น้ำมิ้ม

ความรักต่างวัยท่ามกลางความไม่เห็นด้วยจากผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย #นิยายเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ ขมจัดเป็นอย่างมาก ไรท์เตอร์ขอเตือนด้วยความหวังดี ^^ แต่สายดราม่าห้ามพลาดเด็ดขาด ครบรสสุดๆค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงเรื่องนี้นะคะ และหวังว่าเราจะยังคงอยู่ด้วยกันไปนานๆ >< รักคนอ่าน #น้ำมิ้มคนเดิม

ตอนที่ 12 : ตัวช่วย (1/3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 : ตัวช่วย (1/3)

คำค้น : ภาคต่อ , ทวิกมล , แองจี้ , โทมัส , เอกกุล , Precious , แก้แค้น , เลี้ยงต้อย , กินเด็ก , ลูกครึ่ง , หล่อรวย , ใจดี , NC

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 448

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2560 21:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 : ตัวช่วย (1/3)
แบบอักษร

เอกกุลขับรถยุโรปคันหรูกลับมาพักที่บ้านหลังใหญ่ใจกลางเมืองที่ยังคงมีต้นไม้ปลูกให้ความร่มรื่นอยู่ตามรอบๆอาณาเขตของตัวบ้านอย่างเหนื่อยอ่อน หากในวันที่เหนื่อยล้าทั้งกายและใจอย่างวันนี้ ชายหนุ่มเลือกที่จะขับรถเลยไปยังบริเวณสวนด้านหลังของบ้านใหญ่ ก่อนจะดับเครื่องและจอดรถเอาไว้ที่บ้านเดี่ยวสีขาวหลังเล็กชั้นเดียวที่ในอดีตเคยเป็นบ้านเก่าของมารดาของเขา ก่อนที่บิดาของเขาจะทำธุรกิจรุ่งเรืองและสร้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเพิ่งขับผ่านมาเมื่อสักครู่นี้

ชายหนุ่มเดินตรงไปยังม้านั่งตัวยาวที่ตั้งอยู่ใต้ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์ก่อนที่จะเหยียดขายาวๆนั้นจนสุดความยาวม้านั่งพลางเงยหน้าจ้องกลีบดอกสีชมพูที่บานสะพรั่งอย่างเศร้าลึกในหัวใจ วันนี้เขาต้องเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนที่สร้างรอยบอบช้ำในหัวใจของเข้าอย่างจังจนชายหนุ่มชักจะไม่แน่ใจว่าตัวเองคิดถูกหรือคิดผิดที่เลือกเดินสวนทางกับอีกฝ่าย หากเมื่อคิดถึงสายใยของคนที่เกี่ยวข้องแล้วทำให้ชายหนุ่มได้แต่ถอนใจ ก่อนจะกดโทรศัพท์หาคนที่เขาไม่ได้ติดต่อไปเป็นเวลานาน

ปาน...คุณรู้หรือยังว่าหลานของคุณ แองจี้จะมาฝึกงานที่เมืองไทยเมื่อไหร่

น่าจะพรุ่งนี้นะคะเห็นแกส่งอีเมล์มาบอกอยู่ คุณถามทำไมหรือคะเอก นานๆทีถึงจะโทรหากันแบบนี้ ทำไมจู่ๆถึงมาถามเรื่องแองจี้ได้ละคะ

เสียงหวานจากปลายสายที่ยังคงทำให้ชายหนุ่มยิ้มออกได้เสมอแต่วันนี้คงหมดฤทธิ์วิเศษ เพราะใบหน้าชายหนุ่มยังคงขมวดคิ้ว ทำไมตอนนี้คนจากโอลเชสเตอร์ถึงทำตัวมีความลับกันทุกคนแบบนี้

เอ่อ ไม่มีอะไรหรอก พอดีวันนี้ผมไปติดต่อกับโอลเชสเตอร์แล้วบังเอิญได้เจอกับลูกพี่ลูกน้องของแกน่ะ แคทเธอรีน คุณรู้จักไหมปาน

ไม่เคยพบเลยค่ะ ทราบแต่ว่าเป็นลูกติดของคุณปีเตอร์ จะว่าไปคุณปีเตอร์เพิ่งแวะมาหาปานที่กรุงเทพฯเมื่อเย็นนี้เองค่ะ เห็นบอกว่าจะมาพบลูกสาว คงจะไปหาแคทเธอรีนมั้งคะ

คำตอบจากอดีตคนรักที่บัดนี้กลายมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้ว แคทเธอรีนมาหาเขาถึงโรงงาน แล้วพอเขาปฏิเสธไปหญิงสาวก็เลือกที่จะติดต่อกับผู้เป็นพ่อทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เคยบอกว่าจะตัดขาดกันแล้วอย่างนั้นหรือ

“คุณปีเตอร์บอกอย่างนั้นเหรอปาน”

“ใช่ค่ะ คุณเอกมีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ก็ไม่เชิง แต่ผมก็คิดว่าควรจะไปพบเขาสักหน่อยน่าจะดี เอาเป็นว่าถ้าปานยังไม่ได้เจอหลานก็ไม่เป็นไร ผมเองก็คงต้องไปติดต่อที่โอลเชสเตอร์บ่อยๆคงได้เจอแกบ้าง

ดีเลยค่ะ ปานเองก็เป็นห่วงแกอยู่เหมือนกัน มาอยู่ที่นี่ก็จะต้องเจอกับโทมัสอีก ถ้ายังไงปานคงต้องฝากคุณเอกดูยัยแองจี้ให้ปานด้วยนะคะ

เอกกุลลอบถอนหายใจกับอีกฝ่ายอย่างหนักใจ ...นี่อาจจะเป็นเพียงการเริ่มต้นของแคทเธอรีนที่คิดไม่ซื่อกับอีกฝ่าย แล้วเขาจะทำอย่างไรกับฐานะคนกลางที่หัวใจลำเอียงดี

เอาเป็นว่าผมจะพยายามนะปาน... แต่ผมขอสัญญาจากคุณข้อเดียว ขอให้คุณเชื่อใจผมเหมือนอย่างที่เคยเป็น

ทำไมคุณถึงขอแบบนั้นคะคุณเอก...มีอะไรหรือเปล่า

เอกกุลยิ้มให้กับน้ำเสียงห่วงใยที่ส่งผ่านมาทางมือถือ หากไม่ยอมเอ่ยตอบความจริงออกไป

ผมก็แค่พยายามแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยวิธีของผม  ผมไม่อยากทำให้ปัญหาส่วนตัวของใคร มาทำให้ธุรกิจของผมต้องพังพินาศอีกแล้วแค่นั้นละปาน

.....................................................................

ใบหน้าคมสันภายใต้แว่นกันแดดสีชานั้นเข้ากันได้ดีกับผมสีน้ำตาลเข้มของชายหนุ่มจนทำให้สาวๆทั้งไทยและต่างชาติที่เดินสวนกับร่างสูงๆที่ก้าวยาวๆอย่างเร่งรีบออกจากประตูผู้โดยสารขาเข้าหันมองตามจนเหลียวหลัง

แอนโธนี่!

ขายาวๆที่ก้าวหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียก ก่อนจะยิ้มกว้างพลางทำท่าจะเข้ามาโอบหญิงสาวร่างเพรียวระหงที่เดินเข้ามาใกล้ หากแววตาที่มองมาอย่างเย็นชานั้นทำให้ชายหนุ่มได้แต่ยกแขนค้าง

ไฮ! แคท ผมมาตามบัญชาคุณแล้วครับเจ้าหญิง แต่ให้ตายเถอะเมืองไทยร้อนขนาดนี้ ผมคงเป็นลมแดดตายก่อนที่จะอยู่ทำงานได้ครบเดือนแน่ๆ

ไม่มีใครจะให้คุณออกไปทำงานกลางแจ้งหรอกน่ะ ที่ฉันกับแม่ต้องให้คุณมาเมืองไทยด่วนเพราะมีเรื่อง งานส่วนตัวมาให้คุณจัดการ

ตั้งแต่ก้าวแรกที่มาถึงเมืองไทยเลยเหรอ ให้ผมได้พักก่อนได้ไหมเล่า

ชายหนุ่มลงทุนถอดแว่นตาสีชาออกจนเผยให้เห็นดวงตาสีน้ำตาลที่แวววามและออดอ้อนตามประสาหนุ่มเจ้าชู้ หากแคทเธอรีนยังคงจ้องตอบอีกฝ่ายด้วยสายตาเฉยเมยดุจเดิมก่อนจะเอ่ยดับฝันอีกฝ่าย

ไม่ได้  อีกวันสองวันโทมัสจะกลับมาทำงานเหมือนเดิมแล้ว ดังนั้นวันนี้คุณต้องเข้าบริษัทกับฉันเดี๋ยวนี้

ไปทำไมกันเดี๋ยวนี้

แคทเธอรีนยิ้มให้อีกฝ่ายเป็นครั้งแรกก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

ไปเซ็นสัญญาผู้รับเหมารายใหม่ของโอลเชสเตอร์กรุ๊ปไงล่ะ

แคทเธอรีนเอ่ยพลางเหยียดยิ้มมุมปาก ในเมื่อเอกกุลไม่คิดจะช่วยเธอ เธอก็ยังมีตัวช่วยจากนางเทเรซ่าที่ส่งตรงจากอังกฤษมาให้เธอถึงที่ แม้ว่าที่ผ่านมาหญิงสาวจะไม่อยากนับญาติกับลูกติดของนายแอนเดอร์สันพ่อเลี้ยงของเธอสักเท่าไหร่ แต่นาทีนี้เธอก็ไม่มีทางเลือกไหนที่ดีกว่าแอนโธนี่อีกแล้ว

 

จีน่ายืนมองร่างสูงเพรียวที่เดินเคียงคู่มากับแคทเธอรีนตาไม่กระพริบ ก่อนจะแอบกรี๊ดในใจเมื่อชายหนุ่มแอบมาขยิบตาให้ก่อนจะเดินก้าวตามร่างระหงตรงหน้าไปยังห้องทำงาน

แคทเธอรีนวางเอกสารเกี่ยวกับการประมูลโครงการก่อสร้างวิลล่าตากอากาศที่เขาใหญ่ให้กับชายหนุ่ม ก่อนจะเอ่ยเพียงสั้นๆ

“ฉันจะเซ็นอนุมัติเป็นให้คุณได้เป็นผู้รับเหมาของโครงการนี้ แต่มีข้อแม้ว่าในงานแถลงข่าวที่จะเปิดตัวโครงการเดือนหน้า เราจะมีการสร้างห้องตัวอย่างให้นักข่าวได้เข้าชมในพื้นที่จริงด้วย คุณพอจะจัดการเรื่องวัสดุอุปกรณ์และ เนรมิตมันได้ทันหรือเปล่า”

“ถ้าแค่ห้องตัวอย่างไม่มีปัญหาหรอกแคท ผมจัดการได้ คุณตามผมให้มาทำเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ?” แอนโธนี่เอ่ยเสียงสูงพลางเลิกคิ้วสีน้ำตาลเข้มขึ้นอย่างแปลกใจ หากแคทเธอรีนยิ้มเย็นก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงสาสมใจ

“เปล่า ฉันกำลังจะบอกคุณว่า พอสร้างเสร็จคุณจะต้องทำยังไงก็ได้ ให้ห้องตัวอย่างที่คุณสร้างมันพังลงมาต่อหน้าสื่อมวลชนทั้งหมดที่ไปในวันนั้น!”

“โน่..โน่..โน No!  ไม่เด็ดขาดแคทเธอรีน ผมทำแบบนั้นไม่ได้ พ่อเอาผมตายแน่ถ้าเอาชื่อเสียงของบริษัทคอนสตรัคชั่นของพ่อไปขายหน้าต่อหน้าสื่อแบบนั้น หมดทางทำมาหากินแน่ๆเลยนะจ๊ะเบบี๋”

“แล้วคุณจะเอายังไง ไหนแม่บอกว่าคุณจะมาช่วยฉัน แต่แค่แผนแรกคุณก็ปฏิเสธแล้วอย่างนี้ ฉันจะทำตามแผนขั้นต่อไปได้ยังไงกันแอนโธนี่”

แคทเธอรีนตวัดสายตาอย่างไม่พอใจพลางเอ่ยเสียงเข้ม หากชายหนุ่มร่างสูงกลับเอ่ยขึ้นง่ายๆ

“ถ้างานจัดฉากหลอกคนดูแบบนี้ คุณหาบริษัทรับเหมาคนอื่นก็ได้ ผมไม่จำเป็นต้องเอาบริษัทตัวเองไปเสี่ยงเพื่อผลประโยชน์ของคุณเพียงอย่างเดียวนะแคทเธอรีน”

น้ำเสียงและแววตาที่เคยยียวนหายวับไปเมื่อมีเรื่องของธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง แคทเธอรีนมองใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายราวกับต้องการเห็นไปให้ถึงแก่นแท้ของ ความเห็นแก่ตัว ของชายหนุ่ม ก่อนที่จะยิ้มให้อีกฝ่ายเหมือนดังที่เคยเป็นเสมอมา รอยยิ้มที่ถูกฉาบเอาไว้บนหน้ากากที่หญิงสาวเพิ่งสวมมันกลับเข้าไป

“นั่นสินะ ฉันเองก็ลืมคิดข้อนี้ไป ถ้าอย่างนั้นแม่คงมีงานส่วนตัวที่ให้คุณทำอยู่แล้วใช่ไหมคะ”

“แน่นอนแคท และถ้าคุณอยากจะรู้ คืนนี้ผมจะอธิบายให้คุณฟังอย่างละเอียด” แอนโธนี่เอ่ยเน้นย้ำอย่างจงใจพลางขยับเข้ามาชิดอีกฝ่าย หากแคทเธอรีนก้าวถอยทันควันเช่นกันพลางเอ่ยเสียงหวาน

“ฉันเสียใจด้วยที่คงไม่ว่างไปฟังรายละเอียดของคุณ เพราะฉันเองก็มี งาน ของฉันเหมือนกัน”

แคทเธอรีนเอ่ยพลางก้มลงไปหยิบเอกสารบนโต๊ะพลางโบกมันต่อหน้าชายหนุ่มที่ยังคงจ้องมองเธออย่างหลงใหลและปรารถนาให้เธอเปลี่ยนใจตามเขาไปเรียนรู้แผนที่นางเทเรซ่าบอกมาด้วยกันคืนนี้

“เอกสารพวกนี้คุณคงไม่ต้องใช้ในเมื่อคุณปฏิเสธที่จะทำตามแผนของฉัน  แล้วก็...ขอโทษที่ทำให้เสียเวลา แต่หวังว่าคุณคงจะไม่โกรธฉัน ถ้าฉันจะบอกให้คุณกลับไปซะ”

แอนโธนี่จ้องอีกฝ่ายอย่างคาดไม่ถึงว่าหญิงสาวจะไล่เขาดื้อๆแบบนี้ ก่อนที่จะหัวเราะออกมาเบาๆแก้เก้อ

“โอเคๆ ผมจะไปรอคุณที่โรงแรมก็แล้วกัน ผมอยู่แถวๆสีลม เอาไว้ผมติดต่อกับคุณน้าเทเรซ่าเมื่อไหร่ผมจะโทรหาคุณอีกครั้ง”

“ขอบคุณค่ะ”

แคทเธอรีนเอ่ยพลางเป็นฝ่ายเดินลิ่วออกจากห้องทำงานไปเอง ทิ้งให้ชายหนุ่มตาน้ำข้าวเหลียวหลังมองตามไปอย่างเสียดายโอกาสที่จะได้อยู่กับสาวสวยที่เขาไม่เคยได้ใกล้ชิดเลยแม้ว่าจะเป็นครอบครัวเดียวกันมานานหลายปีแล้วก็ตาม

 

.........................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น