

“ฮืออออออ กูทำไม่ได้ กูใจไม่กล้าพอ กูจะทำยังไงดี ฮือออออ”   ผมน้ำตาไหลพรากเมื่อนึกถึงหน้าไอ้เหี้ยดำขึ้นมา ครั้นจะให้ไปทำเหมือนกับไอ้ปลื้มใจก็ไม่ถึง ให้คำแนะนำมันไปได้แต่จะให้ทำตามผมทำไม่ได้ ฮืออออออออ ผมนอนไม่หลับทั้งคืนคิดว่าจะหาเงินที่ไหนไปใช้หนี้ให้ไอ้ดำ ตื่นเช้ามาตายังกะหมีแพนด้า หมดสภาพผมยังไม่ได้นอนซักงีบ

 

“เอาวะ ไอ้ดำมันคงให้เวลาซักอาทิตย์สองอาทิตย์เหมือนกับไอ้ปลื้ม ยังพอมีเวลา”  ผมได้แต่ปลอบใจตัวเอง ว่าแล้วผมก็รีบลงจากแฟลตตรงดิ่งไปหาไอ้ปลื้มที่บ้านมันทันที เพราะตอนนี้คงมีแต่มันเท่านั้นที่จะช่วยชีวิตผมได้ ผมยังไม่ไปถึงบ้านไอ้ปลื้มเลยด้วยซ้ำ

 

“ไอ้ขวัญ”  แล้วเสียงคุ้น ๆ ก็ดังขึ้น ผมหันไปมองเห็นไอ้เหี้ยดำกับพวกกำลังเดินตรงเข้ามาหาผม

 

“กูมาเอาเงินกู” แล้วมันก็พูดขึ้น

 

“ห๊ะ..!! เพิ่งผ่านมาไม่กี่ชั่วโมงเนี่ยนะ ทีคนอื่นพี่ยังให้เวลาพวกมันเลยล่ะ”  ผมถามไปอย่างงง ๆ

 

“คนอื่นกูคิดดอกเว้ย ส่วนมึงกูไม่คิดเวลามันก็เลยต้องร่นเข้ามาดิวะ”  แล้วไอ้เหี้ยดำมันก็บอกกับผม

 

“ไอ้เหี้ย...!! ไหงงั้นล่ะวะ”  ผมบ่นขึ้นมาเบา ๆ

 

“มึงว่าอะไรนะไอ้ขวัญกูได้ยินไม่ถนัด...?”  ไอ้ดำมันจ้องผมตาเขม็ง

 

“เอ่อคะคือ ช่างมันเหอะน่า พี่ล้อเล่นผมใช่ป่ะ...?”  ผมทำใจดีสู้เสื้อถามกับมันไป

 

“มึงดูหน้ากู กูเคยพูดเล่นกับมึงมั้ยห๊ะ..?”  มันชี้ที่หน้ามันถามผมกลับ

 

“พี่ บอลมันเพิ่งเตะไปเมื่อตอนไก่โห่นี่เอง ผมจะไปหาเงินที่ไหนมาให้พี่ทันหล่ะ”  ผมบอกกับมันไป

 

“ไม่รู้ล่ะ กูจะเอาเงินของกูวันนี้ ถ้ามึงไม่มีให้มึงเจอดีแน่”  มันยักคิ้วกวนส้นตีนบอกกับผม

 

“โหไอ้เหี้ย... ที่มึงหลอกล่อกูไม่คิดดอกอย่างนั้นไม่คิดดอกอย่างนี้ก็เพราะเหตุนี้ใช่มั้ยวะ..? มึงแม่งมันเหี้ย”  ผมได้แต่ด่ามันในใจ ด่าดังไม่ได้เดี๋ยวได้แดกตีน

 

“แต่ถ้ามึงไม่มีเงินให้ ก็ใช้อย่างอื่นจ่ายแทนก็ได้”  แล้วมันก็พูดขึ้นพร้อมกับเดินวนผมไปมาจ้องผมอย่างพินิจพิเคราะห์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ซักพัก

 

“เย้ย.....!!”  แล้วมันก็บีบเข้าที่ก้นผมซะเต็มแรง

 

“เล่นไรเนี่ยพี่ เจ็บนะโว้ย”  ผมบอกกับมันไป

 

“แน่นเปรี๊ยะเลยว่ะ”  ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ มันหันไปหัวเราะกับลูกน้องมัน

 

“ที่พี่พูดเมื่อกี้หมายความว่าไง...?”  ผมถามมันไปอีกครั้ง

 

“มึงไม่มีเงินจ่ายก็ใช้ร่างกายมึงจ่ายแทนดิวะ”  มันเอามือลูบคางบอกกับผม

 

“ห๊ะ...!! ว่าไงนะให้ผมไปนอนกับพี่เนี่ยนะ...?”  ผมอ้าปากค้างถามมันไป

 

“ก็เออดิ”  มันตอบผม

 

“พี่เป็นเกย์เหรอวะ...? แม่งหน้าไม่ให้ซักนิด”  ผมรีบผงะตัวออกห่างจากมัน ถึงมันจะหน้าตาหล่อเหลาแต่ก็ไว้หนวดไว้เคราอย่างกับมหาโจร ไม่พอยังกกสาว ๆ ไม่เลือกหน้า มองไม่ออกเลยซักนิด

 

“เปล่า กูไม่ได้เป็น กูแค่หาทางออกให้มึงก็เท่านั้น”  มันเบะปากบอกกับผม

 

“หาทางออกหอกอ่ะดิ จะมาเย็ดกูเนี่ยนะ ไม่มีทางซะหรอก”  ผมได้แต่คิดในใจ

 

“กูให้เวลามึงคิดสองชั่วโมง ถ้าไม่ตกลงมึงก็หาตังค์มาจ่ายกูซะดี ๆ  ไม่อย่างนั้นกูฆ่ามึงทิ้งแน่”  ดูมันขู่

 

“ไอ้เหี้ย..!! กูทนไม่ไหวแล้วโว้ย ทีคนอื่นมึงให้เวลาเป็นอาทิตย์ แต่พอเป็นกูให้เวลาแค่สองชั่วโมง มึงมันชั่ว ไอ้งก...!!”   ผมตะคอกใส่หน้าด่ามันไป หมดความอดทนแล้วจริง ๆ

 

หึหึหึ “ก็แล้วแต่มึงจะคิด”  แล้วมันก็ผิวปากเดินจากไป

 

“กูอยากเอามีดกระซวกมึงนัก ไอ้เหี้ย...!!”  ผมได้แต่ด่าตามหลังมันไป

 

สองชั่วโมงกูจะไปหาตังค์ที่ไหนมาให้มันวะ..? อย่าว่าแต่ไปขายตัวเลยแม่งกูเปิดเฟสใหม่ยังไม่ทันทำอะไรก็หมดเวลาแล้ว ผมเดินคอตกไปหาไอ้ปลื้มที่บ้าน

 

“เป็นเหี้ยอะไรของมึงห๊ะไอ้ขวัญ...? เสียบอลมาอีกอ่ะดิ”  ดูไอ้ปลื้มเพื่อนรักมันเอ่ยทักผม

 

“มึงรู้เหรอวะ...?”  ผมเงยหน้าถามมันไปเบา ๆ

 

“โหไอ้เหี้ย กูเจอมาก่อนมึงทำไมจะไม่รู้ ดูสภาพมึงตอนนี้ดิ๊อย่างกับผีตายซาก”  ไอ้ปลื้มบอกกับผม

 

“เสียไปเท่าไหร่วะ...?”  มันถามผมขึ้น

 

“ห้าหมื่นไม่มีดอก”   ผมบอกกับมันไป แม่งก็เพราะไม่มีดอกเนี่ยแหล่ะกูถึงต้องตกอยู่ในสภาพนี้ เฮ้อออออออ

 

“เออเว้ย ไอ้เหี้ยดำมันก็ยังใจดีกับมึงนะไม่คิดดอกด้วย”   ไอ้ปลื้มมันก็ยังคงไม่รู้อะไร

 

“สัส...เพราะไม่มีดอกนี่แหล่ะมันถึงให้เวลากูแค่สองชั่วโมงเอาตังค์ไปคืนมัน”  ผมบอกไอ้ปลื้มไปแม่งเจ็บใจชิบหาย....!!

 

“ห๊ะ.. สองชั่วโมง...!! ไอ้เหี้ยดำแม่งมันใช้ส้นตีนคิดเหรอวะ...?”  ขนาดไอ้ปลื้มมันยังตกใจ

 

“เออ มันจะใช้อะไรคิดก็ช่างแม่งเหอะ ตอนนี้กูคิดอย่างเดียวไปหาเงินที่ไหนมาให้มัน”

 

“มึงไปขอผัวมึงให้กูหน่อยดิวะ”  ผมหันไปอ้อนบอกกับไอ้ปลื้มเพราะหมดปัญญาแล้วจริง ๆ

 

“ไอ้เหี้ย.. มันไม่ใช่เอทีเอ็มนะโว้ยเอะอะก็จะกด กูยังเกรงใจเรื่องบ้านมันอยู่เนี่ย”  แล้วไอ้ปลื้มก็ทำลายความหวังของผมให้พังทลายหายไปในพริบตา

 

“หรือว่ากูคงต้องทำตามที่มันพูดวะ”  ผมพูดขึ้นมาเบา ๆ

 

“มันให้มึงทำอะไร...?”  ไอ้ปลื้มมันรีบถาม

 

“มันให้กูนอนกับมันเพื่อใช้หนี้”  ผมบอกไอ้ปลื้มไปเบา ๆ เบาที่สุดเท่าที่จะเบาได้เพราะกลัวคนอื่นได้ยิน

 

“ห๊ะ.. ไอ้เหี้ยดำเนี่ยนะจะเย็ดมึง.....!!”  แล้วไอ้ปลื้มมันก็ตะโกนออกมา

 

“ไอ้เหี้ย... มึงไม่ใช้โทรโข่งเลยล่ะวะ สัส...!!”  ผมด่ามันไป

 

“อุ่ย โทษๆๆๆ ใครจะไปคิดล่ะวะว่าคนอย่างไอ้ดำจะชอบผู้ชาย”  ขนาดไอ้ปลื้มมันยังแปลกใจ

 

“เออ.. กูก็งงกับมันอยู่เนี่ย ว่าแต่ครั้งแรกมึงเจ็บมากป่ะวะ....?”   ผมถามมันไปอีกครั้งแต่ครั้งนี้พูดเบากว่าเมื่อกี้นี้มาก เพราะอายหน้ายังมียางอยู่ มันไม่ตอบแต่กลับเดินเข้าไปในร้าน ไม่นานนักมันก็เดินออกมาหาผมแล้วโยนกระปุกอะไรซักอย่างให้ ผมรีบรับ

 

“อ่ะ... พารามึงต้องได้ใช้”  แล้วไอ้ปลื้มมันก็บอกกับผม ผมก้มลงมองกระปุกยาพาราที่มันเพิ่งโยนให้แล้วก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาทันที แค่นี้ก็เป็นคำตอบได้เป็นอย่างดี

 

“สู้ ๆ นะเว้ย”  แน่ะ.... มันยังมีหน้ามาเชียร์ผมอีก

 

“ไอ้เพื่อนเหี้ย...!!

 

เฮ้ออออออออออ  “ผมคงไม่มีทางเลือกแล้วจริง ๆ”   ได้แต่ก้มมองดูกระปุกยาพาราอย่างอ่อนใจ

 

 

 

..................................................................................

To be continue..................

..................................................................................

 

กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่กรุณาติดตามมาตลอด

1 เม้น = 1 กำลังใจ

ขอบพระคุณค่า

 

finland (ช้อย)

 

*****น้ำตาลสู้ ๆ  มาช่วยกันเชียร์นางให้ได้เป็นมิสยูนิเวิร์ส*****

 

            .......Thailand.....!!!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}