Lovelyz_PCY

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2560 23:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

#

 

ตอนที่ 5 สาเหตุ

 

 

 

 

               พอตกเย็นผิงผิงก็ลากเธอให้ไปอาบน้ำขัดตัว เพื่อที่จะพาเธอไปทานข้าวกับท่านพ่อ ท่านแม่ของเธอ ทำอย่างกับจะพาเธอไปดูตัวแน่ะ

               "โอ๊ย...เจ็บ"ไป๋เสวี่ยร้องออกมา เพราะผิงผิงขัดตัวเธอแรงมากโดยที่ไม่คิดจะผ่อนแรงที่ขัดผิวของเธอเลย

               "อดทนหน่อยสิเจ้าค่ะคุณหนู เดียวก็เสร็จแล้วเจ้าค่ะ"ผิงผิงเอ็ดไป๋เสวี่ย

               "เจ้าก็เบาๆหน่อยสิ ข้าเจ็บนะผิงผิง"ไป๋เสวี่ยโอดครวญอีกครั้ง

               "หึ หึ"ผิงผิงหัวเราในลำคอ นี่เจ้าไปหัดเราะแบบนี่มาจากครายยยยย  

               ไป๋เสวี่ยที่ได้ยินผิงผิงหัวเราะก็หันไปมองทันที่ว่าหัวเราะอะไร แต่ถึงจะบอกให้เบาลงหน่อยก็เถอะ แต่ทำไมมันยังเจ็บเหมือนเดิมล่ะเนี้ย ถึงฉันจะเคยเป็นลูกมาเฟียมาก่อน ฝึกซ้อมเหมือนผู้ชายทุกอย่างก็เถอะ แต่ฉันก็ยังเป็นผู้หญิงนะย่ะ เบาแรงลงหน่อยก็ไม่ได้

                       หลังจากที่ไป๋เสวี่ยทำร้ายร่างกายเธอด้วยการอาบน้ำเสร็จแล้วผิงผิงจึงพาไป๋เสวี่ยไปยังห้องโถงทันที พอถึงห้องโถงไป๋เสวี่ยก็เห็นว่า ท่านพ่อ ท่านแม่และท่านพี่ของเธอก็อยู่ที่ห้องโถงก่อนแล้ว ก็เหลือแต่เธอสินะที่ช้า พอคิดดังนั้นไป๋เสวี่ยจึงหันไปมองผิงผิงทันที ก่อนจะนั่งลงยังที่ว่าง ซึ่งไป๋เสวี่ยก็คิดว่าคงจะเป็นที่นั่งของตน

               พอนั่งลงแล้วไป๋เสวี่ยก็มองไปรอบๆห้องที่ตกแต่งอย่างสวยงาม โต๊ะไม้สีน้ำตาลที่ตั้งอยู่กลางห้องประกอบไปกับผ้าที่ตกแต่งภายในห้องนั้นเป็นสีแดง หน้าประตูตรงทางเข้านั้นก็มีแจกันดอกไม้วางไว้สองข้าง ซึ่งพอมองรวมๆแล้วมันช่างเข้ากันเสียจริง

               "เอาล่ะ เมื่อมาพร้อมกันแล้วก็ทานกันเลย ตักข้าวเร็ว ลูกข้าคงหิวแย่แล้ว"เปาชางบอกสาวใช้ให้ตักข้าวทันทีเพราะกลัวว่าไป๋เสวี่ยจะหิว

               หลังจากที่ทุกคนกินข้าวเสร็จก็มีการพูดคุยกันเล็กน้อย แต่ส่วนมากจะเป็นเรื่องการเจ็บป่วยของเธอเสียมากกว่า ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกลับห้องของตนเอง

 

 

 

07.30 น. (ขอใช้เวลาของไทยไปก่อนนะค่ะ)

 

 

               ขณะที่ไป๋เสวี่ยยังนอนอยู่ในห้องนั้นก็โดนผิงผิงเข้ามาปลุกแต่เช้า โดยอ้างว่าเธอต้องไปอาบน้ำเพราะเมื่อก่อนเธอไม่ใช่คนที่จะตื่นสายขนาดนี้ 07.30 น.นี้หรอสาย สำหรับฉันมันยังเช้าไปด้วยซ้ำ เฮ้ยยยยย

               หลังจากที่ไป๋เสวี่ยอาบน้ำและทานข้าวเสร็จแล้ว เธอจึงรีบออกมารับอากาศบริสุทธิ์ข้างนอกที่ศาลาข้างริมสระที่มีดอกบ้วมากมายหลากหลายสีที่เต็มสระ แต่กว่าจะออกมาได้เธอก็โดนผิงผิงขัดตลอด เพราะกลัวว่าเธอจะไม่สบายอีก

               แต่หลังจากที่ไป๋เสวี่ยฟังผิงผิงพูดว่าทำไมเธอจึงมีร่างกายที่อ่อนแอและสาเหตุที่เธอออกจากจวนไม่ได้นั้นก็คือ เธอเป็นโรคประหลาดที่ไม่มีทางรักษาหายได้ เพราะร่างกายของเธอจะมีผื่นขึ้นทันทีที่ออกจากห้องหรือโดนแสงแดดนานๆ ถ้าเธอจะออกจากห้องก็ต้องใส่ผ้าคลุมสีดำตลอดเพื่อไม่ให้ร่างกายของเธอโดนแสงหรืออากาศแต่พอฟังแล้วไป๋เสวี่ย(คนเก่า)น่าจะเป็นโรคภูมิแพ้ เพียงแต่ไม่คิดว่าจะเป็นหนักขนาดนี้ เฮ้ย ช่างอ่อนแอเสียจริงร่างนี้

               "ผิงผิง"ไป๋เสวี่ยเรียกสาวใช้ประจำตัว

               "เจ้าค่ะ คุณหนู"ผิงผิงตอบรับทันที

               "ข้ามีเรื่องคาใจ อยากจะรู้น่ะ"ไป๋เสวี่ยถามผิงผิงพลางทำหน้าสงสัย

               "เรื่องอันใดหรืเจ้าค่ะ"ผิงผิงตอยกลับพลางทำหน้าสงสัยเช่นกันว่าคุณหนูจะถามอะไร อ่าาาา คงไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกนะ

               "ข้าอยากรู้...ว่าทำไมข้าถึงความจำเสื่อม แล้วแผลที่อยู่บนหัวของข้ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร"ไป๋เสวี่ยถามออกไปทันที

               "เอ่อ...คุณหนูอยากรู้จริงๆหรือเจ้าค่ะ"ผิงผิงถามออกไปเพื่อความแน่ใจ

               "อืม...ข้าอยากรู้"ไป๋เสวี่ยตอบออกมาอยากทันที

               "เจ้าค่ะ"ผิงผิงตอบรับ พร้อมกับบอกว่าเหตุใดเธอถึงความจำเสื่อมและแผลเกิดขึ้นได้อย่างไร ความจริงก็ไม่ใช่ความจำเสื่อมหรอกแต่ที่อยากรู้คือทำไม ไป๋เสวี่ย(คนเก่า)ถึงตายแล้วสาเหตุนั้นมันคืออะไร

               หลังจากที่ไป๋เสวี่ยฟังผิงผิงเล่ามาก็พอจะรู้แล้วว่าทำไมไป๋เสวี่ย(คนเก่า)คุณหนูผู้อ่อนแอถึงตาย นั้นก็เพราะ เธอถูกคู่หมั้นของเธอบอกเลิกการหมั้น เหตุผลก็คือ เพราะไป๋เสวี่ย(คนเก่า)นั้นอ่อนแอเกินไป และเขาก็ไม่ได้ชอบเธอ ถึงจะมีรูปโฉมที่งดงามมากเพียงใดก็ตาม แต่เพราะรักไป๋เสวี่ย(คนเก่า)ทำใจไม่ได้เธอจึงเอาศรีษะโขกกับก้อนหินเพื่ออจะให้ตัวเองตายเพราะรับไม่ได้ แต่โชคคงไม่เข้าข้างเธอสักเท่าไร สาวใช้ในจวนผ่านมาเห็นสะก่อนก่อนที่ไป๋เสวี่ยจะสลบไป แล้วไม่นานไป๋เสวี่ยก็ฟื้นซึ่งนั้นก็คือเธอ ไป๋เสวี่ยในปัจจุบันนี้  และจากที่ทราบมาคู่หมั้นของไปเสวี่ยนั้นชื่อ มู่หรงเฉินเปาหยาง เป็นถึงท่านอ๋องและยังครองตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นเยว่อีกด้วย และยังขึ้นชื่อในเรื่องของความโหด เย็นชาจนเหล่าทหารตั้งฉายาให้กับเขาว่า แม่ทัพไร้ใจ อีกทั้งเขายังเป็นสหายของพี่ชายเธออีกด้วย

              หึ หึ หึ คอยดูเถอะ จะท่านอ๋องหรือแม่ทัพก็ตามฉันดารินคนนี้จะทำให้ท่านเสียใจให้ได้ที่กล้ามาปฏิเสธไป๋เสวี่ย ถือเสียว่าข้าแก้แค้นให้เจ้าก็แล้วกันนะ ไป๋เสวี่ย

               .

               .

               .

               .

               .

 

 

ตอนหน้าพระเอกของเราก็จะออกแล้วนะค่ะ

 

ถ้ามีคำผิดก็ขอโทษด้วยนะค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น