June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

61. ไม่​ขี้โกง​ไปหน่อย​รึไง​! (เสกต่อ)

ชื่อตอน : 61. ไม่​ขี้โกง​ไปหน่อย​รึไง​! (เสกต่อ)

คำค้น : เสก​ต่อ​

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.7k

ความคิดเห็น : 32

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2562 15:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 800
× 0
× 0
แชร์ :
61. ไม่​ขี้โกง​ไปหน่อย​รึไง​! (เสกต่อ)
แบบอักษร

ต่อ  Part

เห้อ! เสียงถอนหายใจของไอ้พี่เสกดังออกมา เมื่อร่างสูงของพี่กรเดินลับตาไปในฝูงชน หลังจากที่ผมพาพี่กรไปเลือกซื้อตุ๊กตาหมีขาว ที่จะให้กับหลานสาวพี่นนในวันเกิด คงเพราะอายเลยต้องให้ผมไปซื้อให้  ไม่คิดว่าผู้ชายที่เพรียบพร้อมทุกอย่าง ก็มีเรื่องที่ทำไม่ได้เหมือนกัน ผมคิดและยิ้มออกมา

" มองตามตาเยิ้ม ถ้าคิดจะชอบไอ้กรบอกไว้เลยว่าเตรียมตัวอกหักซะเพราะไอ้กรมันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว " 

ไอ้พี่เสกพูดเหน็บแนมผม

" พี่กรเป็นคนดี เกินไป​ " ผมพูดออกมาตายังมองตามร่างสูงของพี่กรที่กำลังลับสายตาไป

" ฮึฮึ ชอบคนเลวรึไง " ไอ้พี่เสกถาม

" ใช่​ ผมชอบผู้ชายห่วยๆที่บางครั้งก็ไร้มารยาทและชอบทำอะไรครึ่งๆกลาง​ " ผมตอบ

" รู้สึกว่าเหมือนฉันจะมีคุณสมบัตินั่นอยู่นะ " 

ไอ้พี่เสกบอกยิ้มๆส่งสายตาพราวมาที่ผม

" ถ้าคุณยอมรับตัวเองว่าห่วย นะ " 

ผมตอบและเดินเข้าร้านเสื้อผ้าทันที วันนี้เสียเวลาไปครึ่งวันแล้ว ผ่านไปเกือบชั่วโมงหลังจากที่เลือกซื้อเสื้อผ้าเสร็จเเล้วไอ้พี่เสกก็ลากแขนผมเข้ามาร้านจิวเวลรี่ชื่อดัง

พนักงานสาวสวยเดินมาทักทาย ไอ้พี่เสกเหมือนรู้จักกันดี และมองมาที่มือหนาไอ้พี่เสก ซึ่งตอนนี้จับข้อมือผมอยู่ผมพยายามแกะมือหนานั่นออก

" ช่วยเลือกหน่อย " ไอ้พี่เสกบอกผมมองตู้กระจกตรงหน้าที่มีเครื่องประดับของผู้หญิงอยู่ทั้งสร้อยคอ ต่างหู กำไร และเข็มกลัด

" จะให้ใครละ " ผมถามด้วยความอยากรู้

" แฟน " ไอ้พี่เสกตอบสั้น แต่คำว่าแฟนนั้นทำให้ผมตัวชาวาบเลย ไอ้พี่เสกมีแฟนงั้นหรอ? หรือว่าจะเป็นผู้หญิงคนนั้น คนที่ไปดูตัวมา

" เข็มกลัดเป็นไง อันนี้อะ " ไอ้พี่เสกชี้นิ้วลงที่เข็มกลัดเพชรรูปดอกไม้ส่งแสงแวววาบอยู่  ผมพยายามปรับสีหน้าและน้ำเสียงให้นิ่งและพูดว่า

" สวยครับคงเหมาะกับผู้หญิงสวยๆ " 

ผมตอบถึงมันจะเหมือนกับเข็มกลัดพวกที่คุณหญฺิงคุณนายนิยมใส่กันก็เถอะ  แต่ถ้าคนสวยๆใส่ยังก็คงดูดี แล้วไอ้พี่เสกก็เเจ้งกับพนักงานว่า

" ผมเอาชิ้นนี้ครับ รบกวนห่อให้ด้วย​ " 

ไอ้พี่เสกบอกพนักงานและยื่นบัตรเครดิตสีดำให้ผมมองราคาที่ป้ายเป็นตัวเลข6หลักเลย 

คนรวยนี่นะทำอะไรใช้จ่ายแบบไหนก็ไม่ต้องคำนึงถึงเงินในบัญชี

" อ้าวเสก  ต่อ มาทำอะไรที่นี่ " เสียงของผู้หญิงจากทางด้านหลัง ทำให้ผมและไอ้พี่เสกหันไปมอง

" พี่กิ่ง! " ผมเรียกชื่อนั้นเบาๆ ส่วนไอ้พี่เสกทำหน้าเบื่อหน่ายทันที​ ที่เจอแฟนเก่า ทำหน้าไม่ถูกเลยรึไง

ผมยิ้มเยาะ

" วันนี้มันวันอะไรวะ " ไอ้พี่เสกบ่นและเปลี่ยนสีหน้าทันทีส่งยิ้มให้กับพี่กิ่งที่กำลังเดินมาผมยกมือไหว้พี่กิ่งที่กำลังทำหน้าตาสงสัยเต็มที่เมื่อเห็นผมกับไอ้พี่เสกยืนอยู่ด้วยกัน

" ซื้อของให้แฟน ส่วนหมอนี่เป็นเลขาส่วนตัว " 

ไอ้พี่เสกตอบตามความจริง

" หรือว่า พวกนายสองคน  " พี่กิ่งถามมองหน้าผมสลับกับไอ้พี่เสกด้วยอาการสงสัยไอ้พี่เสกเลยดึงแขนพี่กิ่งไปคุยกันที่มุมด้านหลังร้าน

ผมมอง ผู้หญิงสวยกับผู้ชายหล่อคุยกันด้วยท่าทีสนิทสนม มือพี่กิ่งที่วางบนไหล่หนาของไอ้พี่เสกนั้นทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ เลยเบือนหน้าหนีไปจากภาพบาดตานั่นและเดินไปรอไอ้พี่เสกด้านนอกร้าน

" ทำไมไม่รอ " ไอ้พี่เสกบ่นเมื่อเดินออกมาจากร้าน

" กลับยัง​ " ผมบอกทำท่าเพลียๆ ถึงจะไม่ได้เพลียอะไรมากมายแต่ความรู้สึกหม่นหมองในใจทำให้ผมแสดงออกมาเเบบนั้น ไอ้พี่เสกเลยไม่พูดอะไร ออกมา พากันเดินไปที่ลานจอดรถทันที

หอพัก ccc

" คุณเสก ไม่มีงานหรือไหนว่ามาส่งผมแล้วจะกลับเลยไง " 

ผมถามเมื่อเห็นร่างสูงทิ้งตัวลงนอนแผ่หราที่เตียงของผม

" งานส่วนของฉันอยู่ที่ภูเก็ต " 

ไอ้พี่เสกตอบเเละหลับตาเหมือนกำลังเพลียมาก ผมรู้ว่างานที่ภูเก็ตกำลังมีปัญหากับคู่แข่งที่มีอิทธิพลแถวนั้น แค่คิดถึงกลุ่มอิทธิพลที่เป็นเจ้าหนี้ของผมที่ผมเคยเจอ ถ้าเป็นแบบนั้นผมก็รู้สึกห่วงไอ้พี่เสกขึ้นมาคนพวกนี้ทำได้ทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง

แล้วก็เหลือบไปเห็นกล่องของขวัญขนาดเล็ก2 กล่องวางซ้อนกันอยู่ทำไมซื้อสองอันไอ้พี่เสกบอกว่าซื้อให้แฟน

คำว่า แฟน นี่หมายถึงคนที่คบกัน อะไรประมาณนี้รึเปล่า แล้วคำพูดไอ้พี่เสกก็ลอยเข้ามาในหัว

" กูกับเป็นต่อกำลังคบกันอยู่ "

อาจจะเป็นผู้หญิงที่ไปดูตัวก็ได้ไม่ใช่ ผมแน่ๆ

และคำพูดที่บอกพี่กรออกไปนั้นก็เพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้าคงกลัวพี่กรว่าหรือตำหนิเพราะพี่กรรู้เรื่องที่ไอ้พี่เสกทำกับผม

ผมมองร่างสูงที่นอนเหยียดยาวอยู่บนที่นอน ถุงเท้าก็ไม่ถอดแถมเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่ดูน่าอึดอัดนั่นอีก

จะหลับทั้งอย่างนั้นรึไง?  ผมคิดและเดินอ้อมไปอีกฝั่งของเตียงนอน หยิบเสื้อยืดสีขาวในตู้ออกมา

" คุณเสกจะนอนทั้งอย่างนี้รึไง " 

ผมเรียกร่างสูงขยับตัวพยายามลืมตาขึ้นมามอง ผมเลยยื่นเสื้อยืดสีขาวให้

" เปลี่ยนเสื้อก่อน "

" อืม ฮืออ เปลี่ยนให้หน่อยดิ " ร่างสูงพึมพำตายังปิดอยู่เหมือนกับเพลียมากมายกลางคืนไม่หลับไม่นอน

" ไม่เอา ไม่ว่าง " ผมบอกเเล้ววางเสื้อยืดลงข้างๆ ร่างสูงจึงเอื้อมมือมา ดึงข้อมือผมไว้

" ถึงอยากจะเอาก็ไม่มีแรงหรอก " ไอ้พี่เสกบอกพร้อมกับลืมตาขึ้นส่งสายตาอ้อนวอนมาจนผมยอมใจอ่อน

" วันๆ คิดแต่เรื่องแบบนี้รึไงวะ " ผมพูดแขวะร่างสูง ขยับตัวนั่งลงถอดถุงเท้าออกให้

" ก็อยู่กับนายฉันคิดเรื่องอื่นไม่ออก " 

ไอ้พี่เสกบอกแล้วผลักร่างผมให้นอนราบ ลงแล้วพลิกตัวเองทาบทับร่างผมไว้สองแขนโอบเอวผมแน่นแล้วก้มลงมาจูบไซ้ที่ซอกคอผม

" จะทำอะไร ไอ้เสก " ผมท้วงออกมาทั้งดิ้นแต่เหมือนยิ่งดิ้นยิ่งรัดแน่น ท่าทีอ่อนเพลียเมื่อกี้หายไปไหนวะ  ไอ้พี่เสกมึงนี้มันเจ้าเล่ห์จริงๆ

" อย่าดิ้นสิขอจูบหน่อย " พูดจบก็ส่งริมฝีปากร้อน จูบพรมไปทั่วหน้าผม

" อือ.." เสียงทักท้วง​ผมหายไปเมื่อ ริมฝีปากประกบปากผมจูบบดและปลายลิ้นร้อนเริ่มเคลื่อนไหวล่วงล้ำเข้าไปในโพรงปากอุ่นของผม เกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กๆอย่างช่ำชองผมรู้สึกว่าเวลามันชั่งเนิ่นนาน​เหลือเกินกับจูบที่อ่อนนุ่มนั่น

" พอแล้ว ไหนบอกว่าเเค่จูบไง "  ผมเอ่ยท้วงออกมาเมื่อมือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อผม

" อีกนิด " เสียงนุ่มอ้อนวอนแต่มือหนานั่นเริ่มไม่นิด​ ปลายนิ้วเรียวสะกิดยอดอกผมไปมาจนผมรู้สึก ขนลุกซู่

" ปะ ไปต่อกับแฟน คุณโน่น "  

ผมโพล่งออกมาน้ำเสียงสั่นทั้งที่พยายามเเล้วว่าจะไม่คิดไม่พูดอะไร เกี่ยวกับเรื่องของขวัญรวมทั้งเรื่องที่ไอ้พี่เสกบอกพี่กรว่า คบกับผม

" โอ๊ะ "  ไอ้พี่เสกชะงักนิดนึงและร้องออกมา เหมือนคิดอะไรได้ขยับตัวลุกนั่ง โน้มตัวเอื้อมมือไปหยิบกล่องของขวัญมาเปิดออกผมมองกำไลข้อมือสีเงินที่ยื่นมา

" ลองใส่ให้ดูหน่อย​ " ร่างสูงบอก

" ทำไมไม่ให้แฟนคุณลองเองล่ะ " ผมตอบเสียงเรียบ

" แขนเค้ากับนายก็น่าจะเท่าๆกัน " ไอ้พี่เสกตอบบอกหน้าตาเฉยส่วนผมรู้สึกเจ็บปวดหน่วงในใจ

" ยังไงผมกับเค้าก็คนละคน​ " 

ผมบอกเสียงเรียบและขยับตัวลุกขึ้น แล้วไอ้พี่เสกก็คว้าข้อมือผมไว้ และพยายามดันกำไลสีเงินนั่นใส่ข้อมือผมจนผมรู้สึกเจ็บ พอใส่เสร็จ ก็จับกำไลนั่นหมุนไปมา

" พอดีเป๊ะเลย " ไอ้พี่เสกพูดแล้วยิ้มออกมาผมพยายามถอดเจ้ากำไลนั่นออกยังไงก็ถอยไม่ได้

" ไอ้พี่เสก ทำไมมันเอาออกไม่ได้ " เพราะตอนนี้ผมพยายามถอดออกจนข้อมือแดง

" ถอดไม่ได้ ก็ไม่ต้องถอด​ " ไอ้พี่เสกบอกท่าทีเฉยๆ

" แต่คุณซื้อให้แฟนคุณ ไม่ใช่ผม " ผมพูดคำว่า เเฟนคุณออกไป​ ทำหน้าตึง​ๆ

" เป็นต่อมึงฟังไอ้พี่เสกของมึงพูดให้ดีๆนะกำไลนี่ กูชื้อให้มึง " 

ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อไอ้พี่เสกพูดจบซื้อให้ผมในฐานะอะไรผมได้แต่ถามตัวเองไม่กล้าเอ่ยออกไปเพราะว่าผมกลัวๆคำตอบแล้วไอ้พี่เสกก็ดึงเอามือผมไปจับไว้

" อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เลยต่อ ถึงมึงถามกูก็หาคำตอบคำอธิบายที่มันชัดเจนให้มึงไม่ได้ อาจจะมองว่าเห็นแก่ตัวแต่มึงเป็นผู้ชาย นั่นทำให้กูทำอะไรไม่ถูกขอเวลาให้กูหน่อยแต่ตอนนี้กูบอกได้แค่ว่า กูอยากอยู่กับมึง กูชอบมึง เข้าใจมั้ยต่อ " 

ไอ้พี่เสกอธิบายยืดยาวผมก็นิ่งฟังด้วยความรู้สึกสับสนปนความดีใจ ถึงจะสับสนกับการกระทำของไอ้พี่เสกอยู่แต่แค่ได้ยินคำว่า 

ชอบและอยากอยู่ด้วยทำให้ผมหยุดคิดทุกอย่างเลยผมรู้ว่าผมเหมือนคนใจง่ายจะให้ทำยังไง ผมรักเค้า...ถึงวันข้างหน้ามันจะเป็นเเค่คำหวานหลอกลวงก็เถอะผมจะไม่เสียใจ

" จะไม่ขี้โกงไปหน่อยรึไงคุณพูดเอง เออเองไม่ถามผมสักคำ​ " 

ผมบอกและมองมือหนาของไอ้พี่เสกที่จับมือผมอยู่

" เออน่า กูมีไซส์ว่ามึงเองก็ชอบกู " 

ไอ้พี่เสกตอบเหมือนคนที่มั่นใจตัวเอง แต่คำตอบมันทะแม่งๆ เหมือนกับคนพูด  พูดผิดจะบอกว่ามีเซ้นส์รึเปล่านะผมคิดขำๆ

" เค้าเรียกว่ามีเซ้นส์ ไม่ใช่ไซส์ " 

ผมเอ่ยท้วงยิ้มกริ่มเหมือนจับผิดคนเจ้าเล่ห์ได้มองไอ้พี่เสกที่ทำหน้าเหมือนกำลังคิดอยู่

" เออ นั่นแหละพูดผิดวุ้ยจะไปไหนก็ไป " 

ไอ้พี่เสกพูดปัดเปลี่ยนเรื่องทันทีแถมยังไล่ผมไปอีก

จะให้ไปไหนนี่​มันห้องผม ผมคิดเเละโยนเสื้อยืดคลุมหน้าไอ้พี่เสกและเดินไปจัดการเก็บเสื้อผ้าที่ซื้อมาไปซักมองกล่องของขวัญอีกกล่องแล้วตะหงิดๆใจ

กล่องนั้นคงเป็นของแฟนจริงๆสินะ

แล้วส่ายหัวไปมาสั่งให้ตัวเองเลิกคิดมองไปที่ร่างสูงตอนนี้ที่หลับไปทั้งที่เสื้อยืดยังปิดหน้าอยู่

ผมคงคาดหวังอะไรกับคุณไม่ได้เลยสินะ ไอ้พี่เสก!

แล้วก็กดมือถือโทรออกไปหาชินเพื่อขอคำแนะนำและชินก็แนะนำขั้นตอนต่อไปหลังจากที่รู้ เรื่องทุกอย่างของวันนี้

" การกระทำย่อมสำคัญกว่าคำพูดนะพี่ต่อก็เเค่อยู่กับเค้าไปพิสูจน์ด้วยตนเอง  ผมล่ะอิจฉาพี่จริงๆในเส้นทางสายเกย์ของพวกเราน้อยคนนะพี่ต่อจะเจอเรื่องราวแบบพี่ฉะนั้นพี่ต่อรับเทคนิคของผมไปใช้รับรองว่าหนึบ ติดหนึบหลงหนัก "

ชินพูดและบอกเคล็ดลับเทคนิคมา.....

คงต้องดูการกระทำ เพราะจะยึดกับคำพูดไอ้พี่เสกคงไม่ไหวจริงๆแค่ ไซส์กับเซ้นส์ยังพูดผิดและผมอยากจะบอกว่า คุณมีเซ้นส์ที่ห่วยมาก

ผมไม่ได้แค่ชอบคุณ ไอ้พี่เสกแต่ผมรักคุณ

เสก Part

ผมลืมตาตื่นขี้นมาหลังจากที่หลับไปตั้งแต่ช่วงบ่าย

มองนาฬิกาเกือบจะ5โมงเย็นเห้อหลับไปนานเหมือนกันผมคิดแล้วส่งสายตามองหาเจ้าของห้องร่างเพรียวได้ยินเสียงกุกกักๆ อยู่ด้านนอกระเบียง

น่าจะทำอะไรสักอย่าง

หลังจากที่ได้คุยบอกความรู้สึกไปแล้ว เป็นต่อเองก็เหมือนจะไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูดออกมา ผมรู้ว่า สิ่งที่ผมบอกออกไปเป็นต่อเองก็ต้องการความชัดเจน แต่สำหรับผมเเล้วคำพวกนั้น มันสำคัญตรงไหน คำว่า แฟน หรือ คนรัก ในเมื่อคนพูดไม่ได้เข้าใจความหมายของมันเลย ผมเคยมีอดีตที่เเสนจะเจ็บปวด

กับแฟนคนแรก ผู้หญิงคนแรกที่ผมคิดว่า ทุกอย่างมันคือความรักแรกจากเค้ามาขอคบและเราสองคนก็ตกลงคบกันเป็นแฟนกินเที่ยวนอนด้วยกัน จนฝ่ายหญิงเริ่มเรียกร้องมากขึ้นและผมให้ไม่ได้ จนวันหนึ่งเราสองคนทะเลาะกัน

" นายชอบคนง่ายแล้วก็เป็นคนบอกรักคนง่ายสุดๆ บอกรักแบบไม่แคร์อะไรเลยพูดได้คล่องมากแต่ก็ไม่รู้ความหมายของมันและการกระทำมันตรงกันข้าม เสก นายบอกว่าชอบว่ารัก แต่เอาเข้าจริง นายก็ยังไม่รู้วิธีแสดงมันออกมาด้วยซ้ำนั่นคือข้อเสียของนายและฉันหวังว่านายจะไม่ไปพูดคำง่ายๆแบบนั้นกับใครอีกบอกตรงๆฉันสงสารเค้า  !."

และจากนั้นมาผมคบใครผมไม่เคยเอ่ยคำว่าชอบคำว่ารักออกมาเลยจนกระทั่งเจอกับเป็นต่อ ผมพูดว่าชอบออกมาแต่นั่นเพราะผมรู้สึกว่าผมรู้ความหมายของมัน..

" ทำอะไร " ผมถามพร้อมกับเเย้มประตูห้องน้ำเข้าไปซึ่งห้องน้ำกว้างนั้นเเบ่งอีกมุมเป็นที่ซักผ้ามีเครื่องซักผ้าวางอยู่ร่างเพรียวหันมามองผมเเวบหนึ่ง

" น้ำซึมคงรั่วแถวนี้ๆ " เป็นต่อตอบและหันไปสนใจสิ่งที่ทำค้างอยู่ดูแล้วน่าจะซึมตรงข้อต่อ

" แล้วทำเป็นหรอ​ อ้อนแอ้นขนาดนี้ " ผมถาม

" ผมก็ผู้ชายนะ ทำไมจะ... โอ้ย! " ร่างเพรียวพูดไม่ทันจบข้อต่อที่หมุนอยู่ก็หลุดน้ำจึงพุ่งใส่เสื้อจนเปียกหมดผมเห็นไม่ได้เรื่องจึงรีบปิดก็อกน้ำ​ทันที และดึงร่างเพรียวออกมา

" เปียกหมดแล้วนั่นเดี๋ยวทำเอง " 

ผมบอกและนั่งลงจัดการซ่อมข้อต่อให้และเสร็จภายใน5นาที

หันมามองสบตากับเป็นต่อที่เหมือนกำลังมองผมอยู่ก่อนเเล้วพระเจ้าเป็นต่อตอนนี้เสื้อที่เปียกถูกถอดออกเผยให้เห็นหยดน้ำที่เกาะอยู่ประปราย ตามไหล่และบริเวณหน้าอกหน้าท้องแบนเรียบ   ขอบกางเกงในโผล่พ้นออกมายิ่งทำให้ดูเซ็กซี่

เป็นต่อ มึงนี้มัน... น่าxxสุดๆ ..  เดี๋ยวนะ เด็กนี่ยั่วผมอีกแล้วหรอและดูท่ายืนนั่น

เป็นต่อยืนเอียงตัวพิงผนังห้องน้ำ​มองมาที่ผมด้วยสายตาที่เดาไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่

" เก่งแฮะ " เป็นต่อพูดสายตายิ้มๆแต่พอได้ยินคำชมจากปากเรียวผมลอบกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่

รู้สึกร้อนรุ่มช่วงล่าง

อย่านะไอ้เสกน้อยอย่าเพิ่งมาตื่นแต่หัววันขนาดนี้ผมบอกเสกน้อยด้านล่าง

" นายลืมหรือเปล่าว่าฉันเรียนอะไรมา.."  ผมบอก

" อ๋อ​  ​ผมลืมไปคุณเก่งเรื่องออกแบบสร้างสรรค์และก็ทำลาย​ "

 เป็นต่อบอกเสียงเรียบ

ผมหัวเราะออกมาเหมือนได้รับคำพูดที่ถูกใจ  ล้างมือแล้วเอามือเย็นยื่นไปบีบที่ยอดอกนั่นอย่างเเรง

" โอ้ยยย!!  "

จนเป็นต่อร้องเสียงหลงออกมา

" ไปอาบน้ำ​เดี๋ยวเป็นหวัด " ผมบอกพยายามข่มอารมณ์ความต้องการไว้

" เป็นหมอรึไง "

" เออสิ เชี่ยวชาญมากเรื่องการตรวจภายใน ของบุรุษเพศ " ผมบอกพร้อมกับเอามือบีบก้นเป็นต่อและเดินหัวเราะออกไป

ผ่านไป20นาทีหลังจากเป็นต่ออาบน้ำเสร็จ แล้วผมก็ยื่นการ์ดสีทองให้

" เขียนให้หน่อยข้อความตามนี้ " ผมสั่งเป็นต่อทำหน้างงแต่ก็รับไปเขียนตามที่ผมบอกและก็เงยหน้า ขึ้นมาถาม

" เอ่อ คุณศรารัต นี่ ใช่.." เป็นต่อถามคิดว่าจะไม่สงสัยซะอีก

" อืม เจ้าของเข็มกลัดนั่น​ " ผมตอบเป็นต่อยังทำท่างงๆอยู่

" ไหนคุณบอกว่าซื้อ​ให้แฟน " เป็นต่อถามเสียงอ่อย ๆ

" ก็แฟนไงแต่เป็นแฟนท่านประธาน รึนายไม่รู้ว่าคุณศรารัตเป็นแฟนท่าน​ " 

ผมตอบท่าทีเฉยๆเป็นต่อทำท่าโล่งใจอย่างประหลาด​ อย่าบอกนะคิดมากกับคำพูดของผมที่เคยบอกว่าซื้อให้แฟนแค่แหย่เล่นแต่ก็ชอบนะได้เห็นสีหน้าแปลกใจของนายมันทำ

ให้ฉันมีความสุขแบบนี้เค้าเรียกว่าโรคจิตป่าววะ.

" ไม่เห็นต้องใช้คำซับซ้อนแบบนั้นเลย " เป็นต่อบ่นพึมพำและก้มหน้าบรรจงเขียนการ์ดให้ผมอย่างใจจดใจจ่อ

" อยู่นานไปนายเองก็จะได้เรียนรู้ แล้วเริ่มงานวันไหน " 

ผมถามแต่ตามองกำไลสีเงินนั่นที่ส่องแสงแวววาวอยู่

" อีก 3วันช่วงนี้ก็เทรนงานกับพี่พิม " เป็นต่อตอบ

จริงๆเป็นต่อยังไม่รู้ว่าผมบอกพี่พิมไปว่าผมจะเป็นคนสอนงานเองขอปิดไว้ก่อนละกัน ผมอยากให้เป็นต่อค่อยๆรับรู้แต่ละเรื่องไปเพราะว่าผมมีเวลาอยู่กรุงเทพแค่3วันหลังจากนั้นก็จะบินไปทำงานที่ภูเก็ตทันทีตามคำสัญญาลูกผู้ชายที่ให้ไว้กับที่บ้าน

" อย่าไปหลงชอบรอยยิ้มท่านประธานเข้าล่ะ ท่านรองเป็นคนขี้หึงนะ " ผมพูดแซวๆ

" บ้า ใครเค้าจะคิดแบบนั้นกัน แค่ท่านเมตตาผมให้ผมได้ทำงานตำแหน่งนั้นก็เป็นบุญแล้ว ถึงผมจะสงสัยอยู่บ้างเรื่องเลื่อนตำแหน่งก็เถอะ  "

เป็นต่อเองก็คิดสงสัยเหมือนกันกับผมสินะ  และเรื่องนี้ที่ผมต้องขึ้นมาจากภูเก็ตเพราะว่าสายของผมรายงานว่าท่านรองเปลี่ยนแปลงตำแหน่งงานเป็นต่อนั้นทำให้ผมแทบนั่งไม่ติดแม่ผมต้องการอะไรกันแน่และผมจะรู้ให้ได้ แล้วเป็นต่อก็ยื่นการ์ดมาให้ผม

หลังจากที่ผมบอกกับเป็นต่อว่าผมจะไปงานวันเกิดท่านรองที่โรงแรมเป็นต่อก็เดินมาส่งผมที่รถ

และทำท่าทีอ้ำอึ้งเหมือนจะพูดอะไรออกมา มือเรียวจับกำไลหมุนไปมา

" แล้วคุณจะกลับมามั้ย  เอ่อ ผมจะออกไปกินข้าวกับเพื่อน " เป็นต่อบอกเหตุผล

" เพื่อนที่ไหน " ผมถามเสียงแข็ง

" บีมไง เค้าทำงานที่ เอ่อ.. ร้านพี่ตั้ม "

" ไม่ได้​นะ​ ไปเจอกันที่อื่นสิที่นั่นมันไม่เหมาะ  " ผมบอกเสียงเข้ม

เป็นต่อทำหน้าอึดอัดใจทันที

" แต่... คุณไม่มี " เป็นต่อหยุดคำพูดไว้แค่นั้น อะไรกันท่าทีแบบนั้นผมคิดด้วยความหงุดหงิดจะพูดว่า

" ไม่มีสิทธิ์สินะ​งั้นอยากทำอะไรก็เชิญ " 

ผมบอกด้วยท่าทีหงุดหงิดใจและเดินไปที่รถทันที

" งั้นไม่ไปแล้วไอ้พี่เสกบ้า " 

เป็นต่อตะโกนออกมาทำให้ผมหยุดเดินและหันกลับไปดึงร่างเพรียวนั้นมากอดและลากไปเปิดประตูรถดันร่างเพรียวเข้าไปในรถ

และจูบปิดปากทันทีก่อนที่เป็นต่อจะพูดอะไรออกมาอีกจนร่างเพรียวเริ่มอ่อนระทวยและดันหน้าอกผมออก

" ไหนบอกว่าจะรีบไปไง " 

เป็นต่อบอกก้มหน้างุดด้วยความอายผมมองนาฬิกาแล้วอุทานออกมามองหน้าเป็นต่อที่ตอนนี้ใส่เเค่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นเป็นไงเป็นกันวะไม่อยากให้ไปผับนั่นจริงๆถ้าหากผมไม่ได้ไปด้วยไม่อยากห่างเลยแค่ตอนนี้ ความรู้สึกมันเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

เเล้วก็ขับรถออกไปทันทีท่ามกลางเสียงท้วงของเป็นต่อ

" ไอ้พี่เสกจะไปไหนหยุดให้ผมลงนะ "

แต่ผมก็ไม่สนใจตอบขับรถด้วยความเร็วสูงจนถึงที่หมายภายในเวลา30นาทีก่อนงานเริ่ม

โรงเเรม Q

ผมจอดรถหน้าโรงแรมแล้วพาเป็นต่อ เดินอ้อมมาทางด้านหลังขึ้นลิฟท์ส่วนตัวไปยังชั้นบนสุด เปิดห้องพักส่วนตัวผม

" นายอยู่นี่ ไปก่อนนะส่วนเสื้อผ้าก็ในตู้หิวก็โทรสั่งอาหารเอา " 

ผมสั่งด้วยความเร่งรีบ

" เดี๋ยวครับทำไมถึงพาผมมาที่นี่​ ​" เป็นต่อถามและนั่งลงที่ปลายเตียงนอนใหญ่นั่น

" ก็ไม่อยากให้นายไปกับบีมร้านพี่ตั้ม " 

ผมบอกตามตรง

" แต่.... "  เป็นต่อยังเหมือนเดิมยังดื้อผมเลยนั่งลงหยิบเอามือเรียวนั้นมากุมไว้

" ต่อมึงฟังนะหยุดความคิดที่มันทรมานตัวเองซะ เรื่องทุกสิ่งทุกอย่างที่กูทำตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องซื้อขายแลกเปลี่ยนอะไรทั้งนั้นกูทำไปเพราะว่าอะไรกูบอกไปแล้วถ้ามึงรับไม่ได้ก็บอกกันตรงไปตรงมา ถ้ามึงรับได้ก็แค่รอกูอยู่ตรงนี้อีกไม่ถึงชั่วโมงเข้าใจมั้ย " 

ผมบอกอธิบายอีกครั้ง เป็นต่อพยักหน้าอืมๆแล้วนั่งนิ่งเหมือนเดิม

" อืมๆ​ นี่คืออะไร "

เป็นต่อไม่ตอบแต่เอียงตัวมาหอมที่แก้มผมเบาๆ

" กูจะรอ " แล้วก็ก้มหน้าลงมองมือตัวเองที่จับประสานกันอยู่

เขินโว้ย  ผมคิดในใจเป็นครั้งแรกที่เป็นต่อหอมแก้มผมถึงมันจะรู้สึกแค่สัมผัสแผ่วเบาแต่ใจผมก็เต้นแรงรัว ไอ้เสกเอ้ย ทั้งที่สัมผัสร่างกายแนบชิดกันมาถึงไหนต่อไหนแต่แค่โดนหอมแก้มนิดเดียวรู้สึกเลยว่าความรู้สึกมันต่าง

" ไปได้แล้ว​ " เป็นต่อออกเสียงไล่อีกครั้ง

ห้องจัดเลี้ยง

ผมเดินเข้าไปในงานเลี้ยงสายตานับสิบต่างมองมาที่ผมเนื่องจากว่าผมมาช้ากว่ากำหนด สาเหตุนั้นไม่มีใครรู้นอกจากผมแล้วผมก็เข้าไปทักทายหุ้นส่วนหลายคนตามมารยาทและเดินไปกอดผู้หญิงร่างท้วมที่ยืนมองผมอยู่

" สุขสันต์วันเกิดครับคุณศรารัต "  ผมบอกและก้มลงหอมแก้มทันที

" กว่าจะมาได้นะพ่อตัวดี " แม่เหน็บทันทีที่ผมนั่งลง

" ผมมาเเล้วน่าแม่ " ผมบอกและหันไปยิ้มให้กับพ่อผมที่นั่งอยู่ข้างๆมีเกดน้องสาวผมที่นั่งจิ้มมือถืออยู่ไม่สนใจทักทายผมเลยแล้วแขกก็ทยอยมาอวยพรแม่ผมและต่างก็มาทักทายผมก็ยิ้มตอบตามมารยาทและแขกกลุ่มสุดท้ายก็เดินไปทำให้ผมโพล่งออกมา

" น่าเบื่อหน่าย " แล้วแม่ผมก็ส่งสายตาดุมาทันที

" เอ่อ พ่อครับ เรื่องเลขาส่วนตัวของพ่อผมอยากรู้ว่าใครเป็นคนเลือก​ " 

ผมถามเมื่ออยู่ด้วยกันแค่ สองต่อสองกับพ่อ

" แม่แก " พ่อผมตอบ คิดไว้แล้วว่าต้องเป็นแม่

" ทำไม แกมีปัญหาอะไร " เสียงแม่ผมดังขึ้นและเดินมานั่งลงข้างๆผม

" ทำไมต้องเป็นต่อ​ " ผมถามด้วยความอยากรู้

" นั่นสิแล้วแกล่ะทำไมถึงได้สนใจเป็นเด็กหนุ่มคนนั้นแกตอบฉันมาก่อน " 

แม่ผมถามย้อนทำให้ผมอึ้งพูดอะไรไม่ออก

" ตอนนี้ผมยังให้คำตอบไม่ได้ " ผมบอก

" งั้นแม่ก็ให้คำตอบแกไม่ได้เหมือนกัน แม่ถึงให้เด็กนั่นมาอยู่ในสายตาแม่วันไหนแกพร้อมค่อยเดินมาบอกละ​กันและแม่ก็จะให้คำตอบแก " 

แม่ผมบอกเสียงนิ่งๆ

" แม่ห้ามเล่นนอกเกมผมเป็นลูกแม่นะ " ผมบอก แม่ผมหัวเราะออกมา

" ฉันรู้ว่าฉันก็เป็นแม่แก​  แต่ตอนนี้ที่แกควรห่วงคือเด็กหนุ่มที่อยู่ชั้นบนสุดนั่น​ เพราะยัยเกดกำลังขึ้นไป " 

แม่ผมพูดและยิ้มออกมา

" แม่ว่าไงนะ ยัยเกด " 

ผมพูดแค่นั้นแล้วก็รีบเดินออกจากห้องจัดเลี้ยงทันทีและภาวนาว่าอย่าให้เป็นต่อเปิดประตูให้ยัยเด็กแสบนั่น

พลางคิดในใจว่าอย่าให้จับได้นะว่าใครเป็นสปายให้แม่จะจับส่ง ไปอยู่เกาะให้หมดเลย

โดยไม่รู้ถึงสายตาสองคู่ที่มองตามเเละยิ้ม ออกมานั้นสื่อความหมายแบบไหน

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม

❤️   ขอบคุณคร้า  ❤️

แอบแปะอิมเมจเป็นต่อ อีกแล้ว อิอิ  ❤️❤️

#

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}