kullacha

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 41

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2560 19:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 41
แบบอักษร

2017-01-25 19:19:48 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ไปทานข้าวที่ร้านของพี่หลินกันเถอะครับ..ผมหิวแล้วอ่า.." หลังจากพากันไปจดทะเบียนกันเสร็จแล้ว ระหว่างที่อยู่ในรถผมก็พูดขึ้นพร้อมกับนอนเลื้อยอยู่ตรงเบาะหลัง โดยมีไดนาดินตีตูดเบาๆด้วยความมันเขี้ยว อา...ผมขอบอกเลยนะครับ ตอนที่ผมกำลังพวกเค้ากำลังลงชื่อในกระดาษใบนั้น..มันรู้สึกตื้นตันมาก! มีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

 

 

 "ครับๆๆ..คุณชาย" เอชพูดขึ้นอย่างขำๆ

 

 

 "ฮิมิทสึ..นายอยากออกแบบแหวนแต่งงานเองรึเปล่า?" วัลดัสถามออกมา เล่นทำผมหูผึ่งเลยล่ะครับ!

 

 

 "ครับๆๆๆ!! ผมอยากออกแบบเองอ่ะ" ผมรีบลุกขึ้นกระโดดไปเกาะตรงเบาะของวัลดัสทันที

 

 

 "หึๆๆๆๆ ฝันไปเถอะ..เดี๋ยวนายเกิดนึกพิเรน..ออกแบบแหวนเป็นรูปสัตว์ประหลาดขึ้นมาจะทำไง.." ไดนาดิน..คุณอยากโดนกัดคอใช่มั้ยครับ!

 

 

 "ฮึ!!" ผมโน้มตัวลงไปนอนคุดคู้อยู่ดังเดิมด้วยน้ำท่าทางงอนๆ จนเหล่าสามีถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆ

 

 

 "ถึงแล้ว..อ้าว..นั่นรถของฟานี่" หลังเดินทางมาถึงที่หมาย เอชก็พูดขึ้นส่วนพวกผมก็มองตามครับ

 

 

"อืม..จริงๆด้วยครับพี่" จากนั้น วัลดัสก็พูดพร้อมกับเปิดประตูรถลงไป ส่วนพวกผมก็เปิดประตูรถตามลงไปด้วยเช่นกัน

 

 

"ฟา..นายมานานแล้วเหรอ?" หลังจากเดินเข้าไปในร้าน วัลดัสก็เดินเข้าไปหาพี่ฟาที่กำลังนั่งจิบชาอยู่คนเดียว

 

 

"เพิ่งมาน่ะ...กำลังรอเอ็ดการ์ดด้วย" อ๋อ...ที่แท้ก็กำลังรออาชญากรตัวร้ายอยู่นี่เอง หึๆๆ

 

 

"นั่งด้วยกันสิครับ.." พี่ฟาพูด จากนั้น พวกผมก็นั่งโต๊ะตัวเดียวกับเค้าทันที

 

 

"สวัสดีครับ.." ระหว่างที่พวกผมกำลังดูเมนูที่อยากจะทาน แต่แล้ว..ก็มีเสียงที่คุ้นเคยพูดขึ้น อา..เสียงของพี่หลิน?

 

 

"....." หลังจากที่ผมเห็นใบหน้าของพี่เค้า ผมนี่ถึงกับชะงักไปเลยทีเดียว อา..พี่เค้าหล่อสไตล์จีนจริงๆ! ใบหน้าเรียวสวยได้รูป แต่..อืม..ผมว่าหล่อมากกว่า..เอ..หรือว่าสวยวะ?

 

 

"จะจ้องอีกนานมั้ย.." อุ๊ย! ไม่เห็นจะต้องมองผมด้วยแววตาแดงฉานแบบนั้นเลยนี่ครับเอช..ชิ!

 

 

"ยินดีด้วยนะครับ..ที่ดวงตาของคุณหนูหายดีเป็นปกติแล้ว" พี่หลินพูดพร้อมกับรินชาให้กับเหล่าสามีไปด้วย

 

 

"ครับ..ขอบคุณมากๆ" ผมพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานๆไปให้เค้า

 

 

"ฮิมิทสึ.." อา..นี่ก็เรียกจัง..เอชอ่ะ!

 

 

"มาแล้ว..เอ็ดการ์ด" ระหว่างที่ผมกำลังทำลอยหน้าลอยตาอยู่นั้น แต่แล้ว พี่ฟาก็พูดขึ้น พวกผมจึงมองออกไปด้านนอกกระจก ก็เห็นว่าเอ็ดกำลังลงจากรถพร้อมกับใครคนนึงและกำลังก้าวเดินเข้ามาในร้าน

 

 

"ไง.." เอ็ดพูดทักทายด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า จากนั้น เค้าก็นั่งลงตรงเก้าอี้ข้างๆพี่ฟาส่วนใครอีกคนที่เดินตามมาก็นั่งลงข้างๆเค้าอีกที

 

 

"นี่น่ะเหรอ ลูกศิษย์?" หืม? ลูกศิษย์?

 

 

"ครับท่าน..ทุกคนครับ..ผมขอแนะนำ นี่คือเอวา..ลูกศิษย์คนโปรดของผม” หา? อาชญากรฝึกหัด?

 

 

“แล้ว..จับมือดีที่ Hacker ข้อมูลของนายได้รึยัง” พี่ฟาพูดพร้อมกับจิบชาไปด้วย

 

 

“ยังครับ..แม่ง..เล่นทำผมไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาเป็นอาทิตย์!" เอ็ดพูดด้วยน้ำเสียงอันเกรี้ยวกราด

 

 

"ใครเหรอ?" เอชถาม

 

 

"เหอะ! อาชญากรฝึกหัดอีกคนที่ริอาจ Hacker ข้อมูลของผมได้น่ะสิ!" อา..มีด้วยเหรอที่คนอย่างเอ็ด..จะโดนแทงข้างหลัง?

 

 

"แล้วตอนนี้อยู่ไหน?" พี่ฟาถาม เออ..นั่นสิๆๆๆ อยู่ไหน?

 

 

"ตอนนี้..มันหลบหนีไปที่ไทยแล้วล่ะครับ!" หา...ไปที่ไทยเหรอ?

 

 

“อ้าว..เอวา นี่นายไม่คิดจะถอดหมวกออกก่อนรึไง อึดอัดแทน” เอ็ดหันหน้าไปพูดกับคนที่กำลังนั่งอยู่ข้างๆ

 

 

“ครับ..”

 

 

"......." หลังจากเปิดหมวกออกแล้ว..ผมนี่ถึงกับอึ้งทึ่งไปเลย อา..นี่คนเหรอครับ..ทำไมมันสวยแบบนี้อ่ะ! ผมว่าผมน่ะ..ดูดีแล้วนะ..แต่คนๆนี้ที่เอ็ดเรียกว่าลูกศิษย์..กลับสวยกว่าผมซะอีก!

 

 

"......." ส่วนสามีของผมกับพี่ฟาก็แค่มองเอวาด้วยสายตาธรรมดาๆเท่านั้น แต่พี่หลินนี่สิ..เอ่อ...แววตาราวกับเจอรักแรกพบแบบนั้น..มันคืออัลไร?

 

 

"อา..นายเหมือนหลุดออกมาจากเทพนิยายเลย มาจากที่เดียวกับพวกเค้ารึเปล่า คิกๆๆ " ผมพูดพร้อมกับหันหน้าไปหาเหล่าสามีแล้วหัวเราะคิกคัก

 

 

“นั่นสินะ..” พี่ฟาพูดแต่ทว่า..สายตากลับจ้องมองมาที่ผม

 

 

"อาจารย์ครับ...หมอนั่นไปได้หลับหนีไปที่ไทยหรอกนะ” เอวาพูด

 

 

“หืม? นายรู้ได้ไง ก็สายของชั้นรายงานมาแบบนั้นหนิ” เอ็ดพูด ส่วนพวกผมก็จิบชาแล้วแล้วนั่งฟังบทสนทนาเงียบๆ

 

 

“คุณโดนหลอกแล้วครับ..ทางที่ดี..คุณไปจับสายคนนั้นที่รายงานบอกคุณมาเค้นความจริงจะดีกว่า เพราะพวกเค้าสองคน..รู้จักกัน..” สิ้นเสียงของอาวาพวกเราทุกคนที่ได้ยินต่างก็พากันชะงัก อา..นี่เค้าเก่งขนาดนั้นเลยเหรอครับ? หรือว่าแค่เดาเอา?

 

 

“บอกมา...ว่านายรู้ได้ยังไง” เอ็ดถามด้วยแววตาสงสัย

 

 

“ผมเป็น...อมนุษย์ครับ”

 

 

“..............” อืม...มุขนี้มัน..แป๊กมาก....เอวา

 

 

“หึๆๆๆ เปล่าหรอกครับ..ผมแค่จับการเคลื่อนไหวของซีแอลได้ในแล็ปท็อป เมื่อตอนที่เรากำลังมาที่นี่น่ะครับ แต่..ผมแค่อยากให้ชัวร์กว่านี้แล้วค่อยบอกกับคุณ ส่วนสายคนนั้น..ผมรู้สึกแค่สงสัยเท่านั้นเอง” อ๋อ..อย่างนี้นี่เอง

 

 

“ฮึ่ย!! แม่ง..ติดตามมันหน่อยซิเอวา ว่าตอนนี้ไอ้ซีแอลมันอยู่ที่ไหน! ส่วนสายของชั้นไอ้นกสองหัวนั่น...ถ้ามันทรยศจริง..ชั้นฆ่ามันด้วยมือของชั้นเอง..” อา..เอ็ดการ์ดน่ากลัวอ่า

 

 

"ใจเย็นๆก่อนน่าเอ็ด..ดูสิ..ฮิมิทสึกลัวนาย..จนหน้าเหวอไปแล้ว หึๆๆ" พี่ฟาพูดพร้อมกับกวักมือเรียกพนักงานเข้ามารับออเดอร์อาหาร

 

 

“หึๆๆๆ หน้านายตลกชะมัด” จากนั้น เอ็ดการ์ดก็ชะงักแล้วมองหน้าของผมพร้อมกับหัวเราะออกมาขำๆ

 

 

“อา..เอชครับ..เอ็ดการ์ดว่าเค้าอา..” ผมรีบทำหน้าเหวอๆให้เป็นปกติ จากนั้น ผมก็หันหน้าไปฟ้องเอชทันที

 

 

“ก็มันตลกจริงๆนี่นา หึๆๆๆ” อา..ชิ! โป้งๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

"มองอะไร..." ระหว่างที่ทุกคนกำลังสั่งอาหารของตัวเอง แต่แล้ว เอวาก็พูดขึ้นเมื่อเห็นผมจ้องมองใบหน้าของเค้าเขม็ง

 

 

"คุณเป็น..ผู้ชาย?" ผมถามออกไป จนทุกคนในโต๊ะถึงกับหันมามองผมกับเอวา

 

 

"เยอบิช..ที่เค้าใช้สรรพนามว่า..ผม..คำๆนั้นเค้าใช้เรียกแทนผู้หญิงรึไง หึๆๆๆ"  หุบปาก! เอ็ดการ์ด!

 

 

"ก็ผู้ชายน่ะสิ.." แต่แล้ว..ผมก็ได้คำตอบที่คอนเฟิร์มจนได้! ว้าว..ผู้ชาย...

 

 

“อืม..อาจารย์ครับ ซีแอลมันอยู่แถวๆนี้!” พรึ่บ!! สิ้นเสียงของเอวา เค้าก็ลุกวิ่งออกไปจากร้านทันที!

 

 

“เฮ้! รอชั้นด้วย! ท่านครับ..ทุกๆคนผมไปก่อนนะ!” จากนั้น เอ็ดก็วิ่งตามไป

 

 

ครืดดดด! หมับ!

“นายจะไปไหน?” ระหว่างที่ผมกำลังจะลุกแล้วทำท่าจะวิ่งตามออกไป แต่แล้ว วัลดัสกลับคว้าแขนของผมเอาไว้ได้ทันซะก่อน

 

 

“เห็นมันน่าตื่นเต้นดี..ผมอยากไปด้วยอ่า..” ผมพูดพร้อมกัยเอานิ้วจิ้มปากเล็กของตัวเองไปด้วย

 

 

“พวกเราน่ะ..มันจัดอยู่ในนิยายแนวโรแมนติกนะครับ ไม่ใช่นิยายแอ็คชั่นบวกแนวแฟนตาซีอย่างพวกเค้า เพราะฉะนั้น..นั่งลงที่เดิม..” หืม? ที่ไดนาดินพูด มันคืออะไรหว่า? ผมงงอ่ะ!

 

 

"ชิ! อยู่นี่จริงๆด้วย!" ระหว่างที่เอชกับวัลดัสกำลังดึงผมให้นั่ง แต่แล้ว..ผมก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแว่วดังมาอีกแล้ว

 

 

"......" ผมมองผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยแววตาชะงัก อา..เค้าหล่อมากๆล่ะครับ! ผมสไลด์สีน้ำตาลอ่อนเข้ากับโคลงหน้าของเค้าชะมัด!

 

 

"จะจ้องชั้น..ให้ท้องไปเลยรึไง!" ก..ก..กรี๊ดดดดดดดดด! ไอ้เรโอ!! ไม่จริง..อา..ไม่จริง

 

 

"ร..เรโอ?" ผมพูดพร้อมกับยกนิ้วเรียวขึ้นชี้หน้าของเรโอไปด้วย

 

 

"ก็เออน่ะสิ..ว่าแต่..ดีใจด้วยนะ..ที่ตามองเห็นแล้ว" เรโอพูดพร้อมกับนั่งลงตรงเก้าอี้เสริมที่พนักงานจัดหามาให้

 

 

"อืม..." ผมตอบกลับไป แต่ทว่า..สามตายังคงจับจ้องมองใบหน้าของเรโอย่างไม่วางตา

 

 

"เอาอันนี้ครับ.." เรโอสั่งอาหารที่ตัวเองอยากทาน จากนั้น เค้าก็หันมามองใบหน้าของผม

 

 

"นี่..อีกสามเดือน..ชั้นจะไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ไทยนะ นายช่วยดูแลชั้นด้วยล่ะ" อา..จริงเหรอครับเนี่ย?

 

 

"อื้ม!" ผมยิ้มออกมากว้างๆอย่างดีใจ แต่ทว่า..ผมก็ยังไม่ยอมละสายตาไปจากเรโออยู่ดี

 

 

“เอาชั้นไปนอนกอดอยู่บ้านเลยมั้ย?

 

 

“เออ..ก็ดี เฮ้ย! ไม่ใช่! ไอ้บ้านี่..” ผมพูดพร้อมกับทำท่าทางเคอะเขิน

 

 

“จะม้วนตัวตรงนี้อีกนานมั้ย? ชั้นว่า..ไปม้วนตัวที่เตียงจะดีกว่านะ..” อา..ไม่ครับๆๆๆ ผมจะป็นเด็กดีแล้วครับวัลดัส

 

 

“แล้วโรงเรียนล่ะ..เค้าให้นายเจาะจงเลือกเองหรือว่าเค้าเลือกให้” เอชถาม และพร้อมเดียวกันกับที่อาหารยกมาเสิร์ฟพอดี

 

 

“ครั้งแรกทางโรงเรียนจะเลือกให้ครับ แต่ผมไม่ยอมอ่ะ..ผมจะเลือกเรียนโรงเรียนเดียวกับฮิมิทสึ” สิ้นเสียงของเรโอ ผมนี่ถึงกับยิ้มออกมาจนแก้มปริ

 

 

“ดีๆๆๆ นายรู้มั้ย? เพื่อนๆของชั้นนะ..เพียบเลย! ที่เที่ยวที่กินนะ..ก็เยอะแยะไปหมดแถวๆนั้นน่ะ! แล้วก็..แล้วก็....” ผมคุยฟุ้งไปเรื่อยๆ ส่วนเรโอก็ตั้งใจฟังอย่างตื่นเต้น ส่วนเหล่าสามีก็ผลัดกันป้อนอาหารเข้าปากของผม ส่วนพี่ฟากับพี่หลินก็ยิ้มขำพร้อมกับมองปากเล็กๆของผมที่กำลังเจื้อยแจ้วไปด้วย

 

 

"นี่ฮิมิทสึ...เดี๋ยวคืนนี้ชั้นไปหาที่บ้านนะ เรนเดียร์อยากเจอนายน่ะ อีกอย่าง..ชั้นมีเกมส์สนุกๆที่พ่อเพิ่งซื้อมาให้อีกด้วย นายจะต้องเป็นคู่ต่อสู้กับชั้น..โอเคมั้ย?" หลังจากทานข้าวเสร็จแล้ว ตอนนี้ พวกผมก็จะแยกย้ายกันกลับแล้วล่ะครับ 

 

 

"โอเคๆๆ.." สิ้นเสียงของผม ผมก็เดินขึ้นรถที่ไดนาดินเปิดประตูยืนรออยู่ ส่วนพี่ฟาก็ยกมือโบกลาวัลดัสแล้วเดินไปที่รถของพี่เค้าทันที

 

 

"อย่าลืมออกแบบแหวนเองล่ะ.." ระหว่างที่รถกำลังเคลื่อนตัว ผมก็ได้ยินเสียงของไดนาดินพูดขึ้นลอยๆ

 

 

"อะไรนะครับ.." ผมขยับขึ้นไปนั่งคล่อมบนตักของเค้า แล้วถามเค้าขึ้นมาอีกรอบ

 

 

"....." ไดนาดินไม่ตอบครับ แต่เค้ากลับทำปากจู๋ๆแทน

 

 

"จุ๊บ! ๆๆๆๆ" ผมทำปากจู๋ๆ จากนั้นก็จูบตรงริมฝีปากของเค้าหลายๆที

 

 

"ชั้นบอกว่า..อย่าลืม..เรื่องออกแบบแหวนด้วยตัวเองล่ะ สี่วงนะ..หึๆๆๆ" อา..ดีจังเลย..แหวนที่ผมจะออกแบบเองเป็นครั้งแรก 

 

 

"อา..ผมนึกเอาไว้ในใจอยู่แล้วล่ะครับ ของผม..ตรงหัวแหวนเป็นปิกกาจู ส่วนเอชเป็นโดราเอมอน วัลดัสเป็นเบ็นเทน ไดนาดินเป็น..."

 

 

"ฮิมิทสึ..นายกลับไปนอนเลื้อยอยู่ที่เดิมเลยครับ..." อุ่ย! แหมๆๆๆๆๆ ผมแค่ล้อเล่นเอง!! คิกๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นิยายเรื่องต่อไปของไรท์ จะเป็นเรื่องของหนูเอวานะคะ จะเป็นแนวแฟนตาซีค่ะ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น