June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

65. ไม่ถึง​5นาที (เสกต่อ) nc18+

ชื่อตอน : 65. ไม่ถึง​5นาที (เสกต่อ) nc18+

คำค้น : เสก​ต่อ​

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.6k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2562 17:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
65. ไม่ถึง​5นาที (เสกต่อ) nc18+
แบบอักษร

เสก Part

14.00 น. หอพักcc

หลังจากที่นอนหลับตั้งแต่เป็นต่อออกไปตื่นมามองนาฬิกาบ่ายสองโมงแล้วทำไมเป็นต่อยังไม่กลับอีกผมหยิบมือถือมาเช็คตำแหน่งของเป็นต่อ

ร้านไอ้นัท?งั้นหรอ พอรู้ตำแหน่งผมก็โล่งใจจากนั้น ก็ลุกอาบน้ำแต่งตัวใหม่เป้าหมายคือบ้านเสกสรรค์ประเสริฐกุลบ่ายวันศุกร์แบบนี้พ่อแม่ผมอยู่บ้านทั้งคู่ทำให้โอกาสเหมาะในการเจรจา

บ้านเสกสรรค์ประเสริฐกุล

ผมเดินเข้าบ้านมาพลางจับที่รอยซำ้ตรงหน้าตัวเองโดนบ่นแน่ๆมองไปที่ห้องรับแขกอยู่กันพร้อมหน้าเลย

พ่อนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ส่วนแม่ผมเหมือนกำลังดูสินค้าออนไลน์อยู่ทั้งสองคนเงยหน้าขึ้นมามองผมแวบหนึ่งแล้วหันไปสนใจกับสิ่งที่ทำอยู่อะไรท่าทีแปลกๆแล้วเกดน้องสาวผมก็เดินมาผมเลยลากเกดออกมาจากห้องรับแขกมายืนคุยกันริมสระน้ำ

" นี่คุณศรารัตอารมณ์ปกติมั้ย "

ผมถามน้องสาวด้วยความกังวลถึงเรื่องที่จะพูดออกไปเกดทำท่าคิดพักหนึ่งแล้วก็ตอบว่า

" อืม วันนี้อารมณ์ดี " เกดตอบ

" เกด เอ่อเกดคิดยังไงกับพี่ถ้าพี่เอ่อชอบผู้ชาย  "  

ผมลองถามน้องสาวเพื่อหยั่งดูท่าทีเพราะผมแคร์ความรู้สึกของทุกคนในบ้าน

" หมายถึงว่าพี่เสกเป็นเกย์​  แล้ว​เกดจะมีพี่สะใภ้เป็นผู้ชายอะหรอ? "

เกดย้อนถามผม เขินเหมือนกันแฮะ กับคำว่าสะใภ้ถึงจะเป็นเรื่องอนาคตแต่ก็อดนึกถึงภาพของเป็นต่อ มานั่งร่วมโต๊ะกินข้าวกับที่บ้านผมไม่ได้คงรู้สึกดีมากๆ ถ้าครอบครัวผมยอมรับ  

คิดไกลไปไอ้เสกผมเตือนสติตัวเอง

" อืมๆ ใช่ " ผมตอบคำถามเกดหลังจากที่นิ่งไปนาน

" เกดน่ะไม่ใช่ปัญหาหรอกพี่เสกรักใครเกดก็รักคนนั้นแหล่ะ ส่วนโน่นปัญหาใหญ่ของพี่ไปเคลียร์ซะ "

เกดพูดและส่งสายตาไปที่พ่อกับแม่ผมที่นั่งอยู่และเกดก็ดึงแขนผมเดินเข้าไปในบ้านทันที

" ป๊า ม๊าพี่เสกมีเรื่องจะบอกทุกคน "  

เกดพูดขึ้นเปิดทางให้ผมและเดินไปนั่งข้างๆแม่ทิ้งผมยืนทำหน้าเอ๋ออยู่ไม่รู้จะเริ่มต้นพูดอะไรยังไง

"  มีอะไร "

แม่ผมถามเสียงนิ่งๆส่วนพ่อผมก็เงยหน้าขึ้นมองผมเหมือนกัน เอาวะเสกสรรซะอย่างพุ่งชนอย่างเดียว

" เอ่อ.....ผมชอบผู้ชาย.. ผม.. คิดว่าผมเป็นเกย์  "

ผมบอกด้วยท่าทีเกร็งๆเหงื่อชื้นเต็มสองฝ่ามือ

..............

ทุกอย่างเงียบไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาผมเงยหน้ามอง พ่อผมก้มอ่านหนังสือพิมพ์แม่ผมสายตายังจ้องอยู่กับไอแพดเครื่องเล็กและชี้นิ้วชวนเกดคุย

" ดูนี่ๆสวยมั้ย?  "

แม่ผมพูดกับเกด  อะไรอะ​ท่าทีแบบนั้น ตกลงคืออะไร ไม่สนใจ? ทำไมทุกคนยังเฉย? ทำเหมือนว่าเรื่องที่ผมบอกไม่ร้ายแรงอะไร

" แม่ !!! ผมบอกว่า ผม... ชอบ.... ผู้ชายนะ "

ผมตะโกนออกมาเสียงดังเน้นลากเสียงคำว่าชอบผู้ชาย  ทุกคนมองมาที่ผมทันทีแต่ก็ยังไม่พูดอะไรออกมา

"  พูดอะไรออกมาบ้างสิ ! "

ผมบอกด้วยท่าทีเริ่มหงุดหงิดคนอุตส่าห์รวบรวมความกล้าพูดออกมา

" แล้วไง "

แม่ผมพูดออกมาเสียงเรียบเหมือนว่าแม่รู้อยู่แล้ว

" รึว่า รึว่ารู้แล้ว  "

ผมถามไล่สายตาไปทีละคน แล้วทุกคนก็พยักหน้าอืม ๆ

" ได้ไง! ระรู้ ได้ไง  "  ผมถามด้วยความตื่นเต้น

" พ่อรู้แล้วกัน  "  

พ่อผมตอบสั้นไม่อธิบายอะไรแถมยังทำท่าทีเฉยๆผมหันไปมองแม่

" แม่เห็นนิตยสารในห้องแก​  และที่สำคัญแม่เป็นแม่แกเสกตั้งแต่ที่แม่รู้เรื่องของแกกับเด็กนั่นแม่ก็ให้คนตามสืบจนแม่แน่ใจ "

แม่ผมตอบมองหน้าผมที่ยืนอ้าปากค้างอยู่แม่เห็นหนังสือเกี่ยวกับผู้ชายที่ผมสั่งพี่ตั้มซื้อมาให้เพื่อศึกษาเพราะว่า กับผู้ชายยังไงก็ต้องศึกษาไว้บ้างเรื่องเกี่ยวกับร่างกาย มิได้เอามาทำอย่างอื่นเลย จริงๆ....

"  นี่แม่…รู้ทุกเรื่อง "  

ผมพูดได้แค่นั้นยังอึ้งกับสิ่งที่แม่พูดมิน่าล่ะมันแปลกๆหลายอย่างรวมทั้งหน้าที่มีแผลรอยซำ้ของผมด้วย วันนี้แม่ไม่ถามเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งที่เมื่อก่อนแม่จะโกรธมากถ้าผมไปมีเรื่องชกต่อยมา

" แม่ให้คนสืบเรื่องเป็นต่อกับผมงั้นหรอ​ "

ผมถาม แม่ผมพยักหน้าตอบรับช้าๆ

" ที่แม่ให้เป็นต่อไปเป็นเลขานั่นก็แผนแม่รึป่าว​ "

ผมยังส่งคำถามไม่หยุด  แม่ผมนิ่งเหมือนคนกำลังใช้ความคิดแสดงว่ามีแผนจริงๆด้วย

" ยังไงผมก็บอกสิ่งที่ผมเป็นไปแล้วผมอยากให้พ่อแม่ยอมรับในสิ่งที่ผมเป็นและกับเป็นต่อ​ ทุกอย่างที่ผมทำผมจริงจัง ผมรักเป็นต่อ  "

ผมสารภาพเสียงเรียบบอกคำว่า รัก ออกไปด้วยความกล้ารักคำนี้ผมกล้าพูดออกมาต่อหน้าพ่อกับแม่ เพื่อยืนยันว่าผมจริงจังแค่ไหนถึงเป็นต่อจะบอกว่าผมไม่รู้ความหมายของมันก็ตาม

ผมรู้แต่ผมอธิบายออกมาไม่ได้ต่างหากและผมเชื่อว่าใครหลายคนก็เป็นเหมือนกับผม

ถ้ามีใครถามคุณว่าความรักของคุณคืออะไรผมเชื่อเลยว่าไม่มีใครตอบหรือเรียบเรียงคำที่ดีออกมาได้ หรอก...

"  แล้วเด็กนั่นจริงจังกับแกแค่ไหนไม่ใช่เห็นหลงแค่รูปลักษณ์ภายนอกและตาโตกับสิ่งที่แกมีเหมือนกับแฟนผู้หญิงคนก่อนๆ "

แม่เอ่ยเรื่องเก่าๆของผมออกมาทำให้ผมอึ้งไปเลย

จริงสิข้อนี้ผมไม่เคยคิดและไม่เคยถามว่า เป็นต่อจริงจังกับผมแค่ไหน?  รึว่าชอบแค่สิ่งที่ผมมีแฟนผมคนเก่าหลังจากที่เลิกกันเพราะว่าผมรู้ว่าเธอคบกับผมแค่ เอาไว้อวดเพื่อนคนรวยด้วยกันเท่านั้น ตอนนั้นมันทำให้ผมรู้สึกเสียความรู้สึกมากเหมือนกัน

" จะจริงจังหรือไม่ ผมขอพิสูจน์ด้วยตัวเองแค่แม่ไม่กีดกันหรือทำอะไรเหมือนนางร้ายในละครก็พอ "  

ผมพูดจบก็ลุกขึ้นพ่อผมนั่งอมยิ้มอยู่กับยัยเกดพอรู้ว่าผมมองก็หุบยิ้มลงทันทีส่วนแม่ผมยังนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่

" แม่ไม่กีดกันที่แม่เอาเป็นต่อมาไว้ใกล้ตัว แม่เองก็มีเหตุผลของแม่แค่ตอนนี้แกทำหน้าที่ของแกให้ดีที่สุดก็พอ อ๋อส่วนที่ทำงานจะทำอะไรก็ระวังเสียงซุบซิบนินทาหน่อยนะอย่างน้อยก็เห็นแก่หน้าพ่อแม่แกที่ติดอยู่บนบอร์ดโรงแรมบ้าง  "

แม่ผมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังและทำท่าไล่ผมให้กลับไปผมมองไปที่พ่อ พ่อพยักหน้ารับรู้และผมก็ยกมือไหว้พ่อกับแม่ หมุนตัวเดินไปออกไปจากบ้านทันที

โดยไม่ได้รับรู้ถึงบทสนทนาของบุคคลทั้งสามที่นั่งมองตามร่างสูงนั้นพูดคุยกันว่าอย่างไร

" เห้อ!  ฉันคงต้องสั่งตัดชุดเจ้าสาวเป็นสูทรึป่าวดูท่าลูกชายคุณครานี้มันเอาจริง!  "

ผู้หญิงสูงวัยร่างท้วมพูดกับผู้ชายสูงวัยที่เอาแต่นั่งยิ้มอย่างเดียว

หอพักcc

ผมกลับมาถึงหอพักแต่เป็นต่อยังไม่กลับมาดูจากตำแหน่งแล้วน่าจะอยู่บนรถแล้วเกดก็โทรมาเล่าเรื่องหลังจากที่ผมออกมาว่า เกดกับพ่อยอมรับสิ่งที่ผมเป็นเหลือแต่แม่ที่ยังไม่ยอมเพราะว่าสังคมของแม่พี่เสกเองก็ต้องเข้าใจด้วย เกดอธิบายมา และเกดก็ยังบอกว่าพ่อกับเกดเองก็ชอบพี่ต่อ เพราะฉะนั้นอย่าห่วงเรื่องพี่ต่อตอนที่ผมไปทำงานอยู่ภูเก็ตพ่อกับเกดจะคอยดูให้ ... ผมถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก  ผมกลัวเพราะว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับไอ้นนไอ้นัท  ผมรับรู้ว่าทั้งสองคนนั้นเสียใจมากแค่ไหนและถ้ามันเกิดเหตุการณ์แบบนั้นจริงๆเป็นต่อจะมีความอดทนเหมือนไอ้นัทมั้ย

แล้วผมล่ะจะมีความพยายามเหมือนไอ้นนมั้ย นั่นทำให้ผมไม่มั่นใจตัวเองเลย

" อ้าวกลับมาเเล้วหรอ "

เป็นต่อถามขึ้นเมื่อเปิดประตูเข้ามาตกใจเห็นผมยืนอยู่ริมระเบียงห้องผมหันไป เห็นเป็นต่อถือถุงของสดหลายอย่างเหมือนไปตลาดมา

ผมไม่ตอบเดินไปใกล้ๆสำรวจคนตรงหน้าร่างเพรียวผอมอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงผ้าขาสั้นที่ใส่สบายๆ ใบหน้าเรียวมีเหงื่อซึมออกมาหน้าอกแบนราบ    

เป็นผู้ชายคนนี้จริงๆสินะ  ที่ผมเลือก

" มองอะไร "  เป็นต่อถามเสียงขุ่น

"  มีกันอยู่สองคนจะให้มองไอ้โบ้รึไง "

ผมตอบกวนและตบที่บั้นท้ายงอนๆนั้นทีนึงแล้วเดินไปนั่งที่

โต๊ะญี่ปุ่นเล็กนั่นและหยิบโน้ตบุ้คออกมานั่งทำงานของผมไปเหลือบมองร่างเพรียวนั้นกำลังเตรียมจะทำอาหาร ดูแล้วเป็นต่อคงทำอาหารกินเองเพราะในครัวเล็กนั่นมีเครื่องครัวครบทุกอย่างแล้วก็คิดไปถึงบ้านของเป็นต่อที่ชลบุรี ครั้งแรกที่ผมมองบ้านหลังนั้นผมรู้สึกถึงความเหงาและได้ฟังเรื่องราวจากแม่ของต่อว่าพ่อเค้าพอรู้ในสิ่งที่ลูกชายเป็น( เกย์)  ถึงกับตีตัวออกห่างทำท่ารังเกียจ แล้วเหตุการณ์ร้ายนั่นก็เกิดขึ้น

ผมจำวันที่เป็นต่อร้องไห้ต่อหน้าผมได้เเววตาเศร้าสลดที่แสดงออกมาวันนั้นมันไม่ใช่เเค่เรื่องที่ผมขืนใจแต่มันรวมกับเรื่องเหตุการณ์ร้ายของครอบครัวด้วย

ขอโทษนะต่อ สำหรับเรื่องที่เคยทำผิดพลาดต่อไปนี้

ไอ้พี่เสกจะปกป้องนายเองจะชดเชยในสิ่งที่นายเสียไป และจะพยายามทำให้นายมีความสุข

ฉันสัญญา

" ทำอะไรกิน​ "

ผมถามเมื่อเห็นเป็นต่อ เดินผ่านหน้าผมไปมาจนผมเวียนหัว

" ข้าวผัด "

เป็นต่อตอบ ข้าวผัดของโปรดผมเลย อย่าบอกนะว่าทำเอาใจผม เห้อรู้สึกดีพิลึก

รู้งี้บอกว่ารักชอบและแปะสถานะให้ตั้งนานล่ะ

" เสร็จงานราช ก็ต่องานหลวงอีกนะคืนนี้สองๆ "

ผมบอกยิ้มชู2นิ้วขึ้น

" วันๆคิดแต่เรื่องใต้สะดือรึไง "

เป็นต่อบอกพร้อมกับส่ายหน้าไปมาทำท่าเอือมระอาผม

" เรื่องสงครามเกาหลีเหนือเกาหลีใต้ก็คิดอยู่นะ​  "

ผมยังตอบกวนยิ่งได้เห็นท่าทีโมโหหน่อยยิ่งน่าแกล้ง   เป็นต่อไม่เถียงอะไรออกมา

แล้วจานข้าวผัดก็ถูกยกมาวางตรงหน้าผมและเป็นต่อก็นั่งลงข้างๆผม ผมมองอาหารตรงหน้าเหมือนขาดอะไรไปน้ำซุป? ปกติผมกินข้าวผัดจะมีน้ำซุปทุกครั้ง

" ปากคุณเจ็บ​ งดของร้อนๆก่อน​  "

เป็นต่อตอบแล้วก้มหน้าลงกินข้าวในจานตัวเองแต่เสี้ยวใบหน้าที่แดงกล่ำนั้นบ่งบอกได้อย่างเดียวว่า กำลังอายผมแน่ๆ

โอยผมจะบ้าตายแค่นี้ผมก็ว่าผมหลงหนักแล้วนะยังมาทำห่วงใยรู้ใจอีก ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยตอนนี้ ความรักมันเป็นแบบนี้เองรึเปล่านะ?

แล้วผมก็ลงมือกินข้าวผัด

" อร่อยว่ะ "  

ผมบอกแล้วก็ก้มหน้ากินข้าวไปอย่างเงียบๆ พยายามบังคับเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นเเรงอยู่

21.30น.

" กินยายัง "

ร่างเพรียวถามขยับตัวลงนอนข้างๆผมพยักหน้ารับ อืมๆแต่สายตายังจ้องอยู่ที่โน้ตบุ้คนิ่ง

ผมต้องฝืนกินยาแก้อักเสบกลิ่นฉุนนั่น​ แทบจะอ้วกออกมาเพราะโดนขู่ว่าถ้าไม่กินก็อด

" เอ่อ.. แล้วเรื่องที่บอกว่าจะเล่าให้ฟัง "

เป็นต่อทวงผมปิดโน้ตบุ้คลงเอาไปวางที่หัวเตียงขยับตัวไปนอนลงดึงร่างเพรียวมากอดซุกไว้แนบกับอกเปลือยของผมร่างเพรียว ดิ้นขัดขืนเล็กน้อยแต่ผมออกแรงกอดแน่นขึ้นจึงยอมนิ่ง

แล้วผมก็เล่าเรื่องกลิ่นน้ำหอมนั่นให้ฟังว่าไอ้เก่งมีเรื่องนิดหน่อยที่ผับที่พัทยาแน่นอนอ่ะว่าต้องโกหกอยู่แล้ว ยกเอาไอ้เก่งมาอ้างเพราะว่าเป็นต่อสนิทกับไอ้เก่งน้อยที่สุด

ส่วนเรื่องจริงผมไม่บอกตอนนี้ไม่ได้ผมอยากให้เป็นต่อไว้ใจผมมากกว่านี้​  แต่ดูท่าทีแล้วเป็นต่อไม่เชื่อเรื่องที่ผมเล่า  แต่ยังไงก็รอหน่อยนะต่อ ค่อยเป็นค่อยไปฉันอยากให้นายเรียนรู้ฉันไปเรื่อยๆ ฉันจะทำให้นายรักฉันจนเงยหน้าไม่ขึ้นเหมือนกับสระอา เลย ล่ะ

" ทำได้มั้ย "  ผมเอ่ยเสียงอ้อนๆ

"  ก็ ทะทำสิ " เป็นต่อบอกด้วยท่าทีอายๆเบือนหน้าหนี

แล้วผมก็รีบจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็วละจัดการกับเสื้อผ้าร่างเพรียวที่นอนหลับตาอยู่ก่อน

ใช้ปลายลิ้นไล่สัมผัสซอกคอไหล่เนียนหน้าท้องเนียนนุ่มสำรวจไปทั่วร่างมือหนาเลื่อนลงไปกอบกุมแกนกายร่างเพรียวและสาวขึ้นลงเพื่อกระตุ้นอารมณ์ร่างเพรียวเริ่มบิดเร่าไปมาจากนั้นก็ใช้ปากแตะสัมผัสเล้าโลมดูดดึงยอดอกนูนที่แข็งตึง อย่างหลงใหล

" ซี้ดด​ อะ.. เบาๆปากเจ็บอยู่นะ..."

ร่างเพรียวร้องครางเตือนเมื่อผมเผลอกัดที่ยอดอกนั่นอย่างแรง

" ไม่ไหวแล้วว่ะ  "

แล้วผมก็เคลื่อนตัวเข้าแทรกกลางใช้เข่าดันต้นขาเรียวนั่นอ้าออก ใช้นิ้วเรียวจัดการป้ายเจลลื่นที่ช่องทางนั้นอย่างลวกๆและค่อยๆกดจ่อแกนกายเข้าไปในช่องทางสีสวยนั่นอย่างช้าๆ

" อึก เจ็บ "

ร่างเพรียวประท้วงขยับร่างหนีจนผมต้องผมจับสะโพกบางนั้นไว้แน่นค่อยดันร่างตัวเองเข้าหาจนสิ้นสุดความร้อนคับแน่นนั่นทำให้มือเรียวกำแขนของผมแน่นคงเพราะผมไม่ได้เปิดทางก่อนจึงทำให้รู้สึกเจ็บ

"  ขอโทษ​  "

ผมกระซิบเสียงนุ่มแล้วใช้มือบีบคลึงยอดอกเพื่อให้ร่างเพรียวผ่อนคลายและขยับสะโพกถอยห่าง​ เข้าออกช้าๆ

" ไหวมั้ย "

ผมโน้มตัวลงไปถามเอามือเกลี่ยปอยผมร่างเพรียวออกจากใบหน้าเรียวเพื่อสบตาเราสองคนจ้องตากันในความมืดสลัวๆหัวใจเต้นรัวเเรง

" อะ อืม.. ไหว  "

สิ้นเสียงนุ่มนั้นผมก็ขยับสะโพกสวนเข้าออกเร็วขึ้นและใช้สองมือยกสะโพกสวยขึ้นจับขาเรียวพาดบ่ารับกับจังหวะสะโพก

" อืม อ๊ะ... จะ เจ็บ "

คงเป็นท่าที่เปลี่ยนไปทำให้ร่างเพรียวร้องออกมาทั้งที่กลัวร่างเพรียวบอบช้ำแต่ก็ควบคุมอารมณ์ดิบของตัวเองไม่ได้ความแน่นร้อนแรงตอดรัดแน่นกระชับนั่นทำให้ผมหลุดความยับยั้งใจโหมกระหน่ำกระแทกใส่อย่างรุนแรงและเริ่มผ่อนจังหวะเบาลง

" ชะ ชอบมั้ย​ "

ผมถามเสียงแหบพร่าขยับสะโพกช้าๆเนิบนาบ แล้วกระแทกเน้นทีเดียว

" อ๊ะ อ่าา .. อืม...ชะ  ชอบ "

ร่างเพรียวครางตอบเสียงหลง

"  รักมั้ย​ "  

ผมถามพร้อมถอดแกนกายออกมาเกือบสุดแล้วกระเเทกเน้นเข้าไปใหม่

" ระ  รัก  อ่าาาาาา..."  

ใบหน้าเรียวครางเสียงหลงสีหน้าบ่งบอกถึงความเจ็บปวดที่สุขสมแต่ก็กัดฟันทน จิกเล็บกรีดไปทั่วแน่นหน้าอกของผม

"  รักมากแค่ไหน​ "

ผมก้มลงกระซิบขณะที่สะโพกด้านล่างขยับช้าเข้าออกเป็นจังหวะล่อหลอกเอาคำพูดของร่างเพรียว

" รัก มะมาก​ จนแทบจะละลายแล้ว "

ร่างเพรียวตอบส่งสายตาฉ่ำปรือมองผมแล้วหลับตาลงทันที

..เซ็กซี่จริงๆ.....

หัวใจเต้นเเรงในอกความเสียวซ่านวิ่งไปทั่วร่างเพราะว่าคำบอกรักนั่น ทำให้ผมขยับสะโพกเร่งเร็วอย่างบ้าคลั่งจนร่างเพรียวสั่นไปทั่วร่างเพราะแรงกระแทกมือหนาผมเอื้อมไปจับแกนกายของร่างเพรียวขยับรูดขึ้นลงตามจังหวะ

" อ๊ะ อ่าาาา  พี่เสก อื้อ...เร็ว...อ๊ะ...เร็ว ...อ๊า...อ๊า...พี่ เสกระ เร็ว... อ่า อา.. "

เสียงครางหวานพร่ำเรียกชื่อผมนั้นทำให้ผมเร่งมือขยับมือเร็วแล้วร่างเพรียวก็กระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมา

" ฮืมมมมมมมมม... "

ผมขยับเข้าออกกระแทกเน้นๆสองทีก็ปล่อยนำ้รักออกมากดแช่แกนกายไว้ซบลงที่ ซอกคอนุ่มหายใจหอบเหนื่อย

ไม่ถึง5นาทีเลยทำไมการศึกครั้งนี้รวดเร็วมากหรือเพราะว่าผมเก็บกดมาตั้งแต่เมื่อเช้าหรือเพราะว่ารู้สึกสุขสมกับคำบอกรัก ที่เเสนหวานทำให้ปลดปล่อยเร็วขึ้น

ผ่านไปสักพัก

ร่างเพรียวขยับตัวคงเพราะรู้สึกอึดอัดกับสิ่งแปลกปลอมช่องทางด้านหลัง

" อยากอาบน้ำ "

เป็นต่อบอกและเบี่ยงตัวหลบจมูกผมที่ซุกไซร้อยู่

" เดี๋ยวอาบพร้อมกันนายไม่รู้สึกหรือว่ามันใช้ได้อีกแล้ว "

ผมบอกและขยับสะโพกชิดแน่นอีกครั้งหลอกล่อด้วยคำหวาน จนร่างเพรียวใจอ่อนโอนอ่อนตามร่างของผม ส่งเสียงครวญครางหวานครั้งแล้วครั้งเล่าจนพายุสงบลง

ร่างเปลือยเปล่าถูกอุ้มออกมาจากห้องน้ำ

"  เจ็บรึเปล่า  "  

ผมถามเป็นต่อส่ายหน้าไปมาเอาหน้าซบลงกับอกแกร่ง ของผม

"  ไม่เจ็บ แล้วร้องทำไม "  

ผมถามย้ำ เเล้ววางร่างเพรียวลงบนที่นอนส่งยิ้มทะลึ่งไปให้

" รู้แล้วยังจะมาถามอีก  "

เป็นต่อตอบทำตาสะลึมสะลือเหมือนเพลียสุดๆ ผมหัวเราะออกมา

" ไอ้พี่เสกพรุ่งนี้วันเสาร์  "

เป็นต่อพูดเสียงแผ่วๆแล้วหลับตาลง ผมรู้ว่าเป็นต่อกังวลเรื่องวันเสาร์เพราะว่าผมนัดเปิดตัวเป็นต่อกับเพื่อนๆ

" เดี๋ยวพรุ่งนี้ไอ้พี่เสกจะทำหน้าที่สามีไม่ให้ขาดตกบกพร่องเลย "

ผมบอกแล้วก้มจูบซับเบาๆที่หน้าผาก... ไม่แน่ใจว่าร่างเพรียวตรงหน้าจะได้ยินมั้ย  เพราะว่าเสียงหายใจแผ่วนั่นบ่งบอกว่าหลับไปแล้วรึเปล่า?

2N Cafe

บ่ายวันเสาร์ผมลงจากรถพร้อมกับเป็นต่อที่ทำหน้ามุ่ยมาตลอดทางเพราะว่าก่อนหน้านี้ถกเถียงกันเรื่องเสื้อที่เป็นต่อใส่ คอมันกว้างเกินไปก้มทีก็เห็นยันหน้าท้องและก็บ่นพึมพำว่าผมวุ่นวายเกินไปจนผมบอกว่า ผมหวง นั่นล่ะจึงยอมเปลี่ยนเสื้อตัวใหม่แถมยัง ประชดว่า  จะให้ใส่เสื้อคอเต่าเลยมั้ย!

ใส่ได้ก็ดีนะ ผมตอบกลับ นั่นทำให้เป็นต่อนิ่งเงียบมาตลอดทาง

ผมกำลังจะเดินไปก็ถูกเป็นต่อดึงแขนไว้ อะไรอีกวะ ผมทำหน้าสงสัย

" เพราะคุณคนเดียวทั้งเรื่องส่งข้อความผิดทั้งเรื่องจูบโชว์นั่นปากเร็วจริงๆ " 

เป็นต่อยังไม่หายเคืองผมตัดพ้อเรื่องความผิดผมออกมา​  ใครจะไปรู้วะว่าส่งผิดแชทก็ไอ้กรกิจมันใช้รูปเดียวกันเป็นprofileและคนที่ไม่ค่อยสังเกตหรือใส่ใจเรื่องเล็กน้อยแบบผมด้วยแล้วยากเลยที่จะจำได้เรื่องจูบโชว์นั่น ผมก็แค่อิจฉาไอ้นนนัทที่สวีทกันออกหน้าออกตาจนผมหมั่นไส้เลยพูดไปไม่ทันคิด

" เถอะน่า แค่หลับตาลงที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ไอ้พี่เสกล่ะกัน​  "

ผมบอกและรีบดึงแขนเป็นต่อเข้าไปในร้าน

ชินที่กำลังทำงานอยู่มองผมกับเป็นต่อตาค้างแล้วผมก็ทำสัญญาณมือจุ๊ๆ ที่ปากชินพยักหน้ารับรู้

และเดินไปหลังร้านมองไปที่มุมโต๊ะประจำของร้านอยู่กันครบทีมเลยนะ ไอ้ต้นไอ้กิจนั่งติดกันส่วนไอ้กรกับไอ้นนนั่งคนละฝั่งด้านข้างๆมีไอ้เก่งนั่งอยู่เป็นต่อสบัดมือผมออกทันที

" โอเครมั้ย​ "

ผมถามเป็นต่อพยักหน้ารับแล้วผมก็เดินเข้าไปหากลุ่มเพื่อนๆที่นั่งอยู่ปล่อยให้เป็นต่อยืนนิ่งทำใจอยู่สักพัก

" ว่าไง ท่านประธาน  "

ไอ้กิจทักทายผมทันทีที่เห็นหน้าผม เพื่อนทุกคนหันมา

" นะหน้า มึง...  โอ้ยย.. เชี่ย "

ไอ้เก่งพูดไม่จบก็ร้องออกมาเมื่อผมขายาวของผมเตะที่หน้าเเข้งมัน เเล้วนั่งลงข้างมองเป็นต่อที่เดินมาตามหลังยกมือไหว้และทักทายเพื่อนๆผมทุกคนพร้อมกับหันมามองผมด้วยสายตาแปลกๆ คงเพราะคำพูดไอ้เก่งและท่าทางของมันที่ทำท่าตกใจเมื่อเห็นหน้าผมมีแผล

" คืนก่อนที่พัทยากูกับไอ้เก่งเจอศัตรูเก่า "

ผมบอกอธิบายให้เพื่อนๆเข้าใจเพื่อคลายความสงสัยเกี่ยวกับรอยช้ำบนหน้าผม

" หน้ามึงหายเร็วมาก "

ไอ้เก่งพูดแก้ออกมาใหม่ ส่วนไอ้กรกับไอ้นนยิ้มที่มุมปากพวกมันรู้ว่าเป็นเรื่องโกหก ส่วนเป็นต่อยังนั่งนิ่งอยู่

" นึกว่ามาจากsexที่ผาดโผนเหมือนคราวก่อน " 

ไอ้ต้นพูดและมองไปที่เป็นต่อด้วยสายตาแปลกๆ

และผมก็เริ่มเปิดเรื่อง

" อย่างที่พวกมึงรู้มากูกับต่อกำลังคบกันอยู่ "

ผมบอกและเอื้อมเอามือเป็นต่อมากุมไว้ มือของเป็นต่อเย็นเฉียบผมจึงบีบเบาๆเพื่อให้คลายความกังวลเพื่อนผมทุกคนพากันนั่งเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

" ทำไมไม่มีใครพูดอะไรออกมารึว่าพวกมึงไม่เชื่อ "

ผมถาม

" ไม่ใช่กูเชื่อแต่กูไม่เห็นด้วย​  "

ไอ้ต้นพูดขึ้นเพื่อนผมทุกคนก็พยักหน้าเหมือนกันหมด

" ทำไมถึงไม่เห็นด้วย "  ผมถามทุกคนเสียงเเข็ง

" แค่อยากให้คิดดีๆทั้งคู่ว่ามันฉาบฉวยรึเปล่า กูไม่อยากให้เหมือนกูกับไอ้นัทที่ช่วงหนึ่งมันแย่ๆ​ "

ไอ้นนพูดเสียงนิ่งๆแต่ไม่ยอมสบตาผม แม้แต่ไอ้นนก็ไม่เห็นด้วยงั้นหรอ

" ต่อ นายถูกบังคับรึป่าวทำไมไม่พูดอะไรออกมาบ้างล่ะ "  

ไอ้กิจถามเป็นต่อที่นั่งนิ่งอยู่ ไอ้กิจก็อีกคนคำว่าบังคับนั่น ทำให้ผมรู้สึกเคืองไอ้กิจขึ้นมา

"  เอ่อ.... คือ...  " 

เป็นต่อตอบอ้ำอึ้งก้มหน้าก้มลงมองมือใหญ่ของผมที่กุมอยู่มองไปที่ไอ้เก่ง

" กูไม่เห็นด้วยเพราะว่ามองยังไงเป็นต่อก็เหมือนถูกบังคับมากูขอโทษที่เคยบอกว่าจะสนับสนุนมึง "  

ไอ้เก่งบอกพลางมองไปที่เป็นต่อไม่สบตาผม

มองไปที่ไอ้กรไอ้กรส่ายหน้าไปมา ไม่พูดอะไรออกมาแม้แต่มึงก็ด้วยหรอ กร  ผมคิดน้อยใจเพื่อนๆ

" กูก็ไม่เห็นด้วยเพราะว่าเป็นต่อก็เหมือนกับน้องชาย​  "

ไอ้นัทเดินมาพูดแล้วนั่งลงข้างๆไอ้นน

" สิ่งที่มึงทำกับต่อมันรุนแรงเกินไปกูห่วงต่อที่ผ่านมาทุกคนรู้ว่ามึงเป็นแบบไหน  "  

ไอ้นัทพูดเสียงเรียบ

ผมเริ่มตัวสั่นด้วยความโกรธทั้งรู้สึกน้อยใจเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกเหมือนถูกทรยศจากเพื่อนรักเพื่อนสนิท

" ต่อ นายรู้สึกยังไงกับไอ้เสกชอบมันรึป่าว "

ไอ้นัทถามเป็นต่อด้วยคำถามตรงๆทุกคนมองมาที่เป็นต่อคนเดียว

"  เอ่อ... คือ... ผม.."  เป็นต่ออ้ำอึ้ง

" พูดออกมาสิวะ "  ผมจะคอกด้วยความโมโหกับท่าทีน่าหงุดหงิดนั่นจนเป็นต่อที่นั่งข้างสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

" ไอ้เสกเบาๆดิวะ มึงกำลังทำให้ต่อกลัวมึงอยู่นะ "

ไอ้ต้นบอก

" นั่นไง แค่นี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ามันไม่ใช่! ต่อพี่เป็นห่วงต่อนะ​  "

ไอ้นัทพูดขึ้นทุกคนส่งสายตาตำหนิมาที่ผม

"  พี่ก็เป็นห่วงต่อ​ เรื่องราวแบบนี้พี่เจอมาก่อน​ ความรักแบบนี้ถ้าเราไม่แน่ใจอีกฝ่าย​ก็อย่าคิดจะเดินเข้าหาเลย​ "

ไอ้กิจพูดและหันมามองผมและนั่นทำให้ผมหมดความอดทนมองเป็นต่อที่นั่งทำหน้าอึดอัดใจอยู่ตอนนี้

" ผะผม​ ไม่ได้ชอบพี่เสก "

เป็นต่อบอกเสียงสั่น ร่างกายผมรู้สึกชาวาบปวดหนึบหน่วงในใจเพราะคำว่าไม่ได้ชอบ

นั่นมันออกมาจากปากคนที่บอกว่ารักว่าชอบผมเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน​  ผมกำลังถูกเอาคืนงั้นหรอ

" นั่นไงว่าเเล้​ว​ "

ไอ้กิจพูดเสียงเบาๆ กับไอ้ต้นผมมองเพื่อนๆทุกคนส่ายหน้าไปมา

" ถ้าสิ่งที่มึงพูดออกมาเมื่อกี้เป็นการเอาคืนที่กูเคยขืนใจมึง​  ให้มึงรู้ไว้ว่ามันเป็นการเอาคืนที่คุ้มค่าที่สุด รู้มั้ยทำไม​  นั่นเพราะว่ากูรักมึงไปแล้วไงล่ะ "

ผมบอกพร้อมกับยิ้มหยันๆให้กับความโง่ของตัวเอง

" ส่วนพวกมึงกูขอโทษด้วยที่ทำให้เสียเวลา​ "

ผมบอกแล้วหมุนตัวเดินไป

" ผมไม่ได้ชอบ พี่  "  

เป็นต่อพูดเสียงเบาๆตามหลังผมแต่ผมได้ยินชัดเจนทุกคำ

" กูรู้​แล้ว​ มึงจะย้ำ​อะไรหนักหนาวะกูไม่ได้โง่กูฉลาดขึ้นมาแล้ว  "

ผมบอกและเดินต่อไป

" ผมไม่ได้ชอบพี่ แต่แต่ผมรักพี่  "

เป็นต่อตะโกนตามหลังนาทีวินาทีที่ผมได้ยินผมหยุดกึกทันทีแล้วหันมา

" ว่า ว่า ไงนะ...."

ผมถามย้ำเพื่อความแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้หูฝาดไป

" กูไม่ได้ชอบมึงแต่กูรักมึงเข้าใจมั้ยไอ้พี่เสก!! "

ถึงคำสรรพนามที่เปลี่ยนไปแต่ความหมายของมัน ไม่ได้เปลี่ยนแปลงเป็นต่อบอกรักผมต่อหน้าเพื่อนๆความรู้สึกห่อเหี่ยวเมื่อกี้กลับชุ่มฉ่ำขึ้นมาอีกครั้งและครั้งนี้ผมได้ยินชัดเจน

ผมจึงเดินสาวก้าวยาวมาดึงร่างเป็นต่อมากอดและกดจูบลงไปทันทีเป็นต่อเบิกตากว้างพยายามผลักอกผมออก ด้วยความตกใจแต่ผมไม่สนใจอะไรแล้วจูบบดเบียดอย่างร้อนแรงจนรู้สึกถึงรสชาติฝ่าๆที่ลิ้น เลือด?

ผมลืมไปว่าปากผมมีแผลอยู่จึงถอนริมฝีปากออกเอามือเช็ดที่ขอบปากเป็นต่อที่ยืนก้มหน้าลงตัวสั่นๆสองมือจับขยุ้มที่เสื้อผมจนยับ

" อ้าวเห้ย! ไม่ถึง5นาทีเลยว่ะ​ "

เสียงไอ้เก่งพูดขึ้นผมหันกลับไปมองเพื่อนผมทุกคนส่งยิ้มมาให้

เดี๋ยว​นะ​   ทำไมถึงได้คนละฟิวกับเมื่อกี้ล่ะ

รึว่าผมถูกหลอก

" บ้าเอ้ย! กูลุ้นจนคอแห้ง "

ไอ้กิจเดินมาตบที่บ่าผมเเล้วเดินผ่านไป

"  มึงไม่ได้โง่ลง​  แต่มึงก็ไม่ได้ฉลาดขึ้นเล้ย "

ไอ้ต้นบอกยิ้มๆ

" กูเอาคืนที่มึงทำกับต่อ "

ไอ้นัทบอกแต่หน้าตายังน่ากลัวอยู่ผมมองไปที่ไอ้นนกับไอ้กรที่นั่งกลั้นยิ้มอยู่

" เป็นจูบที่ดูแล้วรสชาติคงห่วยสุดๆ "

ไอ้นนพูดและยิ้มออกมาในสไตล์ของมัน

"  สรุปพวกมึงหลอกกูหรอ " ผมถาม

"  เออ  "  ทุกคนตอบพร้อมกัน

" ไอ้พวกเพื่อนเลวไอ้เพื่อนทรยศ "  

ผมพูดคำหยาบออกมาหันมามองเป็นต่อ อย่าบอกนะว่าคนของผมก็ร่วมมือด้วย

" มึงก็ด้วยหรอ  "

 เป็นต่อส่ายหน้าไปมาเป็นการปฏิเสธแล้วพูดขึ้นว่า

"  ผมไม่ได้ชอบพี่ แต่ผมรักพี่ ผมรักพี่ไอ้พี่เสก "

ถึงจะรู้สึกดีกับคำบอกรักแต่ก็ยังรู้สึกทะแม่งๆกับคำพูดของเป็นต่อที่พูดออกมาทำไมมันเหมือนกับท่องสคริปต์ในบทละครเลยวะ

_______________________________________________________

มาแล้วๆอยากจะบอกว่าเนื้อหาของช่วงนี้อยู่ในช่วงสารภาพความในใจของไอ้พี่เสกตอนหน้ามาตามเรื่องละครเวทีที่เป็นต่อแต่งหญิงกันค่ะมาดูว่าเมื่อไอ้พี่เสกรู้จะคลั่งแค่ไหนหุหุ.....

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม

❤️   ขอบคุณคร้า  ❤️

แอบแปะอิมเมจน่ารักน่าเอ็นดูของเป็นต่อหน่อยละกัน ชอบมากๆ

#

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}