BA-AM

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 3 ความเจ็บปวด

คำค้น : พาสเตอร์,อิงวาด

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2562 22:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3 ความเจ็บปวด
แบบอักษร

#17:01#

ร่างสองร่างของหนุ่มสาวที่นอนกอดก่ายกัน เมื่อจบศึกรักอันหนักหน่วงและยาวนาน สำหรับครั้งแรกของดานิกา เวลาของบทรักครั้งแรกก็ปาไปถึง5ชั่วโมง สร้างความเหน็ดเหนื่อยและปวดร้าวให้กับร่างบางเป็นอย่างมาก

"อึก!!"เสียงสะอื้นน้อยๆของดานิกา ที่เริ่มจะรู้สึกตัว พร้อมกับความเจ็บแสบกลางกายสาว ที่แล่นเข้ามาจุกกลางอก ก่อนจะกลั่นความเจ็บปวดให้เป็นน้ำตา ที่เริ่มจะไหลรินออกมา จากดวงตาสวยของดานิกา

ร่างเล็กพยายามแกะมือเรียวของอีกคนที่รัดเอวบางไว้ อย่างเบามือ แต่พยายามจะแกะเท่าไหร่ก็แกะไม่ออก เหมือนผู้กระทำจงใจจะแกล้ง จนดานิกาที่เริ่มจะหมดแรงที่จะแกะต่อแล้ว ต้องกลับไปนอนนิ่งๆ ออมแรงไว้แกะมือปลาหมึกใหม่ แต่รู้สึกถึงแรงรัดรอบเอว ที่เหมือนจะเพิ่มแรงกอดรัดมากขึ้น จนแทบจะไม่สามารถดิ้นหนีไปได้

"คุณค่ะ!! ปล่อยอิงนะ!!"ด้วยความที่ไม่รู้จักชื่อของคนที่พรากพรมจรรย์ตนไป ทำให้ไม่รู้จะเรียกว่าอย่างไร ไม่รู้ว่าควรพูดแบบไหน ให้คนขี้แกล้งปล่อยพันธนาออกจากเอวของตน

"อยากให้ปล่อยหรอ?"พาสเตอร์พูดทั้งที่ตายังหลับอยู่

"ค่ะ! อิงจะกลับบ้าน!!"ดานิกาบอกความต้องการของตน ก่อนที่จะได้รับคำตอบที่เสียดแทงหัวใจกลับมา

"บ้านหรอ? หึ! รู้สึกว่าเธอกับยายจะไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้วล่ะ เพราะที่ตรงนั้นน่ะ เจ้าของเขาขายให้ฉันแล้ว!!"พาสเตอร์บอกเพราะทั้งหมดมันเป็นแผนของเขาเองทั้งหมด เพราะเมื่อสาวเจ้าไม่มีที่อยู่จะไป หาที่ไหนกันล่ะ ถ้าไม่เร่ล่อนไปทุกที่ อีกอย่างยายก็ไม่สบายจะพายายไปลำบาก ก็ใช่เรื่องซ่ะที่ไหนล่ะ และถ้าเกิดเขายื่นข้อเสนอให้เธอมาอยู่กับเขา และจะให้การรักษายาย คิดหรอว่าเธอจะไม่ตกลง

"ม...ไม่จริง! ฮึก!"ดานิกาส่ายหัวไปมา อย่างไม่เชื่อคำที่ร่างสูงได้บอก

"เหอะ! ไม่เชื่อก็แล้วแต่เธอสิ แล้วอีกอย่างนะ ตอนนี้ยายเธอก็ไม่รู้ว่าจะไปมุดหัวอยู่ไหนแล้วล่ะ ในเมื่อไม่มีที่อยู่แล้ว!!!"

"คุณมันเลวที่สุด!!! คนเลว!!!"ดานิกาตวาดด่าใส่พาสเตอร์อย่างสุดจะกลั้น เธอไม่ไหวกับผู้ชายคนนี้หรอก เขามันคนไม่มีหัวใจ  ถ้าเปรียบเทียบแล้ว เขาเหมือนซาตานร้ายมากกว่าคนซ่ะอีก

"ขอบคุณ!! แต่ฉันมีข้อเสนอดีๆ ให้เธอนะ! เธอก็มาเป็นนางบำเรอให้ฉันซักปีสิ แล้วฉันจะให้ยายเธอได้รับการรักษาอย่างเต็มที่เลยเป็นไง?"พาสเตอร์บอก

"ค่ะ!! แค่ปีเดียวนะคะ!" ดานิกาบอกอย่างจำนน เพื่อให้ยายผู้เลี้ยงเธอมา ได้รับการรักษาที่มีคุณภาพ ที่ต้องใช้เงินเยอะ และยายเธออาจจะหายขาดจากโรคร้ายที่เป็นก็ได้ ต่อให้ต้องทำอะไร ยังไง เธอก็ยอม

"ดี!!"

ความคิดเห็น