น้ำมิ้ม

ความรักต่างวัยท่ามกลางความไม่เห็นด้วยจากผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย #นิยายเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ ขมจัดเป็นอย่างมาก ไรท์เตอร์ขอเตือนด้วยความหวังดี ^^ แต่สายดราม่าห้ามพลาดเด็ดขาด ครบรสสุดๆค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงเรื่องนี้นะคะ และหวังว่าเราจะยังคงอยู่ด้วยกันไปนานๆ >< รักคนอ่าน #น้ำมิ้มคนเดิม

ตอนที่ 12 : ตัวช่วย (2/3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 : ตัวช่วย (2/3)

คำค้น : ภาคต่อ , ทวิกมล , แองจี้ , โทมัส , เอกกุล , Precious , แก้แค้น , เลี้ยงต้อย , กินเด็ก , ลูกครึ่ง , หล่อรวย , ใจดี , NC

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 442

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2560 22:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 : ตัวช่วย (2/3)
แบบอักษร

ปีเตอร์ออกอาการกระสับกระส่ายอย่างตื่นเต้นพลางคอยแต่จะชะเง้อไปยังประตูทางเข้าของร้านอาหารจนนางจินตนาผู้เป็นภรรยาได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆอย่างระอาใจ นี่ละหนาเขาถึงว่า พ่อ-ลูก ถึงอย่างไรก็ตัดกันไม่ขาด แม้ว่าแคทเธอรีนจะเคยออกปากว่าจะไม่ยอมติดต่อพ่อของเธออีกจนนายปีเตอร์ได้แต่กลับเมืองไทยมาอย่างยอมรับชะตากรรมและไม่กล้าที่จะไปหาลูกอีกเลย แต่พอลูกสาวติดต่อมาบุรุษชราก็รีบแล่นออกมาหาลูกทันทีอย่างคนที่พร้อมจะให้อภัยลูกเสมอ

“แคท...”

นายปีเตอร์ร้องทักพลางโบกมือให้อีกฝ่าย ร่างระหงที่เพิ่งก้าวเข้ามาในร้านจึงเดินเข้ามายังโต๊ะของทั้งคู่อย่างเงียบๆ คุณนายจินตนานั้นขยับลุกขึ้นอย่างรู้กาล ก่อนจะเอ่ยกับสามีเบาๆ

“ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ คุณคุยกับหนูแคทไปก่อนก็แล้วกัน”

หญิงสูงวัยหันมายิ้มให้กับแคทเธอรีนอย่างมีไมตรีหากอีกฝ่ายยังคงตีหน้านิ่งเรียบราวกับนางจินตนาไม่มีตัวตน อีกฝ่ายจึงต้องเลี่ยงออกไปอย่างเก้อๆ

“แคท ลูกไม่ยอมติดต่อพ่อเลย 5 ปีมานี้ลูกดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก” นายปีเตอร์เอ่ยพลางมองบุตรสาวอย่างชื่นชมและภาคภูมิใจ เขาเห็นข่าวจากหนังสือพิมพ์แล้ว แคทเธอรีนเป็นซีอีโอสาวที่น่าจับตามากที่สุดเพราะเธอก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้บริหารของบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างโอลเชสเตอร์เรียลเอสเตทตั้งแต่อายุเพียงแค่ 26 ปีเท่านั้น

“ที่หนูมาพบคุณ เพราะหนูมีเรื่องอยากให้คุณช่วยเหลือหนู แต่ไม่รู้ว่าคุณจะยินดีช่วยหรือเปล่า”

“พ่อยินดีช่วยลูกเสมอนะแคท ขอแค่ลูกบอกมา พ่อยินดีจะทำให้ลูกทุกอย่าง”

 นายปีเตอร์รีบละล่ำละลักบอกบุตรสาว ในนาทีนี้บุรุษสูงวัยยินดีที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้อีกฝ่ายยอมเอ่ยปากเรียกเขาว่าพ่ออีกครั้ง ในชีวิตนี้สิ่งที่เขาเสียใจมากที่สุดก็คือ การยอมยกลูกให้เทเรซ่าเป็นคนเลี้ยงดู จนทำให้แคทเธอรีนถูกปลูกฝังในสิ่งที่ผิดๆมาตลอดจากคำสอนของเทเรซ่า

แคทเธอรีนมองหน้าอีกฝ่ายที่กระตือรือร้นอย่างจริงใจแล้วก็ยอมคลี่ยิ้มมุมปากนิดนึงก่อนจะเอ่ยกับอีกฝ่ายตรงๆ

“หนูอยากได้ผู้รับเหมามาก่อสร้างโครงการวิลล่าที่เขาใหญ่ ...”

“เรื่องแค่นี้เองแคท พ่อทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง บริษัท LP คอนแทรคเตอร์ของพ่อไง พ่อช่วยลูกได้อยู่แล้วแคท”

“แต่หนูมีข้อแม้อย่างหนึ่ง ไม่รู้ว่าคุณจะทำได้หรือเปล่า” แคทเธอรีนแกล้งขยักไว้เพื่อดูท่าทีของอีกฝ่าย หากนายปีเตอร์นั้นยังคงรับคำหนักแน่น

“พ่อทำได้อยู่แล้วแคท ลูกบอกมาเถอะว่าลูกจะให้พ่อทำอะไร”

“หนูอยากให้คุณ ทำลาย โครงการวิลล่าที่ตัวเอง สร้าง คุณทำได้หรือเปล่าคะ?”

แคทเธอรีนเอ่ยพลางเหยียดยิ้ม หากบุรุษชรานิ่งไปอย่างคาดไม่ถึง ... ให้เขารับเหมาก่อสร้าง แล้วก็ทำลายมันทิ้งอย่างนั้นหรือ?

“แคท... นี่ลูกคิดจะทำอะไรกันแน่ สิ่งที่ลูกพูดมามันจะทำให้ธุรกิจเสียหาย และตัวลูกเองก็จะพลอยดูไม่ดีไปด้วยนะลูก”

นายปีเตอร์เอ่ยเตือนขึ้นอย่างเป็นห่วง หากแคทเธอรีนขมวดคิ้วพลางเม้มปากอย่างไม่พอใจ...ทำไมทุกคนถึงต้องพูดเหมือนกันหมดด้วยทั้งเอกกุล แอนโธนี่ และนายปีเตอร์บิดาของเธอ เธอเองก็ไม่ใช่จะรู้ว่ามันจะเกิดผลเสียอะไรบ้าง แต่ก็เพราะเธออยากให้เกิดผลเสียเธอถึงทำมันอย่างไรล่ะ!

“ตกลงว่าคุณจะทำหรือไม่ทำคะ ถ้าคุณปฏิเสธ หนูจะได้กลับ” แคทเธอรีนเอ่ยเสียงห้วนพลางจะขยับลุกขึ้น นายปีเตอร์จึงตัดสินใจได้ทันควัน

“ตกลงแคท พ่อจะทำ พ่อทำได้ทุกอย่างเพื่อลูกนะแคท แต่ที่พ่อถามเพราะพ่อเป็นห่วง ถ้าเกิดข่าวเสียหายขึ้นมา ลูกเองจะโดนเพ่งเล็งจากบอร์ดบริหารนะแคท”

“เรื่องนั้นคุณไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ เพราะผู้รับผิดชอบโครงการนี้ไม่ใช่หนู แต่เป็นคนอื่นต่างหากที่จะโดนเพ่งเล็งจากคุณปู่จอห์นกับเดวิด”

แคทเธอรีนเอ่ยขึ้นพลางก้มลงไปหยิบเอกสารจากกระเป๋าถือตัวเองส่งให้บิดาที่รับมาด้วยสีหน้าที่ไม่สบายใจนัก หากแคทเธอรีนยังคงเอ่ยต่อด้วยสีหน้าราบเรียบราวกับกำลังคุยเรื่องดินฟ้าอากาศทั่วไป

“ ...และถ้าคุณพร้อมวันพรุ่งนี้คุณเข้าไปเซ็นสัญญาที่บริษัทเลยนะคะ แล้วหนูจะส่งรายละเอียดเกี่ยวกับการสร้างห้องตัวอย่างที่จะเปิดโชว์ให้นักข่าวเข้าชมให้คุณ พร้อมๆกับวิธีการป้องกัน อุบัติเหตุ ที่อาจจะเกิดขึ้นได้แบบไม่คาดฝันค่ะ”

.............................................................

 

โทมัสส่งกระเป๋าเดินทางให้อีกฝ่ายอย่างอ้อยอิ่งจนแองเจลิน่าต้องออกแรงดึงกระเป๋าทั้งหมดมาวางกองเอาไว้เอง หากแม้จะขนกระเป๋าขึ้นมาส่งให้หญิงสาวจนถึงห้องพักหรูของคอนโดมิเนียมผู้เป็นป้าแล้ว ชายหนุ่มก็ยังคงอิดออดไม่ยอมกลับ

วันเวลาที่เขาได้มีโอกาสได้อยู่ด้วยกันกับแองจี้ที่วังน้ำเขียวทำให้โทมัสอยากจะโยนปัญหาทุกอย่างทิ้งไปแล้วก็หนีไปแต่งงานกับแองจี้เงียบๆ หากในฐานะทายาทเพียงคนเดียวของโวลฟอร์ดแล้ว เขายังไม่ใจร้ายใจดำที่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลที่สร้างสมมาหลายชั่วคนได้ลงคอ

กลับไปได้แล้วค่ะทอม เดี๋ยวป้าปานมาเห็นแองจี้จะเดือดร้อน...

ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้เช้าฉันมารับเธอที่นี่นะแม่หนู จะได้พาไปแนะนำตัวที่บริษัทเลยพร้อมกันทีเดียว

แล้วแต่คุณก็แล้วกันค่ะทอม แต่ตอนนี้ต้องกลับได้แล้วค่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ

แองเจลิน่าตัดบทพลางลากข้อมือชายหนุ่มไปส่งถึงหน้าลิฟต์ หากโทมัสยังไม่วายหันมาขโมยจูบแก้มเนียนใสของอีกฝ่าย

กู๊ดไนท์จ๊ะเบบี๋ คืนนี้ไม่มีฉัน เล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง อย่ามัวแต่คิดถึงฉันจนนอนไม่หลับล่ะ

โทมัสเอ่ยพลางส่งสายตากรุ้มกริ่มหากแองเจลิน่าแกล้งทำเป็นไม่สนใจพลางเอ่ยย้ำอีกครั้งทั้งๆที่แก้มแดงเรื่อขึ้นอย่างรู้ความนัยของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี

กุ๊ดไนท์ค่ะทอม เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ

โทมัสยอมลงลิฟต์ไปแต่โดยดี หากยังไม่ทันได้ขึ้นรถชายหนุ่มก็ถูก ไมเคิลบอดี้การ์ดส่วนตัวของเขาปราดเข้ามาประกบก่อนจะก้าวขึ้นรถไปด้วยกัน

มันมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่

โทมัสเอ่ยถามเสียงเครียดในขณะที่ออกรถจากคอนโดที่พักของคนรัก หลังจากที่ไมเคิลส่งภาพที่ถ่ายจากโทรศัพท์ที่มีรูปของแอนโธนี่นั่งคุยกับแคทเธอรีนอย่างเปิดเผยในบริษัทให้เขาได้เห็นกับตา

เมื่อวานนี้ครับ และคุณแคทเป็นคนพาเข้ามาที่บริษัทด้วยตัวเอง

ไมเคิลรายงานสั้นๆ ก่อนจะเหลือบตามองชายหนุ่มข้างๆเพียงแว่บเดียวก่อนจะเอ่ยเตือนอยู่ในที

“เท่าที่ผมทราบ นายแอนเดอร์สันพ่อเลี้ยงของคุณแคทเธอรีนมีธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง”

“มันจะบังเอิญเกินไปหรือเปล่าที่จู่ๆมันก็มาเมืองไทยเหมือนกับรู้ว่าบริษัทเรากำลังจะสร้างโครงการวิลล่าที่เขาใหญ่”

โทมัสละสายตาจากถนนมาสบตากับบอร์ดี้การ์ดที่ทำงานมาตั้งแต่รุ่นของหลุยส์มาจนกระทั่งมาดูแลเขาและแองจี้ในปัจจุบัน ก่อนจะเอ่ยถามอีกฝ่ายอย่างชั่งใจ

ผมคงต้องให้คุณกลับไปประกบแองจี้ต่อ ส่วนเรื่องแคทเธอรีน ผมจะจัดการเธอเอง หมดเวลารักษาการแทนแล้ว

 

............................................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น