Lazysheep

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : The Slave

คำค้น : slave short story

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2560 08:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
The Slave
แบบอักษร

Warning: Dark story

 

 

เสียงเฮฮาของนักศึกษาดังก้องโรงยิมที่กำลังมีแข่งบาสกันอย่างดุเดือด ทุกครั้งที่ลูกบาสกระทบแป้นเสียงเฮก็ยิ่งเร่าร้อนรุนแรง ในมุมมืดของโรงยิมร่างของใครคนหนึ่งนั่งชันเข่าเงียบๆ ในมือถือผ้าขนหนู ขวดน้ำและกระเป๋าเอาไว้ ดวงตาหลังแว่นกรอบโตดูล่องลอยไม่โฟกัสอะไร     

 

กลมกลืนไปกับความมืดมน

 

ปึง!!!!!!

 

ลูกบาสพุ่งกระทบผนังโรงยิมอย่างรุนแรง เฉี่ยวแก้มคนที่นั่งก้มหน้าก้มตาจนกรอบแว่นกระเด็นแตกร้าว ไม่มีใครกรีดร้องตกใจ ไม่มีใครรีบเข้ามาดู มีเพียงเสียงหัวเราะขบขันขึ้นมาแทนที่

 

“นั่งโง่อะไรอยู่!!ไอ้ทาส! แข่งเสร็จแล้วก็รีบเอาน้ำมา!” ใครบางคนตะโกน ทำให้ “ไอ้ทาส”ต้องรีบลุกหยิบแว่นขึ้นมาใส่แล้วรีบร้อนเดินไปหาคนที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งนักกีฬา

 

ร่างสูงใหญ่ใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยเหงื่อมองเขาด้วยหางตา ในขณะที่คนอื่นๆหัวเราะเหยียดหยัน บ้างก็ตบหัวบ้างก็ผลักดันให้เขามาหยุดยืนตรงหน้าผู้ชายคนนี้

 

“นะ..น้ำครับ”

           

มืออันสั่นเทายื่นขวดน้ำให้พร้อมคำพูดที่เบาจนแทบไม่ได้ยิน

           

“ไอ้ห่า เปิดฝาขวดด้วยสิวะ แล้วผ้าน่ะเช็ดให้เจ้านายของมึงด้วย”

           

คนเป็นทาสชะงักรีบเปิดขวดน้ำให้พร้อมกับบรรจงเช็ดเหงื่อบนใบหน้า แต่ก็โดนปัดมือทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ดวงตาดุดันราวกับมีไฟลุกในดวงตายิ่งทำให้คนโดนจ้องสั่นไปทั้งตัว

           

“ฮ่าๆ มึงดูดิแค่โดนจ้องก็สั่นเป็นลูกหมา”

           

แค่เกมเล่นกันในหมู่เพื่อน เจ้านาย-ทาส จับฉลากหาคนได้ตำแหน่งที่ว่า คนเป็นทาสต้องทำตามคำสั่งเจ้านายหนึ่งอาทิตย์ ส่วนมากก็เล่นกันขำๆ อย่างมากก็โดนให้เป็นสารถีขับรถ ซื้อข้าว จองตั๋วหนัง อะไรทำนองนั้น จนเมื่อผลประกาศครั้งล่าสุดออกมา

           

“ไหน ใครจับได้เจ้านายกับทาสลุกเลยอย่าเนียน ลุกๆๆๆ” ตัวตั้งตัวตีของเกมเคาะโต๊ะ เสียงโห่ฮาของเพื่อนๆเร่งกระชั้นให้คนที่จับฉลากได้ลุกขึ้น

           

แล้วทุกเสียงก็เงียบไปเมื่อคนที่ลุกได้คือ ผู้ชายที่เนื้อหอมและโด่งดังสุดในชั้นปีกับคนที่ได้ชื่อว่ามืดมนไม่สุงสิงกับใคร

           

ตั้งแต่ตอนนั้นการปฏิบัติแค่เกมเริ่มขยับขยายความรุนแรง จากหนึ่งอาทิตย์กลายเป็นสองอาทิตย์ หนึ่งเดือน และกลายเป็นไม่มีกำหนดระยะเวลา การหยอกล้อเริ่มเปลี่ยนเป็นทำร้ายทางวาจาและลงไม้ลงมือ

           

จากเรื่องล้อเล่นแปรเปลี่ยนเป็นกลั่นแกล้ง

           

สนุกและสะใจ

           

“น้ำหกหมดแล้วแม่ง!” ใครบางคนตะคอกหงุดหงิดเมื่อขวดน้ำโดดปัดกลิ้งจนกระฉอกพื้นโรงยิม “มึงเช็ดเลยไอ้ทาส!!” เขาผลักร่างนั้นจนล้มกลิ้ง

           

เมื่อคนเป็นเจ้านายแค่มองเฉยๆ คนรอบตัวก็ยิ่งลงมือหนักขึ้น

           

“ถอดเสื้อมึงออกมาเช็ด เดี๋ยวนี้!!

           

เสียงหัวเราะดังก้อง บางคนจงใจเตะขวดน้ำให้มันหกกระจายมากกว่าเก่า ร่างผอมค่อยๆปลดกระดุมออกด้วยมือที่สั่นเทา และเมื่อเสื้อนักศึกษาหลุดออกเหลือเพียงเสื้อกล้ามข้างในเผยให้เห็นผิวกายที่เต็มไปด้วยริ้วรอย

 

รอยกรีด รอยข่วน รอยจูบ

 

เสียงซุบซิบขยะแขยงดังรอบตัว ทาส ทำได้แค่เพียงก้มหน้าก้มตาเอาเสื้อเช็ดพื้นโรงยิมจนน้ำแห้งแล้วถูกบังคับให้ใส่กลับไปเหมือนเดิม

           

“สัสมึงนี่เงียบๆ แต่แดกเรียบนะ” เพื่อนบางคนตบไหล่คนตัวโตที่นั่งหน้านิ่งเฉย เขาไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธทำเพียงแค่เหลือบตามองร่างที่เปียกชุ่มสกปรก

           

“กลับ” เสียงทุ้มต่ำคำแรกเพิ่งออกมาจากปาก เจ้านาย เขาลุกออกเดินไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะตามมาหรือไม่ ทำให้ทาสต้องรีบโกยข้าวของวิ่งหน้าตั้งตามหลังมาติดๆ

           

           

ทางเดินทอดยาวไร้คนกลายเป็นความเงียบที่มีเพียงเสียงรองเท้ากระทบพื้น คนที่เดินตามหลังกอดของในอ้อมแขนแน่น แว่นสายตาดูจะเกาะไม่ค่อยอยู่เพราะเฟรมบิดเบี้ยวจากแรงกระแทกก่อนหน้า เมื่อหลุดเขตโรงยิมเขาก็ต้องเร่งฝีเท้าเมื่อ เจ้านาย หมุนตัวเข้าห้องน้ำหลังตึก

 

ปัง!!

 

โครม!!

 

ร่างผอมโดนเหวี่ยงลงไปนั่งบนฝาชักโครก แว่นกระเด็นหลุดอีกครั้งและคราวนี้มันคงกลับมาซ่อมไม่ได้อีก คนตัวโตหายใจหอบถี่คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนแทบเป็นเงื่อนตาย

 

“พอได้แล้ว”

 

ร่างที่ก้มหน้านิ่งกระตุกเล็กน้อย

 

“เลิกสักที”

 

ริมฝีปากที่ซุกซ่อนจากสายตาผู้คนขยับรอยยิ้มพึงพอใจ

 

“เกมนี่มันควรจบได้แล้—“

 

โครม!!!

 

ฝ่าเท้าพุ่งเข้ากระแทกประตูเฉียดคนตัวโตไปแค่นิดเดียวจนกลอนที่ล็อคไว้เกือบหลุดออกมา ดวงตาคมคายมองตามเรียวขานั่นแล้วไล่สายตาขึ้นช้าๆ ไปหยุดที่ร่างบนชักโครก

 

 

“ทาสคิดมีปากมีเสียง?” บุหรี่กลิ่นฉุนจุดขึ้น ปลายบุหรี่แดงวาบแล้วกลายเป็นควันที่พวยพุ่งจากริมฝีปากบาง ร่างผอมเอนตัวพิงแท็งค์น้ำด้านหลัง เสยผมยุ่งเหยิงขึ้นเผยให้เห็นดวงตาแข็งกระด้าง

           

เจ้านาย – ทาส เกมวันนั้นไม่ได้มีการดูหลักฐานในมือ ทุกคนตัดสินจากรูปลักษณ์ภายนอกว่าคนที่ดูดีกว่าย่อมเป็นเจ้านายหากในมือนั้นถือกระดาษที่เขียนว่า ทาส คำโต ชายหนุ่มตั้งใจจะบอกความจริงแต่อีกฝ่ายกลับแสดงตัวว่าเป็นทาสโดยไม่ให้โอกาสเขาได้พูดอะไร

           

“วันนี้นายเกือบไปแล้วนะ” รองเท้าหนังคลุกฝุ่นที่ยันอยู่บนบานประตูหลุดลงบนพื้นห้องน้ำ “ถอดถุงเท้าฉัน”

           

ทาสตัวจริงขบกรามแน่น เขาจับขาอีกฝ่ายถอดถุงเท้าออกให้แต่เมื่อถุงเท้าหลุดออก เจ้านาย ก็กดเท้าเปลือยเปล่าลงบนหน้าท้องอย่างแรงจนจุก

 

“อึก”

 

“ทีหลังอย่าใช้แววตาแบบนั้นกับฉันอีก”น้ำเสียงเย็นเยียบไร้ซึ่งความกลัว

         

เกลียดนัก ไอ้แววตาสงสารที่เหมือนอยากจะกระโจนเข้ามาช่วยเหลือ!

           

ปลายเท้าลากหนักลงต่ำ บดขยี้แก่นกลางกายใต้กางเกงกีฬาขาสั้น ผ้านิ่มลื่นแนบตัวทำให้เห็นว่าสิ่งนั้นกำลังขยับขยายขึ้นตามแรงสัมผัส ร่างผอมสูบบุหรี่อีกไม่กี่ครั้งก็โยนมันลงแอ่งน้ำขังที่พื้น เขาเลียริมฝีปากกลับมาให้ความสนใจสิ่งที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าแทน

           

กดทาบฝ่าเท้าลงไปแล้วใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้รูดตั้งแต่ฐานจนถึงปลาย

           

“ซี๊ด”

           

“ใครอนุญาตให้ส่งเสียง!” กดปลายเท้าแรงขึ้นจนร่างสูงกระตุกด้วยความเจ็บปวด

           

ผู้ชายที่แสนดีงั้นเหรอ ผู้ชายที่แสนสุภาพงั้นเหรอ น่าขำ..

         

 

 

คนอ่อนแอแบบนั้น

           

 

 

“นายต้องเลวมากกว่านี้ ทำร้ายฉันให้มากกว่านี้” ขยับปลายเท้าเร็วขึ้น

           

 

“แล้วฉันจะให้ในสิ่งที่นายต้องการ”

           

         

 

 

 

 

 

ทำลายทิ้งไปเสียได้ก็ดี..

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}