น้ำมิ้ม

ความรักต่างวัยท่ามกลางความไม่เห็นด้วยจากผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย #นิยายเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ ขมจัดเป็นอย่างมาก ไรท์เตอร์ขอเตือนด้วยความหวังดี ^^ แต่สายดราม่าห้ามพลาดเด็ดขาด ครบรสสุดๆค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงเรื่องนี้นะคะ และหวังว่าเราจะยังคงอยู่ด้วยกันไปนานๆ >< รักคนอ่าน #น้ำมิ้มคนเดิม

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 : (1/2)

คำค้น : ภาคต่อ , ทวิกมล , แองจี้ , โทมัส , เอกกุล , Precious , แก้แค้น , เลี้ยงต้อย , กินเด็ก , ลูกครึ่ง , หล่อรวย , ใจดี , NC

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 489

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2560 15:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 : (1/2)
แบบอักษร

ปีเตอร์ตัดสินใจจะเข้าไปยังบริษัทโอลเชสเตอร์เพื่อไปหาลูกสาวอีกครั้ง  หากพอเห็นสีหน้าของภรรยาที่ขมวดคิ้วมุ่นก็คลี่ยิ้มพลางเอ่ยปลอบคู่ชีวิตที่เคียงข้างเขามาเสมอ

“คุณอย่ากังวลไปเลยคุณจิน ผมจะพยายามทำเพื่อครอบครัวของเราให้ดีที่สุด”

“ที่แคทเธอรีนเป็นแบบนี้เพราะฉันหรือเปล่าคะปีเตอร์”

“เลิกโทษตัวเองเสียทีน่าคุณจิน แคทเธอรีนไม่ใช่เด็กๆแล้ว และตอนนี้เธออาจจะกำลังรู้แล้วก็ได้ว่า การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากความรักมันจะทำให้เกิดผลเสียอย่างไร”

นายปีเตอร์เอ่ยพลางถอนหายใจ ทั้งกลัดกลุ้มและเป็นห่วงลูกสาวคนเดียวของตน หากแคทเธอรีนเองก็ยังคงถือทิฐิและคงจะไม่ยอมรับว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่นั้นมันผิด หนทางเดียวที่คนอย่างแคทเธอรีนจะก้มหน้ายอมรับความจริงก็คือ เธอต้องได้รับบทเรียนด้วยตัวเอง!

“พอเสร็จเรื่องทางนี้แล้ว เราจะกลับไปอยู่ด้วยกันที่ต่างจังหวัดอย่างที่คุณต้องการ คุณจิน”

“ฉันจะรอให้วันนั้นมาถึงเร็วๆค่ะปีเตอร์”

นางจินตนาเอ่ยกับสามีอย่างรักใคร่ ก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินไปขึ้นรถและขับออกไปโดยที่ปีเตอร์ไม่ได้บอกให้ภรรยาได้รู้ว่า บทเรียนราคาแพงที่เขากำลังจะสอนลูกนั้นมันต้องแลกกับอะไรมาบ้าง

.....................................................

เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้ร่างเพรียวของหญิงสาวที่กำลังจะเดินออกจากห้องชะงักการใส่รองเท้า ก่อนจะชะโงกหน้าดูช่องเล็กๆระหว่างประตูว่าใครคือแขกผู้มาเยือนตั้งแต่เช้าวันแรกของการเริ่มต้นการฝึกงานที่บริษัท โอลเชสเตอร์ของเธอ

“ป้าปาน กับคุณลุงเอกกุลนี่นา”

หญิงสาวพึมพำอย่างอดแปลกใจไม่ได้ที่วันนี้คนที่มายืนอยู่หน้าห้องพักของเธอคือ ปานดวงใจและเอกกุล หากแองเจลิน่าก็เปิดประตูต้อนรับทั้งคู่พร้อมกับรอยยิ้ม

“สวัสดีค่ะป้าปาน คุณลุงเอกกุล ลมอะไรพัดให้มาหาแองจี้กันแต่เช้าเลยคะ”

“แองจี้ วันนี้หนูจะไปฝึกงานที่บริษัท โอลเชสเตอร์ใช่หรือเปล่าจ๊ะ”

ปานดวงใจเอ่ยถามในขณะที่เดินนำร่างสูงของเอกกุลเข้าไปในห้องรับแขก แองเจลิน่าหันมายกมือไหว้เอกกุลก่อนที่จะหันไปตอบปานดวงใจผู้เป็นป้า

“ค่ะป้าปาน ป้าปานมีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ป้ากับคุณเอกกุลคุยกันแล้ว ป้าอยากให้หนูยุติการฝึกงานครั้งนี้ได้หรือเปล่าจ๊ะแองจี้”

“ทำไมคะ?”

แองเจลิน่าหันไปมองหน้าทั้งสองคนอย่างไม่เข้าใจ เอกกุลจึงเป็นฝ่ายอธิบายเสียเอง

“หนูอาจจะยังไม่เข้าใจ แต่ที่ฉันมาหาหนูวันนี้ก็เพราะเรื่องของแคทเธอรีน เธอเป็นพี่สาวของหนูหนูเองคงเคยรู้เรื่องระหว่างเขากับปีเตอร์มาบ้าง"

ชายหนุ่มตัดสินใจเอ่ยแบบอ้อมๆ เพราะเขาเองก็ยังไม่แน่ใจนักว่าแองจี้สนิทกับแคทเธอรีนในระดับไหน ซึ่งถ้าหากพูดกันตามตรงแล้ว ในฐานะลูกพี่ลูกน้องทั้งคู่ไม่น่าจะสนิทกันนัก หากสิ่งที่เอ่ยออกมาจากปากของแองจี้กลับตรงกันข้าม

“แคทเขาน่าสงสารค่ะ เธอถูกส่งเข้าโรงเรียนประจำที่คอนแวนต์ แล้วก็ถูกคุณป้าเทเรซ่าเคี่ยวเข็ญอย่างหนักจนแทบไม่มีเวลาพักเลย ตอนที่หนูไปหาหม่ามี๊แอนนากับทอม ยังเคยเจอเธอตอนที่เธอมาเอาเอกสารมาให้หม่ามี๊แอนนาเซ็นเลยค่ะ คุณป้าเทเรซ่าเอาแต่บอกว่าแคทต้องทำเพื่อโอลเชสเตอร์ ทั้งๆที่แองจี้ว่ามันไร้สาระมากๆ ทำไมต้องบีบบังคับแคทขนาดนั้นด้วย”

ปานดวงใจแอบหันมาสบตากับเอกกุลอย่างไม่ได้ตั้งใจ ดูเหมือนว่างานนี้เรื่องมันอาจจะยากกว่าที่คิด

“แคทเธอรีนสนิทกับหนูมากเหรอจ๊ะแองจี้” ปานดวงใจเอ่ยถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“ค่ะ นี่แองจี้ยังคิดว่าจะไปขอฝึกงานกับเธอเลยค่ะ ไม่รู้ว่าทอมจะอนุญาตหรือเปล่า”

คราวนี้เอกกุลเป็นฝ่ายที่นิ่งไปอย่างคาดไม่ถึงบ้าง ก่อนจะหันไปสบตากับปานดวงใจอย่างหนักใจ

เสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นทำให้วงสนทนาต้องยุติลงโดยปริยาย แองเจลิน่าก้มลงมองหน้าจอมือถือก่อนจะหันไปยิ้มกับผู้เป็นป้าอย่างร่าเริง

“ทอมมารับแล้วค่ะ แองจี้ไปก่อนนะคะป้าปาน”

หญิงสาวเอ่ยพลางรีบลุกออกไปอย่างรวดเร็ว โดยมีสายตาของปานดวงใจมองไปอย่างห่วงใย 

“ไว้ผมจะคุยกับแคทเธอรีนเอง ผมจะปกป้องแองจี้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ปาน”

 “ปานก็ได้แต่หวังว่า แคทเธอรีนจะดีกับแองจี้จริงๆอย่างที่แองจี้บอกนั่นแหละค่ะ”

เอกกุลลอบถอนหายใจกับความหวังอันริบหรี่ของปานดวงใจ เพราะจากการที่เขาได้พบกับแคทเธอรีนแล้ว หญิงสาวนั้นห่างไกลจากคำว่า พี่สาวที่แสนดี มากเหลือเกิน...

..............................................................................................

 

โทมัสจูงมือแม่หนูน้อยของเขาเข้ามาเปิดตัวในฐานะ เด็กฝึกงานของเขา ต่อหน้าทุกคนในบริษัท ไม่เว้นแม้แต่แอนโธนี่และปีเตอร์ที่วันนี้มาในฐานะผู้เข้าร่วมเซ็นสัญญาก่อสร้างงานโครงการวิลล่าที่เขาใหญ่

แคทเธอรีนตรงเข้ามาสวมกอดร่างเพรียวของญาติผู้น้อง ก่อนจะเอ่ยทักพลางส่งยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

“ยินดีต้อนรับจ้ะแองจี้ เธอเข้ามาฝึกงานได้ถูกที่ถูกเวลาจริงๆเลย ได้ตัวแองจี้มาเป็นผู้ดูแลประสานงานโครงการก่อสร้างวิลล่าในครั้งนี้ เราคงจะคุยกันง่ายขึ้นเพราะคนกันเองทั้งนั้น จริงไหมคะโทมัส”

แคทเธอรีนหันไปเอ่ยกับชายหนุ่มอย่างมัดมือชก ที่ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะปฏิเสธ เพราะมีสายตาของพนักงานทุกคนจับจ้องอยู่ รวมทั้งแม่หนูน้อยของเขาก็ดันไปตกปากรับคำเสียดิบดี

“ได้อยู่แล้วค่ะแคท แองจี้รับรองว่าจะตามติดเป็นผู้ช่วยที่ดีของแคทตลอดเวลาเลย”

“ดีมากจ้ะแองจี้ ถ้าอย่างนั้นตามฉันมาดีกว่า อีกไม่กี่ชั่วโมงจะมีการเซ็นสัญญาแล้ว เธอพร้อมทำงานหรือยังจ๊ะสาวน้อยของพี่”

“แน่นอนค่ะ”

“แองจี้! คุณควรไปแนะนำตัวกับหัวหน้าแผนกแต่ละแผนกก่อนนะ”

โทมัสท้วงขึ้นอย่างหงุดหงิด หากแองเจลิน่าไม่สนใจใบหน้าบูดบึ้งนั้น ก่อนจะจับจูงมือของแคทเธอรีนเอาไว้มั่น

“ตอนเข้าบริษัทมา คุณก็พาดิฉันไปแนะนำตัวจนทั่วบริษัทแล้วนี่คะ ดิฉันจะไปทำงานกับ คุณแคทเธอรีนค่ะคุณโทมัส

ชายหนุ่มจ้องใบหน้าเรียวของแองจี้อย่างไม่พอใจ และบังเอิญเหลือบไปเห็นสายตาสาสมใจของแคทเธอรีนแว่บหนึ่ง นั่นยิ่งทำให้โทมัสหงุดหงิด

“ผมว่าผมแจ้งคุณชัดเจนแล้วนะคุณแองเจลิน่า คุณต้องฝึกงานเป็นผู้ช่วยผม ไม่ใช่คุณแคทเธอรีน”

“ดิฉันขอยืมตัวคุณแองเจลิน่าวันเดียวเท่านั้นค่ะคุณโทมัส แล้วดิฉันจะคืนคนให้คุณ”

แคทเธอรีนเอ่ยขึ้นพลางสบตาประสานกับดวงตาสีเทาอมเขียวนั้นอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะเดินนำแองจี้ไปยังห้องที่ใช้จัดเตรียมสำหรับการเซ็นสัญญาโครงการก่อสร้างพลางแอบส่งสายตาให้จีน่าปลีกตัวออกไปด้วยเช่นกัน

โทมัสยืนมองคนกลุ่มใหญ่ที่กำลังสลายตัวแยกย้ายกันไปทำงานตามปรกติแล้วก็ยิ่งหงุดหงิดใจ หากชายหนุ่มยังไม่แน่ใจเท่านั้นว่าแคทเธอรีนวางแผนอะไรอยู่ เพราะคนที่เข้าร่วมทำงานโครงการก่อสร้างในครั้งนี้ล้วนแต่เป็นคนใกล้ชิดของเธอทั้งนั้น ไม่ว่าแคทเธอรีนจะขยับตัวอย่างไรล้วนแต่ไม่สามารถพ้นจากความเกี่ยวข้องในสายสัมพันธ์ที่โยงใยใกล้ชิดกันได้

“ผมจะคอยดูว่าคุณจะ คิดไม่ซื่อกับการก่อสร้างในครั้งนี้ยังไงแคทเธอรีน ...ถ้าคุณคิดจะสาดโคลน ยังไงคุณก็ต้องเปื้อนไปด้วย ถ้าตราบใดคนที่เข้าประมูลก็คือ พ่อแท้ๆของคุณ กับพี่ชายต่างสายเลือดคนนั้น!

..........................................................................................................

 

โทมัสอ่านเอกสารสัญญารับเหมาก่อสร้างอย่างละเอียดแทบอีกครั้งก่อนจรดปากกาลงไป ปีเตอร์จะเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างโครงการทั้งหมด ในขณะที่แอนโธนี่จะเซ็นสัญญาก่อสร้างแค่สัญญาผู้รับเหมาฐานรากเท่านั้น ดังนั้นงานส่วนใหญ่ของแอนโธนี่จึงต้องเริ่มก่อนและปักหลักอยู่ที่เขาใหญ่ นั่นทำให้โทมัสคลายใจไปได้ส่วนหนึ่ง

หากกับคนใกล้ตัวอย่างแคทเธอรีนนี่สิที่เขาไม่ไว้ใจ นี่ก็ใกล้จะครบสัญญาที่คุณปู่จอห์นกับเดวิดตกลงกันไว้แล้ว แต่ถ้าอย่างน้อยโครงการครั้งนี้สามารถสำเร็จได้อย่างยอดเยี่ยม ชื่อของแองเจลิน่าที่เขาอุตส่าห์ตั้งใจปั้นจากโครงการนี้ก็อาจจะทำให้พอมีผลงานบ้าง และถ้ารวมกับสมบัติของแอนนาที่จะยกให้แองจี้ เดวิดเองก็คงจะค้านได้ไม่เต็มปากถึงคุณสมบัติของแองจี้ที่ไม่ด้อยไปกว่าแคทเธอรีนที่มีแต่มันสมองแต่ไร้ซึ่งเงินตรา!

แคทเธอรีนมองการเซ็นสัญญาในห้องประชุมของทั้งสามคนที่เสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินมาหาแองจี้ก่อนที่จะเอ่ยกับอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

“แองจี้ เดือนนี้เธอจะไปฝึกงานที่แผนกไหนจ๊ะ”

“ยังไม่รู้เลยค่ะ ทอมบอกว่าเขาจะสอนงานฉันเอง แต่ตัวเขาก็มัวแต่ยุ่งๆ เรื่องโครงการวิลล่า แล้วจะเอาเวลาที่ไหนมาสอนแองจี้”

แองเจลิน่าเอ่ยตอบก่อนจะเดินตามแคทเธอรีนเข้าไปยังห้องทำงานของหญิงสาว แคทเธอรีนเพียงแต่อมยิ้มก่อนจะเอ่ยเสียงไม่จริงจังนัก

“ถ้าทอมไม่ว่างจะมาทำงานกับฉันไหมล่ะแองจี้ แต่ขอบอกไว้ก่อนนะว่าฉันไม่ใจดีเหมือนทอมของเธอแน่ๆ”

“แคทคุณพูดจริงหรือเปล่าคะ ฉันอยากฝึกงานกับคุณจริงๆนะ”

แองเจลิน่าเอ่ยอย่างตื่นเต้น หากแคทเธอรีนหันมายิ้มให้อีกฝ่ายสดใส

“จริงสิ แต่มันไม่ใช่การ..ฝึกงาน..นะ ถ้าเธอจะมาทำงานกับฉัน มันคือการทำงานจริงๆ เธอจะเป็นพนักงานคนหนึ่งเหมือนกับทีมงานคนอื่นๆ”

“นั่นคือสิ่งที่หนูต้องการมากที่สุดเลยค่ะแคท ให้หนูทำงานกับคุณนะคะ”

แคทเธอรีนยิ้มให้กับความกระตือรือร้นนั้นของหญิงสาว ก่อนจะเอ่ยรับคำหนักแน่น

“ได้เลยจ้ะ แล้วอย่าลืมไปบอกโทมัสด้วยว่าเธออยากจะมาทำงานกับฉันมากกว่าเขา ฉันขี้เกียจนั่งฟังโทมัสบ่นน่ะ”

แคทเธอรีนเอ่ยยิ้มๆกับอีกฝ่ายหากดวงตาสีเทาของเธอมีแววคาดคั้นในที จนแองจี้ต้องเอ่ยรับปากกับหญิงสาว

“ค่ะ แองจี้จะไปบอกกับทอมเองว่าแองจี้อยากมาทำงานกับคุณ แคทไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”

“งั้นวันนี้เราเริ่มจากงานเอกสารพวกนี้ก่อนก็แล้วกันนะ พรุ่งนี้เราถึงจะลงสนามจริงกัน”

แคทเธอรีนเอ่ยพลางเดินนำแองจี้ให้ไปนั่งที่เก้าอี้ของเธอ พลางนำกองเอกสารโครงการก่อสร้างเอามาให้หญิงสาวพลางเอ่ยสอนงานอย่างตั้งใจจนแองเจลิน่าไม่ทันได้เฉลียวใจว่า สิ่งที่แคทเธอรีนกำลังจะสอนเธอไม่ใช่เพียงบทเรียนในการทำงาน แต่จะเป็นบทเรียนชีวิตที่หญิงสาวต้องจดจำเอาไว้ไปตลอดชีวิต

 

...........................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น