น้ำมิ้ม

ความรักต่างวัยท่ามกลางความไม่เห็นด้วยจากผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย #นิยายเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ ขมจัดเป็นอย่างมาก ไรท์เตอร์ขอเตือนด้วยความหวังดี ^^ แต่สายดราม่าห้ามพลาดเด็ดขาด ครบรสสุดๆค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงเรื่องนี้นะคะ และหวังว่าเราจะยังคงอยู่ด้วยกันไปนานๆ >< รักคนอ่าน #น้ำมิ้มคนเดิม

ตอนที่ 16 : โอกาสที่เคยพลาดไป (2/3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 : โอกาสที่เคยพลาดไป (2/3)

คำค้น : ภาคต่อ , ทวิกมล , แองจี้ , โทมัส , เอกกุล , Precious , แก้แค้น , เลี้ยงต้อย , กินเด็ก , ลูกครึ่ง , หล่อรวย , ใจดี , NC

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 575

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2560 19:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 : โอกาสที่เคยพลาดไป (2/3)
แบบอักษร

กวินวัธน์เดินตามปีเตอร์ที่แทบจะไม่มีอาการบาดเจ็บรุนแรงให้ได้เห็นแล้วเข้ามาด้านหน้าของบังกะโลพลางสังเกตรอบๆตัวอย่างสนใจ ในขณะที่ปานดวงใจและคุณนายจินตนานั้นแสนจะชื่นชอบบรรยากาศที่เงียบสงบและเป็นส่วนตัวของเกาะแห่งนี้เป็นอย่างมาก

“ที่นี่น่าพักจังเลยค่ะคุณวิน คุณปีเตอร์มาพักฟื้นที่นี่ก็ดีเหมือนกันนะคะ บรรยากาศดีๆแบบนี้เหมาะกับการมาพักผ่อนแบบครอบครัวมากที่สุดเลยค่ะ”

ปานดวงใจหันไปเอ่ยกับปีเตอร์และคุณนายจินตนาอย่างยิ้มแย้ม หากอีกฝ่ายกลับยังคงมองหาเจ้าของบ้านที่ยังไม่มีท่าว่าจะลงมาเปิดประตูง่ายๆ

“ผมว่าผมโทรบอกคุณเอกกุลหน่อยดีกว่าว่าเรามาถึงกันแล้ว เขาจะได้ลงมาเปิดบ้านให้เรา”

ปีเตอร์เอ่ยพลางทำท่าจะหยิบโทรศัพท์มาโทร หากประตูบ้านก็เปิดออกเสียก่อนพร้อมกับร่างสูงๆของเอกกุลในชุดลำลองสบายๆก้าวออกมาทักทาย

“คุณปีเตอร์ ดีใจที่คุณปลอดภัยดีนะครับ”

“ผมก็ดีใจที่ตัวเองปลอดภัยจากเรือระเบิด

สิ้นประโยคสั้นๆของบุรุษสูงวัย เอกกุลก็เหลือบไปสบตากับกวินวัธน์อย่างมีชนักปักหลัง ก่อนที่ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของบ้านจะยกมือไหว้คนตรงหน้าอย่างรู้สึกผิด

“ผมขอโทษคุณปีเตอร์จริงๆครับที่ผมทำอะไรแบบไม่ทันได้คิดให้รอบคอบแบบนั้น แต่ผมยืนยันอีกครั้งว่าผมมีเจตนาที่ดีกับคุณและแคทจริงๆ และผมมั่นใจว่าถ้าคุณได้เจอเธอ คุณก็จะเข้าใจเอง”

เอกกุลเอ่ยพลางจ้องตาประสานกับอีกฝ่ายอย่างจริงใจ จนบุรุษชราได้แต่ถอนหายใจก่อนจะเดินนำทุกคนเข้าไปในที่พัก หากกวินวัธน์กลับดึงแขนชายหนุ่มออกมาพลางกระซิบเสียงเขียว

“นายไม่ได้บอกแคทเธอรีนใช่ไหมว่าทั้งหมดนี่เป็นแผนของเรา”

“ครับคุณวิน  แต่ไหนคุณวินบอกว่าจะให้เวลาผมจัดการเองหนึ่งอาทิตย์?”

เอกกุลเอ่ยท้วงอีกฝ่าย หากกวินวัธน์บุ้ยบ้ายไปยังบุรุษสูงวัยที่เพิ่งเดินเข้าไปพลางเอ่ยเสียงห้วน

“ก็ตาฝรั่งนั่นไม่ยอมนี่ ฉันเลยต้องพามาที่เกาะนี่แหละ ว่าแต่แม่สาวนั่นล่ะ พอจะดัดนิสัยได้บ้างไหม”

“แคทเธอรีนไม่ใช่คนนิสัยเลวร้าย และผมเชื่อว่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานน่าจะทำให้เธอฉุกคิดได้ว่า ชีวิตคนเรามันสั้นเกินกว่าที่จะเสียเวลาไปกับทิฐิที่ผิดๆ”

“ก็ขอให้เจ้าหล่อนคิดได้อย่างที่คุณว่าก็แล้วกันคุณเอก อย่างน้อยตาปีเตอร์นั่นจะได้เลิกโมโหผมเสียที”

กวินวัธน์เอ่ยพลางตบไหล่อีกฝ่าย ก่อนจะเดินตามทั้งหมดเข้าไปในบ้านโดยที่เอกกุลเดินเลี่ยงไปที่ชั้นบนเพื่อไปช่วยพยุงแคทเธอรีนที่เดินเขยกเขย่งลงบันไดมา

“พ่อ!...พ่อปลอดภัยดีจริงๆด้วย โอ...ขอบคุณพระเจ้า”

แคทเธอรีนผละจากอ้อมแขนของเอกกุลที่แตะประคอง ก่อนจะถลาเข้าไปหาผู้เป็นบิดาที่ยืนรออยู่ด้วยใบหน้าที่แต้มรอยยิ้มกว้าง

“แคท! พ่อดีใจเหลือเกินที่มีวันนี้ วันที่ลูกยอมเรียกพ่อว่า พ่ออีกครั้ง”

นายปีเตอร์กอดร่างเพรียวของลูกสาวเอาไว้แน่นในขณะที่หญิงสาวเอ่ยเสียงสะอื้น

“หนูคงจะเสียใจไปตลอดชีวิต ถ้าหนูไม่ได้เจอพ่ออีก”

“พ่อรักลูกแคท ไม่ว่าลูกจะอยู่ที่ไหนกับใคร แต่พ่อก็รักลูกเสมอไม่เปลี่ยนแปลง เจ้าหญิงน้อยของพ่อ”

นายปีเตอร์กระชับอ้อมแขนที่โอบบุตรสาวไว้แน่นพลางจูบขมับลูกสาวคนเดียวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเขาตลอดมา ปานดวงใจขยับเข้าไปโอบสามีเอาไว้โดยอัตโนมัติพลางอดซาบซึ้งใจกับบรรยากาศแห่งความอบอุ่นนี้ไม่ได้

นางจินตนายิ้มให้กับสามีและลูกเลี้ยงก่อนจะหันไปเอ่ยกับเอกกุลเบาๆอย่างไม่ต้องการทำลายบรรยากาศที่กำลังดีๆอยู่นี้

“คุณเอกพาดิฉันไปที่ครัวดีกว่าค่ะ ดิฉันอยากจะทำอาหารเลี้ยงฉลองให้กับปีเตอร์แล้วก็หนูแคทหน่อย”

“ได้ครับ”

เอกกุลเอ่ยพลางเดินนำหญิงสูงวัยไปด้านหลัง โดยปล่อยให้ปีเตอร์และแคทเธอรีนได้มีโอกาสคุยกันตามลำพังพ่อลูกหลังจากที่แทบจะไม่เคยได้คุยกันดีๆมานับสิบปีแล้ว

.............................................................

 

คุณโทมัสคะ สายด่วนจากบริษัทแม่ที่อังกฤษค่ะ

แองเจลิน่าเอ่ยผ่านสายโทรศัพท์ที่เชื่อมกัน วันนี้เธอต้องมาทำหน้าที่เลขาหน้าห้องแทนแม่สาวลูกครึ่งหุ่นอวบอัดที่จู่ๆก็ขาดงานไปกะทันหันโดยไม่มีแม้แต่ข้อความมาลางาน ทำให้โทมัสหงุดหงิดแต่เช้า ดังนั้นพอได้ยินว่าบริษัทแม่โทรมา ทำให้ชายหนุ่มยิ่งขุ่นเคือง หากก็ทำได้เพียงแค่ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยสั่งสั้นๆ

โอนสายเข้ามาเลย

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเพียงครั้งเดียว ชายหนุ่มก็กดรับทันที

โทมัสพูดสายครับ

คุณบินกลับมาที่อังกฤษด่วนโทมัส บอร์ดสั่งให้ตั้งกรรมการสอบคุณเรื่องที่คุณมีพฤติกรรมไม่เหมาะสมในที่ทำงาน

พฤติกรรมไม่เหมาะสม หมายความว่ายังไงกันครับ ผมไม่เข้าใจ

ชายหนุ่มเอ่ยพลางขมวดคิ้วแน่น เมื่อปลายสายเอ่ยอย่างชัดเจน

คุณกับเลขาของคุณมีความสัมพันธ์กันจนมีคลิปหลุดให้ฉาวโฉ่ไปหมด บอร์ดบริหารต้องการให้คุณพักงานจนกว่าทางเราจะพิจารณาเรื่องร้องเรียนนี้ให้เสร็จสิ้น ... คุณถูกพักงานที่เมืองไทยโทมัส กรุณากลับมาที่อังกฤษภายใน 3 วัน

มันไม่เป็นความจริงนะครับ ผมไม่เคยมีเรื่องฉาวโฉ่

กลับมาอธิบายที่อังกฤษ เราคงบอกคุณได้แค่นี้โทมัส

ปลายสายเอ่ยย้ำก่อนที่จะวางหูไป ทิ้งให้ชายหนุ่มขมวดคิ้ว วันนี้จู่ๆจีน่าก็หยุดงานไป แล้วบอร์ดบริหารที่บริษัทแม่ที่อังกฤษก็โทรมาหาเขาทันทีพร้อมกับคำสั่งพักงาน

เสียงเคาะประตูเบาๆทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น ก่อนจะหันไปเอ่ยเสียงทุ้มนุ่มเมื่อเห็นว่าคนที่ก้าวเข้ามาคือหญิงคนรักของตน

แองจี้ มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่า

บริษัทแม่ที่อังกฤษโทรมาทำไมคะทอม

ฉันต้องบินกลับไปเคลียร์งานทางนู้นนิดหน่อย ทางนี้คงต้องทิ้งให้แคทกับแองจี้ดูแล้วล่ะ

ชายหนุ่มตัดสินใจเอ่ยเท็จพลางหันไปยิ้มกับอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน

แองจี้ไม่ต้องห่วงนะ ฉันไปเดี๋ยวเดียวไม่กี่วันหรอก

แน่นะคะว่าไม่มีเรื่องอะไร แองจี้เป็นห่วงคุณนะคะทอม

โทมัสพยักหน้ารับก่อนจะลุกขึ้นมาหาอีกฝ่ายพลางโอบเอวหญิงสาวเอาไว้หลวม ก่อนจะเอ่ยย้ำอีกครั้ง

ไม่มีอะไรจริงๆแองจี้ จริงๆฉันอยากให้เธอกลับไปด้วยพร้อมกันนะ แต่ว่าเธอต้องอยู่ฝึกงานให้ครบคอร์สนะสาวน้อย ให้สมกับที่ฉันฝากความหวังไว้กับเธอ ...ว่าที่ผู้บริหารคนต่อไปของโอลเชสเตอร์

โทมัสเอ่ยขึ้นพลางเอาคางเกยกับศีรษะทุยของหญิงสาวเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายสังเกตเห็นรอยวิตกกังวลจากใบหน้าของเขา ...การที่ถูกสั่งพักงานยาวแสดงว่าเรื่องที่มีคนส่งไปร้องเรียนถึงบอร์ดบริหารนั้นต้องมีมูลพอสมควร ถึงอย่างไรเขาก็ต้องหาทางไปพิสูจน์ความจริงให้ได้

“แองจี้ติดต่อแคทเธอรีนให้ผมทีสิ ระหว่างที่ผมไม่อยู่นี่คงต้องให้แคทเข้ามาดูแลงานของผมที่นี่ก่อน เขาแค่ขาเจ็บไม่ใช่หรือน่าจะพอมาทำงานไหวอยู่ใช่ไหม”

ชายหนุ่มเอ่ยพลางคลายอ้อมแขนออกให้แองเจลิน่าได้หยิบโทรศัพท์มือถือได้สะดวกขึ้น หากหญิงสาวกดโทรศัพท์ได้ไม่เท่าไหร่ก็ขมวดคิ้วพลางหันมาเอ่ยเสียงกังวล

“แองจี้ติดต่อแคทไม่ได้เลยค่ะ ทำยังไงดีคะ อีกไม่กี่วันจะมีงานแถลงข่าวโครงการวิลล่าที่เขาใหญ่ด้วย ยังดีว่าคุณลุงปีเตอร์ให้คนงานมาจัดการเรื่องห้องตัวอย่างเรียบร้อยแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นลองติดต่อปีเตอร์ดู เผื่อว่าเขาจะติดต่อแคทเธอรีนได้บ้าง ผมต้องบินกลับไปอังกฤษด่วนแบบนี้คงต้องให้เขารีบเข้าบริษัทมาให้เร็วที่สุด”

แองเจลิน่าพยักหน้าให้กับอีกฝ่ายพลางก้มหน้าก้มตาติดต่อไปยังปีเตอร์ จึงไม่ทันได้เอะใจว่าคนข้างๆตัวเดินห่างออกไปตอนไหน

โทมัสเดินกลับไปยังโต๊ะทำงานตัวเขื่องของตนก่อนจะเปิดแฟ้มทำงานของตนเองอย่างรวดเร็ว ทำไมเขาถึงรู้สึกสังหรณ์ใจอย่างประหลาด จู่ๆเรื่องทุกอย่างก็ บังเอิญ เกิดขึ้นพร้อมๆกัน ... และก็เป็นเขาคนเดียวที่บังเอิญต้องกลับอังกฤษด่วน! ในขณะที่บริษัทที่เมืองไทยกำลังจะมีการเปิดตัวโครงการอย่างยิ่งใหญ่

ชายหนุ่มก้มหยิบกระดาษกำหนดการคร่าวๆของงานแถลงข่าวมาพินิจอย่างกังวลใจ เขาควรจะไว้ใจใครได้บ้างในช่วงที่เขาไม่อยู่ที่เมืองไทยนี้!

 

............................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น