น้ำมิ้ม

ความรักต่างวัยท่ามกลางความไม่เห็นด้วยจากผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย #นิยายเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ ขมจัดเป็นอย่างมาก ไรท์เตอร์ขอเตือนด้วยความหวังดี ^^ แต่สายดราม่าห้ามพลาดเด็ดขาด ครบรสสุดๆค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงเรื่องนี้นะคะ และหวังว่าเราจะยังคงอยู่ด้วยกันไปนานๆ >< รักคนอ่าน #น้ำมิ้มคนเดิม

ตอนที่ 16 : โอกาสที่เคยพลาดไป (3/3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 : โอกาสที่เคยพลาดไป (3/3)

คำค้น : ภาคต่อ , ทวิกมล , แองจี้ , โทมัส , เอกกุล , Precious , แก้แค้น , เลี้ยงต้อย , กินเด็ก , ลูกครึ่ง , หล่อรวย , ใจดี , NC

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 609

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2560 01:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 : โอกาสที่เคยพลาดไป (3/3)
แบบอักษร

“เรื่องคุณจิน พ่ออยากอธิบาย” ปีเตอร์เอ่ยขึ้นหลังจากที่จบมื้ออาหารฝีมือของนางจินตนาและปานดวงใจ ซึ่งแม้ว่าคนที่กินได้มากที่สุดจะเป็นกวินวัธน์ที่ไม่มีเรื่องกลุ้มใจอะไรแล้ว ยังเจริญอาหารดีกับฝีมือทำอาหารของภรรยาตัวเองอีกด้วย

นายปีเตอร์นั้นสบโอกาสประคองบุตรสาวออกมานั่งเล่นที่ชายหาดพลางเอ่ยเปิดใจกันตรงๆเป็นครั้งแรก โดยที่มีสายตาของเอกกุลและนางจินตนาแอบมองมาห่างๆด้วยความเป็นห่วงอาการบาดเจ็บของทั้งคู่

“ไม่เป็นไรค่ะพ่อ พ่อไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องนี้กับหนูอีกแล้ว” แคทเธอรีนเอ่ยขัดขึ้นเสียงเรียบก่อนจะหันไปหาบิดาพลางเอ่ยอย่างจริงจัง

“หนูเข้าใจค่ะว่าพ่อแต่งงานใหม่กับเธอเพราะอะไร แต่จะให้หนูรู้สึกดีกับเธอมันก็คงจะไม่ใช่เรื่องง่าย มันก็เหมือนกับที่หนูไม่เคยชอบหน้านายแอนเดอร์สันสามีใหม่ของแม่ แต่หนูสัญญาว่าหนูจะพยายามไม่เกลียดเธอ”

“ขอบใจแคท อย่างน้อยแค่ลูกไม่เกลียดคุณจินเหมือนเมื่อก่อน พ่อก็พอใจแล้ว”

นายปีเตอร์เอ่ยกับลูกสาวพลางจูบกระหม่อมอีกฝ่ายอย่างเอ็นดู ในขณะที่แคทเธอรีนสามารถยิ้มให้บิดาได้อย่างสบายใจเป็นครั้งแรก

“ทำไมหนูถึงเพิ่งรู้ว่าการที่หนูได้คุยกับพ่อมันไม่ได้เลวร้ายเหมือนอย่างที่หนูคิดไว้”

“บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่าเลวร้าย มันก็ไม่ได้น่ากลัวเหมือนอย่างที่เราคิดไว้หรอกแคท เพราะสิ่งที่หนูกังวลมันคือ ความคิดในใจของหนูเอง พอเราคิดว่ามันแย่ มันก็จะแย่กว่าความเป็นจริงหลายเท่า”

“ถ้าอย่างนั้นต่อไปหนูจะพยายามไม่คิด แต่ลองทำเลยดีไหมคะ”

“พ่อว่ามันจะไม่ดีนะ คิดสักนิดนึงก็แล้วกัน ถ้าทำไปแล้ว แล้วมาคิดได้ทีหลัง มันจะยิ่งแย่กว่าเดิมนะ”

นายปีเตอร์เอ่ยเย้าบุตรสาวเล่น หากแคทเธอรีนกลับหน้าซีดลงไปเมื่อเริ่มระลึกได้ว่า เธอวางแผนอะไรเอาไว้สำหรับงานแถลงข่าวโครงการวิลล่าของบริษัทบ้าง

“พ่อคะ เรื่องโครงการวิลล่า...”

“วางใจเถอะแคท ...”

นายปีเตอร์เอ่ยพลางแตะลูบหัวบุตรสาวอย่างหัวอกคนเป็นพ่อที่พร้อมจะให้อภัยลูกได้ทุกอย่างเสมอ     

“พ่อจะทำมันให้ดีที่สุดและสมบูรณ์ที่สุด ให้สมกับที่ลูกสาวของพ่อเป็นรองประธานบริหารของบริษัท โอลเชสเตอร์เรียลเอสเตท”

“พ่อคะ...”

แคทเธอรีนเอ่ยได้แค่นั้นน้ำตาก็ไหลออกมาก่อนจะโผเข้ากอดบิดาอย่างเสียใจ นายปีเตอร์ลูบหัวบุตรสาวเบาๆพลางทอดถอนใจ ...แคทเธอรีนยังโชคดีที่ยังสำนึกได้ และกลับตัวได้ทันเวลา เพราะไม่เช่นนั้นแล้วถ้าหากหญิงสาวคิดได้ช้ากว่านี้ ทุกอย่างก็คงจะสายเกินกาล

............................................................

 

นางจินตนาก้มลงมองโทรศัพท์สามีที่วางอยู่บนกระเป๋าสะพายของตนอย่างแปลกใจ เพราะสัญญาณสายเรียกเข้าที่ดังต่อเนื่องไม่ยอมขาดสายนั้นแสดงว่าคนที่ติดต่อมาต้องมีเรื่องที่สำคัญจริงๆ หากภาพพ่อลูกที่คุยกันอย่างยิ้มแย้มทำให้คนเป็นภรรยายอมเสียมารยาทและกดรับสายเสียเอง

“สวัสดีค่ะ...”

“สวัสดีค่ะ ขอสายคุณลุงปีเตอร์หน่อยได้หรือเปล่าคะ นี่แองจี้หลานสาวของคุณลุงเองค่ะ”

เสียงใสๆที่ร้อนรนมาตามสายทำให้คุณนายจินตนาขมวดคิ้ว พลางหันไปสบตากับปานดวงใจอัตโนมัติก่อนจะเอ่ยตอบปลายสายด้วยน้ำเสียงที่ดังมากพอที่จะให้อีกสามคนในที่นั้นได้ยินด้วย

“แองจี้หรือลูก นี่ป้าจินเองจ้ะ ตอนนี้ปีเตอร์เขาไม่สะดวกรับสาย หนูมีอะไรด่วนหรือเปล่าลูก”

“มีค่ะคุณป้า คือตอนนี้แองจี้ติดต่อแคทไม่ได้เลย ทอมก็เลยให้ลองติดต่อคุณลุงดูค่ะเผื่อว่าคุณลุงจะทราบว่าแคทอยู่ไหน คือว่าตอนนี้ที่บริษัทมีเรื่องด่วนมาก แล้วทอมอยากให้แคทกลับบริษัทให้เร็วที่สุดค่ะ เพราะทอมต้องบินกลับอังกฤษด่วน”

“ทอมต้องบินกลับอังกฤษด่วนหรือลูก”

นางจินตนาทวนพลางหันไปสบตากับกวินวัธน์และปานดวงใจ หากคนที่คิ้วขมวดปมจนแทบจะชนกันอยู่แล้วก็คือเอกกุล เพราะเป็นอันว่าหนึ่งอาทิตย์ที่เขาตั้งใจจะให้หญิงสาวมาพักผ่อนที่เกาะนี้ของเขา ต้องล่มไม่เป็นท่าไปโดยปริยาย

กวินวัธน์ทำมือบุ้ยใบ้ให้นางจินตนาเป็นสัญลักษณ์ว่าตกลง หญิงสูงวัยจึงตอบรับปากแองเจลิน่าที่ยังรอฟังคำตอบอยู่ปลายสาย

“ได้จ้ะๆ ป้าจะบอกปีเตอร์ให้ติดต่อแคทให้เร็วที่สุดนะลูก แล้วทอมจะเดินทางวันไหนป้าจะได้เร่งปีเตอร์เขาให้”

“พรุ่งนี้ค่ะคุณป้าจิน ถ้าคุณป้ากับคุณลุงติดต่อแคทได้โทรมาบอกแองจี้ทางนี้นิดนึงนะคะ ตอนนี้ทอมกำลังจะบ้าตายแล้วค่ะ กลัวไม่มีคนทำงานแทนเขาแล้วแองจี้ต้องอยู่คนเดียวด้วย”

“จ้ะ ป้าจะรีบบอกปีเตอร์ให้เร็วที่สุดนะลูก”

“ขอบคุณค่ะคุณป้า งั้นแองจี้วางสายก่อนนะคะ จะได้ไปรายงานทอมด้วยค่ะ”

นางจินตนากดตัดสัญญาณวางสายไปเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะหันไปทางเอกกุลและกวินวัธน์อย่างหนักใจ

“ฉันอยากให้ปีเตอร์ได้อยู่กับลูกอีกสักระยะจังเลยค่ะ แต่ทางหนูแองจี้บอกว่าบริษัทมีเรื่องด่วน แล้วทอมต้องบินกลับอังกฤษพรุ่งนี้แล้ว ถึงยังไงยัยหนูแคทก็คงต้องกลับไปทำงานแทนเขา”

“ถ้ามีเหตุจำเป็นก็ต้องกลับไปล่ะครับ ถ้าอย่างนั้นผมไปบอกคนขับเรือก่อนว่าพวกเราจะกลับกันวันพรุ่งนี้ เขาจะได้มารับเรา”

กวินวัธน์เอ่ยพลางเดินเลี่ยงออกไป หากเอกกุลยังติดใจในคำบอกเล่าของหญิงสูงวัยตรงหน้า

“โทมัสต้องบินกลับอังกฤษด่วนอย่างนั้นหรือครับ ที่บริษัทมีเรื่องอะไรกันแน่ เพราะอีกไม่กี่วันก็จะต้องมีงานแถลงข่าวเปิดโครงการวิลล่าแล้ว จริงๆโทมัสควรต้องอยู่ดูแลทั้งหมด”

“ป้าก็ไม่ได้ถามหนูแองจี้ด้วยสิ แต่ฟังจากเสียงแล้วดูไม่น่าจะเป็นเรื่องดีสักเท่าไหร่ ดูร้อนรนมากถ้ายังไงป้าว่าปานน่าจะลองคุยกับหลานดูนะ เพราะเห็นว่าตอนนี้แองจี้ต้องเข้าไปทำงานที่บริษัทด้วย”

นางจินตนาหันไปเอ่ยกับปานดวงใจที่ก็เป็นห่วงหลานสาวของตนอยู่เช่นกัน หากเอกกุลอดที่จะชำเลืองสายตาไปยังร่างระหงที่เพิ่งมีรอยยิ้มอย่างมีความสุขทั้งกายและใจเป็นครั้งแรกไม่ได้ 

...เขาอยากจะเก็บรอยยิ้มกว้างและดวงตาที่พราวระยับที่บ่งบอกถึงความสุขในใจที่ส่งผ่านออกมาทางสายตาและใบหน้าหวานของแคทเธอรีนเอาไว้ให้ได้นานที่สุด

 

แต่ถ้าหากในวันพรุ่งนี้ที่ทุกคนต้องออกจากเกาะแห่งนี้ไปเพื่อเผชิญหน้ากับปัญหาที่ทิ้งเอาไว้ชั่วคราวแล้ว ชายหนุ่มไม่มั่นใจจริงๆว่า เขาจะสามารถปกป้องรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าเรียวนั้นได้อีกนานแค่ไหนกัน!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น