น้ำมิ้ม

#นิยายเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ ขมจัดเป็นอย่างมาก ไรท์เตอร์ขอเตือนด้วยความหวังดี ^^ แต่สายดราม่าห้ามพลาดเด็ดขาด ครบรสสุดๆค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงเรื่องนี้นะคะ และหวังว่าเราจะยังคงอยู่ด้วยกันไปนานๆ >< รักคนอ่าน #น้ำมิ้มคนเดิม

ตอนที่ 17 : งานสำคัญ (1/2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 : งานสำคัญ (1/2)

คำค้น : ภาคต่อ , ทวิกมล , แองจี้ , โทมัส , เอกกุล , Precious , แก้แค้น , เลี้ยงต้อย , กินเด็ก , ลูกครึ่ง , หล่อรวย , ใจดี , NC

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 523

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ม.ค. 2560 01:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 : งานสำคัญ (1/2)
แบบอักษร

บรรยากาศในรถดูเงียบไปถนัดใจเมื่อเส้นทางที่รถเคลื่อนที่นั้นใกล้กรุงเทพฯเข้ามาทุกขณะ ในขณะที่นายปีเตอร์นั้นพยายามอย่างยิ่งที่จะชวนแคทเธอรีนไปพักอยู่ด้วยกันที่บ้านของเอกกุล โดยที่ชายหนุ่มเองก็แอบลุ้นคำตอบของคนที่นั่งข้างๆอยู่ในใจเช่นกัน

“แคท ลูกเองก็ยังขาเจ็บแล้วยังต้องไปทำงานทุกวัน พ่อว่าหนูไปพักกับพ่อไม่ดีกว่าหรือไง อย่างน้อยตอนนี้พ่อเองก็ต้องทำงานให้บริษัท โอลเชสเตอร์ ฯ เราจะได้ไปทำงานด้วยกันได้”

“แต่หนูอยากไปอยู่คอนโดของหนูมากกว่า ใกล้ที่ทำงานมากกว่าด้วยค่ะ” เสียงค้านนั้นอ่อยเต็มทีด้วยแคทเธอรีนแลเห็นสายตาคมเข้มที่จ้องเขม็งมาที่เธออย่างไม่พอใจ

“ผมว่าคุณเชื่อปีเตอร์เถอะแคท ไปพักอยู่ด้วยกัน ที่บ้านของผมเองก็จัดบ้านพักรับรองให้กับคุณปีเตอร์พักเป็นอย่างดี และมันกว้างมากพอที่จะให้คุณไปอยู่ที่นั่นด้วยแคท หรือถ้าคุณไม่ชอบที่ตึกใหญ่ของผมก็มีห้องว่าง ผมจะให้เด็กไปจัดห้องไว้ให้”

เอกกุลเอ่ยหน้าตายจนแคทเธอรีนได้แต่ขัดเขินและอึดอัดกับสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามจากผู้เป็นบิดา

“นี่พ่อตกข่าวอะไรหรือเปล่าแคท”

“ผมกับแคทเรากำลังจะแต่งงานกันครับ อันที่จริงผมอยากจะคุยกับคุณให้เป็นเรื่องเป็นราวมากกว่านี้ แต่ว่ามันไม่มีจังหวะเลยจริงๆครับคุณปีเตอร์”

ชายหนุ่มเอ่ยพลางเหลือบไปสบตากับบุรุษสูงวัยผ่านกระจกมองหลังแว่บหนึ่งก่อนจะเอ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจนจริงจัง

“อันที่จริงผมอยากจะคุยเรื่องนี้กับคุณตั้งแต่ 5 ปีก่อนแล้วด้วยซ้ำ แต่ตอนนั้นมันมีเรื่องยุ่งๆเกิดขึ้นเสียก่อน”

“แต่ตอนนี้ก็ใช่ว่าจะต่างจากเดิมนะคุณเอก”

“ต่างสิครับ เพราะครั้งนี้ผมจะไม่ยอมถอยง่ายๆแล้ว หลังจากเสร็จงานแถลงข่าวโครงการวิลล่า ผมกับแคทจะแต่งงานกันทันที”

เอกกุลประกาศออกมาอย่างชัดเจนจนคนที่เป็นถูกระบุตัวหน้าระเรื่อขึ้น พลางบ่นกับตัวเองอุบอิบ

“คุณมัดมือชกฉันอีกแล้วนะคะคุณเอกกุล”

“นี่เป็นข่าวดีมากๆสำหรับผมเลยนะคุณเอก แคท! ลูกรู้หรือเปล่าว่าเมื่อห้าปีก่อนพ่อเสียดายแล้วก็เสียใจมากแค่ไหน ที่จู่ๆลูกถูกจับคู่กับโทมัส”

ปีเตอร์เอ่ยพลางตบบ่าคนขับอย่างยินดี พลางหันไปยิ้มกว้างกับบุตรสาวที่บัดนี้ได้แต่นั่งหน้าแดงอยู่ที่นั่งตอนหน้า  

“จริงๆผมอยากจะแต่งวันนี้พรุ่งนี้ด้วยซ้ำ แต่กลัวว่าแคทเขาจะไม่ยอม”

“เอาไว้หลังงานแถลงข่าวนั่นแหละค่ะดีแล้ว ตอนนี้ยังไม่ได้เตรียมงานอะไรสักอย่าง....”

ประโยคท้ายๆเงียบหายไปเพราะหญิงสาวเอะใจกับยิ้มกว้างจนแทบจะฉีกถึงหูของคนขับ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิกขาแขนอีกฝ่ายอย่างอดไม่ได้

“นี่คุณเอกกุล คุณนี่เจ้าเล่ห์จริงๆ หลอกให้ฉันพูดรับปากแต่งงานกับคุณจนได้”

“โอ๊ยๆ เบานิดครับคุณแคทที่รัก ผมหลอกคุณที่ไหนกัน ใครๆเขาก็ได้ยินกันทั้งรถว่าคุณยอมแต่งงานกับผมแน่ๆแล้ว คุณปีเตอร์กับคุณนายจินตนาต้องช่วยเป็นพยานให้ผมนะครับ”

“แต่งวันนี้เลยก็ได้นะคุณเอก เดี๋ยวผมเป็นบาทหลวงให้เอง รับรองว่าศักดิ์สิทธิ์กว่าบาทหลวงจริงๆแน่ๆ”

นายปีเตอร์เอ่ยพลางหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี จนพลอยทำให้คนอื่นๆหัวเราะตามไปด้วยกับบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยอุ่นไอรักของคำว่าครอบครัวที่กำลังเกิดขึ้นในขณะนี้

แคทเธอรีนคลี่ยิ้มหวานก่อนจะเอ่ยกับเอกกุลด้วยถ้อยคำที่กลั่นออกมาจากหัวใจจนขอบตาร้อนผ่าว...เธอโชคดีเหลือเกินที่เจอผู้ชายอย่างเขา

“ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้อยู่กับครอบครัวอีกครั้งนะคะคุณเอก...มันสมบูรณ์เพราะคุณ”

“ผมก็แค่ช่วยให้คุณกับพ่อได้ปรับความเข้าใจกันก็เท่านั้นเองแคท ทุกอย่างเป็นเพราะคุณยอมให้โอกาสตัวเองต่างหาก”

“ไม่ค่ะ...ครอบครัวของฉันมันสมบูรณ์ เพราะคุณเป็นครอบครัวของฉันด้วยต่างหากล่ะคะ”

เอกกุลตบไฟเลี้ยวชิดซ้ายก่อนจะหยุดรถชิดไหล่ทางจนผู้โดยสารทั้งคันมองไปยังคนขับเป็นตาเดียว หากชายหนุ่มไม่คิดจะสนใจสายตาใครอีกแล้ว ใบหน้าคมสันนั้นชะโงกมาจุมพิตริมฝีปากเรียวของผู้ที่เอ่ยคำหวานนั้น ที่สร้างความอิ่มเอิบซ่านไปทั้งหัวใจที่เต้นรัวอย่างยินดีจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

“พ่อว่า... พ่อลงตรงนี้ไปหาเช่าชุดบาทหลวงเลยดีกว่า ไปเจอกันที่บ้านเลยก็ได้นะครับคุณเอก แล้วผมจะไปพร้อมกับแหวนแต่งงานและช่อดอกไม้อย่างแน่นอน!

 

................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น